Verslag commissie SOB 6, 7 en 13 april 2021

TRANSCRIPT VAN DE COMMISSIE SOB VAN GEMEENTE WEESP d.d. 6 april 2021

1.

Opening en mededelingen van de voorzitter De voorzitter: Ja, goedenavond allemaal. Het is 8 uur op dinsdag 6 april en op de agenda hebben wij staan een vergadering voor de commissie stadsontwikkeling en beheer van de gemeente Weesp. Ik heet welkom alle leden van de commissie. Ik heet alle leden van het college welkom, de ambtelijke ondersteuning, de insprekers heet ik welkom. En alle mensen die ons thuis via de stream volgen, ook allemaal welkom op deze avond. We hebben vanavond een zeer volle agenda, en daarom wil ik u ook heel vriendelijk verzoeken straks een beetje met uw tijd rekening te houden, dat het niet al te lang wordt. Want anders dan wordt het echt heel, dan lopen we heel erg uit. Daarom gaan we maar meteen beginnen. En op punt 2 van de agenda staat insprekers. Inspreken

2.

Inspreekrecht voor burgers De voorzitter: Wij hebben vanavond vier insprekers. Dat is mevrouw Konig, meneer Van Daalen, meneer Ebing en meneer Klercq. En wij beginnen met mevrouw Konig omtrent de eigenarenvereniging van ‘…’ 1. Ik zou zeggen: mevrouw Konig, gaat uw gang. Uw microfoon staat uit, mevrouw Konig. Mevrouw Konig: Kunt u mij zo verstaan? De voorzitter: Ja, zo kan ik u prima verstaan. Mevrouw Konig: Dank u wel. De kracht van de boodschap zit in de herhaling. Ik heb het opgeschreven, omdat ik dacht: het moet binnen een aantal minuten blijven. Vandaar. De kracht van de boodschap zit in de herhaling. Hetgeen inhoud dat ik me afgezien van de door mij gezonden brief ook nog een keer tot u wendt met gewoon een kort woord op persoonlijk titel. Nog niemand van de afdeling vergunningen alle pogingen onzer zijde, namelijk van mijn mede bestuur commissielid mevrouw Boet, en dat op geen enkele wijze heeft geleend te hoeven of moeten beantwoorden, is uitermate treurig te noemen. Het betrof pogingen van onze kant via de e-mail en middels de telefoon, die we aanvankelijk met de nodige zorgvuldigheid om gaven door te denken aan de drukte en commotie in coronatijd en in een periode waarin activiteiten van de gemeente Amsterdam en Weesp langzaam op elkaar afgestemd moesten worden.

Naarmate de tijd vorderde en we ons realiseerden dat we niet veel tijd meer hadden om binnen de periode van zes weken na het officieel verstrekken van de vergunning te blijven, wilden we op goede hoop bouwtekeningen te pakken krijgen van de geplande bouw van blok 1 van ons wooncomplex. Ook het architectenbureau Mas Architectuur, verantwoordelijk voor de bouw van het complex, waarmee we contact hebben gezocht om te weten wat wel of niet realiseerbaar zou zijn, of zij wellicht ideeën zouden hebben ter vergemakkelijking van het uit te voeren bouwproces. Melden ons dat de gemeente Weesp weinig coöperatief was in het verstrekken van informatie. Ook de welstandscommissie bleek te zijn opgegaan in die van Amsterdam, waar we pas na wedervragen achter kwamen, maar ook Amsterdam kon ons niet verder helpen. Wat mij en ons bevreemd is dat wij als VVE Aquarin in eerste instantie niet op de hoogte zijn gebracht van het opheffen van het verbod op daken bouwen bij blok 1 en 2. Nergens te vinden. Of het moet zijn de opmerking van een van uw medewerkers dat de bomen inmiddels voldoende hoog waren om vanuit hun andere optiek geen bezwaar meer te hebben tegen de wens

tot realisatie van bouwen op blok 1. Inderdaad jammer dat wij die wens van de betreffende bewoners als feta complit hebben moeten vernemen. Jammer ook dat er bij het verzenden van het bericht van het verlenen van de vergunning u niet de zorgvuldigheid heeft betracht om die vergunning, bedoeld voor mij, niet naar mijn adres maar naar het adres van een van de betreffende aanvragende bewoners te zenden. De vergunning bestuderend is het ook uitermate interessant wat u noemt het Aquamarin complex. Namelijk sterk en opvallend qua vorm en interessant en specifieke plek voor Weesp. Het is wenselijk dat er vanuit stedenbouwkundig oogpunt een soortgelijke poort komt tussen blok 1 en 2, zoals tussen 2 en 3. Het is juist vanwege de harmonische uitstraling van Aquamarin dat we als bestuurscommissie ons betrokken voelen in het zoeken naar, ook kort met Mass Architectuur, een oplossing voor een betaalbare promenade. Onze betrokkenheid en zorg lijkt toch prima te passen in de omgevingsvisie Weesp 2050, waarin u verwijst naar het behouden van de cultuurhistorische waarden, zoals te herkennen in beeldbepalende ook naoorlogse panden, wijken, et cetera. Om die reden mag u toch verheugd zijn dat wij onze zorg zo serieus nemen.

Aan het verloop van de te regelen te bouwen bij ons niet bepaald een schoonheidsprijs verdient, kan ik wel toevoegen dat de onaangenaamheid die er soms mee gepaard ging grotendeels had kunnen worden vermeden als we gewoon antwoorden hadden mogen krijgen van de afdeling vergunningen. Dan had het proces een prima verloop kunnen hebben. Ik zou u de verontwaardiging besparen die we ervaarden toen we keer op keer maar niet mochten doordringen tot het fort van de betreffende afdeling. Blijft natuurlijk, naast een dringend verzoek van mijn kant aan u, om gewoon te benaderen te zijn voor bewoners met een serieuze vraag, ons officieel te laten weten hoe we het verbod om Daco Bouwen te plaatsen op appartementen Aquamarin 1 blok 1 en 2, hoe we dat moeten interpreteren. Volgens mij is er een verbod voor de woningen van blok 2, waar niet voldoende boomgroei heeft plaatsgevonden om zo de bezwaren van bewoners van de tegenoverliggende Meerkoetflat weg te wuiven. Lijkt me zo. Dat ik in reactie op mijn brief ontving van meneer Verouden, werkend voor de gemeente Amsterdam, die me suggereerde een klacht te overwegen, was voor mij reden om toch ook deze mondelinge stap te zetten. Dit is mijn verhaal, alstublieft. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Konig. Zijn er nog vragen trouwens op deze? Dit komt later in de agenda nog een keer ter sprake hoor, dit onderwerp.

De heer Pfeiffer: Ik heb een vraag aan de inspreker. De voorzitter: Ja, gaat uw gang, meneer Pfeiffer. De heer Pfeiffer: Ja, dank u wel, voorzitter. Voorzitter, ik had een vraag. Ik hoorde de inspreker praten over een welstandscommissie, terwijl het gebied welstandsvrij is verklaard. Is de Dakko Bouw wel langs een welstand gegaan? Mevrouw Konig: Nee, dat is blijkbaar niet zo. Maar wij zijn steeds door de gemeente op de hoogte gebracht van dat wij ergens in de neer een bepaalde naam moesten bereiken van de welstandscommissie. Die bleek dus na een paar weken gewoon niet te bestaan, nergens te vinden. En dus zijn we daarna naar de welstandscommissie Amsterdam gedaan. Pas daar werd ons gezegd dat de welstandscommissie Weesp opgegaan was in de welstandscommissie Amsterdam. Maar dat was ook iemand die vreemd was, want we gingen van Nieuw-West naar het centrum naar weet ik veel wat. Het was een onvoorstelbare tocht op zoek naar de juiste antwoorden. De voorzitter: Dank u wel voor uw antwoord. Dan gaan we naar de volgende inspreker. Dat is meneer Van Daalen. Meneer Van Daalen, gaat uw gang.

De heer Van Daalen: Dank u wel, voorzitter. Geachte raad en commissie en collegeleden, geachte toehoorderes. Vandaag spreek ik op persoonlijke titel in over de wijziging van het ruimtelijk kader voor de Kostverloren locatie. In de meer dan 50 jaar dat ik politiek actief ben heb ik nog nooit zo beschamende en verontrustende tekst van een overheidsorgaan onder ogen gekregen. Ten eerste, voor iedereen die kan lezen zal duidelijk zijn dat in deze tekst recht wordt gebreid wat krom is. Ten tweede, voor iedereen die kan lezen zal duidelijk zijn dat IJmeren openlijk economisch politieke chantage pleegt en dat het college voor deze chantage zwicht en u ook als u daarmee instemt. De integriteit van de politiek is hier dus in het geding, als de raad IJmeren toestaat een plan met vijf woningbouwlagen te verkopen. Ten derde, voor iedereen die verbanden kan leggen zal duidelijk zijn dat IJmeren als projectontwikkelaar van koopwoningen wordt bevooroordeeld ten opzichte van andere projectontwikkelaars. Dit noemen we meestal concurrentievervalsing. En ten vierde, voor iedereen die kan lezen zal duidelijk zijn dat die voorstel primair is bedoeld om de kansen op een succesvolle gang naar de rechter van bezwaar makende omwonenden te verkleinen.

Samengevat, het college is de uitvoerende macht, zwicht voor chantage door IJmeren en verzoekt de raad, dat is de wetgevende macht, ook voor deze chantage te zwichten. En tegelijkertijd de rechtsgang, c.q. de rechterlijke macht in voor IJmeren gunstige zin te beïnvloeden. Wat blijft er over van de scheiding in de machten, kenmerk van de rechtsstaat? En wie beschermt de burger tegen zo’n overheid? Opnieuw wordt bevestigd dat participatie voor deze raad een inhoudsloos begrip is, een fraai kapstokwoord voor de tribune. Jarenlang zijn zo’n 200 omwonende huishoudens genegeerd in hun verzet tegen hoogbouw. En nu IJmeren tot de conclusie is gekomen dat het toevoegen van vijf bouwlagen op het winkelcentrum bij de rechter waarschijnlijk geen stand houdt, gaat die dat ruimtelijk kader verruimen en daarmee de kans op succes van omwonenden bij de rechter te krijgen. Deze kiezers zullen u zeer dankbaar zijn. Is er dan nog hoop? Ja, misschien, heel misschien staat er ook in de Weesp raad een titel ‘…’, die niet van mening is dat het doel meer sociale huurwoningen alle middelen heiligt. En heel misschien zijn er dan ook raadsleden die het lef hebben zich deze chantage van IJmeren te verzetten en dit collegevoorstel afwijzen. Het is mijn hoop. Dat was het, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, meneer Van Daalen.

Zijn er mensen die vragen hebben aan meneer Van Daalen omtrent deze inbreng? Nee, dank u wel nogmaals, meneer Van Daalen. Dan gaan we naar de volgende inspreker, dat is meneer Ebing. En ook die spreekt over de Bank Hogewey. Meneer Ebing, gaat uw gang. De heer Ebing: Geachte commissieleden. Met betrekking tot punt 5 van de agenda van deze SOB-vergadering hebben wij vertegenwoordigers van 200 huishoudens reeds onze reactie aan de raad- en commissieleden kenbaar gemaakt. Met onze brief van 31 maart jongstleden welke u inmiddels via de griffie ontvangen zou moeten hebben. Overigens is er in de informatieprocedure aan de direct omwonenden van de Kostverloren locatie, omtrent deze ruimtelijke kaderwijziging door de gemeente, een cruciale fout gemaakt. Door alleen enkele bewoners van de nagewezen laan per brief te informeren. Bij navraag bij de gemeente Amsterdam blijkt dat er een digitaal probleem was en bewoners in de straat van 300 meter rond de te bouwen locatie geïnformeerd zouden moeten worden. Dit is dus niet gebeurd en heeft als consequentie dat wellicht honderden bewoners tot op dit moment niet zijn geïnformeerd omtrent dit bespreekpunt. Alleen deze blunder al zou een uitstel van bespreking en besluitvorming van dit punt moeten betekenen. Daarnaast is inmiddels ook de enige aanvullende vraag van meneer Boom bereikt over de hoogte van het appartementencomplex.

De tuin van Houten aan de Casparushof, welke direct tegenover het winkelcentrum is gelegen. Hier kunnen we kort en krachtig over zijn. De hoogte bedraagt 21 meter, deze informatie hebben we reeds met de raads- en commissieleden gedeeld met onze brief van 26 april 2019. Het bevreemd ons dat in de bovenstaande notitie van wethouder Vos alleen wordt gesproken over de hoogte van de geplande terug te bouwen complexen. Beide complexen op het maaiveld zullen ruim buiten de voetprint gebouwd worden en zullen de complexen zoals nu bekend is, 8 meter dieper c.q. breder worden dan de voormalige flat. Dit

vanwege het zogenaamd welwillend verlagen met een verdieping. Ook op het winkelcentrum zal het complex 8 meter dieper en breder worden. Dus de bewering van meneer Vos dat de voetprint op het winkelcentrum niet gewijzigd wordt is een leugen. Immers de voormalige Kostverlorenflat was 14,5 meter diep. En de huidige drie complexen worden nu respectievelijk 22,5 en 23 meter diep. Het wijzigen van een kaderpunt om het winkelcentrum als een bouwlaag te zien is onacceptabel en juridisch ontoelaatbaar. Een hoogte van bijna zes meter zijn twee bouwlagen, niet meer en niet minder. Ook het bestemmingsplan is er zeer duidelijk over: winkelcentrum, twee bouwlagen. Of dient het wijzigen van dit kaderpunt maar een doel, het commercieel aantrekkelijker maken voor IJmeren. Aangezien met een bouwlaag meer het totaal aantal terug te bouwen koopappartementen voor mensen met een inkomen boven modaal groter wordt. Dus bij verkoop van dit project, IJmeren mag daar zelf niet bouwen, een hogere opbrengt voor IJmeren genereert. Daartegenover worden de omwonenden voor de komende minimaal 40 jaar belast met een kolossaal bouwwerk welke in negatieve zin beeldbepalend wordt.

Wordt het nu niet eens tijd dat de raads- en commissieleden beslissingen nemen die recht doen aan de eerder vastgestelde kaders, waarbij nu in redelijkheid en billijkheid rekening wordt gehouden met de gerechtvaardigde belangen van de bewoners van de wijk Hogewey? Voor nader overleg zijn wij altijd bereid, namens de vertegenwoordigers van de omwonenden van de Kostverlorenlocatie. Dank voor uw aandacht. De voorzitter: Dank u wel, meneer Ebing. Zijn er mensen van de commissie die vragen hebben aan meneer Ebing? Ik zie niets. Dan dank ik u nogmaals en dan gaan we naar de volgende inspreker. En dat is meneer Klercq. Meneer Klercq, gaat uw gang. De heer Klercq: Goedenavond, ik moest even mijn microfoon aanzetten, sorry. De voorzitter: Ik zag het. De heer Klercq: Geachte leden van de commissie SOB. In 2016 is het plan opgevat om samen met de gemeente IJmeren, huurdersvereniging WMM en de Vechtstroom om op de locatie Kostverlorenstraat iets moois te bouwen voor onze jeugd en onze ouderen. U heeft dit plan als gemeente goedgekeurd in de prestatieafspraak. Nu ligt er al jaren een heel mooi plan, maar als gemeente komt u steeds met veranderingen aan. Nu weer een bouwhoogte van vijf verdiepingen op het winkelcentrum, samen zes hoog, zoals u bepaald heeft in de kaders. Bij het bepalen van de kaders is niet gesproken hoe hoog een woonlaag moet zijn.

Laten we vandaag de knoop doorhakken om onze jongeren eindelijk meer ruimte te geven om een woning te huren. Want kopen is bij de meesten geen optie. Wij zien nu met lede ogen aan dat onze jongeren niet de kans krijgen om in hun geliefde geboortestad te wonen. Voor onze ouderen zou er nu eindelijk de mogelijkheid kunnen komen te verhuizen naar gelijkvloers. En ook nog de mogelijkheid te geven om in dezelfde buurt te blijven. Dit geeft gezinnen de mogelijkheid om deze eengezinswoningen te betrekken. Een win-win en samen een doorstroming. Gezien de inschrijvingen op jongeren- en ouderenwoningen erg hoog is en de wachtduur heel erg lang is, dus nu de noodzaak om de knoop door te hakken. Natuurlijk, daar zijn mensen tegen. Maar laten we eerlijk zijn. Als er gemiddeld 200 woningzoekenden op deze woningen inschrijven, en dat gebeurt, dan heb je 90 woningen maal 200 woningzoekenden. Dat zijn al 1800 mensen die dit plan toejuichen en graag daar willen wonen. Dat zijn dus veel mensen voor dit project. Mocht u dit plan niet omarmen, dan blijft nog altijd het plan bestaan om de flat terug te bouwen. Willen wij dat of laten we er iets moois neerzetten? Oké, dat was het. Heel hartelijk bedankt. De voorzitter: Dank u wel, meneer Klercq, voor uw inbreng. Zijn er vragen aan meneer Klercq? Nee. Nogmaals dank. Dan dank ik alle insprekers en gaan wij door naar punt 3 van de agenda.

De heer Van Engelshoven: Voorzitter, de griffier. De voorzitter: De griffier, gaat uw gang. De heer Van Engelshoven: Misschien goed om de insprekers er even op te wijzen dat de punten waarop ze hebben ingesproken worden behandeld bij agendapunt 5 en agendapunt 10. En dat ze dat live kunnen meemaken via de stream op de website van de gemeente. Maar dat het nu eigenlijk de bedoeling is dat ze de vergadering verlaten, om te zorgen dat we zo weinig mogelijk storingen hebben in de uitzending. De voorzitter: Ja, dank u wel. Duidelijke boodschap. Dan gaan we nu naar punt 3 van de agenda. 3.

Vaststelling agenda De voorzitter: Dat is het vaststellen van de agenda. Nog iemand die iets wil veranderen? Dan is die bij deze vastgesteld.

4.

Presentatie - Kansenkaart Aetsveld De voorzitter: Dan gaan we naar punt 4 van de agenda, en dat gaat om een presentatie. En ik zal even papier erbij halen. De presentatie gaat over de kansenkaart Aetsveld. En die gaat gegeven worden door meneer Piepenbrock. De heer Piepenbrock: Ja, goedenavond. De voorzitter: Ja, gaat uw gang, zou ik zeggen. De heer Piepenbrock: Dank u wel. Hartelijk dank en het is mij een eer om aan de raadsleden en de commissieleden deze methode van vastleggen van kansen en verbindingen, om die aan u te presenteren. Wij doen dat in twee delen. Ik zou u een algemeen deel vertellen hoe de kansen en verbindingen methode werkt. En mijn collega Norton die zal u op de hoogte brengen van hoe dit dan uitgewerkt heeft in de kansenkaart van Aetsveld. Het scherm wordt nu gedeeld, zodat u meegenomen wordt. Het is te zien, ja. Nou goed, mijn naam is Alex Piepenbrock, ik werk als ambtelijk opdrachtgever voor de gemeente Amsterdam en ook voor de gemeente Weesp. Ik ben verantwoordelijk voor een aantal projecten die binnen Weesp worden uitgevoerd. En een daarvan is ook het uitwerken van de participatie die heeft plaatsgevonden in Aetsveld. En die is verwerkt in een kansenkaart. De kansen en verbindingenmethode is een, mag ik het volgende plaatje zien Norton? Oh nee, nog eentje terug.

Ja, de kansen en verbindingen methode is een methode die zich bevindt op de zo genaamde tussenschaal. Wij hebben vijf jaar geleden in Amsterdam geconstateerd dat de omgevingsvisie er aan zit te komen. En als we kijken naar het instrumentarium van de ruimtelijke ontwikkeling, dat er vooral sprake is aan de ene kant van stedenbouwkundige plannen. En die zijn vrij gedetailleerd voor de korte termijn. En dan de omgevingsplannen, die voor de lange termijn worden vastgesteld en die vrij abstract zijn. En eigenlijk voor de dagelijkse werkzaamheden en om visies uit te werken met elkaar mist er een instrument tussenschaal. En toen is de kansen en verbindingenmethode bedacht en u ziet hem hier in zijn geheel voor u. De kansen en verbindingen methode houdt in dat er per thema, en die thema’s zijn eigenlijk oneindig, wordt er een kaart gemaakt van een bepaald gebied. En dat kan een stadsdeel zijn, dat kan een gebied in een gemeente zijn, dat kan de hele gemeente zijn. En er wordt een thema wordt daar uitgewerkt. En dat thema wordt uitgewerkt vanuit de bestaande situatie, er wordt gekeken naar welke projecten er spelen. En door professionals wordt er dan gekeken naar welke onderdelen missen nog in die

kaart? Welke verbindingen kunnen er nog gemaakt worden en welke kansen liggen er om binnen een bepaald thema, het thema in een bepaald gebied te versterken. Mag ik de volgende kaart zien? Dit wordt op een bepaalde manier gedaan. Dus we werken vanuit de zo genaamde bestaande kaart. Die wordt aangevuld door de professionals met een aantal diverse mogelijkheden om verbindingen extra te versterken of om gaten in de verbindingen te verbeteren. Nou, in deze kansenkaarten, die worden gestapeld. En ik vraag Norton het volgende plaatje te laten zien. Dus in dit geval is er sprake van een landschap in groenstructuur, die wordt verder uitgewerkt. Daar kan een langzaam verkeer structuur op uitgewerkt worden, stedenbouw kun je er op uitwerken. En zoals u ziet ontstaat er dan langzamerhand een aantal lagen van kaarten, waaruit verschillende thema’s worden uitgewerkt. Nou, wat is hier nu het voordeel van? Op het moment dat er sprake is van een ontwikkeling in een bepaald gebied, of als er sprake is van een bepaald beheerprogramma in een gebied. Dan kun je, en wij noemen dat de satéprikker, die kan je door al die kaarten heen steken, op die plek waar die ontwikkeling of dat beheer plaatsvindt. En door die satéprikker daar uit te trekken neem je alle kansen en verbindingen die ooit zijn bedacht, die worden daarin meegenomen en die kunnen dan zeg maar ieder voor zich bekeken worden.

En dan kan er gekeken worden of deze kansen en verbindingen ook meegenomen kunnen worden in de betreffende ontwikkeling. Dat maakt dat je zeg maar bij zo’n ontwikkeling ook een goed gesprek kunt voeren met elkaar over welke mogelijkheden er zijn. Het is ook duidelijk welke keuzes er gemaakt kunnen worden. Maar wat ook vooral belangrijk is dat allerlei kansen die in de loop der tijd bedacht worden, of kansen die gesignaleerd worden, verbindingen die gesignaleerd worden, dat die niet vergeten worden. Dat die vastgelegd worden. Nou, deze kaarten die zijn inmiddels worden die in Amsterdam worden die al op verschillende thema’s worden die al uitgewerkt. Vaak vindt de uitwerking plaats per stadsdeel, maar al die kaarten samen vormen toch, omdat het binnen een methode wordt ingericht, vormen die een groot geheel. En kan uiteindelijk de hele stad, maar ook een stad als Weesp als dat per gebied wordt uitgewerkt, krijg je op een gegeven moment ook zicht van hoe die kansen en verbindingen zich over het gehele gebied met elkaar verhouden. Die kansen en verbindingen kaarten, die kunnen dan ook weer gebruikt worden op het moment dat er beleid wordt gemaakt, dat de gebiedsplannen worden gemaakt en dat de projecten worden uitgevoerd. Dus je krijgt een soort wisselwerking tussen die kaart. En allerlei operationele en beleidsmatige zaken die uitgewerkt worden.

Nou, deze kaarten die zijn inmiddels zoals ik al zei verder uitgewerkt in Amsterdam. We hebben inmiddels al een 80-tal thema’s uitgewerkt, dus dat is al een behoorlijke gelaagdheid van de kaart. En waar we nu mee begonnen zijn, twee jaar geleden, is om ook te kijken of we een dergelijke laag kunnen maken van kansen en verbindingen die door de bewoners zelf worden gezien. Dus niet door de professionals, maar die opgehaald worden in participatietrajecten. En als er sprake is van participatie, dan zal ons eerste uitgangspunt zijn om te kijken of we die participatie en de ideeën die eruit voortkomen ook zo snel mogelijk en zo veel mogelijk kunnen uitvoeren. Maar als dat nog niet mogelijk is, om wat voor reden dan ook, als het beleid daar nog niet aan toe is of als er nog geen middelen voor beschikbaar zijn, dan kunnen die ook op een dergelijke kaart kunnen die toegevoegd worden. En dat is ook de reden waarom we de participatie die heeft plaatsgevonden in Aetsveld op een dergelijke manier hebben benaderd. We hebben dus gekeken naar: wat kunnen wij gelet op ontwikkelingen en beheerprogramma’s die eraan zitten te komen op korte termijn gaan uitvoeren? Wat daar is opgehaald aan ambities en kansen.

Maar ook van: waar hebben we gewoon nog meer tijd voor nodig en wat is op dit moment nog niet rijp genoeg? Laten we dat dan aanbrengen op die kansenkaart, en op het moment dat zich de kans voordoet om die kansen ook te verzilveren of om daar een keuze in te maken, om die kansenkaart er dan bij te halen. Nou, en Norton zal u nu verder meenemen in de uitwerking van die kaart in Aetsveld. En nou, ik dank u in ieder geval voor dit moment voor de aandacht. De heer Flores Troche: Goedenavond, geachte commissieleden. Ik ben Norton Flores Troche, ik ben een stedenbouwkundig architect. Ik werk in de afdeling ruimte en duurzaamheid en ik coördineer de projecten in Weesp. En ik trek zelf dit project. In 2018 heeft de gemeente een enquête gehouden met bewoners van

Aetsveld en ook met professionals, die bezig zijn in die buurt. Met een aantal vragen, ten eerste de vragen zijn gericht op de bestaande situatie. De vragen waren eigenlijk gewoon: vindt u Aetsveld leuk om te wonen? Wat zijn de leuke dingen in de buurt? Wat zijn de minder leuke dingen in de buurt? Maar ook waren vragen over de toekomst. Als mensen of bewoners hebben ideeën over hoe kan verbeterd worden de buurt. Hebben we eigenlijk gekeken dat als een input voor kansen en verbinding kaart. Om dat te doen hebben we ook gekeken naar de ‘…’. Wij kijken eigenlijk, de wijk Aspen is nu 40 jaar oud. Dat zijn heel veel mensen van het beginnen van de buurt wonen daar. En de bevolking is nu wat ouder, 18% van de groep is tussen 45 en 65. Zo is er heel veel behoefte in de wijk voor voorzieningen voor ouderen en andere type elementen die zijn gericht op ouderen in de wijk. Maar wij hebben gezien ook dat in Aetsveld zijn erg veel studenten, die hebben een goede opleiding afgerond. En de voorzieningen in de wijk zijn ook redelijk genoeg. Qua proces, wij hebben een analyse gemaakt van de input van de bewoners en van professionals. En wij hebben ook op locatie gekeken: wat zijn de problemen, ruimtelijke problemen? En met die input hebben wij een concept kaart van de kansenkaart opgesteld. En dat is wat wij willen aanbieden aan jullie vanavond.

De belangrijke input van de bewoners op vier thema’s, openbare ruimte, sociaal, parkeren en voorzieningen. Op de openbare ruimte was gewoon dat ze missen eigenlijk plekken waar mensen kunnen ontmoeten. Ze willen graag een wandeling maken in de buurt, ze missen eigenlijk voorzieningen in het centrum waar mensen kunnen ontmoeten en mensen iets kunnen doen. Van sociale elementen, ze vragen voor meer activiteit voor de buurt. Er is bijna niks te doen in de buurt en ze denken dat ontmoetingsplekken de sociale interactie kan stimuleren. Qua parkeren, ja, weinig parkeren. Je ziet dat altijd in alle wijken eigenlijk ook in Amsterdam. En ze denken dat de golfjes zijn heel leuke plekken om kinderen daar te laten spelen. En ze vinden: dat is een groot parkeerterrein aan het begin van de buurt en een echt kans. Maar ze kijken ook naar de onveiligheid van de fietsroutes. Qua voorzieningen, ze willen meer voorzieningen voor de buurtbewoners, eigenlijk voorzieningen voor alle leeftijden. Ik ben naar de plek gegaan en ik heb een tekening. En ik heb mijn eerste impressies gedaan in tekening. Aan de noordkant van Aetsveld, er zijn geen leuke golfjes. Er zijn heel goede golfjes waar kinderen kunnen spelen, daar kunnen de bewoners ontmoeten. Maar aan de zuidelijke kant eigenlijk wat gebeurt binnen de golfen zijn gewoon parkeren.

En daar is heel weinig ruimte om dezelfde gevoel te hebben als noord. Zoals mijn collega al heeft gezegd: wij hebben een analyse gedaan van verschillende kaarten. Wij hebben gekeken hoe eigenlijk Aetsveld is verbonden met het centrum van Weesp met fietsen, met openbaar vervoer en welk type voorzieningen zijn in de buurt. Dat zijn er heel weinig, dus mensen moeten buiten het buurthuis en de voorzieningen zoals het medische centrum, ook wel recreatie elementen. We hebben ook gekeken naar de problematiek van parkeren. Er zijn heel veel plekken van parkeren, meeste bij bewoners hebben 2 of 3 auto’s. En ze parkeren ook in het groen. Dat is niet de bedoeling. Het centrum is met het winkelcentrum en de basisschool, eigenlijk is het niet een centrum waar mensen kunnen zitten en met de buren ontmoeten en aan activiteiten doen. Zowel het centrum is ook en ook aandacht voor de bewoners. De verschillende typen groen, bosschages, polderactiviteiten, sommige jongens lopen in sportvoorzieningen. En met die analyse, ik heb een samenvatting gedaan en op de eerste pagina een aantal conclusies meegenomen. Dat zijn eigenlijk in die tekening, de meeste zijn eigenlijk plekken om te ontmoeten, duurzaamheid is een belangrijk element, parkeren, maar ook het centrumgebied.

En natuurlijk duurzaamheid op het niveau van de problemen als er heel veel regen komt, hoe kunnen wij water afvoeren en dat type problemen. Wij hebben gekeken ook bij de type woningen zijn qua vorm van de gebouwen, er zijn heel veel typen. Er zijn gestapelde, grondgebonden woningen. Er zijn andere typen, dat is beneden en bovenwoningen. Maar ook dat de buurt is gekoppeld aan een mooie groene omgeving, met bosschages en de noord-polder en aan de zuidelijke kant aan de westkant mooie uitzichten op de buurt naar buiten. Hier zijn een beetje een kleur gegeven. Aan de noordkant donkergroen is de bosschage. En lichter aan de zuidelijke kant met meer openheid. Best wel veel vragen, volgens de input en volgens onze analyse hebben we naar een aantal opgaves gekeken. Een is eigenlijk groen, de randen van de buurt, maar ook de binnentuin en binnenhoven. Routing, routing dat is een soort van

wandelpad of fietspad dat eigenlijk een schakel is voor alle leuke plekken van de buurt. En natuurlijk het centrum. Dat zijn de drie opgaves. En wij hebben gekeken, dat was vraag 1, wij kunnen bij opgave 1, dat komt van de demografische analyse, dat is het versterken van de identiteit van de buurt. En eigenlijk in de demografische input die wij hebben gevormd is dat heel veel ouderen willen eigenlijk doorstromen in de buurt naar kleinere woningen. Bijvoorbeeld in het plaatje, aan de linkerkant is de mogelijkheid om een torentje te maken aan de ingang van de as. Ook betekent dat: wij kunnen dat markeren van waar begint eigenlijk de buurt. En mensen kunnen trots zijn dat ze dat hebben in de buurt. Over duurzaamheid, wij willen eigenlijk kijken naar mogelijk meer activiteiten in het gebied van duurzaamheid te doen. Zoals natuur-inclusief, rainproof. De toevoeging in de wijk voor de drainage van water, bankjes met uitzicht naar de polder. Maar ook mooie plekken zoals het centrum, met een herontwikkeling van de scholen. Misschien met meer voorzieningen voor de buurt. En een lange route creëren, dat moet eigenlijk van de wind, dat schakelt de mooie plekken. Dat is ook hier in het plaatje, dat sportveld is aan de zuidwestkant van Aetsveld. Maar ook goede verbinding met het centrum door de fietsroutes helder te maken en goede wandelroutes voor de bewoners. Dit is de kansenkaart.

Wij gebruiken dit als middelen om met de bewoners en met de stakeholders te praten. Er is een aantal thema’s hier, de drie van Aetsveld bijvoorbeeld. Daar kunnen wij eigenlijk meer woningen toevoegen en ook markeren naar Aetsveld. Het centrum met de herontwikkeling van de scholen, met meer voorzieningen voor ouderen, voor jongeren en voor kinderen. En wij kunnen ook kijken als het mogelijk is om meer woningen te bouwen voor ouderen. Aan de zuidwestkant sportfaciliteiten met meer activiteiten voor kinderen misschien. En niet alleen voor de jongeren, maar plekken waar kinderen goed kunnen spelen. Aan de wandelroute, dat gaat eigenlijk om de hele buurt te schakelen aan leuke punten. Bijvoorbeeld zitplekken, parken waar mensen zitten, en daar naar kijken. En wat is voor de rain proof, duurzaamheidsopgaves, dat leggen we in de wijk. Dan is er een percentage. Bedankt voor het luisteren en ik ben open voor vragen als er vragen zijn. De voorzitter: Dank u wel. Ik zie nu wat handjes voor vragen. Even vooraf, als u inhoudelijke vragen hebt die vrij diep ingaan op dit, wil u die dan schriftelijk stellen in verband met de tijd? Alleen korte vragen graag nu stellen. En dan gaan we even kijken, wie zag ik net het handje opsteken? Mijnheer Keesman. De heer Keesman: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, heel erg bedankt voor de uitleg. We hadden er natuurlijk al iets van gezien.

En het is heel interessant wat hier mogelijk zou zijn. Ja, een zaak wat we hebben besproken in de fractie is de plek van een wat hoger gebouw. U zegt: dat is dan een markering voor de entree van Aetsveld. Maar het is ook ouderenwoningen, en die zijn dan weer net niet dicht bij het centrum waar de voorzieningen wellicht zijn. Maar aan de andere kant wordt er ook gesproken misschien over hoogteaccenten in het centrum. En misschien kunt u daar iets over zeggen, of dat ook allemaal voorzien is. En een andere vraag, ik zou de kansenkaart nog wel even in beeld willen hebben. Kan dat? De heer Flores Troche: Ja, natuurlijk. De heer Keesman: Dan moet u weer even gaan scherm delen, maar dat ging zo goed. Ja, daar is die. Nou, dat is dus een vraag die mij al vaak bezig gehouden heeft als ik daar langs rijdt. Als we nou even rechtsonder kijken, hè. Ik weet helemaal niet of u dat weet, maar rechtsonder lijkt het net alsof er een perceel is wat eigenlijk uit drie stukken bestaat. Dat, ja, afgesloten is door een rij bomen, dat zie je ook vanaf de weg. En het lijkt net alsof men daar ooit de bedoeling had van: hé, dat gaan we ook bebouwen, maar dat hebben we eigenlijk niet gedaan. Weet u dat eigenlijk? Is dat zo of heb ik dat nou altijd verkeerd gezien? Dat is een vraag die mij al wat langer op het hart ligt. Hartelijk dank.

De heer Flores Troche: Ja, het eerste. Eigenlijk voor de entree, natuurlijk kunnen andere type oplossingen komen. Maar wij zien als een kans het markeren van de buurt, hier begint de buurt. En daar kunnen wij door middel van een mooi duurzaam gebouw, helemaal op hoogte van zes verdiepingen maximaal laten zien: hier begint Aetsveld en dat is een mooie uitnodiging om in de buurt naar binnen te komen. Maar het kan ook zo zijn dat markeren is gewoon landschappelijk, maar dan is het cultuur. Wat wij willen zeggen is dat wij willen dat de bewoners van Aetsveld zijn trots op hun wijk. En dat is hier mijn buurt, hier begint onze wijk. En dat is een mogelijkheid om dat met een gebouw te doen. Wij zijn in gesprek met de eigenaar van de kavel en hij gaat in het tussenjaar ook. Maar wij kunnen verder kijken, er zijn andere mogelijkheden ook. Op de tweede vraag, ik zou niet weten, ik ben nieuw in Weesp. Ik ben gekomen 8 maanden of 6 maanden. Maar ik heb nu heel veel kennis opgedaan over alle problematieken van Weesp. Maar precies die vraag die ik niet zal aanboren. De voorzitter: Dank u wel. Dan ga ik naar meneer Boom. De heer Boom: Ja, voorzitter. Ten eerste mijn complimenten voor deze manier van doen en deze kansenkaart. Ik vind het echt fantastisch. Dat meen ik echt uit de grond van mijn hart.

Ik heb slechts een vraagje, want wat ik eigenlijk mis en ik vraag me eigenlijk af of dat de bewoners van Aetsveld dat ook hebben aangegeven. De mogelijke, ja, de mogelijke wijze waarop die weg, de N236, we naar beneden zouden kunnen krijgen. Zodat Aetsveld een duidelijkere verbinding zou kunnen maken met de rest van Weesp. Dat is het enige, dank u. En nogmaals complimenten. De voorzitter: Dank u wel, meneer Boom. De heer Flores Troche: Dank u wel. De voorzitter: Zou het scherm delen weer even uitzet kunnen worden, want dan kunnen we elkaar allemaal weer zien. Nu zien we de kansenkaart in beeld, maar als u dat uitzet kunnen we elkaar weer zien. De heer Flores Troche: Ja, ik doe dat. De heer Piepenbrock: Zal ik ondertussen een antwoord geven? U geeft aan dat u wat mist op de kaart. Maar dat is het mooie van de kaart, de kaart is dynamisch en kan altijd weer aangevuld worden met nieuwe ideeën die er leven. En de kaart wordt niet vastgesteld, de kaart is vooral bedoeld om ideeën die er leven bij bewoners en bij professionals, om die op die kaart te zetten. Op het moment dat er een ontwikkeling plaatsvindt kunnen al die ideeën in verband met elkaar kunnen die bezien worden en kunnen er keuzes gemaakt worden. En dan zal daar uiteindelijk een uitvoeringsplan ook uit ontstaan. Maar zo’n idee om zo’n weg te verplaatsen is ideaal om op zo’n kaart aan te geven.

En zal zich ooit de kans voordoen omdat er een ontwikkeling plaatsvindt waar wij misschien de kans om zo’n weg ook te gaan verleggen zich voordoet, dan kunnen we die ook lichten uit die kaart. De heer Flores Troche: Ja, is het nog te zien die kaart of niet meer? Ik wil antwoorden heel kort. Even ook wij zitten met het mobiliteitsplan. Wij hebben gesproken over die mogelijkheden. Natuurlijk kan het voor de buurt heel leuk zijn, dat is een verbinding tussen zuid en noord. Maar wij hebben heel veel problemen met de mensen die daar wonen aan de zuidelijke kant, dan kunnen ze in de polder kijken zonder belemmering van auto’s. Wij hebben niet het plan om dat daar te doen. De voorzitter: Dank u. Dan geef ik het woord aan meneer ’t Hart.

De heer ’t Hart: Ja, voorzitter, dank u. ik vind ook inderdaad de methoden die nu gekozen worden, ja, die vind ik ook ontzettend mooi. Ook omdat het laat zien dat je de verschillende relaties met andere plannen kan leggen. En ik denk ook van wat de heren hebben gedaan is inderdaad wat we al besproken hebben in de commissie aan de hand van de kansenkaart, om dat inderdaad te visualiseren. En dat spreekt altijd tot de verbeelding. We hebben net al gesproken over het mobiliteitsplan, die route. Ik denk dat het van belang is, ook omdat die kaart dynamisch is, als een aantal plannen zoals het mobiliteitsplan klaar is, om dat ook invulling te geven aan betere verbinding van Aetsveld naar het centrum toe. Ja, heel veel goede ideeën. De vraag is natuurlijk van: hoe is het vervolgproces? Ik begrijp ook wel dat er gekeken wordt naar ontwikkelingen en kansen, dat die ingevuld worden. Maar ik denk ook dat de bewoners van Aetsveld ook wel het belang en ook de belangstelling hebben van: hoe gaat het op zich nu verder? Dus dat was het, voorzitter. De voorzitter: Dank u wel, meneer ’t Hart. De heer Piepenbrock: Wat we in ieder geval gaan doen is terug met de kaart naar de bewoners toe. Om te laten zien en hem te presenteren.

En wat we dan gaan doen is kijken van: welke mogelijkheden zijn er nu binnen nu en een korte termijn? En dan denk ik aan tussen nu en drie jaar om een aantal van deze kansen die benoemd zijn en de ambities die er op de kaart staan, om die al te gaan uitvoeren. Dat is de eerste stap die we willen gaan nemen. En verder blijft die kaart een kaart van de bewoners. Dus we zullen de bewoners proberen regelmatig te spreken en regelmatig te kijken hoe het met de kaart staat. En welke plannen en welke programma’s, beheerprogramma’s, zich de komende jaren voor gaan doen. Om elke keer weer te kunnen kijken met elkaar van: wat kunnen we nu bij zo’n volgende ronde weer meepakken? En zo bouw je langzaam bouw je aan je buurt. Dat geeft ook die betrokkenheid van bewoners, maar het geeft ook het gevoel dat we niet ergens aan vast zitten, dat we ook elk moment weer kunnen kijken van: wat kunnen we in de volgende stap gaan ontwikkelen? Dus de eerste stap is nu weer terug naar de bewoners en kijken wat we op korte termijn uit kunnen gaan voeren. En daarvoor hebben we contact met onze collega’s van beheer en mogelijk ook zo’n grondeigenaar daar een stuk grond wil ontwikkelen, dat is ook een kans die zich voordoet die mogelijk een aantal mogelijkheden biedt om ook weer wat van die kansen die op die kaart staan te gaan realiseren. De voorzitter: Ik heb nog twee vragen voor u.

Eentje van mevrouw Vermeer. Mevrouw Vermeer, gaat uw gang. Mevrouw Vermeer: Momentje. Dank u wel, voorzitter. Ja, ook ik vond dit een heel mooi vormgegeven document. Ook heel duidelijk en het laat je achter met een heel positief gevoel en optimistisch voor de toekomst. Zelf opgegroeid zijnde in Aetsveld, een ontzettend fijne wijk. En zoals ik eerder zei in de commissie van: het is vaak een beetje een ondergeschoven kindje geweest, omdat het altijd gewoon een goede prettige en veilige wijk was. En nu krijgt het opnieuw aandacht en wordt er naar de toekomst gekeken, en daar zijn we heel erg blij mee. Ik ben net zoals meneer Keesman heel benieuwd naar toch de plannen voor de woningbouw. Op de school of in dat afgebakende stuk grond, ik heb ook begrepen dat die rij bomen daar is neergezet zodat mensen alvast konden wennen aan dat het uitzicht, dat hele weidse uitzicht wat ze hadden tot aan Nigtevecht, dat dat er niet meer was. En dat daar zeer waarschijnlijk ook op hele korte termijn woningen konden gaan komen. We zien ook dat de eigenaar van dat land stond te popelen om dat te verkopen, dus ik hoop dat daar iets meer bekend over is. En dat we dat kunnen gaan bespreken. En verder ben ik benieuwd of er misschien nog iets gezegd kan worden over het toevoegen van voorzieningen. Misschien horeca of recreatief, omdat daar in het document wordt aangegeven dat daar veel behoefte aan is.

Dank u wel.

De voorzitter: Ja, dank u wel. De heer Flores Troche: Ja, ik heb vorige week met de initiatiefnemers van de sloop van de school gesproken. En is eigenlijk maatschappelijke voorzieningen en wij hebben gekeken wat wenselijk is te doen daar. Ten eerste is om een nieuwe school te bouwen, maar ook heel veel voorzieningen voor de buurt. Zoals een buurthuis, een open buurthuis voor kinderen, misschien de kinderen ook mee te nemen in de vernieuwing. En ontmoetingsplekken waar mensen kunnen activiteit uitvoeren, zoals voor jongeren, kinderen en ouderen. Zo echt in het centrum te maken, met duurzame ontwikkeling, dat te koppelen daar aan het winkelcentrum en het medische centrum, dat is daar echt een plek maken voor de buurt. Met zitplekken en ontmoetingsplekken. En als het goed is minder auto’s. Het idee was share a space. Het concept is dat de auto is te gast, maar de mensen zijn de belangrijke elementen in het centrum. De heer Piepenbrock: Norton, kan jij ook iets zeggen over dat stuk grond wat nu is afgesloten door die bomenrij? De heer Flores Troche: Ja, het initiatief was gestuurd naar woningen. Wij hebben in de initiatieftafel gekeken dat eigenlijk is een soort van milieu, dat zijn grondgebonden woningen. Dat misschien wat problemen in de buurt veroorzaken bij bestaande bewoners, door voor het uitzicht te plaatsen.

Wij hebben gezien dat misschien is het mogelijk aan de westkant te bouwen. En wij zijn nog niet klaar met de balans van het initiatief, maar wij willen meer informatie hebben, omdat als wij gaan iets bouwen, wij willen eigenlijk meer die ‘…’ creëren, meer kleinere woningen voor ouderen, voor de starters. En het initiatief van dit gebied was grondgebonden woningen en grote woningen, een beetje zoals Bloemendaalpolder. En wij denken dat de opgave is eigenlijk meer woningen voor jongere mensen, voor starters en voor ouderen. En dat vraagt om andere typen oplossingen. Maar wij zijn bezig met het initiatief en wij gaan zeker een antwoord geven. De voorzitter: Dank u. Dan ga ik nog even naar mevrouw Hilders. Mevrouw Hilders: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, het is een heel mooie plaatje. En ik moet ook zeggen: ik heb ook jaren met plezier in Aetsveld gewoond. En het is inderdaad een hele fijne wijk voor gezinnen, voor kinderen. Wat mij opvalt in het plaatje is het groen. U spreekt over parken. Ik heb dat als voormalige bewoner nooit ervaren dat er parken zijn in Aetsveld. Misschien zou het helpen voor bewoners om parken dan ook een naam te geven. Dan weten we ook dat er een aantal bomen bij elkaar een park is. Dan weten we het, dan heeft het een naam. Dan viel me het groene centrum op. Dat lijkt me geweldig, want dat is nu absoluut niet groen. Het is heel versteend dat centrum.

Maar waar ik dan wel benieuwd naar ben, die sporthal heeft natuurlijk met name in de weekenden en de avonden ook echt een functie voor competitiesport. En die mensen wonen natuurlijk niet allemaal in Weesp. En het is ook niet zo dat het station naast Aetsveld ligt, dus er komen heel veel mensen met auto’s toch daarheen. En die zijn natuurlijk niet echt heel mooi, maar ik zie daar toch wel een beetje, ik snap dat u die auto’s daar liever niet heeft. Maar wil je die sporthal in functie houden, dan zal je toch iets moeten bedenken voor die auto’s. Dat is een beetje waar ik een beetje mee zit. De voorzitter: Dank u wel, mevrouw Hilders. De heer Flores Troche: Daarom zeg ik dat de auto weggaat. Wij gaan niet alle auto’s weggooien, maar misschien naar de ruimte brengen en het meerdere laten gewoon voor voetgangers of fietsers. Ik vind het een heel mooi idee om namen te geven aan de verschillende plekken. Ik denk dat wij kunnen eigenlijk met de bewoners ook spreken, misschien hebben de bewoners goede namen. Het idee is dat er zijn projecten in Aetsveld, elk project gaan wij in een participatieproces met de bewoners doen. Als wij praten over het

sportveld aan de westelijke kant, wij gaan met de bewoners praten van: hoe kunnen wij invullen die sportvelden en voor kinderen? En we kunnen ook vragen welke naam of wat is leuk. Een beetje de identiteit moet komen vanaf de bewoners, niet vanaf onze kant. De voorzitter: Dank u. ik zie toch dat meneer Rahimi ook nog even een vraag heeft. Gaat uw gang. De heer Rahimi: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, ik had eerst geen vragen, maar ik werd toch even getriggerd nu. Als raadslid VVD zijn wij voor de auto is te gast. Dan is mijn vraag wel: is dit iets wat vanuit de bewoners is gekomen? Of vindt meneer Flores dat zelf? Want ja, daar ben ik wel even benieuwd naar. De heer Flores Troche: Ja, wij zijn ook in het mobiliteitsplan en de discussie hierin. Er zijn nieuwe trends, dan praten we over duurzaamheid, bijvoorbeeld in Parijs is de start van 15 minuten. Dat is eigenlijk een concept dat zegt: alles dat jij hebt in het dagelijks leven nodig kunt, dat moet in het voetgangersradius. Je moet niet met de auto gaan, je moet met de fietsen gaan. En zo zijn er concepten van duurzaamheid. En de auto is te gast is een concept dat wij implementeren nu in Amsterdam op heel veel plekken waar de nadruk ligt aan de plek aan de bewoners te geven. Die auto’s kunnen komen, maar wij gaan niet 10 duizend parkeerplekken maken.

Wij hebben gewoon rationeel misschien 20 parkeerplekken gegeven en meer ruimte aan de bewoners en activiteiten voor de kinderen. Het is niet dat wij alle auto’s verwijderen of zo. Maar de nieuwe trend is dat mensen moeten gewoon hun dagelijks leven in de wijk kunnen uitvoeren. En dat betekent lopen, fietsen, 5 minuutjes naar de winkel of het medisch centrum. Zo niet met de auto komen naar het centrum bijvoorbeeld. Dat is een beetje het concept. Ik kan een presentatie doen over dat, maar dat is niet de auto’s weg, maar gewoon eerst prioriteiten geven aan mensen en aan kinderen. De voorzitter: Goed, dank u wel. Ik wil de heren heel hartelijk danken voor deze prachtige presentatie. En het was toch ook wel duidelijk, want er zijn mooie vragen uit voortgekomen. Dank u nogmaals en dan horen we in het vervolg wel hoe dit verder gaat lopen. De heer Piepenbrock: Dank u wel. De heer Flores Troche: Dank u. De voorzitter: Dan gaan we door op de agenda naar de punten ter advisering. TER ADVISERING 5.

Wijziging ruimtelijk kader voor het plangebied Hogewey (Kostverlorenlocatie) De voorzitter: En dan komen we bij punt 5, dat is een voorgesteld raadsbesluit. En punt 1 daarvan is in te stemmen met het wijzigen van punt 6 van het op 30 juni 2016 door de raad vastgestelde ruimtelijke kader voor het plangebied Hogewey. En wel als volgt: de bouwhoogte te maximeren tot zes bouwlagen met dien verstande dat bovenop het bestaande winkelcentrum maximaal vijf bouwlagen zijn toegestaan. Wie kan ik hierover het woord geven? Mijnheer ’t Hart. De heer ’t Hart: Goh, wat een eer voorzitter, als eerst. Dank u wel, voorzitter. Ja, ik ga natuurlijk niet de raadsvergadering uitgebreid op dit onderwerp in. U heeft ons gevraagd ons dit keer te beperken, omdat we meer agendapunten hebben. Dus ik kan het kort houden. Conclusie van mijn fractie in ieder geval dat wij met dit raadsvoorstel zullen instemmen. En dat heeft enerzijds te maken dat als je nu naar het huidige

bestemmingsplan kijkt, dat je dan ook al kan bouwen fors. En als je kijkt naar de plannen en het terrein ligt al zo’n zes jaar braak. En als je met meneer Van Vestrum op Oord van: sociale woningbouw is zeer wenselijk. Dan zin dat voor ons argumenten om te zeggen: we gaan hiermee akkoord. En nou ja, naast het feit natuurlijk dat een aantal bewoners, zeg maar de laagbouwwoningen, daar kan ik me iets bij voorstellen dat ze daarvoor open waren. Maar de bewonerstang van Casparis en de bewoners van het Casparis-hof, die in de achterkant hierop kijken. Ik snap eerlijk gezegd niet zo goed het bezwaar. Ik denk dat het plan er alleen maar mooie van wordt. Dus voorzitter, ik ga niet meer zeggen vanavond, volgende week in de raad ga ik hier meer over zeggen. De voorzitter: Dank u wel, meneer ’t Hart. Mijnheer Boom. De heer Boom: Ja, voorzitter. Ik vind dit een lastige. Er worden kaders veranderd. De vorige keer bij de Irenelaan, toen werd het kader ook veranderd. Maar ik vond dat meer een semantische discussie. En dat ging ook maar om een klein gedeelte. In dit geval heb ik het idee dat er sprake is van de onderbouw van 2 woonwagens die nu in feiten, waarvan nu gezegd wordt: wij moeten dit als 1 woonwagen zien, terwijl er nog in het oude bestemmingsplan letterlijk zegt: dit zijn winkels in 2 lagen. En nu moeten we dit weer als 1 laag zien.

Daarbij denk ik dan: waarom? Waarom 5? Waarom kan het dan niet 4 worden? Brengt dat dan alles in gevaar? Maar hoe brengt dit dan alles in gevaar? Is het dan de bedoeling dat? De voorzitter: U bent weggevallen, mijnheer Boom. We horen u niet meer. De heer Boom: Was ik de hele tijd al niet te horen? De voorzitter: Nou, de laatste 3 minuten. De heer Boom: Kijk. Ik denk dat mijn muis uit zichzelf handelt. Dat zou wat zijn. Nee, maar wat ik wil zeggen is: boven het winkelcentrum zal commercieel gebouwd worden. Wat ik hoor zeggen, maar ik weet dat niet want mij is dat nooit verteld en dat staat ook nergens op schrift, dat Ymere die centen nodig heeft om weer verder te bouwen. Dus dan wil ik eigenlijk vragen: wat is dan het verschil tussen 4 verdiepingen of 5 verdiepingen? Is die ene verdieping met ik weet niet hoeveel huizen, misschien 3 of 4, is dat dan zoveel waard dat als dat wegvalt dat Ymere niet kan bouwen? Dat wil ik eigenlijk weten. Dus is de term net wat de vorige inspreker eigenlijk zei. Is dat dan een raar soort dwangmiddel van: als jullie geef 5 lagen toestaan, dan bouwen wij niet. Wat zit daar achter? Of is het zo van: nou ja, goed. We proberen dit en als jullie dan 4 zeggen doen we het ook. Ik zou zeggen: waarom geen 4? Ik bedoel: ik hoor dus geen argument die mij duidelijk maakt dat ik voor moet stemmen voor 5. Dat is eigenlijk mijn hele punt. Ymere had eigenlijk.

Nu kom ik weer op mijn oude praatje ten aanzien van Ymere. Sorry daarvoor misschien. Maar Ymere had eigenlijk 3 jaar geleden ook al kunnen bouwen dit. Ymere had 3 jaar geleden dit plan ook al kunnen neerzetten. En weet u waarom? Omdat ze in die 3 jaar totaal niet van hun visie zijn gewijzigd. Ze hebben geen stap breed gezet. En ik weet dondersgoed, die sociale woningen die zijn ontzettend nodig. En we willen ze ook heel erg graag. Dus laat daar geen misverstand over zijn. Maar waarom 5 en waarom geen 4? Kan iemand mij dit alsjeblieft uitleggen? En anders moet ik namelijk een soort schriftelijke vraag erover stellen dat ik in ieder geval iets weet. Dank u. Dit was het. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Boom. Dan ga ik naar meneer Rahimi. De heer Rahimi: Ja, dank u wel, voorzitter. Voorzitter, we zijn hier best wel lang mee bezig met dit traject. We zijn zelfs als raad op een gegeven moment samen met andere raadsleden ook zelfs naar Ymere geweest. We

hebben ook goed geluisterd naar de inspreker, meneer Van Dalen. En vanuit de VVD vinden we echter dat er echt waarheid zit in wat hij zegt. Kijk, ooit is het gesloopt en er is aangegeven: nooit meer hoogbouw. Dat is beloofd. Uiteindelijk komt er toch weer hoogbouw. Vervolgens ontstond er een enorme discussie over 4 laags, 5 laags, 6 laags. Maar daarbij werd wel een soort vertekend beeld gegeven van: nemen ze de Albert Heijn en de verdieping daarboven wel mee en die grote schot. En elke keer. En deze 5 lagen voelt volgens mij niet als wat afgesproken is. Dus dit voelt voor ons wel als een soort dwangmiddel. En wat mij dan hier opvalt, we hebben een aantal trajecten gehad hier in Weesp zoals bij de Jan Boutsteeg, bij de andere plekken. Dan willen we kaders wat overtreden of niet. Iedere fractie heeft daar een mening over. En wat hier gebeurd is: Ymere weet al jaren al van: er is eigenlijk niet goed geparticipeerd door de bewoners. Dat is gewoon zo. Dus wat komt er dan? Een voorstel. We gaan de kaders veranderen. Ja, en dan komt alles goed. Daar moet ik de inspreker echt gelijk in geven. Waardoor wij zeker niet achter dit voorstel staan. Dus, ja. En wij achten de participatie hoog, voorzitter. Tot zover. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Rahimi. Dan ga ik naar meneer Keesman. De heer Keesman: Ja, dank u wel, voorzitter. Wij hadden dit voorstel wel aan zien komen.

Het was natuurlijk duidelijk dat er nog niet helemaal aan de kaders voldaan werd en dat speelde zich dan vooral af bij de toren bovenop de Albert Heijn. Dat paste niet. Dat hebben wij dus ook al eerder besproken in de fractie. Hoe staan we daar nou tegenover als dat voorstel komt. Kijk, we hebben net die Irenelaan gehad. Daar paste het ook niet helemaal. Toen heb ik gezegd: we gaan ermee akkoord, maar dit moet geen gewoonte worden. Het moet natuurlijk niet zo zijn dat ontwikkelaars zeggen van: we krijgen het er toch wel door bij de raad van Weesp. Toch gaan we nu zeggen dat wij hier dan alles afwegende hiermee akkoord zullen gaan. Nog wel afhangende van het antwoord op de vraag van meneer Boom. Als er ruimte is, dan zouden we die natuurlijk ook graag benutten. Maar ik denk dat de inspreekronde de dilemma’s heel goed heeft neergezet. Aan de ene kant de dilemma’s van de bewoners die dit liever niet zien. We spreken toch tegen dat er geen participatie geweest is. Er is wel degelijk een aanpassing van het ontwerp als geheel geweest. Over de andere kant natuurlijk, die enorme hoeveelheid mensen die op een woning zitten te wachten. Ja, de berekening 90 huizen en 200 mensen die op ieder huis zitten te wachten dat zijn 1.800 mensen. Dat was een beetje raadselachtig. Wij komen meer op 66 sociale woningen.

Stel dat daar inderdaad voor iedere woning 200 mensen daar graag in zouden willen wonen, dan kom je op 13.200 mensen die op een woning zitten te wachten. Zal ongetwijfeld dubbel in zitten, maar het geeft wel de enorme druk weer. We hebben met zijn allen ook gezegd dat we niet buiten het stedelijk gebied willen bouwen. Ja, we moeten toch wat. Dus alles tegen mekaar afwegen, dan zeggen wij met pijn in het hart: wij zullen hiermee akkoord gaan. Dank u wel. De voorzitter: Dank u wel, mijnheer Keesman. Dan heb ik nog meneer Sluyk. Mijnheer Sluyk, gaat uw gang. De heer Sluyk: Ja, dank u wel, voorzitter. Ik zou toch graag in dit vreselijke dossier, want dit loopt al zo’n lange tijd. Ik markeer toch nog even een aantal dingen. De vreselijke manier waarop deze kaderstelling heeft plaatsgevonden waardoor we nu in de ellende zitten. Ik wil dat toch nog even benoemd hebben. Op de achterkant van een sigarendoosje zijn de kaders gesteld door de PvdA en door GroenLinks en door de WSP en daardoor zitten we nu in de ellende. Ik heb toen al gewaarschuwd. Luister, laten we niet dit even heel snel doen. Laten we met elkaar in discussie gaan en dan komen we er zeker uit met elkaar. Dan wordt er gedraaid aan alle kanten. Het participatieproces is deels goed verlopen, is deels goed verlopen.

Maar aan de andere kant, als ik vanavond nog, ik heb ze nog geeneens kunnen lezen, raadsinformatiebrieven binnen krijg over de burgerparticipatie en de inspreker ook nog even daarover hoor, dan kan ik niet anders constateren dat dat niet geheel vlekkeloos is verlopen. En dat is het zoveelste project waar dat gebeurd. Om maar niet van de

Weesper school te spreken. Dan komt er een inspraakreactie van meneer Van Dalen en daar worden nogal, daar komen een aantal zware aantijgingen richting het college en richting de wethouder. Over chantage wordt er gesproken. En het hangen van de oren, het oren laten horen, naar de projectontwikkelaars. En dat is ook niet nieuw. Dit hebben we ook al meer gehoord. Weesper school, Weesper werf, prinses van Weesp en nu wederom. Ik zou toch graag van het college een reactie willen hebben op deze zware aantijgingen die worden gedaan door meneer Van Dalen. En dan zit je met een duivels dilemma. Want aan de ene kant weet je dat je sociale woningbouw nodig hebt en dat je die woningen heel hard nodig hebt na de sloop van de flat. Waar ook bestuurders uitspraken hebben gedaan. En daar worden we continue aan herinnerd door een directeur van de woningbouw en door een wethouder. Hier komt geen hoogbouw meer. En dan krijgen we dus dit. Nou, daardoor begrijp. Ik begrijp meneer Keesman ook die ook zegt eigenlijk van: ja, ik ben hier niet zo happig op. Maar ja, je wilt toch ergens wat. En ik kan u wel vertellen, voorzitter, kan ik meneer Keesman vertellen, dit is wel echte sociale woningbouw. Bij de prinses van Weesp bent u beetgenomen met de sociale woningbouw. Maar daar bent u waarschijnlijk ook al achter gekomen na een brief die u ook heeft ontvangen, volgens mij.

En zo niet, dan hebben we het er nog wel eens een keer over. Althans, ik niet met u voorzitter, maar met meneer Keesman. Ik moet via u spreken, sorry. Het blijft voor de CDA fractie nog steeds een duivels dilemma. Want het dilemma sociale woningbouw, seniorenwoningen, we hebben het heel hard nodig. Het terugbouwen van de flat willen we ook niet. En als we nou, en dat wil ik toch even weten van het college. Als we nou dit voorstel niet omarmen, dan blijven de oude kaders in stand staan. Wat voor wezenlijk verschil geeft dat dan? Want wij hebben als CDA ons altijd op het standpunt gesteld: je mag daar best. Je mag sowieso in het hele complex mag je best, op het gebied, mag je best bouwen. 4 Laags, hoger niet. Nou, het werd 6 laags. Dat is door Ymere in eerste instantie gecreëerd op basis van de kaders. Nou, toen zijn ze met 5 hoog gekomen. Die op dat winkelcentrum, ja, daar zijn wij nooit zo happig op geweest. Kijkt u ook maar na wat wij daarover gezegd hebben. En ik vind het nogal niet wat. Want het is 3 meter hoog, dan nog 5 erop. Ik vind het nogal wat hoogtes die daar komen. En als we dit nou niet aannemen, wat heeft dat dan voor consequenties? Is dat voordeliger, is dat nadeliger? Ik hoor graag de antwoorden van de wethouder daarop. Dank u wel. Dat was mijn eerste termijn. Ik zie een interruptie van meneer Pfeiffer. De voorzitter: Ja, mijnheer Pfeiffer.

De heer Pfeiffer: Nee, dat was geen interruptie. Dat was een termijn aanvraag. De voorzitter: Sorry. Dan een interruptie van meneer Rahimi. De heer Rahimi: Ja, dank u wel, voorzitter. Ja, mag ik, voorzitter? Voorzitter, ja ik heb eigenlijk een interruptie voor 2 collega’s. Meneer Keesman en Sluyk, die hetzelfde punt maakte net over: ja, de woningen tekort. Dat vinden wij trouwens ook als VVD. We maken ons zorgen. Maar zou het hun mening veranderen hoe hierover te besluiten. We hebben net namelijk een presentatie gehad over Aetsveld wat nooit, volgens mij, bebouwd zou worden. Maar als ik goed geluisterd heb komen daar ook woningen en meer bebouwing. Zou dat standpunt, als daar meer woningen komen, hun standpunt over dit onderwerp veranderen? De heer Sluyk: Voorzitter, als ik daar antwoord op mag geven. Ik denk dat ik deze zaken even uit elkaar wil houden. Ik weet het. Hier was woningbouw. Hier moet woningbouw terugkomen op de ene of andere manier. Dat is een wetenschap. Over Aetsveld, om dat stuk te bouwen waar we al eens eerder als raad, althans als individuele fracties, over geconsulteerd zijn, daar wil ik nog helemaal geen uitspraken over doen. En ik zie het zeker niet in relatie met elkaar.

De voorzitter: Dank u wel. Dan geef ik meneer Keesman ook nog even de gelegenheid om te antwoorden op de vraag van meneer Rahimi. De heer Keesman: Ja sorry, voorzitter. Ik kon de microfoon niet vinden. Nee, dat zal ons standpunt niet veranderen. Dank u. De voorzitter: Goed, dank u wel. Dan ga ik nu naar meneer Pfeiffer. De heer Pfeiffer: Ja, dank u wel, voorzitter. Voorzitter, en ook eigenlijk collega raadsleden. Heeft u weleens beseft dat kaders juridisch totaal niet houdbaar zijn? Dus op het moment dat wij als raad kaders stellen, dan wegen die niet mee bij de afweging van de vergunning. Het is een leidraad richting het college. Dus iedereen kan op basis van het bestemmingsplan, een bouwbesluit, de welstand en de brandveiligheid, die 4 punten en niet meer en niet minder, een bouwaanvraag indienen. Dus op het moment dat Ymere nu een bouwaanvraag indient dat voldoet aan het bouwvlak zoals dat vastgelegd is in bestemmingsplan mogen ze daar aangezien er geen hoogtes gelimiteerd zijn behalve de molenbiotoop terugbouwen wat ze willen. Kaders zijn in dat opzicht slechts een leidraad voor het college om verder in gesprek te gaan met een ontwikkelaar om te kijken of ze kunnen komen tot een aanpassing van het bestemmingsplan. Dus we moeten de kaders ook niet heel veel meerwaarde toe hechten dan dat we nu eigenlijk aan het doen zijn.