Brief stichting Phusis d.d. 16 februari 2023

Stichting Phusis Esstraat 1a Postbus 744 9400 AS Assen Telefoon (0592) 30 22 52 KvK nr: 04074078 IBAN: NL21RABO0382807073

Assen 16 februari 2023. Aan het college van B&W en de voltallige gemeenteraad van de gemeente Westerveld. T.a.v mevrouw R. Weernekers, Griffier. R.Weernekers@gemeentewesterveld.nl griffier@gemeentewesterveld.nl Raadhuislaan 1 7981 EL Diever

Geachte mevrouw Weernekers,

Wilt u mijn schrijven doorsturen naar het college van Burgemeester en Wethouders en naar de leden van de gemeenteraad? Tevens een verzoek om voor 7 maart 2023, met uitzondering van de voorjaarsvakantie, een afspraak te plannen met de fracties.

Geachte college en gemeenteraad van Westerveld, Naar aanleiding van het advies van het College van B&W van Westerveld aan de gemeenteraad, om geen medewerking te verlenen aan de aanvraag van GroenLeven, ten behoeve van een omgevingsvergunning om een perceel van ca 47 hectare bij Hoogersmilde te laten overgaan naar natuurontwikkeling in combinatie met agrarisch natuurbeheer en de aanleg van duurzame perceelsgebonden energiewinning, schrijf ik u het volgende. Twintig jaar geleden is stichting Phusis begonnen met haar activiteiten in de gemeente Westerveld, aan de Bosweg 18 te Hoogersmilde. Stichting Phusis is opgericht in 2003 om voor mensen tussen wal en schip, vastgelopen in de samenleving en binnen de reguliere instituties iets te betekenen. Door de loop van de jaren hebben zo’n 100 mensen gebruik gemaakt van de Bosweg om opnieuw iets van hun leven te maken. In de meeste gevallen is dat gelukt. De laatste jaren is de doorstroom op de Bosweg verminderd en is het een woonplek voor 12 mensen met verschillende beperkingen en de daaruit voortkomende gedragsproblemen. In de publicaties op de website van stichting Phusis, www.stichtingphusis.nl kunt u lezen wie we zijn en wat we doen. De films, “hoe houd je je intenties overeind in een georganiseerde samenleving” en “normaal doen”, typeren onze werkwijze en de resultaten van onze visie op mensen.

In de bijlage (bijlage 1) hieronder, deel ik onze kernwaarden en de uitgangspunten van ons bedrijf. Stichting Phusis is in de loop van de jaren gegroeid naar een organisatie waar dik 400 mensen wonen en werken. De mensen die bij ons wonen (de bewoners) wonen in eigen appartementen en gaan overdag mee aan het werk. Daarbij worden ze begeleid door medewerkers die dag en nacht in de buurt zijn van de bewoners.

Onze werkzaamheden bestaan uit; • • • • • • • • • • • • • •

Werken in de meubelfabriek in Assen, Payebelwood Het Duurzaamheidscentrum in Assen, horeca, beheer, verhuur en schoonmaak. De Gouveneurstuin in Assen, exploitatie van een theehuis. De Haven van Kloosterveen, pizzeria en het beheer en exploitatie van de rondvaartboot. Werkplaats importeren en monteren van motoren, YCF in Assen. Puur in Diever, trefpunt en horeca voorziening. Het huis van Drenthe, oude Planedome in Dwingeloo, horeca en beheer. De boerderijwinkel en pluktuin aan Amelte 24 in Assen, Zorg en Natuur. Website winkel Zorg en Natuur, vermarkten van biologisch natuurvlees, orders pikken, inpakken, verzenden en zelf vervoeren. Het begrazen van natuurgebieden in opdracht van Staatsbosbeheer, Recreatieschappen, Drents Landschap en Landschapsbeheer Drenthe, Natuurmonumenten en particulieren. Tuin en Bosonderhoud, onderhoud van machines, kloven en verkopen van haardhout. Kledingmaatje, een kledingwinkel in het centrum van Oosterwolde. Atelier en kunstuitleen Assen. Kringloop en weggeef winkel in Assen.

Allemaal sociale ondernemingen die voortdurend de duurzame waarden van de ondernemingen laten zien in een SROI (Social Return of Investment). Vandaar dat we het koplopers certificaat, duurzaam ondernemen vanuit Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen in Drenthe hebben ontvangen in 2018. Met de eigenaren van de Bosweg 18 zijn we al jaren op zoek naar verduurzaming van deze locatie. Er ligt nu nog 47 hectare agrarische gronden om de boerderij, die op dit moment nog gebruikt worden voor akkerbouw, bollenteelt en het produceren van mais. Phusis en de eigenaren hebben externe deskundigen gevraagd om voor de Bosweg een toekomstvisie te ontwikkelen. Met MaPaLaNa uit Elst en B+Oarchitects uit Meppel hebben we onderzoek laten doen naar de geschiedenis van deze plek, de onder architectuur gebouwde boerderij, met gelamineerde niet symmetrische spanten zijn uniek in Nederland en hebben een prachtige uitstraling. De nu gecultiveerde landbouwgronden, glooiden vroeger, zo’n 100 najaar geleden en hadden verschillende poelen in het landschap. Er werd begraast met schapen door een Schaapsherder die Oude Willem heette en waar de streek naar is vernoemd.

De plannen die door Groen Leven aan uw gemeentebestuur zijn voorgelegd zijn voortgekomen uit dit onderzoek en het verlangen de plek weer in te voegen in de natuurlijke omgeving van het Drents Friesche Wold, met een belangrijke voorwaarde om een werkplek te bieden voor de mensen die wonen bij Phusis aan de Bosweg nummer 18. Werkzaamheden die bestaan uit het onderhouden van de landerijen door begrazing, onderhouden van het raster, beheren van het landschap. Er wordt gewerkt vanuit de grote werkschuur die grenst aan de 47 hectare. Naast de werkzaamheden heeft stichting Phusis vanuit zijn maatschappelijke betrokkenheid, en als gefinancierde zorg organisatie, een grote opdracht om de komende jaren te verduurzamen. De energieprijzen zijn torenhoog en vanuit Phusis hebben we de vastgoed eigenaren dringend verzocht om met ons op te trekken in verduurzamen van zowel de panden als het verkrijgen van betaalbare energie voor deze grote groep mensen die bij ons wonen.

GroenLeven in samenwerking met de eigenaren en stichting Phusis, is voornemens om het gebruik van de locatie over te laten gaan naar de ontwikkeling van natuurtype N00.01. In combinatie met duurzame energiewinning en agrarisch natuurbeheer. Het voornemen is ruimtelijk primair gericht op natuurontwikkeling en agrarisch natuurbeheer. De ruimtelijke ingrepen zijn vooral daarop gericht. Een uitgebreide beschrijving daarvan kunt u lezen in de paragraaf 1.3 van de aanvraag van GroenLeven, (Bijlage 2). Het advies van het College van B&W om geen medewerking te verlenen aan de aanvraag van GroenLeven BV, begrijpen wij niet. Immers de plannen passen in het vigerend bestemmingsplan (vastgesteld op 29 maart 2016), passen in de duurzaamheidsagenda, passen in het beleid om mee te werken aan een inclusieve samenleving, bij de ontwikkeling van natuur, èn passen in het stikstof beleid. Kortom het plan leidt zowel in de aanlegfase als in de gebruikersfase niet tot negatieve effecten op de instandhoudingsdoelen van Natura 2000-gebied Drents Friese Wold & Leggerderveld of anders in het kader van de Wet Natuurbescherming Beschermde Natura 2000-gebieden door verstoring of aantasting. Voor dit project zijn geen vergunningen of ontheffingen nodig in het kader van de Wet Natuurbescherming.

Wellicht was het voor het College van B&W niet helemaal duidelijk dat de plannen tot stand zijn gekomen op verzoek van eigenaren in samenwerking met Stichting Phusis. Juist de combinatie van zorg, natuurbeheer en het versterken van het Duurzaamheidsprogramma in het gebied, maken deze aanvraag uniek. Graag leg ik, of leggen wij samen met Groenleven, (voordat u beslist), in een persoonlijk gesprek nog eens uit, wat de resultaten zijn, die door de zorginhoudelijke interventies van stichting Phusis, in uw gemeente tot stand zijn gekomen op de Bosweg 18 de afgelopen 20 jaar. Het persoonlijke perspectief van de bewoners (gericht zijn op wat wèl mogelijk is in plaats van wat niet), dat weer is gaan leven voor tal van vastgelopen mensen in onze samenleving en in uw gemeente, laat prachtige resultaten zien. Deze resultaten zijn te zien in de kwaliteit van bestaan voor de bewoners, als mede voor de positieve financiële en maatschappelijke gevolgen voor de samenleving en uw gemeente en de cross-overs, die we hebben georganiseerd, tussen zorg, maatschappelijk middenveld en de markt. Een harte groet, Bart de Bruin Oprichter, ontwikkelaar en bestuurder van stichting Phusis.

Bijlage. Stichting Phusis en de Grietmanswijk BV.

Scheiden wonen en zorg Ervaringen van mensen die bij Phusis aankloppen en nergens meer terecht kunnen, vormen helaas geen uitzondering, zegt Jo Hermanss (hoogleraar opvoedkunde 2012). Als je de verhalen hoort worden ze van het kastje naar de muur gestuurd. Dat zit ingebakken in het stelsel. Voor elk probleem hebben we een aparte voorziening in het leven geroepen. Heb je met verschillende problemen te maken, zoals de mensen die bij Phusis aankloppen, dan ben je ook aangewezen op verschillende voorzieningen. Hermans noemt dat ‘doosjes denken’, voor elk probleem een eigen doosje. Wat deze jongens en meiden nodig hebben is een mens… geen instelling. Jo Hermanss, Kees van Anken, Hans van Scheijen, Gea Smith, Linda Voortman, Wytze Groen, Ben Rensen, Geeske Kragt, Lilian ven der Velde, Marc Noom, Victor Evenhardt, Ard van der Tuuk en Bart de Bruin hebben zich in 2011 en 2012 ingezet om de problematiek van zwerfjongeren onder de aandacht te brengen van de politiek en ambtenaren van gemeente en provincies. De verhalen van zwerfjongeren zijn opgetekend in het boek ‘Thuisgeven’ en is in september 2012 gepresenteerd aan gedeputeerden, wethouders, zorgorganisaties en scholen in een bijeenkomst bij RTV Drenthe in Assen. In het boek ‘Thuisgeven’ (uitgegeven door Phusis in 2012) vertellen zwerfjongeren hun verhaal.

Acht indringende verhalen van mensen die om verschillende redenen tussen wal en schip vallen. Acht verhalen waar wetenschappers, hulpverleners en politici, zonder blad voor de mond te nemen, op reageren. Met hun kennis en ervaring maken ze duidelijk wat er niet werkt in ons land en waarop wij als hulpverleners problemen veroorzaken i.p.v. dat we meehelpen aan het oplossen van problemen. En wat er moet veranderen aan het beleid om kwetsbare mensen te helpen hun leven weer op orde te krijgen. De financiering en contractering van exclusiviteit binnen onze samenleving is een grote veroorzaker van de problemen aan de onderkant van de samenleving. Thuisgeven is gemaakt voor politici, beleidsmakers, hulpverleners, studenten en voor eenieder die zich het lot van deze mensen aantrekt.

Vanuit de kernwaarde inclusie sturen we binnen Phusis op de visie scheiden wonen en zorg Sinds haar ontstaan richt Phusis zich op een inclusieve samenleving. ‘Inclusie is een situatie en ‘toestand’ waar mensen met een beperking, net als andere mensen, deel uitmaken van het leven dat wij met elkaar in onze samenleving leiden.’ Eigenlijk is er pas echt sprake van inclusie wanneer het geen onderwerp van gesprek of discussie meer is, maar een vanzelfsprekend aspect in onze samenleving. Het is dus ook zeker niet een zelfstandig product zoals het wel vaak wordt gezien. Het is eerder ‘een voertuig dat leidt tot kwaliteit van bestaan’ (Cooper e.a., 1999). Met de coalitie voor inclusie onderschrijft Phusis dat ‘Inclusie de eenzijdige gerichtheid op de tekortkomingen van het individu naar een kritische analyse van de reguliere omgeving verplaatst, die door haar kenmerken onnodige barrières opwerpt voor mensen met een beperking, waardoor zij onvoldoende in staat worden gesteld hun mogelijkheden optimaal te ontwikkelen’. Daarnaast wordt naar onze mening in termen van het VN-Verdrag met betrekking

tot wonen en leven in de samenleving aan de volgende grondbeginselen onvoldoende voldaan: persoonlijke autonomie, non-discriminatie, participatie en toegankelijkheid. Tijdens de strategische verkenning voorafgaande aan de oprichting van Phusis (periode 1997 en 2003) is er een vergaande verkenning ontstaan rond het begrip ‘inclusie’. Wij onderscheiden daarbij opeenvolgende begrippen die de toon zetten in diverse tijdsperiodes in de ‘gehandicaptensector’: Normalisatie –> Participatie –> Integratie –> Inclusie Volgens Phusis zijn de begrippen integratie en inclusie van een andere orde en is het een illusie te denken dat integratie niet langer van deze tijd is. Wij stellen dat het verouderde begrip integratie nog altijd zou impliceren dat één bepaalde groep - lees: de personen met een beperking - zich moet aanpassen aan de normen en waarden van de ruimere samenleving. Phusis onderschrijft de zienswijze van professor Geert van Hove die ervan uitgaat dat inclusie betekent dat minderheidsgroepen, zoals personen met een beperking, automatisch en integraal deel uitmaken van deze samenleving en er een evenwaardige plaats innemen, zij het dus als te onderscheiden deelgroep. In deze zienswijze is de emancipatiegedachte dus nooit veraf.

Daarnaast wijzen wij op het gedachtegoed van Steve Taylor die (verstandelijke) beperking definieert als ‘een sociale constructie en een cultureel artefact’. Daarmee bedoelen we dat barrières in de samenleving ervoor zorgen dat bepaalde mensen beperkt genoemd worden. Door die labeling ontzegt de samenleving deze mensen het recht om als volwaardig burger te participeren in alle deelgebieden van het maatschappelijk leven. Dit biedt dus een mensenrechtenperspectief op de definitie van een beperking. Daarnaast heeft het onderzoek van Dr. R. Wielink in 1997 (Dialogisch zorgprogramma RUG) aantoonbaar gemaakt dat diezelfde eenzijdige gerichtheid op tekortkomingen van individuen grote maatschappelijke verstoringen veroorzaken in samenlevingsverbanden. Niet in de laatste plaats omdat de financiering gericht is op individuele tekortkomingen, het ontnemen van regie en niet op participatie en toegankelijkheid. Inclusie is gericht op gezondheid en het vermogen zich aan te passen en een eigen regie te voeren, in het licht van de fysieke, emotionele en sociale uitdagingen van het leven' (Machteld Huber 2017). Inclusie is niet enkel van toepassing op het niveau van de individuele cliënt, het is een beleidsconcept en betreft een zowel maatschappelijke, gemeenschappelijke als een bedrijfsinterne strategie. Vanuit deze strategie is het scheiden wonen en zorg ontstaan in de startfase van Phusis.

Stichting Phusis is zes jaar na haar oprichting, te weten in 2011, gekanteld van een stichting met een bestuur naar een governance ingerichte organisatie. Er kwam een Raad van Toezicht en een Raad van Bestuur die de oude stichtingsvorm verving. Phusis levert enkel zorg en heeft uitsluitend mensen in dienst die in relatie staan met de mensen die bij Phusis wonen. Wij leven het leven samen.

Normalisatie en participatie Phusis heeft een 100% dochter, de Grietmanswijk BV. Deze besloten vennootschap is opgericht om juiste inclusie van mensen met een beperking te stimuleren door tal van faciliteiten aan te bieden die het gewone leven impliceren. De BV heeft een eigen vastgoedportefeuille en samenwerkingsverbanden met woningbouwcorporaties, gemeenten en maatschappelijke beleggers. De BV organiseert het vervoer, organiseert werk voor mensen met een beperking door cross-overs te organiseren die het gewone leven stimuleren. Voorbeelden hiervan zijn het Duurzaamheidscentrum in het Asserbos (samenwerking met het Drents Landschap, Zorg en Natuur in Oosterwolde, Assen en Praktijkschool Assen, IVN, Gemeente Assen), de Kiosk aan de Baggelhuizerplas, het Theehuis in de Gouverneurstuin (samenwerking met ICO en de binnenstadvereniging), de bouw en het laten varen van de sloep en de Rondvaartboot voor Assen, verhuur van diverse boten en waterfietsen in Assen, de scheepswerf op de Havenkade in Assen, het werken in de natuurterreinen met Natuurlijk Beheer en Natuur en Zorg voor Natuurmonumenten in het Fochtelooerveen, Staatsbosbeheer, de boerderijen in Hoogersmilde gemeente Westerveld, Oosterwolde, Fochteloo en de Haven van Kloosterveen, de winkel in Oosterwolde en de meubelfabriek Payebelwood in Assen.

In de uitwerking betekent het dat mensen die deel uit willen maken van de leefgemeenschappen bij Phusis of ondersteuning vragen aan Phusis, dat zij een appartement of woning huren bij de Grietmanswijk BV. Dat zijn twee juridische identiteiten en als zodanig huren de meeste mensen die bij de Grietman aankloppen uit hun particulier domein, vanuit inkomsten uit arbeid of vanuit een uitkering Wajong of Bijstand (de PGB-structuur). Er is altijd sprake van een zorgcontract (Phusis) en een huurcontract (Grietman). Met Actium en Yspeert Advocaten hebben we het koppelbeding onderzocht voor zowel de bewoners die via de WLZ als via de WMO een beroep doen op Phusis en de Grietman. De laatste jurisprudentie is toegevoegd in de bijlage. De reden dat de Grietman tussen de corporaties en beleggers is gepositioneerd heeft alles te maken met de weerbarstigheid van de samenleving die niet inclusief is ingeregeld. Grietman neemt daarbij verantwoordelijkheid voor spanningen die ontstaan in de contexten waar de mensen wonen die zorg vragen aan stichting Phusis. Juridisch zijn de zorg- en huurcontracten aan elkaar gekoppeld waardoor de bevoegdheden van de Grietman verder gaan dan die van corporaties en beleggers.

De inrichting van de woningen en appartementen zijn ingedeeld in het type afzonderlijke wooneenheden en passen als zodanig in het bouwbesluit 2012, brandveiligheid bij een woonfunctie voor zorg. In een zorg-in-natura-construct wordt de eerdergenoemde eenzijdige gerichtheid op tekortkomingen van individuen financieel bekrachtigd (Onderzoek Duurzame Businessmodellen, Benedictus, Rutkens, Boersma en Tulder Erasmus Rotterdam 2017). Het ZIN-construct stimuleert systemische krachten die control impliceren op een uitgebreid kader met vaak gedetailleerde indicatoren waaraan publieke organisaties moeten voldoen. Phusis wordt in hoge mate geconfronteerd met maatschappelijke vraagstukken die een innovatieve, transitionele aanpak vereisen. Complexe vraagstukken zijn niet terug te brengen in enkelvoudige oplossingen maar vragen om samenwerking over de grenzen van eigen organisaties heen (Tulder 2018). Op verzoek van verschillende gemeenten heeft Phusis zich ingespannen om met de bewoners en wettelijke vertegenwoordigers het PGB in 2017 om te zetten naar ZIN, wetende dat de indicatoren die een ZIN-construct in zich dragen belemmerend zouden werken in de dagelijkse uitvoering van de omgang en de relatie met de mensen die in de gemeenschappen wonen. Phusis

is in zijn totaliteit gericht op het optimaal ontwikkelen van het perspectief en de mogelijkheden voor alle bij Phusis betrokken mensen. Een indicatie Beschermd Wonen doet in zijn essentie afbreuk aan een inclusieve samenleving, immers de bewoner verliest zijn recht op een eigen woning omdat hij of zij beperkt is. Om die reden vragen we voortdurend om dialoog met tal van partijen en onderzoeksinstellingen om zienswijzen te beschouwen en te evalueren om vervolgens nieuwe keuzes te kunnen maken die helpend zijn voor de ontwikkeling van burgers en de gemeenschap waarin we met elkaar leven. Daarom vertalen wij de Beschermd Wonen indicatie naar een begeleiding en een huurovereenkomst. Voor Phusis is inclusie een proces dat start bij het waarderen van diversiteit binnen zo’n gemeenschap, immers alle burgers hebben een bijdrage te leveren. Inclusie is een permanent proces waarbij de dimensie ‘handicap’ steeds minder belangrijk wordt. Inclusie is een fundamenteel recht dat alles te maken heeft met ‘belonging (het erbij horen) en met ‘connectedness’ (verbondenheid); het is dan ook een uitgesproken relationeel concept. Een eigen woning en daar echt verantwoordelijk voor zijn en ook op de verantwoordelijkheid worden aangesproken zien wij als een normaliserend proces. Waar de bewoner zelf wordt opgeroepen om te participeren en eigenaar te zijn waar dit kan.

Waar dit niet lukt, ontstaat een vraag om ondersteuning en dus een begeleidingsvraag waar we lerend met de bewoner toewerken naar zo zelfstandig mogelijk als kan. Iemand met een indicatie Beschermd Wonen met verblijf in ZIN wordt door ons intern op dezelfde manier beoordeeld als een indicatie die wordt verzilverd in PGB. Daarmee sturen we op burgerschap, op eigenaarschap en op een leerproces. Een onderwerp waarlangs bewoners verantwoordelijkheid leren met juist onderwerpen zo dicht bij het echte leven waar we steeds sturen op het normale leven (Normaal Doen is de titel van ons sociaal jaarverslag 2017/2018). De invulling van het concept inclusie houdt voor Phusis in dat personen met een handicap sociaal en emotioneel verbonden moeten zijn/raken met andere mensen. Eigenlijk zou er binnen de hulpverlening niet meer gedacht mogen worden in termen van wij, de hulpverleners die niet gehandicapt zijn, en zij, de personen met een handicap. De machtsrelatie tussen de hulpverlener en de zorgbehoevende, die eigen is aan het traditionele hulpverleningsmodel, wordt dan ook fundamenteel in vraag gesteld. Een inclusieve omgeving is dan ‘een plaats waar personen met en zonder handicap samen participeren als gelijkwaardige leden’. Vanuit onze visie zijn we ingericht.

De visie van Phusis is niet enkelvoudig toe te schrijven naar een visie van Phusis maar draagt de vraagstukken van de samenleving in zich. Een inclusieve samenleving, participeren, samen doen, voortdurend in gesprek zoeken naar burgerschap zijn thema’s waar wij graag met onze partners en ook de gemeente in optrekken. Juist op deze vraagstukken hebben we gesproken bij de start van het contract waarin we onze bewoners hebben gevraagd het PGB om te wisselen voor een ZIN-indicatie. Uitvoerig hebben we het afgelopen jaar onze thema’s beschreven, de resultaten van de afgelopen 15 jaar gedeeld op outcom. Effecten laten zien voor de bewoners, de medewerkers, de samenleving en tevens de complexiteit van onze vraagstukken inzichtelijk gemaakt. Wij denken dat we dicht bewegen tegen de visie en de ambities van de verschillende gemeenten als het gaat om het meewerken aan een aantrekkelijke woonomgeving. Phusis richt zich erop om kwetsbare mensen mee te laten participeren als volwaardige burgers. De cross-overs die zijn ontwikkeld in de context van Phusis zijn duurzaam. Niet voor niets is Phusis gestart in het Koploperproject duurzaamheid in Drenthe en heeft Phusis haar certificaat duurzame organisatie gekregen van AssenvoorAssen. Tevens heeft het ministerie van Economische Zaken via de Nederlandse Organisatie voor

Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) Phusis financieel gefaciliteerd om onderzoek te mogen doen naar de duurzaamheid van het businessmodel van waaruit wij zijn ontwikkeld en van waaruit wij werken. In Drenthe en Friesland is Phusis actief met haar samenwerkende partners, gemeenten, Actium, collega zorgaanbieders in de werkgroep Wonen, Welzijn en Zorg. De ambitie van de samenwerkingspartners sluit aan bij de ambitie van de overheid waar overheden in de toekomst minder bepalen en aansluiten bij initiatieven uit de samenleving. In dit verband wordt onderzocht en bediscussieerd op welke wijze een beschermd wonen titel past bij burgerschap en autonomie in het huidige tijdperk, waarin participatie en een inclusieve samenleving leidende principes zijn, zowel lokaal als landelijk. De Grietmanswijk BV is in essentie opgericht om het scheiden van wonen en zorg in te regelen. Hiermede blijft stichting Phusis in essentie een organisatie die ondersteuning en hulp in-regelt voor de mensen die daar om vragen, en laat Phusis zich niet afleiden op de vastgoed vraagstukken. Immers vastgoed, in bezit, vraagt van een organisatie om gebouwen goed te beheren en te onderhouden. Gebouwen huren en door verhuren vraagt ook om een goede coördinatie en gaat met grote geldstromen gepaard. Dat behoort als core business bij de Grietmanswijk BV.

Enig vastgoed in bezit van de Grietmanswijk (en als fiscale eenheid met stichting Phusis) maakt de organisatie financieel sterker en interessanter als partner voor financierders. Een goede mix van eigendom en huur is waar de Grietmanswijk zich op richt de komende jaren. Daar waar, zoals in het verleden, panden op ons pad kwamen die goed in te passen zijn in de visie en werkwijze zullen we in de toekomst blijven verwerven. Huren van woningbouwcorporaties (als samenwerkingspartners op maatschappelijke vraagstukken) blijft belangrijk. Particuliere maatschappelijke investeerders in zorgvastgoed zullen door de Grietman en Phusis worden omarmt in de grote vraagstukken die in de samenleving leven om huisvesting te verwerven voor de groep mensen aan de onderkant van de samenleving. Een goed mix van kortlopende huurcontracten en langlopende huurcontracten maakt de organisatie wendbaar en slagvaardig voor de toekomst. Steeds weer met de vraag, wat is het effect van het inrichten van een organisatie voor het leven van mensen die op ons pad komen, in een inclusieve samenleving Bart de Bruin