Vragenuur - CDA - Wolven in Westerveld
Tekst van het document
Vragenuurtje Politieke avond Westerveld op dinsdag 1 februari 2022. Vragen van de fractie van het CDA Westerveld over de aanwezigheid van wolven in de gemeente Westerveld en de gevolgen voor eigenaren van schapen, geiten en andere hoefdieren. In de gemeente Westerveld is, zo constateert de CDA fractie, onrust over de aanwezigheid van wolven op het grondgebied van de gemeente. Onrust die het gevolg is van regelmatige slachtpartijen onder schapen en een enkele keer ook werd een kalf letterlijk verscheurd. De provincie geeft weliswaar een subsidie voor de aanschaf van een zogenoemd wolvenwerend raster, maar inzet van kuddewaakhonden in combinatie met afrastering met stroomdraden biedt in principe de beste bescherming voor een schaapskudde zo stelt BIJ12. Echter het gebruik van kuddewaakhonden levert mogelijk risico’s op voor de veiligheid van inwoners en van recreanten. Ook zijn er de nodige kosten aan verbonden, zoals aanschaf en training van de honden. Een dergelijke kuddewaakhond kost tussen de € 2.500,- en € 3000,- en het voer voor een dergelijk groot dier is ook bepaald niet goedkoop. Daarnaast is voorlichting aan recreanten en passanten nodig om risico’s als gevolg van de aanwezige kuddewaakhonden zoveel mogelijk te vermijden. Het gaat immers om honden die in hun eentje wolven de baas zijn.
Die kun je niet even aaien en ook de eigen hond is niet veilig als die onverhoopt te dicht in de buurt komt. Daar moet je dus mensen heel goed voor waarschuwen. Een aantal hectares weiland die begraasd wordt wolvenbestendig afrasteren is niet alleen erg kostbaar maar ook zeer arbeidsintensief. Dat geldt zeker als dat vanwege de begrazing regelmatig moet worden verplaatst. Het hekwerk moet immers ca. 1,50 meter hoog zijn, een halve meter in de grond zitten, bovengronds minimaal 5 stroomdraden hebben die continue onder stroom staan. Het houden van schapen op een zoveel mogelijk wolf-bestendige manier levert, zo is dat in Duitsland berekend, een kostenstijging op tot wel 25%. Dat is voor veel schapenhouders niet op te brengen. Subsidies kunnen helpen maar voor veel schapenhouders zal dat echt onvoldoende zijn. De (maatschappelijke) kosten van de aanwezigheid van de wolf zijn dus aanzienlijk. Dierenhouders die last hebben van de wolf willen hulp, en als de overheid die geeft, behoudt ze mogelijk draagvlak op het platteland, maar zonder adequate financiële hulp en aandacht is het draagvlak voor de aanwezigheid van wolven heel snel verdwenen. Wolvenaanvallen hakken er bij de houders van schapen, geiten en kalveren immers diep in net als bij andere inwoners van Westerveld.
De ecoloog is wat meer geneigd de komst van de wolf toe te juichen, maar dat geldt bepaald niet voor een belangrijk deel van onze (professionele en hobbymatige) agrarische gemeenschap in Westerveld.
Een en ander leidt tot de volgende vragen: • Kent het college de zorgen die er zijn dat wolvenwerende maatregelen leiden tot aanzienlijk hogere bedrijfskosten van de schapenhouders en dat deze kosten niet met subsidies gedekt worden? Wat is de inzet van het college hierin? • Heeft het college weet van het feit dat de schade-afhandeling bij de ondernemers zeer traag verloopt en is het college bereid zich nadrukkelijk in te zetten voor de belangen van deze agrarisch ondernemers daar waar het gaat om snelle schade-afhandeling en exploitatiesubsidies? • Welke maatregelen neemt het college vanuit de stelling dat de aanwezigheid van kuddewaakhonden ter voorkoming van wolvenaanvallen om duidelijke informatie vraagt voor de inwoners en recreanten in Westerveld?
Namens de fractie van het CDA Westerveld Adri van der Weyde