Transcript installatieraad 17 juni 2022

TRANSCRIPT VAN DE GEMEENTERAAD VAN GEMEENTE WIJDEMEREN d.d. 17 juni 2022

1.

Opening De voorzitter: Goedenavond dames en heren op deze warme, zomerse avond kan ik wel zeggen, ja. Vanavond hebben we een bijzondere raadsvergadering, waar we een college gaan uitzwaaien en een nieuw college gaan verwelkomen en ter verhoging van de feestvreugde zullen we ook nog eens drie nieuwe raadsleden installeren als ook twee nieuwe commissieleden, dus het wordt een hele volle avond voor u vanavond, maar goed. De heer Goetheer heeft zich afgemeld en mogelijk zal hij … mogelijk later aanschuiven, maar nu is hij er in ieder geval niet. Bepalen stemvolgorde De voorzitter: Wij gaan nu over tot bepalen van de volgorde van de stemming en hoewel we vanavond naar verwachting niet hoofdelijk zullen stemmen, trek ik nu het nummer van het raadslid waarmee we bij de hoofdelijke stemming zullen starten, dat is nu eenmaal vastgelegd in ons Reglement van Orde. Zes, nee vijf, sorry. Mevrouw Hidding. U hoeft niets te doen vanavond, maakt u geen zorgen. Goed.

2.

Afscheid van de wethouders Joost Boermans, Jos Kea, Rosalie van Rijn, Jan Jaap de Kloet De voorzitter: Nou en hiermee zijn we dan aanbeland bij het nou de eerste, een van de vele belangrijke onderdelen van vanavond, maar de eerste en dat is het afzwaaien van het oude college. Ja in een democratie waarin je in alle vrijheid kunt kiezen en gekozen kan worden, is het een gegeven dat de politieke verhoudingen kunnen veranderen en nu nieuwe partijen een coalitieakkoord hebben gesloten, nemen wij afscheid van de wethouders die de afgelopen periode de gemeente Wijdemeren hebben gediend. Ik zal eerst een algemeen verhaal houden. Daarna zal ik alle aanwezige wethouders toespreken. Dat doe ik één voor één. Als ik heb gesproken, dan zal de desbetreffende fractievoorzitter van de vertrekkende wethouder ook iets zeggen aan de wethouder, vertrekkende wethouder en tot slot krijgt de wethouder zelf de gelegenheid om iets te zeggen. Goed, zullen we beginnen? Ik kijk naar links. Nee? Ze willen niet. Nou even kijken hoe we dit elegant doen. Dames en heren, vanavond nemen we afscheid van de wethouders Joost Boermans, Jos Kea, Rosalie van Rijn, en Jan-Jaap de Kloet. Een opmerkelijk afscheid, want het gehele college wordt vanavond vervangen door een geheel nieuw college. Het is een bijzondere periode geweest, de afgelopen bestuursperiode. Wellicht het meest impactvolle was de coronacrisis.

Bijna twee jaar heeft het college, net als de rest van Nederland, anders moet opereren. Digitaal vergaderen, niet op kantoor mogen komen, op een andere wijze je werk doen, is een grote omschakeling geweest, maar wat dit college het meest in haar ziel heeft geraakt, is de beperking, die door de coronamaatregelen is opgelegd als het gaat om persoonlijk contact met inwoners en ondernemers van deze gemeente. Het persoonlijk contact is zo fundamenteel voor het werk van lokale bestuurders. Elkaar in de ogen kunnen kijken, face-to-face in gesprek gaan over wat er speelt, de nuance goed kunnen overbrengen. Digitaal vergaderen heeft veel opgevangen, maar is geen vervanging gebleken voor het finesse en het menselijke contact. Je wordt lokaal bestuurder, wethouder, omdat je graag samen met inwoners en ondernemers iets wil doen of bereiken voor jouw eigen leefomgeving. Dit college is hierin ernstig belemmerd geweest. Wat ook de afgelopen periode heeft gekenmerkt, is dat er, volgens mij, voor het eerst in het bestaan van Wijdemeren, maar ik kan het ook verkeerd hebben, geen wethouder is gevallen. Er zijn de nodige politieke struggelingen geweest, om ze zo maar te noemen, maar die hebben zich niet vertaald in een politieke afrekening, dat tegen landelijke ontwikkelingen in. Politieke bestuurders moeten in toenemende mate werken

binnen een landschap, dat onder invloed staat van sociale media, waar een inhoud vaak niet van de mens wordt gescheiden en waarin de scoringsdrang de overhand heeft in het inhoudelijk debat. Wij raken steeds meer gefocust in Nederland op wat we niet goed vinden, maar vergeten stil te blijven staan bij wat wel goed gaat. Het wordt voor politieke bestuurders steeds moeilijker zich te handhaven in dit geweld. Dames en heren, besturen is mensenwerk. Dat werk moet je gewetensvol en zo goed mogelijk doen. Tegelijk weten we allemaal dat je in het werk ook weleens iets niet goed kan doen of dat iets mis kan gaan. Het gaat erom hoe je daarmee omgaat. Hoe je een en ander kan corrigeren en wat je daarvan kan leren. Die competenties zijn juist van belang voor een bestuurder en allen die vanavond afscheid hebben genomen of gaan nemen, hebben dat ook op wat voor wijze ook, ook laten zien dat in huis te hebben. We zijn wel overigens een wethouder onderweg kwijtgeraakt hoor, aan Den Haag. Jan Klink heeft vorig jaar het wethouderschap verruild voor het Kamerlidmaatschap en voor hem denk ik een goed besluit.

Ik probeer hem een beetje te volgen via sociale media en ik heb de indruk dat hij het ontzettend naar zijn zin heeft en het ontzettend goed doet ook in Den Haag, maar wat wel jammer is, is dat ook hij door corona geen passend afscheid heeft kunnen hebben, zoals we die vanavond hebben voor de andere wethouders en dus voor Jan vanavond ook een eervolle vermelding, omdat hij nou voor een belangrijk deel ook onderdeel is geweest van dit college. Goed. Het was een bijzondere tijd en een bijzonder college. En ontzettend lief, geliefd college in de regio. Hoe vaak ik het heb gehoord van andere besturen in de regio dat ze onze colleges zo leuk en gezellig, maar ook zo deskundig en kundig vonden. Alle leden, stuk voor stuk. Als burgemeester kan het ook niet anders dat ik vol trots zijn met warme gevoelens terugkijk op de afgelopen periode en de individuen die dit college hebben gemaakt en ik wil jullie bij deze hiervoor bedanken en nu ga ik over tot persoonlijk afscheid nemen. En dan begin ik bij Joost, maar dat is zo raar hè, als ik met mijn rug naar je toe sta. Misschien wil jij hier komen of daar. Nee geen strafbankje, zeker geen strafbankje. Nou Joost. Het scheelde maar een haartje of wij elkaar al 35 jaar hadden gekend of zoals nu het geval, 2,5 jaar. Toch hebben wij iets belangrijks wat ons bindt en dat is het Montessori Lyceum in Amsterdam.

Nou, is dat relevant voor jouw afscheidsspeech? Ja, dat zeker. Naast het feit dat we een aantal dezelfde gezinnen kennen en dat wij weten wat een liggende T is, hebben wij van dezelfde vrijheid genoten tijdens een belangrijke periode in de ontwikkeling van de mens, namelijk de tienerjaren. Kaasuienbroodjes halen bij de bakker tijdens lunchuur, de lunch even net wat langer laten duren, omdat je nog niet klaar was, de lesmiddagen verruilen voor het terras bij Wildschut, soms ook de ochtendlessen en lekker in de kantine hangen totdat de Hoogste Tijd ging spelen. Ja dames en heren, in de kantine bij ons op het Montessori Lyceum hadden we geen schoolbel, welnee, die aangaf dat de pauze was afgelopen, de kantinebeheerder zette gewoon Hazes op. En iets op tijd afmaken voor school? Welnee, vijf weken niets doen en dan een week lang of zwoegen, omdat het dan echt moest of een mooi pleidooi houden waarom het nu niet lukte, maar straks natuurlijk wel. Een willekeurige luisteraar zal denken dat wij niets hebben gedaan op school en dat ons helemaal geen discipline is aangeleerd. Wat kan er toch worden van mensen van deze school. Nou ik zal u vertellen, heel veel. Want wat wij hebben geleerd tijdens die jaren, was veel waardevoller dan wat in de boeken stond beschreven, hetgeen wat we ook weldegelijk leerden uiteindelijk hoor.

Wij zijn opgegroeid in een omgeving die ons gevoel van creativiteit aanwakkerde en stevig liet branden. Wij hebben diepgaande en filosofische gesprekken gevoerd, die ons dwongen naar onszelf te kijken en beschouwend naar de wereld om ons heen. We hebben in die tijd mensen, die eigenlijk ver van ons weg stonden, heel dichtbij gehaald en ontdekt hoe leuk en interessant ze waren. We hebben geleerd dat het leven meer is dan binnen gebaande paden lopen en dat mensen meer zijn dan hoe ze op het eerste oog lijken. Die eigenschappen Joost, heb jij haarfijn laten zien in deze periode en misschien moet ik zeggen beide periodes dat jij wethouder bent geweest. Je bent enorm sociaal en laat een sociale betrokkenheid zien. Je zet de extra stap om te kijken naar hetgeen achter iets of achter iemand zit en gaat via die weg naar een oplossing. Je hebt laten zien dat je out of the box kan denken en dat je ergens voor durft te gaan. Je hebt het niet makkelijk gehad de afgelopen jaren, vooral op het dossier Verkeer kreeg je veel voor je kiezen. Hij had last van een organisatie die moeite had goed

grip te krijgen op ontwikkelingen en situaties die zich voordeden en je kwam een aantal keer echt in het nauw daardoor. Toch stond je ook in die moeilijke periodes open voor nieuwe inhoud en wat er ook uit voort zou komen. Die open blik, vertrouwen op wat je kan en wat je weet, dat kenmerkt en siert jou. Wat ook kenmerkend was voor jou, was jouw enorme betrokkenheid bij de regio. We hebben elkaar hier regelmatig over gesproken. Jij vond de regionale samenwerking belangrijk, iets wat wij deelden. Het past binnen jouw visie op bestuurlijke samenwerking. Je hebt sowieso een sterk ontwikkelde visie op het openbaar bestuur, iets wat jammer genoeg de afgelopen periode onvoldoende is belicht. Ook zette je volop in als lid van het AB van de regio. Vanuit de diverse hoeken van onze regio heb ik de laatste maanden veel waardering gehoord voor de wijze waarop jij invulling aan hebt gegeven en namens hen dank ik je daarvoor. Beste Joost, het is nu tijd om echt afscheid van je te nemen. Informeel hebben we dat al gedaan en ook een beetje formeel, want je bent nu elders politiek actief. Je bent raadslid geworden in de gemeente Epe, een mooie uitdaging voor je en het is, denk ik, een kwestie van tijd totdat we jouw naam elders zien verschijnen in een andere bestuurlijke functie, want besturen, dat zal je. Het zit in je bloed.

Tot die tijd wens ik jou veel plezier en succes in jouw nieuwe rol als raadslid van Epe, veel woonplezier daar en ik hoop je gauw ergens weer te zien in bestuurlijk Nederland. Het ga je goed. De heer Roosenschoon: Ja Joost, daar zit je dan, voor een laatste keer aan deze tafel. Wij kennen elkaar iets minder lang dan kennelijk bijna de burgemeester en jij, maar dat is toch nog wel een denk ik dikke 23 jaar. We hebben samen aan de wieg gestaan van de afdeling D66 Wijdemeren. Je hebt een bestuurlijke functie gaat bij … als voorzitter voor zover ik weet van de jongerenafdeling van D66 in Noord-Holland, dus het besturen en het politieke idee en de politiek inzichten, die zijn niet van de laatste tijd, maar dat is eigenlijk bij de paplepel ingegoten zal ik haast zeggen of misschien zelfs wel onder invloed van jullie uitstapjes in schooltijd, waar ik niets van wist trouwens, dat is wel het nieuwe vandaag, dus toch wel interessant om te weten.

Maar goed, er is al gezegd en Crys heeft ook een aantal dingen gezegd over jouw betrokkenheid bij alles, laat maar zeggen de successen, de wat moeilijkere dingen, dan denk bijvoorbeeld aan een stukje weg van een bepaalde dijk, die in de eerste instantie niet zo makkelijk was, maar die dankzij een blauwe streep toch is doorgetrokken naar de toekomst en dat is het belangrijkste punt, de toekomst van het wegennet en wat jij ervoor betekend hebt, zeker de laatste tijd, denk ik ook aan de contacten met alle aanwonenden, denk de klankbordgroep voor de Kortenhoefsedijk, dat tot een echt een schitterend resultaat heeft geleid en waar wij als gemeente, maar jij zeker, trots op mag zijn. Ik zal het echt niet zo lang maken, want we hebben nog een hele lange avond voor de boeg, maar alles wat we samen hebben gedeeld in al deze jaren in bestuursfunctie, als wethouder, als penningpartner, raadslid, ja die contacten werden eigenlijk altijd heel erg intens geweest, heel positief en daar kijk ik met ontzettend veel plezier naar terug.

Ja voor ons is het niet alleen afscheid van de wethouder, maar het is ook een afscheid van een tijdperk, het tijdperk Joost Boermans in deze gemeente en dat is toch wel iets bijzonders, want ik ken Wijdemeren niet zonder Joost Boermans en dat is toch wel een belangrijk punt op het ogenblik, want ja jij gaat nu naar Epe, daar word je raadslid, daar kunnen we best een beetje jaloers op zijn trouwens, maar zo gemakkelijk kom je toch niet van ons af. Je zult verplicht zijn om toch een aantal vergaderingen van onze afdeling bij te wonen, want het bestuur heeft besloten om jou te benoemen tot erelid van D66 Wijdemeren. Joost, heel veel succes, heel veel te doen. De heer Boermans: Dank je wel. De heer Roosenschoon: Dit is eigenlijk een beetje in de kleuren van de blauwgroene parel. De heer Boermans: Dank Nanne, dank D66. Geachte voorzitter, collega’s, raadsleden, aanwezigen en luisteraars thuis. Voor de laatste keer inderdaad in deze raadszaal achter het katheder, want de tijd is dan nu

ook echt aangebroken om Wijdemeren definitief te gaan verlaten. Zoals u weet ben ik ruim vijftien tot twintig jaar politiek actief geweest, waaronder acht jaar als wethouder en ik kijk terug op een zeer mooie en intensieve, vaak ook constructief, zeker creatief, leerzaam, persoonlijk soms ook pittig, maar vooral een hele leuke periode. Verschillende periodes, met een tijd waarin veel gebeurd is op allerlei gebied. Dankbaar en met trots kijk ik naar een diversiteit aan onderwerpen waar ik me mee bezig heb mogen houden. Van het nieuwe subsidiebeleid tot het grootschalig onderhoud van de riolen, de beschoeiing en de wegen. De Kortenhoefse en de Oud-Loosdrechtsedijk. Van het beschermen van onze bomen, de eerste bibliotheek op school tot de start van de wijken die van het gas af moeten en een vergroent gemeentelijk wagenpark, om er maar een paar te noemen. Te veel om op te noemen, want laat ik het niet hebben over de hoeveelheid raadvoorstellen, de moties, de amendementen en de vergaderingen die de afgelopen vijftien jaar de revue zijn gepasseerd. Ik heb er een aantal teruggekeken. Althans die raadsvergaderingen, toen dacht ik, laat ik daar nou maar niet uit gaan citeren, maar ze waren allemaal vol met passie.

Dank ook voor alle gesprekken en de samenwerking met al onze inwoners, de verenigingen, de bedrijven en de instellingen en de ambtelijke organisatie, de griffiers moet ik zeggen, de burgemeesters, de collega-wethouders en de fractiemedewerkers, zoals we ze tegenwoordig noemen en uiteraard, ik zei het net al, mijn eigen D66-fractie. Dank voor alle gesprekken en dank Nanne voor al je luisterende oren. Ik heb mij vol voor de gemeente Wijdemeren en de gemeenschap ingezet en ben al mijn toezeggen aan de gemeenteraad nagekomen en ondanks dat ik mezelf misschien soms kwetsbaar heb gemaakt, heb ik het anders dan mijn voorgangers, volledig in de openbaarheid gedaan, transparant en niks verborgen en altijd gepoogd te handelen in het belang van de gemeente en ik dank ook mijn thuisfront. Van de vele momenten dat ik er niet was of aan de telefoon zat of weer achter de computer, want er was weer iets met de gemeente. Dank Caroline. Voorzitter, voordat ik u bedank en het nieuwe college, de gemeenteraad en de medewerkers al het goede toewens en ik aangeef dat ik u en de gemeente op gepaste afstand blijf volgen, wil ik afronden met het volgende. Recent hoorde ik in het programma Spijkers Met Koppen, Ishmail uit het NPO-programma Leven in Limbo zijn gedicht voordragen. Ishmail woont al bijna tien jaar in Nederland en heeft zijn weg gevonden. Toch verkeert hij nog elke dag in onzekerheid.

Hij woont in het AZC, wacht al tijden op een verblijfsvergunning en kan niet terug naar het land van herkomst. Dit is zijn gedicht, maar dan met mijn tekst, met mijn woorden. Eigenlijk moet je het met zijn woorden horen. Laat het horen. Wij zijn één, maar wij zijn niet gelijk. De aarde is rond. Het rolt niet als een bal. Het is geluk, maar niet gelukt. Waarom de één wel, de ander niet. Je kiest niet in welk land je geboren wordt, in welk gezin, welke economische klassen. Je kiest niet om zwart of wit te zijn. Niemand vlucht, niemand kiest om te vluchten als dat moet. Welke keuzes zijn er nog, als er geen keuzes zijn. Wij willen leven samen met de anderen, ‘s nachts een warm bed, drie keer per dag een maaltijd en goede medische zorg. Hoe kunnen wij opnieuw beginnen zonder een verblijfsvergunning. Zonder dat de wereld ons de rug toe keert. De principe van de democratie zijn gebaseerd op mededogen, waar is de compassie? Waar is de compassie? Laat het horen. Laat het weten. Laat het zien. Jullie zijn nodig om ons te begrijpen, hoe ouder we worden, hoe kwetsbaarder we zijn. Laat ons volwaardige mensen zijn, laat het horen van Ishmail. Voorzitter, dank u wel. Het gaat u en de gemeente goed. De voorzitter: Goed en dan wil ik vragen of Jos Kea hiernaartoe wil komen. Niet zo angstig kijken.

Beste Jos, je bent maar vijftien maanden wethouder geweest in Wijdemeren, maar we zullen jouw tijd hier niet snel vergeten en jij deze tijd vermoed ik ook niet snel vergeten. Jij werd gevraagd om Jan Klink op te volgen, die vertrokken was naar de Tweede Kamer. We hebben een hele goede kandidaat had Sieta Vermeulen, fractievoorzitter van de VVD, tegen mij gezegd en dat bleek ook waar te zijn. Aanvankelijk dacht ik dat je wel wat tijd kwijt zou zijn aan het eigen maken van het ambtelijk wereldje. Na een carrière in het bedrijfsleven, een multinational als Philips, is werken bij een kleine gemeente best een overgang. Je hebt je wonderbaarlijk snel ingewerkt in het wel en wee van de gemeente. Of je er altijd blij van werd, dat weet ik niet, maar je hebt het je wel allemaal snel eigen gemaakt. Je kreeg een overzichtelijke portefeuille. Financiën, Huisvesting

Gemeentehuis, Onderwijs en Onderwijshuisvesting, Belastingen, Economische Zaken. Stuk voor stuk bleken alle portefeuilleonderdelen een grote uitdaging. Vooral Financiën heeft je tot op de dag van vandaag veel koppijn bezorgd. Uren heb jij aan je portefeuille besteed, maar ook het dossier Huisvesting Gemeentehuis, als ook het IKC, waren dossiers die je graag had willen afmaken. De complexiteit van beiden lieten echter het niet toe, hetgeen jij best jammer vindt. Laat zei je tegen maar, ik had meer willen bereiken, dan ik er tijd voor had. Die uitspraak typeert je wel. Doorgaan, doorgaan, doorgaan en afmaken. Het moet ook goed zijn. Een hoog ambitieniveau heb je ook. Soms was het lastig voor de organisatie om jouw gewenste niveau te matchen. Dat betekent overigens niet dat ik dat niveau onredelijk vond, maar je wilde beter en meer en dat is niet altijd gelukt. Dat gezegd hebbende, kan ik me ook heel veel leuke momenten herinneren tijdens jouw wethouderschap. Voorlezen op de basisscholen, met ondernemers in gesprek, op Koningsdag bij de Kinderspelen kijken in Kortenhoef en niet te vergeten Ankeveen tijdens die start van die Feestweek en de vreugde die van jou als zaken wel gingen lukken. Dan krijg je een soort van jongensachtig, olijke glimlach op je gezicht en dan is er vrolijkheid alom.

Je kon zichtbaar genieten van de leuke kanten van het vak, maar je kan ook best boos worden en dan is er wel werk aan de winkel om dat weer recht te trekken. We hebben wel eens gebotst tijdens de collegevergaderingen en -overleggen. Grappig genoeg viel me wel op dat we eigenlijk best wel vaak met elkaar eens waren of hetzelfde wilden. Onze wegen ernaartoe of onze onderbouwingen weken alleen van elkaar af. Het beoogde resultaat niet. Mijn waardering voor jouw kennis en inzet voor onze gemeente is naarmate je hier langer zat alleen maar gegroeid. Je bent een intelligente man, die vanuit een gestructureerde visie werkt aan zijn doelstellingen. Je durft buiten de gebaande paden te treden als je denkt daar oplossingen voor te vinden, die niet regulier zijn. Hierbij maak je natuurlijk dankbaar gebruik van jouw expertise en ervaring vanuit het bedrijfsleven, zoals bij het dossier Gemeentehuis, waarbij je in gesprek ging met marktpartijen om andere financieringsbronnen te onderzoeken. Je hebt je ook hard gemaakt voor een andere positionering van de afdeling Bedrijfsvoering, met name Financiën, binnen de organisatie. De eerste stappen daartoe zijn al in gang gezet. Bepaalde processen binnen Financiën zijn verbeterd en dat is ook vooral aan jou te danken.

Vaak hoorde ik van de andere wethouders dat ze even met jou in gesprek gingen om bepaalde financiële aspecten binnen hun portefeuille of binnen hun dossier te bespreken. Ondanks jouw redelijke korte termijn hier, heb je je ontwikkelt tot een collegiale collega, waar men graag even advies bij ging ophalen. Sterker nog, waar men graag mee samenwerkte. Ook vanuit ambtelijke zijde was men erg blij met de samenwerking met je, dat hebben verschillende ambtenaren tegen mij gezegd de afgelopen periode. Jouw deskundigheid werd zeer gewaardeerd en nog meer, het gevoel van wederzijds vertrouwen en respect wat je hebt gecreëerd in jouw samenwerking met anderen. Je was voor velen, ook voor mij, een zeer gewaardeerde en leuke collega. De uitspraken van jou dat je meer had willen doen, is zeer onterecht. Je hebt in die tijd dat je hier hebt gezeten veel gedaan en heel veel voor anderen betekent. Voor jou ligt er geen vervolg in een bestuurlijke carrière in het verschiet, vermoed ik zo. Jij gaat terecht genieten van jouw pensioen. Lekker leuke dingen doen met jouw vrouw, kinderen en kleinkinderen. Dat heb je verdiend. Ik wens jou … hallo … Ik wens jou alle goeds en veel plezier met het nieuwe hoofdstuk in jouw leven. Dankjewel. Nou Jos. De heer De Kruijff: Beste Jos, maar ik richt ook even de woorden tot de andere drie, eigenlijk vier wethouders.

Deze gemeente heeft natuurlijk de afgelopen bestuursperiode geen vier, maar vijf wethouders gekend. De burgemeester refereerde er net ook al naar. Onze Jan Klink, die hoort er natuurlijk ook bij, die zit alleen op dit moment voor zijn werk als Kamerlid in België, dus die zal dit waarschijnlijk terugluisteren. Voorzitter, ik zal het kort houden. Ik wil alle wethouders, Jos, Jan-Jaap, Rosalie, Joost en Jan, bedanken voor hun inzet voor deze gemeente. In een periode waarin het niet makkelijk is om bestuurder te zijn. We zien allemaal de verhalen, ministers die bedreigd worden, wethouders die bedreigd worden, narigheid op social media. Het is geen makkelijke baan en toch hebben jullie je eraan gewijd om dit te gaan doen en ik denk dat ik namens de hele gemeenteraad spreekt, de nieuwe, maar ook de oude gemeenteraad, ik denk ook de gemeente, de

burgemeester, de griffie, de rest, maar ook de fractie van de VVD, dat wij geen enkele twijfel hebben over jullie goede bedoelingen voor de afgelopen vier jaar. Ik wil jullie daar ontzettend hard voor bedanken. Dank jullie wel en ik wens jullie alle goed in alles wat jullie nog gaan doen. Dank. De heer Kea: Ja ik was hier het kortst, dus ik heb ook maar een kort verhaal. Geachte leden van de raad, collega’s en aanwezigen en mensen thuis. De burgemeester heeft het al gezegd, ik ben vijftien maanden wethouder geweest en die tijd is voorbijgevlogen. Het was ook een bijzondere tijd, want ik heb eigenlijk die hele tijd voornamelijk van achter een schermpje gewerkt en zelfs gisteren bij het afscheid van de ambtenaren kwam ik er nog twee tegen, die voor het eerst live zag, dus dat is op zich ook een bijzondere ervaring. Ik was nog niet zo heel lang commissielid, toen mij werd gevraagd om Jan Klink op te volgen, toen hij naar Den Haag ging. Nou heb ik wel eens vaker, maar wethouder was ongeveer het laatste wat ik ooit gedacht had nog eens te worden, dus ik dacht dat ga ik doen en ik heb er geen spijt van gehad. De collega’s in het college en de ambtenaren waren vanaf het begin ontzettend open, behulpzaam en ik heb dat echt als een warm bad ervaren. Ook uw raad trachtte mij te ontzien.

Nou ga ik nou net Olivier noemen, die er niet is, want ik meen me te herinneren dat hij in mijn eerste raad bij de behandeling van het IKC al aanbood om dat een maandje uit te stellen, zodat ik me wat beter kon inwerken, maar volgens mij was dat ook lichtelijk politiek gedreven. Tegelijkertijd maakte ik kennis met een ambtelijke organisatie met hardwerkende mensen, die worstelt met een gebrek aan flexibiliteit, wat ook een oorzaak heeft in de omvang, de niet zo grote omvang en ook in moeilijk te vervullen vacatures, maar ook in een structuur, die de samenwerking niet altijd bevorderde en de richting die onze huidige gemeentesecretaris heeft ingezet, is daarmee mijns inziens absoluut de juiste. Toch hebben we in het afgelopen jaar een paar dossiers verder kunnen brengen. Ik noem toch het IKC, in ieder geval hebben we de locatie bepaald, alleen weet ik niet of dat zo … hè. De Omgevingsvisie, de Economische Agenda en de start op De Zodde met het revitaliseren van onze bedrijventerreinen. Ik heb er ook moeite mee Jan Willem, maar ook het invoeren van de Omgevingswet liggen we … daar liggen we behoorlijk mee op schema en uiteraard op de valreep, het convenant watertoeristenbelasting, wat we met recreatie- en toerisme-ondernemers hebben afgesloten.

De burgemeester zei voor het team Financiën was het worstelen om met de weinige, beperkte capaciteit en suboptimale systemen de informatie en stukken tijdig en correct op het leveren. Toch zijn we in staat geweest om met name in het Sociaal Domein, het inzicht en de transparantie structureel te verbeteren, zodat we nu eerder en duidelijker betrouwbaardere trends zien en dat we ook een begroting kunnen maken op een veel betere basis. Ook hebben we een inhuurmonitor gecreëerd en met de afspraken die daaromheen gemaakt zijn, zal ook daarmee, hoop ik, dat probleem beter beheersbaar zijn en ik zou mijn opvolger mee willen geven, het stond ook al in de krant, ga verder met het ontwikkelen van die financiële organisatie en systemen, want dit schipje, dit scheepje vaart heel strak aan de financiële wind en dan heb je absoluut een goede financiële poot nodig. Ik verlaat de politiek niet, omdat ik het niet leuk vond, maar omdat ik op een leeftijd kom, dat ik meer vrijheid wil en wat ik met mijn eigen tijd doe, maar eerst maar eens kijken hoe dat nou weer bevalt. Ik wil afsluiten met de collega’s, de ambtenaren en u nogmaals te bedanken voor de steun, die ik van u heb mogen ontvangen en ik wens het nieuwe college en de nieuwe raad alle succes toe in de komende vier jaar. Ik zal u blijft volgen. Het ga u goed. De voorzitter: En dan wil ik vragen of Rosalie van Rijn hiernaartoe wil komen.

Beste Roos, voordat ik hier daadwerkelijk burgemeester werd, heb ik overdrachtsgesprekken gevoerd met mijn voorganger. Hij typeerde jou als een talentvolle, ambitieuze jonge vrouw. Zeer gedreven en leergierig. Dat heeft Freek goed gezien. Hij gaf aan dat je nog zoekende was in je rol als wethouder en openstond voor begeleid daarin, want je had wel de gedrevenheid een goede wethouder te zijn. Mijn observatie Roos, is dat het Sociaal Domein een hele goede wethouder heeft gehad. Je was ontzettend betrokken, kende alle spelers in het veld persoonlijk en pleitte als geen ander voor belang van een individu of organisatie. Wat opmerkelijk is aan jou of was, is dat je tegelijk

een grote verantwoordelijkheid voelde voor de beheersing van het financiële deel van jouw portefeuille, de beheersing van de kosten van het Sociaal Domein. Manco’s in de administratieve afspraken, het later indienen van declaraties van organisaties, de lage rijksvergoedingen, allerlei zaken die een goede beheersing en juiste bekostiging in de weg stonden. Je hebt je daar enorm druk over gemaakt. Zo druk, dat je zelfs een filmpje hebt opgenomen onder de titel Hugo help ons. Je wist een groot aantal wethouders uit het Sociaal Domein uit het land achter je te scharen en je hebt het filmpje online gezet. Een ontzettende stoere actie van je. Je maakt je druk over de realistische betaalbaarheid van het Domein zonder weg te lopen van de verantwoordelijkheid van de kostenbeheersing, terwijl je een warm hart bleef houden voor de inhoud. Een knappe prestatie voor jou, jongen wethouder. Gezellig ben je ook. Ook al is het geen bestuurlijke competentie, wel het vermelden waard. Altijd leuk als je even mijn kamer binnenliep. Soms primair op zoek naar chocolade en dan krijg je mij erbij, maar toch leuk. Soms had het binnenlopen ook een doel. Even spiegelen op iets wat speelde op dossierniveau of even sparren hoe iets aan te vliegen, soms ook om zaken uit te praten.

Je bent een krachtige vrouw, vaak op een mooie manier, heel soms ga je over de grens en dat weet je ook en je komt er altijd op terug, een mooie eigenschap. Je gelooft in het investeren in een goede relatie, daar ben je sterk in. Het aangaan en behouden van relaties, dat gaat je ver brengen, waar je ook voor kiest in de toekomst. De coronacrisis heeft jou, zeker als we kijken naar jouw behoefte aan menselijk contact, denk ik, het meeste van iedereen in het college geraakt. Niet alleen vanwege het karakter van jouw portefeuille, de contacten met vrijwilligersorganisaties, sportverenigingen en andere spelers in het veld, die vielen weg, maar ook het onderhouden van gewone contacten vielen weg. Even een babbeltje tussen de bedrijven door ging niet meer en doordat men elkaar alleen via het scherm zag, vaak viel de nuancering weg. Digitaal werken bood in onvoldoende mate een omgeving waarin je even kon vrij denken en vergaderingen werden zakelijker. Daar heb je ontzettend veel last van gehad en hebt toen wel het gevoel gehad even los te komen van de persoon op het werk. Ook vind je het vervelend dat corona ervoor heeft gezorgd dat je lang niet alles hebt kunnen realiseren wat je had willen doen. Een lot dat veel wethouders heeft getroffen, maar nu zijn de ogen gericht op de toekomst en dat is nu waar jij voor staat Roos. Een stap in het onbekende. Jouw toekomst.

Je zegt dat je je niet al te veel zorgen over maakt en ik denk ook niet dat dat hoeft, want Freek had echt gelijk. Je bent talentvol, intelligent en gedreven. Mensen zien dat aan jou en willen graag met jou in zee. Wat ik nog graag aan jou wil meegeven Roos, is, probeer die ambitie nog even te parkeren. Dat is moeilijk voor iemand zoals jij, maar probeer het. Ga ontdekken wat de wereld te bieden heeft. Ga op zoek naar datgene wat je nog niet kent, blijf nieuwsgierig en openstaan voor wat er allemaal is. Je hebt zoveel tijd, gebruik die en als je datgene vindt, waar je hart vol van raakt, gooi dan die ambitie los. Je gaat een prachtige toekomst tegemoet, is mijn overtuiging en iets zegt mij dat wij allemaal dat gaan meebeleven via de kranten, maar dat is voor dan. Voor nu, dank voor de fijne samenwerking, we blijven elkaar zien, wat je neemt zo meteen weer zitting in de gemeenteraad en dat de supergezellig. Dankjewel. De heer Nienhuis: Voorzitter, dames en heren, ach jeetje, ik word gebeld, jeetje. Oh, Eric, hè, Eric, Eric, ja ik zit in de gemeenteraad, sorry. Ja op vrijdag, ja de burgemeester had niet eerder tijd, dus we hebben het gewoon op een vrijdagavond. Ja, afscheid van Roos en van Jos en van Jan-Jaap en Joost, ja en een nieuw college ja.

Nee zitten geen Ankeveeners in, nee helaas, nee sorry, alleen maar, veel mensen uit Loosdrecht vooral en één uit Kortenhoef, maar Eric, ik heb maar twee minuten, dus ik moet je even laten gaan, vind je dat goed? Wil je meeluisteren? Oké dan leg ik je neer, oké Eric, oké. Excuses voorzitter. Dames en heren, voorzitter. U brengt mij in een lastig, maar ook een leuke, eervolle situatie. Het is mij lastig, omdat het dualisme mij dwingt om afscheid te nemen van iemand die helemaal geen collega van mij was, maar al is. Daar moeten we even over nadenken, maar dat gaan we vanavond horen. Rosalie van Rijn is een telg van het Luijer geslacht en de Luijers nemen al generaties verantwoordelijkheid binnen de gemeenschap en zeker binnen de lokale CDA-afdeling. De burgemeester Smit heb ik ooit horen zeggen, als de familie Luijer zijn schouders onder het plan zet om de

Olympische Spelen naar Wijdemeren te halen, dan komen de Olympische Spelen naar Wijdemeren. Wethouder Van Rijn heeft de afgelopen vier jaar haar taak als wethouder Sociaal Domein, Wonen, Dorpbeleid, Sport en Cultuur in de gemeente Wijdemeren met verve en passie bekleed. Een spin in het web en ze zat er bovenop. Voortvarend heeft Rosalie of wethouder Van Rijn de lopende problemen voortvarend opgelost. Niet alleen door ambtenaren allemaal notities te laten opstellen, maar door gewoon in gesprek te gaan met de betreffende inwoners en organisaties. Vriend en vijand omarmen het dorpenbeleid. Ik kan nog wel even doorgaan. Als wethouder Van Rijn iets in haar koppie heeft, dan gaat het ook echt gebeuren. De raadsvoorstellen betreffende haar portefeuille zijn zonder enig probleem door de raad vastgesteld, dan ben je een goede wethouder, dan ben je een sterke bestuurder. Haar lobbywerk hield namelijk niet op in de commissie of raadszaal. Menig raadslid, commissielid, coalitie of oppositie, maakt niet uit, werd gebeld door de wethouder zelf als ze in de gaten had dat ze een vraag of dat er een onduidelijkheid of een meningsverschil was. Als het dan uiteindelijk uitkwam op een discussie in de inhoudelijke behandeling in de gemeenteraad, maak dan je borst maar nat, dat heeft nooit iemand van haar gewonnen. Wethouder Van Rijn is ook een bescheiden mens.

Dat zult u niet geloven, maar in de vorige periode was het CDA de grootste partij van Wijdemeren, althans in de coalitie dan natuurlijk. Zoals gebruikelijk mag de grootste partij dan de eerste locoburgemeester leveren. In haar bescheidenheid heeft de wethouder Van Rijn ervoor gekozen om als vierde locoburgemeester te acteren. Je weet immers niet, wat er allemaal met die ambtsketen is gebeurd. Je wil daar geen risico mee lopen. Ik heb haar één keer betrapt met het dragen van deze ambtsketen bij de opening van het carnavalsseizoen bij De Turftrap, zondigt één keer hè, maar goed dat heb ik in de gaten gehouden. Nu is die tijd op. Heel jammer voor Wijdemeren, de burgemeester zei het al. Ik wil niemand benadelen, maar zo’n sterke wethouder, gaat Wijdemeren niet snel meer krijgen, maar sterke bestuurders stoppen ook tijdelijk op het hoogtepunt. Johan Cruijff zei altijd, elk nadeel heeft zijn voordeel, Rosalie van Rijn, wij zijn, de CDA-fractie, heel blij dat je onze fractievoorzitter bent. Dankjewel. Mevrouw Van Rijn: Ja voorzitter, daar sta je dan en dan mag je spreken na de heer Nienhuis en dan denk ik dat ik toch altijd best goed kan praten, maar de heer Nienhuis kan dat nog net iets beter.

Die ambtsketen overigens, dat wil ik toch heel even zeggen, ik was op dat moment vrij jong en ik wist niet wat er met ambtsketen gebeurd was, maar ik dacht de heer De Kloet vindt het veel leuker en ik kan in het weekend gaan stappen, dus dat was de echte reden, waarom ik niet de eerste locoburgemeester wilde zijn. Beste raadsleden, geïnteresseerden, familie, vrienden en natuurlijk collega-wethouders, lieve mensen, best gek zo’n laatste vergadering als wethouder van de mooie gemeente Wijdemeren. Ik weet nog goed, vier jaar geleden zat ik op een plek in de raad, daar, ik denk op de plek van mevrouw Zandbergen. Doodeng vond ik het. Kan ik het wel, ben ik niet te jong, zou ik het wel doen, maar ja, ik wilde het wel graag. Niet omdat ik nou zo graag wethouder wilde worden of in de belangstelling wilde staan, maar omdat ik echt een bijdrage wilde leveren aan het Sociaal Domein in onze eigen gemeente, aan zorg en welzijn voor onze inwoners. Ik heb ook steeds gezegd in de onderhandelingen, ik ga alleen voor het Sociaal Domein en anders doe ik het helemaal niet. Inmiddels denk ik daar toch een beetje anders over, want oh wat is het Ruimtelijke Domein in de gemeente Wijdemeren interessant. Dit is dan ook de portefeuille waar ik me de komende jaren mee zal bemoeien.

Maar goed, mijn CDA-vrienden en zo mag ik ze echt noemen inmiddels, hadden vertrouwen in mij en ik wilde het graag, dus het enige wat mij nog in de weg stond, was angst en ik heb altijd gezegd angst is geen goede reden om iets niet te doen. Men zegt niet voor niets angst is een slechte raadgever en dat is gebleken, maar dan het moment dat je gekozen wordt als wethouder. Ik had eigenlijk nog niets verkeerd gedaan, ook niks goeds, maar toch, maar er waren toch al zes mensen, die niet voor mijn benoeming stemden. Toch een gek gevoel. Vanavond zal ik me in elk geval niet laten leiden door volop teleurstelling of iets anders, kan ook een goede reden zijn, maar ik zal zonder twijfel voor de benoeming van de beoogde wethouders stemmen, want ik weet zeker dat zij deze taak goed gaan volbrengen. Daar zaten we dan, de 3JS en Roos. Alles was nieuw, maar ik ging ervoor. Best gek

hoor, kom je op kantoor, zegt iemand, Roos morgen moet je naar de AB van de Tomin en toen zei ik ja oké, maar wat moet ik daar dan doen? Ja dat wijst zich vanzelf. Oké, ik ging er heen en het was een sprong in het diepe en gewoon maar gaan en van dat gaan heb ik onwijs genoten. Wat heb ik veel mooie mensen mogen ontmoeten, mensen die het beste wilden voor de gemeente, mensen die plannen hadden voor hun dorp, mensen die samen wilden werken om de jeugdzorg of de ouderenzorg te verbeteren, mensen die blij waren met het college, mensen die niet blij waren met het college, mensen die helemaal niet blij waren met het college, en toch heb ik van al deze ontmoetingen genoten. De heer Stuiver vroeg mij voor de Weekblad, wat is het beste van de afgelopen jaren? Als eerst noemde ik al deze ontmoetingen, maar er is meer. Ik ben heel erg trots op het dorpenbeleid. Het dorpenbeleid laat zien dat de gemeente praktisch kan zijn, snel kan handelen en inwonersinitiatieven waar kan maken en dan krijg ik weleens de vraag, is het niet gewoon een pot geld voor leuke dingen. En eerlijk gezegd voorzitter, vind ik dat maar een rare vraag. Wat natuurlijk is het voor een deel zo, maar mensen, laten we niet vergeten dat de leuke dingen bij het leven horen. Waarom zouden we als gemeente niet meewerken aan leuke dingen, aan dingen die onze inwoners gelukkig maken.

Ik wil het nieuwe college dan ook meegeven dat het deze kleine dingen zijn, die heel veel geluk brengen in onze dorpen. Ook ben ik heel erg blij met de starterswoningen op de Dennenlaan. Ik had wel geen Ruimtelijke Ordening in mijn portefeuille, maar ik mocht me bezighouden met alternatieve woningbouw, tiny houses. Ik was echt super blij. En wat is het dan fijn om zestien mensen heel erg gelukkig te maken, maar het raakt me ook heel erg dat ik nog veel meer mensen niet gelukkig heb kunnen maken. Op dit moment liggen er twee plannen klaar voor de ontwikkeling van tiny houses op het Kininelaantje en bij de Loodijk. Zeker op het Kininelaantje hoeft het nieuwe college de bal alleen nog maar in te koppen en ik vraag u, doe dat dan ook. Bij de Loodijk zit de Provincie weer eens weg, weer eens in de weg en voorzitter u zult niet geloven, maar een half uur voor deze vergadering heb ik de heer Loggen toch nog even laten weten wat ik van zijn standpunt vond, voordat ik vertrok, maar ik hoop oprecht dat we deze kansen pakken en dat we de plannen zullen realiseren, maar het allerbelangrijkste vind ik dat we de mensen de zorg hebben kunnen bieden die ze nodig hebben, want mooi minimabeleid in stand hebben kunnen houden en geen lange wachtlijsten hebben in de gemeente, bij aanbieders is dat helaas niet het geval.

Zonder de positieve houding van u als gemeenteraad ten opzichte van het Sociaal Domein en mij als wethouder zou het me nooit gelukt zijn om het voor elkaar te krijgen, want het Rijk maakt het de gemeente behoorlijk lastig op dit terrein en daarvoor wil ik u als raad enorm bedanken. Ik heb me heel erg gesteund gevoeld door u. En er is nog iets waar ik u heel erg voor wil bedanken, want dat het wethouderschap niet alleen maar leuk is, weten we allemaal. Ik had nooit voor mogelijk gehouden, dat Wijdemeren een hot topic zou zijn op Twitter. Dat ik bij het NOS Journaal zou zijn. Sorry. En dat ik op de radio … het gaat. En dat ik op de radio te horen zou zijn bij Jurgen van den Berg. Lieve mensen, wat je ook van deze casus vond, ik had nooit gedacht dat ik door mijn werk niet meer naar buiten zou durven, dat ik gebeld zou worden door onbekende mensen, die dachten mij te mogen uitschelden, dat ik bedreigingen zou krijgen en dan ben ik nog geeneens mijnheer Rutte, mijnheer Klaver of de heer De Jonge. De reden dat ik dit toch niet onbenoemd kan laten, is omdat ik er niet alleen zelf last van heb gehad, want dat is tot daaraan toe, maar dat de collega’s hier op het gemeentehuis, de ambtelijke organisatie, heel veel hebben moeten verduren. Wat moet het voor hen eng geweest zijn om hier te zitten en de telefoon op te nemen.

Ik ben alle medewerkers in het gemeentehuis enorm dankbaar voor de afgelopen vier jaar, maar deze medewerkers echt in het bijzonder. Ik zal nooit vergeten wat jullie niet voor mij, maar voor de gemeente gedaan hebben en ook mijn familie, die er niets mee te maken had, heeft het heel zwaar gehad. Ik vind het heel erg dat zij angst hebben moeten ervaren door de baan die ik gekozen heb. Oké nu weer beter. Lieve familie, collega’s en raadsleden, ik wil u oprecht bedanken voor alle steun, die ik van u mogen ontvangen en dan is het vandaag mijn laatste dag. Tijd om afscheid te nemen van dit toch, ik vind het echt nog steeds, mooie vak. De dag dat ik wegga als wethouder en er een nieuw college aantreedt. Natuurlijk vind ik het jammer dat ik moet stoppen. Ik vind vier jaar veel te kort en ik was nog lang niet klaar in deze mooie gemeente. Door corona had ik inderdaad meer willen doen.

Als wethouder wil je naar buiten en helaas is hier toch in een groot deel van deze periode geen mogelijkheid voor geweest. Voor mijn gevoel ben ik nog niet klaar, maar ja het is wat het is en er komen nieuwe dingen. Dan de vraag wat ga ik nu doen. Tja, dat weet ik eigenlijk nog niet zo goed. De burgemeester zegt doe maar rustig aan Roos, maar sorry burgemeester, de eerste sollicitatiebrieven zijn de deur al uit. Want ik kan niet zo goed stilzitten. In elk geval ga ik terug de raad in en zoals ik zei, me bezighouden met Ruimtelijke Ordening en alles doen wat goed is voor onze inwoners en de gemeente. Wij zijn gestart als de 3JS en Roos en eindigen ook als de 3JS en Roos, maar wel met een andere wethouder. Ja, de samenstelling is veranderd, de mannen zijn een stukje grijzer, sorry mannen, maar ik wil mijn collega wethouders in het bijzonder bedanken wat het was een ontzettend leuk team en daarom sluit ik ook graag af met een tekst speciaal voor hun en hoe kan het ook anders, van de 3JS. Man in de spiegel, loop maar niet weg voor de man in de spiegel. Ouder dan jezelf, jij bent het echt. De jongen met de lach, niet bang voor de duivel. Hij werd geen held, maar het ging zeker niet slecht. Dank jullie wel. De voorzitter: Goed. Jan-Jaap. Beste Jan-Jaap. Het is zover. Ik moet je nu al vaarwelzeggen als wethouder, want vanaf nu ga je verder als raadslid van onze mooie gemeente.

Ik weet nog goed, ik had net gehoord dat ik burgemeester mocht worden van deze mooie gemeente en de volgende dag had ik al zes gemiste oproepen van Jan-Jaap de Kloet. Ik vroeg aan de toenmalige gemeentesecretaris, wie is dat eigenlijk, hij belt me steeds. Net als vele anderen, want ik weer die dag helemaal overspoeld met allerlei telefoontjes. Nou hij is de loco had ik te horen gekregen en hij wil je graag feliciteren. Oké dacht ik en ik belde hem op gegeven ogenblik terug. Nou dat had wel lang geduurd vond hij en waarom ik niet eerder had teruggebeld. En ik dacht wat voor een type is het eigenlijk. Nou een type ben je wel Jan-Jaap, maar wel van een andere order. Ja Jan-Jaap, jij bent een type fantastisch loco, type goede bestuurder, type betrokken collega. Onze samenwerking was net even anders dan mijn samenwerking met de andere wethouders. Niet alleen omdat jij de locoburgemeester was, maar ook omdat wij nauw samen hebben gewerkt aan het dossier Plassenschap RMN. Wij spraken vaker over de toekomst van de waterrecreatie in Wijdemeren en deelden daar beelden over. Wij konden samen reflecteren op wat er om ons heen gebeurde en onze politieke omgeving en, en dat is zeker niet het minste, je was er voor mij tijdens de periode van mijn ziekte en de tijd erna.

Ik heb lang last gehad van de effecten van long COVID en jij was een van de weinigen, het tijd waar men nog niet zoveel van had gehoord, van long COVID, die regelmatig aan me vroeg, en hoe gaat het nou echt met je. Een hele menselijke benadering, waar ik met warme gevoelens aan terugdenk. Jouw steun heeft mij echt geholpen en ik ben dankbaar dat ik zo’n fijne collega heb gehad in die tijd. Je hebt wat teweeggebracht Roos. Ik … ja. Ja vrouwen hè. Vrouwen weer. Ja. Vrouwen weer, oké. Ook voor jou is hetgeen … nee dat hoeft ook niet, zo erg is het ook weer niet … Ook voor jou is het geen makkelijke periode geweest. Ik besef me dat ik dat roep in elke speech vanavond, maar ook voor jou geldt dit. Je hebt enorm hard gewerkt aan een aantal moeilijke dossiers. Je hebt de lef gehad om het dossier Porseleinhaven eens voor altijd op te willen lossen. Dat is niet helemaal gelukt. De intentie die je hebt gehad daarbij, maakt het echter wel goed. Een einde maken aan langlopende dossiers en proberen te komen tot een oplossing die voor alle partijen acceptabel is. Ook heb je te maken gehad met een hele moeilijke provincie waar het gaat om Ruimtelijke Ordening. Datgene waar jij voor inzette, is niet helemaal gelukt. Wat wel erg goed gelukt is, is jouw inzet voor de waterrecreatie en recreatie en toerisme in het algemeen.

Over die rol niets dan lof, vanuit de ondernemers en vanuit de andere samenwerkingspartijen. Jij wordt, in mijn ogen terecht, getypeerd als een hele deskundige en kundige bestuurder, die op professionele wijze opkomt voor de belangen van zijn gemeente. Overigens niet alleen vanuit de voornoemde portefeuilles, ook door provinciale bestuurders, vanuit het Waterschap, vanuit welke gremium jij ook politiek in hebt bewogen, was er altijd veel lof geweest voor de wijze waarop jij invulling het gegeven aan jouw rol als wethouder, jouw bestuurlijke kwaliteiten en voor jouw menselijke benadering. Je weet mensen aan je te verbinden door relaties op te bouwen op basis van wederzijds respect en dat is knap binnen een dynamisch politiek landschap. De

karaktereigenschappen doorzettingsvermogen en vasthoudendheid zijn jou ook niet vreemd. Het dossier Plassenschap ontmanteling RMN bewijst dat. Toen ik hier net startte als burgemeester vertelde jij mij over de problematiek en wat jouw gedachten waren in het kader van mogelijk oplossingen. Eigenlijk één oplossing, die zoals het er nu naar uitziet, per 1 januari 2023 wordt gerealiseerd. Visionair zouden we misschien ook nog aan je lijstje competenties moeten toevoegen. Ja. Maar eerlijk is eerlijk. Je hebt ontzettend veel uren zitten in dat dossier, ook als lid van de begeleidingsgroep en dankzij jouw vasthoudendheid lijkt er nu eindelijk een passende oplossing te komen waar alle partijen zich in kunnen vinden. Dat geldt overigens ook voor het Gebiedsakkoord, waar je je sterk hebt gemaakt en altijd het belang van de gemeente goed hebt weten te vertegenwoordigen. En te bedenken dat jij afgelopen juli met heel slecht nieuws kwam over je eigen gezondheid. Vol goede moed en voor jou kenmerkende doorzettingsvermogen heb jij met uitzondering van een aantal weekjes gewoon, tussen aanhalingstekens, doorgewerkt. Gewoon was het natuurlijk niet, maar je deed het wel zonder maar één keer te hebben geklaagd over wat dan ook.

Ik denk dat ik namens iedereen spreekt dat men ontzettend veel waardering en respect heeft voor de wijze waarmee jij met die tegenslag bent omgegaan en dat ik ook namens iedereen spreek als ik zeg dat ik ontzettend blij ben dat het goed met je gaat. Jan-Jaap, we nemen afscheid van jou als wethouder, maar echt weggaan doe je nog niet, wat je neemt de plaats in … want je neemt nu plaats in de gemeenteraad en ook voor jou geldt, net als bij Roos, dat ik een mooie toekomst in het verschiet zie liggen voor jou, een functie waar je blij van wordt en thuishoort, maar voor nu dank je wel voor je inzet en het ga je goed. Mevrouw IJsbrandij: Nou dank u wel. Dit is niet voor mij een hele goede volgorde zo op deze manier natuurlijk na veel emoties, maar ik laat het hele persoonlijke stukje ook even voor wat het is, want anders gaat het zeker niet goed, dus ik ga me gewoon houden bij mijn papiertje en ik sla wel geachte of beste over, want het klinkt mij te afstandelijk en daarom zeg ik gewoon namens DorpsBelangen en mag ik het woord tot jou richten en zeg ik gewoon lieve Jan-Jaap. We nemen vanavond afscheid van jou als wethouder en eerste locoburgemeester. In je portefeuille had je onder andere de ontwikkeling van de groenblauwe parel, die Wijdemeren is. Het Gebiedsakkoord en Recreatie en Toerisme.

Hier liggen jouw interesses en je hart en dat zal zeker niet veranderen, ben ik van overtuigd. Je stond immer open voor een gesprek met iedereen in Wijdemeren, ook in de regio of de provincie en zocht dat met veel energie zelf actief op, eigenlijk was je zelden thuis. Een vertegenwoordiger van onze mooie gemeente pur sang. Daarbij komt dat je een wethouder was zoals de titel van de functie zegt. Je hield je altijd aan de wet, ook als we als fractie smeekte een beetje mee te buigen. Luisteren, open communiceren en je aan de afspraken houden, is waar jij voor staat. Ook hier vanuit de gemeentelijke organisatie hoorden wij alleen positieve geluiden over de samenwerking en communicatie met de medewerkers. Enkele uitspraken die ze veel hebben moeten horen zijn, de raad gaat over zijn eigen agenda en reageer … Ik reageer op hoofdlijnen en niet op stoeptegelniveau. Ondanks dat je ook op de hoogte was van de details. Je werkte met alle egard voor de kennis en kunde van de ambtenaren. Met die brede kennis van zaken in Wijdemeren, tezamen met de open, integere, hardwerkende persoonlijkheid die je bent en je nimmer aflatende dienstbare instelling voor Wijdemeren, kunnen we concluderen dat je een wethouder was, zoals de invulling van de functie van wethouder bedoeld is. Je bent dikwijls een vasthoudende wethouder genoemd. Daar deed de burgemeester dat ook al en dat was je gelukkig ook.

Eén die zich focuste op het afronden van oude, de meest lastige dossiers. Projecten waar menigeen met hun handen liever vanaf bleven of die soms al lange tijd door de velerlei … Door velerlei andere redenen in de vrieskast lagen. Ik noem het snippergroen, Ter Sype, het Achtererf, de Porseleinhaven of bijvoorbeeld de Emmaweg Afvalzorg. Deze langslepende dossiers zijn ook degenen die voor veel reacties … Die veel reacties veroorzaken … oké en toen was het even kwijt … bij belanghebbenden, emoties soms fel doen oplaaien en waarvan de pers gretig uitgebreid verslag doet. Dan heb je lef, doorzettingsvermogen en veel energie nodig en dat heb jij ten volle gegeven. Ondanks dat je ook een gevoelig mensenmens bent en niet altijd …. En het niet altijd in je koude

kleren is gaan zitten. Wijdemeren kan alleen maar gelukkig zijn met wat jij gedaan hebt en jij in vaart hebt gezet. DorpsBelangen, wij, zijn er met jou heel erg trots op. Jan-Jaap, onwijs bedankt, dank je wel. De heer De Kloet: Nou dank u wel allemaal voor de … burgemeester, Patrice, voor de mooie lieve en ja hartverwarmende woorden. Het doet me zeer veel goed en ja ik wilde bijna toevoegen ik word er bijna emotioneel van, maar dat is misschien wat ongepast op dit moment, maar het raakt me wel, dat meen ik echt. In tegenstelling tot mijn collega’s heb je een iets kortere afscheidsspeech. U zult nog in de komende vier jaar veel van mij horen, dus mijn stem zal niet vervliegen. De afgelopen 5,5 jaar heb ik met zeer veel plezier het wethouderschap vervult. Vanaf de eerste dag in december 2016 voelde het zeer vertrouwd en het kwam door de steun die ik direct kreeg bij de eerste dagen, uiteraard van het thuisfront. Het thuisfront is nu aan het werk, maar ze weet dat ze genoemd wordt. Ook van de ambtelijke organisatie, die mij direct hielp met collegiale hartelijkheid en ik wil Irma daar nog een keertje hartelijk voor bedanken. Die hartelijkheid is altijd gebleven. Steeds is de samenwerking met de ambtelijke organisatie goed geweest, gebaseerd op wederzijds respect, vertrouwen en het delen en nemen van verantwoordelijkheid. Ik dank ieder die daar zijn of haar aandeel in heeft gehad.

U weet dat ik onterechte kritiek op de ambtenaren in de raad of commissie altijd heb bestreden, omdat ik dagelijks meemaak dat er hier in dit huis hard wordt gewerkt, soms met beperkte middelen, vaak met beperkte personele bezetting. De politieke arena van Wijdemeren is op zijn zachts gezegd dynamisch te noemen. Vaak scherp en dat houd je alert. De discussies een debat in de raad, het verdedigen van raadsvoorstellen, de samenwerking met de raad en met mijn collega-wethouders en natuurlijk onze voorzitter, de burgemeester. Het is fascinerend en altijd inspirerend geweest en de afgelopen vier jaar waren leerzaam, zeker ook in mijn rol als eerste locoburgemeester. Natuurlijk doe je dingen met de overtuiging dat dat het best is, maar nieuwe inzichten brengen je soms op andere gedachten. Toch ben ik trots op wat er is bereikt, ondanks alles zijn er enkele honderden woningen bijgekomen, is er het Gebiedsakkoord, een unieke vorm van samenwerking in Nederland. Recentelijk hebben we hard gewerkt aan de omvorming van het Plassenschap. Daar dragen we jaarlijks bijna een half miljoen euro aan bij. Een betere aanpak en een effectievere besteding van gelden is het doel en dat gaat lukken. Drie voorbeelden van de vele doelen die we hebben bereikt, maar steeds had ik voor ogen, dat we de stappen in de juiste volgorde zetten en de procedures goed en duidelijk doorliepen, dat is steeds gelukt.

Als fractievoorzitter van DorpsBelangen heb ik nu zitting in de gemeenteraad van onze mooie gemeente en ook ik wens het nieuwe college alvast veel succes. Ik zal die, voor mij nieuwe taak, maar weer voor de belangen van al onze inwoners en ondernemers met dezelfde inzet en met hetzelfde enthousiasme vervullen. Ik dank u wel. De voorzitter: En nu ga ik toch even kijken of Irma … Heb je … nee? Nou ik denk niet dat we gaan schorsen, één momentje. Af en toe. Af en toe, maar komt goed, het is er wel. Ik schrok even. Kijk, we hebben jullie een mooie bos bloemen gegeven, maar jullie krijgen natuurlijk ook allemaal echt een cadeau hè, anders zou dat niet passend zijn om jullie met bossen bloemen op pad te sturen, dus die wordt nu even gehaald. Duurt een paar seconden. Oké nou ik zie al voormalige wethouder De Kloet, die is naar zijn nieuwe plek verhuisd. En raadslid Van Rijn gaat ook die kant … ja u gaat naar de publieke tribune? Verhuizen. Oké. 3.

Vaststelling agenda De voorzitter: En dan gaan wij verder met het vaststellen van de agenda dames en heren. En dan is de vraag heeft iemand een voorstel tot wijziging van de agenda. Raadslid De Kloet. De heer De Kloet: Dank u wel voorzitter. Tot u spreekt de fractievoorzitter van DorpsBelangen voor alle duidelijkheid, dat u niet vergist. Wij wilden graag het nu volgende punt als het gaat over het coalitieakkoord niet behandelen vanavond, maar volgende week. Dan hebben we allemaal wat meer tijd. Dan zit we ook in

een betere setting denk ik om dat goed met elkaar te bespreken en er is een voorstel gedaan voor tijd, dat lijkt ons wat te kort, dus een goede, degelijke, uitgebreide en inhoudelijke discussie zouden wij het liefste volgende week in de raadsvergadering zien. Dat voorstel wil ik bij deze doen. De voorzitter: Oké en dan doe ik dan wel het voorstel naar de raad toe dat, hij blijft gewoon op de agenda staan, hij wordt natuurlijk ook aangeboden. Dus als partijen heel kort en bondig willen reageren op de inbreng van de formateur, dan kan dat, maar de echte inhoudelijke bespreking, dat verplaatsen we naar volgende week. Als ik om me heen kijk, kan iedereen zich daarin vinden? De heer De Kloet: Voorzitter. De voorzitter: Ja. De heer De Kloet: Sorry dat ik u interrumpeert. Dat was niet mijn bedoeling in ieder geval, althans onze bedoeling, laat ik het in meervoud zeggen. De voorzitter: Maar dat is nu mijn voorstel. De heer De Kloet: Ja, maar dan in ieder geval elkaar goed begrijpen. De voorzitter: Ja. Maar u kunt akkoord gaan met mijn voorstel? De heer De Kloet: Nou in principe niet, want ik wil gewoon het hele agendapunt van de agenda halen en volgende week bespreken, dat was het idee. De voorzitter: Nou, ik denk niet … Mevrouw Van Rijn: Voorzitter. Voorzitter. De voorzitter: Mevrouw Van Rijn. Mevrouw Van Rijn: Ja.

Wij van de CDA-fractie sluiten ons daar ook bij aan, om die reden dat vijf minuten tijd om over het coalitieakkoord te spreken gewoon geen recht doet aan het akkoord wat voorligt, waardoor het bespreken ons inziens niet handig zou zijn. Ook kan er geen debat plaatsvinden, iets wat we toch graag willen over dit akkoord. Overigens dat het debat volgende week gepland is, daar hebben we geen bezwaar tegen, maar om nu een speech te houden en volgende week weer over het akkoord te spreken, dezelfde herhaling, dan gaan wij mee in het voorstel van de heer De Kloet om het volgende week te bespreken. De voorzitter: Nou wat gebruikelijk is, is dat hij wel aangeboden wordt, het coalitieakkoord, want daar gaan wethouders zich mee instemmen, dat dat ook hun taak wordt, dus afhalen van de agenda, dat zou niet mijn voorkeur hebben, maar ik kijk even rond. Mevrouw Zandbergen. Mevrouw Zandbergen: Ja voorzitter, dank u wel. Ik kan wel invoelen dat debat, inhoudelijk debat op een ander moment plaatsvindt, maar ik zou graag gebruik willen maken van enkele woorden te spreken en die zullen zeker wel binnen de vijf minuten blijven, dus als dat mogelijk is heel graag. De voorzitter: Mevrouw Kaper.

Mevrouw Kaper: Ja wij sluiten ons ook aan bij DorpsBelangen en het CDA, maar ik vind het op zich wel een goed idee als u wel iets kan toelichten over het coalitieakkoord. Ik zou het alleen op dit moment gewoon niet zo gepast vinden als wij, als elke partij iets gaat zeggen over het akkoord, maar we dan vervolgens niet meer op elkaar kunnen reageren en ook vanuit de coalitie er niet gereageerd kan worden, dus mijn voorstel is ook om de vijf minuten en het debat gewoon volgende week doen. De voorzitter: Oké, maar voel ik dan … oh, mevrouw Hidding. Mevrouw Hidding: Ja ik wil inderdaad het voorstel om het debat volgende week te voeren steunen, maar ik zou wel heel graag een paar minuten willen reageren op het coalitieakkoord. De voorzitter: We beginnen goed hè. Nou. Ik zou willen voorstellen nu, anders wordt het ingewikkeld, moeten we gaan stemmen en zo, dat vind ik allemaal voor de mensen op de tribune ook niet geweldig, dat het coalitieakkoord wordt dan aangeboden, dus formateur gaat daar toelichting op geven en indien een fractie een korte reactie daarop wil geven dan kan dat, maar ik verzoek u dan om gewoon kort en bondig één of twee minuten en dan klaar en dan gaan we het echt over debatteren inhoudelijk over hebben volgende week. Mevrouw Van Rijn: Voorzitter een laatste opmerking. Ik gok gezien de samenstelling van de raad dat dat het voorstel goed worden.

Dan wil ik alleen bij dezen aangeven dat wij niet zeker weten of we dan de vijf minuten halen of dat we dan volledig op het akkoord gaan reageren. De voorzitter: Laten we proberen het gezellig te houden en u vindt vaste een manier om het binnen één of twee minuten te houden. Goed. Kunnen we het zou vaststellen? Ja. Instellen stemcommissie De voorzitter: Dan gaan we over naar het instellen van de stemcommissie. Vanavond zullen we stemmen over de benoeming van de wethouders. Daar is een commissie van stemopneming voor nodig. Voor de stemcommissie vraag ik de volgende personen, Margriet Rademaker, Nanne Roosenschoon en Wilna Wind. Kan iedereen hier mee instemmen? Ja. Bij dezen. Instellen commissie voor de geloofsbrieven De voorzitter: En het instellen van een commissie voor de geloofsbrieven. Bij de ene installatie van wethouders en raadsleden beoordeelt de commissie voor de geloofsbrieven of de wethouders en raadsleden voldoen aan alle vereisten. Voor de commissie voor de geloofsbrieven zijn gevraagd Olivier Goetheer, Esther Kaper en Jan Willem Nienhuis. De heer Goetheer is vanavond niet aanwezig, maar de werkzaamheden zijn al reeds eerder verricht, vandaar dat dat niet zo problematisch wordt om hem formeel nu onderdeel te laten worden van de commissie. Ik kijk rond, kan dat bij acclamatie? Ja oké, dan doen we het zou. 4.