Evaluatie Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2018

2021/18286

Evaluatieverslag Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2018 Aanleiding In de Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2018 (hierna: Verordening 2018) is in artikel 22 afgesproken dat de Verordening 2018 om de twee jaar geëvalueerd wordt en er een verslag beschikbaar gesteld wordt voor de raad. We bieden net als de vorige keer deze evaluatie gelijktijdig aan bij de besluitvorming over nieuwe Verordening Jeugdhulp gemeente Zaanstad 2022 (hierna: Verordening 2022). Proces De Verordening 2018 is op basis van de ervaringen van de afgelopen 2,5 jaar geëvalueerd met vertegenwoordigers van de Jeugdteams, met ervaringsdeskundige ouders en met de verschillende afdelingen in het Maatschappelijk Domein. De evaluatie heeft niet op één moment plaatsgevonden maar is een continue proces geweest waarbij problemen in de uitvoering zijn geconstateerd en besproken en zo tot aanpassingen in de Verordening 2022 hebben geleid. Leeswijzer Het evaluatieverslag is pragmatisch van opzet. De bevindingen worden beschreven en vervolgens aangegeven wat er op basis van die informatie veranderd is in de Verordening 2022. Evaluatie Verordening 2018 Uit de evaluatie komt naar voren dat de Verordening 2018 aan haar doel heeft beantwoord. Er kon in de praktijk goed mee gewerkt worden.

Wel is naar voren gekomen dat er –zowel bij ouders als bij professionals- behoefte is aan meer kaders om te kunnen beslissen welke hulp wel of niet nodig is. Dat is in de nieuwe Verordening verder uitgewerkt en komt hieronder puntsgewijs naar voren. 1. Er bleek bij de aanstelling van toezichthouders in 2018 geen wettelijke grondslag te zijn waarmee de toezichthouders hun onderzoek naar onrechtmatig gebruik van bijvoorbeeld een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget rechtsgeldig konden doen (art. 3.12 lid 6). Hiervoor is in 2019 de Verordening 2018 gewijzigd vastgesteld. 2. Het wel of niet inzetten van Jeugdhulp vanuit de Jeugdwet was onvoldoende ingekaderd ten opzichte van andere wetgeving. Daarom is nu een nieuw artikel 2.2 opgenomen wanneer er wel of wanneer er geen voorziening op grond van de Jeugdwet gedaan kan worden. Bij verschillende artikelen is daarom een lid voor nadere regels toegevoegd om in de nadere regels meer kader aan te geven voor zowel ouders als professionals bij het bieden van jeugdhulp. Om dezelfde reden is onder meer over de crisis-procedure en de overbruggingshulp een artikel opgenomen. 3. Het begrip “drang” stond in de Verordening beschreven maar voor ouders die hier mee te maken kregen was niet altijd duidelijk wat dit voor hen inhield. Landelijk is hier ook naar gekeken. Artikel 4.8 Intensief vrijwillige hulp is een nieuw artikel.

Met de term “intensief vrijwillige hulp’ wordt het perspectief van de inwoner beter beschreven als er sprake is van deze vorm van hulp, dit door het vrijwillige karakter te benadrukken. 4. Wat gebruikelijke hulp is, de ondersteuning die je als ouder(s) en/of netwerk vanzelfsprekend geacht wordt aan je kind zelf te geven, blijkt in de praktijk lang niet altijd duidelijk. Professionals en ouders worstelen ermee en hebben de gemeente gevraagd om meer kader te geven. Hetzelfde geldt voor eigen kracht. In art. 5.2 zijn nu gebruikelijke hulp en eigen kracht opgenomen.

DOCUMENTNUMMER

PAGINA

2021/18286

2/2

gemeente Zaanstad

5. Er was bij ouders en Jeugdteams behoefte aan een kader om een vervoersvoorziening wel of niet toe te kennen naar de locatie van Jeugdhulp. Er is hiervoor een houvast (handreiking) geschreven. Voor de transparantie is het dan goed om dit ook in de verordening op te nemen. Dit is opgenomen in artikel 6.5 Vervoersvoorziening. 6. Bij de lokale teams en bij de jeugdhulpaanbieders was er behoefte aan verduidelijking betreffende het begrip crisis en de daarbij behorende procedure. Daarvoor is nu Art 6.10 Crisis-procedure als nieuw artikel opgenomen. 7. Zowel vanuit het jeugdteam, de jeugdhulpaanbieders en inwoners/gebruikers van jeugdhulp was er behoefte aan verduidelijking op wat overbruggingshulp inhoudt. Art 6.11 Overbruggingshulp is opgenomen als nieuw artikel. 8. De artikelen 6.17 Algemene voorwaarden PGB, Art 6.18 Voorwaarden PGB en professionele hulp en Art 6.19 voorwaarden PGB niet professionele hulp zijn nieuw in de Verordening. Ze zijn toegevoegd omdat zo daarmee de terminologie in lijn is gebracht met de terminologie zoals die in de Wmo-verordening gehanteerd wordt. Verder wordt een duidelijker onderscheid gemaakt tussen professionele en niet-professionele hulp, waarbij ook de vereisten zijn aangescherpt. Zo kan de regie en het beheer van het PGB niet langer bij één persoon of organisatie liggen.

Ook is er nu een duidelijk kader waarmee wordt voorkomen dat PGB wordt ingezet indien sprake is van overbelasting bij de persoon die de hulp moet bieden. 9. Het gebeurt nog al eens dat een niet-professionele zorgverlener op PgB dreigt overbelast te raken of dat al is. Hierdoor kan geen verantwoorde hulp meer verleend worden. De gemeente heeft nu een extra lid toegevoegd om hierop te kunnen ingrijpen Artikel 7.1 lid 2f. 10. De overgang van 18 – naar 18+ blijkt in de praktijk vaak voor problemen te zorgen. Bijvoorbeeld bij de uitstroom uit Verblijf kan een maand van tevoren gebeld worden of de gemeente een huis heeft voor een uitstromende jongere. Met het nieuwe art 9.1 Toekomstplan naar volwassenheid is dit nu in de Verordening (en overigens ook bij de nieuwe inkoop specialistische Jeugdhulp) geregeld. 11. Er is in artikel 11.2 afgesproken dat de Verordening iedere 2 jaar na inwerkingtreding geëvalueerd wordt. Deze afspraak sluit niet aan bij de dagelijkse gang van zaken. Daarin ben je eigenlijk continue aan het ”evalueren” door de ervaringen in de dagelijkse praktijk. Deze worden meegenomen voor de aanpassing van een nieuwe Verordening of als daartoe aanleiding is wordt de Verordening direct aangepast middels een wijzigingsverordening. Het artikel is hierop aangepast (art. 12.2).