T 2025-004 Verplichtingen initiatiefnemer bij vervuiling

Toezeggingen NR en onderwerp Toezegging:

T 2025 – 004 Verplichtingen initiatiefnemer bij vervuiling

Toezegging gedaan tijdens:

RTG Ruimte dd 14 januari 2024 bij Agendapunt 4 Bestemmingsplan Uiterwaarden Dreumel, Wamel, Heerewaarden

Toezegging:

Portefeuillehouder Slootweg zegt toe vóór de raadsvergadering terug te komen op de vraag wat het betekent als er vervuiling optreedt vanuit het depot. Wat zijn dan de (wettelijke) verplichtingen van initiatiefnemer.

Portefeuillehouder:

Slootweg

Datum akkoord college:

21 januari 2025

Afdoening/Antwoord Beschikking en handhaving De afgegeven beschikking op grond van de Wet bodembescherming van 27 maart 1998 voor het depot behelst een saneringsplan in twee fasen. Fase 1 was het aanleggen van het tijdelijk depot, fase 2 het verwijderen van het depot. Fase 1 is daarvan uitgevoerd. Fase 2 is niet uitgevoerd. Met de invoer van het Besluit bodemkwaliteit op 1 januari 2008 is een onderzoek (7 april 2008) gedaan waaruit blijkt dat zowel het depot als de onderliggende bodem klasse B zijn. Dit heeft geleid tot handhaving van het depot op de huidige locatie. Dit is wettelijk toegestaan. Bodemkwaliteit onder de omgevingswet In het Besluit activiteiten leefomgeving (onder de Omgevingswet) zijn twee saneringsmethoden opgenomen: ontgraven en afdekken. In fase 1 van het oorspronkelijk saneringsplan is het depot afgedekt. Vanuit de vigerende beleidskaders kan de afdekking van het depot als saneringsmethode worden geclassificeerd. Verplichtingen en verantwoordelijkheden Wanneer een waarde boven de interventiewaarde wordt gemeten is een risicobeoordeling nodig om te bepalen of er noodzaak is tot een sanering. Wanneer er sprake is van een overschrijding van de zogeheten zorgplicht (verantwoordelijkheid van de perceeleigenaar of ontdoener) kan er bij lagere waarden ook al sprake zijn van noodzaak tot sanering.

Het afdekken van het depot, zoals in de huidige situatie, kan worden gezien als een sanering binnen de huidige wetgeving.

Z.113865

Op dit moment zijn er geen indicaties die overduidelijk aantonen dat niet aan een van deze vereisten wordt voldaan. Er zijn daarmee geen wettelijke methoden om op dit moment een verdere saneringsplicht op te leggen. De wettelijke verantwoordelijkheid voor eventuele uitloging vanuit het depot lag onder de oorspronkelijke beschikking bij de oorspronkelijke uitvoerder (Dekker). Onder de Omgevingswet blijft de verantwoordelijkheid bij degene die de stoffen heeft toegepast; in deze de oorspronkelijke uitvoerder (Dekker). Het uitgangspunt van de wet is dat de veroorzaker betaald (artikel 10.21a van de Omgevingswet). Na besluit het depot te handhaven op de huidige locatie maakt het depot onderdeel uit van het rivierbed en wordt daarmee gekenmerkt als waterbodem. In dat geval is Rijkswaterstaat verantwoordelijk voor het opleggen van maatregelen. Daarbij geldt onder andere de zorgplicht uit artikel 2.11 van het Besluit activiteiten leefomgeving. Op grond van deze specifieke zorgplicht moet een bedrijf alle passende maatregelen treffen om ongewone voorvallen en de nadelige gevolgen daarvan te voorkomen. Indien een nieuwe waterbodemverontreiniging ontstaat als gevolg van handelingen/gebeurtenissen in/aan het depot dan kan de waterbeheerder (in dit geval Rijkswaterstaat) de regeling van ongewone voorvallen als genoemd in afdeling 19.1 van de Omgevingswet inzetten.

Rijkswaterstaat verplicht de veroorzaker van het ongewone voorval om alle maatregelen te treffen die redelijkerwijs van diegene kunnen worden verlangd om de nadelige gevolgen van dat voorval te voorkomen. Rijkswaterstaat kan ook aanwijzingen aan de veroorzaker geven over welke maatregelen hij moet treffen.