Noodkreet dijk inwoner (anoniem).pdf

Noodkreet dijk Toen ik begin jaren 70 in Tuil kwam wonen heb ik de teloorgang van het buitengebied en het ontstaan van de Kerkewaard met natte ogen kunnen zien. In het pamflet: Attila op de bulldozer delen een aantal destijds zeer gerenommeerde bewoners hun woede en treurnis over de vernietiging van het eeuwenoude riviergebied tijdens de daaropvolgende dijkverzwaring. (ISBN 90 282 0774 0). In Zaltbommel heb ik mijn huisraad tijdens de evacuatie naar de bovenverdieping gezeuld en mijn kinderen elders ondergebracht. Wat langs die kant van de Waal is gebeurd (en vernietigd) zou ons diep moeten schamen. En in 2020 ben ik vol goede moed – tijdens de eerste lockdown - in Haaften aan de Waalbandijk neergestreken. Tijdens de zomer, waarin weinig fysiek contact ivm Corona, schrijf ik in juli 2020 een zienswijze. Eind van dat jaar ontvang ik een uitgebreid neen, en ik overweeg een bezwaar voort te zetten op tribune en schapen. Mijn dijkgenoten verzekeren me dat we hierover nog ruim mogen inspreken en meedenken en de projectleider verzekert met dat ik het bezwaar over de schapen beter niet kan doorzetten omdat dit de voortgang van de start van het traject in de zomer van 2021 zou vertragen en ik mij niet geliefd zou maken bij mijn buurtgenoten. Een slimme zet om me onder druk te zetten en er is nog steeds niet begonnen.

Dat weet ik nog niet als ik vol goede moed het resterende participatiegesprek wederom digitaal inga met de Graaf Reinald Alliantie. Wat ik niet weet is dat de gemeente al ruim daarvoor ziel en zaligheid aan de Gastvrije Waaldijk van de ANWB heeft verkocht. En dus is het niet zo verbazingwekkend dat de bespreking met de GrAlliantie wat teleurstelde. Een digitale bijeenkomst in juni 2021 • • • •

Ik heb mondeling vragen gesteld die onbeantwoord zijn gebleven Ik heb mondelinge toezegging gekregen die nog steeds ‘liggen te wachten’ Ik heb schriftelijke vragen gesteld die nog op antwoord wachten Ik heb schriftelijke toezeggingen die niet zijn beantwoord.

Ik heb de projectleider geappt, geschreven, gebeld. GROTE STILTE is het resultaat. Begin december 2021 is er in kleine kring een gesprek geweest met de wethouder waarin is aangegeven dat we over de participatie ernstig twijfels hebben. In het verslag van de gemeenteambtenaar staat wederom dat de projectleider met ons contact zal opnemen. Ook over de tribune zal de gemeente nadenken en de mogelijkheden met ons overleggen. En dan komt de informatie van 27 januari. Men ‘begrijpt’, men ‘snapt’, men nodigt uit tot ‘vragen’. Maar waarom en waartoe. Alles ligt kennelijk vast. Inhoudelijk is al door een heel grote groep aangegeven waar het aan schort. Ik sluit me aan bij veel van deze argumenten en vooral de verdrietig makende brief van de heer Van Andel zou men zich moeten aantrekken. Jaren geleden zijn wat kreten opgehaald met goedwillende en goedbedoelende burgers die nu ad random ingezet worden bij het verkopen van deze slechte oplossing. Zonder te profiteren van goede suggesties, duurzame tips, milieuvriendelijke oplossingen, co creatoren. Uniforme vernietiging van het laatste restje cultuur langs de Waal. Schaamteloze milieuschade en Onbegrijpelijke verkeersonzin. Ik wil graag aanwezig zijn bij de vergadering van 15 februari.