Transcript afscheidsraad 29 maart 2022

TRANSCRIPT VAN DE AFSCHEIDSRAAD VAN GEMEENTE WIJDEMEREN d.d. 29 maart 2022

1.

Opening In memoriam J. Nuissl De voorzitter: Goedenavond allemaal en welkom bij onze bijzondere raadsvergadering, de afscheidsraad. Er is een bericht van verhindering ontvangen door mevrouw Hidding, helaas is zij ziek. Hopelijk is ze er morgen bij maar goed, dat horen we morgen. Wij beginnen deze bijzondere raadsvergadering met een herdenking. En ik verzoek u te gaan staan. Op 7 februari 2022 overleed oud-raadslid Joseph Lambertus Nuissl, bij velen beter bekend als Joep. Joep Nuissl werd raadslid voor DorpsBelangen in 2010, na de grote overwinning. Hij had zijn arbeidzame leven beëindigd en koos vol enthousiasme en werklust voor de lokale politiek. Hij had er nu de tijd voor. Zijn focus in de raad lag bij leefbaarheid en veiligheid. Wat hem vooral bezighield was het tegengaan van te hard rijden en overbodig verkeer door de kernen. Ook na zijn raadslidmaatschap bleef hij betrokken bij de politiek van Wijdemeren. Zo was hij een van de eerste leden van het eerste uur van De Lokale Partij. De laatste jaren nam zijn gezondheid af, de Parkinson belemmerde hem te blijven meedoen zoals hij dat graag wilde. Wij zijn Joep Nuissl dankbaar voor wat hij voor de Wijdemeerse politiek heeft betekend. Wij wensen zijn vrouw Lide, zijn kinderen Petra, Bas en Charlotte en hun partners, zijn kleinkinderen, sterkte toe bij het verwerken van het verlies. Nu graag een moment stilte. Dank u wel. Goed.

2.

Vaststelling agenda De voorzitter: Dan zijn we aangekomen bij de vaststelling van de agenda, ik ga ervan uit dat u akkoord bent met de agenda zoals hij voorligt? Zo ja.

3.

Mededelingen De voorzitter: Er zijn geen mededelingen voor vanavond.

4.

Verslag van de commissie voor de geloofsbrieven Op 10 februari 2022 is bekend gemaakt dat mevrouw Hennis, mevrouw Vermeulen en de heer Verbruggen de commissie voor de geloofsbrieven vormen De voorzitter: Agendapunt 4, commissie geloofsbrieven en onderzoek proces-verbaal centraal stembureau. Het besluit luidt: Olivier Goetheer, Dingeman Goossen, Frits den Hartog, Peter Heeren, Sorrel Hidding, Patricia IJsbrandij, Esther Kaper, Jan Jaap de Kloet, Bo de Kruijff, Jan Willem Nienhuis, Stan Poels, Margriet Rademaker, Rosalie van Rijn, Patricia Roobol, Nanne Roosenschoon, Wilma Snel, Wilna Wind, Gert Zagt en Alette Zandbergen toe te laten tot de raad van de gemeente Wijdemeren voor de periode 2022-2026. De commissie voor de geloofsbrieven bestaande uit mevrouw Hennis, mevrouw Vermeulen en de heer Verbruggen heeft de geloofsbrieven van de kandidaats-raadsleden onderzocht en ik geef het woord aan de voorzitter van de commissie geloofsbrieven, Ria Hennis. Als … Ja. Er zijn geen microfoons daar. Er zijn geen microfoons daar. Ja, toch wel, toch wel.

Mevrouw Hennis: Goed, verklaring van de commissie voor de geloofsbrieven. De commissie van geloofsbrieven, dat hoort u nog een paar keer, bestaande uit mijzelf, mevrouw Vermeulen en de heer Verbruggen is bijeengekomen op 29 maart, vanmiddag dus. De commissie heeft als eerste zich een oordeel gevormd over de rechtmatigheid van de verkiezingen. De commissie is van oordeel dat de verkiezing volkomen rechtsgeldig is verlopen, gelet op de uitkomsten en bevindingen van het proces-verbaal van het centraal stembureau. Daarnaast heeft de commissie de geloofsbrieven van negentien kandidaats-leden onderzocht en in orde gevonden. De commissie heeft geen redenen gevonden op basis waarvan tot niet toelating van de benoemd verklaarden besloten kan worden. Wat een rotzin. En stelt u voor de benoemd verklaarden toe te laten als leden van de raad van de gemeente Wijdemeren voor de periode 2022-2026. Dat is het. De voorzitter: Dank u wel. Dat hebt u voortreffelijk gedaan als uw laatste, ja, als uw laatste actie als raadslid. Goed. Ik ga ervan uit dat er geen behoefte is aan stemming? Nee, bij acclamatie, zo, besloten.

De raad neem vandaag afscheid van: Barry Rooimans, CDA; Renée Wijnen, De Lokale Partij; Rob Duikersloot, DorpsBelangen; Mario Wouters, D66; Ram Lachman, PvdA-GroenLinks; Eric Torsing, CDA; Michiel van Balen, VVD; Jan Verbruggen, CDA; Ria Hennis, DorpsBelangen; Sieta Vermeulen, VVD; René Voigt, DorpsBelangen. De burgemeester spreekt de scheidende raadsleden toe De vertrekkende raadsleden krijgen de gelegenheid voor een laatste woord. 5.

Afscheid raadsleden De voorzitter: Goed, dan zijn we aangekomen bij agendapunt 5, afscheid van de vertrekkende gemeenteraadsleden. Nou, dan verplaats ik mij even naar de microfoon, de andere microfoon. Ben ik zo ook te verstaan? Ja? Fantastisch. Goed, dames en heren, gaat u er lekker voor zitten want het wordt een lange avond. Want het resultaat van de verkiezingen van 16 maart jongstleden heeft ertoe geleid dat wij vandaag van maar liefst elf raadsleden afscheid nemen. Ik zal hen vanavond een voor een toespreken waarna zij de gelegenheid krijgen iets zelf te zeggen. Voor de oplettende toehoorder, ik spreek de raadsleden toe op volgorde van de datum van hun aantreden in de gemeenteraad. In het algemeen wil ik eerst het volgende kwijt: het raadswerk is een eervolle als ook een zware onderneming. Naast je reguliere werk en zonder rekening te houden met jouw kennisniveau, word je geacht een kaderstellende en controlerende rol te vervullen. Klinkt mooi maar wat behelst dat? Kortgezegd in een notendop moet je besluiten nemen over beleid op alle terreinen van de gemeente, je moet waken over de gemeentefinanciën en je moet ervoor zorgen dat het gemeentebestuur goed in verbinding staat met de inwoners van de gemeente. Je wordt geacht een visie te hebben op alle toekomstige ontwikkelingen.

Je wordt aangesproken door inwoners en ondernemers op jouw inbreng en je besteedt grofweg zo’n twintig uur per week aan het raadswerk. Als het druk is even wat meer. Dit als lid van een lekenbestuur. Wie is zo gek om dat te willen doen in het hoogtij van social media en een toenemend gebrek aan vertrouwen in de overheid. Deze mensen hier. Zij offeren hun vrije tijd op om onze gemeente leefbaarder, socialer en sterker te maken en te houden. En voor dat alleen al verdienen ze onze respect en waardering en een groot applaus. Goed, en nu komen we aan bij het daadwerkelijk afscheid nemen van elf raadsleden. En als eerste vraag ik mevrouw Barry Rooimans om hier te komen staan. Even kijken, ik ga hem toch een heel klein beetje draaien want dan kan ik je af en toe eens aankijken. Goed, Barry, je vulde de vacature die afgelopen raadsperiode ontstond in de CDA-fractie in die ontstond toen Dik Van Enk vertrok. Hierdoor heb je slechts een korte periode deel uitgemaakt van de raad van

Wijdemeren. Ondanks dat het een korte periode is geweest ben je niet onopgemerkt gebleven. Ik heb even in de archieven gedoken en heb je maidenspeech opgezocht. Jouw eerste wapenfeit in de raad was een commissie van stemopneming, de verkiezing van een lid van een plassenraad. Maar jouw eerste echte debuut was een stemverklaring bij de motie vreemd over de nee-nee-sticker aan de ja-ja-sticker. Weet je het nog? Nee. Leuk is dat. Je vond het een motie voor de bühne en dat typeert je wel. Recht voor zijn raap zeggen zoals je het ziet. Wel altijd netjes en beschaafd, dat hoort ook bij je. Je bent beschouwend en hoeft ook niet zo nodig op het grote toneel, eigenlijk een beetje atypisch voor een raadslid. Barry, wanneer jij ergens aan begint dan ga je er ook voor. Je bereid je goed voor in de raad, ook in de fractie heb ik vernomen, en je uit je vervolgens weloverwogen, je mening uit je vervolgens weloverwogen. In het debat kan je scherp de discussie aangaan maar in alle openheid en met respect voor de ander. Je hebt goed oog voor de diverse fasen in de besluitvorming. Je legt makkelijk contact en je bent plezierig in de omgang. Tijdens ons kennismakingsgesprek vertelde je openhartig over zaken die je had meegemaakt in jouw leven. Ik was erg onder de indruk van jou en hoe jij jouw ervaringen wist om te buigen naar een grote betrokkenheid voor maatschappelijke issues.

Het kan ook niet anders dan jij koos voor de commissie MSZ. Maar ook de invoering van de Omgevingswet heeft, en dat verraad je afkomst uit de zogeheten harde sector, je interesse. De afgelopen twee jaar was je ook lid van de werkgeverscommissie, een voor de buitenwereld onzichtbare maar niet onbelangrijke taak. Immers, de afgelopen periode heeft er veel gespeeld op de griffie. Barry, de verkiezingsuitslag maakt dat je de raad verlaat, en dat zijn woorden die ik vaker ga uitspreken vandaag. Je zei vorige week tegen mij: er zijn nog zoveel andere leuke dingen om te doen. En ik wens je ook heel veel plezier en succes met die leuke dingen. En wie weet zien we je in deze rol ook nog eens een keer terug. Dat kan. Hartelijk dank voor je inzet voor de gemeente Wijdemeren. Het begeerde bootje. Mevrouw Rooimans: Oké, leuk. De voorzitter: Niet te veel vastpakken want ‘…’. En een boeket bloemen, ook nog eens. Mevrouw Rooimans: O, wat prachtig. Hartstikke mooi. De voorzitter: Ja. En dan mag je met alles in de hand mag je iets zeggen. Nee hoor, je mag het gewoon op tafel laten. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Even de foto, Barry. Mevrouw Rooimans: De foto. De voorzitter: De foto met ‘…’. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Wij doen even zo. Mevrouw Rooimans: Oké, dank je wel. Ja, ik mag aftrappen dus ik begin maar gewoon.

Geachte leden van de raad, voorzitter, college en de geachte aanwezigen en luisteraars want volgens mij zijn die er ook. Het was voor mij een enorme eer en tegelijkertijd een enorme verantwoordelijkheid om de afgelopen tweeënhalf jaar zitting te mogen hebben in de raad. In de terugblik kwam er al na een half jaar voor mij een moment waarop

de wereld even zijn adem inhield. Een pandemisch virus deed zijn intrede. Ik mocht meemaken hoe dat de raad zich aanpaste om opnieuw zijn functioneren mogelijk te maken, te weten digitaal, met alle ups en downs. Gelukkig is er sinds kort weer ruimte ontstaan om elkaar gewoon te ontmoeten, om te kunnen plannen en na te denken over onze toekomst. Om onze vrijheid te vieren. Tegelijkertijd wordt bij anderen deze vrijheid bedreigd en ontnomen. Als ik nadenk over de toekomst van Wijdemeren zie ik voor me dat eenieder hier een fijne woning heeft gevonden die passend is en werk waar diegene voldoening uit kan putten, met voldoende inkomen om een menswaardig bestaan te hebben in rust. Een geborgen thuis met goed onderwijs, goede opvang voor onze kinderen. Dat eenieder passende zorg kan krijgen. Ik zie een bloeiend verenigingsleven dat samen met kunst en cultuur ons leven verrijkt. Dit wensbeeld staat aan alle kanten onder druk. Wat een uitdaging. Ik wens de nieuwe raad dan ook veel wijsheid toe. Tot slot nog een woord van dank. Ik dank het CDA en in het bijzonder de fractie voor hun niet aflatende betrokkenheid en constructief vermogen waarin ik graag werd meegezogen. En ik dank mijn man die mij de kracht heeft gegeven die ik mezelf had willen geven. Tot zover. De voorzitter: En dan vraag ik nu mevrouw Wijnen of u naar voren wil komen.

Renée, je bent opgeleid als bouwkundig ingenieur en werkzaam geweest bij diverse gemeenten, altijd in een ruimtelijke sector. Je trad aan in de raadsvergadering van 29 maart 2018 als lid van de fractie van De Lokale Partij. Je wilde je kennis en kunde graag ten gunste laten komen van de gemeenschap. Nu, vier jaar later, kies je ervoor om de plaatselijke politiek weer te verlaten maar je aanwezigheid is zeker niet onopgemerkt gebleven. Je eerste optreden in de raad was bij de verdediging van je kandidatuur voor de Plassenraad. Je legde kort maar krachtig je visitekaartje neer, dit ben ik en dit kan ik. Het was waarom je in de raad bent gestapt. Je zei: ik denk dat het niet alleen maar gaat over iets leuk vinden, ik wil graag iets nuttigs doen hier. Je kon bij tijd en wijle scherp uit de hoek komen en op het scherpst van de snede debatteren. Dat vond niet iedereen altijd even gemakkelijk maar je wist de harde kanten er snel vanaf te halen met een mooie foto of een appje met hartelijke woorden. Voor ons kennismakingsgesprek mocht ik bij jou thuis op bezoek komen. Ik vroeg alle raadsleden om mij hun lievelingsplek te laten zien in de gemeente. Jij koos jouw huis uit. Na enige gedoe tussen mijn auto en een lastige heg liep ik jouw huis binnen. Wat woon jij op een prachtige plek. Je vertelde over het huis, de plek en jouw liefde voor mooie dingen.

Wij delen ook een gezamenlijke liefde voor schoenen bleek. Het gevoel voor esthetische waarde was ook duidelijk in jouw inbreng in de raad. Gevoel voor esthetiek, voor de natuur, van de natuur als ook in de ruimtelijke vraagstukken. Jouw prachtige huisje aan de Vecht maakte ook dat jij het raadslid was dat het verste weg woonde van het gemeentehuis, waarschijnlijk de reden dat de techniek je wel eens in de steek liet toen we over moesten naar digitaal vergaderen. Dat digitale vergaderen dat vond je een ramp, ja. Maar je liet je er niet door van slag maken. Uiteindelijk lukte het altijd om erin te komen. We gaan je zeker missen, Renée, jouw gevoel voor mooiigheid, jouw scherpe inbreng en zeker jouw betrokkenheid. Ik wens jouw veel plezier in de vrijgevallen tijd die je nu hebt. O, nou allemaal fotografen. O, het komt. ‘…’, een aandenken nog. ‘…’ (buiten microfoon). Mevrouw Wijnen: Dank je wel. De voorzitter: Wil je zelf nog iets zeggen? Je mag ze daar neerleggen. Mevrouw Wijnen: Mijn verhaal bestaat uit een aantal onderdelen en ik begin met dank. Graag wil ik jullie allemaal bedanken. Mijn dank gaat ook uit naar de ambtenaren met wie ik zo intensief en prettig heb samengewerkt, kunnen jullie me horen? Bereikt. Ik ben trots op wat mijn fractie van De Lokale Partij heeft gepresteerd. Vanuit mijn portefeuille ruimtelijke ordening, natuur en landschap heb ik vele pleidooien

gehouden voor goed bomenbeleid. Dat kwam er niet en we zien onze leefomgeving snel verder verschralen. Mijn hoop is nu gevestigd op het nieuwe college. Ik heb vaak de waarde van het ons omringend landschap bepleit en bij de provincie laten zien hoe verschillend daar in Wijdemeren over wordt gedacht. Dit blijkt ook uit de Wijdemeerse omgevingsvisie. Ongetwijfeld zal hierover een belangrijke speler als Natuurmonumenten, de grootste grondeigenaar in onze gemeente, nog van zich laten horen. De Lokale Partij heeft met steun van andere fracties kunnen verhinderen dat het college voor grote bedragen onroerend goed kon aankopen zonder de raad daarbij te betrekken. En in het plan voor Kasteel Nederhorst is op initiatief van De Lokale Partij een toereikend aantal sociale woningen opgenomen. Nou, dat vind ik toch heel wat als oppositiepartij. Dan heb ik enkele aandachtspunten, ik kan het niet laten, ik heb veel geleerd in deze periode maar ik wil toch ook wat meegeven, jullie kennen mij. Ook het project van het Kasteel Nederhorst ontbeerde tot op heden een voortvarende aanpak.

Realiseren we ons als gemeenteraad dat de overdracht van de Harmine Wolters Stichting, de eigenaar van het kasteel, naar Stadsherstel Amsterdam die hier een prachtig plan wil uitvoeren, namelijk restauratie van het kasteel, woningen in diverse segmenten en herstel van de tuin in oude luister, nog steeds niet heeft plaatsgevonden? Stadsherstel kan alsnog de stekker uit dit project trekken. En wat krijgen we dan? Een marktpartij die zijn eigen gang gaat, geen maatschappelijke waarde toevoegt en een hek om het landgoed zet. Ik zou hier over meer projecten iets willen zeggen, zoals de Porseleinhaven, maar laat dit vanwege de nu toegestane tijd achterwege. Deskundige begeleiding op ambtelijk niveau en stevige sturing vanuit het college is echt noodzakelijk. De verkiezingsprogramma’s van de zeven partijen lijken op elkaar, meer woningen voor specifieke doelgroepen, een zorgzame samenleving en leefbare dorpen. Er wordt wel verschillend gedacht over de waarde van natuur en landschap. Ik pleit voor het maken van een visie, waar en hoe we woningen willen toevoegen en waar we expliciet de natuur willen beschermen. Hoewel ik voor het verhogen van de kiesdrempel ben vanwege die bijna gelijkluidende verkiezingsprogramma’s, juich ik toe dat we er nu de ChristenUnie bij hebben gekregen.

Hopelijk zorgt dit, naast de enorme verkiezingswinst van De Lokale Partij, voor nieuwe dynamiek en verzachting van de verhoudingen. Integer handelen wordt als een belangrijk issue beschouwd bij het bedrijven van gemeentepolitiek. Vraag is of de gedragscode integriteit volksvertegenwoordigers gemeente Wijdemeren toereikend is? Mijn morele kompas sloeg meermalen op hol bij kwesties die zich in de raad voordeden. Om diverse redenen vond ik geen gehoor voor mijn vragen en onvrede. Aan de afgelegde eed bij het begin van iedere raadsperiode geeft dus kennelijk ieder raadslid een eigen invulling. Willen we als gemeenteraad goed kunnen gaan functioneren dan is juiste en tijdige informatie vanuit het college nodig, en ook duidelijke en stevige sturing aan en verbinding binnen het gemeentebestuur, dus aan college en raad tezamen. Zie ook mijn brief van gisteren aan het college over het niet nakomen van procedurele afspraken. Steun, kopje steun. Stevige steun van buitenaf zal op alle niveaus nodig zijn, aan de organisatie, aan het college en aan de raad want er liggen moeilijke vraagstukken en er is financieel nauwelijks meer reserve. Nee, alsjeblieft geen fusie met Hilversum, ook liever geen kostbare inhuur. Ik denk aan structurele steun vanaf een wat grotere afstand door de provincie, zij weten namelijk al wat hier speelt.

En bijvoorbeeld denk ik ook aan het meekijken door een pittige bestuurder, zoals we onlangs de burgemeester van een buurgemeente meemaakten in een digitale sessie over de governance in onze regio. We staan als gemeente op een gevaarlijk randje, mijn inschatting is dat we daar zonder steun snel overheen zullen glijden. Woorden van Gert Zagt. Afgelopen vrijdag sprak Gert, onze fractievoorzitter, me toe tijdens het gezellige afscheidsdiner van de raad. Hij noemde drie kenmerken van mij, die wil ik jullie niet onthouden. Mijn taalgebruik en articulatie, hij noemt het deftig en welluidend en heeft ervan genoten. Mijn provocaties, daar moest die erg aan wennen, misschien wel meer van jullie. Maar Gert kent me inmiddels. En mijn oog voor schoonheid, Crys die merkte dat al op, op vele fronten. Ik stuur inderdaad graag te pas en te onpas foto’s aan iedereen op van de mij omringende natuur en ik geniet enorm van alle schoonheid om me heen, woord, taal, kleding, mensen, natuur, enzovoorts. Dank voor deze bespiegelingen, Gert. Mijzelf, in 2007 was ik 25 jaar ambtenaar en werd in Almere ter ere daarvan het symposium landschap en verstedelijking georganiseerd. Dit

is een thema dat me raakt en waar ik me voor zal blijven inzetten. Wens. Ik wens het nieuwe gemeentebestuur een goede start, harmonieuze samenwerking en mooie resultaten. En ik zal jullie allemaal gaan missen, vooral de leuke, lieve en bijzondere mensen van mijn eigen fractie. Dank jullie wel. De voorzitter: Goed, en dan vraag ik nu Rob Duikersloot naar voren. Zo, Rob. De heer Duikersloot: ‘…’. De voorzitter: Ja, ja iets meer zelfs. Rob, je kwam eerst als commissielid binnen in 2017, voor DorpsBelangen. In 2018 werd je raadslid in de fractie van DorpsBelangen. Je bent een van de stille krachten in de raad die vanuit de luwte je stempel wil drukken op de gemeente. Je staat niet graag in de schijnwerpers, dat is niet helemaal jouw stijl, dit wil niet zeggen dat je geen belangrijk werk hebt verzet. Je voerde je taak als raadslid uiterst serieus uit en liet nooit verstek gaan. Jouw echte kracht ligt in het persoonlijke directe contact met de inwoners. Jij kent heel veel mensen in Nederhorst den Berg en bent vooral betrokken bij de sport. Je luisterde naar hen, liet je niet haasten, dacht nuchter na en kwam regelmatig met een weloverwogen standpunt in de raad. Zo heb je ervoor gezorgd dat de Bergse Runners Club een eigen plek heeft om te trainen. Daar heb je flink betoog voor gehouden en gerealiseerd.

Het is ook niet voor niets dat jij bij de verkiezingen in 2022 de drempel hebt gehaald voor een voorkeurszetel. Helaas heeft deze bijzondere prestatie niet geleid tot een plek in de raad maar het is zeker iets om trots op te zijn. Dat jij de inbreng van inwoners ontzettend belangrijk vindt was al te bespeuren in jouw maidenspeech. Deze vond plaats op 11 juli 2019 en het onderwerp van gesprek was? De heer Donkersloot: Even heel goed bij graven. De voorzitter: Grappig is dat, dat niemand het meer weet. Het aanvullende krediet herinrichting OudLoosdrechtsedijk tussen de rotondes. Niet zomaar een onderwerp. Ja. Ja, je vroeg je af waar al dat geld aan was uitgegeven en of het allemaal niet al wat veel was? Ja, o, nu weet je het weer. Ja, oké. De wethouder wist je uiteindelijk te overtuigen, maar nog belangrijker voor jou, de klankbordgroep was goed betrokken geweest. Ja. Voor de leden van je fractie en de hele raad was je een stabiele, betrouwbare collega. Het is onmogelijk een hekel aan je te hebben en er zijn maar weinig politici waar je dat van kan zeggen. Ja, ik durf het te zeggen, dames en heren, ik durf het te zeggen. Goed. Als gevolg van de verkiezingsuitslag zien wie je voorlopig niet terug in de raad, je blijft wel betrokken als commissielid en we gaan je terugzien in de commissie MSZ.

Daar kunnen we nog ons voordeel van opdoen van de expertise die je uit je werk bij jeugd- en familiezaken op de rechtbank van Amsterdam meebrengt. En natuurlijk jouw kennis van de sport. En om die reden zeg ik niet vaarwel maar tot gauw. De heer Donkersloot: Ja, dank je wel. De voorzitter: En dan nog het bootje. Ja helemaal ‘…’. De heer Donkersloot: Dank je, geweldig. De voorzitter: Ja. En ook voor jouw bloemen. De heer Donkersloot: Nou, geweldig. De voorzitter: Ja. ‘…’.

Mevrouw …: Rob? De heer Donkersloot: Ja? Mevrouw …: Kijken. Nog eentje. Ja, super, dank je wel. De heer Donkersloot: Ja, helemaal goed. Ja, ik heb niet heel veel voorbereid. Nou, geachte leden van de raad, nou ja, ik zal het kort houden zoals jullie het van mij gewend zijn. Ik heb de afgelopen vier jaar als heel leerzaam en prettig ervaren. Ik had heel graag nog even door willen gaan maar ja, helaas, de stemming die koos anders. Van mij en ook een woord van dank voor alle ambtenaren die achter de schermen toch wel heel erg hard gewerkt hebben natuurlijk, ook de griffie, het college. Ja, ik blijf commissielid dus jullie zullen mij nog geregeld zien en horen. Ik wens de nieuwe raadsleden en het college heel veel succes toe. En ik wil toch nog even aangeven, ik heb vandaag te horen gekregen dat ik een andere baan heb dus ik ga weg bij team familie en jeugd dus ik ga weer bij de centrale balie werken bij de rechtbank. En dat heb ik toevallig, dat heb ik vandaag te horen gekregen inderdaad dus dat ik ben aangenomen dus dat wou ik toch even met jullie delen. Dank je wel, ja. Dus, nou ja, in ieder geval allemaal harstikke bedankt voor de fijne samenwerking en nou ja, we gaan elkaar zien. Dank je wel. De voorzitter: En dan komen we bij Mario Wouters. Mario. Hallo, goed.

Mario, op 8 november 2016 betrad je het toneel van de gemeentepolitiek in Wijdemeren vanwege de in de tussentijd ontstane vacature van Patricia Mossinkoff. Je maakte een vliegende start want je nam gelijk bij de algemene beschouwingen, die die dag aan de orde waren, het woord over een motie van het CDA over? De heet Wouters: Tell me. De voorzitter: Ik ben benieuwd wie de eerste wordt die het nog weet. Over veiligheid van de N201. Klopt, kijk. De heer Wouters: Nog steeds actueel. De voorzitter: Nog steeds actueel inderdaad. En je overtuigde meteen want het CDA ging akkoord met het amenderen van de motie zodat deze niet alleen actie vroeg richting de provincie Noord-Holland maar ook de provincie Utrecht. Na enige discussie werd overigens de oorspronkelijke motie in stemming gebracht maar goed, je had wel je punt gemaakt. En je liet gelijk zien van overtuigingskracht te beschikken, een belangrijke eigenschap van een raadslid. In de afgelopen raadsperiode was je voorzitter van de commissie maatschappelijke en sociale zaken en daar had je heel veel plezier in. Ja. Je had er niet alleen plezier in, ook wij hebben allemaal genoten van jouw voorzitterschap. Je hield wel van opschieten en je had er ook altijd de wind goed onder. En het gebeurde dan ook zelden dat de commissie na elf uur pas sloot, ondanks de pauze die je altijd halverwege de avond nodig had.

Die had je zelf ook nodig geloof ik hè, die pauze. Ja, we zullen er niet over vertellen waarom. Goed, als voorzitter van de commissie nam je zitting in de agendacommissie en je was altijd ook daar bereidwillig, altijd constructief. Nooit heb ik jou een vervelend woord horen zeggen over iets of iemand. Je bent een raadslid gericht op samenwerking, heel sociaal. Toen we het digitale tijdperk ingingen als raad tijdens de coronapandemie, was je vaak letterlijk te zien bij jouw collega-raadslid om hem te ondersteunen bij dat digitale vergaderen. Al mocht het eigenlijk soms niet vanwege de coronamaatregelen, deed je het toch om een ander te helpen. En dat typeert jou, Mario, je bent echt een sociaal mens. Hiernaast heb jij je ingezet op het gebied van verkeer en vervoer, te denken aan de Emmaweg en plan VLEK. Maar laten we vooral jouw inzet voor de LHBTI-gemeenschap niet vergeten. Achter de schermen ben je zeer actief en weet jij met je opgewekte houding menige politieke pijnpunten vlot te trekken. Althans, dat is mij verteld,

daar ben ik natuurlijk niet bij. Goed, gelukkig, Mario, ga je ons niet helemaal verlaten, je hebt al aangegeven terug te komen als commissielid dus daar gaan we jouw sociale hart nog heel vaak horen. Dus voor jou geen vaarwel ook maar een tot ziens. ‘…’ (buiten microfoon). De heer Wouters: Zoals u gewend bent van mij heb ik geen 23 A4’tjes. Ik begin. Geachte raadsleden, college, het was mij een eer en een waar genoegen om deel uit te maken van deze raadsperiode van onze mooie gemeente Wijdemeren. Niet alleen als raadslid maar ook als commissievoorzitter zoals u weet, mijn dank gaat uit naar alle raadsleden, commissieleden van deze raadsperiode waar ik prettig mee heb mogen samenwerken. Waardering ook voor onze wethouder en natuurlijk in het bijzonder onze partijgenoot Joost Boermans. O, de microfoon, sorry, neem me niet kwalijk. Ook gaat mijn dank uit naar alle griffiemedewerkers en ambtenaren die wederom hun best hebben gedaan voor onze raad en voor Wijdemeren. Wij weten dat onze gemeente in een moeilijke periode zal komen om alle taken die op ons rusten goed te kunnen vervullen voor onze inwoners. Daarom wens ik alle medewerkers van onze gemeente, inclusief de nieuwe raadsleden en het nieuwe college, veel kracht en wijsheid toe.

Tevens wil ik ook van deze gelegenheid gebruikmaken om mijn fractie van D66 lokaal, die alleen opkomen voor ons … Die allen opkomen voor onze dorpsbelangen, te danken voor hun grote inzet voor onze gemeente Wijdemeren. Maar jullie zullen mij nog wel blijven zien als commissielid, zal ook ik mij blijven inzetten voor onze gemeente. En wie weet over vier jaar, alles is mogelijk. Het gaat u allen goed. De voorzitter: Mijnheer Lachman. Ja. Ram, je bent te typeren als het financiële geweten van de fractie PvdAGroenLinks. Bij mijn duik in de archieven blijkt dat ook. In al jouw jaren als raadslid spreek je in ieder geval bij de jaarrekening. De eerste keer was bij de behandeling van de jaarstukken 2013. Ik ga je niet vragen wat je zei want dat weet je ongetwijfeld niet meer. Nou. De heer Lachman: ‘…’. De voorzitter: Nee, oké. Dat is al een hele tijd geleden, dames en heren. Nee, je nam het op voor de accountant. Je nam het op voor de accountant want deze werd naar jouw mening ten onrechte op aangesproken dat ze een wijziging had aangebracht in hun rapportage. In de periode 2014-2018 werd jij rechtstreeks gekozen. In de raadsperiode daarna werd je commissielid, wat je vervolgens ruim twee jaar geleden weer verruilde voor het raadslidmaatschap toen er een plek vrijkwam vanwege het vertrek van Sandra Van Rijkom. Je analyseert scherp en je voorspellingen kwamen regelmatig uit.

Je ploos de begrotingen, jaarrekeningen, voor- en najaarsrapportages nauwgezet uit op zoek naar bijzonderheden. En dat kwam ook goed van pas in je periode als lid van de auditcommissie. Je bent ook zeker niet bang om te zeggen wat je op je hart hebt. Ik weet niet hoe vaak ik de woorden heb gehoord: voorzitter, ik ben het er niet mee eens en ik ga u vertellen waarom. En dan kwam er een betoog. Vaak op het gebied van financiën maar zeker ook op andere onderwerpen liet jij je kennis en ervaring spreken. Daarnaast ben je gewoon een ontzettende aardige man. Je kan met iedereen goed opschieten en je maakt geen ruzie. Je hebt een groot gevoel voor onrechtvaardigheid en ongelijkheid. Een van jouw drijfveren om in de politiek te gaan was, het verminderen van ongelijkheid in deze wereld. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat je tijdens de opvang van vluchtelingen in sporthal de Fuik van enige jaren geleden, daar al snel als vrijwilliger te vinden was. Een opmerkelijk feit dat ik hier niet onbesproken wil laten, Ram, is dat je ervoor gezorgd hebt dat naast de bekende bitterballen andere hapjes zijn verschenen in de borrels na de gemeenteraad. En dan ook nog vegetarisch. Iedereen, dames en heren, tout bestuurlijk Nederland heeft het altijd maar over de kroket van Balkenende in Amstelveen die er kwamen na zijn motie, maar jouw vegetarische hapjes mogen ook de kronieken in, Ram.

Ram, we gaan je missen als

raadslid en we zijn blij dat je als commissielid nog bij de raad betrokken blijft. En die vegetarische hapjes, die blijven ook. En de bloemen en we mogen op de foto met elkaar. ‘…’ (buiten microfoon). De heer Lachman: Vier A4’tjes. Nou, de fractievoorzitter mocht vier, vijf A4’tjes, mogen wij twee toch? Nee, nee, grapje. Ik voel me zo vrij vandaag en mag ik zeggen wat ik wil. Nu ben ik niet gebonden aan beleidsregel of wat dan ook. Dat voelt zo fijn. Ik heb ook iets voorbereid en op papier gezet, dat dacht ik toen ik hoorde van mogen wij wel wat zeggen, dacht ik, ja, waarover, wat ga ik zeggen? En het klopt, in de toespraak van de burgemeester hoorde ik iets van. Ik heb iets over, democratie is een groot goed zoals wij in Nederland kennen. Maar elders op de wereld is dat anders. Denk aan zogenaamde democratie waar een groot gevaar achter schuilt. Die zich van een vredelievend tot een machtspositie ontwikkelt, natuurlijk is dat heel erg en gevaarlijk en dat meen ik ook. Raadslid zijn is een eer om je gemeente te mogen dienen voor de inwoners van deze mooie gemeente. Naar mijn gevoel heb ik naar eer en geweten mijn bijdrage geleverd waar nodig en kon. Terugkijkend op de afgelopen vier jaar of ik met plezier kan terugkijken, zou ik zeggen, met gemengde gevoelens. En ja, de boosdoener was de corona, natuurlijk.

Dit heeft veel leed, verdriet, pijn, zorg bij onze inwoners, kennissen, vrienden, dierbaren en niet te vergeten bij de verenigingen en de ondernemers. Hierdoor waren wij noodgedwongen anders te gaan werken, is eerder door andere collega’s ook gezegd. Zogenaamd digitaal waar je enigszins, nou komt het, soms collega-raadsleden kwijtraakte tijdens de stemming. Toch, mevrouw Wijnen? Maar kwam altijd weer goed door eigen inzet dan wel door de ondersteuning van de griffier. Een organisatie besturen doe je niet zomaar, je moet lef hebben en soms risico’s durven te nemen in het belang van de organisatie en de stakeholders, in dit geval de inwoners. Als we even focussen op waar staan we nu voor als gemeente, dan is niet zo best toch. Voor de nieuwe coalitie en het nieuwe college staan er grote opgaven te wachten. Denk aan financiën, bestuurskracht, het goed bedienen van onze inwoners, houden we alle voorzieningen nog intact? En ook een van de belangrijkste pijler moeten we niet vergeten, dat is de toekomst van onze kinderen. De klimaatverandering, de duurzaamheid. Voor al deze uitdagingen wens ik de nieuwe coalitie en nieuwe college veel succes en wijsheid toe.

Nu wil ik een aantal mensen bedanken voor de mooie samenwerking, de ambtenaren, het college, de griffier, de burgemeester, de inwoners voor het vertrouwen in mij, de pers voor de verslaggeving, de fractie van Partij van de Arbeid-GroenLinks. Met name fractievoorzitter Stan Poels voor de mooie samenwerking en waar nodig voor de ondersteuning in de raad. De voorzitter van de Partij van de Arbeid, Lia Moote, en commissielid Nelleke Degenhart. Last but not least, mijn vrouw voor de ondersteuning dat ik dit in alle vrijheden mocht doen. En ik hoop inderdaad dat dit de laatste keer is, vorige keer zei ik precies hetzelfde en anders gaat ze straks mij niet meer geloven, sta ik weer over vier jaar hier. Dus nogmaals bedankt en het ga je goed. Dank u wel. De voorzitter: Mijnheer Torsing. Ja. Mijnheer Torsing. Beste Eric, als er een raadslid is die niet onder banken of stoelen legt wat op zijn hart ligt, dan ben jij dat wel. Verbaal, non-verbaal, maakt niet uit, men weet gelijk wat je ervan vindt. Maar wat ik nou zo knap vind aan jou is dat je altijd jouw mening weet te onderbouwen met feiten. En dat maakt weer dat jouw mening vaak een serieuze inbreng is waar men goed aan doet om naar te luisteren. Je was namelijk de man van de cijfers, je had een duidelijke visie op hoe de gemeente een goede kwaliteit kon krijgen tegen een realistische en scherpe prijs.

Daar had je een uitgesproken mening over. Want ja, bestekken lezen, dat kan je als geen ander. En het viel je ook wel eens moeilijk dat je als raadslid daar eigenlijk niet van bent. In je raadswerk schemerde je je ondernemers- of eigenlijk je bouwershart regelmatig door. In menigeen debat maakte je klip en klaar helder dat ook een gemeente pragmatisch en met ondernemersgeest aan een project moet werken. Maar het was niet altijd zakelijk en ernstig. In de fractie

alsook in raad zorgde je met regelmaat voor een vrolijke noot want je bent altijd in voor een grap of een kwinkslag. Grappen en grollen met de heer Nienhuis, dat staat me ook bij. Wat mij ook bijstaat is jouw ongelooflijke inzet voor de lokale samenleving, de man achter de Gele Brug. Tijdens ons kennismakingsgesprek vertelde je vol trots over Ankeveen. Je liet me 1244 zien, we dronken daar wat, en daarna gingen we door naar De Dillewijn, waar je vertelde over de totstandkoming ervan. Zelden heb ik iemand zo vol trots horen vertellen over zijn dorp en zelden zo gepaard zien gaan met de tomeloze inzet voor dat dorp. Het fragment uit het raadsarchief dat over jou was gevonden, dat is wel grappig. Ja. O, hij zegt al, oei, want weet je nog wat je eerste inbreng was? Je eerste actie is het eigenlijk wel. In de vergadering van 14 mei 2014 mocht je namens de raad de enveloppe trekken die bepaalde wie de standplaats op de Meenthof mocht bezetten. De heer Torsing: O ja, klopt. De voorzitter: Dat was wel aan jou toevertrouwd met jouw charme. Weet je nog wie hem kreeg? De heer Torsing: Ja, dat was die uit Horstermeer, Gert en … De voorzitter: De bloemenhandel. De heer Torsing: Ja, die. De voorzitter: Ja, wel goed. Ondanks je drukke werk maakte je altijd tijd voor een goede voorbereiding van commissie- en raadsvergaderingen.

Je ging graag op bezoek bij inwoners om in gesprek te gaan over een kwestie. Je vormde snel je mening, dat moet ook wel in jouw werk, maar bij het horen van goede argumenten stelde je je mening net zo goed weer bij. Je was open en eerlijk daarover. Beste Eric, wij nemen nu afscheid van jou als raadslid maar ik ben ervan overtuigd dat we jou regelmatig nog gaan zien hier in de gemeente. Het ga je goed. De heer Torsing: Dank je wel. De voorzitter: Voor jou ook. De heer Torsing: Ja. ‘…’. De voorzitter: Dat denk ik niet. En de bloemen. De heer Torsing: Ja, dank je wel. De voorzitter: Alsjeblieft. Ja? De heer Torsing: Oké. De voorzitter: Wil je nog wat zeggen? De heer Torsing: Ja, ik wil wel wat zeggen ja. Ik heb wat voorbereid en het is wel, ik ben wel blij met de woorden. En ik ben ook onder de indruk van Ram, meer wat die voor mij in het gesprek, dat is natuurlijk ook een hele serieuze boodschap over democratie. En dan denk ik bij me eigen, ja, ik heb weer van … O, dit is de verkeerde, lieve, lieve Eric stond erop. Nou ja. Even kijken. O, mijn telefoon. O god, mijn vrouw, ja, sorry. Ja, Ank, met mij. Nee, nee, het … Nee. Ja. Nee, ik weet het. Nee, dit is de laatste keer, echt. Nee. Nee, ja, nee, nee,

nee, afgelopen vrijdag, dat was een etentje. Dat … Ja, daar hadden ze ook afscheid kunnen nemen, begrijp ik ook niet maar goed, nee, ik kom zo naar huis, het is helemaal geen probleem. Ja, ik weet dat het vrijdag te laat was, dat weet ik. Het was gezellig. Komt goed. Komt goed. Ja, dat was mijn vrouw. Ze is het een beetje zat na al die avonden. Dit is de goede. Acht jaar met veel plezier, veel tussen haakjes, natuurlijk hebben we ook wel eens een keertje wat minder leuke dingen gehad maar met al hebben we heel erg fijn gewerkt. De eerste vier jaar waren we met zijn zevenen, een hele andere dimensie. Die gaan jullie straks ook meemaken met een fractievoorzitter die toen eigenlijk ook noodgedwongen door twee wethouders in een keer dat stokje moest dragen, kom ik zo nog even op terug. Maar een hele leuke periode waar we ook met heel veel respect hebben gewerkt. En daarna vier jaar met zijn vieren en dat was eigenlijk ook weer een periode dat je zegt van, weer andere dimensie en een andere ervaring maar ook weer heel erg leuk. Ja, wat hebben we bereikt. Ja, we hebben gedaan wat we konden. Extra denk ik wel eens de tiny houses, daar ben ik best wel trots op, de Gele Brug, vind ik ook mooi dat ik dat vertrouwen hier heb gekregen om dat te doen. Ik ben blij met de school in Ankeveen, dat die nog bestond.

Want toen we net, toen ik hier net begon in de raad toen was het al zaak dat die misschien ging sluiten. En er was een heel gesprek, het was niet goed voor die kinderen, veel te weinig en er waren maar tachtig leerlingen en als het nog lager werd. Maar er zitten nu honderd 100 leerlingen op die school en daar ben ik best wel trots op dus je kan soms met heel veel energie en met mooie dingen, kan je ook weer wat bereiken. Ja, bouwen denk ik dat we te weinig gebouwd hebben maar dat vind ik en dat vinden we natuurlijk met velen, dat is ook een verkiezingsverhaal geweest. Maar het aankomende jaar, dan gaan toch het ’t Laantje en ik denk in Ankeveen het Cannenburgerpark en het Achtererf gaat beginnen. Bouwen is lastig voor veel mensen. Ik woon, ik heb het goed naar mijn zin, dat is makkelijk te kiezen om dan te zeggen van, ik wil dat het zo blijft maar uiteindelijk hebben we die woningen heel erg hard nodig. En ik vond het ook mooi wat ik meegemaakt heb één keer, één vergadering kan ik nog herinneren, toen waren er allemaal insprekers over ’t Laantje, ik ga geen namen noemen. Maar er was één man bij en die wilde zo graag zijn woning, die woonde in een groot huis en hij zegt, ik ben wat op leeftijd dus ik wil een appartementje en ik kom uit een boerderij en die staat op die plek waar jullie huizen nu staan van die mensen die dat niet wilden.

En weet je hoe dat huis heette, het was een boerderij, Ruimzicht. Dus al die mensen die er nu tegen waren, die daar woonden, die wonen op een plek waar vroeger die mijnheer woonde met Ruimzicht. Dan denk ik, daar moet je eens over nadenken. Nu de toekomst. Ik vind het, iedereen zegt het, je hoort het, je leest het, ook in de pers, het wordt moeilijk, er is geen geld. Maar ik zie toch kansen. We hebben te weinig ambtenaren hoor je dan, maar toch, er is veel te verdienen. Een voorbeeldje, we moeten heel veel geld uit gaan geven aan de energielabels van onze eigendommen, van het gemeentehuis, van de gemeentewerf, van de scholen, van die dingen. Ik ben ervoor, slopen, nieuw bouwen, woningen erop. En dan krijg je op een gegeven moment vanzelf een vliegwiel aan de gang waardoor mijnheer Zag, misschien straks minister van financiën, weer geld heeft. Het gemeentehuis, hier op zich, ik heb het meegemaakt en de laatste tijd, ik denk, je ziet het nu ook in de wereld gebeuren, de wereld heeft het heel erg moeilijk. Europa viel een beetje uit elkaar en in één keer pakken ze elkaar vast want het is moeilijk. Dat moet hier ook gebeuren. Je kan hier, en daar ben ik van overtuigd, met elkaar, als je elkaar vastpakt, kan je hier best wat moois bouwen maar daar heb je elkaar allemaal nodig. Wij horen te veel dingen op straat van mensen die hier werken, dat het allemaal beter kan.

Ik ben helemaal niet voor het inhuren, ik vind dat er veel te veel ingehuurd wordt, dat heb ik ook vaak gezegd. Dat houdt ook in dat je, als je voor elk project maar in moet huren, dat betekent dat je ook geen verantwoordelijkheid neemt voor degene die dat wel zou kunnen doen. Ik zou zeggen, ga aan de slag, durf fouten te maken en werk met passie. En vooral werken met passie, ik denk dat dat heel belangrijk is voor hier in het gemeentehuis. Ik denk dat die mensen er echt zijn als goed begeleid wordt en je kan straks als wethouder of als directie, je kan met elkaar de boel oppakken. De corona is voorbij, we kunnen weer bij elkaar zitten, is het mogelijk. Dat is de tweede kans die ik zie. En dan creativiteit. Ik heb hier veel te vaak meegemaakt dat we een discussie hebben en het eerste wat er wordt gezegd, er zitten wat boekhouders in

onze gemeenteraad, er is geen geld. Op het moment als er wordt gezegd, er is geen geld, is alle creativiteit weg, is alle creativiteit dood. Ik denk ook als ondernemer zijnde, maak je plan af, ga met elkaar zitten, ga nadenken, hoe kan het. En als er een goed plan is, is er altijd geld te vinden. Dus dat wil ik eventjes meegeven voor de nieuwe raad. Verder wil ik natuurlijk ook bedanken, ik dank de griffie. En ik benoem Elske toch maar eventjes, je zit er kort bij, ik heb het van de week ook tegen je gezegd, je zegt, je wordt er verlegen van, maar ik vind je een bijzondere vrouw en hoe je me geholpen hebt altijd en altijd met heel hard werken dan denk ik, vind ik echt mooi. En Noraika ook bedankt voor alles. De burgemeester, het college, de ambtenaren, de pers, vind ik allemaal prachtig. Douwe die onze mooie foto’s maakt, die ongelofelijk maar hij kan van mij ook mooie foto’s maken maar het is hem gelukt. Alle raadsleden voor het vertrouwen, voor de samenwerking. En de CDAfractie, Barry en JW, fantastisch, we hebben een prachtige tijd gehad. En dan Jan Verbruggen, ik wil hem toch wel extra benadrukken. De man van leidinggeven. Ik noem hem altijd, ons grote leider. De rust, de lach en de humor, het overleg.

Als fractievoorzitter kwam je vaak met de fractievoorzitters bij elkaar en had je weer een boodschap en dan zeiden we met zijn allen: dat doen we niet, daar hebben we maling aan, dat gaan we niet doen. Toen zei Jan: ik heb het al beloofd. Oké. Als Jan het belooft, we laten Jan niet voor joker staan, dan doen we dat. Zijn werkethos, ontzettend hoog, prachtig. En het vertrouwen wat je ons gaf, jezelf ook wegcijferen. Wij zijn met zijn vieren ik denk als enige fractie zo vaak aan het woord geweest, iedereen mocht zijn rol vervullen ten opzichte van andere fractievoorzitter we graag aan het woord waren bij de andere partijen maar goed. Jij cijferde jezelf weg. Je kwaliteiten kennen en benoemen. Je wist ook waar je sterk in was en je wist ook waar je wat minder sterk in was. Je was een groot voorbeeld, we zijn vrienden geworden in deze periode, we hebben veel gemaakt en vrienden in je leven is het rijkste bezit wat een mens kan hebben, dat zal ik iedereen toe willen wensen. Ik wens de nieuwe raad ook durf, ik kijk even naar Gert. Ja. Gert is een beetje de nieuwe raad. Ga alsjeblieft op grote lijnen aan de gang, ga niet verzanden in die kleine futiliteitjes. En die passie, breng die passie terug in het gemeentehuis, in de gemeenteraad. Veel wijsheid en gezondheid, is het allerbelangrijkste. En alle oud-leden die afscheid nemen wens ik heel veel gezondheid en een mooie tijd toe.

Ik bedank iedereen voor alles. De voorzitter: En dan vraag ik de heer Van Balen om naar voren te komen. Nou, het doet geen pijn. Het doet geen pijn. Beste Michiel, in 2006 werd je voor het eerst verkozen in de raad op de lijst van de VVD. In 2010 moest je de raad weer verlaten en werd je actief als commissielid. Om vervolgens nadat Jan Klink wethouder werd in 2018 weer terug te keren in de raad. Nu dan weer een afscheid maar ook nu keer je weer terug als commissielid. Ik zou bijna zeggen, je bent een soort draaideur-raadslid geworden. De heer Van Balen: ‘…’. De voorzitter: Nee. Vooral financiën heeft jouw warme belangstelling. Het is dan ook niet verwonderlijk dat je je in de maidenspeech uitsprak over de jaarrekening 2005, agendapunt 11 van de vergadering van 1 juni 2006. Nou. De heer Van Balen: Dat klopt, ja. De voorzitter: Weet je nog? De heer Van Balen: Nee. De voorzitter: Nee. En jaarrekening met een overschot en in jouw woorden, een prachtige accountantsverklaring. Het woordvoerderschap financiën heb je in alle jaren dat je raadslid was niet meer uit handen gegeven. En ook geen verrassing was je kandidatuur voor het voorzitterschap van de auditcommissie.

Wat misschien niet iedereen weet, al kan ik me dat niet helemaal goed voorstellen, is jouw liefde voor de natuur en jouw betrokkenheid op het thema natuur. Ja, je bent plaatsvervangend lid van de Plassenraad maar jouw betrokkenheid strekt zich verder uit dan dat alleen. Je maakt je druk als iets wat niet mag gebeurt in de natuur en schroomt niet om de gemeente te vragen handhavend op te treden. En met vragen bedoel ik eisen want een beetje dwingend kan je wel worden als iets aan je hart gaat. Ook heb je het merkwaardige vermogen, Michiel, om een debat te voeren in de raad op zo’n wijze dat het lijkt alsof je gewoon ergens een gesprek zit te voeren. Vaak begin je met: weet je wat het is. Of: zal ik je eens vertellen. En regelmatig eindig je ook met: ja, en zo is het en niet anders. Ik moet bekennen dat ik wel heb genoten van jouw bijzondere stijl in deze raad. Misschien meer dan raadslid zijn ben je inwoner van Breukeleveen. Dat gegeven laat je regelmatig klinken wanneer je het idee hebt dat Breukeleveen vergeten dreigt te worden. Alleen al daarom is het goed dat je de komende periode nog betrokken blijft als commissielid. Je zet Breukeleveen op de kaart, je houdt ze op de kaart. Goed, Michiel, voor mij was jij een heel prettig raadslid, altijd vriendelijk, stevig op inhoud, zeer stevig op handhaving en gewapend met een heel groot hart.

Dat is misschien hetgene velen niet van jou weten, jij zorgt goed voor degene die jou lief zijn en je bent maatschappelijk enorm betrokken. Gelukkig gaan we je nog vaak zien in de commissie, dus voor nu een tot ziens. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: O, jeetje. Voor de VVD. De heer Van Balen: Voor het familiearchief. De voorzitter: Voor de club. De heer Van Balen: Oké. Mooi. Nou, dank, voorzitter, voor deze mooie woorden. Dan ga ik u gelijk vertellen waarom ik altijd, dat u net het gevoel heeft waarom ik maar wat praat want ik zet bijna nooit wat op papier, dat is de reden. Nu ook niet. Ik verlaat deze raad met een gemengd gevoel moet ik u zeggen, enerzijds was het een leerzame periode en het was ook een leuke periode. Ik heb me ook wel blauw geïrriteerd aan sommige mensen maar dat zal wel omgekeerd ook het geval zijn geweest. Kan ik me zo, ik kijk even een bepaalde kant op, dan … Anderzijds vertrek ik ook een beetje met toch een beetje een slecht gevoel. Ik heb niet de indruk dat wij dit gemeentehuis nou zoveel gezonder achterlaten, ik zeg het maar heel eerlijk. Dan ga ik niet weer al die woorden herhalen die ik hier net ook al heb gehoord. Maar we hadden misschien wel wat scherper aan de wind kunnen varen met bepaalde zaken.

We hebben toch weer een hoop dingetjes gedaan die we eigenlijk beter niet hadden kunnen doen, ook qua geld uitgeven, ik zeg het nog maar eens want we zadelen onze opvolgers met grote problemen op. Want die zijn echt, en dan wil ik ook even als voorzitter van de auditcommissie wat zeggen, het was toch weer verrassend, en dat wil ik ook nog even, we hebben vergaderd toevallig op de dag dat u de brief rondstuurde waarin stond dat er een tekort is van 1,1 miljoen euro op de jaarrekening van 2021. Dat vonden wij, dat wil ik toch ook even kwijt, dat vonden wij toch een beetje jammer dat wij niet dat van tevoren even hadden gehoord of dat we dat de accountant niet hebben horen zeggen toen wij met de accountant zaten te praten gedurende ruim een uur. Dat was best een heel goed gesprek, dat ging toevallig niet over de jaarrekening maar wel over het management, dat had die best eens even kunnen zeggen. En ik vind dan, dan denk ik toch, ja, voorzitter, en daar zou ik het mee willen besluiten, en dat geldt ook voor het college, ga toch eens vaker te rade bij die raadsleden en vraag ze naar de kaders want wij voelden ons toch niet helemaal serieus behandeld daarna. Ja. Tot zover. Het ga u goed. De voorzitter: Mijnheer Verbruggen. Ja.

De heer Verbruggen: Mag ik ook blijven staan? De voorzitter: Ja, zeker. Goed, Jan, de laatste jaren actief als fractievoorzitter voor het CDA. Uit het verslag van 3 juni 2012 heb ik jouw maidenspeech gevonden. Het betrof agendapunt 9, kredietaanvraag herontwikkeling strandje De Zuwe. Ja, kijk. De heer H. De Kloet, dit even om diverse telgen van het geslacht De Kloet uit elkaar te trekken, had blijkbaar een mooi betoog gehouden want de woorden in het verslag luiden: de heer Flameling onderstreept het betoog van de heer De Kloet, zo ook de heer Verbruggen. Ja, weet u het nog? De heer Verbruggen: Weinig woorden dus. De voorzitter: Ja, weinig woorden. Ja. Maar u had ook nog wel een vraag. Nee, oké, u had ook nog een vraag, of er aan het beheer kosten verbonden zijn? Zo ja, waar die uit gedekt zullen worden? Toen al liet je zien dat je waakte op de kosten. Sindsdien bleef je altijd alert op de uitgaven die voortkomen uit besluitvorming en waakzaam op de overhead. De overhead, ik heb er soms nog nachtmerries van. Ja, nee hoor, ik zei grapje maar het is een half grapje want je maakte het mij niet makkelijk als je het daarover had. Jan, je was een gedreven raadslid met een mooi gevoel voor humor. Ik ontving een mooie anekdote van een fractielid die ik jullie niet wil onthouden want het tekent Jan ten voeten uit.

Je nam deel aan een CDA-cursus debatteren en nog voordat je een woord had kunnen zeggen en het gloedvolle betoog dat je ongetwijfeld had voorbereid, stopte de cursusleider en zei: stop maar, ik geloof het al, ik geloof je nu al. Je hebt een bepaalde statuur over je, je weet respect af te dwingen zonder daar veel woorden aan vuil te hoeven maken. Dat is een hele mooie eigenschap. Ik heb je leren kennen als een betrokken raadslid, alsook een betrokken inwoner van de gemeente. Je kent ontzettend veel mensen, en nog belangrijker, je staat ze altijd te woord. En wil ze, daar waar kan, helpen. Met enige regelmaat belde je mij: Crys, ik heb die en die gesproken en ik heb dat en dat gehoord, hoe zit het nou? En in bijna alle gevallen was je op het spoor gekomen van iets wat we anders of beter konden doen als gemeente, daar had je een behoorlijke ontwikkelde antenne voor. Tijdens ons kennismakingsgesprek troffen we elkaar in de kerk, jouw kerk. Een ontzettend mooi plekje dat een belangrijke rol speelt in jouw leven. Ik was erg onder de indruk van het kerkje en vooral jouw verhaal. Je hebt behoorlijke uitdagingen gekend in jouw leven en je koos ervoor om het pad van de positiviteit te bewandelen en dat siert je. Vooruitkijken en kijk wat mogelijk is, dat typeert jou. En is misschien een van de vele redenen dat veel mensen zich aan jou binden.

Jan, de tijd is aangebroken om afscheid van je te nemen als raadslid na een periode van maar liefst 12 jaar. Voordat we dat doen doet het me groot genoegen om te kunnen uitspreken, het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te benoemen als lid in de Orde van Oranje-Nassau voor het werk dat je de afgelopen 12 jaar als raadslid voor de gemeenschap van Wijdemeren hebt gedaan. Van harte gefeliciteerd. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Kijk, deze mag je de hele dag nog ophouden en dat weet je ongetwijfeld, en die andere is voor … De heer Verbruggen: Ja, dat is het enige wat je mag. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Ja, het staat je mooi hoor. Nou, en valt beetje niet weg hè zo’n bootje dan. De heer Verbruggen: Nou, het is heel leuk, zeker, dank je wel. De voorzitter: En ook nog de bloemen voor jou. Ja, o, en mogen wij weer.

‘…’ (buiten microfoon). De heer Verbruggen: Ja, twaalf jaar geleden was ik nog niet grijs, had ik nog geen bril. Twaalf jaar, oftewel 4400 dagen, officieel 4401. En zo heb ik het ook gevoeld, volksvertegenwoordiger te mogen te zijn, 4400 dagen. Van degene die twaalf jaar geleden geïnstalleerd zijn zitten er nu nog vijf aan deze raadstafel, waarvan er nog twee doorgaan. Zo zie je maar, wij zijn allemaal voorbijgangers. De een wat langer dan de ander. Vandaag neem ik vrijwillig afscheid van de gemeenteraad. Ook dat is natuurlijk een verschil. Ik had van tevoren nooit gedacht dat dit iets voor mij zou zijn. Maar ja, het kwam voor mij, en ik denk ook voor het CDA, wel mooi uit dat ik wat vrije tijd over had als huisvader. Direct voelde ik mij thuis in de CDA-fractie. In de raad was dat voor mij wel even onwennig maar na verloop van tijd voelde ik mij ook op mijn plek. Ik heb de afgelopen Twaalf jaar als bijzonder en als intensief ervaren, soms frustrerend maar vaak geweldig mooi. Je kan zeggen dat het nooit saai is geweest. Vooral de gesprekken, dat werd net al even gezegd, bij de inwoners thuis. Vaak ben ik op pad geweest met fractieleden om ter plekke te zien en te horen hoe de situatie in elkaar steekt. Afscheid als volksvertegenwoordiger, daar horen dan ook dankwoorden bij.

Ja, op de eerste plaats dank ik natuurlijk de mensen die het vertrouwen hebben gegeven om dit ambt te mogen gaan doen, de kiezers. Dank wil ik uitspreken aan de collega-raadsleden, aan het college, burgemeester. En met de raadsleden hebben we vaak het verschil willen maken voor de inwoners, voor de ondernemers en voor de verenigingen. Dat is het gemeenschappelijke wat we met elkaar hebben. Maar in de discussie wordt er wel eens scherp gediscussieerd omdat wij als partij juist weer de verschillen willen maken. Dank aan de griffie en natuurlijk ook dank aan de bodes, die is vanavond nog niet genoemd. Ook dat is een niet te onderschatten taak voor de vergaderingen die wij hier als raad hebben maar ook als fractie in de gemeente, in het gemeentehuis waar wij altijd even een belletje doen en het wordt geregeld, de koffie staat klaar. Mijn vrouw heeft er een vreselijke hekel aan als ik haar in het openbaar bedank, maar voor deze ene keer wil ik dat dan toch maar doen. Dank je wel, Janneke, voor de ondersteuning die je mij de afgelopen jaren hebt gegeven. En natuurlijk ook mijn vier kinderen die hier aanwezig zijn die mij heel wat avonden hebben moeten missen. En ik wil toch afsluiten met mijn eigen fractie en met mijn eigen wethouder zeg ik dan maar. Wat hebben we vele keren vergaderd en wat hebben we intern pittige discussies gehad.

Maar wat heb ik van jullie allemaal genoten, en niet alleen in deze periode maar ook in de twee voorgaande periodes. Wat hebben we het goed met elkaar gehad en wat hebben jullie mij gesteund in lastige tijden. Vooral ben ik dankbaar dat ik de kracht en de wijsheid heb gekregen om dit te mogen doen. Voor jullie allemaal, hartelijk dank en ik ga jullie missen. De voorzitter: En nu vraag ik mevrouw Hennis om naar voren te komen. Ja, weer lopen. Laatste keer. Mevrouw Hennis: Zo, ik sta. De voorzitter: Goed. Lieve Ria, als ik jou in één woord moest omschrijven dan is het het woord passievol en in mijn toespraak vertel ik waarom. Jouw eerste optreden was al heel snel nadat je aantrad als raadslid, al in je eerste vergadering als net geïnstalleerd raadslid zat je in de stemcommissie voor de stemming over het toelaten van een nieuw raadslid. Je eerste inhoudelijke bijdrage was tijdens het vragenhalfuurtje in de raadsvergadering van september 2006. Mevrouw Hennis: Geen idee. De voorzitter: Ja, nee, heel lang geleden. Toen ging je direct vol van start. Je stelde vragen over de aanbesteding van een schoonmaakcontract, over de start van het bouwplan Venenburg in Nederhorst den Berg en je stelde vragen over de stand van zaken van het oude gemeentehuis van Nederhorst den Berg. Jouw komst in de gemeenteraad was niet onopgemerkt gebleven. Je hebt in de afgelopen maar liefst zestien jaar als

raadslid je sporen wel verdiend. Medeoprichter van DorpsBelangen Nederhorst den Berg en volop actief in DorpsBelangen Wijdemeren, stapte je in 2006 met verve de raad in. En als er iets van jou kan worden gezegd is dat het altijd duidelijk is wat jij vindt van een onderwerp op de agenda. Je laat daar geen misverstanden over bestaan, verbaal, als non-verbaal. Je gebruikt duidelijk taal, gesproken vanuit het hart. Daar word je voor gewaardeerd in de raad en in de hele gemeente. Eerlijkheid gebied om te zeggen dat de waardering soms wel wat later volgde. Als je het echt te bont had gemaakt maar uiteindelijk kwam het allemaal goed. Je kan soms heel veel uithalen maar je bent ook meteen de eerste om te zeggen, nou ja, dat was over de schreef, sorry. In de afgelopen jaren heb je ook als commissievoorzitter je ten dienste gesteld. Je leidde de commissievergaderingen van ruimte en economie met veel zelfvertrouwen en op een, ja, laidback wijze, heel relaxed, met af en toe een kwinkslag. Je hield niet van gedoe en ook in die rol flapte je zowel eens zomaar iets uit en haalde je ook weleens de krant. Het bleef opletten dat je je microfoon niet open liet staan maar gelukkig wist je het zelf ook wel. Als voorzitter was je gericht op een goede behandeling van de stukken en voldoende ruimte voor de insprekers.

En als lid van de agendacommissie was je altijd positief, constructief en gericht op samenwerking. Een zeer waardevol lid. Je hart klopt het hardst voor degene die hulp nodig hebben, die de hulp het meest nodig hebben. Die kunnen onvoorwaardelijk op jouw ondersteuning rekenen. Je komt bij de mensen thuis voor het gesprek en spreekt vrijuit in de raad en in de commissie. Met jouw argumentatie dat iets wettelijk niet mogelijk is: ja, maar dat kunnen we toch zelf anders regelen. Zei je dan. En vaak zei je er achteraan: ja, kom op mensen. Liet je zien dat je bereid was om voor de inhoud en voor de mensen te gaan en wat minder had met belemmerende wetgeving. Zoals gezegd, passievol. Ria, je hebt zelf aangegeven dat je het genoeg vindt. zestien jaar heb je je ingezet voor de politiek, voor jouw dorp met name. Dat is nogal wat. En het doet me daarom heel veel plezier om te kunnen uitspreken, het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd jou te benoemen als lid in de Orde van Oranje-Nassau voor het werk dat je voor de gemeenschap van Wijdemeren hebt gedaan. Van harte gefeliciteerd. Mevrouw Hennis: Dank je wel. De voorzitter: Mooi hè, mooi hè. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: Ja, kijk, mooi hoor. ‘…’ (buiten microfoon). De voorzitter: En de bloemen. Mevrouw Hennis: Dank je wel. De voorzitter: O, de foto’s. ‘…’ (buiten microfoon). Mevrouw Hennis: Maar daar sta je dan.

Ik kan … Ik heb het niet opgeschreven. Ik heb bijna nooit wat opgeschreven. Het beste gaat het gewoon uit het hart. En uit het diepst van mijn ziel zeg ik, ik heb 16 jaar lang bijna alle jarenlang genoten. Genoten van het feit dat ik de inwoners mocht vertegenwoordigen, dat mij dat gegund is. Ik vind het geweldig. De laatste jaren is er wel wat fout gegaan hier en daar, al was het alleen maar door corona. Maar ook het in de steek gelaten worden door je mede-raadsleden, en ik zeg het toch, valt niet

mee. Dat is een enorme dreun geweest. Tot twee keer toe echt een enorme dreun. En daarom ben ik blij dat ik het achter me kan laten. En voor zover mogelijk heb ik wel genoten van alle mensen, zeker van de vergaderingen, van de borrel achteraf waar het allemaal weer een beetje goed kwam. Excuses die ik moest maken aan Renée, want ja, zo nu en dan roep je dan wel eens wat door de telefoon en dat was niet aardig maar dat is goed gegaan hè, dat is heel goed gegaan. Als je anderhalf uur bij het Spieghelhuys zit te kletsen en te drinken, dan is alles goed. En het Spieghelhuys blijft en dat is een van mijn prestaties en daar ben ik hartstikke trots op. En daar heb ik jullie hulp bij nodig gehad en soms afgedwongen. Maar het is gelukt. Ik dank jullie allemaal hartelijk voor alles wat we gedaan hebben, burgemeester, griffie, bodes, ambtenaren, publiek, raadsleden. En sommige, je hoeft niet met iedereen bevriend te zijn hè, maar sommige vergeet ik nooit meer. Dank je wel. De voorzitter: En dan vraag ik mevrouw Vermeulen om naar voren te komen. Beste Sieta, je bent voor het eerst als raadslid geïnstalleerd op 8 januari 1987, in de gemeente Nederhorst den Berg. Het dorp waar je vrijwel je hele leven hebt gewoond. Bij die gelegenheid wenste de burgemeester je een goede en langdurige raadsperiode toe. En ik kan niet anders zeggen dat je aan die wens gestalte hebt gedaan.