CConstaterende datWaterland
Koppel je AI →
Document · PDF

168-29 Beantwoording fractie WN vragen CDA inzake coalitiebesprekingen dd 1 mei 2022.pdf

Raadsvergadering 12 mei 2022, gemeente WaterlandBij agendapunt: Voortgang coalitie-/collegevorming en voor bestuursakkoordvoorstel4.096 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen

Vragen CDA Bestuursakkoord 28-4-2022 met antwoorden Preambule De hierna gegeven antwoorden brengen een schets van hoe een bestuursakkoord als voorgesteld zou kunnen werken. De vragen waren dan ook een stimulans voor verdere doordenking en de antwoorden krijgen zo het karakter van een toelichting op het voorstel. Ook de gestelde vragen die spelen rond de introductie van het voorstel zijn helpend. Nu het akkoord mede door de VVD is voorgesteld, zijn ook deze antwoorden met die fractie ontwikkeld. Die werkwijze heeft als nadeel dat het vermogen tot mede scheppend denken van de andere fracties nog niet werd benut. Het gaat dus, ook waar dat hierna niet expliciet wordt herhaald, om “zo kan het denken wij” en niet om “zo moet het en niet anders”. Deze opmerking past in de toon die we ook na het overeenkomen van het akkoord nastreven. De kern van de verandering is het afschaffen van een coalitie akkoord en daarmee van coalities. Dat betekent dus het los laten van één, soms 2 momenten in een bestuursperiode voor integrale afweging. En dat kan de andere acht momenten van integrale afweging verrijken, ook met inbreng van fracties die dichter bij de eigen programma’s kunnen blijven en zo bij de kiezers. Het gaat dan over de jaarlijkse begroting en de jaarlijkse voorjaarsnota.

De keuze bij dit akkoord kan ook het karakter hebben van een keuze tussen “meer onze eigen programma punten vast leggen via een traditioneel akkoord” enerzijds en “meer democratie” anderzijds. En dat is een politieke afweging die aan alle fracties is. Een coalitie akkoord is een binding, brengt dus een onvrijheid. De term “vrije kwestie” alleen al is uit democratisch oogpunt wel beschouwd vreemd. Dat is een soort uitzondering op “coalitiediscipline”: alsof het bijzonder is zich over een “kwestie” in volle vrijheid als fractie (of zelfs afzonderlijk raadslid) een oordeel te vormen. De terminologie “zonder last of ruggespraak” kan nu in Waterland weer meer betekenis krijgen. Waterland kan zich een verandering als voorgesteld ook veroorloven, omdat er over bijvoorbeeld het sociale domein en de doelstellingen rond wonen, wat toch een fors deel van het budget betreft, brede overeenstemming bestaat in de raad. Dus veel ruimte voor continuïteit. En die zal in beginsel 1

ook voor de in het akkoord te benoemen thema’s moeten gelden tot de raad eventueel nieuwe lijnen heeft vast gesteld. Antwoorden 1. In het gesprek met vertegenwoordigers van onze fractie op 23 maart jl. heeft Waterland Natuurlijk aangegeven een stabiel college op basis van een meerderheid in de raad te willen volgen. Wat is de reden en motivering om hier nu van af te wijken? WN zag aanvankelijk mogelijkheden om een traditionele meerderheidscoalitie te vormen met een zo summier mogelijk coalitieakkoord. Werkendeweg rees de vraag, ook al omdat de poging met VVD, D66 en PvdA direct al niet soepel liep, of het gereedschap “coalitieakkoord” wel het meest verkieslijke gereedschap was. WN keek immers terug op een periode waarin “coalitie” en “coalitie akkoord” woorden waren geworden die voor WN waren gaan verwijzen naar ervaringen van “hard werken zonder opbrengst”, “11-6” en “geslotenheid”. Die ervaring gunnen wij niemand, zeker ook niet aan mensen die er in zijn geslaagd het vertrouwen van een deel van de inwoners van Waterland te verwerven. Onze inzet was om die reden al een “summier akkoord” te willen: enkele inhoudelijke afspraken en verder alleen agenderingsafspraken. In het weekend na het “vastlopen” van genoemde formatiepoging maakten we de keuze die lijn van “summier” daadwerkelijk door te trekken naar “cultuurgericht en agenderend”.

Dat ook al omdat de CDA-fractie een coalitie van CDA, WN en VVD bleef uitsluiten. Overigens is wat nu voor ligt nog steeds een voorstel dat getuigt van het streven naar “een stabiel college op basis van een meerderheid in de raad”. Uiteraard wel met de erkenning, dat het geen traditionele aanpak betreft. Maar een aanpak die de volle consequentie trekt van het cultuurtraject dat de raad volgde. 2. Na het gesprek is ons telefonisch meegedeeld dat WN de gesprekken wil voortzetten met VVD en PvdA. Een nadere motivering werd niet gegeven. Hoe ziet u dit in relatie tot de gewenste verandering van de cultuur in de raad? Deze werkwijze werd wat betreft de cultuur in de raad ingegeven door het streven naar “een zo klein mogelijke meerderheid”: het thema van “balans”, dat ook in het verantwoordingsverslag aan de raad werd genoemd. Dat motiveerde mede de keuze van WN voor gesprekken met PvdA en VVD. Dat 2

het vermoeden van voldoende programmatische overeenkomst en de duidelijke wethouderskandidaat van de PvdA mee speelden in de afweging, behoefde geen aparte vermelding, want leek ons evident; dus ook voor de CDA-fractie te onderkennen. Motieven waarom “anderen dan niet” noemen was al helemaal niet aan de orde, juist ook uit cultuuroogpunt. 3. Sinds de start van de gesprekken met PvdA en D66 hebben wij tot vrijdag 21 april weinig nadere informatie ontvangen over het verloop van de gesprekken en de uitkomsten ervan. Kunt u zich voorstellen dat dit niet bijdraagt aan een gevoel van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid? Het summier zijn van informatie verstrekking tijdens een onderhandeling is een bekend verschijnsel in politiek Nederland. En ja, ook WN maakte dit in Waterland mee. En inderdaad draagt dat niet bij aan “wij-beleving” bij partijen die niet aan tafel zitten; dus ja, we kunnen ons goed voorstellen wat vragenstellers zeggen. Het voorstel voor een bestuursakkoord dat nu voorligt, voorkomt een dergelijke beleving; men denke aan wat er tussentijds in een coalitie kan gebeuren, en in Waterland ook voorviel, bij grote veranderingen of nieuwe inzichten: coalitieakkoorden werden op de helling gezet en vervangen.

Werken met het voorgestelde bestuursakkoord brengt in een dergelijk geval meteen de hele raad in beeld en draagt maximaal bij aan de kans op “een gevoel van gemeenschappelijke verantwoordelijkheid”. 4. Via de pers en op 21 april hebben wij vernomen dat twee onderwerpen hebben geleid tot het mislukken van de formatie. Klopt de suggestie die dat wekt dat over de andere onderwerpen wel overeenstemming is bereikt? Het is juist, dat naar de mening van WN over het “sociaal domein” op inhoud overeenstemming bestond en dat die voor het thema “wonen” binnen bereik was. Over de sporthal leek een afspraak dit tot een vrije kwestie te maken goed te doen. En over een reeks “kleinere onderwerpen” was vastgesteld, dat er geen afspraken nodig waren; gezien ook het streven naar een “summier” coalitieakkoord. Enkele elementen kwam na het afbreken van de gesprekken niet meer in concluderende zin aan de orde. Voor de redactie van een akkoord waren op enkele punten (wonen en sociaal domein) “eerste teksten” gedeeld. Dat wegens de overweging, dat enerzijds overeenstemming 3

bereiken over verslaglegging moeizaam was en tegelijk voortgang maken wenselijk. Daarbij speelde het beeld, dat met name de PvdA meer tekst wilde ten gerieve van afstemming met de achterban. Dat alles gaf een poging om toch een summiere tekst met compromissen te maken, die evenwel door WN niet meer op tafel werd gelegd, omdat de 2 genoemde breekpunten zich manifesteerden. In het weekend daarna werd ook nog gewerkt aan een eerste tekst voor een eventueel akkoord met het CDA. En die tekst kwam niet af, omdat het CDA een blokkade opwierp voor een coalitie CDA-VVD-WN. 5. Zo ja, wilt u ons de inhoudelijke tussenstand van het gevoerde overleg verstrekken? U zie het antwoord op vraag 4. Voorts: Het doorlopen van de uitgebreide agendalijst leidde er toe, dat er rond de volgende punten afruil, compromis of specificatie nodig was. De beelden over de politieke stavaza hierna zijn voor rekening van WN. - Sporthal: ging richting vrije kwestie. - Milieustraat: voorstel hierover een referendum te houden was afgewezen. - Windturbines: “molens op 4 km uit de kust” was met een motivering afgewezen. - Levensduur duurzaamheidsfonds in relatie tot vrij komen rijksgeld: leek oplosbaar. - Coffee shop: leek oplosbaar. - 30-30-40 in het woningbouwbeleid: lastig maar leek oplosbaar. - Bouwen in het groen/definitie open landschap: lastig. - Regionale samenwerking: leek oplosbaar.

- Update bibliotheek met moderne media: leek oplosbaar. - “Hoe veel nu vast leggen in een akkoord ?”: lastig, maar wellicht oplosbaar. Qua proces was benoemd, dat er nog een werkverdeling/proces nodig was bij het schrijven van teksten voor het coalitieakkoord en dat de opvatting van de burgemeester zou worden ingewonnen aleer er een “onderhandelaarsakkoord” aan de achterbannen werd voorgelegd.

4

6. In veel gemeenten wordt gewerkt met het inschakelen van een externe onafhankelijke verkenner, informateur en later formateur. Wat zijn de redenen dat niet is gekozen voor deze optie? Dankzij de verkiezingsprogramma’s en de debatten in de verkiezingsperiode viel er volgens WN niet veel te “onderzoeken”. Het ging nu om de bereidheid elkaar daadwerkelijk voortvarend te vinden, mede vanuit het besef dat snel werken een teken had kunnen worden van een cultuurverandering. WN heeft evenwel intussen de indruk, dat de raad van Waterland als geheel de vaardigheid van “afruilen en zoeken” over een breed front niet meer beheerst. Het voorgelegde voorstel voor een bestuursakkoord maakt het mogelijk deze vaardigheid over een smaller front (zeg maar in behapbare brokken) weer aan te leren. Er zullen in de raad per onderwerp wisselende meerderheden ontstaan. 7. In de notitie over de tussenstand staat dat partijen onvoldoende chemie voor samenwerking in de komende vier jaar zien met als gevolg onvoldoende kans op overeenstemming. Deelt u als WN deze opvatting? WN herkent het beeld van onvoldoende chemie tussen deze vier partijen als het er om gaat een akkoord op inhoud over de hele breedte tot stand te brengen. Delen van onze beelden over bij welke partijen “het chemische stofje voor goede chemie” in welke mate ontbrak, dient niet onze nabije bestuurlijke toekomst.

Wel gaf het recente raadsdebat daarover indicaties. Als in de verantwoordingsverslag gezegd: wat er in deze onderhandeling gebeurde oogde op kleinere schaal als wat er in raad als geheel speelt. 8. Denkt u dat met het afsluiten van een raadsakkoord er wel voldoende chemie tussen de vier en/of meerdere partijen zal ontstaan? Ja, dat achten wij mogelijk tussen 3, 4 of meer partijen. Motivering: het gaat ons nu om het omarmen van een voorstel voor een bestuursakkoord, waarin niet “inhoudelijk je zin krijgen” troef is, of “zeker stellen van je beleid met een inhoudelijk coalitie akkoord” maar waarin volwassenheid en zelfvertrouwen op argument centraal kunnen komen te staan. Ook ontstaat de noodzaak per thema soms je verlies te nemen. Maar de ervaring van meerdere jaren “haast steeds verliezen over haast alles” kan alle partijen bespaard blijven.

5

WN heeft ook voor de andere fracties – de mensen dus - genoeg achting, om te vertrouwen dat dit kan. Per thema wisselende meerderheden zoeken en scheppen laat partijen ook vrij om dichter bij hun eigen verkiezingsprogramma’s te blijven; en zo dichter bij hun kiezers, de inwoners van Waterland. Deze werkwijze levert meer partijen kansen op effectief bijdragen en daarmee ook werkplezier. Het telkens “11-6” of “10-7” langs dezelfde lijnen oneens blijven wordt voorkomen, en ook de zo zich ontwikkelende “wij-zij-cultuur” met bijbehorende “vijandbeelden”. Je zou vanuit het heden kunnen zeggen: van “welhaast vijanden in de raad” naar “opponenten per onderwerp”. Met de daarbij passende verbetering in ook de persoonlijke verhoudingen. Als 3, 4 of meer partijen daarin voorgaan, valt te hopen, dat de rest – met ook de achterbannen - volgt op het pad naar een “Waterlands model” voor politiek bedrijven. 9. In de notitie wordt gesteld dat o.a.

besloten is af te zien om met GL nader in gesprek te gaan omdat daardoor de natuurlijke verbinding met de VVD erg onder druk zou komen te staan? Waarom spreekt u van een natuurlijke verbinding? Zou het niet logisch zijn in het kader van bestuurlijke vernieuwing deze verbinding juist los te willen laten? Waarom wij hier van een natuurlijke verbinding spreken, is tot nu toe al helder benoemd: het gaat (als bij CDA,GL en SP in 2014) om de relatie die ontstaat door samen oppositie voeren, om programmatische verwantschap en om goede persoonlijke verhoudingen. Het voorliggende voorstel haalt het politieke effect van “samen oppositie voeren” weg: er resteert immers niet een verhouding “coalitie vs. oppositie”, maar een meer dualistische verhouding “raad in positie” met een “dienend college”. En dat omvat dus juist een los laten, ook tussen WN en VVD. Analoog aan het loslaten tussen de fracties uit de coalitie 2018-2022. Procesmatig verdient vermelding dat WN onderkent, dat het bij nader inzien beter was geweest om de GL-fractie afzonderlijk face to face te spreken, aleer de keuze voor een bestuursakkoord publiek te maken. Nu WN er niet voor voelde een lege rituele dans op te voeren, werd volstaan met een passage hierover in de verantwoording. En dat deed de opstelling van GL in het “rondje fracties” geen recht.

6

10.In de notitie wordt het voorstel gedaan aan te sluiten en wethouders aan te leveren? Wat is in dit licht de omvang van het college? Hoe vindt weging van de kandidaten plaats? Zijn er fracties uitgesloten of juist per definitie onderdeel uitmakend van het te vormen college? Het voorstel bevat de uitnodiging aan de fracties om deel uit te maken van de voorhoedegroep bij de voorgestelde vernieuwing. Die fracties leveren in beginsel kandidaten voor het wethouderschap. Daarbij is dus op voorhand geen enkele fractie uitgesloten, fracties maken zelf uit of ze nu al “binnengesloten” willen zijn. Dit antwoord bevat hierna beelden en opties; na keuze voor een bestuursakkoord valt dit nader uit te werken of te verbeteren in vervolgoverleg. We nodigen ook de CDA-fractie uit daar in mee te denken. Kandidaten worden bij voorkeur voorgedragen met een aanduiding van op welk terrein (of terreinen) de fracties die inzetbaar achten; we noemen daarvoor “Wonen en ruimtelijke ordening”, “Sociaal domein”, “Duurzaamheid en verkeer” en “Financiën”. Weging van de kandidaten gebeurt dus primair door de partijen zelf, en net als bij de twee laatst benoemde wethouders laat zich een adviesstap over benoembaarheid denken, die mogelijk meer omvat dan de formele vereisten. WN gaat pragmatisch uit van vier wethouders.

Dit hangt samen met het ook in de raad genoemde punt, dat de huidige formatie voor de wethouders in totaal 2,8 fte bevat en gemiddeld 0,7 geeft banen van voldoende omvang voor stevig commitment van betrokkenen. Minimaal 0,5 en maximaal 1,0 lijken daarbij redelijke grenzen. Mochten er slechts 3 partijen mee doen, dan levert ofwel 1 partij 2 wethouders, dan wel komen er in totaal slechts 3 met een wat grotere betrekkingsomvang. 1 van de 4 genoemde terreinen kan dan binnen het college worden “verkaveld”. 11. Het voorstel spreekt over dichtgetimmerde akkoorden. Hoe moeten wij dit zien in het licht van het gegeven dat het coalitieakkoord 2018-2022 en tussentijdse coalitieakkoord 2.0 in de raad zijn behandeld en geaccordeerd? In de notitie wordt een wij-zij cultuur geschetst. Staat WN om dit te doorbreken open voor een college zonder de VVD? Hiermee zouden de bestaande blokken doorbroken worden? Dit is een meervoudige vraag. De behandeling van een coalitie akkoord in de raad geeft legitimatie, en betekent tegelijk het ontstaan van een “wij/zij”. De 7

typering “dichtgetimmerd” gaat over de ontbrekende wendbaarheid in het beleid die er uit komt, en op het “dicht getimmerde gedrag” dat er op volgt. Een verschijnsel dat bijvoorbeeld ook speelde in 2010-2014, dat bij het begin van de 2 periodes er na even minder was, om vervolgens weer te gaan domineren in talloze “11-6”, ook weer de laatste jaren. Relevant is overigens niet alleen dat het verantwoordingsverslag een wij-zijcultuur onderkent, maar evenzeer of vragenstellers dat ook doen. Dat lijkt zo, gezien de woorden “bestaande blokken” in de vraagstelling. Dat zou kunnen helpen, nu het ontstaan ervan een tweezijdig proces betreft. De goede bedoelingen hiertegen aan het begin van de laatste twee zittingsperiodes van de raad blijken onvoldoende: coalities slibben dicht. Vandaar ook het nu voorliggende voorstel, dat een meer radicale interventie bevat. Het voorstel omvat het idee van een “college voor de raad”. En niet “met of zonder” enige partij. Daarmee is de vraag naar “een college met of zonder de VVD” principieel even relevant als die vraag over enige andere partij, dus niet relevant. De vraag getuigt nu juist van een te doorbreken “wij-zij” denken, te meer nu die vraag komt van een collega-fractie, die juist de VVD voor onderhandeling recent uit sloot, evenals pal na de verkiezingen in 2018.

Breder valt op, dat zowel de PvdA als GL en CDA dezer dagen “aanvallend” spreken en vragen stellen over de goede werkrelatie van WN met de VVD. 12.De VVD fractie heeft zich als enige fractie het afgelopen jaar onttrokken aan het gezamenlijke traject om de te komen tot verbetering van de cultuur in de raad. Waaruit kunnen wij opmaken dat deze fractie zich nu wel gaat inzetten voor verbetering van de cultuur? WN onderkent evenals de CDA-fractie de opstelling van de VVD-fractie over het cultuurtraject, al ging het die laatste fractie overigens vooral om de kosten voor de externe procesbegeleiding van het cultuurtraject en niet het traject zelf. Het niet deelnemen door de VVD-fractie kan evenwel niet worden opgevat als een weigering zich voor verbetering in de zetten; daarvoor is meer mogelijk. Die bijdrage kreeg ook vorm door bijvoorbeeld aandringen op consistentie van gedrag rond de werkwijzen van de raad. De uitstraling van het traject heeft echter naar het oordeel van WN ook op de VVD-fractie invloed gehad. Blijkens de stijl van spreken en optreden in de raad, ook kort voor de verkiezingen, koos de VVD-fractie voor een andere 8

toonzetting. En dat zette zich na de verkiezingen in en rond de coalitieonderhandelingen voort. Het duidelijkste signaal van de gezindheid van de VVD-fractie in deze is de gulle medewerking aan het voorstel voor het bestuursakkoord akkoord, zoals dat nu voor ligt. 13. In het voorstel bestuursakkoord staat aangegeven dat een coalitieakkoord zich beperkt tot het benoemen van collegepartijen en de agendering van onderwerpen. Hoe, wanneer en met welke partijen wil uw fractie tot collegevorming overgaan? En als er geen andere fracties kiezen voor de door u voorgestelde aanpak, welk alternatief scenario heeft u dan voor ogen? Is een minderheidscoalitie van WN en VVD in uw ogen een serieuze optie? Even over de redactie: het “coalitieakkoord”: bedoeld is “bestuursakkoord”; een akkoord dat zich inderdaad zou beperken tot agenderen en dus juist géén coalitieakkoord is. Daarbij wordt het “er bij zoeken” van wethouders van uitgegaan, dat de partijen die mee voorop willen gaan wethouders leveren. Ter bespreking hierbij nog tentatief het volgende: zijn dat er 3 of 4, dan valt goed te werken met voordrachten uit de fracties. Zijn dat er 6, dan zouden er mogelijk combinaties van partijen zijn die samen tot een voordracht komen. Vanuit de bestaande verhoudingen zou dat kunnen zijn: PvdA/GL, CDA/D66, VVD/WN. Bij 5 nu even geen suggestie.

Conclusies hierover zijn mogelijk, als duidelijk is, welke raadsfracties het bestuursakkoord dragen. Dan is er de vraag naar de alternatieve scenario’s die WN ziet, in het onverhoopte geval, dat het voorliggende bestuursakkoord geen meerderheid zou vinden. Net zoals tijdens de eerste ronde onderhandelen onderkent WN ook nu meerdere scenario’s. Daarop nu vooruit lopen, wil de fractie niet doen. Als het bestuursakkoordvoorstel wordt afgewezen door verwerping van de daarvoor voorliggende motie op 12 mei ontstaat een nieuw speelveld, dat niet onze voorkeur heeft. 14. Het voorstel bestuursakkoord omvat 14 onderwerpen, waarvoor een jaar de tijd wordt genomen om te komen tot richtinggevende standpunten. De opsomming komt willekeurig over. Hoe bent u gekomen tot de opsomming van deze 14 punten? De opsomming is de vrucht van de voorbije onderhandelingsgesprekken. De indruk van “willekeurigheid” heeft daar mee van doen. We staan geheel open voor aanvullende/verbeterende/ordenende/clusterende suggesties. 9

We maken er wel graag melding van, dat voor veel richtinggevende politieke uitspraken veel minder tijd nodig is. De periode van een jaar is genoemd, omdat zich goed laat denken, dat bij de voorbereiding van keuzes meer denkwerk via burgerparticipatie en/of expertmeetings wenselijk is. 15. Hoe krijgt het beleid tot de vaststelling van de richting voor deze onderwerpen vorm en inhoud? Ook hier niet meer dan een eerste beeld ter bespreking. Na vervolmaking van de onderwerpenlijst is het aangestelde college aan zet om snel met informatie te komen over de beoogde volgorde van werken, waar mogelijk aanhakend aan de begrotingscyclus. Dat betreft de lijst als geheel. Hier al kan de raad prioriteiten stellen. De raad komt vervolgens in positie met korte startnotities door het college die tenminste een processchets omvatten voor de aanpak en waar mogelijk werkrichtingen/beleidsrichtingen of doelformuleringen. Dat hangt van de onderwerpen af. Daarbij spelen per onderwerp zaken als: hoe rijp zijn documenten die er al liggen ? Blijken er uit de (gecombineerde) verkiezingsprogramma’s eisen/randvoorwaarden/urgenties ? Wat is vanuit vooral de inwoners de urgentie ? Hoe valt aan te haken op lopende (beleids)processen ? Is er op voorhand een financieel probleem ? De raad is dan in de gelegenheid de uitwerking op inhoud en proces te sturen met bijvoorbeeld moties. 16.

Hoe verwacht u dat de ambtelijke organisatie op deze nieuwe vorm van beleidspontwikkeling inspeelt? Te onderstrepen valt, dat de grootste verandering zit in de aansturing van het ambtelijk apparaat vanuit de politiek. Voor de beleidsambtenaren ontstaat de noodzaak zich andermaal te oriënteren op het bestaande beleid en daarbij in elk geval voor één ronde niet te denken in termen van bestaande lijnen, maar in alternatieven. Dat kan verfrissend zijn. Vermoedelijk is er in het eerste jaar tijdelijk versterking nodig als het gaat om denken in scenario’s en “beleidschrijverschap”. Dit zijn zaken die met voorrang onderwerp van gesprek zou moeten zijn tussen een nieuw college en de gemeentesecretaris. 10

17. Hoe zorgt u voor een bestuurlijke en niet a priori politieke voorbereiding van richtinggevende standpunten? Hoe reageert u op onze stelling dat wethouders van buiten de raad meer en beter bijdragen aan een gezonde zakelijke houding vanuit het college dan wethouders uit de raad? Dit zijn twee afzonderlijk te bespreken vragen, al is de denklijn waarin ze worden gecombineerd goed voorstelbaar. De eerste vraag: het zal gaan om de kwaliteit van de aan te stellen wethouders en in het bijzonder om hun vermogen zich in te leven in de programma’s van de verschillende partijen. Een stelling dat wethouders van buiten de kring van de raad, of zelfs de gemeente de voorkeur zouden verdienen, kunnen we ons vanuit de meest recente ervaring van de CDA-fractie goed voorstellen. We hebben als WNfractie de indruk, dat de fracties van PvdA, VVD en WN die ervaring niet delen en D66 ten dele. Naast een gezonde zakelijke houding zijn ook een eigen betrokkenheid bij de gemeente en kennis van het sociale en bestuurlijke klimaat waarden die er veel toe doen. Als de vragenstellers aandacht vragen voor de eisen van zakelijkheid en het vermogen tot relativering, ook van het eigen standpunt, zijn we het daar mee eens.

Niet met de voorkeur die de stelling van vragenstellers noemt: ook Waterlanders en mensen uit de kring van de raad zouden we niet op voorhand voor dergelijke kwaliteiten willen diskwalificeren. 18. Klopt het dat u er van uitgaat dat elke partij in de gelegenheid wordt gesteld om wethouderskandidaten aan te dragen zonder dat bekend is om welke portefeuilles het gaat? Wie neemt het initiatief hierin? Is dat verstandig? Deze vraag vond in de voorgaande antwoorden respons. 19. Van de burgemeester wordt een coördinerende rol verwacht in het aanzoeken van wethouders kandidaten. Hoe verhoudt zich die rol met het boven de partijen staan van de burgemeester? Vast te stellen valt, dat de burgemeester bij het zoeken van een procesbegeleider voor in elk geval het verder overwegen van het voorliggende voorstel en mogelijk noodzakelijke vervolgstappen een coördinerende rol op zich nam. Dat roept geen spanning op met haar plaats boven de partijen. 11

WN acht het denkbaar, dat de burgemeester op enig moment inbreng heeft met het oog op de vraag of ze een werkzaam team tot stand ziet komen. Hoofdzaak is, dat we er alle vertrouwen in hebben, dat zij haar rol voluit zuiver en evenwichtig vervult en er dus in slaagt uit gekrakeel te blijven. 20. Wie legt de raad een voorstel voor mbt de benoeming van wethouders? Allereerst past hier een verwijzing naar het antwoord op vraag 13. Als er 5 of 6 fracties mee willen doen, wordt – zo denken we in eerste instantie – het aanzoeken van een formateur die tot een voordracht komt, voorzien van een advies over een globale portefeuille verdeling, een logische gedachte. De werving van een dergelijke helper zou dan op dezelfde wijze kunnen verlopen als de werving van de procesbegeleider ten tijde van het opstellen van deze antwoorden.

Fractie WaterlandNatuurlijk, 1 mei 2022

12

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Waterland&id=992618ae-8dd5-44fa-bfd3-860d905b3d4d