Inbreng in ronde-tafelgesprek 21 februari 2022 (fam. Roelofs)
Tekst van het document
Beste Raad, Wij wonen op het Hartelaar op een plek waar onze familie al bijna 100 jaar woont en die ons zeer lief is. Van deze kleine eeuw loopt de dreiging van de randweg al 40 jaar met ons mee. Dan stond het weer op de agenda en werd het spannend voor ons, dan bloedde het weer dood. De afgelopen jaren stond het er weer nadrukkelijker op. Wat daarbij goed is om te weten is dat wij – een van de weinigen zijn die direct op onze eigen grond geraakt worden als de randweg wordt aangelegd. Dit betekent dat wij geen kant op kunnen zolang er geen definitief besluit is. • Zouden we kiezen weg te willen gaan vanwege alle sores, dan kan dat niet omdat ons huis feitelijk onverkoopbaar is. Dat de WOZ-waarde, door dezelfde gemeente opgelegd, wel omhooggaat, voelt daarbij nog eens extra oneerlijk. • Willen we verder investeren in toekomstgerichte plannen, dan is dat eveneens geen optie. We voelen ons al langere tijd gevangen op onze eigen grond. Een jaar geleden heeft u na een paar stevige rondetafels en debatten een ondubbelzinnig en duidelijk besluit genomen: voor eind 2021 wordt het definitieve besluit genomen over het wel of niet doorgaan van de westelijke randweg. • Of de gemeente Voorst heeft de benodigde (financiële) middelen weten te verwerven en de randweg gaat door naar de bestemmingsplanprocedure • of hij gaat definitief van tafel.
Voor ons als gezin was dit laatste jaar er een van gespannen afwachten en eerlijk gezegd heeft de stress een behoorlijke impact op ons. U kunt zich misschien voorstellen dat we het binnen ons gezin de nodige discussies hebben gehad over hoe met deze onzekere toekomst om te gaan. Dat heeft er bij ons best ingehakt. Dat wij in het afgelopen jaar een aantal goede gesprekken hebben gehad met enkele van u en betrokken ambtenaren is fijn en wordt gewaardeerd. Dat neemt niet weg dat wij weer geconfronteerd worden met het bericht van uitstel. … We zijn teleurgesteld in u en boos dat weer afspraken niet worden nagekomen. Afspraken die voor jullie misschien slechts procedure-aanpassingen op dossiers zijn, hebben voor ons een grote impact op ons dagelijks leven en de stress van die ‘het niet weten’ nog langer laat voortduren. U weet dat wij tegen de randweg zijn en ook waarom, dat heeft mij man Oscar Roelofs hier vaak genoeg en met meer dan voldoende steekhoudende argumenten aangegeven en deze ga ik hier ook niet herhalen. Wij zijn ondertussen zover dat het nemen van een besluit, een definitieve JA of NEE, voor ons belangrijker is dan het uitstel waar we nu mee worden geconfronteerd. Want hoelang gaat dit uitstel nu weer duren? Er worden wederom verwachtingen uitgesproken dat het allemaal niet zo lang hoeft te duren.
Maar hoe kunnen wij daarop vertrouwen met de ervaringen uit het verleden? Op de korte termijn denken we dan aan de verkiezingen. Komt het nog daarvoor, wordt het daarna? Hoelang duurt het voordat er een coalitie is? Wanneer zijn zij er dan aan toe om hier een beslissing over te nemen? Op de wat langere termijn kan er altijd weer iets tussen komen. Dit dossier loopt al 40 jaar, dus de kans dat er andere vertragingen op de proppen komen lijkt groter dan dat er eindelijk een klap op wordt gegeven.
Daarom, geachte raadsleden doe ik een dringend beroep op u, om uw woord te houden en een definitief besluit te nemen nog VOOR de komende verkiezingen. Zodat wij en andere burgers weten waar we aan toe zijn. Dus nogmaals, geachte raadsleden, neem uw verantwoordelijkheden en kom tot een definitief besluit, zoals u ons beloofd, zowel aan de voorstemmers als de tegenstemmers. Maar dit komt over als burgerbedrog en gaat ten koste van in elke geval onze gezondheid en leefgenot. Dank voor uw aandacht Ook namens mijn man en kinderen Callista Roelofs