CConstaterende datWestervoort
Koppel je AI →
Document · PDF

20261214-rv-acualisatie-re-integratie-bijlage-2-reintegratie-verordening

Commissie Samenleving en Bestuur 30 november 2026, gemeente WestervoortBij agendapunt: Actualisatie en vaststelling van de verordeningen re-integratie, handhaving en maatregelen Participatiewet, IOAW en IOAZ 202713.281 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

Voor de termijn is aangesloten bij de wetgeving die wordt uitgevoerd door het UWV en het door het UWV gevoerde beleid (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 55). Artikel 7 geeft hier invulling aan. Artikel 8. Werkervaringsplaats (kwadranten 2 en 3) Een werkervaringsplaats onderscheidt zich van een gewone arbeidsovereenkomst. Bij een beoordeling of er al dan niet sprake is van een arbeidsovereenkomst toetst de rechter aan de drie criteria voor het bestaan van een arbeidsovereenkomst: persoonlijk verrichten van arbeid, loon en gezagsverhouding. Daarbij wordt gekeken naar een aantal aspecten zoals de bedoeling van de partijen en wat al dan niet schriftelijk is overeengekomen. De rechter besteedt vooral aandacht aan de feitelijke invulling van de overeenkomst. Werkervaringsplaats is gericht op het uitbreiden van kennis en ervaring De Hoge Raad heeft bepaald dat er bij werkervaringsplaatsen weliswaar sprake is van het persoonlijk verrichten van arbeid, maar dat dit overwegend gericht is op het uitbreiden van de kennis en ervaring van de werknemer. Daarnaast is bij een werkervaringsplaats in de regel geen sprake van beloning. Terughoudend zijn met het verstrekken van een gerichte vergoeding ligt daarom voor de hand. Er kan wel een onkostenvergoeding worden gegeven, mits er daadwerkelijk sprake is van een vergoeding van gemaakte kosten.

Doelgroep aanbieden werkervaringsplaats Het college kan een persoon die behoort tot de doelgroep een werkervaringsplaats aanbieden voor zover hij een afstand tot de arbeidsmarkt heeft. Personen die een afstand tot de arbeidsmarkt hebben, kunnen nog niet direct deelnemen aan de arbeidsmarkt. Bij een korte afstand tot de arbeidsmarkt is deelname aan de arbeidsmarkt redelijkerwijs mogelijk binnen één jaar. Bij een grote afstand tot de arbeidsmarkt is deelname aan de arbeidsmarkt binnen één jaar redelijkerwijs niet mogelijk. Het college beoordeelt aan de hand van de individuele omstandigheden en mogelijkheden welke voorziening het meest passend is. Doel van de werkervaringsplaats Het tweede lid geeft nog eens specifiek aan wat het doel is van de werkervaringsplaats, om het verschil met een normale arbeidsverhouding aan te geven. Dit is vooral van belang om te voorkomen dat een persoon claimt dat sprake is van een arbeidsovereenkomst en bij de rechter loonbetaling afdwingt. De werkervaringsplaats kan twee doelen hebben. Op de eerste plaats kan het gaan om het opdoen van specifieke werkervaring. Dit is vergelijkbaar met de zogenaamde ‘snuffelstage’, waarbij een persoon de gelegenheid krijgt om te bezien of het soort werk als passend kan worden beschouwd. Op de tweede plaats kan het gaan om het leren werken in een arbeidsrelatie.

In de werkervaringsplaats kan een persoon wennen aan aspecten als gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerken met collega’s. Opstellen schriftelijke overeenkomst In het vijfde lid is bepaald dat voor de werkervaringsplaats een schriftelijke overeenkomst wordt opgesteld. Hierin kan expliciet het doel van de werkervaringsplaats worden opgenomen, evenals de wijze van begeleiding en de duur. Door deze schriftelijke overeenkomst kan nog eens worden gewaarborgd dat het bij een werkervaringsplaats niet gaat om een reguliere arbeidsverhouding. Geen verdringing In het vierde lid is bepaald dat de werkervaringsplaats uitsluitend wordt aangeboden als er geen verdringing van de arbeidsmarkt plaatsvindt. Het opvullen van een vacature is alleen toegestaan als de vacature niet is ontstaan door afvloeiing, maar door ontslag op grond van een van de volgende redenen: - eigen initiatief van de werknemer; - handicap; - ouderdomspensioen; - vermindering van werktijd op initiatief van de werknemer, of - gewettigd ontslag om dringende redenen. Artikel 9. Participatieplaats (kwadrant 3) Een participatieplaats is bedoeld voor personen met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt. Voor personen jonger dan 27 jaar is ondersteuning in de vorm van een participatieplaats niet mogelijk (artikel 7, derde lid, onderdeel a, van de Participatiewet).

Het college kan dan ook enkel aan personen van 27 jaar of ouder met recht op algemene bijstand een participatieplaats aanbieden. Additionele werkzaamheden Op een participatieplaats worden additionele werkzaamheden verricht. Niet de te verrichten werkzaamheden staan centraal maar het leren werken of het (opnieuw) wennen aan werken. Aspecten als omgaan met gezag, op tijd komen, werkritme en samenwerking met collega’s zijn allemaal zaken waaraan in een participatieplaats gewerkt kan worden. Ook kan hiermee worden beoordeeld of het werkterrein past bij de capaciteiten van de uitkeringsgerechtigde, zodat een persoon bijvoorbeeld een opleiding op het betreffende terrein kan gaan volgen en daarmee voor zichzelf een duurzaam perspectief op arbeid kan realiseren. De duur van de participatieplaats is wettelijk beperkt tot maximaal vier jaar (artikel 10a van de wet). Na negen maanden wordt beoordeeld door het college of de participatieplaats de kans op arbeidsinschakeling heeft vergroot (artikel 10a, achtste lid, van de wet). Zo niet dan wordt de participatieplaats beëindigd. Uiterlijk 24 maanden na aanvang van de participatieplaats wordt opnieuw beoordeeld of de participatieplaats wordt voortgezet.

Als de gemeente concludeert dat voortzetting van de participatieplaats met het oog op in de persoon gelegen factoren aanmerkelijk bijdraagt tot de arbeidsinschakeling, dan kan de participatieplaats nog één jaar verlengd worden. Echter in dat geval dient een andere werkomgeving geboden te worden (artikel 10a, negende lid, van de wet). Na 36 maanden vindt opnieuw een dergelijke beoordeling plaats (artikel 10a, tiende lid, van de wet). Opstellen trajectplan In het vierde lid is bepaald dat in het voor de participatieplaats opgestelde trajectplan expliciet het doel van de participatieplaats wordt opgenomen, evenals de wijze van begeleiding en de duur. Premie De persoon die werkzaamheden verricht op een participatieplaats en 27 jaar of ouder is, ontvangt een premie. Deze wordt voor het eerst verstrekt na zes maanden en vervolgens telkens na zes maanden na aanvang van de participatieplaats. Voorwaarde is onder meer dat de persoon naar het oordeel van het college voldoende heeft meegewerkt aan het vergroten van zijn kansen op arbeidsinschakeling. De hoogte van de premie houdt verband met het aantal te werken uren in het voorafgaande halfjaar en bedraagt per jaar niet meer dan de laagste kostenvergoeding voor het verrichten van vrijwilligerswerk, bedoeld in de Regeling Participatiewet, IOAW en IOAZ.

Hiermee wordt aangesloten bij de omvang van de verrichte werkzaamheden, waarbij tegelijkertijd wordt gewaarborgd dat de premie binnen de wettelijke vrijlatingsgrenzen blijft. De premie wordt vrijgelaten op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. Artikel 10. Maatschappelijk fit stage Dit artikel voorziet in een voorziening voor jongeren voor wie arbeidsinschakeling nog niet direct haalbaar is en voor wie bestaande voorzieningen onvoldoende passend zijn. De maatschappelijk fit stage biedt jongeren de mogelijkheid om op een laagdrempelige manier deel te nemen aan activiteiten, structuur op te bouwen, sociale contacten op te doen en werknemersvaardigheden te ontwikkelen. De voorziening kan worden ingezet wanneer dit, gelet op de individuele omstandigheden van de jongere, bijdraagt aan ontwikkeling richting onderwijs, werk of een andere passende vorm van participatie. De duur, inhoud en begeleiding worden afgestemd op de mogelijkheden en ontwikkelbehoefte van de jongere. De maatschappelijk fit stage kan worden ingezet naast of in aansluiting op ondersteuning vanuit andere domeinen, zoals de Wmo, jeugdhulp, onderwijs of welzijn. Het college zorgt waar nodig voor afstemming met deze voorzieningen om te voorkomen dat ondersteuning naast elkaar wordt aangeboden of dat een jongere tussen verschillende voorzieningen in komt te staan.

Paragraaf 3.5 Werk en dienstverband Artikel 11. Loonkostensubsidie Dit artikel is een uitwerking van de wettelijke verplichting voor gemeenten om bij verordening te bepalen hoe het administratief proces met betrekking tot het verstrekken van loonkostensubsidie is vormgegeven (artikel 8a, eerste lid en tweede lid, onder c, van de Participatiewet). Door in de verordening naar het werkproces te verwijzen beoogt de wetgever ervoor te zorgen dat werkgevers, in het kader van transparantie, beter weten waar zij aan toe zijn (Kamerstukken II 2019/20, 35 394, nr. 3, p. 54-55). Omdat alleen personen die behoren tot de doelgroep loonkostensubsidie hiervoor in aanmerking komen, regelt het derde lid dat op het moment dat er een aanvraag binnenkomt met betrekking tot een persoon ten aanzien van wie nog niet is vastgesteld dat deze onder de doelgroep valt de aanvraag mede moet worden gezien als een aanvraag om onder de doelgroep te worden gebracht. Het vijfde lid regelt de termijn waarbinnen de loonwaarde wordt vastgesteld. Het zesde lid verwijst naar het administratieve werkproces dat door het college wordt gevolgd. Dit betreft het preferente proces loonkostensubsidie. Hiermee wordt gedoeld op het proces zoals dat door “De normaalste zaak”, een netwerk van bijna 700 werkgevers die samen aan de inclusieve arbeidsmarkt bouwen, is ontwikkeld.

Doel was om de lasten voor werkgevers als gevolg van verschillende werkwijzen door gemeenten te verminderen, door het creëren van één administratief uitvoeringsproces voor het verstrekken van loonkostensubsidie. Door hierbij aan te sluiten en het makkelijker te maken voor werkgevers wordt beoogd dat meer personen met een loonkostensubsidie aan het werk kunnen komen. Artikel 12. Detacheringsbaan De Participatiewet biedt de mogelijkheid personen uit de doelgroep een dienstverband aan te bieden om op detacheringsbasis werkervaring op te doen. In de verordening zijn de randvoorwaarden vastgelegd waarbinnen de banen vormgegeven worden. Het is belangrijk om te benadrukken dat deze voorziening slechts bedoeld is voor een specifieke groep personen (personen met een meervoudige problematiek) en dat het tot doel heeft om deze personen een grotere kans te geven om aan het werk te komen. Werkgevers durven het vaak niet aan om hen in dienst te nemen. In de uitvoeringspraktijk is gebleken dat werkgevers een constructie met een detacheringsbaan eerder aandurven. Het is nadrukkelijk niet de bedoeling om de arbeidsvoorwaarden te versoberen. Bovendien is de inzet van het instrument tijdelijk. Het eerste lid biedt de mogelijkheid tot het aangaan van het dienstverband. Het college zorgt ervoor dat een persoon een dienstverband krijgt aangeboden door een derde, de werkgever.

Die derde kan bijvoorbeeld een detacheringsbureau zijn. In het tweede lid wordt bepaald dat het gaat om detachering. Daarbij worden op twee vlakken afspraken gemaakt. Ten eerste tussen het inlenende bedrijf en de werkgever. Hierin worden zaken geregeld als de verhouding tot de werkgever, de hoogte van de inleenvergoeding en de wijze waarop de begeleiding wordt vormgegeven. Opstellen trajectplan In het vierde lid is bepaald dat in het voor de detacheringsbaan opgestelde trajectplan expliciet het doel van de detacheringsbaan wordt opgenomen, evenals de wijze van begeleiding en de duur. Artikel 13. Beschut werk Het college biedt ambtshalve of op verzoek de voorziening beschut werk aan een persoon van wie is vastgesteld dat deze alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft (een indicatie beschut werk heeft) en deze persoon behoort tot de doelgroep van artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet of een persoon is aan wie het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt (eerste lid). Het college is verplicht om iemand de voorziening beschut werk aan te bieden wanneer die persoon daarop aangewezen is (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet).

Deze verplichting geldt tot wanneer de vastgestelde aantallen beschutte werkplekken (volume in uren) zijn bereikt (artikel 10b, zesde lid, van de Participatiewet). Naast het bepalen van wie in aanmerking kan komen voor beschut werk (eerste en tweede lid) zijn in deze verordening vastgelegd welke voorzieningen voor arbeidsinschakeling ingezet worden om deze dienstbetrekking mogelijk te maken (derde lid) en welke voorzieningen worden aangeboden tot het moment dat de dienstbetrekking beschut werk aanvangt (vijfde lid). Om vast te stellen of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort, verricht het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voor het college de werkzaamheden ten behoeve van die vaststelling en adviseert het college hierover. Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen voert op basis van landelijke criteria een beoordeling uit of een persoon behoort tot de doelgroep beschut werk (artikel 10b, tweede lid, van de Participatiewet). Het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen verricht de werkzaamheden ten behoeve van de vaststelling of een persoon tot de doelgroep beschut werk behoort ook op verzoek van een persoon als bedoeld in artikel 7, eerste lid, onderdeel a, van de Participatiewet of een persoon aan wie het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen een uitkering verstrekt (artikel 10b, derde lid, van de Participatiewet).

Een dergelijk verzoek kan alleen door de persoon zelf worden gedaan en niet door een andere belanghebbende zoals een werkgever. Als het UWV tot het oordeel komt dat iemand tot de doelgroep beschut werk behoort, adviseert UWV het college van de gemeente waar de betreffende persoon staat ingeschreven. Op basis van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen beslist de gemeente of iemand tot de doelgroep beschut werk behoort. Alleen als sprake is van een onzorgvuldige totstandkoming van het advies van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen, kan de gemeente besluiten het advies niet te volgen. Nadat is vastgesteld dat iemand tot de doelgroep beschut werk behoort, zorgt de gemeente ervoor dat deze persoon in een dienstbetrekking onder beschutte omstandigheden aan de slag gaat (artikel 10b, eerste lid, van de Participatiewet). Het kan dan gaan om een privaatrechtelijke of een publiekrechtelijke dienstbetrekking (artikel 6, eerste lid, onderdeel f, van de Participatiewet). Het college kan zelf bepalen waar de beschutte werkplek wordt georganiseerd. Dat kan zijn binnen de gemeente, maar ook bij de bestaande sw-bedrijven, of bij een andere, aan de gemeente gelieerde organisatie. Het kan zijn dat een reguliere werkgever bereid is de benodigde beschutte omstandigheden te bieden. Het toekennen van een beschutte werkplek is een besluit in de zin van de Awb.

Als is vastgesteld dat een persoon alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft en deze persoon nog niet in aanmerking is gekomen voor een beschutte werkplek omdat het aantal geraamde plaatsen al is gerealiseerd, dan krijgt deze persoon voorrang op personen van wie later is vastgesteld dat zij alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben. Dit betekent dat de voorziening beschut werk in principe wordt toegekend op volgorde van vaststelling dat een persoon alleen in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie heeft (tweede lid). Dit is conform de bedoeling van de wetgever dat personen voor wie niet direct een beschutte werkplek beschikbaar is, bij voorrang een beschutte werkplek krijgen aangeboden in het daaropvolgende jaar. Het aantal beschikbare beschutte werkplekken en de wijze waarop deze worden gerealiseerd, worden bepaald binnen de kaders van de Participatiewet. Het college handelt hierbij overeenkomstig de wettelijke verplichtingen ten aanzien van personen voor wie is vastgesteld dat zij uitsluitend in een beschutte omgeving onder aangepaste omstandigheden mogelijkheden tot arbeidsparticipatie hebben.

Wanneer niet direct een beschutte werkplek beschikbaar is, wordt bij de volgorde van plaatsing rekening gehouden met de wettelijke kaders en met het moment waarop is vastgesteld dat de persoon tot de doelgroep beschut werk behoort. Personen die al langer wachten op een beschutte werkplek worden daarbij niet zonder meer achtergesteld bij later geïndiceerde personen. Artikel 14. Ondersteuning bij leer-werktraject De voorziening ondersteuning bij leer-werktrajecten is inzetbaar voor jongeren voor wie een leer- werktraject nodig is om een startkwalificatie te behalen en de overgang naar werk te ondersteunen. Om te voorkomen dat jongeren voortijdig uitvallen uit onderwijs of opleiding, kan het college ondersteuning bieden wanneer deze noodzakelijk is om het leer-werktraject succesvol te volgen. Deze ondersteuning kan verschillende vormen aannemen, zoals persoonlijke begeleiding en coaching, praktische ondersteuning op de werkvloer, hulp bij het plannen en organiseren van school- en werkactiviteiten of aanvullende scholing en trainingen die aansluiten bij het leer-werktraject. Het doel van de ondersteuning is jongeren te helpen hun opleiding of traject succesvol af te ronden en hun kansen op duurzame arbeidsinschakeling te vergroten. Paragraaf 3.6 Persoonlijke ondersteuning bij werk Artikel 15.

Algemene bepalingen persoonlijke ondersteuning bij werk Dit artikel bevat algemene bepalingen over persoonlijke ondersteuning bij werk. Persoonlijke ondersteuning bij werk kan worden ingezet indien een werkgever een dienstverband aangaat met een persoon die behoort tot de doelgroep en van wie is vastgesteld dat hij zonder persoonlijke ondersteuning niet in staat is de opgedragen werkzaamheden te verrichten. Persoonlijke ondersteuning bij werk omvat zowel jobcoaching als interne werkbegeleiding. Deze ondersteuning kan worden verstrekt in de vorm van een subsidie aan de werkgever of in natura. De werkgever kan hierbij gebruikmaken van een interne werkbegeleider of een jobcoach in dienst van de werkgever. Daarnaast kan het college een jobcoach inzetten die werkzaam is bij of in opdracht van de gemeente of bij een door de gemeente gecontracteerde jobcoachorganisatie. In het kader van duurzame arbeidsinschakeling heeft begeleiding die zoveel mogelijk binnen de werkomgeving wordt georganiseerd de voorkeur. Welke vorm van persoonlijke ondersteuning wordt ingezet, hangt af van de begeleidingsbehoefte van de werknemer en de mogelijkheden van de werkgever. Persoonlijke ondersteuning bij werk wordt in beginsel ingezet voor een periode van maximaal drie jaar.

Indien het college van oordeel is dat ondersteuning ook daarna nog noodzakelijk is voor het verrichten of behouden van werk, kan de ondersteuning worden verlengd. Persoonlijke ondersteuning bij werk kan ook worden aangeboden tijdens een proefplaatsing. Een aanvraag voor persoonlijke ondersteuning bij werk moet zo spoedig na aanvang van de dienstbetrekking of proefplaatsing worden ingediend. Bij een lopende dienstbetrekking geldt deze termijn vanaf het moment waarop de noodzaak van persoonlijke ondersteuning is vastgesteld. Deze termijn houdt verband met de aard van de voorziening. Persoonlijke ondersteuning bij werk wordt verstrekt als deze noodzakelijk is voor het verrichten van de werkzaamheden. Om een zorgvuldig besluit te kunnen nemen, kan het college onderzoek verrichten naar de ondersteuningsbehoefte van de werknemer en, indien nodig, een deskundig oordeel inwinnen. Daarbij houdt het college rekening met de persoonlijke omstandigheden van de werknemer, de wensen van de werkgever en de mogelijkheden om ondersteuning vanuit andere domeinen te betrekken. Hiermee wordt uitvoering gegeven aan het uitgangspunt van integrale dienstverlening binnen het sociaal domein. Persoonlijke ondersteuning bij werk kan worden aangevraagd door de werkgever of de werknemer. Het college kan ook ambtshalve beoordelen of persoonlijke ondersteuning noodzakelijk is. Artikel 16.

Interne werkbegeleiding Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet in combinatie met artikel 10, derde lid, onder b, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke ondersteuning in de vorm van een interne werkbegeleider door middel van subsidieverstrekking. Dit artikel regelt in het eerste, tweede en derde lid hoe dit mogelijk is, welke eisen aan de interne werkbegeleider gesteld worden en wat het kader voor de hoogte van de subsidie is. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een HARRIE- training. Artikel 17. Jobcoaching door werkgever Artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt onder andere dat in de verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van persoonlijke ondersteuning door middel van subsidieverstrekking voor jobcoaching door de werkgever. Dit artikel voorziet hierin en regelt in het eerste, tweede en derde lid welke eisen aan de jobcoach gesteld worden en wat het kader voor de hoogte van de subsidie is. Artikel 18.

Jobcoaching door jobcoachorganisatie Het tweede lid is een uitwerking van artikel 8a, tweede lid, onder e, onderdeel 2, van de Participatiewet, waarin de opdracht is neergelegd om in de verordening aan te geven welke kwaliteitseisen het college stelt aan de jobcoach en hoe deze eisen worden gewaarborgd. Dit is relevant omdat kwaliteit, en kwaliteitseisen, een waarborg (kunnen) zijn voor een goede inzet van de jobcoach. Een jobcoach heeft minimaal hbo werk- en denkniveau, een jobcoachopleiding (met bijbehorende bijscholing) en ervaring op het gebied van jobcoaching. Jobcoaching kan bijvoorbeeld worden ingekocht bij organisaties die een Blik op Werk-keurmerk of OVAL-keurmerk hebben of een jobcoacherkenning van UWV hebben of waarvan de individuele jobcoaches een actuele registratie hebben in het Register Loopbaancoach (voormalig Noloc Jobcoach) of het NVS-Beroepenregister voor jobcoaches. Dit is geen harde eis maar helpt om te bepalen of er sprake is van een erkende jobcoach. Het derde en vierde lid zijn een uitwerking van de uit artikel 8a, tweede lid, onder e, sub 1, van de Participatiewet voortvloeiende verordeningsplicht. Voor het bepalen van de omvang en intensiteit van de jobcoaching wordt uitgegaan van drie begeleidingsregimes: licht, midden en hoog. Het aantal in te zetten begeleidingsuren is altijd maatwerk.

Het aantal begeleidingsuren is afhankelijk van het begeleidingsregime en wordt uitgedrukt in een aantal uur per jaar/maand. De inzet van een jobcoach kent doorgaans een geleidelijke afbouw qua uren (en intensiteit). Vijfde lid In de arbeidsmarktregio Midden-Gelderland wordt jaarlijks door de samenwerkende gemeenten een maximaal uurtarief vastgesteld dat door de jobcoach gehanteerd kan worden. Paragraaf 3.7 Overige voorzieningen Artikel 19. Algemene bepalingen overige voorzieningen Dit artikel bevat een aantal voorwaarden voor de toekenning van voorzieningen aan personen met een arbeidsbeperking. Het betreft een aantal specifieke voorwaarden die verband houden met de aard van deze voorzieningen. Het is van belang dat de inzet van de persoonlijke ondersteuning en/of overige voorziening noodzakelijk is om aan arbeid deel te nemen of deel te nemen aan een voorziening gericht op arbeidsinschakeling (a). Hierbij kan het ook gaan om een voorziening die onderdeel uitmaakt van een traject gericht op het verkrijgen of behouden van arbeid, zoals een proefplaats, opleidingslocatie of andere vorm van werkervaring. Om een doelmatige inzet van de re-integratiemiddelen te waarborgen is er een minimale omvang verbonden aan de dienstbetrekking (b).

Op het moment dat het gaat om een voorziening waarvan verwacht mag worden dat de werkgever hiervoor zelf zorgdraagt, bijvoorbeeld omdat dit voortvloeit uit de Arbo-regelgeving of behoort tot de normale bedrijfsvoering, wordt de voorziening niet verstrekt op grond van deze verordening (onderdelen c, d en e). De aan de voorziening(en) verbonden kosten kunnen in uitzonderlijke gevallen leiden tot het afwijzen van de gevraagde voorziening(en), op het moment dat deze kosten in geen verhouding staan tot de (maatschappelijke) baten die verbonden zijn aan de verstrekking van de voorziening(en) (f). Artikel 20. Stimuleringssubsidies Als dit naar het oordeel van het college bijdraagt aan de arbeidsinschakeling, kan het college aan een persoon van 27 jaar of ouder die behoort tot de doelgroep een stimuleringssubsidie verstrekken. Het college stelt nadere regels vast over de activiteiten die voor een subsidie in aanmerking komen, de hoogte van de subsidie en de voorwaarden waaronder deze wordt toegekend. Een dergelijke subsidie wordt niet tot de middelen van de persoon gerekend op grond van artikel 31, tweede lid, onderdeel j, van de Participatiewet. Artikel 21.

Vervoersvoorziening Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 1, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een vervoersvoorziening die ertoe strekt dat de persoon zijn werkplek, proefplaats of opleidingslocatie kan bereiken. Dit artikel regelt, in aanvulling op artikel 19, onder welke voorwaarden dit mogelijk is. Artikel 22. Intermediaire activiteit Artikel 8a, tweede lid, onderdeel f, onder 2, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van een intermediaire activiteit. Het betreft activiteiten die gericht zijn op de vervanging of ondersteuning van een door ziekte of gebrek ontbrekende motorische lichaamsfunctie. Hierbij kan bijvoorbeeld gedacht worden aan een voorleeshulp, schrijfhulp of gebarentolk. De aard en omvang van de intermediaire activiteit worden afgestemd op de individuele situatie van de persoon. Artikel 23. Meeneembare voorziening Artikel 8a, tweede lid, onder f, onderdeel 3, van de Participatiewet bepaalt dat in de verordening moet worden geregeld hoe het college zorgdraagt voor het verstrekken van meeneembare voorzieningen voor de inrichting van de werkplek, de productie- en werkmethoden, de inrichting van de opleidingslocatie of de proefplaats en bij het werk of opleiding te gebruiken hulpmiddelen.

Hiervoor is geen limitatieve lijst. Gedacht kan worden aan een aangepaste bureaustoel, toetsenbord, koptelefoon, enzovoort. Wat een passende voorziening is, is sterk afhankelijk van de individuele behoefte van de persoon. Dit vraagt om maatwerk. Wel gelden de voorwaarden zoals opgenomen in artikel 19. Het uitgangspunt in de gemeente Westervoort is dat een meeneembare voorziening in eigendom wordt verstrekt. In bijzondere gevallen kan het college besluiten de voorziening in bruikleen te verstrekken. Artikel 24. Niet-meeneembare voorziening (werkplekaanpassing) Het college kan een werkplekaanpassing verstrekken als deze noodzakelijk is om een persoon met een arbeidsbeperking het werk te laten verrichten. De noodzaak en proportionaliteit van de aanpassing worden per situatie beoordeeld. Daarbij gelden de algemene voorwaarden van artikel 19. Van werkgevers mag worden verwacht dat zij zelf zorgdragen voor gebruikelijke voorzieningen die behoren tot de normale bedrijfsvoering of voortvloeien uit de Arbeidsomstandighedenwetgeving. Artikel 25. Vergoeding overige noodzakelijke kosten Het komt incidenteel voor dat een persoon extra kosten moet maken in het kader van arbeidsinschakeling. Dit artikel maakt het mogelijk dat het college noodzakelijke kosten die vooraf noodzakelijk zijn geacht en waarvoor geen beroep kan worden gedaan op een voorliggende voorziening, kan vergoeden.

Artikel 26. Verzoeken scholen en onderwijsinstellingen Dit artikel geeft uitvoering aan de Wet van school naar duurzaam werk. Deze wet versterkt de samenwerking tussen gemeenten en onderwijsinstellingen bij de begeleiding van jongeren naar duurzaam werk. Scholen en onderwijsinstellingen kunnen het college verzoeken om informatie, ondersteuning of een voorziening voor jongeren die ondersteuning nodig hebben bij de overgang van school naar werk, het behouden van werk of het zetten van stappen richting arbeidsinschakeling. Het college beoordeelt het verzoek en stemt de ondersteuning waar nodig af met de jongere, de school of onderwijsinstelling en andere betrokken partijen. Daarbij wordt rekening gehouden met de wettelijke verantwoordelijkheden van de verschillende partijen en met reeds beschikbare ondersteuning. Tijdige samenwerking tussen onderwijsinstellingen en de gemeente draagt bij aan een soepele overgang van school naar werk en kan voorkomen dat jongeren zonder passende ondersteuning uitvallen. De ondersteuning wordt zoveel mogelijk integraal en vanuit de individuele situatie van de jongere vormgegeven. Artikel 27. Hardheidsclausule Dit artikel bevat een hardheidsclausule. Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen van deze verordening als toepassing daarvan leidt tot onbillijkheden van overwegende aard.

Het gaat hierbij om uitzonderlijke situaties waarin strikte toepassing van de verordening tot een onredelijke uitkomst zou leiden. Artikel 28. Intrekking oude verordeningen en overgangsrecht Dit artikel regelt de intrekking van de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Westervoort 2024 en de Verordening tegenprestatie Participatiewet, IOAW en IOAZ 2015, alsmede het overgangsrecht. Voorzieningen die zijn toegekend op grond van de Re-integratieverordening Participatiewet gemeente Westervoort 2024 worden gedurende een overgangsperiode voortgezet overeenkomstig de voorwaarden van die verordening. Het college kan in bijzondere individuele situaties besluiten een voorziening voort te zetten. Op een voortgezette voorziening blijft de verordening 2024 van toepassing. Op vóór 1 januari 2027 opgelegde verplichtingen tot het verrichten van een tegenprestatie blijft de Verordening tegenprestatie Participatiewet, IOAW en IOAZ 2015 van toepassing totdat deze verplichtingen eindigen, worden ingetrokken of gewijzigd. Voor lopende bezwaar- en beroepsprocedures tegen besluiten die zijn genomen op grond van de Re- integratieverordening Participatiewet gemeente Westervoort 2024 of de Verordening tegenprestatie Participatiewet, IOAW en IOAZ 2015 blijft het recht van toepassing zoals dat gold ten tijde van het nemen van het betreffende besluit.

Hiermee wordt de rechtszekerheid gewaarborgd.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://westervoort.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/28f38115-75bb-4029-a4d7-e721f5725f3d?agendaItemId=cd6760ef-e7c9-484c-8854-ed845bc8cbb1