Raadsvoorstel Verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 (get.)
Tekst van het document
Gemeente Voorschoten Leidseweg 25 | Postbus 393, 2250 AJ Voorschoten | T 14071 | E gemeente@voorschoten.nl | www.voorschoten.nl BTW NL 00179762B01 | KvK 27381083 | IBAN NL43 BNGH 0285 0796 70 | BIC BNGHNL2G Raadsvoorstel Zaaknummer: Z/26/109618/491011 Datum collegebesluit: Datum commissievergadering: Datum raadsvergadering: 2 juni 2026 25 juni 2026 9 juli 2026 Soort Voorstel: Raadsvoorstel Onderwerp: Verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 Portefeuillehouder: Wethouder Schokker Kernboodschap: Met deze verordening wil de gemeente bijdragen aan een toekomstbestendig jeugdhulpstelsel. De verordening is aangepast op basis van aanbevelingen van de bestuurlijke Taskforce Jeugdhulp, de Regiovisie Jeugdhulp en sluit aan bij de regionale afspraken. Belangrijke veranderingen zijn: duidelijke afspraken over wat wel en niet onder jeugdhulp valt en het uitgangspunt dat eerst wordt gekeken naar eigen kracht, het sociale netwerk en algemene voorzieningen voordat gespecialiseerde jeugdhulp wordt ingezet. De concept verordening heeft van 31 maart tot 28 april voor inspraak ter inzage gelegen. Inspraakreacties zijn, waar relevant, verwerkt in de verordening en toegelicht in een nota van beantwoording.
Met deze verordening wordt invulling gegeven aan de regionale samenwerking en wordt gewerkt aan een meer eenduidige werkwijze, zodat jeugdhulp beschikbaar blijft voor kinderen en gezinnen die deze het hardst nodig hebben. Bijlagen: 1. Verordening Jeugdhulp Voorschoten 2026 2. Nota van beantwoording inspraak Verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 3. Thematische toelichting Verordening jeugdhulp Pagina 2 van 40 Voorschoten 2026 4. Afbakening reikwijdte jeugdhulpplicht – Wijzigingspakket 5. Overzicht samenhang Regiovisie en afbakening verordening. 6. Quickscan Verordening Jeugdhulp, NCOD Beslispunten: De Verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 vast te stellen. Relatie met: Regiovisie [Z/26/110399] Pagina 3 van 40 Inleiding en samenvatting De Verordening Jeugdhulp Voorschoten 2026 (zie bijlage 1) vormt het juridisch kader voor de uitvoering van de Jeugdwet in Voorschoten. In de verordening is vastgelegd wanneer inwoners in aanmerking komen voor jeugdhulp, hoe de toegang tot ondersteuning is georganiseerd en op welke wijze besluitvorming plaatsvindt. Daarmee maakt de gemeente duidelijk wanneer een individuele voorziening wordt ingezet en wanneer ondersteuning vanuit eigen kracht, het sociaal netwerk of algemene voorzieningen passend is. Het jeugdhulpstelsel in de regio Holland Rijnland staat onder druk door een aanhoudend hoge vraag, toenemende complexiteit en stijgende kosten.
Dit vraagt om scherpere keuzes in de inzet van jeugdhulp om de betaalbaarheid, toegankelijkheid en continuïteit te borgen. In regionaal verband is, mede op basis van de aanbevelingen van de bestuurlijke Taskforce jeugdhulp, gewerkt aan een eenduidige afbakening van de jeugdhulpplicht. Deze afbakening is uitgewerkt in een regionaal wijzigingspakket. De gemeente Voorschoten heeft ervoor gekozen dit wijzigingspakket integraal te verwerken in een herziening van de Verordening Jeugdhulp Voorschoten 2026. Deze verordening vormt het juridisch kader voor de uitvoering van de Jeugdwet en regelt de toegang tot jeugdhulp en de voorwaarden voor inzet van voorzieningen. De verordening geeft uitvoering aan de regionale visie ‘Samen rondom de jeugd’ en is afgestemd met gemeenten binnen Holland Rijnland. Uitgangspunt is dat eerst wordt gekeken naar eigen kracht, het sociaal netwerk en algemene voorzieningen, voordat een individuele voorziening wordt ingezet. De conceptverordening heeft ter inzage gelegen en de ontvangen zienswijzen zijn betrokken bij de verdere uitwerking. In 2025 heeft de gemeente Voorschoten al een wijziging in de verordening jeugdhulp doorgevoerd. Belangrijke uitgangspunten zoals de nadruk op eigen kracht, het begrenzen van jeugdhulp en de afstemming met andere domeinen, waren hierin al verankerd.
De verordening 2026 borduurt hierop voort door deze uitgangspunten verder te concretiseren, juridisch te verduidelijken en minder ruimte te laten voor interpretatie in de uitvoering. Het belangrijkste verschil zit daarmee niet zozeer in een geheel nieuwe koers, maar in een versterking van de gemeentelijke regie, scherpere criteria voor inzet van jeugdhulp en een meer eenduidige en doelmatige toepassing in de praktijk. In de verordening worden de tarieven voor het persoonsgebonden budget (pgb) explicieter en eenduidiger vastgelegd. Waar in de vorige verordening (2025) nog werd uitgegaan van maximaal de kostprijs van de goedkoopst adequate voorziening in natura, wordt in 2026 gewerkt met vaste percentages, waarbij het pgb voor formele hulp maximaal 90% van het ZIN- Pagina 4 van 40 tarief bedraagt en voor zelfstandigen zonder personeel maximaal 80%. Voor inwoners betekent dit meer duidelijkheid vooraf over de hoogte van het budget. Tegelijk blijft maatwerk mogelijk: het college beoordeelt per situatie of het pgb passend en toereikend is en kan, indien nodig, gemotiveerd afwijken, bijvoorbeeld via de toepassing van de hardheidsclausule. Met dit voorstel wordt uw raad verzocht de verordening vast te stellen, zodat deze per 1 september 2026 in werking kan treden.
De verordening is geharmoniseerd met de verordeningen van de andere gemeenten in de Leidse regio, die deze eveneens voor het zomerreces ter vaststelling voorleggen aan de gemeenteraden. Tijdige vaststelling is noodzakelijk om aan te sluiten bij regionale afspraken en om te voorkomen dat werkwijzen en uitvoering tussen gemeenten (tijdelijk) uiteen gaan lopen. Beoogd effect Een breed gedragen jeugdhulp verordening waarbij het zowel voor inwoners als uitvoerende organisatie helder is wat de reikwijdte is van de jeugdhulpplicht van de gemeente Voorschoten. Argumenten 1.1 Met de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 wordt de afbakening van de jeugdhulpplicht verder aangescherpt en verduidelijkt. De concept verordening verduidelijkt wanneer er sprake is van eigen kracht, (boven)gebruikelijke hulp, inzet van het sociaal netwerk of voorliggende voorzieningen zoals Passend onderwijs, Wmo, Zvw of Wlz. Hierdoor wordt jeugdhulp gerichter ingezet voor die situaties waarvoor deze wettelijk is bedoeld, wat bijdraagt aan doelmatigheid en houdbaarheid van het stelsel. 1.2 Met de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 worden juridische kwetsbaarheden verminderd. In (sub-)regionale bezwaar- en beroepsprocedures in de afgelopen jaren is gebleken dat onderdelen van de jeugdhulp verordening 2015 juridisch kwetsbaar zijn of onvoldoende concreet zijn uitgewerkt.
Door aanscherping van onder andere de onderzoeksplicht, vergewisplicht, deskundigheidseisen, het ondersteuningsplan en de eisen aan de beschikking, wordt de rechtspositie van kinderen en ouders versterkt en het risico op juridische procedures en vernietigingen verkleind. Pagina 5 van 40 1.3 Met de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 wordt uniformiteit in de jeugdhulpregio gewaarborgd. De problematiek rondom jeugdhulp stopt niet bij gemeentegrenzen. In het regionale wijzigingspakket zijn uitgangspunten opgenomen voor de afbakening van de jeugdhulpplicht. Met de gemeenten binnen de jeugdhulpregio is afgesproken dit wijzigingspakket op te nemen in de nieuwe concept verordeningen die aan de gemeenteraden wordt voorgelegd. Hiermee wordt uniformiteit van de afbakening van de reikwijdte in de hele jeugdhulpregio gewaarborgd. Voor de vertaling van het wijzigingspakket in de verordening is samengewerkt met de andere gemeenten in de Leidse Regio (Leiden, Leiderdorp, Oegstgeest en Zoeterwoude) zodat binnen deze sub-regio één herkenbare en consistente uitvoeringslijn ontstaat voor lokale teams, verwijzers en aanbieders. In deze gemeenten is de concept verordening in dezelfde vorm voorgelegd voor inspraak en de inspraakreacties zijn in gezamenlijkheid gewogen en verwerkt.
Deze combinatie van regionale uniformering op Holland Rijnland-niveau en harmonisatie binnen de Leidse Regio voorkomt rechtsongelijkheid tussen inwoners van aangrenzende gemeenten, vergroot de uitvoerbaarheid en versterkt de samenwerking in de uitvoering van de jeugdhulp. 1.4 Met de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 wordt aangesloten bij de ingezette beweging vanuit de bestuurlijke taskforce jeugdhulp, de concept regiovisie en landelijke ontwikkelingen in het jeugdhulpstelsel. Door de verscherping van de afbakening van de jeugdhulpplicht biedt de verordening handvatten om de beweging naar de sociale basis in de uitvoeringspraktijk verder door te zetten. Hiermee vormt de verordening de juridische uitwerking van de regiovisie gespecialiseerde jeugdhulp ‘Samen rondom de jeugd’. Deze regiovisie wordt gelijktijdig aan uw raad ter vaststelling voorgelegd. De besluitvorming over beide stukken kan niet los van elkaar worden gezien (zie bijlage 5). 1.5 Met de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 wordt uitvoering gegeven aan de betrokkenheid van ketenpartners bij de totstandkoming van het wijzigingspakket.
Gedurende het proces tot opstellen van het wijzigingspakket hebben consultaties plaatsgevonden met lokale teams uit de regio, het onderwijs (via ambtelijke vertegenwoordiging uit de ontwikkellijn onderwijs in de werkgroep en een sessie met de samenwerkingsverbanden), en de Wmo (via interne afstemming binnen de gemeenten). Doordat het wijzigingspakket verwerkt is in de voorliggende concept verordening wordt uitvoering gegeven aan de input van deze ketenpartners in het proces. Kanttekeningen Pagina 6 van 40 1.1 Het wijzigen van de verordening kan leiden tot onbekendheid met de nieuwe regels De gevolgen voor de uitvoeringspraktijk zijn vooraf in beeld gebracht en maken onderdeel uit van een bredere regionale en sub-regionale ontwikkeling. De periode tot de beoogde inwerkingtreding per 1 september 2026 wordt benut om de benodigde procesaanpassingen en personele inzet zorgvuldig in te regelen, zodat de uitvoering tijdig kan aansluiten op de nieuwe verordening. Voor het Sociaal Service Team wordt een training georganiseerd over de nieuwe verordening. Daarnaast wordt in deze periode aandacht besteed aan het informeren van inwoners over de wijzigingen in de verordening. 1.2 Besluitvorming over de nadere regels volgt voor 1 september.
De nadere regels en de artikelsgewijze toelichting zijn nog in ontwikkeling en worden voor de inwerkingtreding van de verordening per 1 september 2026 aan het college voorgelegd ter vaststelling. Inwonersparticipatie en communicatie Voor de totstandkoming van de regiovisie gespecialiseerde jeugdhulp ‘Samen rondom de jeugd’ heeft een participatietraject plaatsgevonden, waarbij onder andere gemeenten, jeugdhulpaanbieders, jeugdteams, onderwijs, huisartsen, jeugdbescherming en adviesraden sociaal domein zijn betrokken. De verordening vormt de juridische uitwerking van deze regiovisie. De inwoners en belangrijke samenwerkingspartners in de Leidse regio hebben de mogelijkheid gehad in te spreken. Van 31 maart tot en met 28 april 2026 lag de verordening voor de formele inspraakprocedure ter inzage. Ten behoeve van deze procedure zijn verschillende belangrijke partners waaronder het Sociaal Service Team, het wijksamenwerkingsverband VoorZorg (huisartsen en de poh-jeugd) actief benaderd. Het SociaalServiceTeam is in een continu proces van afstemming betrokken geweest bij de totstandkoming van de nieuwe verordening. De inspraakreacties uit de Leidse regio en de beantwoording van deze reacties zijn opgenomen in de 'Nota van beantwoording inspraakreacties concept-verordening'.
In deze nota hebben wij ook de beantwoording opgenomen van de inspraakreacties van de Adviesraad Sociaal Domein Voorschoten, die van de intern begeleiders (ib-ers) van de Voorschotense basisscholen en het wijksamenwerkingsverband VoorZorg. Op een aantal punten hebben de reacties aanleiding gegeven tot bijstelling en of aanvulling van de verordening, dit staat bij de beantwoording weergegeven. Het college draagt er zorg voor dat uiterlijk bij de inwerkingtreding van de verordening op 1 september 2026, in lijn met het advies van de Adviesraad Sociaal Domein, het digitale aanmeldformulier, de onafhankelijke cliëntondersteuner en de vertrouwenspersoon goed vindbaar en toegankelijk zijn voor inwoners. Daarnaast wordt de verordening vertaald naar Pagina 7 van 40 heldere en begrijpelijke informatie op de gemeentelijke website, waarbij ook wijzigingen duidelijk en overzichtelijk worden gecommuniceerd. Financiën De concept verordening sluit aan bij de maatregelenpakketten van de bestuurlijke taskforce jeugdhulp. De financiële gevolgen van deze maatregelenpakketten zijn al verwerkt in de gemeentelijke begroting 2026 en de meerjarenbegroting. Het vaststellen van de Verordening Jeugdhulp Voorschoten 2026 kent geen aanvullende financiële gevolgen.
Juridisch kader Artikel 1.3 , 2.1, 2.10 en 2.12 van de Jeugdwet 2015 Artikel 2 lid 2 en 4 van de Verordening participatie en uitdaagrecht gemeente Voorschoten 2025 Artikel 147 lid 1 van de Gemeentewet Regiovisie gespecialiseerde jeugdhulp ‘Samen rondom de jeugd’ (ligt gelijktijdig ter vaststelling door uw raad voor). De raad stelt met de regiovisie de beleidskaders vast voor de inrichting van het jeugdhulpstelsel. De voorliggende verordening vormt de juridische uitwerking hiervan en past binnen de financiële kaders zoals vastgesteld in de programmabegroting. Vanuit adviesbureau KokxDeVoogd is juridisch geadviseerd op het regionale wijzigingspakket afbakening reikwijdte jeugdhulpplicht. Over de vertaling van het wijzigingspakket in de concept verordening jeugdhulp Voorschoten 2026 is door adviesbureau NCOD en bureau Care@dvice geadviseerd. Deze adviezen zijn in overleg met de projectleider van Kokx de Voogd en NCOD verwerkt. De herziene verordening verduidelijkt begrippen, criteria en processtappen voor de toegang tot en beoordeling van jeugdhulp. Besluitvorming over individuele voorzieningen vindt plaats via beschikkingen op grond van de Algemene wet bestuursrecht en de Jeugdwet, waarmee rechtsbescherming is geborgd.
Door het doorlopen van de wettelijke inspraakprocedure is invulling gegeven aan een zorgvuldige voorbereiding en participatie in de totstandkoming van de verordening. Risico’s 1.1 Verschillen in moment van besluitvorming Pagina 8 van 40 De dertien gemeenten binnen Holland Rijnland hebben bestuurlijk afgesproken de verordening voor het zomerreces ter vaststelling aan de gemeenteraad voor te leggen. Gemeenten hanteren daarbij verschillende tijdspaden voor besluitvorming. Indien besluitvorming niet tijdig plaatsvindt, kan dit leiden tot verschillen in het moment van inwerkingtreding en daarmee tot tijdelijke verschillen in de uitvoering van jeugdhulp tussen gemeenten. Binnen de Leidse Regio wordt in alle gemeenten toegewerkt naar besluitvorming in dezelfde periode, doordat de verordening gelijktijdig aan de gemeenteraden ter vaststelling wordt voorgelegd. Daarmee wordt het risico op verschillen binnen deze subregio beperkt. Beheersmaatregelen: • Regionale bestuurlijke afspraak over de planning van besluitvorming • Gezamenlijke voorbereiding van de besluitvorming binnen de Leidse Regio 1.2 Afwijkende besluitvorming door gemeenteraden Gemeenteraden kunnen bij vaststelling afwijken van de voorgestelde bepalingen in de verordening. Dit kan leiden tot inhoudelijke verschillen tussen gemeenten, wat gevolgen kan hebben voor de eenduidigheid in de uitvoering.
Beheersmaatregelen: • De verordening sluit aan op de regionaal afgestemde beleidskaders uit de regiovisie • De regiovisie en de verordening worden gelijktijdig behandeld, zodat de samenhang in de besluitvorming wordt meegenomen • Binnen de Leidse Regio is een uniforme verordening voorbereid, die in alle gemeenten wordt voorgelegd, waarbij de inspraakreacties gezamenlijk zijn verwerkt 1.3 Nadere regels en toelichting volgen voor inwerkingtreding De nadere regels en de artikelsgewijze toelichting zijn nog in ontwikkeling en worden voor de inwerkingtreding van de verordening per 1 september 2026 aan het college voorgelegd ter vaststelling. Beheersmaatregelen: • De verordening bevat al een concrete uitwerking, waardoor aanvullende regels naar verwachting beperkt van omvang zijn. • Een thematische toelichting (zie bijlage 3) ondersteunt de gemeenteraad bij het begrijpen van de belangrijkste keuzes en de werking van de verordening 1.4 Afwijking van regionale lijn bij pgb (artikel 7.6) Pagina 9 van 40 Voor de hoogte van het persoonsgebonden budget (pgb) is gekozen voor een nadere differentiatie ten opzichte van het regionale wijzigingspakket. Deze afwijking is binnen de Leidse Regio uniform toegepast en sluit aan bij de systematiek in de Verordening maatschappelijke ondersteuning Voorschoten 2015.
Beheersmaatregelen: • Binnen de Leidse Regio wordt voor de hoogte van het pgb één uniforme systematiek gehanteerd • De gekozen systematiek is afgestemd in regionaal verband (Holland Rijnland), maar wordt niet door alle gemeenten op dezelfde wijze toegepast Duurzaamheid N.v.t. Met vriendelijke groet, het college van burgemeester en wethouders, E.A. van Wattingen, mw. drs. N. Stemerdink, gemeentesecretaris burgemeester Pagina 10 van 40 Besluit Zaaknummer: Z/26/109618/491011 De raad van de gemeente Voorschoten; Gelet op artikel 2.9 Jeugdwet en artikel 147 lid 1 Gemeentewet, gezien het voorstel van burgemeester en wethouders van 2 juni 2026, besluit: De Verordening Jeugdhulp Voorschoten 2026 vast te stellen. Hoofdstuk 1 – Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepalingen In deze verordening wordt aanvullend op artikel 1.1 van de jeugdwet, verstaan onder: 1. Algemene voorziening: Een vrij toegankelijke vorm van ondersteuning op basis van de Jeugdwet waarvoor geen individuele beoordeling en geen beschikking is vereist. 2. BIG-registratie: Een officiële inschrijving in het Nederlandse BIG-register (Beroepen in de individuele Gezondheidszorg). De registratie geeft een zorgverlener de wettelijke bevoegdheid om een beschermde beroepstitel te voeren en bepaalde medische handelingen zelfstandig uit te voeren.
Het BIG-register geeft duidelijkheid over de bevoegdheid van een zorgverlener zoals een arts of psycholoog. 3. Bovengebruikelijke hulp: Hulp die qua aard, frequentie, tijdsinvestering of benodigde deskundigheid uitstijgt boven de gebruikelijke hulp die van ouders of verzorgers mag worden verwacht, gelet op de leeftijd, ontwikkeling en omstandigheden van de jeugdige en het gezin. 4. Formele hulp (pgb): Door een professioneel gekwalificeerde en ingeschreven jeugdhulpaanbieder geleverde hulp. 5. Gemeentelijke toegang: Het door het college ingestelde team dat als toegang fungeert tot jeugdhulp en belast is met triage, onderzoek, verwijzing, inzet van ambulante ondersteuning en regie. 6. Individuele voorziening: Een voorziening die uitsluitend wordt verstrekt na onderzoek als bedoeld in deze verordening en die bij beschikking wordt toegekend. 7. Informele hulp (pgb): Hulp door personen uit het sociaal netwerk die niet beroepsmatig jeugdhulp verlenen. 8. Medisch domein: Huisartsen, jeugdartsen en medisch specialisten die op grond van de Jeugdwet bevoegd zijn tot verwijzing. Pagina 11 van 40 9. Misbruik of oneigenlijk gebruik: Al het handelen of nalaten waardoor jeugdhulp of een pgb onterecht wordt verkregen of gebruikt. 10. Niet-vergoedbare kosten: Kosten die niet uit een pgb mogen worden betaald. 11.
Onafhankelijke cliëntondersteuner: Een onafhankelijke deskundige die de jeugdige en ouders ondersteunt bij het verkrijgen van jeugdhulp en het voeren van regie over de ondersteuning. 12. Ondersteuningsplan: Het plan waarin de hulpvraag en de benodigde hulp en ondersteuning in aard en omvang is opgenomen. 13. Passend gecontracteerd aanbod: jeugdhulp die naar aard, inhoud en intensiteit aansluit bij de ondersteuningsbehoefte van de jeugdige en die door een door het college gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieder kan worden geleverd. De enkele omstandigheid dat bij een aanbieder een wachtlijst bestaat, betekent niet dat geen sprake is van passend aanbod, zolang de jeugdhulp binnen een voor de hulpvraag aanvaardbare termijn kan worden gestart. 14. Pgb: Persoonsgebonden budget op grond van de Jeugdwet. 15. Pgb-plan: Het plan als bedoeld in artikel 7.2. 16. Pgb-vaardigheid: De mate waarin de (beoogd) budgethouder in staat is het pgb verantwoord te beheren. 17. Perspectiefplan: Plan zoals bedoeld in artikel 8.1. 18. SKJ-registratie: Jeugdprofessionals die op hbo-niveau of hoger werkzaamheden verrichten binnen het jeugddomein en die ingeschreven staan in het register van de Stichting Kwaliteitsregister Jeugd. 19.
Sociaal netwerk: een verzamelnaam voor een netwerk van betekenisvolle mensen (familie, vrienden en kennissen) dat functioneert als ondersteuningsbron voor het eigen welzijn en welbehagen en dat van de personen in het netwerk. Er is altijd sprake van een bestaande relatie en bekend gezicht; 20. Toezichthouder: Door het college aangewezen toezichthouder als bedoeld in artikel 9.5. 21. Voorliggende voorziening: Voorziening die voorgaat op jeugdhulp, zoals Wmo, Zvw, Wlz of Passend Onderwijs. 22. Zorg in natura: Jeugdhulp die door het college wordt ingekocht en direct door een jeugdhulpaanbieder aan de jeugdige wordt geleverd. Hoofdstuk 2 – Vormen van jeugdhulp Artikel 2.1 Algemene voorzieningen 1. Een algemene voorziening is vrij toegankelijk. Het is een voorziening op basis van de Jeugdwet, die voor elke jeugdige beschikbaar is. Er is geen of een beperkte toegangsbeoordeling. 2. De volgende algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. Jeugdgezondheidszorg; b. Informatie, training en advies op het gebied van opvoeden en opgroeien; c. Kortdurende pedagogische ondersteuning; d. Onafhankelijke cliëntondersteuning; e. Aanbod van jeugdhulp geboden door de gemeentelijke toegang; f. Oudercontact- en ontmoetingsmomenten; g. Jeugd- en Jongerenwerk; Pagina 12 van 40 h. Jeugdhulp op school in het gespecialiseerd onderwijs; i. Reguliere sport- en vrijetijdsvoorzieningen; j.
Jeugd- en gezinsondersteuning vanuit de gemeentelijke toegang; k. Weerbaarheidstraining en faalangsttraining; l. Bondgenoten/lotgenoten contact; m. Kinderopvang; n. Mantelzorgondersteuning; o. Respijtzorg; p. Eerstelijnszorg, zoals huisartsenzorg; q. Praktijkondersteuner Huisartsen Jeugd (POH Jeugd). 3. Het college kan in nadere regels vaststellen welke algemene voorzieningen concreet op basis van lid 1 beschikbaar zijn en toelichten wat deze inhouden. Artikel 2.2 Gemeentelijke toegang 1. Het college draagt zorg voor een goed ingerichte gemeentelijke toegang. 2. De gemeentelijke toegang is verantwoordelijk voor: a. melding & signalering; b. triage; c. onderzoek; d. regievoering; e. toeleiding naar algemene voorzieningen; f. inzet van ambulante jeugdhulp; g. consultatie & advies; h. veiligheidscasuïstiek. 3. De gemeentelijke toegang is gemandateerd om individuele voorzieningen toe te kennen. 4. De gemeentelijke toegang werkt outreachend: in de wijk, op scholen, bij kinderopvang en bij huisartsen. Artikel 2.3 Individuele voorzieningen 1. Onder de individuele voorzieningen vallen specialistische jeugdhulpvoorzieningen: a. Behandeling met verblijf; i) Jeugdhulp Behandeling met verblijf ii) Intensieve ambulante behandeling ter vervanging van verblijf iii) Jeugdzorgplus b. Wonen; i) Gezinshuis ii) Jeugdhulp met verblijf iii) Pleegzorg c.
Dagbehandeling en dagbesteding; i) Dagbehandeling A ii) Dagbehandeling B iii) Dagbehandeling KDC iv) Dagbesteding (inclusief respijtzorg) v) Onderwijs-zorg arrangement (OZA) vi) Zorg-onderwijs arrangement (ZOA) Pagina 13 van 40 d. Ambulante jeugdhulp; i) Jeugd ggz diagnostiek ii) Jeugd ggz behandeling iii) Begeleiding individueel (op school) iv) Behandeling individueel (op school) v) Begeleiding en behandeling groep vi) Diagnostiek Ernstige Dyslexie vii) Behandeling Ernstige Dyslexie viii) (Hoog) specialistische ggz e. Jeugdhulp op school; f. Crisis; i) Jeugdhulp ambulant crisis ii) Jeugd ggz crisis behandeling iii) Crisis verblijf iv) Pleegzorg crisis g. Veiligheid; i) Jeugdbescherming ii) Jeugdreclassering iii) Veiligheid gesloten plaatsing iv) Veiligheid toegang en eerstelijnsvoorziening 2. De gemeentelijke toegang adviseert (en besluit) op de duur en intensiteit van de individuele voorziening waarbij uit wordt gegaan van zo licht en zo kort mogelijk. De gemeentelijke toegang kan aanwezig zijn bij evaluatiegesprekken. 3. Indien passende groepsbegeleiding of behandeling beschikbaar is, is dit voorliggend aan individuele begeleiding of behandeling. 4. De inzet van dieren bij jeugdhulp is uitsluitend toegestaan als onderdeel van een goedgekeurd behandelplan, uitgevoerd door een gekwalificeerd professional. 5.
Individuele begeleiding bij sport wordt niet vergoed door de gemeente. Artikel 2.4 Dyslexiezorg 1. Het college draagt zorg voor de beschikbaarheid van dyslexiezorg bij Ernstige Enkelvoudige Dyslexie, bestaande uit: a. diagnostiek bij een onderbouwd vermoeden van ernstige dyslexie; b. behandeling van ernstige dyslexie. 2. Een jeugdige komt in aanmerking voor diagnostiek of behandeling van ernstige dyslexie, indien aan de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling vastgesteld door het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie wordt voldaan, en: a. de jeugdige zeven jaar of ouder is, maar de leeftijd van 13 jaar nog niet heeft bereikt en op het primair onderwijs (basisonderwijs) is ingeschreven; en b. de basisschool de stappen doorlopen heeft zoals beschreven in het in het tweede lid genoemde protocol en daarbij is voldaan aan de landelijke criteria voor vergoede dyslexiezorg aan leerlingen met ernstige dyslexie. Artikel 2.5 Vaktherapie Pagina 14 van 40 1. Vaktherapie is een non-verbale behandelvorm die uitgaat van doen en ervaren. Vaktherapie is de overkoepelende naam voor de volgende vaktherapeutische disciplines: a. beeldende therapie; b. danstherapie; c. dramatherapie; d. muziektherapie; e. psychomotorische therapie; f. psychomotorische kindertherapie; en g. speltherapie 2. Vaktherapie wordt uitgevoerd door een vaktherapeut.
Dat is een professional die een door de desbetreffende beroepsverenigingen voor vaktherapeutische beroepen (aangesloten bij de Federatie Vaktherapeutische Beroepen) erkende bachelor of masteropleiding in een van de vaktherapeutische beroepen of een door de beroepsverenigingen erkende buitenlandse bachelor of masteropleiding heeft volbracht. 3. Vaktherapie kan alleen worden ingezet vanuit de wet als naar het oordeel van het college sprake is van een noodzakelijke bijdrage aan de jeugdhulp en als er geen alternatief beschikbaar is. 4. De behandelaar van een jeugdhulpaanbieder of medewerker van de gemeentelijke toegang moet advies geven over vaktherapie als een noodzakelijk onderdeel van de totale behandeling. 5. Vaktherapie kan alleen worden ingezet onder verantwoordelijkheid van een regiebehandelaar. Afhankelijk van de zorginstelling en de aard van de behandeling kan een regiebehandelaar een psychiater, klinisch psycholoog, GZ-psycholoog, psychotherapeut of een andere BIG-geregistreerde zorgverlener zijn, die de voortgang en samenhang van de ingezette hulpverlening bewaakt, waar nodig de ingezette hulpverlening bijstelt en de eindverantwoordelijkheid draagt. Hoofdstuk 3 – Toegang jeugdhulp anders dan via de gemeente Artikel 3.1 Toegang jeugdhulp via het medisch domein 1.
Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts. 2. De huisarts, medisch specialist en jeugdarts verwijzen in beginsel naar jeugdhulpaanbieders waarmee de gemeente een contract- of subsidierelatie heeft. 3. Jeugdhulp die na een verwijzing als bedoeld in het eerste lid wordt verleend door een jeugdhulpaanbieder die geen contract- of subsidierelatie met de gemeente heeft, komt – behoudens verstrekking van een persoonsgebonden budget – niet voor vergoeding door de gemeente in aanmerking, indien het college soortgelijke jeugdhulp kan laten leveren door een gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieder. 4. Indien er geen passend gecontracteerd aanbod beschikbaar is, volgt het college de verwijzing naar een niet-gecontracteerde jeugdhulpaanbieder. 5. Als de jeugdhulpaanbieder na een verwijzing beoordeelt welke specifieke vorm van jeugdhulp nodig is en/of wat de omvang en de duur van de jeugdhulp is, houdt hij zich daarbij aan de regels in deze verordening en de afspraken die hij met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie. Pagina 15 van 40 6. De huisarts, medisch specialist of jeugdarts kan met toestemming van de ouder de hulpvraag voorleggen aan de gemeentelijke toegang ter consultatie en advies. Artikel 3.2 Verwijzing door de familierechter 1.
Wanneer een familierechter bepaalt dat jeugdhulp noodzakelijk is in een echtscheidingssituatie, betekent dit niet dat er direct toegang tot jeugdhulp bestaat. De ondersteuningsvraag dient eerst door het college beoordeeld te worden. Zij beoordeelt of een individuele voorziening noodzakelijk is. 2. Het college stemt bij echtscheidingsproblematiek af met relevante betrokkenen (bijv. advocaat, GI, school) indien dat noodzakelijk is voor een juist oordeel. Artikel 3.3 Toegang jeugdhulp via gecertificeerde instellingen 1. Jeugdhulp die na verwijzing door een gecertificeerde instelling wordt ingezet, voldoet aan dezelfde kwaliteitseisen als jeugdhulp die via de reguliere gemeentelijke toegang wordt verstrekt. 2. De gecertificeerde instelling kan niet zelfstandig een persoonsgebonden budget toekennen; dit is voorbehouden aan het college. Hoofdstuk 4 – Toegang jeugdhulp via de gemeente Artikel 4.1 Aanvraag 1. Een aanvraag voor jeugdhulp kan door of namens een jeugdige of ouder schriftelijk worden ingediend bij het college met een daartoe vastgesteld (elektronisch) aanvraagformulier. 2. Het college bevestigt de ontvangst van een aanvraag, zoals bedoeld in het eerste lid, schriftelijk. 3. Het college wijst de jeugdige of ouder in de ontvangstbevestiging voorafgaand aan het onderzoek op: a. de vervolgprocedure en de rechten en plichten van de inwoner daarin; b.
de mogelijkheid om gebruik te maken van een vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 2.5 van de wet; c. de mogelijkheid om gebruik te maken van kosteloze onafhankelijke cliëntondersteuning als bedoeld in artikel 2.2.4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; d. de mogelijkheid om een familiegroepsplan op te stellen binnen twee weken na de aanvraag. 4. Bij de beoordeling van een aanvraag om jeugdhulp stemt het college af met andere beschikbare of al verleende voorzieningen. 5. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een tijdelijke individuele voorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek en de aanvraag van de jeugdige en/of zijn ouder(s), of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp aan als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet. Het college legt de beslissing omtrent de Pagina 16 van 40 inzet van hulp in dit geval zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen vier weken na start van de hulp, vast in een beschikking. Artikel 4.2 Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren 1. Het college onderzoekt, na een aanvraag als bedoeld in artikel 4.1 van deze verordening, in samenspraak met de jeugdige en/of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger, zo spoedig mogelijk na ontvangst: a. wat de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s) is; b.
de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige, de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; c. of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptie gerelateerde problemen. 2. Als sprake is van problemen als bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, dan onderzoekt het college achtereenvolgens: d. welke problemen of stoornissen dat zijn; e. welke ondersteuning, hulp en zorg naar aard en omvang nodig zijn voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; f. of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en van het sociaal netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; g. voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn, de mogelijkheden om met de inzet van een algemene voorziening of individuele voorziening te voorzien in de nodige ondersteuning, hulp en zorg; h.
hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouder(s); en i. indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen. 3. Wanneer de jeugdige of zijn ouder(s) reeds een familiegroepsplan opgesteld hebben, betrekt het college dat bij het onderzoek. 4. Na afronding van het onderzoek als bedoeld in dit artikel zal het college de jeugdige of zijn ouder(s) een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek verstrekken, in de vorm van een ondersteuningsplan. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouder(s) worden aan het ondersteuningsplan toegevoegd. 5. Indien tijdens het onderzoek sprake is van acute onveiligheid van de jeugdige, treft het college onverwijld passende maatregelen. In dat geval kan het onderzoek worden afgerond nadat de noodzakelijke veiligheidsmaatregelen zijn getroffen. Pagina 17 van 40 Artikel 4.3 Identificatie 1. Bij het onderzoek vergewist het college zich van de identiteit van de jeugdige en zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger. 2.
Het vergewissen van de identiteit vindt in elk geval plaats aan de hand van een identiteitsbewijs als dit naar het oordeel van het college noodzakelijk en evenredig is: a. gelet op de zwaarte van de te bieden jeugdhulp; b. ter voorkoming van fraude; of c. ter controle van het wettelijk gezag van de ouder(s) of de wettelijk vertegenwoordiger over de jeugdige. 3. Onder identiteitsbewijs wordt verstaan: document als bedoeld in artikel 1, van de Wet op de identificatieplicht of ten aanzien van personen zonder de Nederlandse nationaliteit: a. vreemdelingendocument van het type I, II, III, IV of EU/EER; b. verblijfskaart Ministerie van Buitenlandse Zaken (legale vreemdelingen); c. buitenlands paspoort; of d. vreemdelingendocument van het type W (asielzoekers). Artikel 4.4 Het ondersteuningsplan 1. Het college legt de uitkomsten van het onderzoek als bedoeld in artikel 4.2 van deze verordening vast in een ondersteuningsplan. 2. In het ondersteuningsplan wordt tevens opgenomen: a. de te behalen doelen en resultaten en de verwachte duur van de hulp of ondersteuning; b. het moment en de wijze waarop de resultaten van de ingezette hulp of ondersteuning worden besproken met de jeugdige en of zijn ouders en, indien van toepassing, de betrokken jeugdhulpprofessional(s); c. indien van toepassing, de contactgegevens van de persoon die de casusregie over de hulp en ondersteuning heeft; 3.
De jeugdige en/of zijn ouders ontvangen het ondersteuningsplan binnen 6 weken na het eerste gesprek met de jeugdprofessional. 4. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige en/of zijn ouders worden in het ondersteuningsplan opgenomen. 5. Als de jeugdige en/of zijn ouders niet akkoord zijn met de uitkomsten van het onderzoek, wordt dit vermeld in het ondersteuningsplan met de reden waarom zij niet akkoord zijn. 6. De jeugdige en/of ouders ondertekenen het ondersteuningsplan voor gezien of akkoord. 7. Het ondersteuningsplan maakt in zijn geheel onderdeel uit van de beschikking. Artikel 4.5 Termijnen behandeling aanvraag 1. Het college neemt het besluit op een aanvraag uiterlijk binnen acht (8) weken na ontvangst van de aanvraag. 2. Indien het college niet binnen de in het eerste lid genoemde termijn kan beslissen, stelt het de jeugdige en/of zijn ouder(s) daarvan vóór het verstrijken van deze termijn Pagina 18 van 40 schriftelijk in kennis, onder vermelding van de reden van de vertraging en de termijn waarbinnen de beslissing alsnog wordt genomen. 3. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende individuele voorziening. 4. Het college kan nadere regels stellen over de termijnen voor specifieke typen aanvragen. Artikel 4.6 Deskundigheid en vergewisplicht 1.
Het onderzoek als bedoeld in artikel 4.2 van deze verordening wordt gedaan onder de verantwoordelijkheid van een SKJ geregistreerde jeugdhulpprofessional. 2. Uit hoofde van de deskundigheid van de SKJ-geregistreerde jeugdhulpprofessional wordt bepaald of er een noodzaak is een (andere) deskundige of deskundigen in te schakelen om te adviseren over de benodigde jeugdhulp. Dit met inachtneming van de verantwoordelijkheidstoedeling gesteld in artikel 4.1.1, tweede lid van de wet in samenhang bezien met de benodigde deskundigheid genoemd in artikel 2.1 van het Besluit Jeugdwet. 3. In het ondersteuningsplan wordt opgenomen welke deskundigheid is ingeschakeld bij het onderzoek als bedoeld in artikel 4.2 van deze verordening. 4. Het college vergewist zich ervan dat het onderzoek als bedoeld in artikel 4.2 van deze verordening op zorgvuldige wijze is uitgevoerd, door een daartoe gekwalificeerde deskundige en dat de uitkomst daarvan logischerwijs uit het onderzoek volgt alvorens een besluit op de aanvraag voor een individuele voorziening wordt genomen. Hoofdstuk 5 – Voorwaarden individuele voorzieningen jeugdhulp Artikel 5.1 Criteria voor het verstrekken van een individuele voorziening 1. Het college verstrekt een individuele voorziening indien: a. gebruikelijke hulp, eigen kracht, sociaal netwerk of algemene voorzieningen ontoereikend zijn; b.
geen voorliggende voorziening passend of beschikbaar is; c. de voorziening noodzakelijk, toereikend en proportioneel is; d. de voorziening bijdraagt aan de gestelde resultaatgebieden; e. sprake is van een redelijk perspectief op effectiviteit. 2. De voorziening moet gericht zijn op: a. veilige ontwikkeling; b. participatie; c. herstel van normaal ontwikkelingsperspectief; d. voorkoming van escalatie; e. tijdige overgang naar 18+. Een individuele voorziening jeugdhulp wordt toegekend als de inzet van de voorziening doeltreffend geacht kan worden. De doeltreffendheid beoordeelt het college door vast te stellen of de individuele voorziening of interventie wezenlijk bijdraagt aan het oplossen van de hulpvraag en [waar beschikbaar] wordt gewerkt met een bewezen effectieve interventie en nooit met een bewezen niet effectieve interventie. Het college kan Pagina 19 van 40 hiervoor gebruik maken van de NJI Databank Effectieve jeugdinterventies, Richtlijnen Jeugdhulp en GGZ standaarden. Artikel 5.2 Beoordeling (boven) gebruikelijke hulp en eigen kracht 1. Jeugdigen en/of ouder(s) komen in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: a. gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders b.
bovengebruikelijke hulp van ouders voor zover zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden, dit geen (dreigende) overbelasting oplevert en door het bieden van de bovengebruikelijke hulp geen financiële problemen in het gezin ontstaan c. de ondersteuning vanuit het sociale netwerk d. het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten 2. Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van één van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: a. de leeftijd van de jeugdige; b.
de mate van zorg bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft; c. de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; d. de mate van planbaarheid van de hulp; e. de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige. 4. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgaven en/of normale uitdagingen zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut in de uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’ en waarvan het overzicht is opgenomen in bijlage 1 van deze verordening. Indien dit het geval is worden voldoende eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen in beginsel geacht aanwezig te zijn, tenzij uit het onderzoek blijkt dat gelet op de individuele omstandigheden ondersteuning noodzakelijk is. 5. Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. Pagina 20 van 40 6.
Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: a. Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. b. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. 7. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 8. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: a. de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; b. de mate van planbaarheid van de hulp; c.
het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders; d. de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige; e. vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond); f. of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden; g. welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen; h. het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen; i. de woonsituatie; j. de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet); k. is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen; l. overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders worden ingebracht. 9. Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 10. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: a.
Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de zorg aan de jeugdige. b. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de zorg van de jeugdige Pagina 21 van 40 om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen. c. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen. d. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht. e. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten. f. Een pgb voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van (dreigende) overbelasting. Een andere zorgverlener moet het verlenen van hulp overnemen om de overbelasting te stoppen. 11. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 12.
Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed. Artikel 5.3 Voorliggende voorzieningen 1. Het college verstrekt geen voorziening voor jeugdhulp als er: a. met betrekking tot de problematiek een recht bestaat op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wet langdurige zorg, de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen of de Zorgverzekeringswet; b. naar het oordeel van het college met betrekking tot de problematiek een aanspraak bestaat op een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling, met uitzondering van een maatwerkvoorziening inhoudende begeleiding als bedoeld in artikel 1.1.1, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; of c. gegronde redenen zijn voor het college om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg en de jeugdige of zijn wettelijke vertegenwoordiger weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit daartoe. 2.
Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de betreffende problematiek en daardoor zowel een vorm van zorg, op grond van een recht op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wet langdurige zorg of een zorgverzekering als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, als een soortgelijke voorziening op grond van de wet kan worden verkregen, is het college gehouden deze voorziening op grond van de wet te treffen. 3. De jeugdige of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger die een aanvraag voor jeugdhulp doen, worden verwezen naar de instantie waar een aanvraag voor een voorziening op basis van de voornoemde wetten kan worden behandeld. Pagina 22 van 40 Artikel 5.4 Duur, herbeoordeling en beëindiging 1. De duur van de voorziening past bij de problematiek en het resultaat. 2. Bij het bepalen van de duur en intensiteit van de voorziening betrekt het college in ieder geval de aard en ernst van de problematiek, de ontwikkelbehoefte van het kind of gezin, het beoogde resultaat, de benodigde frequentie om dat resultaat te behalen en de actuele veiligheidssituatie. 3. Herbeoordeling vindt plaats wanneer: a. omstandigheden wijzigen; b. resultaten uitblijven; c. veiligheid daartoe noodzaakt; d. signalen hiertoe aanleiding geven. 4. De voorziening wordt beëindigd indien: a. deze niet langer noodzakelijk is; b. een voorliggende voorziening beschikbaar is; c.
verplichtingen niet worden nageleefd; d. sprake is van misbruik of oneigenlijk gebruik. Artikel 5.5 Vervoer 1. Uitgangspunt is dat ouder(s) in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor het (regelen van) vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt de reikwijdte van de eigen mogelijkheden conform de afwegingsfactoren genoemd in artikel 5.2 van deze verordening. 2. Indien de eigen mogelijkheden onvoldoende zijn wordt een vervoersvoorziening alleen verstrekt aan de jeugdige voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is in verband met een medische noodzaak of beperkingen in de zelfredzaamheid. Een vervoersvoorziening wordt alleen verstrekt ten behoeve van het vervoer van de jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt, mits niet vanuit andere regelingen of instanties vergoed. 3. Van een medische noodzaak is sprake wanneer de jeugdige door zijn psychische, lichamelijke, verstandelijke of zintuigelijke beperking niet in staat is om gebruik te maken van alternatieve wijzen van vervoer. Ook niet met begeleiding. 4. Van beperkingen in de zelfredzaamheid is sprake wanneer: a. de leeftijd van de jeugdige het niet toelaat zelfstandig te reizen. Hierbij wordt aangenomen dat jeugdigen tot en met acht jaar in ieder geval niet zelfstandig kunnen reizen; b.
er genoegzaam is aangetoond dat ouders of andere personen uit het sociaal netwerk niet in staat kunnen worden geacht om zorg te dragen voor de begeleiding en het vervoer; c. er sprake is van ernstige gedragsproblematiek die het reizen onmogelijk maakt of andere redenen van niet-medische aard die het zelfstandig of onder begeleiding reizen onmogelijk maken. 5. Als naar het oordeel van het college een passende voorziening beschikbaar is waarvoor geen vervoer geïndiceerd hoeft te worden, is deze voorziening voorliggend op een individuele voorziening waarvoor wel vervoer geïndiceerd moet worden. Pagina 23 van 40 Hoofdstuk 6 – Beschikking Artikel 6.1 Beschikking 1. Het college legt het besluit op een aanvraag voor een individuele voorziening vast in een beschikking. 2. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of in de vorm van een pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt. 3. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. wat de te verstrekken voorziening is en wat de omvang en het beoogde resultaat daarvan zijn; b. wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; en c. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 4.
Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. voor welk resultaat het pgb moet worden aangewend; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; d. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; en f. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 5. Bij afwijzing bevat de beschikking een duidelijke motivering en verwijzing naar het ondersteuningsplan. 6. De beslissing wordt nooit genomen door een zorgaanbieder; het college neemt zelfstandig de beslissing. 7. Het college kan aanvullende voorwaarden aan de beschikking verbinden ter bevordering van veiligheid, kwaliteit of doelmatigheid. Hoofdstuk 7 – Persoonsgebonden budget Artikel 7.1 Algemene bepalingen en voorwaarden voor een pgb 1. Het college kan een pgb verstrekken waarmee jeugdhulp wordt ingekocht, voor zover dit passend, veilig, toereikend en doelmatig is. Het pgb wordt beheerd en uitbetaald conform landelijke SVB-regels. 2. Een pgb wordt uitsluitend verstrekt indien de jeugdige of ouder(s) aannemelijk maken dat: a. zorg in natura niet passend of toereikend is; b. het pgb-plan voldoet aan de vereisten van artikel 7.2; c. de jeugdige of ouder(s) beschikken over voldoende pgb-vaardigheid; d.
kwaliteit en veiligheid van de ingekochte hulp zijn gewaarborgd; e. het budget doelmatig wordt besteed; f. de hulpverlener voldoet aan de kwaliteitseisen als bedoeld in artikel 7.5. 3. De omvang van het pgb wordt vastgesteld op basis van: Pagina 24 van 40 a. de vastgestelde noodzakelijke hulp; b. de geldende tarieven voor formele en informele hulp; c. een doelmatige besteding van middelen. 4. Het college kan een pgb weigeren indien: a. passende hulp in natura beschikbaar is; b. de in te kopen hulp onvoldoende veilig of deskundig is; c. er risico bestaat op belangenconflict of afhankelijkheid; d. sprake is van misbruik of fraude; e. de pgb-vaardigheid onvoldoende is. 5. Bij inzet van een pgb vanuit het sociaal netwerk beoordeelt het college of: a. geen overbelasting, afhankelijkheid of onveiligheid ontstaat; b. de hulp niet valt onder gebruikelijke hulp;, c. kwaliteit en continuïteit van de hulp voldoende zijn geborgd. Artikel 7.2 Aanvullende regels om in aanmerking te komen voor een pgb Als een jeugdige of zijn ouder(s) in aanmerking komen voor een individuele voorziening, maar de jeugdhulp zelf wensen in te kopen door middel van een pgb, dienen de jeugdige of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijke vertegenwoordiger daartoe een pgb-plan in. Het pgb-plan dient ter onderbouwing van de aanvraag.
Het college beoordeelt de pgb-vaardigheid en ondersteunt de jeugdige/ouders zo nodig bij het opstellen van het plan. 1. In het pgb-plan is opgenomen: a. Een gemotiveerde toelichting waaruit blijkt waarom het aanbod in natura niet passend is; b. welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouder(s) willen inkopen met een pgb, inclusief het beoogde resultaat is, de duur en wanneer en hoe wordt geëvalueerd; c. gegevens over de uitvoerder van de individuele voorziening in de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt; d. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen jeugdhulp is gewaarborgd; e. de kosten van de uitvoering, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief; f. bij informele hulp: welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouder(s) willen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk; g. een motivering aan de hand van de tien punten benoemd in artikel 7.3 (pgb- vaardigheid) waaruit blijkt dat de budgethouder of budgetbeheerder in staat is de aan een pgb verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. 2. Het college verstrekt uitsluitend een pgb als: a. de individuele voorziening in natura, die wordt geleverd door een door het college gecontracteerde jeugdhulpaanbieder, gemotiveerd niet passend is; b.
uit de beoordeling van de pgb-vaardigheid met inachtneming van artikel 7.3 (pgb-vaardigheid) blijkt dat de budgethouder of, indien van toepassing, de budgetbeheerder in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt; c. naar het oordeel van het college met inachtneming van artikel 7.5 (Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb) is gewaarborgd dat de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort en die de jeugdige of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijke vertegenwoordiger van het budget willen betrekken, van goede kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat. 3. Het college verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van jeugdhulp, wat zich in ieder geval voordoet indien de Pagina 25 van 40 voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp in de vijf jaar voorafgaande aan de aanvraag: a. fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd; b. onherroepelijk is veroordeeld wegens strafbare feiten of overtredingen of waarvoor een strafbeschikking is opgelegd die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen; c. veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf; d.
op basis van een Bibob-toets door het college is geweigerd als zorgaanbieder. 4. Het college weigert een pgb als een wettelijke weigeringsgrond als bedoeld in artikel 8.1.1, vierde lid, van de wet van toepassing is. 5. Voor informele hulp als bedoeld in artikel 7.4 (onderscheid formele en informele hulp) wordt alleen een pgb verstrekt voor zover de individuele voorziening betrekking heeft op: a. dagbesteding (inclusief respijtzorg) als bedoeld in artikel 2.2, eerste lid, onder c, sub iv; b. begeleiding individueel als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, onder d, sub iii; c. begeleiding groep als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, onder d, sub v. Dit in verband met de doelmatigheid van de geboden hulp in combinatie met de complexere problematiek in de andere profielen. Tenzij het college anders besluit in belang van het kind. Artikel 7.3 pgb-vaardigheid 1. Om aan de voorwaarden voor pgb-vaardigheid te voldoen dient de beoogd budgethouder, al dan niet met hulp vanuit het sociaal netwerk of, indien van toepassing, een budgetbeheerder, in ieder geval: a. inzicht te hebben van de hulpvraag en doelstellingen; b. op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het pgb of deze zelf (online) weten te vinden; c. in staat te zijn om een overzichtelijke pgb-administratie bij te houden; d.
in staat te zijn om (desnoods met ondersteuning) te communiceren en de aan het pgb verbonden verplichtingen te begrijpen en na te komen; e. in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een hulpverlener te kiezen; f. in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college; g. in staat te zijn te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; h. in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte; i. in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en j. voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. 2. Een budgethouder of een budgetbeheerder wordt in beginsel niet in staat geacht de aan een pgb verbonden taken verantwoord te kunnen uitvoeren als sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: a. het beheer wordt verricht door de persoon of organisatie die ook de jeugdhulp levert aan de budgethouder tenzij hiervoor door het college toestemming is Pagina 26 van 40 verleend of de persoon eerste of tweedegraads bloed- of aanverwant is van de jeugdige; b. er sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: 1. schuldenproblematiek; 2. ernstige verslavingsproblematiek; 3.
aangetoonde fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, begaan in de vijf jaar voorafgaand aan de aanvraag; 4. een aanmerkelijke verstandelijke beperking; 5. een ernstig psychiatrisch ziektebeeld; 6. een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis; 7. het onvoldoende in staat zijn om – al dan niet met ondersteuning – de aan het pgb verbonden rechten en verplichtingen te begrijpen en na te komen, waarbij niet is geborgd dat met ondersteuning, vertegenwoordiging of budgetbeheer een verantwoord beheer van het pgb mogelijk is. 8. het niet verkrijgen van een Verklaring Omtrent het Gedrag. Artikel 7.4 Formele en informele hulp 1. Van formele hulp is sprake als de jeugdhulp verleend wordt door onderstaande personen: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister, conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007, en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; of b. zzp-ers die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007 en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. c.