Transcript raadsvergadering 13 april 2023

TRANSCRIPT VAN DE GEMEENTERAAD VAN GEMEENTE WIJDEMEREN d.d. 13 april 2023

1.

Opening De voorzitter: Goedenavond, dames en heren. Welkom bij deze raadsvergadering. In het bijzonder een warm welkom aan de mensen die ... Onze bezoekers hier in de zaal. U bent met velen gekomen, maar ook onze luisteraars en kijkers thuis. Gezien de grote belangstelling voor een onderwerp op deze agenda hebben wij ervoor gekozen om een livestream op te zetten. Dat betekent dat de kijkers thuis ons kunnen volgen, via de videolink. Die is vanmiddag gepubliceerd ook op onze website. Dat maakt, voor de mensen die hier wel vaker zijn, dat de opstelling even wat anders is. Wij hebben nu twee camera’s in de zaal staan. Eentje is gericht op het spreekgestoelte en de ander is gericht op de interruptiemicrofoon. Dat betekent dat er ook wat meer dynamiek gaat komen in onze raadsvergadering, want de sprekers vanuit de raad, de raadsleden, die zullen dan plaatsnemen bij één van beide microfoons om hun inbreng te geven. Het zal even wennen zijn in het begin, maar allemaal ten behoeve van de kijkers thuis, dat ze het allemaal goed kunnen volgen. Wij hanteren vanavond spreektijden. Er is veertig minuten voor het college beschikbaar. Twintig minuten per fractie. De spreektijd geldt niet voor het interpellatiedebat. Het interpellatiedebat is vrij van spreektijd. Dat spreken we met elkaar af. Ook wilde ik met de mensen op de tribune afspreken ...

Ik begrijp dat een groot aantal van u hier aanwezig is vanwege een van de onderwerpen op de agenda. Dat gaat misschien gepaard met bepaalde gevoelens. Dat begrijp ik allemaal wel. Maar we proberen wel de raadsvergadering zo rustig mogelijk te laten verlopen. U kunt het er misschien mee eens zijn of mee oneens zijn, maar houdt u het voor uzelf en probeer geen uitlatingen te doen tijdens de raadsvergadering, verzoek ik u.

Bepalen volgorde stemming De voorzitter: Wij beginnen in ieder geval met het bepalen van een hoofdelijke stemming. Dat is nummer elf. De heer Nienhuis. Het is uw jaar dit jaar, volgens mij. 2.

Vaststelling agenda De voorzitter: Dames en heren, dan gaan we over de vaststelling van de agenda. Vanavond staan twee bespreekpunten op de agenda. Vanwege de publieke belangstelling voor het interpellatiedebat heb ik besloten dit agendapunt naar voren te halen, voor aan de agenda te plaatsen. Wij zullen eerst onze nieuwe wethouder installeren, daarna mededelingen doen vanuit raad en college en daarna een interpellatiedebat doen. Zijn er verdere opmerkingen bij de agenda? De heer Roosenschoon: Voorzitter. De voorzitter: De heer Roosenschoon. De heer Roosenschoon: Bij de agenda wilde ik voorstellen om agendapunt 13, Spinaker, vanavond niet in behandeling te nemen, omdat wij van mening zijn dat het voorstel onvolledig is, op onderdelen onduidelijk en niet volledig rechtdoet aan de uitspraak van de rechtbank. Ik heb daar een aantal andere argumenten voor, maar dat is misschien een beetje te lang om die allemaal nu naar voren te brengen. In ieder geval, het komt erop neer dat zowel de formule als de verklaring van geen bedenkingen op dit ogenblik als uit de uitspraak dat het gaat over een grote buitenplanse afwijkingsprocedure, dat we niet in overeenstemming

vinden met het voorgestelde raadsvoorstel. Bovendien gaan we ervan uit dat als we nu een voorstel in behandeling nemen, wat betreft de Porseleinhaven, of welk onderdeel daarvan dan ook, dan moet het absoluut onaanvechtbaar zijn, zodat ook Heijmans verder weet dat hij dan in veiligheid verder het project kan begeleiden. Wij zijn van mening dat het college ... Wij roepen het college op om het voorstel terug te nemen en het in verbeterde vorm naderhand in te brengen. De voorzitter: U doet een ordevoorstel om van de agenda af te halen. Zijn er vragen? De heer Nienhuis. De heer Nienhuis: Geen vraag. Steun van de CDA-fractie. Het is uitstel. Het is niet afstel. Uitstel. Dat wil ik even benadrukken. De voorzitter: De heer De Kruijff. De heer De Kruijff: voorzitter, wij zullen het ordevoorstel van de heer Roosenschoon niet steunen. De zorgen die de heer Roosenschoon aankaart, die had de VVD-fractie ook. Maar er is deze week een raadsinformatiebrief van de wethouder gekregen. Voor de VVD-fractie zijn die zorgen daarmee weggenomen. Wat ons betreft kunnen we dat gewoon vandaag behandelen. Dank u wel. De voorzitter: We kunnen ook gewoon gaan stemmen, tenzij u echt een inhoudelijke inbreng hebt. Nee? Mijnheer Goossen. De heer Goossen: Wij zouden ook graag het voorstel gewoon willen behandelen vanavond. De voorzitter: Ik stel voor dat wij stemmen over het ordevoorstel.

Wie is voor het ordevoorstel om het agendapunt van de agenda af te halen? Dat is de fractie van het CDA, fractie van Dorpsbelangen en de fractie van D66. Daarmee is de motie verworpen met, nou moet ik even snel rekenen, 6 stemmen voor en 13 stemmen tegen. Hiermee is hij verworpen. Hij blijft op de agenda staan. Instellen commissie voor de geloofsbrieven De voorzitter: Dan gaan we over tot het instellen van een commissie voor de geloofsbrieven en stembureau. Voor het oordeel van de geloofsbrieven voor de nieuwe wethouder heb ik benaderd de leden Abrahamse, Hidding en Roosenschoon. Omdat wij op 25 mei een nieuwe raad zullen gaan installeren, stel ik ook voor een commissie voor geloofsbrieven aan te wijzen voor 25 mei en hierin de leden Kaper, Van Rijn en Steenkamp te benoemen. Ik stel voor om de leden bij acclamatie te benoemen. Akkoord? Ja? Aldus besloten. 3.

Instellen commissie voor de geloofsbrieven en stembureau

Instellen stembureau De voorzitter: Dan gaan we over tot het instellen van het stembureau. Ik stel voor mevrouw Wind, mevrouw Kaper en heer Nienhuis bij acclamatie te benoemen tot leden van het stembureau. Akkoord? Ja? Aldus besloten. 4.

Benoeming nieuwe wethouder (Aangenomen 19V en 0T) De voorzitter: Dan benoeming van onze nieuwe wethouder Ik geef graag het woord aan mevrouw Rademaker, als fractievoorzitter van De Lokale Partij.

Mevrouw Rademaker: Mag ik naar het spreekgestoelte? De voorzitter: Ja hoor, kom maar. Dan kan iedereen thuis u ook zien. Mevrouw Rademaker: Dank u wel, voorzitter. Raad, De Lokale Partij wil u graag voorstellen en van harte aanbevelen als nieuwe wethouder Ron de Haan uit Castricum. Uit Castricum inderdaad, van De Lokale Partij. Ik begrijp best dat u daarvan denkt, hoe lokaal is De Lokale Partij dan nog? Zeer lokaal. Mijnheer De Haan heeft zich ruimschoots bewezen als lokaal politicus. Wij kunnen dan ook volledig instemmen met het feit dat hij zich niet in Wijdemeren zal vestigen, maar op en neer zal blijven bewegen. Ik kan Ron niet introduceren zonder even kort, veel te kort, stil te staan bij de reden van zijn komst. De Lokale Partij wil nogmaals haar grote dankbaarheid uitspreken naar Alette Zandbergen voor haar jarenlange tomeloze energie en inzet voor de inwoners van Wijdemeren, namens De Lokale Partij. We wensen haar een spoedig herstel en hopen haar heel snel weer te mogen begroeten. Het is best een plek die Ron moet gaan vullen. Maar De Lokale Partij heeft na meerdere gesprekken, onder leiding van onze uitstekende sollicitatiecommissie van Frits den Hartog, uit volle overtuiging gekozen voor Ron. Ron heeft een volle bestuursperiode ervaring als wethouder, namens een lokale partij met een raadsakkoord.

Hij is bekend met een gemeente die uit meerdere dorpen bestaat, met veel water en recreatie. Hij ademt participatie. Ron, ik stel jou graag voor aan de raad van Wijdemeren. Een eigenzinnige raad. Zeven fracties, ieder met een eigen geluid. Maar wel een raad die in grote verbondenheid met elkaar de uitdagingen voor de toekomst aangaat. Ron, je hebt aangegeven dat je niet de wethouder van De Lokale Partij bent, maar namens De lokale partij de nieuwe wethouder voor de raad wil zijn. Het is mede daarom dat De Lokale Partij met alle vertrouwen jou van harte aanbeveelt. Dank u wel, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Een stemming over personen vindt altijd schriftelijk plaats. Maar voordat we overgaan tot stemming, geef ik eerst de voorzitter van de commissie van de geloofsbrieven het woord. Mevrouw Hidding, het woord is aan u. Mevrouw Hidding: Goedenavond iedereen. De commissie van geloofsbrieven, bestaand uit mevrouw Abrahamse, mevrouw Hidding en de heer Roosenschoon, is bijeengekomen op 13 april 2023. De vernoemde commissie heeft geloofsbrieven van de kandidaat-wethouder Ron de Haan onderzocht. Excuses. Onderdeel daarvan was de integriteitstoets, uitgevoerd door Bureau Berenschot. In hoofdlijnen heeft de burgemeester de resultaten van de integriteitstoets gedeeld via een brief.

Uit de verzamelde informatie en de gevoerde gesprekken met kandidaat is gebleken dat er geen feiten en omstandigheden op het gebied van integriteit zijn aangetroffen die een beletsel vormen voor de benoeming van de kandidaat-wethouder. De commissie heeft daarnaast de overige geloofsbrieven onderzocht en in orde bevonden en ziet geen belemmeringen om over te gaan tot stemming over de kandidaat. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Nu staat er niets meer in de weg en kunnen we tot stemming overgaan. Ik vraag de bodes, die zijn al begonnen, om de stembriefjes uit te delen. Na het ophalen van de stembriefjes schorsen we enkele minuten. Dan kan het stembureau de stemmen tellen. Ik wil u allen verzoeken om op uw plek te blijven zitten, want het duurt maar heel kort en dan kunnen we ook weer snel van start gaan na de schorsing. Dan schors ik heel kort de vergadering. Ik heropen de vergadering. De voorzitter van het stembureau maakt de uitslag van de stemming bekend. Mevrouw Wind: Dank u wel, voorzitter. Ik zal plechtig voorlezen wat de griffier mij heeft gevraagd. Dat luidt als volgt, deze tekst. Stembureau heeft 19 stembiljetten geteld, waarvan geldig 19. Aantal stemmen voor 19.

Aantal stemmen tegen 0. Daarmee heeft de gemeenteraad van Wijdemeren ingestemd met de benoeming van de heer De Haan met 19 stemmen voor en 0 stemmen tegen. De voorzitter: Mooi. Mevrouw Wind: Ik heb met de voorzitter afgesproken dat, gelet op de drukte op de tribune, ik de enige ben die hem mag feliciteren. Vanaf hier, van harte gefeliciteerd. Dank u wel. De voorzitter: Of dat echt zo is? Mijnheer De Haan, Ron, mag ik jou vragen naar voren te komen? Ik verzoek u allen te gaan staan? U hebt afgesproken om de belofte af te leggen. De heer De Haan: Dat klopt. De voorzitter: Dat klopt. Ik beloof dat ik, om tot wethouder benoemd te worden, rechtstreeks noch middellijk, onder welke naam of welk voorwendsel ook, enige gift of gunst heb gegeven of beloofd. Ik verklaar en beloof dat ik, om iets in dit ambt te doen of te laten, rechtstreeks noch middellijk enig geschenk of enige belofte heb aangenomen of zal aannemen. Ik beloof dat ik getrouw zal zijn aan de Grondwet, dat ik de wetten zal nakomen en dat ik mijn plichten als wethouder naar eer en geweten zal vervullen. De heer De Haan: Dat verklaar en beloof ik. De voorzitter: Van harte gefeliciteerd. U krijgt een bosje bloemen natuurlijk. Een klein welkomstcadeautje. Kijk, ook nog eens een keer. We pakken uit. De heer De Haan: Begint wel goed. De voorzitter: U begint goed.

Natuurlijk uw naambordje, die u meteen dan neer kan zette voor als u zo meteen plaatsneemt. Ik heb begrepen dat u heel kort ... Natuurlijk, komt u maar. We doen eerst even een foto. De heer De Haan: Dank u wel. Dag, lieve mensen. Deze bloemen zijn alvast voor mijn dochter Roos, die daar zit. Die denkt dat je onopvallend kan zitten, maar dat is niet zo. De bloemen zijn straks voor jou. Voorzitter, raad, collega's, de aanstaande organisatie, de collega’s daarvan, inwoners van Wijdemeren, vanmorgen kreeg ik een felicitatie. De felicitatie nam ik in ontvangst, maar het bericht dat erop volgde dat gaf te denken. Succes in Wijdewormer. Voorzitter, een gemeenschap die in zichzelf gelooft, is bereid om in zichzelf te investeren en zijn merknaam te vestigen. In uw prachtige gemeente staan we voor de opgave om de krachten te bundelen, nu en per direct. Zodat we ons kunnen uitspreken over wat voor gemeente we willen zijn en hierbij aan elkaar uit te leggen wat nodig is om dit te bereiken en in stand te houden. Ik heb de afgelopen dagen en weken reeds enkelen van u beter leren kennen. U vooral natuurlijk, De Lokale Partij, maar ook de fractievoorzitters van de overige partijen heb ik inmiddels kort gesproken. Die relaties gaan wij versterken.

Ik heb begrepen dat er een inwerkprogramma in de maak is, want ik wil in zo kort mogelijke tijd de zes dorpen natuurlijk zo goed mogelijk leren kennen en de inwoners dicht bij mij halen. Ik zorg er dan voor dat ik mezelf vertrouwd zal voelen in uw gemeente, ondanks dat ik wat op afstand zit. Maar ik zal hier regelmatig zijn en als het nodig is ook overnachten. Ik wil mij verbonden voelen met de lokale gemeenschappen. Bij u voel ik mijn welkom. Dat is heb ik afgelopen weken meermaals al gezegd en ook uitgesproken. De opgave is groots, complex, zeer ingewikkeld en ook interessant. Ik ga voor u, de inwoners en de ondernemers in de zes dorpen, aan de slag. Ik hoop voor u van toegevoegde waarde te zijn. Van harte, dank u wel bij deze benoeming.

De voorzitter: Dank u wel. Blijft u nog even ... Er mag geapplaudisseerd worden. Zeker. Ik laat jullie heel even staan, want het kan natuurlijk niet zo zijn dat mevrouw Wind de enige is die u mag feliciteren vanavond. Ik stel voor dat we heel kort schorsen. Dan kunnen de raadsleden in ieder geval u even een hand geven en de felicitaties. Blijft u staan. We doen even een rondje, dan ... De heer De Haan: Even een rondje? De voorzitter: Ja. De heer De Haan: Is leuk voor de camera ook. De voorzitter: Is leuk voor de camera. Dat is goed. Ik schors heel even de vergadering. Ik heropen de vergadering. 5.

Mededelingen De voorzitter: Dan gaan wij door naar agendapunt 5. Dat zijn de mededelingen. Zijn er mededelingen vanuit de raad? Nee? Mededelingen vanuit het college? Wethouder Hoelscher, u hebt een mededeling? Gaat uw gang. De heer Hoelscher: Dank u, voorzitter. Wij willen u mededelen dat het college is in goed onderling overleg met het CAO en met ook de eigenaar voornemens om het onderzoek naar een azc op de NERA-locatie stop te zetten. De afgelopen tijd is met diverse inwoners, belanghebbenden, maar ook met deskundigen gesproken over de complexe situatie die is ontstaan na het annuleren van de informatiebijeenkomsten om veiligheidsredenen. Het college heeft haar medewerking aan het onderzoek verleend, onder de voorwaarde dat met omwonenden gesproken kon worden en dat de vragen en suggesties die zij naar voren brachten meegenomen konden worden in de planvorming, zodat daarna het college een definitief besluit kon nemen. We hebben echter de afgelopen weken gezien dat er bijzonder veel onrust is ontstaan over het voornemen, waarbij sprake is van polarisatie. Dat was natuurlijk nooit onze bedoeling en buitengewoon vervelend. Het college constateert dat er te weinig draagvlak is voor het initiatief en wij willen graag weer rust in het debat brengen.

Doorgaan met het onderzoek zou naar het oordeel van het college een te grote impact hebben op de samenleving en bovendien te veel van de organisatie vragen, nu duidelijk is dat het project fors opgeschaald zou moeten worden. Voorzitter, de gemeente staat nog altijd voor een fikse opgave, als het gaat om het opvangen van Oekraïners, asielzoekers, maar ook het huisvesten van statushouders. Dit college blijft haar bestuurlijke verantwoordelijkheid pakken en gaat in overleg met de gemeenteraad op zoek naar nieuwe oplossingsrichtingen. Komende week, voorzitter, zal het college het definitieve besluit nemen niet door te gaan met het onderzoek. Daarna volgt meer informatie over de onderbouwing, de afwegingen en het gesprek dat het college wil gaan voeren met de raad. Maar niet alleen met de raad, ook naar al die inwoners die ons een uitgestoken hand hebben aangereikt. Die pakken wij heel graag op, voorzitter. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. U hebt een vraag, maar misschien wilt u hem zo meteen stellen? Mevrouw Van Rijn: Het is meer, voorzitter, het was een vrij uitgebreide mededeling, waarin ook wel het een en ander inhoudelijk naar voren kwam. Ik kan redelijk snel typen, maar dit heb ik niet helemaal mee kunnen krijgen. Ik zag een aantal va mijn collega’s ook niet.

Ik denk dat het wel handig is als we iets van de tekst, de vergadering hoeft niet te stoppen, maar iets van die tekst kunnen krijgen, zodat we her en der ons ... Dat mee kunnen nemen in onze eigen termijn, want dit ging wel een beetje snel.

De voorzitter: Ik kijk naar de ambtelijke tribune of dat mogelijk is dat het naar de griffie wordt doorgestuurd. Ja? Wordt het zo direct naar de griffie doorgestuurd en dan kan de griffier het doorsturen naar u allen. Ja? Oké. Zijn er verdere mededelingen vanuit het college? Nee? 6.

Interpellatiedebat over onderzoek naar een AZC op het NERA-terrein. De voorzitter: Dan punt 6 van de agenda, het interpellatiedebat over het onderzoek naar een azc op het NERA-terrein. Voordat we overgaan tot interpellatie zet ik nog even kort de spelregels op een rij. De leden van de raad spreken vanaf het spreekgestoelte. Die staat hier. De eerste termijn houdt in dat men vragen stelt, de ingediende vragen stelt en een toelichting daarop. Vervolgens antwoordt de wethouder. In tweede termijn spreken alle woordvoerders. Interrumperen kan vanaf de interruptiemicrofoon. Die staat daar. Die wordt nu aangezet door de bode. Ik verzoek de raad zoveel mogelijk aanvullende vragen te stellen in de tweede termijn. Dat brengt wat rust, denk ik, in het debat. De indieners van de interpellatie hebben afgesproken dat mevrouw Rademaker een toelichting zal geven en de vragen zal voorlezen voor de eerste termijn. Mevrouw Rademaker, ik nodig u uit om naar voren te komen. Gaat uw gang. Mevrouw Rademaker: Dank u wel, voorzitter. Worden wij toch even een beetje overvallen door de mededeling van de wethouder. Maar wij hebben deze vragen nou eenmaal gemaakt. Ik vind ook dat we ze gewoon moeten uitspreken, zoals we ze opgesteld hebben.

Voor u sta ik hier fysiek alleen, maar als vragensteller vertegenwoordig ik hier alle zeven fracties van de raad, alle negentien raadsleden, alle fractieassistenten, de inwoners van Wijdemeren vertegenwoordigd. We hebben dit interpellatiedebat ingediend uit zorg om de ontstane situatie in Wijdemeren, na de aankondiging de mogelijkheden te onderzoeken van een azc op het NERA-terrein in Nederhorst den Berg. De uitermate moeizame en verwarrende communicatie rondom dat onderzoek dwingen ons tot het stellen van de volgende vragen. Maandag 6 maart werd de gemeenteraad ingelicht over het verzoek van het COA aan de gemeente Wijdemeren om mee te werken aan een onderzoek betreffende de vestiging van een asielzoekerscentrum, het zogenaamde azc. De wethouder gaf op dat moment aan dat bij het college de volgende dag een besluit voorlag om positief te reageren op deze vraag. Tegelijk werd aangegeven dat op een termijn van drie weken een bewonersbijeenkomst zou worden gehouden met de direct omwonende bewoners, de Horstermeer. Raadsleden hebben aangegeven dat zij deze termijn te lang vonden duren en dat er breder uitgenodigd moest worden. Tijdens deze bijeenkomst met de raad vertelde de wethouder dat hij het met COA overeen was gekomen dat alle kosten te maken voor het onderzoek en de mogelijke vestiging van een azc gedragen worden door het COA.

Op een vraag vanuit de raad of de organisatie dit onderzoek in de huidige situatie aankan, is door de wethouder positief gereageerd. Na het besluit van het college zijn de uitnodigingen voor de bewonersavond uitgestuurd. Al snel na het uitsturen van de uitnodigingen bleek dat vanwege de grote belangstelling meerdere avonden noodzakelijk waren. Op de woensdag voor de eerste bijeenkomst bleek de veiligheid van de aanwezigen van de bewonersavonden niet te kunnen worden gegarandeerd. Op signalen van de politie is in overleg met politie en Openbaar Ministerie besloten de avonden geen doorgang te laten vinden. Sinds het afgelasten van de bijeenkomsten heeft de gemeenteraad geen informatie ontvangen over de stand van zaken. Daarnaast zijn er diverse vragen, zoals hierboven geschetst, niet voldoende beantwoord. Het verbaast de raad dat de gemeenteraad niet geïnformeerd is en de diverse gestelde vragen nog steeds niet beantwoord. Daarom stellen wij als voltallige raad het college de volgende vragen.

Eén, is het college nog steeds van mening dat de gemeente Wijdemeren een dergelijk project als een onderzoek naar en de eventuele vestiging van een asielzoekerscentrum aankan? Twee, is de bestuurlijke toezegging van het COA dat de gemeente aan het onderzoek en de eventuele vestiging van een azc geen kosten zal hebben, zoals gemeld op de avond van 6 maart en in de raadsinformatiebrief van 9 maart, inmiddels schriftelijk door het

COA bevestigd? Zo ja, kan de raad hier dan een afschrift van ontvangen? Is het college met ons van mening dat de belangstelling voor de bewoners bijeenkomsten is onderschat en daarmee de voorbereiding gemankeerd? Is het college met ons van mening dat de communicatie over het onderzoek naar de mogelijke vestiging van een azc naar met name de inwoners, maar ook de raad veel te wensen overlaat? Via diverse media bereiken ons verschillende berichten over de stand van zaken rond het onderzoek naar de mogelijk vestiging van een azc op het NERA-terrein. Wat is op dit moment het standpunt van het college? Is er inmiddels een communicatieplan, met daarin duidelijke lijnen hoe naar de inwoners en de gemeenteraad wordt gecommuniceerd? Tot slot, in deze eerste termijn, is er een stand van zaken te geven betreffende het overleg met omringende gemeenten, zoals in de raadsinformatiebrief van 9 maart genoemd? Namens De Lokale Partij, CDA, Dorpsbelangen, PvdA-GroenLinks, VVD, D66 en ChristenUnie. De voorzitter: Dank u wel. Wethouder Hoelscher, mag ik u uitnodigen om antwoord te geven op de vragen? Gaat uw gang. De heer Hoelscher: Dank u wel, voorzitter. Dat doe ik graag, mede omdat het eenmaal het afleggen van verantwoording, dat hoort in onze optiek ook plaats te vinden in de raad. Om met de deur in huis te vallen, vraag één.

Is het college nog steeds van mening dat de gemeente Wijdemeren een dergelijk project als een onderzoek naar en de eventuele vestiging van een azc aankan? Het antwoord op die vraag, voorzitter, is ja, wel een dergelijk project, maar niet langer als het gaat om dit specifieke project op dit moment. Het college was voorbereid op een intensief en uitgebreid communicatie- en consultatietraject, in goede samenwerking met het COA. Daarbij was vanuit de ervaring van het COA en ook de inschatting van diverse externe en interne professionals dat rekening gehouden moest worden met vele honderden inwoners die betrokken wilden worden. Een dergelijk project kan de gemeente aan en het planproces was daarom ook ingericht. Die situatie veranderde toen de informatieavonden op het laatste moment afgelast moesten worden uit, zo bleek later, veiligheidsoverwegingen. Tevens werd duidelijk dat een nieuw traject ingericht zou moeten worden op het informeren en consulteren van duizenden mensen, waarbij tegelijkertijd de veiligheid absoluut gewaarborgd moest zijn. In theorie is dat mogelijk, voorzitter, maar naar het oordeel van het college is dat niet gewenst, gezien de situatie waarin de organisatie zich op dit moment bevindt.

Dat laat onverlet dat er nog altijd een oplossing gevonden moet worden, maar wel een die passend is bij de organisatie, maar uiteraard ook bij de kaders die u als raad straks hopelijk gaat vaststellen, later dit voorjaar, maar ook waarbij de inwoners zich comfortabel voelen. Is de bestuurlijke toezegging van het COA dat de gemeente aan het onderzoek en de eventuele vestiging van een azc geen kosten zal hebben, zoals gemeld op de avond van 6 maart en in de rib van 9 maart, inmiddels schriftelijk door het COA bevestigd? Zo ja, kan de raad hiervan een afschrift ontvangen? Voorzitter, gisteravond hebben we via de griffie de schriftelijke bevestiging van het COA doorgestuurd. Die komt erop neer dat gedurende het eerste half jaar tot een maximum van 100.000 euro door het COA zal worden betaald. Mocht het bedrag hoger worden, dat we dan in onderling overleg zouden gaan. Maar inmiddels, voorzitter, u heeft onze mededeling gekregen, kunnen we wel constateren dat dat niet nodig zal zijn. Is het college met ons van mening dat de belangstelling voor de bewonersbijeenkomst is onderschat en daarmee de voorbereiding is gemankeerd? Simpelweg ja. Dat is iets wat we ook onszelf aantrekken. Vanzelfsprekend hebben wij, dat geldt voor het college, maar zeker ook voor onze medewerkers, ons maximaal voorbereid in overleg met anderen, waaronder COA, professionals, maar ook met inwoners.

Maar deze aard en omvang van de reacties, voorzitter, hadden wij helaas niet voorzien en anderen ook niet. Tevens is gebleken dat de boodschap die wij graag wilden uitzenden, dat die niet als zodanig is overgekomen bij inwoners. Dat is heel makkelijk om natuurlijk de schuld bij inwoners te leggen. Dat doen wij niet, voorzitter. Als zender van de boodschap ben je ook verantwoordelijk om je ervan te vergewissen dat die boodschap ook als zodanig is overgekomen. Dat is een belangrijk leermoment voor vandaag, maar ook voor

de toekomst. Het COA heeft aangegeven dat zij de voorbereiding goed vonden, voor wat het waard is, voorzitter, en expliciet aangegeven dat de omvang en aard van de reacties in deze fase van het onderzoek ook hen verraste. Maar we kunnen er allemaal wat van vinden, ik zou bijna zeggen, waarvan akte. We hebben allemaal de onrust meegemaakt en de reacties, niet alleen in de politiek, ook in de samenleving. Dat is iets waar wij ons al college vooral op richten. Overigens zijn bijeenkomsten, dat is wel belangrijk om nog even te melden, niet geannuleerd vanwege het aantal aanmeldingen, maar puur uit veiligheidsoverwegingen. Want we hadden heel graag met onze inwoners van gedachten gewisseld. We begrijpen ook in de gesprekken, die we de afgelopen week hebben gevoerd, dat zij dat ook heel graag met ons hadden gewild. Vier, is het college met ons van mening dat de communicatie over het onderzoek naar de mogelijke vestiging van een azc naar met name de inwoners, maar ook de raad, veel te wensen overlaat? Grotendeels. We zijn van mening dat we de raad zo goed als mogelijk hebben geïnformeerd. Niet alleen vooraf, de vertrouwelijke gesprekken die hebben plaatsgevonden, maar ook an het besluit. We hebben altijd aangegeven dat er naast het consultatietraject nog een informatieavond voor de raad zou volgen. Dat de raad uiteindelijk om advies zou worden gevraag over het voorgenomen besluit.

Maar misschien had de raad wel een heel ander idee bij de communicatie. Dat hebben we verzuimd, voorzitter, om bij de raad die vraag neer te leggen van, wat verwacht de raad van ons? Zo hadden we ook de verwachtingen goed kunnen managen en was er wellicht niet de teleurstelling over het communicatietraject naar voren gekomen, voorzitter. Na het afgelasten van de bijeenkomsten hebben we de raad geïnformeerd met tussenberichten over het proces. Er was niet heel veel nieuws te melden. Dat kwam, het onderzoek was eigenlijk nog nooit goed van de grond gekomen en we waren ons aan het beraden op de situatie om alle scenario’s naast elkaar te zetten. De voors en tegens daarbij te benoemen. Vervolgens een weloverwogen besluit te nemen. We hebben ook natuurlijk dat niet alleen gedaan. We zijn ook met externe partijen in gesprek geweest, onder andere natuurlijk het CAO, maar ook de eigenaar van het pand. De communicatie met de omwonenden is natuurlijk niet gelopen zoals we hadden gewenst. Het belangrijkste element van de communicatieaanpak waren de bijeenkomen. Dat deze op het laatste moment niet door konden gaan had een grote impact. We hadden sneller willen reageren. Op de vragen die binnenkwamen, in verband met het ontbreken van voldoende menskracht in relatie tot het grote aantal reacties. We hadden ook de website van meer informatie willen voorzien.

Vijf, via diverse media bereiken ons verschillende berichten over de stand van zaken rond het onderzoek naar een mogelijke vestiging van een azc. Wat is op dit moment het standpunt van het college? Er is geen andere stand van zaken dan de stand van zaken die we u zojuist hebben gegeven. Nogmaals, dat besluit moet dinsdag in het college formeel genomen worden, omdat nou eenmaal zo’n besluit ook met allerlei formaliteiten omkleed is. Is er inmiddels een communicatieplan, met daarin duidelijke lijnen hoe naar de inwoners en de gemeenteraad wordt gecommuniceerd? Dat was er al, voorzitter. De hoofdlijnen daarvan, de planning en het stappenplan zijn ook gedeeld met de raad en gepubliceerd ook op de website. Het college was, nogmaals, voorbereid op een intensief en uitgebreid communicatie- en consultatietraject in goede samenwerking met het COA. De informatieavonden, nogmaals treed ik in herhaling, zijn op het laatste moment afgelast vanwege veiligheidsoverwegingen. Een nieuw traject zou ingericht moeten worden, maar dat zou zo’n ontzettende vergroting van het project betekenen en ook een nieuw communicatieplan zou dat hebben betekend.

Is er een stand van zaken te geven betreffende het overleg met omringende gemeenten, zoals in de raadsinformatiebrief van 9 maart genoemd? Ja, voorzitter, inmiddels hebben alle wethouders asiel aangegeven het belang te zien van samenwerking en afstemming op dit dossier. Natuurlijk geldt het nadrukkelijk dat iedere gemeente staat voor zijn eigen afwegingen, processen en ook besluitvormingen. Wel is afgesproken om gezamenlijk op te trekken richting de provincie, die namens het Rijk om plannen vraagt voor de realisatie van de opgave voor Oekraïners, asielzoekers, maar ook statushouder, voorzitter. Op dit moment is duidelijk dat de regio op koers ligt als het gaat om statushouders en opvang van Oekraïners. Ten

aanzien van de asielopvang loopt de regio fors achter. Voorzitter, dit is volgens mij de beantwoording van de vragen in eerste termijn. Uiteraard beantwoorden wij ook volgende vragen, met liefde. De voorzitter: Dank u wel, wethouder Hoelscher. Mevrouw Rademaker. Mevrouw Rademaker: Mag ik een ordevoorstel doen, voorzitter? Zouden wij even tien, vijftien minuten kunnen schorsen, zodat we ons even over de antwoorden kunnen buigen van de wethouder? De voorzitter: Ja hoor, dat mag. Een kwartier? Mevrouw Rademaker: Ja, laten we het daarop houden. De voorzitter: Dan schors ik de vergadering tot half negen. Ik heropen de vergadering. Dank voor alle geduld, zeker ook de kijkers thuis. Er is om een schorsing gevraagd door mevrouw Rademaker. Is er nog iets mede te delen naar aanleiding van de schorsing? Mevrouw Rademaker: We gaan gewoon de tweede termijn in, voorzitter. Voor de verheldering en de politieke vragen. De voorzitter: Akkoord. De tweede termijn. Ik inventariseer, wie wil het woord gaan voeren? Mijnheer De Kloet. Mevrouw Hidding. Mevrouw Wind. Mevrouw Kaper. De heer Roosenschoon. Mevrouw Van Rijn. Dan blijft er eentje over. Mevrouw Rademaker. Dan geef ik eerst het woord aan de heer De Kloet. Nogmaals, als geheugensteuntje, eventueel interrupties graag via de interruptiemicrofoon. De heer De Kloet, gaat uw gang. De heer De Kloet: Liever niet natuurlijk, dat zult u begrijpen.

Dank u wel, voorzitter. Het besluit om de stekker uit het onderzoek naar een azc in de Horstermeer te trekken is de enige juiste op dit moment. Het is wel een besluit dat is genomen na een aantal inschattingsfouten, verkeerde timing en een grondig gebrek aan communicatie. Vooral met de bewoners, alle inwoners van Wijdemeren en de verontruste inwoners van de Horstermeer en de dichtbij gelegen kernen in het bijzonder. Ze waren naast uiterst creatief en hulpvaardig ook bezorgd en sommigen zelfs angstig. Zo geworden door gebrekkige informatie, het plotseling afzeggen van informatieavonden en vervolgens een oorverdovende stilte vanuit het college op de vraag wat er vervolgens ging gebeuren. Met de grootste moeite kon er een gesprek zijn met de wethouder en een kort contact met de burgemeester. Er was bovendien een pijnlijk gebrek aan communicatie, als het om de gemeenteraad gaat. Ik heb daar al eerder, op andere dossiers, mijn beklag over gedaan in de wetenschap dat het college een informatieplicht heeft. Een plicht om de gemeenteraad altijd en onverwijld en volledig te informeren. Niet via de krant, wat nu al te vaak voorkomt. Zeker als er hele concrete vragen liggen van alle fracties, ik benadruk, alle fracties. Dat er een verwachting zou zijn van wat de raad zou wensen gaat niet op. U had het kunnen weten, gezien die informatieplicht.

Een van de vragen die is gesteld, kan onze organisatie, kan ons college het professioneel onderzoeken van de komst van een azc wel aan? Het antwoord is duidelijk en helaas, nee. Een tweede prangende vraag is, krijgen we alle gemaakte kosten wel vergoed? Een briefje van het COA dat het eerste half jaar 100.000 euro vergoed wordt en meer stelt niet gerust. Vraag aan de wethouder, blijven alle tot nu toe gemaakte kosten en nog te maken kosten ter afhandeling gedekt door die ton? Zo ja, wat is dan nu het totaal van de kosten sinds de eerste aankondiging dat er een onderzoek zou komen naar een azc in het NERA-gebouw? Zo niet, hoe en waar worden die kosten dan verhaald? Aangezien de wethouder heeft verklaard dat alle kosten zouden worden vergoed. Want net werd gezegd dat er in goed onderling overleg daar verder over gesproken wordt, is echt onvoldoende. Ik heb het dan ook over de bouwlampen die zijn gehuurd en die aanstaan, met dat groene licht. U heeft er van alles over gelezen. Zes bijeenkomsten die

werden georganiseerd en vervolgens afgeblazen. Ambtelijke inzet die ter voorbereiding en uitvoering is geweest. Publicatie in de weekbladen. Graag nu duidelijkheid van de wethouder, want ik neem aan dat hij dat overzicht gewoon bij zich heeft. Maar de hamvraag is natuurlijk, hoe nu verder? Komt er weer een onderzoek voor opvangplekken voor asielzoekers in onze gemeente, of wacht u op de Spreidingswet die er nog steeds niet is. Wat betekent dat voor onze gemeente? U heeft hopelijk geleerd van deze pijnlijke uitglijder. Daarom nog de volgende vragen. Welke vorm van communicatie en participatie gaat u nu hanteren, zodat de inwoners in een zeer vroeg stadium betrokken worden? Hoe wordt de raad vanaf nu op dit onderwerp adequaat geïnformeerd? Graag antwoorden op al deze vragen die ik net stelde en hiervoor in deze vergadering ter onderbouwing in onze verder opstelling. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mevrouw Hidding. Gaat uw gang. Mevrouw Hidding: Dank u, voorzitter. Er is al veel gezegd vanavond. Ik zal proberen veel herhaling te vermijden, maar het is ook te belangrijk om niet duidelijk te maken hoe de VVD hier tegenaan kijkt. Sinds de aankondiging op 6 maart over de verkenning van de COA voor een mogelijk asielzoekerscentrum op het NERA-terrein hebben we behoorlijk hiermee geworsteld.

Natuurlijk erkennen we dat wij als gemeente de verantwoordelijkheid hebben bij te dragen aan het oplossen van een groot maatschappelijk probleem, het gebrek aan opvangplaatsen in Nederland. Maar we hebben ook een verantwoordelijkheid aan onze inwoners, die zich grote zorgen maken, ongerust en begrijpelijk. De eerste vragen die rezen waren, hoezo denkt het college dit voor elkaar te krijgen, gezien onze organisatorische en financiële situatie? Waarom meer druk op de ketel? Dan hebben we het niet eens over de haalbaarheid qua plek en omvang, waar steeds meer vragen over rezen. Het antwoord was dat COA alles financierde en voor de capaciteit moesten we ons niet druk maken en dat het om een onderzoek ging. Als het niet haalbaar was, niet wenselijk was, ging het niet door. In de wethoudersbrief van 10 maart werd het bevestigd. Ik citeer: “Ik realiseer me dat we met dit traject met zijn allen de komende tijd een spannend proces ingaan, waarbij er veel belangen spelen. Onze inzet is om dit proces zo goed mogelijk te doorlopen en daarbij iedereen serieus te nemen.” Ook werd er gezegd, weer citeer ik: “Dat het planproces van het COA geeft ons de tijd en de mogelijkheid een zorgvuldig en uitgebreid communicatietraject te realiseren.” Verder. Het is van groot belang om goed en eerlijk te informeren en alle vragen goed in beeld te krijgen en wij deze in de planontwikkeling meenemen.

Consulteren gaan we doen in een vorm van het formeren en raadplegen van een klankbordgroep. Consulteren, informeren, ophalen, communiceren. Heel belangrijk. Maar na het afblazen van de bewonersavonden, begrijpelijk overigens gezien de risico's, werd het stil. Er volgde op 30 maart een gesprek met de inwoners. Op 31 maart een brief aan de raad, inwoners en op het internet over het afblazen en een pauze. Toen meer stilte. Ondertussen bleven inwoners met grote zorgen, waarvoor alle begrip. Wij als raadsleden konden de vragen simpelweg niet beantwoorden, want meer informatie hadden we niet. Als klap op de vuurpijl komt er geen reactie op vragen van de fractievoorzitters, maar wel een interview in krant op 7 april. De wethouder geeft net aan de aard en de omvang van de communicatie met inwoners te hebben onderschat, maar lijkt niet te vinden dat het communicatietraject met de raad in het geheel echt ernstig tekort heeft geschoten. We zijn het beslist niet met de wethouder eens. Het zorgvuldige en uitgebreide communicatietraject schoot tekort. Verbijsterd ben ik door de mening dat de organisatie een dergelijk project aan kan. Dit is uit het niets gebleken. Dat het alleen is afgelast wegens communicatie, dat onderzoek was niet af, maar zelfs ik als leek zet daar vraagtekens bij. Het COA-project leek namelijk inmiddels op een denderende trein zonder machinist. Er is niks besloten.

Nog geen man overboord, zou je kunnen zeggen. Maar stilte veroorzaakt angst, onnodig. Zijn we blij met de aankondiging van de wethouder? Beslist. Blij voor inwoners dat de rust weerkeert. Maar echte winnaars zijn er niet. Dit is geen eenvoudige situatie geweest. Maar er moet beter gecommuniceerd worden met inwoners,

inclusief gedegen participatie. Maar ook met ons, zodat wij veel beter onze rollen kunnen oppakken. Want er staat ons nog een hele belangrijke opgave te wachten. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mevrouw Wind. Gaat uw gang. Mevrouw Wind: Dank u wel, voorzitter, collega's en mensen op de tribune. Het is een lastige avond voor ons allemaal. Vanuit PvdA-GroenLinks hebben we niet direct het hoera gevoel van gelukkig, dit plan is van tafel. Want we vinden het best erg. We hadden gewild dat er op een fatsoenlijke manier, een goede manier het debat zou kunnen plaatsvinden met onze inwoners, met de nabije omwonenden, zoals dat inmiddels heet. Daar bedoelen we mee de mensen uit de Horstermeer en de mensen die daar in de buurt wonen. Want we kennen onze gemeente als een gastvrije gemeente en als een tolerante gemeente. Als ik kijk naar vorig jaar, hoe wij de Oekraïners hebben opgevangen, hoe mensen spullen kwamen brengen, van alles en nog wat deden, dan denk ik dat is Wijdemeren. Wat we de laatste weken zagen, dat is niet Wijdemeren.

We weten ook dat er informatiebijeenkomsten zijn afgelast, niet omdat er relschoppers, zeg ik dan maar even, bij ons vandaan kwamen, maar omdat er mensen waren die tegen alles zijn, die tegen asielzoekers zijn, die tegen het systeem zijn, tegen de regering en waarschijnlijk ook tegen de gemeenteraad en het college van B&W in Wijdemeren. Dan komt er een soort relmogelijkheid. Dan zijn ze er. Dat is in mijn beleving en volgens de informatie die ik heb de reden waarom de bijeenkomsten afgezegd werden. Niet omdat de inwoners van onze gemeente van de Horstermeer niet in gesprek wilden. Ze wilde weldegelijk in gesprek. 350 was veel. Dat vonden wij vanuit onze fractie ook te veel, denk ik. Maar dat er niks kan in de Horstermeer of in onze gemeente Wijdemeren, ik geloof niet dat iemand dat vindt. Anders moet hij me straks maar even aanspreken, dan gaan we in debat. Dit is het debat in de raad. Voor een deel zijn de vragen al gesteld. Ik ga ze niet herhalen. Eigenlijk wil ik hier vanavond kort stilstaan bij twee groepen. Bij de inwoners van de Horstermeer. Ik heb al gezegd, buitengewoon jammer hoe het gelopen is. Ik heb gehoord van de mensen die er wonen over de onrust, soms de angst. Ook de geluiden van mensen die zeiden, laten we toch gewoon in gesprek gaan, want we willen geen 350, maar we willen best wat doen. Ik denk dat dat besef bij het college wat meer ...

Dat het niet goed gegaan is, maar dat het niet aan die inwoners ligt, maar echt aan het plan van aanpak, althans de uitvoering daarvan. Ik denk dat dat besef wel wat meer vanuit het college mag komen. Ik denk dat een excuus aan de mensen op zijn plek is. De tweede groep waar ik graag bij stil wil staan, dat zijn de vluchtelingen en de asielzoekers. Want wij hebben allemaal onze problemen, maar enige relativering is ook wel op zijn plek. We hebben het hier niet over gelukzoekers of wat voor kreten er ook gaan. We hebben het hier over mensen die vervolgd zijn, die met oorlogen, met geweld te maken hebben. Dat zijn toch mensen waarvan ik mag hopen dat wij ze weldegelijk op willen vangen. Natuurlijk moet je kijken naar wat kunnen we aan, hoe groot zijn we, wat hebben we? Maar zo'n plan moet absoluut terugkomen. Ook dat wil ik vanavond graag van de wethouder horen. De stekker eruit, omdat het niet goed gelopen is, maar niet de stekker uit asielopvang en opvang voor vluchtelingen en mensen die het nodig hebben. Daar staan wij als PvdAGroenLinks pal voor. Ik ben ervan overtuigd dat dat eigenlijk voor iedereen geldt. Misschien in wisselende mate, maar wij zijn nog steeds die gastvrije gemeente. Het zou toch ook heel merkwaardig zijn als het anders was. De emoties zijn hoog opgelopen bij iedereen, ook bij ons. De excuses horen gemaakt te worden naar de inwoners.

Dat laat ik verder aan het college over, maar ik wil het wel graag horen. De raad wil gewoon zijn vragen beantwoord krijgen. Die vragen zijn gesteld en die liggen er. Het communicatieplan lag er, althans een paar plaatjes. Ga ik verder niet op in. Maar de vragen van de raad moeten gewoon beantwoord worden. Dat is absoluut voor verbetering vatbaar. Is niet goed genoeg gegaan. Dat gaan we dan de volgende keer beter doen. Maar ik vind de raad niet het belangrijkste. Ik vind de raad wel heel belangrijk in het vervolgtraject, zodat wij ook onze volksvertegenwoordigende rol kunnen uitvoeren. Ik hoorde straks even een zucht van oplichting. Ik wilde zeggen, zucht van oplichting. Nee sorry, zucht van opluchting. Het zijn twee u’s. Daar komt

het voor. Ik denk dat het is omdat we denken, jongens, dit dossier is niet goed gegaan. Dat moeten we afhandelen. We moeten verder met elkaar. We willen verder met elkaar, wat ons betreft. We krijgen dit dossier .... Dit dossier, dat klinkt ook van naar. We krijgen te maken met een taakstelling, met de Spreidingswet. Er zijn heel veel vluchtelingen. Veel van die problemen kunnen wij hier niet oplossen, want dat ligt echt op landelijk niveau. Ik denk dat we ook erg naar landelijk niveau zullen kijken. Wij zullen in ieder geval kijken naar onze partijen, om ook met realisme een bijdrage van ons te vragen, maar we krijgen het dossier terug en dat is goed. Wat ons betreft, wat PvdA-GroenLinks betreft niet alleen omdat we moeten, maar ook omdat we willen. Ik denk echt dat we het met elkaar kunnen en dat dat geldt voor de raad en dat dat geldt voor de inwoners en nabije omwonenden van de Horstermeer. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mevrouw Kaper. Gaat uw gang. Mevrouw Kaper: Dank u wel, voorzitter. De NERA-appgroep, met meer dan 500 inwoners, ik heb niet de laatste telling bijgehouden, ontplofte net bij de mededeling dat de stekker uit het plan gaat. Opluchting, maar ook argwaan, want hoe gaat het nu verder? Dat begrijp ik heel goed. De ChristenUnie vindt het diep triest hoe dit proces uit de hand is gelopen.

Hierdoor hebben we geen inhoudelijk gesprek kunnen voeren over wat we als gemeente wel willen en kunnen doen, samen met de inwoners. Mijn voorgangster, mevrouw Wind, gaf al aan dat heel veel inwoners wel vluchtelingen willen opvangen, maar dat er ook heel veel zorgen en vragen leven die wij als ChristenUnie ook begrijpen. De communicatie met de raad, via de krant, noem ik absurd. Dat gebrek aan communicatie niet alleen richting de raad, maar ook richting de inwoners, zorgde voor heel veel onrust, voor desinformatie. Het hele plan ging een eigen leven leiden. Het lijkt onmogelijk om dit tij nu te keren, om wel een eerlijke discussie met elkaar te voeren over het vervolg. Voor de inwoners en voor de eigenaar van het NERA-gebouw zorgde dit voor heel veel stress. Er zijn altijd voor- en tegenstanders van voor of tegen het opvangen van vluchtelingen, maar zorg dan voor een open en een eerlijk debat. De ChristenUnie is voor het opvangen van mensen die vluchten voor oorlog en onderdrukking. Dat zou je bijna vergeten als je een mooi, goed leven leidt in deze mooie gemeente. Het is een belangrijk principe van de sociaalchristelijke politiek. Maar de ChristenUnie wil dit wel zorgvuldig doen. Dat is een eerste voorwaarde. Dat is hier misgegaan. De samenwerking tussen de gemeente en het COA. Draaiboeken die er wel zijn, maar waar ik als raadslid weinig van heb gemerkt.

Onderschatting van de hele situatie rond de eerste bijeenkomst. Ik heb er eigenlijk geen ander woord voor dan dat ik het amateuristisch vind. Je zou toch zeggen dat het COA al heel veel ervaring heeft met dit soort dossiers. Dat heel veel gemeenten hier al mee te dealen hebben gehad. Dat wij als Wijdemeren kunnen bellen en informeren, hoe pak je dit aan? Wat is er het verwachten? Dan kun je toch verwachten in een gemeente zoals Wijdemeren, waar dit plan wordt gelanceerd, dat daar onrust ontstaat. De wethouder gaf even aan dat er menskracht ontbrak in relatie tot de vele reacties die de gemeente heeft gekregen. Ik vind dat onbegrijpelijk. We weten dat we capaciteitsproblemen hebben en we weten dat dit een ontvlambaar dossier is. Kan de wethouder reflecteren op die onderschatting. Hoe kan het dat dit niet van tevoren is gezien en dat er niet van tevoren op geacteerd is? Het plan is nu van de baan. Maar onrust mag wat de ChristenUnie betreft nooit de reden zijn om het niet te hebben over de opvang van vluchtelingen, of het nu over kleinschalige of grootschalige opvang gaat. De ChristenUnie vindt draagvlak essentieel. Wij willen het gesprek met de inwoners aangaan, maar dan wel op basis van complete informatie en over een haalbaar en uitvoerbaar plan voor onze gemeente.

Een vraag aan de wethouder, kunnen wij erop vertrouwen dat als er een nieuwe verkenning komt, een mogelijke nieuwe verkenning in de toekomst, dat komt er ook aan natuurlijk vanuit dat landelijke beleid, dat er dan wel zorgvuldig wordt gekeken naar het proces? Dat het niet onderschat wordt en dat dit niet meer zal voorkomen. Op basis van dit proces heeft de ChristenUnie daar weinig vertrouwen in of eigenlijk geen vertrouwen. Ik hoor heel graag van de wethouder of hij dat vertrouwen kan herstellen, want dat is wel nodig als we verder gaan. Dat is nodig als we met elkaar

het debat moeten aangaan of wij in Wijdemeren vluchtelingen gaan opvangen, hoeveel en op welke locatie? Daar moet vertrouwen voor zijn. Is dat nog te herstellen? De communicatie met omwonenden en met de raad is niet gegaan zoals gewenst. Het lijkt ook, dat is ook een vraag aan de wethouder, of de wethouder geen inzicht geeft in waarmee de raad geconfronteerd wordt als wij geen antwoorden hebben op vragen, maar wij wel overstelpt worden door appjes, door mailtjes, door mensen op straat, door mensen op een verjaardag die allerlei vragen op ons afvuren. Daar sta je dan een raadslid. Je bent een volksvertegenwoordiger en je hebt geen antwoord op vragen. Kan de wethouder reflecteren over hoe dat is? Dat is een onmogelijke situatie. Ik hoop ook dat dat nooit meer voor gaat komen. Ook niet als wij in de toekomst gaan verkennen of en hoe wij vluchtelingen zouden kunnen opvangen. Tot slot, we staan er als Wijdemeren weer mooi op. De voorzitter: Dank. Dan geef ik het woord aan de heer Roosenschoon. Gaat uw gang. De heer Roosenschoon: Dank u wel. Uiteraard is er een heleboel gezegd tot nu toe. Ik denk dat al de opmerkingen die tot nu toe zijn gedaan terecht waren. We zijn als gemeente ... Hebben we altijd laten zien dat we gastvrij zijn en ruimhartig. Denk aan de noodopvang in de eerste vluchtelingengolf. Denk aan de opvang van Oekraïners.

Vaak, het was kleinschaliger, moeten we zeggen, daar was een groot gedeelte improvisatie bij. Alleen de aantallen waren uiteraard totaal anders, de omstandigheden waren anders. Maar dit is wel een van de eigenschappen van Wijdemeren, de ruimhartige opvang en de gastvrijheid. We hebben uiteraard met zijn allen de dramatische omstandigheden gezien in Ter Apel. Met zijn allen ook gezegd, dat nooit meer. Ook de reden waarom wij, toen wij voor het eerst hoorden van de mogelijkheid van een opvang van asielzoekers in het NERA-gebouw zonder te weten van aantallen, exacte locatie en dergelijke we dit ook hebben omarmd. We hebben allemaal met een positieve grondhouding gereageerd op de eerste aankondiging. Dan gaat het om, voor ons, beantwoorden aan een hoge nood. De zorg voor een veilige opvang, menswaardige opvang, mensen die vluchten voor oorlogsgeweld, voor honger, onderdrukking. Ik wil niet het woord gelukzoekers gebruiken. Ik wil het liever bestaansvluchtelingen noemen. Gelukszoekers, dat waren de Nederlandse emigranten naar Amerika, Canada, Australië en Nieuw-Zeeland. Als mensen nu worden betiteld als gelukszoekers, dan gaat het om mensen die in feite in hun eigen land geen echt bestaansmogelijkheid hebben. Vandaar bestaansvluchtelingen. Dezelfde status als degenen die vluchten voor onderdrukking of oorlogsgeweld.

We hebben gezien dat de intenties, ik denk ook van het college, meer dan prijzenswaardig waren. Waar het mis gegaan is, is de communicatie, zoals eerder gezegd. Maar collega's, Wijdemeren bestaat sinds 2001. Sinds 2001 zijn communicatieproblemen altijd doorslaggevend geweest bij iedere probleem, conflict wat we hadden. Communicatie is altijd de ondergeschoven baby geweest van dit college, dit gemeentebestuur als zodanig. Ik heb het niet over het huidige college, voorzitter, maar we hebben het nu over de toekomst. We sluiten nu een hoofdstuk af. Ik geloof dat inderdaad de beslissing om dit stop te zetten de enige juiste was in de huidige context. Maar zoals ook mevrouw Wind al zei, PvdAGroenLinks, daarmee eindigt het probleem van de vluchtelingen niet. Daarmee eindigt ook niet ons idealisme en onze wil om mensen op een menswaardige manier op te kunnen vangen. Daar moeten we aan werken. Het probleem is dat inderdaad bij dat hele probleem met de communicatie of bij de afwezigheid van communicatie er steeds meer sprake was van stress, angst, onbegrip bij alle betrokken partijen. Of het raadsleden waren die niet konden antwoorden op vragen van bewoners of bewoners die niet wisten waar ze aan toe waren. Na de explosieve aankondiging volgde de oorverdovende stilte.

Aan die oorverdovende stilte komt met deze avond hopelijk een eind, maar het eind moet ook het begin zijn voor een nieuw traject. Mevrouw Wind heeft ook gezegd dat de partij die tot nu toe nauwelijks werd genoemd de asielzoekers zelf waren. Terecht. Want daar gaat het om. Het gaat niet alleen om de locatie die we kunnen vinden in onze gemeente, als we die kunnen vinden, maar het gaat ook om welk bestaan we hen kunnen verzekeren of

aankondigen. Er zijn ook een aantal vragen die ik eigenlijk van tevoren had gezegd over hoe we dat precies wisten dat de stekker eruit getrokken zou te worden vanavond. Wat waren de criteria of zijn criteria van het COA ten opzichte van grootte, locatie en type van opvang? Kunnen alternatieve locaties van kleinschalige opvang ... Zijn die meegenomen in het onderzoek tot nu toe of worden die naderhand nog meegenomen? Als we verdergaan met het hele dossier is het nodig dat er onderzoeken worden gedaan naar zoiets van veiligheid, toegankelijkheid, onderwijs en welzijn. Niet alleen voor de buurt, maar ook met name voor de toekomstige bewoners. Dan gaat het om, hoe ga je dit verder aansturen? Eerst kaders stellen? Zou je moeten weten, wat zijn de minimale grootte van opvanglocaties, of ga je het andersom doen? Zou je niet nu een beroep doen of de bevolking van Wijdemeren, die hebben laten blijken dat ze vol zijn van ideeën, voorstellen, en mogelijkheden, laten we kijken of de bevolking ook niet mee kan helpen met het bepalen of voorstellen doen voor mogelijke opvanglocaties. Opvang in onze gemeente.

Ik denk, als we op die manier verdergaan dat we tegelijkertijd kaders kunnen stellen als ons richten tot de bevolking om mee te denken met ons, met de hele gemeente en eventueel ook met het COA, die tot nu toe eigenlijk de meest afwezige partij is geweest, dan komen we misschien tot een oplossing die voor iedereen aanvaardbaar is, voor alle partijen, en die kan bogen op een breed draagvlak. Tot zover, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik het woord aan mevrouw Van Rijn. Gaat uw gang. Mevrouw Van Rijn: Dank u wel, voorzitter. Voorzitter, allereerst een welkom aan de heer De Haan. Wij zijn blij dat het college weer compleet is, want een beetje hulp kunnen ze wel gebruiken. Niet omdat ik denk dat alles fout gaat of omdat ik denk dat dit college zich niet te pletter werkt. Dat ziet het CDA ook wel. Alleen ik hoorde daarnet mevrouw Rademakers aangeven dat de heer De Haan participatie ademt. Dat is voor de CDAfractie dan weer een hele verademing. Want jongens, jongens, jongens, wat gaat er veel fout bij dit college als we het hebben over participatie, terwijl dat misschien toch wel een van de belangrijkste punten is uit dit coalitieakkoord. Ik haal er een citaat uit, voorzitter. “Luisteren naar inwoners is de afgelopen jaren onvoldoende uit de verf gekomen. De maatschappij is mondiger geworden.

Wij willen deze mondigheid omarmen en gebruikmaken van kennis en kunde die we binnen Wijdemeren hebben. Of het gaat om ruimtelijke plannen of beleid, waarmee inwoners te maken krijgen, al gauw komen we dan op de term participatie. Participatie is een term waar legio definities aan hangen. Dat verklaart wellicht ook dat er te vaak een mismatch is in verwachtingen. Er is behoefte aan duidelijkheid. We willen graag helderheid verschaffen in de verwachtingen die men nog heeft ten aanzien van participatie. Deze helderheid zal bijdragen aan het verkleinen van de afstand die nu wordt ervaren door inwoners en ondernemers.” Voorzitter, na een jaar dit college vraag ik mij af dat deze doelstelling gelukt is. Ik zeg daar ook bij dat dit college, gaan we vanuit, nog drie jaar heeft om hieraan te werken. Wij verwachten dat ook dat ze dat zullen doen. De laatste maanden, voorzitter, is het echt bar en boos. Veel boze insprekers, onduidelijkheid, brieven die maanden niet beantwoord worden. Dan dit dossier, azc op het NERA-terrein. Het begon met een mededeling aan de raad dat het college een positief besluit zou nemen of had genomen, dat weet ik niet meer helemaal zeker, over het onderzoek naar het azc op het NERA-terrein. Ik zeg bewust mededeling, omdat er niet naar de mening van de raad gevraagd werd.

Sterker nog, er werd aangegeven dat we ons wel moesten beseffen dat dit een collegebesluit is. Hier gaan ze in andere gemeenten toch wel anders mee om, is onze ervaring. Gelukkig laat de raad zich niet zo makkelijk aan de kant zetten en hebben we als voltallige raad onze zorgen geuit. Voor iedereen was dat anders, maar het CDA heeft daar de hoofdvragen uitgehaald. Kunnen we dit aan in de huidige stand van zaken in deze organisatie? Kunnen we dit op dit moment simpelweg betalen? Op deze vraag gaf de wethouder volmondig ja. Ja, we kunnen het makkelijk aan en het kost de organisatie geen enkel uur. Op de tweede vraag was het antwoord ook simpel, het kost Wijdemeren helemaal niets. Iets dat in elk geval de CDA-fractie maar moeilijk kan geloven. Verbaasd ben ik dan ook om te horen dat de wethouder net

aangaf dat hij nog steeds denkt dat we een project van dergelijke omvang met deze organisatie op dit moment aankunnen. Bizar. Als CDA geloven we niet dat het college en de organisatie dit aankan van deze omvang op welke plek dan ook. Het moet anders en het kan ook anders. De brief van het COA komt ook niet overeen met de eerdere mededeling dat het onderzoek, maar let wel niet alleen het onderzoek, ook de vestiging van het azc ons geen euro kost. Sterker nog, het is niet wat de wethouder ons heeft aangegeven. Ik hoop dat nu wanneer de kosten oplopen en wij aangeven dat we ermee stoppen, zijn wij zeer benieuwd hoe het COA hierover denken. We hebben daarom een aantal vragen. Waarom heeft de wethouder de vraag naar de kosten, dit is echt meerdere malen gesteld, gezegd dat het geen geld kost? Wat zijn de kosten tot nu toe? Wat betekent dit als wij stoppen met het onderzoek? Betaalt het COA dan nog steeds de kosten? Dan nog een vraag waarmee ik van veel inwoners terug heb gehoord dat het college gecommuniceerd heeft. Als de Spreidingswet er komt, dan hebben we een probleem, want dan moet de gemeente de opvang geheel zelf betalen. Klopt dat, dat dit is aangegeven? Zo ja, denkt u echt dat dit zo is? Voorzitter, dan nu terug naar het thema participatie.

Ik weet zeker dat onze inwoners en de raad en het actiecomité in meerderheid vinden dat we mensen die echt op de vlucht zijn moeten opvangen en veiligheid moeten bieden. Ik hoor de wethouder praten over polarisatie, maar in dit geval denk ik dat de Wijdemeerse inwoners echt meer aankunnen dan u denkt. Voorzitter, zij zijn bereid om mee te werken. Dat is goed. Voorzitter, alhoewel wij denken dat het stoppen van dit plan op deze locatie van deze omvang de juiste keuze is, vinden wij dat de wethouder onvoldoende stilstaat bij eerdere opmerkingen. Het college heeft aangegeven vanuit humanitaire gedachte dit project te omarmen. Wat wij dan ook echt niet begrijpen, is dat we er met hetzelfde gemak weer mee ophouden. De wethouder geeft immers aan dat wij dit aankunnen, dat wij dit nog steeds aankunnen en dat het geen geld kost. Vraag aan de wethouder, hoe denkt hij hierover? Wat moet het COA wel niet van ons denken en laat staan onze inwoners. Is dat de nieuwe werkwijze van dit college, een bommetje opgooien, mensen slapeloze nachten bezorgen, ze niet fatsoenlijk te woord staan en vervolgens de keutel intrekken. Hoewel het CDA het ermee eens is dat dit niet goed gegaan is, dat dit proces belabberd is, wij vinden dit een aanfluiting. Alles was te voorzien en het college had op deze manier er niet aan moeten beginnen.

Voorzitter, wat is nu de exacte reden van stoppen? Voorzitter, door de gebrekkige communicatie en participatie hebben wij voor de zoveelste keer het werk van het college moeten overdoen, mijn voorgaande collega's gaven het ook al aan. Zoveel brieven, zoveel mailtjes, zoveel telefoontjes, bezoeken in de fractievergadering, iets wat het college niet heeft gedaan. U had zelf onze inwoners te woord moeten staan. Voorzitter, dit moet allemaal echt anders. Het college moet zich beter gaan voorbereiden en inleven in dossiers voor ze eraan beginnen. Voorzitter, één ding is ons als CDA-fractie inmiddels wel duidelijk geworden. De inwoners van Wijdemeren zijn bereid om mensen op te vangen, mensen die veiligheid nodig hebben. Dit hebben we gezien bij de Sporthal De Fuik een aantal jaar geleden en bij de opvang van Oekraïners. Voorzitter, wij willen het college dan ook meegeven de Spreidingswet als een kans te zien. Een kans voor kleinschalige opvang, wat goed is voor de mensen die er komen wonen en de mensen die de ander willen laten integreren. Samen zijn wij de samenleving en samen moeten we het doen. Het CDA pleit dan ook echt voor kleinschaligere opvang. Wij weten zeker dat onze inwoners dat voor het grootste gedeelte met ons eens zijn. Waar ik mee begon, is dat het college de ambitie had om te luisteren naar inwoners. Daar sluit ik ook mee af.