inspreektekst mevrouw Pierik
Tekst van het document
Beste Voorzitter, B&W, raadsleden, mensen in de zaal en mensen thuis die dit volgen...
Er is een groot probleem in Winterswijk waar ik graag wat uitleg over wil geven.
Ik sta hier namens de werkgroep Ratum/Kotten i.v.m. de geplande Duitse windmolens pal bij ons aan de grens én pal naast ons kwetsbare Nationaal Landschap. Laat ik voorop stellen dat wij niet tegen windenergie zijn maar wel tegen déze Duitse plannen die ten koste gaan van ons Nationaal Landschap en de mensen die er wonen, leven en recreëren.
Vorig jaar oktober stond ik ook al hier, samen met een aantal leden van onze werkgroep. Wij hebben nadien maar twee reacties ontvangen van deze raad. De ene was een kort mailcontact met de heer Sonderen en de andere reactie was van de heer Stemerdink die zich meer dan 100% inzet en een grote steun is voor onze werkgroep. Toen ging het over vier geplande Duitse windmolens maar nu, een half jaar later, zijn het er al twaalf geworden: zes bij Ratum, drie bij Kotten en drie bij Woold. Waar gaat dit naar toe, worden het er nog meer?
Hoe is dit allemaal kunnen gebeuren? In 2022 heeft Duitsland een tijdelijke wet ingevoerd met betrekking tot het stimuleren van windenergie. Dit houdt in dat er op bijna elke willekeurige plek windturbines gebouwd mogen worden, dus ook in natuurgebieden. Eveneens zijn de afstandsnormen tot woningen gehalveerd en de geluidslimieten versoepeld. Projectontwikkelaars maken hiervan gretig gebruik met als gevolg dat ze alles volproppen bij ons aan de grens. Sommige bewoners, ook van onze werkgroep, krijgen deze windmolens van 250 meter hoog bijna in hun achtertuin. Duitsland de lusten en wij, Nederlanders, de lasten.
We kunnen ons niet voorstellen dat jullie de ernst hiervan niet inzien omdat jullie zelf het “beleidskader kleine windmolens Winterswijk” hebben opgesteld. (beleidsplan) Hierin staat letterlijk: “Het is cruciaal om het kwetsbare Nationale Landschap met haar bijbehorende flora en fauna en cultuurhistorische waarden te beschermen”. Dit is dan ook de kern waarom er in dit Nationaal Landschap geen grote windmolens geplaatst mogen worden, simpelweg omdat zij niet passen in ons unieke coulisselandschap. Nu het volgende: Wij vragen ons af, als we kijken naar dit beleidsplan, hoe de gemeente Winterswijk zich gaat opstellen indien net over de grens wél een hele rij grote windmolens verrijzen (10x hoger dan in Winterswijk toegestaan). En dan heb ik het over 70 meter van de grens met Winterswijk!
Deze kolossale bouwwerken hebben zonder twijfel een enorme impact op ons Nationale Landschap en haar natuur. Het lijkt ons dus vanzelfsprekend dat de gemeente, op basis van haar eigen beleid, van zich laat horen en actie onderneemt. Uiteraard eerst met goed overleg, maar indien dit niet leidt tot de gewenste resultaten, dan met formele of juridische stappen. De gemeente kan zich zonodig laten bijstaan door de provincie of Den Haag. Het is, voorzitter en leden van de raad, dan ook noodzakelijk dat onze plaatselijke politiek zich hierover duidelijk uitspreekt. Tot nu toe hebben pogingen tot minnelijk overleg niet tot tastbare resultaten geleid. Integendeel: de aanvragen voor plaatsingen naast de grens gaan gewoon door en van Duitse zijde gebruikt men het excuus dat de wet- en regelgeving vanuit Berlijn komt en zij er niks aan kunnen doen. Er wordt alleen gekeken naar de technische en financiële kant.
Tot slot: hoe gaat de gemeente Winterswijk het kwetsbare Nationale Landschap en haar inwoners beschermen? Wij gaan ervan uit dat de fracties en de gemeente, op basis van deze informatie, hun verantwoordelijkheid nemen en al hun contacten gebruiken om Den Haag wakker te schudden en aan tafel te krijgen met Berlijn. Omdat dit een probleem is langs heel de Duits/Nederlandse grens, is een overeenkomst tussen de buurlanden hier noodzakelijk.
We hebben nog een brief met meer informatie voor alle leden van de fracties. Die wordt dadelijk uitgedeeld. Ik hoop van harte dat u deze doorleest.
Dank voor uw aandacht.