GLPvdA Algemene beschouwingen 8 juli 2026

Algemene Beschouwingen 2026 Afgelopen weekend was ik op Down The Rabbit Hole. Tussen de Groene Heuvels zag ik iets bijzonders: het Metropole Orkest samen met rapper Sticks. Op papier misschien geen vanzelfsprekende combinatie. Verschillende stijlen, verschillende achtergronden en misschien zelfs een ander publiek. Maar juist doordat iedereen zijn eigen rol pakte, naar elkaar luisterde en elkaar de ruimte gaf, ontstond er iets dat groter was dan de som der delen. Dat zette me aan het denken. Ook hier beginnen we aan een nieuwe bestuursperiode. Er is een nieuw college geïnstalleerd. Iedereen heeft zijn eigen overtuigingen en soms ook zijn eigen tempo. Maar uiteindelijk spelen we allemaal voor hetzelfde publiek: de inwoners van Waddinxveen. We willen het college nogmaals van harte feliciteren. Wij wensen hen veel succes, maar vooral ook een open blik en een goed luisterend oor. Want net als in een orkest ontstaat de mooiste muziek niet doordat iedereen hetzelfde speelt, maar doordat verschillen elkaar versterken. We zitten in de oppositie. Dat betekent voor ons niet dat we voortdurend op de grote trom slaan of expres uit de maat gaan spelen. Integendeel. Goede voorstellen zullen wij steunen. En als wij vinden dat het beter kan, zullen wij dat ook zeggen. Niet om tegen te zijn, maar omdat wij samen willen bouwen aan een mooier Waddinxveen.

Voorzitter, Wij zijn een van de kleinere fractie in deze raad. Maar de afgelopen raadsperiode hebben we laten zien dat grootte niet alles zegt. We hebben ons steeds ingezet voor een groener, socialer en leefbaarder Waddinxveen. We hebben aandacht gevraagd voor cultuur, voor duurzaamheid, voor inwoners die tussen wal en schip dreigen te vallen en voor ontmoetingsplekken. Niet ieder voorstel haalde een meerderheid – anders stond die muziektent er inmiddels al – maar we hebben laten zien dat ook een kleine fractie het verschil kan maken. Diezelfde houding nemen we mee de komende vier jaar. Want er liggen grote uitdagingen voor ons. Allereerst het sociaal domein. Daar liggen misschien wel de grootste opgaven van deze periode. Achter begrotingsposten zitten geen cijfers, maar mensen. Gezinnen die moeite hebben om rond te komen. Jongeren die vastlopen. Ouderen die langer zelfstandig thuis wonen. Mantelzorgers die steeds meer op hun schouders krijgen. Voor ons is het helder: wie hulp nodig heeft, moet die ook krijgen. Op tijd, dichtbij en zonder onnodige drempels. Want voorkomen is niet alleen menselijker, maar uiteindelijk ook goedkoper dan genezen. Maar een sterke samenleving gaat verder dan goede zorg alleen. Waddinxveen is snel gegroeid. Dat betekent dat onze voorzieningen mee moeten groeien.

Sportverenigingen zitten vol, cultuurorganisaties doen prachtig werk en vrijwilligers zetten zich iedere dag in voor anderen. Zij verdienen ruimte om te groeien. Daarom willen wij investeren in voldoende sportvoorzieningen, goede maatschappelijke accommodaties en een bruisend cultureel aanbod. Want een gemeente is meer dan woningen, wegen en rotondes. Een gemeente leeft door de mensen die er samen sporten, muziek maken, vrijwilligerswerk doen en elkaar ontmoeten. Die groei brengt nog een belangrijke uitdaging met zich mee: wonen. Iedereen kent wel iemand die graag in Waddinxveen wil blijven wonen, maar geen passende woning kan vinden. Starters, jonge gezinnen en senioren verdienen allemaal een plek in ons dorp. Daarom

blijven wij inzetten op betaalbare woningen, met aandacht voor verschillende doelgroepen en leefbare wijken. En terwijl we bouwen, moeten we ook blijven investeren in een groene leefomgeving. Bomen, planten en water zijn goede plekken voor ontmoeting en zorgt voor verkoeling. Dat geldt ook voor dieren. Hoe wij omgaan met dieren zegt iets over hoe wij omgaan met alles wat kwetsbaar is. Daarom vinden wij dat dierenwelzijn geen bijzaak is, maar een vanzelfsprekend onderdeel van goed gemeentelijk beleid. Voorzitter, Dat brengt mij bij onze financiële positie. Al jaren horen we dat we voorzichtig moeten zijn. Dat er moeilijke jaren aankomen. Dat we reserves nodig hebben voor de toekomst. Voorzichtig zijn is verstandig. Maar alleen als voorzichtigheid geen doel op zichzelf wordt. Want jaar na jaar zien we hetzelfde beeld. De reserves groeien verder. Dat betekent óf dat we structureel te ruim begroten, óf dat we kansen laten liggen om te investeren in onze inwoners. En dat vinden wij een gemiste kans. Een dirigent die zijn orkest nooit laat spelen, houdt misschien een prachtig concert over op papier. Maar de zaal blijft stil. Zo is het ook met onze reserves. Geld dat jarenlang op de bank blijft staan, maakt Waddinxveen niet mooier, socialer of leefbaarder. Dat geld is van onze inwoners. Het is bedoeld om iets mee te doen. Laten we daarom investeren. In goede zorg. In sport.

In cultuur. In betaalbare woningen. In een groene leefomgeving. In ontmoetingsplekken. In voorzieningen die passen bij een gemeente die blijft groeien. Juist nu is het moment om keuzes te maken die inwoners ook daadwerkelijk gaan merken. En ja, voorzitter… dan kom ik toch nog even bij die muziektent. Sommigen zullen misschien denken: “Daar heb je dr weer.” En eerlijk is eerlijk… daar hebben ze gelijk in. Maar een muziektent is voor ons nooit alleen een muziektent geweest. Het is een symbool. Van ontmoeting. Van cultuur. Van verenigingen die zich kunnen laten zien. Van muziek die mensen samenbrengt. Van een plek waar je elkaar gewoon kunt tegenkomen. Juist nu er financiële ruimte is, willen wij het college vragen om nog eens met een open blik naar dit plan te kijken. Niet omdat het ons project is, maar omdat het iets toevoegt aan de leefbaarheid van ons dorp.

Voorzitter ik ga afsluiten, In het coalitieakkoord lezen wij mooie woorden over dichtbij zijn. Dichtbij inwoners. Dichtbij verenigingen. Dichtbij de samenleving. Dat spreekt ons aan. Maar uiteindelijk worden mooie woorden pas waardevol als inwoners ze terugzien in de keuzes die wij hier maken. Laten we deze bestuursperiode herinneren als de periode waarin ook het vertrouwen groeide. Waarin mensen merkten dat de gemeente naast hen stond. Waarin voorzieningen meegroeiden, En waarin verschillen niet tegenover elkaar stonden, maar samenklonken. Want dat is uiteindelijk wat ik afgelopen weekend zag. Niet iedereen speelde dezelfde partij. Maar samen maakten ze wel prachtige muziek. Laten wij dat de komende vier jaar ook proberen. Dank u wel! Met vriendelijke groet, Nikki ten Zijthoff Raadslid GroenLinks/PvdA Waddinxveen