Beantwoording TV VVD Evaluatie Armoede beleid.pdf

Beantwoording Technische Vragen van de VVD- Armoedebeleid Raadscommissievergadering van: 06-02-2024 Vraag

Antwoord

Pagina 17: u geeft aan dat driekwart van de respondenten niet kan rondkomen, figuur 1.10 zegt dat 23% niet kan rondkomen en 52% soms wel, soms niet. Waarom rekent u dan per definitie die 52% bij de respondenten die niet kan rondkomen?

Op pagina 17 van de evaluatie staat ‘Driekwart van de respondenten geeft aan dat zij niet altijd kunnen rondkomen’. Met het woord ‘niet altijd’ in voorgaande zin wordt de groep van 23% die niet kan rondkomen en de 52% samen gevoegd. Feitelijk klopt de zin dan.

Welke van de genoemde adviezen (aanbevelingen) zijn kerntaken van de gemeente en welke zijn extra boven op de kerntaken?

Gemeenten hebben als kerntaak de uitvoering van onder andere de Participatiewet en Schuldhulpvereningswet. Deze wetten omvatten instrumenten die armoede bestrijden of voorkomen zoals de bijzondere bijstand, de individuele inkomenstoeslag en de energietoeslag. Hoe deze vorm worden gegeven is (tot op zekere hoogte) aan de gemeenten. De aanbevelingen betreffen veelal het vormgeven van deze taken en niet de kerntaak an sich. Daarnaast zijn er aanbevelingen die het armoedebeleid omvatten maar niet wettelijk verplicht zijn zoals de participatieregelingen en het kindpakket. Dit is geen wettelijke verplichting en daarmee ook geen kerntaak van de gemeenten. Niet alle kinderen in een huishouden zullen een laptop nodig hebben. In het implementeren van deze aanbeveling in de beleidsregels kan het college besluiten om als voorwaarde op te nemen dat de laptop wel nodig is voor bepaalde doeleinden zoals studie.

Blz. 32 2de aanbeveling, 2de punt staat …meerdere kinderen……een laptop nodig hebben” Zou dat niet moeten zijn “……nodig kunnen hebben” bv voor studie, niet alle kinderen zijn daar misschien al aan toe? Idem blz. 32 + 49 aanbevelingen punt 2. (maw hoe feitelijk is de stelling dat alle kinderen een laptop nodig dienen te hebben?) Blz. 4 + 47 + 49 aanbevelingen punt 5; loopt de regeling door het automatisch toepassen samen met de andere punten waar steeds minder bewijslast wordt gevraagd, niet tot een verhoogde kans op misbruik (opzettelijk of onopzettelijk) en hoe wordt dat dan gemitigeerd?

Nergens in de evaluatie wordt gesproken over ‘sociale werkplaats’ of AMFORS. Dit terwijl dit bewezen een sterke aanvulling kan zijn op armoedebeleid in zowel welvaartszin als welzijnszin. Waarom ontbreekt

Het automatisch toekennen van regelingen kan een verhoogd risico op misbruik met zich mee brengen. Dit risico wordt niet groot geacht. Dit is namelijk afhankelijk van hoe het wordt ingericht. Het zoveel mogelijk automatisch toekennen kan geschieden door de voorwaarden van de regeling (zoals inkomens- en vermogensgrens) in de systemen te controleren en op basis van dei gegevens toe te kennen. Hierdoor wordt de kans op misbruik beperkt. Bovendien staat in de aanbeveling dat het ‘zoveel mogelijk’ automatisch wordt toegekend en dus niet altijd. Waar er een hoog risico is op misbruik kan het college kiezen het niet automatische toe te kennen. De sociale werkplaats (en beschut werk) zoals uitgevoerd bij Amfors is een instrument om inwoners met een arbeidsbeperking aan het werk te helpen. Daarmee is deze voorziening meer onderdeel van participatie dan armoedebestrijding. Amfors kan in zijn rol als sociale werkplaats/beschut werk-werkgever niet armoede bij haar medewerkers voorkomen.

Vraag

dit in de evaluatie?

Antwoord Medewerkers van SW-bedrijven zijn echter wel kwetsbaar voor armoede. Sinds 2021 vallen zij onder de CAO ‘Aan de slag’ en worden daarmee beter beschermt tegen inkomensterugval. Zo is er sprake van pensioenopbouw, vaste landelijke loonschalen, etc. Amfors is wel een van de belangrijke maatschappelijke netwerkpartners die kunnen ondersteunen in het herkennen van schuldenproblematiek of armoede bij hun medewerkers. Bij de implementatie en communicatie over onze armoedebeleid zullen wij daarom óók AMFORS als partner actief informeren over de mogelijkheden om kwetsbare werknemers door te verwijzen naar lokale voorzieningen in Woudenberg.