Beantwoording Technische vragen KGV 28 mei 2026 DEF.pdf

Technische vragen 28 mei 2026, J. Westenberg GBW Signaal en vragen m.b.t. kamergewijze verhuur en ruimtelijke procedures in Woudenberg | Bastiaan Bouwman, Monique van den Heuvel 1. Kunt u aangeven op basis van welke regelgeving tot kamerwijze verhuur is besloten? Op basis van de volgende regels is besloten om de pilot Kamergewijze verhuur voor statushouders te starten: a. Huisvestingswet (2014), artikel 28 en 29; Volgens deze wet moeten gemeenten zorgen voor voldoende woonruimte voor statushouders, in lijn met de opgelegde taakstelling. b. De Regeling stimuleren uitstroom vergunninghouders uit de asielopvang (HAR+), geldig van 1 januari 2026 tot en met 30 juni 2026 Dit is de verlengde Hotel- en Accommodatie Regeling. Een tijdelijke rijksregeling die gemeenten financieel ondersteunt om statushouders versneld in onzelfstandige of tijdelijke woonruimte te huisvesten, waarbij de bijdrage wordt gebruikt voor opstartkosten en sociaal beheer. 2. Wat is het tijdsverloop geweest tussen einde termijn indiening zienswijze en besluitvorming, en waarom is het tijdsverloop zo kort geweest zoals door de brief-indiener wordt beschreven? wk 12 wk 13/14 wk 15 wk 16 wk 16 wk 22

Selectie woningen voor kamergewijze verhuur Informeren omwonenden, brief en gesprek Aanvraag vergunning door Omnia Wonen Vergunningverlening en start bezwaartermijn. buren zijn direct per mail geinformeerd Indiening zienswijze vergunning belanghebbende Einde bezwaartermijn

Om binnen het tijdspad te blijven van de HAR+ en daarmee de benodigde middelen veilig te stellen, hebben wij al vóór de selectie van de specifieke woningen intensief samengewerkt met Omnia Wonen. Samen hebben we de vergunningaanvragen voorbereid. Hierdoor kon de afdeling Vergunningen, Toezicht en Handhaving (VTH) al vroeg meedenken en adviseren. Hierdoor was VTH ook goed bekend met de aanvragen. Dit heeft ervoor gezorgd dat de beoordeling vervolgens snel kon plaatsvinden. Parallel aan het formele traject zoals hierboven staat beschreven, hebben we extra geïnvesteerd in het contact met de direct omwonenden. In de gesprekken met hen, maar ook naar aanleiding van de mails en brieven die wij ontvangen, denken wij mee en passen wij waar mogelijk en in alle redelijkheid, direct punten aan om dit voor alle betrokkenen, zowel voor de omgeving als voor de nieuwe kamerbewoners, in goede banen te leiden. Dit doen wij zowel op het gebied van bouwtechnische aspecten als op sociaal vlak, in nauwe samenwerking met Omnia Wonen en de sociaal beheerder. 3. Hoe kijkt u aan tegen de wijze waarop participatie in dit specifieke geval

gelet op alle gevoeligheden is verlopen en leidt dat tot verbeterd inzicht voor een toekomstige vergelijkbare situatie? Wij kijken genuanceerd terug op de participatie in dit geval. De huidige druk op de landelijke asielopvang vormt een belangrijke reden om met deze pilot te starten. Het grote aantal statushouders dat niet kan uitstromen vanuit het AZC naar passende huisvesting, is een belangrijke oorzaak van het landelijk tekort aan opvangplekken voor nieuwe asielzoekers. Met deze pilot nemen wij onze verantwoordelijkheid, passend bij de maat, schaal en mogelijkheden van onze gemeente. Daarnaast vinden wij het, vanwege de krapte op de woningmarkt, niet passen om individuele statushouders in gezinswoningen te huisvesten, aangezien gezinshereniging vaak langere tijd in beslag neemt en zelfs onzeker is. De pilot speelt in op deze beide aspecten.

Het proces van de pilot staat onder aanzienlijke tijdsdruk door de termijn waarbinnen gebruik gemaakt kan worden van de HAR+. Ons verzoek bij het ministerie tot maatwerk, zodat wij meer ruimte zouden krijgen in het proces, is helaas afgewezen. Voor ons is de inzet van sociaal beheer in deze pilot randvoorwaardelijk. Alleen met de middelen vanuit de HAR+ is de bekostiging daarvan financieel haalbaar. Daarom is het gebruik maken van deze regeling een bewuste en noodzakelijke keuze. Dat heeft wel betekend dat we concessies hebben moeten doen in het proces, bijvoorbeeld in de beschikbare tijd voor participatie. Ook heeft de snelheid waarmee deze ontwikkeling tot stand is gekomen ertoe geleid dat er minder ruimte was om inwoners in hun tempo mee te nemen. Voor toekomstige trajecten zien wij dit als een belangrijk aandachtspunt. Tegelijkertijd hebben we binnen deze kaders niet alleen zorgvuldig gehandeld maar ons ook verder ingespannen dan voor de formele procedure vereist is. Formeel geldt voor de vergunningaanvraag voor kamergewijze verhuur een beperkt participatieniveau. Hieraan hebben we in deze pilot ruimschoots voldaan.

Naast de verplichtingen voor de vergunningaanvraag (voortvloeiend uit de participatiewijzer) hebben we extra ingezet op het onderhouden van contact met direct omwonenden, het geven van extra toelichting op en uitleg over de plannen en het bijstellen van de oorspronkelijke plannen om zo redelijkerwijs tegemoet te komen aan hun zorgen. Deze zorgen richten zich overigens vooral op de doelgroep en de mogelijke effecten daarvan op de leefomgeving, iets wat buiten de vergunningverlening valt, maar in de beleving van omwonenden sterk met elkaar samenhangt. Juist daarom doen we deze extra investering in het contact met de buurt. De signalen uit de omgeving bevestigen voor ons het belang van sociaal beheer als middel om zorgen weg te nemen en de leefbaarheid te borgen. We blijven in gesprek met de buurt en nemen hun inbreng mee in de verdere uitwerking. Tegelijkertijd nemen we als les mee dat meer tijd en ruimte in een vergelijkbaar proces wenselijk is.