CConstaterende datWaterland
Koppel je AI →
Document · PDF

301-198 Bijlage 1 Beslissing op bezwaar verzoek om handhaving ILT (geanonimiseerd)

Raadsvergadering 13 juni 2024, gemeente WaterlandBij agendapunt: Insprekers over niet-geagendeerde onderwerpen19.461 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 3

zal onder de top van de dijk een extra knikpunt in het talud worden aangebracht, waarbij idealiter de steenbekleding tot aan dit knikpunt reikt en het bovenste, steilere deel van de dijk wordt uitgevoerd in gras.35 Tot slot is in het MER omschreven dat het nieuwe dijklichaam een helder herkenbare kruin zal hebben, waarbij geldt dat de hoogte van de dijk beperkt wordt door een brede voorberm. Deze voorberm zal worden aangelegd rond de waterlijn en zijn voorzien van stortsteen. Ook zal de materialisering van de dijk zich kenmerken

kenmerk

8-4-23-0567.001

aanvulling op, en waar nodig een actualisatie van, het KRK en geeft aan dat binnen de randvoorwaarde (water)veiligheid - zowel “hoe smaller, hoe beter” als “hoe lager hoe beter” geldt voor de dijk. Daarbij wordt opgemerkt dat waar mogelijk de hoogte wordt beperkt door het aanbrengen van een brede voorberm, door maatregelen in de vooroever en een verruwing van het buitentalud.33 In de NRO is omschreven dat de dijk zich aan de buitenzijde als “hard, ruw en stenig” mag tonen en dat de buitenzijde van de dijk (deels) wordt versterkt met een steenbekleding en een brede voorberm. Toegelicht is dat de steenbekleding aan

aansluiting op de Verbindingsweg als “zichttalud”, alhoewel het bestaand

Ons

door een

stenige buitendijkse zijde, waarbij zoveel als mogelijk - maar in ieder geval langs de Rozenwerf, vuurtoren en haven - basalt wordt toegepast.3 Ik stel op grond van het bovenstaande vast dat in het Projectplan noch de daarvan

deel uitmakende stukken een (expliciete) randvoorwaarde is gesteld voor wat betreft de hoogte van het knikpunt tussen buitentalud (waar zetsteen wordt

toegepast) en buitenberm (waar stortsteen wordt toegepast). Criteria opgenomen in deze documenten die hieromtrent een indicatie geven, sluiten overigens ook niet altijd op (volledig) elkaar aan. Zo noemt het KRK de uitgangspunten als “hoe smaller, hoe beter” en “hoe lager hoe beter.” Hierbij spreekt het KRK over een

circa 3 meter vlakke onderberm, terwijl de NRO aangeeft dat waar mogelijk de hoogte wordt beperkt door onder meer het aanbrengen van een (zo laag mogelijke) brede voorberm en een verruwing van het buitentalud (door middel van regelmatig stortsteen). Verder stelt het MER als dat de hoogte van de dijk wordt beperkt door een brede voorberm voorzien van stortsteen, aangelegd rond de waterlijn. Al deze criteria (gezamenlijk) lijken aan te sturen op een zo laag mogelijk knikpunt. Tegelijkertijd wordt in de documenten ruimte geboden voor een andere keuze, hetgeen ook bij past het karakter daarvan. De documenten 31 Zie het KRK, pagina 43.

22 Zie het KRK, pagina 44. 33 Zie de NRO, pagina 31. 3* Zie de NRO, pagina 35. 3 Zie de NRO, pagina 41.

* Zie het MER, paragraaf 3.2.1. Deze paragraaf bevat daarnaast ook nog een aantal verdere omschrijvingen, maar deze stemmen overeen met de beschrijving in het Projectplan.

19

zijn, zoals Rijkswaterstaat ook stelt, opgesteld als afwegingskader om de

uT

ruimtelijke kwaliteit en cultuurhistorische waarde te waarborgen,

Juridische Zaken

maar deze

mogen niet ten koste gaan van de waterveiligheid. Hierbij geldt het principe “safety first, quality to0.”

Ons kenmerk

In het Definitief Ontwerp ligt de “knik” - en daarmee het stortsteen -boven de

8-4-23-0567.002

waterlijn. Dit zal ook in 2075 na zetting, autonome bodemdaling en peilverhoging

_ 8%23:9567.003

8-4-23-0567.001

het geval zijn. Deze ontwerpkeuze is in de Ontwerpnota Waterveiligheid onderbouwd vanuit de voordelen voor waterveiligheid en ruimtelijke kwaliteit; het is hierdoor mogelijk om een (meer) compacte en/of smalle dijk te realiseren.37 Omdat de documenten geen harde normen bevatten en aan de ontwerpkeuze in

het Definitief Ontwerp een afweging van relevante belangen ten grondslag ligt, is het Definitief Ontwerp op dit onderdeel niet in strijd met het Projectplan. De Eilandraad heeft in dat kader nog opgemerkt dat, om te voldoen aan het principe safety first, quality too”, het ook mogelijk was geweest om de dijk hoger te maken. Hoewel deze stelling van de Eilandraad kan kloppen, betekent dit niet dat het huidige ontwerp in strijd is met het Projectplan. Zoals eerder aangegeven, dien ik te beoordelen of de gekozen ontwerpoplossing past binnen de randvoorwaarden van het Projectplan. Het is niet aan mij om te beoordelen of andere mogelijke ontwerpoplossingen meer wenselijk zijn. Het Projectplan voorziet in deze namelijk in deze ontwerpruimte. Ik stel derhalve vast dat het Definitief Ontwerp voldoet aan de randvoorwaarden op het gebied van ruimtelijke kwaliteit die in het Projectplan uiteen zijn gezet. Ik laat onbeantwoord of het Definitief Ontwerp past binnen het EPvE en of het EPVE in overeenstemming is met het Projectplan. Het EPVE is geen onderdeel van het Projectplan en is (pas) opgesteld nadat het Projectplan was vastgesteld. Derhalve speelt het EPVE geen rol in mijn beoordeling. 8.3.5.

Effecten op milieu en ecologie

Nu is vastgesteld dat het Definitief Ontwerp voldoet aan de randvoorwaarden

vermeld in punten 1 tot en met 5 van paragraaf 2.2 van het Projectplan, moet (nog) worden beoordeeld of wordt voldaan aan de randvoorwaarden

vermeld

in

punten 6 en 7 daarvan. Hierin is aangegeven dat het Definitief Ontwerp moet voldoen aan de voorwaarden van de vastgestelde vergunning in het kader van de Wet natuurbescherming (hierna: Wnb-Vergunning) en dat de aan het Definitief Ontwerp verbonden milieueffecten niet groter zijn dan de maximale milieueffecten beschreven in het MER en de Passende Beoordeling. De Eilandraad heeft geen expliciete gronden gericht tegen het al dan niet voldoen van het Definitief Ontwerp aan deze randvoorwaarden. Wel heeft zij in haar bezwaarschrift gerefereerd aan de opdracht aan Rijkswaterstaat om het Projectplan aan te passen met een nadere motivering, waarmee duidelijk moest worden wat de effecten van de optimalisatie in het Definitief Ontwerp zijn voor

milieu (en veiligheid en (onderhouds)kosten). Om die reden ga ik n deze heroverweging

in op deze randvoorwaarden.

In haar bezwaar heeft Rijkswaterstaat betoogd dat in het MER de worst case scenario's in ogenschouw zijn genomen. Daarmee zou rekening zijn gehouden de effecten van verschillende ontwerpoplossingen binnen het maximale ruimtebeslag. Ook heeft Rijkswaterstaat aangegeven dat het ruimtebeslag in

met

? Zie de Ontwerpnota Waterveiligheid, paragraaf 3.3.

20

belangrijke mate bepalend is voor de mogelijke milieueffecten. Ik volg Rijkswaterstaat hierin. Echter, zoals hierboven aangegeven, neemt dit niet weg dat beschouwd

uT Juridische

moet worden of de milieueffecten blijven binnen de maxima

omschreven in het MER. In dat kader heb ik in paragraaf 8.3.3. (al) aangegeven dat het Definitief Ontwerp past binnen het maximale ruimtebeslag zoals omschreven in het Projectplan. Dit heeft tot gevolg dat aangenomen mag worden dat de effecten ook binnen de onderzochte effecten van het MER blijven. Dat het Definitief Ontwerp voorziet in een minder buitenwaartse dijkversterking dan de alternatieven die in het MER zijn beschouwd

maakt dit niet anders. Bij alle

beschouwde alternatieven zullen er werkzaamheden aan de bestaande dijk (moeten) plaatsvinden. Dat de werkzaamheden aan de bestaande dijk in het Definitief Ontwerp meer opbouwend doet

er niet aan

af dat

in het

MER

en in het MER grotendeels afgravend zijn,

reeds

de

effecten

van

werkzaamheden

voor

het

gehele ruimtebeslag zijn beschouwd.

Het hiervoor gestelde met betrekking tot de effecten van de MER geldt ook voor de effecten van de Passende Beoordeling. Deze laatste is immers op dezelfde wijze als het MER opgezet. Wat betreft het voldoen

Wnb-Vergunning, relevante

aan de voorwaarden van de

merk ik tot slot op dat de vergunning terzake geen (andere)

voorwaarden

kent.

Ik kom dan ook tot de conclusie dat het Definitief Ontwerp voldoen aan de voorwaarden van de Wnb-Vergunning en dat de aan het Definitief Ontwerp verbonden milieueffecten niet groter zijn dan de maximale milieueffecten beschreven

8.4.

in het MER.

Overige

bezwaren

Nu ik op grond van het bovenstaande tot de conclusie kom dat er geen sprake is van een (aanstaande) overtreding van artikel 5.4 van de Wtw, de verder door partijen geformuleerde bezwaren. 9.

kom

ik niet toe aan

Conclusie

Gelet op het bovenstaande verklaar ik het bezwaar van de Combinatie nietontvankelijk. De bezwaren van de Eilandraad en Rijkswaterstaat verklaar ik gegrond. Ik herroep het bestreden besluit en wijs het verzoek om handhaving van de

Eilandraad

10.

af.

Meer informatie, verzending,

rechtsmiddelen

Voor meer informatie over deze beslissing kunt u contact opnemen personen genoemd in de kantlijn van deze brief.

met de

Indien u het niet eens bent met deze beslissing, dan kunt u hiertegen beroep instellen.

Zaken

Hieronder

is vermeld

hoe

u dat kunt

doen.

Deze brief zend ik u per post en per e-mail toe. Hoogachtend, DE MINISTER VAN namens deze,

INFRASTRUCTUUR

EN WATERSTAAT,

21

Ons

kenmerk

8-4-23-0567.001 8-4-23-0567.002 8-4-23-0567.003

(geanonimiseerd)

uT

Juridische

Zaken

Teamleider Bezwaar en beroep Ons kenmerk 8-4-23-0567.001 8-4-23-0567.002 8-4-23-0567.003

Rechtsmiddelenclausule

Indien u zich niet met bovenstaande beslissing kan verenigen dan kan binnen zes weken, na ingang van de dag na die waarop de beslissing is bekendgemaakt/verzonden, beroep ingesteld worden bij de bevoegde rechtbank voor uw woon- of vestigingsplaats (zie www.rechtspraak.nl/rechtbanken). Het beroepschrift dient te zijn ondertekend

en tenminste het volgende te

bevatten:

1) naam en adres van de indiener; 2) de dagtekening; 3) vermelding van de datum en het nummer of kenmerk van het besluit waartegen het beroepschrift zich richt;

4) een opgave van de redenen waarom

u zich niet met het besluit kunt verenigen.

Zo mogelijk dient bij het beroepschrift een fotokopie te worden gevoegd van het

besluit, waarop het geschil betrekking heeft. Voor de behandeling van het beroepschrift wordt een bedrag aan griffie geheven.

De griffier wijst de indiener van het beroepschrift op het verschuldigd zijn van het griffierecht en geeft daarbij aan op welke wijze het verschuldigde griffierecht moet worden

voldaan.

22

Bijlage

1 Wettelijk kader

1T Juridische Zaken

Ons

Invoeringswet Omgevingswet i

8-4-23-0567.002

,

8-4-23:0567.003

Artikel 4.3. (besluit op aanvraag) Als voor de inwerkingtreding van de Omgevingswet een aanvraag om

een besluit

is ingediend, blijft het oude recht, met uitzondering van artikel 3.9, derde lid, eerste zin, van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht, van toepassing: a.

als tegen het besluit beroep openstaat: wordt,

b.

als tegen het besluit geen beroep openstaat:

tot het besluit onherroepelijk

tot het besluit van kracht

wordt. Waterwet Artikel

1.

1.1

In deze wet en de daarop berustende bepalingen wordt, tenzij anders bepaald, verstaan onder: J beheerder: bevoegd bestuursorgaan van het overheidslichaam dat belast is met beheer; [-]

Artikel

1.

2.2

In de bij deze wet behorende bijlage II wordt voor elk dijktraject, met uitzondering van dijktraject 16-5, vermeld in bijlage I, een signaleringswaarde vastgesteld. De signaleringswaarde is voor:

a.

een dijktraject, niet zijnde een dijktraject als bedoeld in onderdeel b, de overstromingskans per jaar waarvan overschrijding op grond van artikel 2.12, vijfde lid, wordt gemeld aan Onze Minister;

b.

2.

kenmerk

8-4-23-0567.001

de dijktrajecten 201, 204a, 204b, 206, 208 tot en met 212, 214 tot en met 219 en 222 tot en met 225, vermeld in bijlage I, de faalkans per jaar waarvan overschrijding op grond van artikel 2.12, vijfde lid, wordt gemeld aan Onze Minister.

In de bij deze wet behorende bijlage II wordt voor elk dijktraject een ondergrens vastgesteld. De ondergrens is voor:

23

a.

een dijktraject als bedoeld in het eerste lid, tweede zin, onderdeel a, de overstromingskans per jaar waarop het dijktraject ten minste berekend moet zijn;

uT Juridische

Ons

b.

een dijktraject, genoemd moet zijn;

dijktraject 16-5, vermeld in bijlage I, indien dit hydraulische belasting ondervindt door het overstromen van het door een voorliggend dijktraject beschermde gebied, de overstromingskans waarop het dijktraject dan ten minste berekend moet zijn.

3.

Onverminderd

het tweede lid vermeldt bijlage II voor:

a

een dijktraject dat een toename van hydraulische belasting kan ondervinden ten gevolge van een maatregel gericht op het vergroten van de afvoer- of bergingscapaciteit van een watersysteem, de overstromingskans waarop het dijktraject ten minste berekend moet zijn, indien een zodanige toename optreedt;

b.

de dijktrajecten 208 tot en met 210 en 225 de kans op niet-sluiten

waaraan de stormvloedkering ten minste moet voldoen, indien deze gesloten moet worden Artikel

5.3

De beheerder neemt, met inachtneming van de bij of krachtens hoofdstuk 2 gestelde regels, ten aanzien van de waterstaatswerken onder zijn beheer de nodige maatregelen voor het veilig en doelmatig gebruik daarvan, overeenkomstig de krachtens hoofdstuk 4 aan die waterstaatswerken toegekende functies. Artikel

1.

5.4

De aanleg of wijziging van een waterstaatswerk door of vanwege de beheerder geschiedt overeenkomstig een daartoe door hem vast te stellen projectplan. Met de aanleg of wijziging van een waterstaatswerk wordt

gelijkgesteld de uitvoering van een werk tot beïnvloeding van een grondwaterlichaam. 2.

Het plan bevat ten minste een beschrijving van het betrokken werk en de wijze waarop dat zal worden uitgevoerd, alsmede een beschrijving van de te treffen voorzieningen, gericht op het ongedaan maken of beperken van de nadelige gevolgen van de uitvoering van het werk. Voor in bij algemene maatregel van bestuur te bepalen gevallen bevat het plan een inventarisatie van maatschappelijke functies en ambities en mogelijke innovaties waarmee de aanleg of wijziging van een waterstaatswerk gecombineerd zou kunnen worden, inclusief de mogelijkheden om het desbetreffende

werk

middels

een

van publiek-private samenwerking 3.

concessie

voor werken

of andere

vorm

te realiseren.

Bij of krachtens de algemene maatregel van bestuur, bedoeld

kenmerk

8-4-23-0567.001

in het eerste lid, tweede zin, onderdeel

b, de faalkans per jaar waarop het dijktraject ten minste berekend

c.

Zaken

in het

24

B-4-23-0567.002 B-4-23-0567.003

tweede lid, kunnen regels worden gesteld over de wijze waarop de inventarisatie wordt uitgevoerd en private partijen daarbij betrokken

IT Juridische Zaken

worden. ns

4.

De voordracht voor een krachtens het tweede lid vast te stellen algemene

maatregel van bestuur wordt niet eerder gedaan dan vier weken nadat het £ 0267003 ontwerp aan beide kamers der Staten-Generaal is overgelegd.

S.

Indien het plan de verlegging van een primaire waterkering

betreft, kan

het voorts voorzieningen bevatten met betrekking tot de inpassing in de omgeving van het gebied tussen de plaats waar de oorspronkelijke primaire waterkering is gelegen, en de plaats waar de nieuwe primaire waterkering 6.

komt te liggen.

Het eerste lid is niet van toepassing, indien ten aanzien van een in dat lid

bedoeld werk de Tracéwet of de Spoedwet wegverbreding van toepassing is, of indien ten aanzien van dat werk toepassing wordt gegeven aan afdeling 3.5 van de Wet ruimtelijke ordening. Artikel

8.1

1.

De

beheerder

3.

heeft

tot taak:

zorg te dragen voor de bestuursrechtelijke of krachtens

de hoofdstukken

handhaving van het bij

5 en 6 of krachtens

artikel

10.1

bepaalde, voor zover betrekking hebbend op de door hem beheerde watersystemen en de daarbij behorende beschermingszones en van het bij of krachtens titel 12.3 van de Wet milieubeheer bepaalde met betrekking tot het brengen van stoffen in een oppervlaktewaterlichaam;

b.

gegevens die met het oog op de uitoefening van de onder a bedoelde taak van belang zijn, te verzamelen en te registreren;

c.

klachten te behandelen die betrekking hebben op de naleving van de in onderdeel

2.

a bedoelde

voorschriften.

Met de beheerder worden voor de toepassing van het eerste lid

gelijkgesteld gedeputeerde staten, ter zake van handelingen als bedoeld in artikel Artikel

kenmerk

_ B-423-0567.001

6.4.

8.5

Onze Minister is bevoegd tot het toepassen van bestuursdwang ter handhaving van het bij of krachtens deze wet bepaalde in gevallen waarin de bestuursrechtelijke handhaving daarvan is opgedragen.

hem de zorg voor

25

Bijlage I. Primaire waterkeringen en dijktrajecten als bedoeld in artikel

uT

1.3, eerste lid

Juridische Zaken

Ons

Normtrajecten

kenmerk

8-4-23-0567.001 8-4-23-0567.002

8-4-23-0567.003

L]

Bijlage IL. Normen voor dijktrajecten als bedoeld in artikel 2.2, eerste lid (signaleringswaarden) Traject Overstromingskans als

bedoeld in artikel 2.2

lid,

tweede zin, aanhef en onderdeel a

Faalkans als

n artikel 2.2, eerste

lid, tweede zin, aanhef en onderdeel

b

1 1301

1:300

t

ijlage TI. Normen voor dijktrajecten als bedoeld en derde lid (ondergrenzen) Traject Overstromingskans als bedoeldinartikel2.2,

e lid, tweede zin, aanhef en onderdeel 3

Faalkans als

Overstromingskans

bedoeldin

_

artikel2.2,

_ twe de

als

bedoeldinartikel2.2,

Iid, t

zin,

aanhefen onderdeelc

in artikel 2.2, tweede

Overstromingskans

als Kans op niet-

bedoeldinartikel2.2,

derdelid,aanhefen onderdeel

a

sluiten als

'

bedoeld in artikel 2.2,

t 1301

1:100

t

Waterbesluit Artikel

3.2

Het beheer van de primaire waterkeringen en andere waterkeringen die zijn

26

vermeld

in bijlage II bij dit besluit berust bij het Rijk.

uT

Juridische

Zaken

Bijlage IIL Waterkeringen in beheer bij het Rijk (Bijlage bij artikel 3.2 van

het Waterbesluit)

Ons

kenmerk

8-4-23-0567.001

1.

8-4-23-0567.002

Primaire waterkeringen

8-4-23-0567.003

L. -

Marken;

L. Organisatie- en mandaatbesluit Infrastructuur en Waterstaat 2023 Artikel 22. Inspectie Leefomgeving

1.

en Transport

De Inspectie Leefomgeving en Transport staat onder leiding van de inspecteur-generaal

Leefomgeving

en Transport.

2.

De Inspectie Leefomgeving en Transport ressorteert rechtstreeks onder de secretaris-generaal.

3.

De organisatie van de Inspectie Leefomgeving en Transport wordt nader vastgesteld door de inspecteur-generaal.

4.

De Inspectie Leefomgeving en Transport bewaakt en stimuleert de

naleving van wet- en regelgeving voor een veilige en duurzame leefomgeving en transport. Daarmee

is de Inspectie Leefomgeving en

Transport en haar onderdelen, voor zover het betreft het werkterrein van het ministerie,

samenhangende

belast met

de volgende taken

en alle daarmee

activiteiten:

a.

de handhaving van wet- en regelgeving;

b.

vergunningverlening en het verlenen van andere toestemmingen, waaronder certificering en ontheffingen;

c.

het verrichten van ongevallenonderzoek verband houdende met de taken genoemd in de onderdelen a en b;

d.

de voorbereiding van een besluit tot het nemen,

intrekken, dan

wel uitvoeren van een besluit tot indeplaatsstelling op grond van titel IIL hoofdstuk VIIT, van de Provinciewet en hoofdstuk VIIL, paragraaf 3, van de Gemeentewet. 5.

De Inspectie Leefomgeving a.

het toetsen van

en Transport is voorts belast met:

de uitvoerbaarheid

en

handhaafbaarheid

van

alle

beleidsnota's en nieuwe wet- en regelgeving, die voor de uitvoering van de taken, genoemd in het vierde lid, onderdelen a tot en met c van belang zijn;

27

b.

het geven van signalen over de naleving van wet- en regelgeving die betrekking kunnen hebben op wenselijke wijzigingen van de wet- en regelgeving;

_ 17 Juridische Zaken

c.

de taken van de bevoegde autoriteit, bedoeld in de in artikel 1.1,

_ 8423:0567.001

Ons

eerste lid, van de Wet luchtvaart genoemde basisverordening, en _ 84239307908 de verordeningen die zijn vastgesteld krachtens deze verordening, tenzij deze taken bij of krachtens wettelijk voorschrift elders zijn belegd;

d.

e.

het geven en intrekken van een beschikking, bedoeld in artikel 25, derde lid, van de Wet belastingen op milieugrondslag, en alle daarmee samenhangende activiteiten; het bijhouden van het voertuigregister, bedoeld in artikel 26aa, eerste lid, van de Spoorwegwet, en het toekennen van een Europees voertuignummer als bedoeld in artikel 26aa, derde lid, van de Spoorwegwet;

f

het aanmelden van conformiteitsbeoordelingsinstanties als bedoeld in artikel 26u, eerste lid, van de Spoorwegwet;

g.

het aanwijzen van conformiteitsbeoordelingsinstanties als bedoeld in artikel 26v, eerste lid, van de Spoorwegwet;

h.

het aanmelden van beoordelingsinstanties als bedoeld in artikel 6 van Externe link: Uitvoeringsverordening (EU) nr. 402/2013 van de Commissie van 30 april 2013 betreffende de

gemeenschappelijke veiligheidsmethode voor risico-evaluatie en beoordeling en tot intrekking van Externe link: Verordening (EG) nr. 352/2009 (PDEU

2013, L 121);

het uitvoeren van de taken van de aanmeldende autoriteit, bedoeld in artikel 19, eerste lid, van Gedelegeerde Externe link:

verordening (EU) 2019/945 van de Europese Commissie van 12 maart 2019 inzake onbemande

luchtvaartuigsystemen en uit

derde landen afkomstige exploitanten van onbemande luchtvaartuigsystemen (PbEU 2019, L152/1); j.

de taken van de markttoezichtautoriteit als bedoeld in artikel 35, eerste lid, van Gedelegeerde Externe link: verordening (EU) 2019/945 van de Europese Commissie van 12 maart 2019 inzake onbemande uchtvaartuigsystemen en uit derde landen afkomstige exploitanten van onbemande luchtvaartuigsystemen (PbEU 2019, L152/1).

6.

Onverminderd het bepaalde in het vierde en vijfde lid kan de Inspectie Leefomgeving en Transport specifieke taken uitvoeren die voortvloeien uit verdragsrechtelijke verplichtingen of Europese regelgeving, waaronder: a.

kenmerk

de taken van de nationale veiligheidsinstantie, bedoeld n artikel 16, tweede lid, van Externe link: Richtlijn (EU) 2016/798 van het Europees Parlement en de Raad van 11 mei 2016 inzake veiligheid

28

op het spoor (PbEU 2016, L 138/102), voor zover het niet betreft het vaststellen of wijzigen van algemeen verbindende

uT

Juridische

Zaken

voorschriften; Ons

b.

de taken van de nationale toezichthoudende instantie, bedoeld

in

artikel 4, eerste lid, van Externe link: Verordening (EG) nr. 549/2004

van het Europees

Parlement en de Raad

van

het gemeenschappelijke Europese luchtruim (de kaderverordening) (PDEG L 96/1). De Inspectie Leefomgeving en Transport kan handhavende taken verrichten op het werkterrein van andere ministeries.

De Inspectie Leefomgeving en Transport stelt jaarlijks een meerjarenplan en een jaarverslag op.

1

27.

Mandaat

aan

en

Aan

de diensthoofden

ondermandaat wordt

mandaat

door

diensthoofden

verleend

ten

aanzien

van

alle

bevoegdheden die behoren bij de uitoefening van de taken van hun dienst, genoemd in paragraaf 2.3, dan wel in overige wet- en regelgeving, waaronder mede begrepen het bepalen van beleid, het uitvoeren van het

beleid en de bedrijfsvoering van de dienst, een en ander tenzij bij wettelijk voorschrift anders is bepaald en onverminderd de artikelen 30 tot en met 32.

Een diensthoofd kan de aan hem verleende bevoegdheden in ondermandaat

verlenen

aan:

a.

een onder hem

ressorterend

b.

een andere onder hem

c.

een niet onder zijn dienst ressorterend dienstonderdeelhoofd of functionaris, mits de mate waarin en de wijze waarop het

dienstonderdeelhoofd;

ressorterende functionaris; en

toegekende mandaat moet worden uitgeoefend schriftelijk zijn vastgelegd. De directeur-generaal Rijkswaterstaat kan bij het verlenen van ondermandaat, bedoeld n het tweede lid, onder a, bepalen dat het dienstonderdeelhoofd

directeur-generaal

ondermandaat

kan verlenen

aan

een

onder

de

Rijkswaterstaat ressorterende functionaris.

De directeur-generaal Luchtvaart en Maritieme Zaken kan ondermandaat verlenen aan de directeur-generaal Rijkswaterstaat voor zover het de

uitvoering van zijn taken met betrekking tot luchthavens betreft, mits de mate waarin en de wijze waarop het toegekende mandaat moet worden uitgeoefend schriftelijk zijn vastgelegd. Instellingsbesluit directoraat-generaal Rijkswaterstaat 2013 Artikel

8-4-23-0567.002 8-4-23-0567.003

10 maart

2004 tot vaststelling van het kader voor de totstandbrenging van

Artikel

kenmerk

8-4-23-0567.001

3

29

1.

Het directoraat-generaal Rijkswaterstaat is, namens de Minister van

UT

Infrastructuur en Waterstaat, belast met de navolgende daarmee samenhangende activiteiten:

Juridische Zaken

hoofdtaken en

ons

a.

de aanleg, het beheer en het onderhoud van waterstaatswerken

_

b.

de uitvoering van beleid met betrekking tot milieu, leefomgeving, mobiliteit, verkeersveiligheidsaudits en verkeersveiligheidsinspecties voor zover dit niet bij of krachtens de wet aan een ander bestuursorgaan of een ander onderdeel van

en wegen in beheer bij het Rijk;

het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat is opgedragen of gemandateerd; c

het verrichten

dan

wel

bevorderen

van

onderzoek

van de Minister van Infrastructuur en Waterstaat

en

het

adviseren

over hetgeen

dienstig kan zijn voor de uitvoering van de taken genoemd onderdelen d.

in

a en b;

het adviseren

over

en

het toetsen

van

de

uitvoerbaarheid

van

nieuwe wet- en regelgeving, die voor de uitvoering van de taken genoemd in onderdelen a en b, van belang is; e.

de vergunningverlening, besluitvorming over maatwerkvoorschriften, advisering, instemming en handhaving van wet- en regelgeving, voor zover dat niet uitdrukkelijk aan een ander

onderdeel

van

het Ministerie van

Infrastructuur en

Waterstaat is opgedragen, verband houdende met de uitvoering van de taken genoemd in onderdeel a, waarvoor de Minister van

Infrastructuuren Waterstaat bevoegd gezag is; f.

de toetsing van de uitvoerbaarheid van plannen, regelingen en projecten van andere bestuursorganen die gevolgen kunnen hebben voor de uitvoering van taken genoemd in onderdeel a;

g.

het beheer van de territoriale zee en de exclusieve economische zone, bedoeld in de Wet maritiem beheer BES, voor zover dit niet

bij of krachtens wet aan anderen is opgedragen of gemandateerd;

2.

h.

de uitvoering van de Wet bescherming Antarctica, en

i

de voorbereiding van onteigeningsbeschikkingen en het voeren van procedures in verband met onteigeningen en het opleggen van gedoogplichten;

j.

de subsidieverlening in het kader van het Hoogwaterbeschermingsprogramma.

Het directoraat-generaal Rijkswaterstaat heeft tevens tot taak het uitvoeren van opdrachten in naam en voor rekening van tweeden en derden.

30

kenmerk

84230567001

t

Bijlage

2 Verslag

hoorzitting

uT Juridische

Ons

Zaken

kenmerk

B-4-23-0567.001 8-4-23-0567.002 8-4-23-0567.003

31

Inspectie Leefomgeving en Transport

Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat

uT

Bezwaar en beroep Den Haag Postbus

16191

2500 8D Den Haag

Datum 1 maart

Ons

verslag

2024

kenmerk

B-4-23-0567.001 B-4-23-0567.002 B-4-23-0567.003

Bijlagen

Betreft

Hoorzitting als bedoeld betreffende

In artikel 7:2 van de Awb,

de bezwaarschriften

van de Combinatie

Hof

op Marken V.O.F. (verder: Hof op Marken), de Stichting Eilandraad Marken (verder: Eilandraad) en Rijkswaterstaat (verder: RWS) tegen het besluit d.d. 28 november

2023

met

kenmerk

ILT-

2023/HandMarken. besluit Vergaderdatum

1

maart

2024

Vergadertijd

10:00

Vergaderlocatie

Graadt van Roggenweg

Deelnemers

Namens de Inspectie Leefomgeving (verder: ILT):

uur tot 12:00

uur

500 te (3531 AH) Utrecht en Transport

(geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd)

Namens

Hof op Marken:

(geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd)

Namens

de

Eilandraad:

(geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd)

Namens

RWS:

(geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd) (geanonimiseerd)

Toehoorders

(geanonimiseerd)

Pagina 1 van

13

1.

Opening

uT

Juridische zaken

(geanonimiseerd) De voorzitter, e"

de hoorzitting en heet de aanwezigen

welkom.

(geanonimiseerd) (geanonimiseerd) De voorzitter stelt zichzelf, de notuhst,_en_vco

Bezwaar en beroep

De

voorzitter geeft aan dat hij en de secretaris niet betrokken zijn geweest bij het besluit dat vandaag aan de orde is. Daarmee wordt voldaan aan de eisen van de Algemene wet bestuursrecht, die stelt dat de meerderheid van de commissie en de voorzitter niet betrokken mogen zijn geweest bij de voorbereiding van het bestreden

besluit.

De deelnemers namens

Hof op Marken, de Eilandraad en RWS

stellen zichzelf kort

voor.

De voorzitter geeft aan dat van de hoorzitting een zakelijk verslag wordt gemaakt en vraagt of het bezwaarlijk is als ten behoeve van het maken van het verslag een geluidsopname

wordt gemaakt, welke na verwerking vernietigd zal worden.

Hof op Marken, de Eilandraad en RWS geven aan geen bezwaar te hebben en in te stemmen

met de vernietiging.

De voorzitter geeft een korte toelichting op de gang van zaken welk

besluit aan

2.

de orde

en licht kort toe

is.

Belanghebbendheid

Hof op Marken

De voorzitter geeft als punt van orde aan dat de Eilandraad vraagtekens zet bij de belanghebbendheid van Hof op Marken. Hij vraagt of partijen, naar aanleiding van de processuele beslissing om Hof op Marken tot de hoorzitting toe te laten, zich nog over dit punt willen uitlaten?

De Eilandraad geeft aan de beslissing op bezwaar af te wachten vooralsnog voldoende opgehelderd is. Hof

op

Marken

merkt

op

dat,

in

het

geval

het

en dat dit punt

handhavingsverzoek

wordt

toegewezen, zij binnen het (bestuursrechtelijke) overtredersbegrip zal vallen. Hof op Marken stelt dat zij belanghebbende is, nu zij rechtstreeks wordt getroffen door

een (mogelijke) negatieve beslissing en een dergelijke beslissing ook gevolgen voor de uit te voeren werkzaamheden met zich mee brengt.

feitelijke

De Eilandraad stelt in reactie dat Hof op Marken een afgeleide is van RWS. Tussen RWS en Hof op Marken bestaat een contractuele relatie; wanneer RWS — in het

geval

van

handhaving

- Hof op Marken

op basis van

die relatie niet dwingt

de

werkzaamheden te staken, zal RWS in overtreding zijn. Volgens de Eilandraad is het aldus voldoende om RWS als belanghebbende aan te merken. De Eilandraad erkent wel dat handhavend optreden gevolgen voor Hof op Marken met zich meebrengt.

Hof op Marken begrijpt dat de contractuele relatie tussen RWS wordt aangehaald, maar stelt dat het ingewikkelder is om bestuursrechtelijke zin te bepalen.

en Hof op Marken de overtreder in

Pagina 2 van

13

De voorzitter geeft aan dat in de beslissing op bezwaar een definitief oordeel over de belanghebbendheid van Hof op Marken zal worden gegeven.

uT Juridische zaken

Bezwaar

3.

en beroep

Toelichting bezwaarschriften

De voorzitter merkt - als woord vooraf - op dat de partijen het eens lijken te zijn over de (on)duidelijkheid van de inhoud en strekking het primaire besluit van de ILT. Hij geeft aan dat de partijen, indien gewenst, zich hier nog over kunnen uitlaten, maar dat er een helder beeld van de standpunten is. De voorzitter geeft ter suggestie mee dat de partijen zich in de toelichting richten op de punten waarover zij het meest verdeeld zijn. Dit betreft enerzijds de flexibiliteit in relatie tot de rechtszekerheid van het projectplan, waarbij kan worden afgevraagd wat het betekent

dat

het

referentieontwerp

indicatief"

is

en

in

hoeverre

de

meekoppelkansen bindend zijn. Anderzijds is dit de vraag of de waterveiligheid voldoende wordt geborgd in het Definitief Ontwerp (verder: DO), waarbij het gaat om de hoogte, de bekleding en het onderhoud van de dijk. Algemene bezwaargronden Eilandraad De voorzitter geeft het woord aan de Eilandraad.

De Eilandraad geeft allereerst aan dat het projectplan niet ter discussie staat en heeft (destijds) ook geen reden gezien om hiertegen bij de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State (verder: ABRVS) in beroep te gaan. De Eilandraad vindt het vreemd dat enerzijds de ILT RWS de mogelijkheid heeft geboden om het projectplan aan te passen en anderzijds dat Hof op Marken haar verwijt dat zij niet bij de ABRYS in beroep is gegaan. De Eilandraad geeft verder aan de redenering van Hof op Marken ten aanzien van de bevoegdheid van de ILT tot handhavend optreden te kunnen volgen. Echter, de Eilandraad merkt op dat zij in haar bezwaarschrift verzoekt om een zodanige herziening van het primaire besluit dat RWS als overtreder wordt aangemerkt. De Eilandraad stelt dat wanneer een dergelijk besluit wordt genomen, de ILT wel bevoegd zal zijn. Ook stelt de Eilandraad dat uit de beslissing uit het handhavingsverzoek volgt dat RWS - samengevat - of het projectplan had moeten aanpassen (inclusief het doorlopen van het traject van zienswijzen, bezwaar en beroep) of nader richting de Eilandraad had moeten motiveren op welke wijze het DO binnen projectplan past. De Eilandraad geeft aan dat RWS nu de bezwaarschriftprocedure aangrijpt om dit laatste te doen. Echter, de Eilandraad merkt op dat de dijkhoogte voor haar een breekpunt vormt en een nadere toelichting niet volstaat.

Zij kan en wil niet langer

betrokken zijn bij de uitvoering van een DO op deze hoogte. De Eilandraad

merkt

verder op dat haar verweten

wordt

niet langer met

RWS

in

gesprek te willen gaan, nadat de Eilandraad het handhavingsverzoek had ingediend. De Eilandraad geeft aan dat dit in principe correct is, maar stelt daarvoor al anderhalf jaar lang in discussie met

RWS

te zijn geweest

en een compromis te

hebben ‘aangeboden, De Eilandraad merkt op dat haars inziens RWS zich blijft focussen op het verdedigen van het DO en dat RWS niet wil reflecteren op het projectplan.

Dijkhoogte

Pagina 3 van

13

uT

De Eilandraad gaat vervolgens in op het verwijt van Hof op Marken en RWS dat zij geen deskundigenrapport(en) omtrent de dijkhoogte heeft overlegd. Naar oordeel van de Eilandraad kan elke gemiddelde Nederlander de som maken waaruit volgt dat niet zal worden voldaan aan het kritiek overslagdebiet van 5 liter per meter per seconde

(verder:

5

/m/s).

De

Eilandraad

stelt

dat

er

met

de

Juridische

zaken

Bezwaar en beroep

maximale

restzettingseis van 30 centimeter rekening moet worden gehouden en haalt vervolgens de westkade van de dijk aan als voorbeeld. De Eilandraad merkt op dat, in het meest ongunstige geval, de kruinhoogte na vijftig jaar uitkomt op 90 centimeter boven Normaal Amsterdams Peil (verder: NAP), terwijl de hoogste waterstand uitkomt op 80 centimeter boven NAP. De Eilandraad geeft aan dat bij een (zuid)westelijke storm er scheefstand en golven zullen ontstaan, waarbij de golven vrijelijk over de dijk zullen slaan. De bekleding van de dijk, zoals het gebruik van

stortsteen,

is dan

niet

(langer)

van

belang.

De

Eilandraad

merkt

tot slot

(wederom) op dat de hoogte van de dijk voor haar een breekpunt is. De

voorzitter

vraagt

de

Eilandraad

waarom

zij

rekent

met

de

maximale

restzettingseis van 30 centimeter, terwijl uit de stukken volgt dat er nog met restzetting rekening zal worden gehouden. De hoogte vermeld in het DO kan als het ware nog worden “opgeplust”. De Eilandraad geeft aan dat de gepresenteerde dijkhoogte de opleverhoogte, en niet de ontwerphoogte, zal zijn. Wanneer wordt uitgegaan van een opleverhoogte van

1,55

meter boven

NAP,

moet

daar de restzetting van

30 centimeter en een

autonome bodemdaling van 35 centimeter! van worden afgehaald. Hiermee komt de (uiteindelijke) hoogte volgens de Eilandraad uit op 90 centimeter boven NAP. De Eilandraad merkt op dat RWS aangeeft dat de hoogste waterstand overeenkomt met het knikpunt tussen het buitentalud en de -berm, hetgeen 80 centimeter boven NAP is. Volgens de Eilandraad resteert dus slechts een hoogte van 10 centimeter, wat

onvoldoende

is.

De voorzitter vraagt of er in de hoogteberekeningen niet is uitgegaan van de meest extreme storm- en weersomstandigheden? De

Eilandraad

waterstand

stelt

van

dat

bij

de Gouwzee

de

berekening

is uitgegaan

in het Markermeer

op dat, wanneer het gaat waaien,

zonder

er scheefstand

van

wind.

de De

zal ontstaan.

meest

extreme

Eilandraad

merkt

De Eilandraad

kan

niet berekenen hoeveel die scheefstand zal zijn, maar stelt dat de resthoogte van 10 centimeter zwaar onvoldoende

zal zijn. De Eilandraad

is derhalve van oordeel

dat de genoemde

opleverhoogtes aldus ongeloofwaardig zijn. De Eilandraad geeft

verder

uit

aan

dat

het

projectplan

(dwingend)

volgt

dat

er

een

minimale

hoogteopgave van 50 centimeter is en dat daar niet meer naar gekeken wordt. De voorzitter vraagt aan

Hof op Marken

en RWS

of zij op dit standpunt van de

Eilandraad willen reageren?

RWS merkt ten eerste op dat zij tussen partijen een gemeenschappelijk standpunt ziet: alle partijen willen een goede en veilige dijk bouwen. Wel geeft RWS aan dat partijen van mening verschillen over de manier waarop dit moet gebeuren. RWS stelt dat zij in de afgelopen twee jaar heeft geprobeerd uit te leggen dat RWS stuurt 1 Volgens de Eilandraad moet worden uitgegaan van een autonome bodemdaling van 7 millimeter per jaar. Een daling van 7 milimeter per jaar, vermenigvuldigd met 50 jaar, levert een totale daling op van 35 centimeter.

Pagina 4 van

13

op een waterveilige dijk en dat het ontwerp hieruit voortvloeit. Volgens RWS denkt de Eilandraad daarbij, vanuit haar verantwoordelijkheid en het historisch besef over Marken, mee over wat als “goed” kan worden aangemerkt. RWS is bereid om haar

uT

Juridische zaken

Bezwaar en beroep

handelen toe te lichten en uit te leggen, maar merkt op dat zij niet alle normen en kaders ter discussie kan of wil stellen. RWS merkt daarbij op dat er momenteel discussie is over het ontwerp en de waterveiligheid van de dijk. Partijen hebben daarbij geconcludeerd dat zij er onderling niet uit kwamen, waarop een derde (dat wil zeggen: de ILT) is gevraagd om duidelijkheid te creëren. RWS merkt op dat de

ILT met het primaire besluit die duidelijkheid helaas niet heeft geboden

en hoop

dat deze er met een beslissing op bezwaar wel komt. RWS stelt verder dat partijen (wederom) in goede harmonie bij elkaar komen en geeft aan dat RWS zich hier ook

voor zal blijven inzetten. RWS

zal per inhoudelijk punt op de Eilandraad reageren

en haar standpunten toelichten.

RWS geeft aan dat de Eilandraad uitgaat van een autonome centimeter.

Volgens

RWS

is dat onjuist.

RWS

bodemdaling van 35

stelt dat de autonome

bodemdaling

door een expertbureau is berekend en aan de westkade uitkomt op 15 centimeter, terwijl deze aan de zuidkade 25 centimeter zal bedragen. RWS merkt op dat de bodemdaling niet door heel Nederland gelijk is, maar dat deze (ook lokaal) juist veel kan verschillen. RWS stelt verder dat de maximale restzetting inderdaad 30 centimeter bedraagt, maar dat het DO een restzetting heeft van 20 centimeter. RWS gaat nader in op de (oplever)hoogte van de dijk. RWS geeft aan dat voor het berekenen van de kruinhoogte van de dijk gebruik is gemaakt van het softwareprogramma Hydra-NL. Bij deze berekening is uitgegaan van een zogenoemde 1 op 100 storm; bij een dergelijke storm mag na 50 jaar 5 I/m/s over de dijk heen slaan. RWS geeft aan dat, op grond van deze berekening, de kruinhoogte van dijk aan de westkade - afhankelijk van exacte het dijkprofiel - op (iets) boven de 1 meter boven NAP uit zou moeten komen. RWS merkt op dat de dijk aan zuidkade hoger moet zijn. RWS houdt vervolgens rekening met 15 centimeter autonome bodemdaling, 20 centimeter restzetting en 10 centimeter oscillatie, welke bij de hoogte die uit het softwareprogramma Hydra-NL voortvloeit worden opgeteld. RWS stelt dat, rekening houdende met deze opslagen, het maximale dijkprofiel (dat wil zeggen, de plek waar de dijk het hoogst moet zijn) aan de westkade bij oplevering uitkomt op 1,54 meter boven NAP.

RWS geeft aan dat zij daarom over het gehele dijkvak aan de westkade is uitgegaan van een hoogte van 1,55 meter boven NAP, zelfs voor de specifieke dijkprofielen waar de hoogteopgave(n) lager zijn. RWS geeft verder aan dat Hydra-NL uitgaat van de meest ongunstige situatie en (onder andere) rekening houdt met scheefstand en golfhoogtes. RWS stelt dat de, door de Eilandraad genoemde, waterhoogte van 80 centimeter boven NAP de scheefstand behelst en niet het meerpeil betreft. RWS geeft tot slot aan dat Hof op Marken de dijkhoogte heeft laten berekenen door een gerenommeerd ingenieursbureau, dat RWS dit heeft getoetst en dat ook Deltares de dijkhoogte(s) heeft gecontroleerd. De voorzitter merkt op dat in het projectplan wordt uitgegaan van een hoogtetekort van 50 centimeter. Hij vraagt hoe dit geplaatst moet worden? RWS stelt dat het projectplan zowel bindende als toelichtende (niet-bindende) passages bevat. RWS geeft aan dat de verwijzing(en) naar de hoogteopgave van

Pagina 5 van

13

50 centimeter staan vermeld n een passage over bepaalde vormgeving en staat van onderhoud

hoogteopgave

is verbonden

dijk is uitgegaan

de huidige dijk, welke een heeft. RWS stelt dat de

aan die desbetreffende dijk. Bij het ontwerp van de

van een totaal andere

dijk, inclusief andere vormgeving.

RWS

uT

Juridische zaken

Bezwaar en beroep

is

derhalve van oordeel dat de hoogteopgave niet een bindende randvoorwaarde van het projectplan is. RWS stelt dat een waterveilige dijk met I/m/s over 50 jaar de bindende voorwaarde is.

overslagdebiet van

5

De voorzitter vraagt (ter bevestiging) dat wanneer nu zou worden besloten om een

eenzelfde moeten

dijk als de huidige dijk te bouwen,

deze dan 50 centimeter hoger zou

zijn?

RWS merkt op dat de huidige dijk in het verleden is getoetst. Hierbij bleek dat westkade niet op hoogte, maar op stabiliteit en bekleding is afgekeurd. RWS geeft aan dat de zuidkade zowel op hoogte, stabiliteit, als bekleding is afgekeurd. RWS stelt dat (nu) veel wordt gesproken over de dijkhoogte, maar dat een dijk meerdere (andere) faalmechanismen heeft. RWS geeft aan dat hierdoor niet alleen de hoogte van een dijk, maar de gehele geometrie bepalend is. In het softwareprogramma Hydra-NL wordt rekening gehouden met deze geometrie, waardoor wijzigingen in de geometrie kunnen worden aangebracht en verschillende dijkprofielen gecreëerd kunnen worden. RWS merkt daarbij op dat een steilere dijk hoger zal moeten zijn, terwijl een flauwere dijk lager kan zijn. De voorzitter merkt (vragend) op dat de hoogteopgave van 50 centimeter dus niet bindend is, maar dat het gaat om een veiligheidsopgave welke op verschillende manieren kan worden ingevuld? De Eilandraad merkt ter aanvulling op dat het klopt dat er inderdaad een verschil zit tussen de west- en zuidkade. Echter, de Eilandraad geeft aan dat haar berekening (gelet op het verschil in waterhoogte aan beide zijden) niet anders wordt. De Eilandraad stelt daarnaast dat de hoogteopgave van 50 centimeter is gestoeld op berekeningen van de destijds geldende dijkhoogte. De Eilandraad geeft

aan dat de dijk ondertussen verder is weggezakt. Volgens de Eilandraad zal de dijk op sommige plekken bovendien worden afgegraven, waardoor de nieuwe dijk lager

wordt dan de huidige dijk. De Eilandraad merkt op te begrijpen dat de geometrie een rol speelt, maar dat - kijkend naar de omliggende dijken - Marken als eerst “kopje onder” gaat. De Eilandraad stelt dat met de hoogte niet moet worden gespeeld. Tot slot geeft de Eilandraad aan dat alhoewel het klopt dat het DO van Hof op Marken 20 centimeter restzetting heeft, maar dat de toegestane restzetting 30 centimeter is. Volgens de Eilandraad moet met de maximale restzetting

rekening worden gehouden, nu pas over 50 jaar gecontroleerd kan worden of hier aan wordt voldaan. De Eilandraad merkt daarbij op dat uit recente correspondentie ook blijkt dat de autonome bodemdaling op Marken aanzienlijk is en van seizoen tot seizoen verschilt. De Eilandraad geeft aan dat het zichzelf ten doel heeft gesteld een nieuwe overstroming

op Marken te voorkomen

en herhaalt dat de hoogte voor

haar een breekpunt vormt. Milieueffectrapportage

De Eilandraad stelt dat er een uitgebreid onderzoek heeft plaatsgevonden om tot de milieueffectrapportage (verder:

MER) te komen.

De Eilandraad merkt op dat de

MER geen glijdende schaal vormt; volgens de MER mag de dijk meerdere meters

Pagina

6 van

13

het water ingelegd worden en zal RWS geen “extra punten scoren” door de nieuwe dijk dicht op de bestaande dijk te bouwen.

uT

Juridische zaken

Bezwaar

en beroep

RWS geeft aan dat er naar aanleiding van haar bezwaarschrift mogelijk een misverstand is ontstaan en wil dat graag ophelderen. RWS stelt dat in de MER verschillende uitvoeringsvormen zijn onderzocht, waardoor rekening is gehouden met de effecten van verschillende ontwerpoplossingen binnen het maximale ruimtebeslag. RWS merkt op dat hierbij ook de effecten van de zogenoemde compacte variant (een dijk dicht op de bestaande dijk) zijn onderzocht. RWS geeft aan dat het dus niet noodzakelijk is om een nieuw milieuonderzoek te verrichten wanneer wordt gekozen voor een ander ontwerp dan de indicatieve afbeeldingen opgenomen

in het projectplan.

Meekoppelkansen

De Eilandraad gaat vervolgens nader in de op de meekoppelkansen beschreven in het projectplan. De Eilandraad geeft aan dat de meekoppelkansen niet in paragraaf 2.2 van het projectplan (í.e. waar de bindende randvoorwaarden zijn omschreven) zijn opgenomen, waardoor deze mogelijk “minder bindend”

de Eilandraad

op dat de meekoppelkansen

projectplan staan beschreven,

met reden

zouden

zijn. Wel merkt

zeer gedetailleerd

in het

nu deze het resultaat zijn geweest van bestuurlijke

onderhandelingen tussen de provincie, de gemeente,

het hoogheemraadschap en

RWS. Daarnaast gaat de Eilandraad in op de oeverzwaluwwand. Volgens de Eilandraad is het in het DO niet mogelijk om de oeverzwaluwwand te plaatsen op de in het projectplan aangegeven plek. Alhoewel de Eilandraad aangeeft dat zij de oeverzwaluwwand eveneens liever op een andere plek gerealiseerd ziet worden, merkt de Eilandraad op dat het niet is toegestaan om van een bindend projectplan af te wijken. De Eilandraad vraagt zich daarom af n hoeverre het is toegestaan om in goed overleg van het projectplan af te wijken, en of dit überhaupt mogelijk is. RWS stelt dat de meekoppelkansen een niet-bindend onderdeel vormen van het projectplan zijn. RWS merkt op dat het projectplan ziet op de aanpassing van de primaire waterkering en niet op randzaken”. RWS erkent dat een bestuursovereenkomst is gesloten omtrent de meekoppelkansen, maar geeft aan dat dit niet maakt dat de meekoppelkansen een bindend onderdeel vormen van het projectplan. RWS geeft aan bereid te zijn in goed overleg afspraken te maken over uitvoering van de meekoppelkansen. De voorzitter uitgevoerd?

vraagt

RWS

dat de meekoppelkansen

bevestigd

of het

de

bedoeling

is dat

de

zullen worden

meekoppelkansen

worden

gerealiseerd.

merkt

RWS

wel op dat de meekoppelkansen geen onderdeel uit maken van het oorspronkelijke handhavingsverzoek, maar nu zodanig door de Eilandraad worden geïnterpreteerd dat het de bedoeling zou zijn geweest om de dijk verder van de bestaande dijk af te leggen. RWS herhaalt dat de meekoppelkansen geen bindend onderdeel van het projectplan zijn en dat hiervan kan worden afgeweken.

De Eilandraad stelt dat het ten tijde van het handhavingsverzoek onduidelijk was hoe de meekoppelkansen

eruit zouden komen te zien. De Eilandraad geeft aan dat

wanneer zou blijken dat de uitwerking van de meekoppelkansen

niet binnen het

projectplan zou passen, zij wel een onderdeel van het handhavingsverzoek zouden gaan vormen. De Eilandraad is van oordeel dat wanneer het projectplan bindend

Pagina 7 van

13

is, de meekoppelkansen conform het projectplan moeten worden uitgevoerd. De Eilandraad stelt dat oeverzwaluwwand in dat geval in de oude dijk geplaatst dient

te worden.

De Eilandraad vraagt zich af of er dan sprake is van een overtreding,

uT

Juridische

zaken

Bezwaar en beroep

als partijen in onderling overleg daarvan willen afwijken. De voorzitter geeft aan dat de ILT zich over de meekoppelkansen zal uitlaten en zal onderzoeken of deze onderdeel vormen van het handhavingsverzoek. De voorzitter merkt op dat de ILT gebonden is aan het handhavingsverzoek en dat dit verzoek niet later kan worden uitgebreid.

RWS merkt (ter volledigheid) op dat, voor zover de meekoppelkansen bindend zijn, het mogelijk is om hiertoe maatregelen te nemen. RWS geeft aan dat het mogelijk is om ter plaatse van de oeverzwaluwwand de dijk iets naar buiten te leggen; ook kan Hof op Marken mogelijk gebruik maken van andere constructies. RWS stelt dat het in een dergelijk geval niet per se noodzakelijk is om de gehele dijk naar buiten te verplaatsen.

De Eilandraad stelt dat de aangehaalde oeverzwaluwwand-oplossing van RWS cultuurhistorisch niet juist zou zijn. De Eilandraad geeft aan dat de dijk tevens voor de natuurvriendelijke oevers naar buiten moet worden verplaatst.

RWS

geeft aan dat er voor de oeverzwaluwwand

zijn. RWS

meerdere

oplossingen

mogelijk

stelt dat de natuurvriendelijke oevers al in het DO zijn verwerkt.

De Eilandraad stelt dat de natuurvriendelijke oevers mogelijk een negatieve invloed hebben op de stabiliteit van de dijk. De Eilandraad geeft verder aan verbouwereerd te zijn over de wijze waarop RWS nu wijzigingen op het projectplan aanbrengt. De Eilandraad is van mening dat het ontwerp binnen het projectplan de ruimte bood voor de oeverzwaluwwand

en de natuurlijkvriendelijke oevers; met het DO worden

deze voorzieningen nu in wezen "afgesnoept”. Dijkbekleding De Eilandraad merkt op dat er - bij de discussie met betrekking tot de bekleding van de dijk — verschillende definities kunnen worden gehanteerd. Volgens RWS zouden

het buitentalud en de buitenberm

van elkaar

onderscheiden

moeten

worden

op basis van het knikpunt in de hellingshoek. De Eilandraad hanteert een andere definitie. Volgens de Eilandraad dient de buitenberm altijd in contact te staan met het water, en geeft aan dat dit ook gebruikelijk is. De Eilandraad stelt dat dit ook voor de wilgentenenmatten (ook wel wiepenmatten genoemd) noodzakelijk is, omdat deze bij langdurige droogstand gaan rotten. De Eilandraad merkt op dat de buitenberm in dit geval langdurig droog komt te staan, nu in het DO een voorschot wordt genomen op de zetting van de dijk. Daarnaast geeft de Eilandraad aan dat

(een deel van) de buitenberm niet n contact met het water staat, omdat Hof op Marken heeft “gespeeld” met het gebruik van stortsteen. Door extra stortsteen te plaatsen neemt de ruwheid toe, waardoor Hof op Marken de dijk lager kon maken.

De Eilandraad

geeft aan ook esthetische

bezwaren

te hebben

tegen het gebruik

van stortsteen. Volgens de Eilandraad hoort stortsteen niet bij Marken. De Eilandraad heeft begrip voor een beperkt gebruik van stortsteen, maar niet voor de hoeveelheid

stortsteen

waarin

het DO

voorziet.

Naar oordeel

van

de Eilandraad

moeten worden vastgehouden aan de minimale hoogteopgave van 50 centimeter, waardoor minder stortsteen gebruikt had hoeven worden. De Eilandraad stelt dat

Pagina 8 van

13

het Kwaliteitsteam (tevens Q-team genoemd) gebruik van stortsteen en dit niet mooi vindt, waterveiligheid mee akkoord is gegaan.

ook heeft geworsteld met het maar hier in het kader van de

De voorzitter merkt op dat de ILT niet gaat over de verschillende te maken

uT

Juridische

zaken

Bezwaar

en beroep

keuzes

en alternatieve ontwerpen. Hij geeft aan dat de ILT zich beperkt tot de vraag of de uiteindelijk gemaakte

keuze past binnen het projectplan.

De Eilandraad stelt dat in dat geval het Kader Ruimtelijke Kwaliteit bepalend is, en niet het Esthetisch Programma

van Eisen.

De voorzitter licht toe dat hij ook van mening is dat het Kader Ruimtelijke Kwaliteit bepalend is en dat het Esthetisch Programma van Eisen niet beoordeeld zal worden. De voorzitter geeft aan te begrijpen dat het Esthetisch Programma van Eisen een

vertaling

is van

document

betreft.

de eerder opgestelde

documenten,

maar dat dit geen

bindend

RWS geeft aan dat, naast het Kader Ruimtelijke Kwaliteit, ook de Notitie Ruimtelijk Ontwerpcriteria

van

belang

is. RWS

merkt

op

dat

deze

documenten

niet

voor

honderd procent bindend zijn, en dat de bindende vereisten uit deze documenten zijn opgenomen in paragraaf 2.3 van het projectplan. Volgens RWS volgt hieruit dat het buitentalud een zetsteenbekleding dient te hebben; wat het buitentalud beheist zou blijken uit de in het projectplan bijgevoegde afbeelding. RWS stelt verder

dat

het

tegenwoordig

gebruik

van

wiepenmatten

gebruik

wordt

gemaakt

een

van

verouderde

geotextiel.

techniek

RWS

merkt

is en

dat

op

dat

wiepenmatten eventueel gebruikt gaan worden, maar deze enkel zullen dienen voor het netjes plaatsen en afzinken van het stortsteen. Volgens RWS is het niet problematisch als deze wiepenmatten nadertijd afsterven, omdat het geotextiel de functie

van

waterdichtmaterieel

zal vervullen.

Onderhoud dijk De Eilandraad merkt op dat RWS het standpunt van het hoogheemraadschap waarin wordt gesteld dat het DO onderhoudbaar is — overneemt. De Eilandraad wijst er hierbij op het hoogheemraadschap aangeeft geen begroeiing tussen het stortsteen te zullen (gaan) verwijderen. Daarnaast wordt door het hoogheemraadschap aangegeven dat de begroeiing op het buitentalud wordt geklepeid. Naar oordeel van de Eilandraad zal dit laatste zorgen voor een humusrijke laag, en dus extra begroeiing, op het buitentalud.

De Eilandraad plaatst ook vraagtekens bij het rapport van Royal HaskoningDHV (verder: RHDHV). De Eilandraad wijst hierbij op verschillende foto's en geeft aan dat er op basis hiervan een beperkt vertrouwen

is in het rapport van RHDHV.

De voorzitter vraagt om een nadere toelichting op de foto's te geven. De Eilandraad geeft aan dat de dijkbekleding momenteel van makkelijk te onderhouden en schoon te vegen zetsteen is. Volgens de Eilandraad volgt uit de foto's dat er nu al sprake is van een begroeiing tot aan de kruin van de dijk. De Eilandraad merkt op dat het straks de bedoeling is om stortsteen tot nabij de kruin aan te brengen. De Eilandraad geeft aan dat de op de foto's zichtbare begroeiing dan ook op het stortsteen zal vormen. De Eilandraad is van oordeel dat die begroeiing niet van het stortsteen verwijderd kan worden. De Eilandraad stelt dat

Pagina 9 van

13

dit problematisch is in het kader van de waterveiligheid, omdat hiermee de ruwheid van de dijk afneemt. Volgens de Eilandraad geven de overige foto's aan dat plantenresten ook tot boven de waterspiegel aanspoelen, hetgeen het rapport van RHDHV tegenspreekt. Tot slot vraagt de Eilandraad zich af waar RHDHV de

uT

Juridische

zaken

Bezwaar en beroep

maatgevende waterhoogte van 61 centimeter boven NAP op baseert. RWS merkt in reactie op dat het rapport van RHDHV ziet op het eventuele dichtslibgevaar bij het stortsteen. RWS geeft aan dat het stortsteen zich in een

dynamische zone bevindt, waardoor het stortsteen bij een stom van nature wordt schoongespoeld. RWS stelt dat de hoogte die RHDHV bij de onderliggende berekeningen een waterhoogte heeft gebruikt die gebaseerd is op reguliere stormen;

er is niet gerekend

met

maatgevende

stormen.

RWS

merkt

verder

op

bekend te zijn met de foto's van de Eilandraad en geeft aan dat dit achterstallig onderhoud betreft. RWS stelt dat de nieuwe dijk netjes onderhouden zal worden en dat hier ook een aangescherpte zorgplicht voor geldt. RWS merkt verder op dat de ILT het toekomstige beheer van de dijk kan toetsen. De Eilandraad geeft aan enige begroeiing niet valt te voorkomen,

maar dat zij zich

afvraagt wat het hoogheemraadschap aan onderhoud zal doen. De Eilandraad herhaalt dat het hoogheemraadschap aangeeft te gaan klepelen. De Eilandraad vraagt zich af in hoeverre dit leidt tot minder ruwheid en wat de invloed hiervan is op de waterveiligheid van de dijk. RWS stelt er begroeiing in de stortstenenberm niet problematisch is, nu dit geen gevolgen heeft voor de waterveiligheid. RWS merkt op dat houtopslag in het stortsteen wel een probleem vormt en dat dit door het hoogheemraadschap verwijderd moet worden. RWS geeft verder aan dat het buitentalud schoon moet blijven en dat regulier onderhoud dient plaats te vinden, waarbij klepelen een mogelijke vorm van onderhoud is. Bezwaargronden

Hof op Marken

De voorzitter geeft het woord

aan Hof op Marken.

Hof op Marken geeft tevens aan het gezamenlijk belang voorop te stellen en dat partijen het erover eens zijn dat er een dijk moet komen. Hof op Marken merkt echter op dat zij deze procedure met name met een juridische blik bekijkt. Hof op Marken is van oordeel het primaire besluit van de ILT “vlees noch vis” is en geen zekerheid biedt. Volgens Hof op Marken vormt rechtszekerheid geen bevoegdheidsgrondslag voor de ILT om handhavend op te treden. Hof op Marken stelt dat er sprake moet zijn van een overtreding, waarbij het voorliggende kader het projectplan vormt. Hof op Marken geeft aan dat de ILT enkel de vraag voorligt of het DO past binnen het projectplan. Hof op Marken snapt dat hier twijfels over bestaan, maar merkt op dat de rechter in een dergelijk geval zal afgaan op deskundigenrapporten. Hof op Marken geeft aan dat het DO is onderbouwd met meerdere deskundigenrapporten, waardoor contra-expertise i vereist om aan die rapporten te twijfelen. Hof op Marken merkt op dat de Eilandraad deze contraexpertise niet heeft overlegd, waardoor op het DO vertrouwd mag worden. Hof op Marken geeft aan dat, mocht sprake zijn van een overtreding, er meerdere

vervolgstappen vragen

zou

dit gaan om

als: wie is de overtreder, zijn er bijzondere omstandigheden,

moeten

worden

gezet.

Volgens

Hof op Marken

is er uitzicht

Pagina 10 van

13

op legalisatie, wat is vereist om de overtreding ongedaan te maken?

Hofop Marken

uT

wil in een dergelijk geval graag een standpunt mogelijkheid krijgen om daarop te reageren.

vanuit

inzien

Juridische zaken

De

op

voorzitter

vraagt

wat

het

voorstel

van

Hof

de

ILT

en

de

Bezwaar en beroep

Marken

is,

mocht

de

ILT

concluderen dat er sprake van een overtreding zijn? Hij vraagt ook of Hofop Marken zichzelf in een dergelijk geval als overtreder beschouwd? Hof op Marken merkt op dan benieuwd te zijn naar de exacte overtreding, omdat dit hier vanaf zal hangen. Hof op Marken sluit niet uit dat zij als overtreder kan worden aangewezen en zou dan graag een zienswijze-mogelijkheid krijgen. Hof op Marken wijst er overigens op dat er haars inziens geen sprake is van een overtreding en dat het handhavingsverzoek had moeten worden afgewezen. De Eilandraad merkt ter reactie op dat - wanneer een overtreding door de ILT wordt vastgesteld - er meerdere uitkomsten mogelijk zijn, waaronder een aanpassing van het DO. De voorzitter merkt (ter volledigheid) op dat dit bestuursrechtelijk gezien zal afhangen van wie als overtreder wordt aangemerkt. Hij geeft aan dat vervolgens een lastgeving volgt, gericht op het beëindigen van de illegale situatie. Dat kan meestal op verschillende manieren: een aanpassing van de feitelijke activiteiten (ander ontwerp) of van het juridisch kader (aanpassing projectplan). De ILT kan en mag niet bepalen voor welke oplossing gekozen moet worden, dat is aan de overtreder.

Vragen hoorcommissie

De voorzitter merkt op dat de — in het projectplan vermelde - veiligheidszone van 15 meter ontbreekt in het DO. De voorzitter vraagt of hij het goed begrijpt dat deze veiligheidszone

alleen

bij een

specifieke (andere)

uitvoeringsvariant

noodzakelijk

is, en dat deze bij de huidige uitvoeringsvariant overbodig is? De voorzitter vraagt verder of de veiligheidszone nog een punt van discussie tussen partijen is? RWS geeft aan dat de veiligheidszone van 15 meter van belang is in de zogenoemde “zandcunet-variant”. RWS licht toe dat in die variant het veen wordt ontgraven,

waardoor wegzakt.

een veiligheidszone nodig is om te voorkomen dat de bestaande dijk RWS stelt dat de veiligheidszone niet relevant is voor de huidige

uitvoeringsvariant.

De Eilandraad merkt op dat zij het er mee eens is dat de veiligheidszone behoort bij een andere uitvoeringsvariant. De secretaris gaat nader in op de hoogteopgave van

50 centimeter.

Hij merkt op

dat uit het projectplan

hoogtetekort

heeft

volgt

dat de westkade

een

van

50

centimeter, terwijl de zuidkade een hoogtetekort heeft van meer dan 50 centimeter. De secretaris stelt dat RWS tijdens de hoorzitting heeft aangegeven dat er aan de westkade van de dijk een hoogteoverschot is. Hij geeft aan dat dit in overeenstemming is met de Versterkingsopgave, maar dat in het projectplan is aangegeven dat er een herbeoordeling heeft plaats gevonden. De secretaris vraagt om een verduidelijking van de herbeoordelingen en de verschillen tussen de genoemde hoogteopgaven?

Pagina 11 van 13

RWS geeft aan dat de dijk meerdere malen is beoordeeld en dat het projectplan na

uT

de derde herbeoordeling is opgesteld. RWS licht toe dat in 2016 is overgestapt op

Juridische

een nieuwe normeringsystematiek, waarbij in de beginfase nog niet geheel helder was wat de effecten daarvan zouden zijn. RWS merkt op dat er daarom een “impactanalyse” is uitgevoerd op basis van een doemscenario. Volgens RWS vloeit

zaken

Bezwaar en beroep

het hoogtetekort van 50 centimeter aan de westkade hieruit voort. RWS geeft aan dat men initieel dacht dat de nieuwe normering zwaarder zou zijn de voorgaande normering, terwijl nu n de praktijk blijkt dat dit projectafhankelijk is. RWS stelt dat de nieuwe normering in dit geval minder zwaar uitvalt, althans ruimte biedt voor alternatieve oplossingen. De Eilandraad stelt dat zij niet kan beoordelen of de toelichting van RWS

klopt.

Getoond beeldfragment De voorzitter geeft aan dat de Eilandraad heeft verzocht om een beeldfragment te tonen en vraagt aan Hof op Marken en RWS of zij daar bezwaren tegen hebben. Hof op Marken en RWS

geven aan geen bezwaar te hebben.

De Eilandraad licht toe dat het fragment een beeld weergeeft van de periode voordat het DO gepresenteerd werd. De Eilandraad geeft aan het beeldfragment aantoont op welke wijze het projectplan aan de bevolking is gepresenteerd en welke verwachtingen hiermee zijn gewekt. Het beeldfragment wordt getoond.? De voorzitter geeft aan dat het beeldfragment een duidelijk beeld geeft van de samenwerking destijds. Hij geeft dat hij zich kan voorstellen dat de Eilandraad het

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Waterland&id=a047007c-928e-46c1-bb3e-5d4e4ee4edc9