IN088-bijlage-3-verslag-gesprek-Verenigde-Waaldijkers-GVWD-20-5-2022.pdf

GESPREK MET VERENIGDE WAALDIJKERS INZAKE GASTVRIJE WAALDIJK Datum Aanwezig

Doelen

20 mei 2022 Roel ter Brugge

Verenigde Waaldijkers Gorinchem (GoWa)

Henk in ‘t Hout

Verenigde Waaldijkers Neder-Betuwe (NeBe)

Mieke Dings

Verenigde Waaldijkers Overbetuwe (WoS)

Nellie Nota

Verenigde Waaldijkers Overbetuwe (WoS)

Cees Zijlmans

Verenigde Waaldijkers West Betuwe (GoWa)

Stefan Vreeburg

Verenigde Waaldijkers West Betuwe (GoWa)

Jos Uijlenbroek

Verenigde Waaldijkers West Betuwe (TiWa)

Henk de Hartog

Verenigde Waaldijkers Neder-Betuwe (NeBe)

Wijnte Hol

Wethouder Gemeente Overbetuwe

Bas Colen

Kernteam Gemeente Overbetuwe

Connie Mars

Kernteam Provincie Gelderland

Ferry vd Koelen

Kernteam Gemeente Gorinchem

Kees vd Velden

Kernteam Provincie Gelderland

Noortje Breij

Kernteam Gemeente West Betuwe

Jos IJkhout

Bureau Stroom

Jan Peter Ensing

Bureau Stroom

Dorenda vd Avoort

Kernteam WSRL

Marc Laeven

Heemraad WSRL

Martin Groenewoud Kernteam WSRL  Erkenning richting omgeving.  Bandbreedte alle betrokken partijen helder voor alle aanwezigen.  Gesprek t.b.v. uitgangspunten herziene uitwerking GVWD.  Afspraken over het vervolgtraject.

1. Opening Kort voorstelrondje Ronde met vermelding van naam en functie. Agenda vaststellen De ingebrachte punten door de Verenigde Waaldijkers kunnen bij punt 3 besproken worden. Terugkoppeling gesprekken VVN en ANWB/Fietsersbonden Er is een woordelijk verslag gedeeld van deze gesprekken op 18 mei met de Verenigde Waaldijkers op 19 mei. Er zijn vanuit ANWB en Fietsersbonden nog enkele aanpassingen doorgegeven, na verwerking wordt het verslag nogmaals gedeeld. Sfeer gesprek VVN: Martin geeft aan dat het gesprek van 45 minuten met de Verkeerskundige van VVN goed verlopen is. Zorg is met name gericht op het terugdringen van gemotoriseerd verkeer zodat de GVWD met name fietsers en voetgangers als primair doel kan dienen (Inhoudelijke punten zijn terug te lezen in het verslag van 18 mei). Sfeer gesprek ANWB/FB: Jan Peter koppelt terug dat de sfeer open was en dat men positief was om in gesprek te gaan. ANWB is bereid om op een constructieve manier waarde te leveren. Er is een gesprek op gang over de mogelijkheden. De houding was open van beide kanten (ANWB en Fietsersbonden), er zijn enkele tegenstelde belangen waarover discussie ontstond. Er is niet te ver de inhoud ingegaan maar er was een positieve ondergrond (Inhoudelijke punten zijn terug te lezen in het verslag van 18 mei). 2.

Intentie en bandbreedte Vertegenwoordigers van het Bestuurlijk overleg spreken zich uit over hun intentie en de bandbreedte die zij zien voor het vervolg. Na afloop kunnen verhelderende vragen gesteld worden. Marc Laeven is niet betrokken geweest bij het hele traject. Hij is gestart als Heemraad in januari 2022. Bewoners krijgen we op verschillende fronten niet goed mee en er is

1

weerstand. We moeten er goed naar kijken hoe dit te repareren. We hebben de intentie participatie heel serieus te nemen. De gedachte van de bestuurders is pas op plaats te maken en in gesprek te gaan met de omgeving om iedereen mee te nemen. GVWD was initieel bedoeld als cadeau en als dat zo niet ervaren wordt dan is dat niet goed. Het participatietraject wat wij voor ogen hebben omvat drie maanden. Dat betekent niet dat alles in drie maanden beklonken kan zijn, maar wel in hoofdlijnen. Omdat een aantal dijkversterkingstrajecten al loopt moeten we voortgang maken. Druk op dit proces gaat veel geld kosten bij uitloop. De intentie is een goed gesprek en een plan dat gedragen wordt door groot deel van de omgeving. Wijnte Hol sluit aan op wat Marc zei dat de bestuurders in gezamenlijkheid achter de constatering staan dat we elkaar ergens in proces hebben verloren. Terugkijkend was de intentie een cadeau voor de omgeving. Primaire doel is dijkversterking. ANWB zag het als een gelegenheid om 80 km aan meekoppelkansen te creëren. Iedereen stond erachter en ANWB heeft het overgedragen aan de overheden. Verkeersveiligheid was het basis uitgangspunt, we meenden dat er breed draagvlak zou zijn, iedereen werd op de hoogte gebracht en de gedachte was om met het masterplan voldoende ruimte te hebben om dit met elkaar te ontwikkelen en draagvlak te realiseren. We zijn elkaar kwijtgeraakt.

Primair is gekeken naar de dijkversterking en financiën. We hebben van tevoren onvoldoende bekeken naar hoe we participatie aan de voorkant in hadden kunnen richten. In het dijkvak onder verantwoordelijkheid van Wijnte is er in informatiebijeenkomsten gesproken over het traject en daarbij is GVWD slechts zijdelings meegenomen. Verkeersveiligheid is wel besproken in de gesprekken over de dijkversterking, maar gezegd werd dat er nog een proces zou volgen. Het mocht niet minder worden, liefst beter en alle weggebruikers zouden betrokken worden. Er is wel een participatietraject geweest, op niveau van de verschillende dijkvakken. Een aantal principes is daar onderkend. Gemengd gebruik over het gehele dijkvak zou behouden blijven. GVWD werd als cadeau gepresenteerd maar er is van te voren niet besproken over waarover geparticipeerd kon worden. In de aparte dijkversterkingsprojecten is steeds gezegd dat verkeersveiligheid met lokaal maatwerk goed ingericht kan worden. We hebben de participatie fluïde ingezet, maar dat is niet naar tevredenheid. We moeten ons ruimte gunnen het gesprek te voeren en bekijken waar we elkaar kunnen vinden in de korte termijn en bekijken wat de mogelijkheden zijn voor de lange termijn. Drie maanden participatie is de mogelijkheid. Agree to disagree kan een uitkomst zijn. We erkennen dat het participatieproces niet is gelopen zoals beoogd.

We willen als bestuurders vooruitkijken naar de ruimte die er is en waar we partijen als ANWB etc. kunnen laten aansluiten. De bestuurders hebben zich de opdracht gesteld te kijken naar wat we maximaal kunnen doen in een zorgvuldig proces met de intentie verkeersveiligheid te behouden en in de toekomst echt te verbeteren. Verhelderende vragen: Stefan Vreeburg geeft aan te worstelen met het ontstane besef bij de bestuurders dat het anders moet. In verschillende gremia is al in 2017 het signaal gegeven dat het niet goed ging. Hoe is dat teruggekomen bij de bestuurders? Steeds is in de Klankbordgroep geagendeerd dat er wat moet gebeuren en waarom is er niets gebeurd? Marc Laeven zal intern uitzoeken waarom signalen de bestuurders niet bereikten om er in de toekomst van te leren, als interne reflectie. Geeft aan dit gesprek graag te benutten om naar de toekomst te kijken. Jan Peter Ensing vraagt wat de dieperliggende achtergrond is van zijn reactie. Stefan Vreeburg antwoordt dat vanwege het feit dat er al vier jaar op antwoord wordt gewacht, de Verenigde Waaldijkers geen randvoorwaarde willen stellen aan tijd. Er wordt nu enorme flexibiliteit van hen gevraagd. De Verenigde Waaldijkers willen niet onder druk gezet worden. Eerst moet de emotie eruit voordat we zakelijk worden.

2

Jan Peter Ensing vat samen: 1. We kunnen ervan leren. 2. We gaan eerst de zienswijze van de Verenigde Waaldijkers bespreken en erna kijken naar de genoemde drie maanden, hoeveel ruimte er daarna nog is om in te vullen wat de Verenigde Waaldijkers beogen. Wijnte Hol merkt op dat we de drie maanden niet alleen benutten voor analyse. Het moet ook een vervolgproces opleveren. Eerlijke verwachtingen bespreken, met elkaar verkennen, maar elkaar niet loslaten na die drie maanden. Dat is de intentie van de bestuurders. 3. Intentie en verwachtingen Verenigde Waaldijkers Vertegenwoordiger Verenigde Waaldijkers spreekt zich uit over de intentie van Verenigde Waaldijkers en hun verwachtingen voor het vervolg. Namens de Verenigde Waaldijkers neemt Stefan Vreeburg het woord. De Verenigde Waaldijkers zijn niet zomaar ontstaan. In de afgelopen jaren is er een bijdrage door veel bewoners geleverd aan het door het waterschap opgestarte participatieproces: meedenken en inbrengen van ideeën rondom de dijkversterking en meekoppelkansen. Een aantal bewoners is al jaren lang in die setting betrokken en heeft er veel tijd in gestoken. Het gaat namelijk om de leefbaarheid en gebruik van de dijk: de dijk is van ons allemaal. Zo zijn we destijds aan tafel gegaan met open vizier. Dat ging wringen toen de eerste contouren van GVWD op tafel kwamen en het proces achter de schermen verdween.

Af en toe kwam het naar voren, maar ging grotendeels langs ons heen en er was geen mogelijkheid er iets van te vinden. In de Klankbordgroep werd gemeld dat inspraak nog volgt. Het wordt gezien als het klassieke overheidsproces, overheid bepaalt en achteraf zijn er geen mogelijkheden meer. Met de inbreng is niets gedaan en dat heeft enorme onvrede opgeleverd. Dat voelt als bedrogen worden terwijl je jarenlang veel tijd vrijwillig hebt ingezet om iets bij te dragen voor de omgeving. Die negatieve ervaringen hebben geleid tot wantrouwen naar de bestuurders toe. Die negatieve emotie is niet zomaar weg, evenals het wantrouwen. Erkenning van de bestuurders, dat het proces niet goed gelopen is, helpt. Het is voor het eerst dat dit nu zo gezegd wordt naar ons toe. Het is ook cruciaal om te delen met onze achterban. Laat het een leerpunt zijn om het proces van participatie vanaf nu wel goed te doen. Stefan Vreeburg geeft aan dat de Verenigde Waaldijkers wel de hand willen uitsteken naar de bestuurders om te helpen bij de participatie op dit plan. We moeten het samen doen. Het gaat hier om een burgerinitiatief dat zich in enkele weken heeft ontwikkeld tot een grote achterban over de volle 80 km. Doel is het alsnog mogelijk maken om te komen tot een breed gedragen plan GVWD.

In de komende 30-40 jaren willen we een leefbare dijk voor de dorps- en dijkbewoners, de belangrijkste gebruikers van de dijk. Vanaf nu willen we een open en transparant proces en moeten we lef tonen om eerlijk te zijn. Belangrijk is een gezamenlijk gedragen plan, wat we kunnen communiceren met de achterban. Een aanpak om GVWD te ontvangen als dorps- en dijkbewoners en niet alleen voor andere gebruikers. De brief van de Verenigde Waaldijkers van 7 maart bevat de cruciale punten, die verankerd moeten worden in het GVWD-plan: Verkeersveiligheid Duurzaamheid Cultuurhistorie en leefbaarheid Waarbij we ons niet op voorhand moeten laten weerhouden door kaders en randvoorwaarden. Henk de Hartog woont in het laatste deel van de 80 km en is geschrokken van andere dijkvakken die nu in uitvoering zijn. Hij was in de 80-er jaren betrokken bij dergelijke trajecten en herkent het niet uit die tijd dat gesprekken met gemeente en provincie wel goed gingen en men serieus werd genomen. Bij GVWD ontstond bij Henk de indruk dat deelname een broodje aap leek. Op vaststaande feiten moest ja gezegd worden. Dit heeft geleid tot een

3

werkgroep die advies aan de klankbordgroep heeft uitgebracht en deze heeft het weer verder gebracht. De reactie op de geuite zorgen is niet teruggezien, wat als verontrustend ervaren wordt. Henk in ’t Hout vult aan dat de Klankbordgroep het product heeft overhandigd aan het bestuur waarbij de reactie gegeven werd dat het goed werk was, maar dat het moest afgestemd worden met de andere drie gebieden. Daarbij klonk een ondertoon door van “vergeet het maar” wat als frustrerend ervaren werd. Jos IJkhout deelt dat hier duidelijk het hart op tafel is gelegd, wat dapper is en bij hem binnen komt. Hij vraagt wat moeten we doen om verder te gaan en of er behoefte is vanuit de bestuurders te reageren op het dieperliggende gevoel van wat er nu leeft vanuit de Verenigde Waaldijkers en achterban. Marc Laeven geeft aan zeker te voelen wat de Verenigde Waaldijkers voelen. Hij heeft ook de behoefte naar de toekomst te kijken in een eerlijk en open gesprek. We zijn elkaar kwijtgeraakt en dat moeten we erkennen. Er is veel energie in gestoken die we kunnen gebruiken om verder te gaan. Marc is blij met de handreiking van de Verenigde Waaldijkers om verder te willen praten. Noortje Breij geeft aan elkaar vaker te hebben gesproken in allerlei gremia en is blij met dit open en transparante gesprek op allerlei onderdelen.

Noortje voelt de behoefte zaken uit te leggen en te verdedigen, maar dat moeten we niet doen. Het is van belang om elkaar op dijkvakniveau te blijven vinden en ons af te vragen of we e.e.a. wel goed hebben uitgelegd over wat we wel hebben gedaan. Stefan Vreeburg reageert dat het dan een consultatie wordt, verdedigen werkt niet. Hij verwijst ter onderbouwing naar hetgeen een hoogleraar op het gebied van burgerparticipatie hierover heeft gezegd. En uitleg dat een meekoppelkans te duur is, is onzin omdat er voor een goed plan altijd geld is of via sparen gerealiseerd kan worden. We moeten naar elkaar luisteren en dingen mogelijk maken. Cees Zijlmans meldt dat de Vereniging Behoud Lingelandschap hen benaderd heeft en hun kritiek volledig onderschrijven. Daar is ook draagvlak. Jos IJkhout en Marc Laeven hebben onder anderen deze brief ontvangen. Vraag vanuit ANWB en Fietsersbonden aan de Verenigde Waaldijkers: Uitgangspunt is een Leefbare dijk voor alle bewoners. Vanuit welk oogpunt kijken jullie naar de dijk? (Functie op de dijk, los van de waterkering) Stefan Vreeburg: In de klankbordgroep is hier een aantal keren over gesproken. De weg zorgt voor verbinding in een gebied dat uniek is qua uitstraling.

Het is voor de bewoners langs de dijk hun voordeur en voortuin, de ruimte waar je je moet verplaatsen en van invloed op de directe woonomgeving, waar men zelf recreëert, veilig overheen wil gaan en gasten wil ontvangen. Dat zijn bouwstenen voor de leefbare dijk en belangen die meespelen. Verkeersoverlast, herrie en stank horen daar niet bij. Mieke Dings is van mening dat belangen van bewoners, toeristen, enz. elkaar niet hoeven te bijten. Dijk en rivier zijn een uniek Nederlands landschap voor velen. GVWD impliceert gastheerschap en dat betreft de bewoners, de gastvrouwen en gastheren. Het plan moet dus ook voor hen goed voelen. Jos Uijlenbroek: De dijk bij Ophemert was eerder afgesloten tijdens de paddentrek. Hierdoor was er geen verkeer en de bewoners maakten meer gebruik van de dijk als een ontmoetingspunt. Hij geeft aan dat, als je het gemotoriseerd verkeer weet te minimaliseren, de dijk een andere functie krijgt. Meer leefbaarheid. Het is nu een racebaan wat afgelopen moet zijn. Hij pleit voor compartimentering van de diverse dijkvakken.

4

Roel ter Brugge is lid van de Klankborggroep Oost Gorkum pleit voor de ca. 15000 mensen uit Oost Gorinchem, die de dijk als hun voortuin beschouwen, waar men wil recreëren, wandelen, fietsen e.d. en die men veilig wil krijgen met behoud van de historische waarde. Henk in ’t Hout deelt zijn ervaring als autorijder, motorrijder en fietser. Met auto en motor toeren op de dijk is mooi, echter als fietser rijden we achter elkaar en is er angst. Dat is niet goed. Henk de Hartog deelt dat het gebruik op zijn dijkvak voor een groot deel agrarisch is, met grote machines. In het huidige ontwerp is de fietser het uitgangspunt zonder uitweg voor het zware verkeer. Het nieuwe ontwerp is niet geschikt voor de mix van zware vrachtwagens met langzaam verkeer. Hij kaart het probleem aan van het huidig gebruik van de dijk rondom Ochten, waar zwaar vrachtverkeer rijdt door de ontsluiting van een industrieterrein en het aantrekken van recreatieverkeer door de plannen bij de oude veerhaven. Dit vraag echt om maatwerk. Als er een alternatief is voor het zware vrachtverkeer en het zware landbouwverkeer, dan is een 30km zone zonder parkeren op de dijk een oplossing. Verder geeft Henk de Hartog aan dat zijn motivatie voortkomt uit het feit dat hij betrokken is geweest bij de hulpverlening bij een dodelijk ongeval op de dijk bij zijn woning.

Een fietsster en een motorrijder zijn beiden dodelijk verongelukt. Hij stelt dat dat nooit meer mag gebeuren. Voorkomen is beter dan genezen, daar hebben we nu de kans voor. Nellie Nota wil graag toevoegen vanuit haar achtergrond in de gezondheidszorg dat het jammer is dat de overheid deze kans niet aangrijpt om de dijk aantrekkelijker te maken om meer te gaan bewegen. Actueel is dat we bewegen beter mogelijk en meer aantrekkelijk moeten maken. Op de vraag van Bas Colen hoe we hier vorm aan kunnen geven, pleit Nellie voor een veilige dijk waar men tot meer bewegen, tot fietsen, wandelen en dergelijke, wordt uitgenodigd. Dus de auto te gast en fietser en wandelaar echt de hoofdgebruiker. Jan Peter Ensing vat een aantal reacties vanuit de groep samen en ziet raakvlakken met het gesprek met verkeerspartijen op 18-5: er is differentiatie gewenst in weginrichting. Hij denkt dat de beelden die er nu zijn, uit oude plannen voortkomen. Er blijkt bij de bestuurders veel meer ruimte te zijn in de uitwerking van GVWD dan eerder door bewoners werd gedacht. Martin Groenewoud sluit hierop aan dat het een misverstand is, dat het een 80 km weg moet worden met overal dezelfde breedte en inrichting. In communicatie is dat niet goed uitgelegd. Er wordt wel degelijk gekeken naar verkeersintensiteit en welk type verkeer waar zit.

Over de 80 km is het doel te differentiëren welk gebruik er is en wat je wilt toestaan. Daar is ruimte voor. Stel dat we bepaald verkeer uitsluiten op de dijk, dan moet dit alsnog door het dorp. Dit is een regionaal/lokaal probleem wat we met GVWD niet kunnen oplossen en dat maakt het complex. Met GVWD kun je qua inrichting iets goed neerzetten, maar in de toekomst kun je ook verkeersstromen anders geleiden. Je moet dus kijken naar de korte en lange horizon. Een leefbare dijk willen we allemaal. Gebruik is maatwerk en geen eenheidsworst. Het is goed om de details en speelruimte in het plan via de presentatie van Kees in een vervolggesprek te bekijken. Wijnte Hol wil graag de ambitie en perspectief van VVN, ANWB en Fietsersbonden meegeven aan ons. Als bestuurders gaan we deze ambities verkennen. De Fietsersbonden willen de fietser centraal te stellen en daar naar toe werken als stip op de horizon. Wat is in de toekomst belangrijk voor de dijk, 20-30 jaar vooruit bekeken. Ook de ANWB wil werken naar de stip op de horizon en wil met hun inzichten dat er rekening wordt gehouden met alle weggebruikers. Het aantal auto’s zal voorlopig toenemen, OV moet aansluiten, kernen moeten bereikbaar blijven. Het is mooi wat zij meegaven.

5

Stefan Vreeburg geeft aan dit te horen, maar wil onderzoeken welke belangen en welke doelgroepen meespelen. Hoofdlijn in het uitwerkingsplan GVWD is nu recreatie en toerisme en dit kan niet. Met name het belang van de leefbare en verkeersveilige dijk voor dorps- en dijkbewoners moet voorop staan. We moeten meer inzoomen op de verschillen per dijkvak rekening houdende met de ambities: Verkeersveiligheid Duurzaamheid Cultuurhistorie en leefbaarheid Stefan vervolgt dat we eerst met elkaar moeten kijken hoe we alle diverse belangen invullen. Dan vervolgstappen en proces bepalen met commitment wie eigenaar van de opdracht is en hoe we dit organiseren. Ook missen we een aantal stakeholders hier aan tafel. Dit perspectief mogen we niet onder tijdsdruk weggooien. Anders is het geen toekomstbestendig plan met draagvlak. In het voorliggend plan wordt voortgeborduurd op oude ideeën en ambities. Het ontbreekt aan visie op duurzaamheidsambities en behoud van het unieke landschap. Waarom inzetten op betonband en meer gemotoriseerd verkeer, terwijl dat juist iets is dat niet past bij het terugdringen van CO2 en stikstof. Die weeffouten moeten uit het plan worden gehaald. Cees Zijlmans geeft aan dat we hier te maken hebben met omvangrijke, kostbare, dijkversterkingsprojecten met een grote impact op de gehele regio tussen Gorinchem en Nijmegen.

Daar gaat heel veel geld in om en voor GVWD is nog eens 13 miljoen extra gemeenschapsgeld vrijgemaakt. We hebben nu een unieke kans om er gezamenlijk iets goeds van te maken, dat een draagvlak moet hebben bij belanghebbenden. Zonde om dit moment niet te benutten en er haastwerk van te maken op basis van niet gedragen keuzes. De principiële uitgangspunten van GVWD worden door velen onderschreven, de tot nu voorgestelde uitwerking geheel niet. Er zijn geluiden uit onze achterban, die zeggen dat ze dan nog liever de oude weg terugleggen op de dijk. Gewoon nieuw voor oud, scheelt ook geld. Connie Mars is nog niet lang betrokken. Er is veel mis in identieke beeldvorming en communicatie rondom het masterplan is haar zienswijze. Cees Zijlmans reageert dat dit niet een communicatiefout betreft. Daarbij komen veel belangrijke aandachtspunten van belanghebbenden geheel niet voor in het masterplan: lawaai, verkeersoverlast, gevaar, motoren, natura 2000 en verkeersveiligheidsadviezen. Mieke Dings gaat in op hetgeen Wijnte Hol aangaf over de lange termijn. Dat zijn mooie perspectieven voor de toekomst maar we richten de dijk nu in voor 50 jaar. Dit is het moment. Dat is pijnlijk en lastig v.w.b. tijd en geld. Echter het advies is het niet op de lange termijn te schuiven. Van belang is te kijken naar de eisen van waterveiligheid als uitgangspunt en van daaruit het plan te maken.

De toolbox laat ruimte toe, echter de kritiek is fundamenteler dan wat de toolbox toestaat. We moeten omdenken. Wijnte Hol bevestigt dat het nodig is elkaar ruimte te gunnen om stappen te zetten in het proces en te denken aan perspectieven op lange termijn. Er kan heel veel wel en dat traject moeten we met elkaar in. Er volgen diverse reacties vanuit de Verenigde Waaldijkers die deze genoemde ruimte niet zo beleven. Mieke Dings stelt dat het Masterplan van tafel moet. Waarop Wijnte Hol aangeeft dat we gezamenlijk de toolbox moeten verkennen met de speelruimte die er is, maar ook belangen van andere stakeholders moeten meenemen. Roel ter Brugge vraagt of het verschil van inzicht over de “ruimte die er beschikbaar in het Masterplan” een gevolg is van de wijze waarop dit plan door de betrokken gemeenten geïnterpreteerd wordt, gezien ook de voorlichtingsavonden, die hierover in maart en april hebben plaatsgevonden.

6

Stefan Vreeburg geeft aan dat we naar een procesvoorstel moeten gaan. Welke belangen meespelen is de eerste grote opgave. Wat nu vastgesteld moet worden is wie verantwoordelijk is als proceseigenaar. Momenteel ontstaat veel ruis omdat we communiceren via te veel kanalen waardoor we achter de feiten aanlopen. In drie maanden moeten we het proces goed voor elkaar krijgen. Lopende processen gaan door. Wat doen we daarmee? Als deze doorgaan is een aantal van de Verenigde Waaldijkers niet goed in positie om nog inbreng te kunnen geven waar wat mee gedaan kan worden. Dat kan niet de bedoeling zijn. De andere dijkversterkingsprojecten kunnen ervan leren en hebben vanwege een latere uitvoering een meer comfortabele positie. Jan Peter Ensing vat samen: de Verenigde Waaldijkers delen onderling het standpunt dat de bewoner de hoofdgebruiker van de dijk is. Gebruik is gericht op wandelen en fietsen, tenzij het noodzakelijk is voor ander verkeer. Een aantal belangen op de dijk moeten we nader uitwerken en maatwerk bekijken. Jos IJkhout adviseert dat we de visie herijken met een aantal partijen op korte termijn om richting te geven en dat de eigenaar een procesvoorstel doet wat op draagvlak kan rekenen. Vervolgens kunnen we binnen de kaders kijken wat het betekent voor de visie en daarna kijken wat het betekent voor de bouwstenen die we nu hebben.

Jos heeft de urgentie gehoord van de huidige dijkversterkingsprojecten. Vertraging in projecten heeft een groot financieel effect. Het moet doorgaan zonder afbreuk te doen aan wat we belangrijk vinden. Parallel kunnen we voorrang geven aan de projecten in uitvoering. Wijnte Hol bevestigt dat de bestuurders een eerlijk participatieproces willen. Dat is de opdracht die we elkaar hebben gegeven. Afgekaderde participatieniveaus waarbij je naar de toekomst toe ook een breder gebied gaat consulteren. Het huidige ontwerp mag toekomstige wensen niet uitsluiten. Ferry vd Koelen vult daarop aan in het kader van de no regret maatregelen dat het sluitstuk de weg op de dijk is. Martin Groenewoud legt ter verduidelijking de no regret uit. Bij de projecten die dit jaar in uitvoering gaan (voor een deel van GoWa en WoS) is afgesproken alleen de onderbouw van de weg aan te leggen, zodat we ruimte aan participatie kunnen geven. Andere onderdelen, zoals de betonnen band, worden dan niet aangelegd. De kosten zijn wel hoger, maar er komt meer tijd en ruimte voor de ontwerpmogelijkheden. Weginrichting is uitgebreid door verkeerskundigen bekeken: verkeersintensiteit, type gebruikers, passeren, wat is de ideale weginrichting op de diverse trajecten. Hier is goed over nagedacht, maar nog niet gedeeld met de stakeholders.

Henk in ‘t Hout deelt zijn wens om bij het maken van plannen tussentijds te blijven evalueren. Evaluatiemomenten kunnen ook betekenen dat er tussentijds wijzigingen moeten komen. Mieke Dings stelt de vraag of het Masterplan van tafel kan en vervangen kan worden door een nieuw plan en wil duidelijkheid hierover. Hierover ontstaat discussie. Stefan Vreeburg vat samen dat het gevoel blijft dat we ons op glad ijs begeven. Er is verschil in bestuurlijke en ambtelijke aanpak. Het procesvoorstel moet goed zijn als bredere basis met andere uitgangspunten en ambities met wat we gaan doen om er een gedragen plan van te maken. Die opdracht moet scherp geformuleerd worden. Wie is eigenaar van het plan en gaat de gesprekken voeren? Als we dit oppakken met een grote groep gaat dit vertragen. Er is beperkte uitvoering van de plannen die al lopen. Maar er moet ruimte blijven om maatwerk te leveren en nieuwe dingen toe te voegen. Marc Laeven geeft aan dat de bestuurders verantwoordelijk zijn voor het procesvoorstel en dat de twee aanwezige bestuurders het mandaat hebben om het gesprek met de Verenigde

7

Waaldijkers te voeren. Daarbij gaan we de no regret maatregelen uitvoeren en dit kunnen pilots voor vervolggesprekken zijn. Jos Uijlenbroek merkt op dat wanneer de ANWB, VVN en Fietsersbonden meedenken met planvoorstel en erachter staan, hij persoonlijk zijn handtekening er ook onder durft te zetten. Jos IJkhout benoemt de vervolgstappen: Procesvoorstel participatie met de vraag om commitment van de Verenigde Waaldijkers. Bepalen kaders en inhoudelijke ruimte voor vervolg, speelruimte masterplan bespreken, handhaven, bijschaven en bouwstenen die meer toekomstgericht zijn toevoegen. Lokaal maatwerk inbouwen in vervolggesprekken is de doorkijk die meegenomen moet worden in het procesvoorstel. Presentatie van Kees vd Velden op korte termijn inplannen met de Verenigde Waaldijkers. Er spelen veel belangengroepen mee die we in kaart moeten brengen en betrekken (NB: niemand kan ooit het eigen belang volledig terugzien). Op de vraag van Cees Zijlmans of het mogelijk is om na drie maanden door te gaan met deze processen geeft Martin Groenewoud aan dat wanneer er voor het traject van GoWa (waar in 2023 gestart wordt) ontwerpwijzigingen komen, dit veel werk en dus extra kosten met zich meebrengt en dat men hier ca. 8 maanden mee bezig zal zijn. Ook terugkomen na no regret maatregelen kost extra geld. Wijnte Hol geeft aan dat het aan de bestuurders is om de afweging te maken. 4.

Gesprek uitgangspunten uitwerking plan Gastvrije Waaldijk In gesprek over de uitgangspunten. Hierbij komen in ieder geval de volgende onderwerpen aan bod: Verkeersveiligheid Duurzaamheid Cultuurhistorie en leefbaarheid Bovenstaand is benoemd en hier wordt mogelijk in vervolggesprek nader op ingegaan via de presentatie door Kees vd Velden. 5. Afstemming vervolg Gesprek brede omgeving Kaders vervolg (transparantie, participatie e.d.) Bovenstaand is benoemd en wordt in procesvoorstel door bestuurders opgesteld. Tot slot vraagt Jos IJkhout aan de bestuurders wat de afdronk is van dit gesprek. Marc Laeven is blij dat het gesprek is gevoerd en dat we de oplossing hoe verder gaan toetsen. Dat geeft vertrouwen, ondanks dat we niet veel tijd hebben. Stefan Vreeburg geeft aan het doel van het gesprek, namelijk de herkenning en erkenning fijn te vinden. Aan vertrouwen gaan we bouwen. Procesvoorstel is een belangrijke trigger. We moeten eerlijk naar elkaar blijven. De stip op de horizon is kijken wat we samen kunnen bereiken door krachten te bundelen, ambities vast te stellen en afwegingen te maken. Wel willen we inbreng in wat we belangrijk vinden en moeten we gezamenlijk afwegen wat realistisch is. We zijn verantwoordelijk voor het algemene belang en belang van dijk- en dorpsbewoners.

Goed communiceren, afspraken nakomen en alle beschikbare informatie delen is belangrijk om te bouwen aan vertrouwen. Als Verenigde Waaldijkers willen we aan de slag om een beter gedragen plan te maken.

8

Op de discussie die ontstaat wat participatie inhoudt en wanneer dat in dit proces start, geeft Jos IJkhout aan: intern is dit al begonnen na de reuring die de Verenigde Waaldijkers hebben gebracht. Dit is dus al participatie volgens de definitie. Mieke Dings stelt duidelijk dat dit voor de Verenigde Waaldijkers nog niet de bedoelde participatie is. Dat zij eerst duidelijkheid willen over context, kaders en speelruimte alvorens te besluiten al dan niet tot verdere inbreng over te gaan. Planning: Met terugkoppeling van het verslag worden de contouren van het proces meegegeven op hoofdlijnen. 16 juni Breed Bestuurlijk Overleg waarna vervolg gepresenteerd wordt.

Disclaimer: Versie 1.3 van bovenstaand verslag is op 17augustus 2022 naar Cees Zijlmans als vertegenwoordiger in deze van de Verenigde Waaldijkers gemaild, waarop de projectmanager van project Gastvrije Waaldijk op 18 augustus 2022 een reply ontving dat men het verslag niet accepteert als definitief en met een reactie zal komen. Deze hebben wij tot op heden niet ontvangen.

9