5.1 Jaarverslag 2023 - Sociaal Ombudsfunctionaris Westerveld (1)

Aan de gemeenteraad van gemeente Westerveld.

Jaarverslag 2023 Introductie Sinds 1 november 2015 vervul ik op basis van een dienstverleningsovereenkomst met uw gemeente de rol van “sociaal ombudsfunctionaris” . Het betreft hier een jaarcontract, dat jaarlijks voor dezelfde periode stilzwijgend wordt verlengd. De overeenkomst is aangegaan op basis van een besluit van het College van Burgemeester en Wethouders. De verantwoording dient te worden afgelegd aan Uw Raad. Per 15 augustus 2023 is de overeenkomst aangepast, voor wat betreft de vergoeding die voor mijn diensten in rekening kan worden gebracht, alsmede is geregeld dat mevrouw I. van Beek als plaatsvervangster is aangesteld. In de afgelopen jaren heb ik meermaals aangegeven dat de uitoefening van deze functie door één persoon kwetsbaar is. Incidenteel heeft mevrouw Van Beek mij al eens vervangen in vakantieperioden. Met de aanpassing per 15 augustus 2023 is dit geformaliseerd. Daarmede is de continuïteit van deze rol meer gewaarborgd. De gemeente heeft destijds mijn komst via een advertentie in diverse media geïntroduceerd als aanspreekpunt voor inwoners die een probleem ervaren in de uitvoering van het beleid rondom het sociaal domein. Ik bied een luisterend oor en verken samen met een belanghebbende knelpunten, informeer en adviseer, help zoeken naar een passende oplossing, registreer wat belanghebbenden mij voorleggen en word betrokken bij onderzoeken, etc.

Van groot belang is dat ik onafhankelijk ben, herkenbaar en laagdrempelig te benaderen ben. Ik ben te vinden op de website van de gemeente. Er is voor mij een emailadres (ombudsvrouw@gemeentewesterveld.nl) aangemaakt om contact met mij te kunnen maken. Tevens is de mogelijkheid geopend om mij rechtstreeks telefonisch te bereiken. Het is mij gebleken dat de mogelijkheid van rechtstreeks contact op prijs wordt gesteld. Contacten met mij betreffen altijd voor belanghebbenden indringende privékwesties. Die wil men vaak liever niet eerst delen met een klantencontactcentrum. Door mij rechtstreeks te kunnen bellen, hoeft dat ook niet en kan men direct zijn/haar zorgen uiten. Er is eveneens een folder in omloop, waarin men kan nalezen wie ik ben, welke rol ik heb en hoe men met mij in contact kan treden. Deze folder is op ruime schaal verspreid. Voor het contact met de gemeentelijke organisatie is aan mij een vaste contactpersoon aangewezen. Als ik een gesprek met een belanghebbende heb gehad, rapporteer ik aan de betreffende contactpersoon (afhankelijk van de omstandigheden al dan niet geanonimiseerd) en worden mijn vragen doorgeleid naar de betreffende afdeling. Mijn ervaring is dat ik vlot en adequaat beantwoord wordt en dat er zo nodig contact wordt gemaakt met de betreffende belanghebbende om te bezien of de gerezen problemen kunnen worden opgelost.

Soms leidt mijn inschakeling tot een hernieuwde of nieuwe behandeling door de functionele afdeling, soms is het bieden van een luisterend oor en adviezen van mijn kant de wenselijke service. Zo nodig verwijs ik naar andere organisaties of instellingen, als niet de gemeente aan zet is om zorg te verlenen.

Diverse activiteiten Naast individuele contacten ga ik ook in op uitnodigingen die aan mij gericht worden om een spreekbeurt te vervullen of om te komen kennismaken met organisaties, die in het sociaal domein actief zijn. Zo heb ik een netwerkbijeenkomst van de dorpsverbinders bijgewoond. Het was over en weer zeer nuttig om van elkaars bestaan en mogelijkheden op de hoogte te zijn. Daarnaast heb ik in maart van het verslagjaar een spreekbeurt vervuld voor de leden van de PvdA in Westerveld. Het bestuur had mij uitgenodigd iets over mijn rol en mijn ervaringen te vertellen. Dat heb ik met plezier gedaan.

1

Het is mij gebleken dat sinds de coronabeperkingen minder animo is voor fysieke contacten, hetgeen ik weliswaar begrijpelijk maar toch ook jammer vind. Het blijft van belang dat al diegenen die in het sociaal domein een rol spelen, van elkaars bestaan en elkaars activiteiten op de hoogte zijn. Op die manier kunnen wij elkaar versterken en belanghebbenden nog beter ondersteuning bieden daar waar dat nodig is. Het is van belang om permanent aan de bekendheid van het bestaan van de sociaal ombudsfunctionaris te werken. Gebleken is dat dit ook van belang is onder de medewerkers van de gemeente. Om ook hen nadrukkelijk te laten weten van mijn bestaan heb ik een presentatie gehouden tijdens een lunchbijeenkomst van medewerkers. Daar heb ik nogmaals bepleit dat ook de organisatie de mogelijkheid heeft om me in te schakelen, als om de één of andere reden de verbinding met een inwoner moeilijk is geworden. Dan kan ik als onafhankelijke derde het nog eens proberen om contact te leggen om zo vanuit de gemeente te bezien of het mogelijk is een verbinding te herstellen. Gezien mijn onafhankelijke positie kan bemiddeling van mijn kant toch nog een oplossing bieden. In dit jaar is het een enkele maal voorgekomen dat ik heb kunnen bemiddelen in lastige kwesties.

Wat ook een enkele keer voorkomt, is dat een derde die een relatie heeft met iemand over wie er zorgen zijn, contact met mij opneemt. Te denken valt aan een accountant, een bewindvoerder o.i.d. In verband met onderlinge afstemming heb ik uw gemeentehuis gedurende het verslagjaar meerdere malen bezocht voor onderling overleg, kennismaking, bemiddeling en informatie-uitwisseling. Vooral het overleg met mijn vaste contactpersoon, In den lande verschijnen er langzaam maar zeker meer sociaal ombudsfunctionarissen. In de meeste gevallen zijn wij alleen opererende figuren. Dat feit heeft een aantal van ons er toe gebracht om elkaar op te zoeken en in enige regelmaat met elkaar de eigen ervaringen te bespreken. Ik acht dit een goede ontwikkeling. Het werkt deskundigheid bevorderend. Tevens bieden dergelijke contacten de mogelijkheid om na te gaan of de eigen situatie afwijkt van wat er bij de collega’s langs komt aan problemen. Eén en ander heeft voor mij de overtuiging opgeleverd dat hetgeen bij de gemeente Westerveld speelt, niet significant afwijkt van hetgeen zich elders in de regio afspeelt. Ontwikkelingen zijn herkenbaar, zij het soms met accentverschillen al naar gelang de aard van de betreffende gemeente. Inwoners die met mij in gesprek willen, kunnen mij thuis uitnodigen of als men dat liever heeft, op het gemeentehuis.

De voorkeur van veruit de meeste belanghebbenden gaat uit naar ontvangst thuis. Ook kan eventueel een andere, adequate locatie dienst doen, zoals bijv. een dorpshuis. Met name in de situaties die over de toepassing van de Participatiewet gaan, wil men vaak juist liever niet dat ik thuis kom. Wat mij betreft is de wens van een belanghebbende leidend. Het behoeft geen betoog dat de komst van de covid-19 pandemie invloed gehad heeft op mijn werk als sociaal ombudsfunctionaris. In mijn vorig jaarverslag heb ik opgemerkt dat er meer gebruik gemaakt wordt van de telefoon in plaats van een fysieke ontmoeting. Soms ook via digitale middelen. Zo konden belanghebbenden toch een beroep op mij blijven doen, deze tendens heeft zich in het afgelopen verslagjaar voortgezet. Net als het (deels) thuiswerken is ook dit aspect vermoedelijk een blijvertje. Toch blijft het meestal veruit het beste om elkaar daadwerkelijk te kunnen spreken. Het delen van gevoelige informatie is toch al lastig, op afstand is dat nog lastiger. Hoewel de email ook mogelijkheden biedt, wordt hiervan in Westerveld nauwelijks gebruik van gemaakt. Mogelijk is er sprake van onvoldoende bekendheid met het emailadres. Wellicht kan hierin nog een slag worden gemaakt door gerichte informatieverstrekking.

Deels valt het weinige gebruik van de email te verklaren uit het feit dat het merendeel van de contacten is met het oudere deel van de bevolking, voor wie emailen soms nog wel moeilijk is. Los daarvan zijn er opnieuw enkele ict-problemen geweest, waardoor mijn emailadres tijdelijk niet gefunctioneerd heeft. Deze zijn inmiddels weer opgelost. In 2020 heb ik een ronde gemaakt langs verschillende kernen van de gemeente, om op locatie een spreekuur te houden. Ik heb dit opgestart vanuit de gedachte dat het wellicht laagdrempeliger is als ik in de buurt spreekuur houd. Ik heb toen de indruk gekregen dat het houden van spreekuur op locatie in een behoefte kan voorzien.in de jaren daarna was dit vanwege de coronabeperkingen niet goed mogelijk. Het is helaas nog niet gelukt om dit in 2023 weer op te pakken.. Gesprekken.

2

Zoals gezegd, de indruk blijft dat er meer “op afstand’ , dus via de telefoon, wordt besproken. Kennelijk is men daar in de coronatijd meer aan gewend geraakt en blijft men het ook meer doen. . De tendens, dat mijn inschakeling gevraagd wordt bij complexe situaties en niet zo zeer bij eenvoudiger aangelegenheden zet door. Eenvoudige vragen leveren kortdurende contacten op en kan ik meestal wel zo beantwoorden. Beantwoording betekent vaak een verwijzing naar het “goede loket” alwaar de zorgvraag in behandeling kan worden genomen. Te denken valt aan aanvragen huishoudelijke hulp, taxipas e.d. Verder is het geven van uitleg soms ook voldoende. Wat wel eens voorkomt is dat iemand denkt op basis van landelijke publicaties ergens recht op te hebben, maar vanuit de gemeente te horen krijgt dat dat in zijn/haar situatie niet het geval is. Dan bekruipt iemand wel eens het gevoel dat de voorlichting vanuit het gemeentehuis niet klopt en legt de vraag aan mij voor. Toeslagen, zoals bijvoorbeeld de energietoeslag, worden in iedere gemeente eigenstandig geregeld, waarbij er wel verschillen kunnen optreden. Landelijke publicaties zijn dan soms niet passend. In zo’n geval zoek ik dat uit en beantwoord de vragen. Dat leidt meestal tot acceptatie van de mededelingen. Problemen bij mensen thuis zijn vaak niet enkelvoudig, maar eerder complex.

De onderwerpen zijn doorgaans gerelateerd aan de WMO, soms ook mede in relatie tot inkomen, woonsituatie, vervoersproblemen, en jeugd etc. In de eerste jaren ging het vaak over het aantal uren schoonmaak. Dat is een minder terugkerend onderwerp geworden. In zijn algemeenheid vindt men het geïndiceerde aantal uren vaak weinig, maar men realiseert zich ook dat het gaat om de verdeling van schaarse middelen en dat de indicatie het hoogst noodzakelijke betreft. Wat mij opnieuw nog al eens wordt verteld, is dat geïndiceerde hulp niet of niet voldoende daadwerkelijk verleend wordt. Ook de wisseling in beschikbaar personeel wordt niet in alle omstandigheden als prettig ervaren. Dit blijft een weerkerend punt. Ik heb daar eerder al op gewezen, dat mensen zich in de steek gelaten voelen, als ze wel een passende indicatie gekregen hebben, maar niet de bijbehorende hulp ontvangen. Dit speelt niet alleen in de zomerperiode waar gecontracteerde bedrijven niet altijd kans zien om de noodzakelijke hulp te kunnen uitvoeren, maar ook daarbuiten. Mij is verteld dat er een project gestart wordt, genaamd “Wast”, waarbij er een samenwerking is tussen uitvoering Participatiewet en WMO: mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt halen was op bij mensen met een WMO-indicatie huishoudelijke hulp, zorgen er voor dat het wasgoed gewassen en gestreken wordt en brengen het daarna weer terug.

Punt is nog wel hoe dit terugbrengen precies moet verlopen (binnenbrengen of bij de deur). Wellicht dat dit project bij welslagen op termijn enige verlichting in de schaarste van huishoudelijke hulp kan brengen. En natuurlijk voor een aantal mensen een goede werkplek. De problematiek van de personele schaarste in de schoonmaak heb ik vorig jaar ook aangekaart. Het is derhalve een weerkerend probleem, helaas. Een specifieke vraag over huishoudelijke hulp, die mij trof, was een situatie van een mevrouw, die te kampen heeft met immobiliteit en eenzaamheid. Zij woont in een aanleunflat en heeft in het aangesloten huis 1 maal per week een activiteit. Die activiteit is de enige, vaste keer dat zij in de week een verzetje heeft. Uitgerekend op dat moment wordt de wekelijkse schoonmaak uitgevoerd. Daar werd mevrouw heel verdrietig van, omdat zij daardoor haar verzetje miste. Het lukte haar niet op eigen kracht dit te veranderen. Ik heb bij de gemeente een begripvol oor gevonden om hiervoor een oplossing te bereiken. In mijn beleving zou iets dergelijks niet tot inmenging van mijn kant moeten leiden. Ingehuurde schoonmaakorganisaties zouden hiervoor uit zichzelf oplossingen moeten aandragen. De kwaliteit van beschikbaar gestelde hulpmiddelen heeft ook enkele keren mijn aandacht gevraagd. De vraag is, wat voor een belanghebbende adequaat is en wie dat bepaalt.

Is dat de gecontracteerde leverancier, de gemeente of de belanghebbende? Het antwoord op deze vraag kan tot fricties leiden. Ik heb dit punt al eerder aangegeven. Als een tekortkoming wordt wel ervaren dat in principe geen huishoudelijke hulp wordt geboden in tijdelijke omstandigheden, zoals na terugkeer uit het ziekenhuis. In die situaties moeten mensen zelf een oplossing zoeken. Dat blijkt niet altijd even eenvoudig. Ook dit punt heb ik in voorgaande jaren als eens opgemerkt. Mensen die na bijvoorbeeld een operatie terug in huis komen, voelen zich kwetsbaar en hebben soms moeite om hun huishouden weer op te pakken. Qua hulpmiddelen bieden de zorgverzekeraars nog wel enig soelaas, maar de handen in huis is een ander verhaal. Wellicht is er nog eens iets bereiken via het vrijwilligerswerk.

3

Een al jaren bestaande trend, dat inwoners mij weten te vinden voor vragen die niet direct binnen het kader van het sociaal domein vallen, blijft actueel. Het is mijn gewoonte om deze vragenstellers niet af te houden, maar om te proberen ze te helpen door uit te zoeken bij wie ze wel moeten zijn. Zo meen ik dat vragen over toegankelijkheid, groenonderhoud, kwaliteit van trottoirs en dergelijke, nog wel een zekere relatie met het sociaal domein hebben. Inwoners vinden het plezierig als ze daar eens rustig over kunnen praten en hun zorgen daarover kunnen neerleggen. Dergelijke informatie geeft ik altijd door en ook daarvoor vind ik nooit een dichte deur op het gemeentehuis. In het afgelopen jaar ben ik ingeschakeld geweest bij een langslepend burenconflict, waarbij er ook een rol is geweest van de gemeente. Door mijn onafhankelijkheid biedt het soms een mogelijkheid om te bemiddelen. “Beter een goede buur dan een verre vriend” is een wijs Nederlands gezegde. Het is zeer indringend als conflicten tussen buren hoog oplaaien. Als ik daarin iets kan betekenen om de stress wat te laten afnemen, kan dat heel waardevol zijn. De gemeente raakt soms ongewild betrokken door handhavingsverzoeken. Geen fijne positie maar soms ontkomt de gemeente er niet aan daarop in te gaan.

Zo nodig verwijs ik naar het Juridisch Loket, dat telefonisch te bereiken is en gratis rechtshulp verleent of eventueel naar een advocaat verwijst (0900-8020). Enerzijds wordt een conflict daarmede meer juridisch, anderzijds zien advocaten ook wel kans om de problematiek helder te maken, en tevens helder te maken wat kan waar het geen zin heeft om energie in te steken. Soms heeft beleid op een geheel ander terrein dan het sociaal domein gevolgen voor het sociaal domein. Net zo als vorig jaar, ben ik ook dit jaar betrokken geraakt bij enkele kwesties als gevolg van het project revitalisering vakantieparken. Een gevolg van dit beleid is dat mensen die op een betrokken vakantiepark wonen, dit moeten verlaten. Veel mensen die permanent wonen op een vakantiepark, hebben daar niet zo zeer voor gekozen, maar is hen min of meer overkomen door een problematische situatie. Het gaat vaak om kwetsbaren mensen, voor wie niet onmiddellijk alternatieve woonruimte beschikbaar is. Verhuizen brengt so wie so stress met zich mee. Dat geldt zeker ook voor deze groep mensen. Enkele hebben de weg naar mij gevonden. Niet altijd blijken de problemen oplosbaar te zijn. Deze kwestie dient de aandacht te hebben. Mijn ervaring is dat er zeker oog is voor deze problematiek. Uw gemeente is een prachtige, ruime, groene gemeente om te kunnen recreëren.

Er zijn hier als gevolg daarvan heel veel vakantieparken, waar zich problematische situaties kunnen voordoen. Deze verdienen de aandacht en zorg, met name door het gebrek aan vrijkomende huurmogelijkheden. Een paar maal is mijn aandacht gevraagd voor situaties van thuiswonende jongvolwassenen. Soms lukt het niet om een goede plek voor beschut wonen te vinden. Dat kan heel veel stress opleveren. Er zijn strenge eisen aan zorgboerderijen om een PGB te kunnen krijgen om er te wonen. Dergelijke kwaliteitseisen zijn natuurlijk van groot belang om verspilling van gelden en problematische opvang tegen te gaan, maar soms werkt het als een papieren tijger, contraproductief. De indicatiestelling geschiedt in de regio door de gemeente Assen en is daardoor niet beïnvloedbaar door de gemeente. Dat heeft wel eens tot onbegrip geleid. . Participatiewet-kwesties komen naast WMO-kwesties ook regelmatig langs. Zaken als bijzondere bijstand, kwijtscheldingsbeleid, schuldenproblematiek, energietoeslag e.d. worden voorgelegd. Niet alle problemen blijken oplosbaar, maar het bieden van een luisterend oor is vaak ook van belang. Onze samenleving is ingewikkeld geworden en op een aantal punten bureaucratisch en ondoorgrondelijk. Het komt voor dat met name kwetsbare ouderen zich niet voldoende gehoord voelen. Luisteren en empathie uitstralen is in zo’n geval van belang.

Vaak kan ik ook wel verwijzen naar hulpverlening. Niet alle hulpvragen zijn uiteindelijk bestemd voor de gemeente om mee aan de slag te gaan. Soms zijn anderen daarvoor meer aangewezen. Voorts blijkt dat in sommige gevallen het heel lastig is om tot oplossingen te komen. Er zijn enkele belanghebbenden die ik meermalen bezoek, maar waarvoor een in hun ogen passende oplossing niet in het verschiet ligt. Ook medewerkers van de gemeente moeten soms constateren dat niet alles oplosbaar is, hoezeer men zijn best ook doet. Er zijn nu eenmaal grenzen aan de mogelijkheden, evenzo goed als soms belanghebbenden over de grens van het redelijke klagen.

4

Gesprekken via de telefoon zijn ook, als ze niet bestemd zijn voor het maken van een afspraak, of bespreken van problemen, gericht op het inwinnen van informatie. Mensen zien vaak door de bomen het bos niet meer en weten niet op welke bel ze moeten drukken om hun probleem aan te kaarten. In de meeste gevallen kan ik ze wel verder helpen. Voor het gebruik van de mail geldt eigenlijk hetzelfde. Ofwel men vraagt of ik een afspraak wil maken ofwel men vraagt om informatie Voor alle duidelijkheid lijkt het mij goed om op te merken dat ik alleen iets aan individuele situaties kan proberen te doen, als belanghebbenden daartoe uitdrukkelijk toestemming geven. In mijn rol is het van belang dat ik niet alleen als onafhankelijke persoon opereer maar ook de vertrouwelijkheid in acht neem. Alleen als iemand uitdrukkelijk instemt met rechtstreekse bemiddeling, kan ik dat doen. Anders moet ik mij beperken tot het binnen halen van meer algemene informatie en die na het verkregen te hebben, door te spelen aan de vrager. Het is nu eenmaal zo dat niet iedereen met naam en toenaam bekend wil zijn bij de gemeente. De vertrouwelijkheid dien ik ongeclausuleerd te eerbiedigen. Een min of meer neventaak, die mij wel eens toe komt vallen, is dat mij verzocht wordt om te helpen bij een bemiddeling in langdurige conflictsituaties, die buiten het sociaal domein vallen.

Dat zijn intensieve trajecten, die veel kunnen opleveren. En ook hier geldt: niet alles is oplosbaar, soms zijn er vele spelers in een conflict en is niet iedereen mee te nemen in herstel van verhoudingen. Tenslotte is nog vermeldingswaard dat inwoners mij weten te vinden op allerlei andere onderwerpen dan alleen het sociaal domein. Ik word over van alles en nog wat benaderd. Soms is het een klacht; die geef ik dan door aan mijn contactpersoon en bemoei me er verder niet mee. Te denken valt bijvoorbeeld aan gemeentelijk onderhoud, een verdachte situatie in een buurhuis, gemeentelijke belastingen, een bromtoon rond een woning, e.d. Soms ook weet ik nog wel eens raad vanuit mijn algemene deskundigheid vanuit mijn advocatenachtergrond. Dat kan bijvoorbeeld gaan om een huurkwestie, overlast, verzekeringsproblemen en dergelijke. Waar ik mensen kan verder helpen, zal ik dat zeker doen. Conclusies. Gezien de contacten van het afgelopen jaar blijken de aan mij voorgelegde problemen heel divers. Gelet op het totaal aantal belanghebbenden zijn de contacten te gering om er verstrekkende conclusies aan te verbinden. Mijn indruk is dat ik goede dingen heb kunnen doen in de voorlichtende sfeer en in de mogelijkheid om contacten te leggen tussen belanghebbenden en de organisatie, waar die verbroken waren.

Werken aan herstel van vertrouwen heeft in enkele gevallen het perspectief geopend om tot adequate hulp te geraken. Ik merk dat dat het bieden van een luisterend oor steun kan geven. Mensen met zorgvragen hebben soms moeite om zich staande te houden en wegwijs te geraken in het wel op een doolhof lijkend web van regelingen en instanties. Dan ervaart men het als prettig dat er een onafhankelijk iemand is die de tijd neemt om te luisteren, daadwerkelijke belangstelling te tonen, te informeren en verbindingen tot stand te brengen of herstellen. In het verleden is er nog al eens geklaagd over de bereikbaarheid van de gemeente. Die klachten hebben mij in het verslagjaar niet bereikt. Wel wordt er nog wel eens gesteld, dat men niet de betrokken ambtenaar aan de lijn kan krijgen, maar dat is een bewuste keuze. Deze worden zo veel mogelijk afgeschermd om niet te veel uit hun dagelijks werk gehaald te worden. Een terugbelverzoek kan uiteraard wel ingediend worden. Daar wordt wel op geacteerd, voor zover ik dat hem kunnen nagaan.. De eerder al geconstateerde trend naar toeneming van gevallen van zeer complexe aard zet zich door. Te denken valt aan tegelijkertijd slechte gezondheid, relatieproblemen, financiële problemen, werkloosheid, conflicten, persoonlijkheidsproblematiek. Als er ergens iets speelt in het kader van de WMO, dan speelt er vaak nog meer, soms nog veel meer.

Zaken die lang niet altijd alleen door de gemeente kunnen worden opgepakt. De regelgeving is en blijft ingewikkeld. Nog altijd gaat het om

5

meer spelers in het veld en is de één-loket-gedachte kennelijk niet mogelijk. Dat valt de gemeente niet te verwijten.

Enkele adviezen. In het verslagjaar ben ik veelvuldig gebeld. De telefoon is kennelijk voor de doelgroep het meest adequaat om mij te bereiken. Toch verbaast het mij dat er weinig gebruik van de mail wordt gemaakt. Er zijn wel ICT-problemen met de mail geweest, maar die verklaren toch niet het weinige gebruik ervan. Het lijkt me wenselijk om nog verder te kijken naar verbetering van de zichtbaarheid van de ombudsfunctionaris voor inwoners, in het kader van streven naar optimale dienstverlening door uw gemeente. De levering van huishoudelijke zorg is een punt van aandacht. Ook daar doet zich de personeelskrapte gelden. Juist bij de wens om mensen zo lang mogelijk zelfstandig in hun eigen leefomgeving te laten, dient dit op orde te zijn. Nu dit niet steeds het geval is, kan dit kwetsbare mensen in de problemen brengen. Het invloed kunnen hebben wanneer de hulp wordt verleend, is een punt van aandacht. Het faciliteren van alternatieve vormen van samenleven kan helpen om de situatie te verbeteren. Het project vitale vakantieparken heeft voor een aantal kwetsbare inwoners indringende gevolgen. Het zal veel zorg en tact vragen om de verhuizing van deze mensen op een goede en zorgvuldige manier te laten verlopen. De indicatie voor het afgeven van een )PGB ten behoeve van het wonen op bijvoorbeeld een zorgboerderij is erg op afstand van de gemeente geweest.

Dat heeft wel tot vervelende problemen aanleiding gegeven. Ik heb begrepen dat dit in het volgende jaar anders zal gaan.

Indien gewenst ben ik graag bereid dit jaarverslag nader mondeling toe te lichten.

Mr. J.P. Schrale-Oranje

6