6.1. Bijlage bij Quickscan NCOD Voorbeeldteksten Leidse regio
Tekst van het document
Voorbeeldteksten Bijlage 1 bij quickscan Leidse regio NCOD Maatschappij, 25 februari 2026 Dit document dient als bijlage bij de quickscan van de verordening jeugdhulp voor de Leidse regio. In lijn met de quickscan geven wij in dit document voorbeeldteksten voor de volgorde, de draagkracht en draaglast en het persoonsgebonden budget. Ten slotte geven wij ook een paar voorbeeldteksten bij onze overige aanbevelingen. De toelichting waarom wij deze voorbeeldteksten adviseren, staat in de quickscan. Volgorde .................................................................................................................1 Draagkracht en draaglast ......................................................................................4 Persoonsgebonden budget ..................................................................................7 Overige aanbevelingen ........................................................................................10 Volgorde Aan de hand van jullie concepttekst stellen wij de volgende volgorde voor: Hoofdstuk 1 – Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepalingen Artikel 1.2 Reikwijdte en afbakeningen Hoofdstuk 2 – Vormen van jeugdhulp Artikel 2.1 Algemene voorzieningen Artikel 2.2 Gemeentelijke toegang Artikel 2.3 Individuele voorzieningen Hoofdstuk 3 – Toegang jeugdhulp anders dan via de gemeente Artikel 3.1 Toegang jeugdhulp via het medisch domein
Artikel 3.2 Verwijzing door de familierechter Artikel 3.3 Afstemming met gecertificeerde instellingen (GI’s) Hoofdstuk 4 – Toegang jeugdhulp via de gemeente Artikel 4.1 Melding en aanmelding Artikel 4.2 Crisis en acute situaties Artikel 4.3 Onderzoek door het college Artikel 4.4 Identificatie Artikel 4.4 Het ondersteuningsplan Artikel 4.5 Termijnen behandeling aanvraag Artikel 4.6 Deskundigheid en vergewisplicht Hoofdstuk 5 – Voorwaarden individuele voorzieningen jeugdhulp Artikel 5.1 Criteria voor het verstrekken van een individuele voorziening Artikel 5.2 Beoordeling (boven) gebruikelijke hulp en eigen kracht Artikel 5.3 Eigen kracht en sociaal netwerk Artikel 5.4 Voorliggende voorzieningen Artikel 5.5 Duur, herbeoordeling en beëindiging Hoofdstuk 6 – Beschikking Artikel 6.1 Beschikking Hoofdstuk 7 – Persoonsgebonden budget Artikel 7.1 Het persoonsgebonden budget Artikel 7.2 Verstrekken van het persoonsgebonden budget Artikel 7.3 Pgb-vaardigheid Artikel 7.4 Formele en informele hulp Artikel 7.5 Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een Pgb Artikel 7.6 Hoogte Pgb Artikel 7.7 Niet vergoedbare kosten en uitgesloten van Pgb Artikel 7.8 Kosten voorafgaand aan de aanvraag Hoofdstuk 8 – Afstemming met andere voorzieningen Artikel 8.1 Overgang 18- naar 18+ Artikel 8.2 Afstemming met voorliggende voorzieningen en andere vormen van hulp en ondersteuning Artikel 8.3
Specifieke samenwerkingsafspraken Hoofdstuk 9 – Opschorten, herziening, intrekking, terugvordering, bestrijding misbruik en toezicht Artikel 9.1 Handhavingsinstrumenten Artikel 9.2 Intrekken of herzien beschikking (Jeugdwet 2.9) Artikel 9.3 Terugvordering Artikel 9.4 Melding misbruik, oneigenlijk gebruik en fraude Artikel 9.5 Overige maatregelen ter voorkoming van oneigenlijk gebruik, misbruik Artikel 9.6 Onderzoek rechtmatigheid en doelmatigheid Artikel 9.7 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid in individuele voorzieningen in natura en in de vorm van pgb’s Hoofdstuk 10 – Kwaliteit en meldplichten jeugdhulpaanbieders Artikel 10.1 Voorwaarden aan de jeugdhulpaanbieders Artikel 10.2 Kwaliteitseisen aan aanbieders Artikel 10.3 Afbakening toezicht Artikel 10.4 Klachten en medezeggenschap Artikel 10.5 Kwaliteitsregistraties Artikel 10.6 Deskundigheidseisen Artikel 10.7 Meldplicht calamiteiten en geweld Artikel 10.8 Meldplicht onveiligheid bij jeugdigen Artikel 10.9 Verplichte rapportage aan het college Artikel 10.10 Administratie en dossiervorming Hoofdstuk 11 – Cliëntondersteuning, vertrouwenspersoon, klachten, privacy, inspraak en medezeggenschap Artikel 11.1 Onafhankelijke cliëntondersteuning Artikel 11.2 Vertrouwenspersoon Artikel 11.3 Klachtregeling Artikel 11.4.
Informatie-uitwisseling en privacy Artikel 11.5 Inspraak en medezeggenschap Hoofdstuk 12 – Slot- en overgangsbepalingen Artikel 12.1 Evaluatie Artikel 12.2 Hardheidsclausule Artikel 12.3 Nadere regels Artikel 12.4 Overgangsrecht Artikel 12.5 Inwerkingtreding Artikel 12.6 Citeertitel Draagkracht en draaglast Artikel X. Beoordeling eigen kracht en (boven)gebruikelijke hulp Wat betreft lid 2 zijn sommige stukken dubbell met lid 3. Gezien de term gebruikelijke hulp wel wordt vastgehouden hebben wij lid 2 behouden, maar mocht dit voorbeeldartikel worden gebruikt adviseren wij om lid 2 wellicht wat ingekort op te schrijven. 1. Een individuele voorziening wordt verstrekt als naar oordeel van het college uit het onderzoek blijkt dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen (eigen kracht) van de jeugdige of zijn ouder(s) ontoereikend is om, zo nodig met inzet van het sociale netwerk of met ondersteuning van andere of algemene voorzieningen, de hulp te bieden die passend is bij de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s). Er wordt in ieder geval geen individuele voorziening verstrekt wanneer er sprake is van: a. gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders voor zover dit binnen de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouder(s) valt; of b.
bovengebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers en opvoeders voor zover dit binnen de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouder(s) valt. 2. Gebruikelijke hulp is hulp die naar algemeen aanvaarde opvattingen in redelijkheid mag worden verwacht van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders. Zij zijn namelijk verplicht de tot hun gezin behorende minderjarige jeugdigen te verzorgen, op te voeden, te begeleiden en toezicht op hen te houden. Dit geldt ook als de jeugdige een ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek heeft. Bij uitval van 1 van de ouders neemt de andere ouder de gebruikelijke hulp over. Dit geldt ook bij gescheiden ouders. Er wordt dan ook rekening gehouden met de gebruikelijke hulp van de ouder waar de jeugdige niet woont. 3. Het college neemt bij de beoordeling van de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen (eigen kracht), zoals bedoeld in artikel 3.2 Onderzoek door het college (uit de huidige verordening), tot uitgangspunt dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouder(s) zelf ligt. De hulp die daarvoor nodig is kan in beginsel dus door hen geleverd worden. Dit is ook het geval als sprake is van psychische problemen of stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of beperkingen.
Dit uitgangspunt is gebaseerd op de artikelen 82 en 247, van Boek 1 van het Burgerlijk Wetboek over de ouderlijke verantwoordelijkheid. 4. Uit het onderzoek kan blijken dat bij zowel gebruikelijke als bovengebruikelijke hulp de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) niet toereikend is, bijvoorbeeld omdat sprake is van: a. (een) geobjectiveerde beperking(en) om noodzakelijke hulp te bieden; b. een gebrek aan kennis of vaardigheden om noodzakelijke hulp te bieden; c. overbelasting of dreigende overbelasting, waardoor geen noodzakelijke hulp kan worden verwacht totdat deze belasting of dreigende overbelasting is opgeheven. 5. Ouders moeten beschikbaar zijn om hun kinderen te ondersteunen en op te voeden. Als het gaat om de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen wordt in ieder geval verwacht dat: a. ouders opvang en toezicht van hun kind realiseren, op de volgende momenten: I. gedurende de dag tot 4 jaar; II. buiten schooltijden vanaf 4 jaar (het kind volgt dan onderwijs); III. tijdens de nacht, en; IV. gedurende het weekend b. ouders opvang en toezicht realiseren wanneer hun kind (nog) niet volledig naar school gaat, buiten de momenten dat hun kind noodzakelijke jeugdhulp ontvangt; c.
ouders hun kind begeleiden bij artsenbezoek, het deelnemen aan sociaal- recreatieve activiteiten zoals een (sport)vereniging, zwemles of buitenspelen; b. ouders de benodigde ondersteuning zelf bieden als de hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgaven en/of normale uitdagingen, zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut in de uitgave ‘Opgroeien en opvoeden’ (en waarvan het overzicht is opgenomen in bijlage 1 van deze verordening); c. ouders de eigen aanvullende zorgverzekering aanspreken indien deze is afgesloten. 6. Bij de beoordeling van de overbelasting bedoeld in het vierde lid onder c, wordt ook vastgesteld welke mogelijkheden de ouder(s) hebben om de overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij mag redelijkerwijs verwacht worden dat de ouder(s) maatschappelijke activiteiten beperken en betaalde arbeid verminderen of anders organiseren om overbelasting of dreigende overbelasting op te heffen. Hierbij houdt het college ook rekening met: a. de noodzaak van de ouder(s) om in een inkomen te voorzien; b. de behoefte en mogelijkheden van de jeugdige; c. de duur van de inzet; d. de planbaarheid van de hulp; e. de benodigde ondersteuningsintensiteit; f. de samenstelling van het gezin en de woonsituatie. 7.
Er wordt van ouders verwacht dat zij hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen versterken, zoals genoemd in situaties onder het vierde lid sub a t/m c, door: a. oorzaken van overbelasting waar mogelijk weg te nemen; b. het belang van hun kind voor het belang van de (werk)carrière te stellen; c. zorgverlof en andere soorten verlof in te zetten; d. werktijden en aantal werkuren aan te passen; e. het volgen van voorliggend beschikbare trainingen en/of cursussen om opvoedvaardigheden, in relatie tot de problematiek van de jeugdige, te vergroten; f. gebruik te maken van de opvangmogelijkheden van de Wet kinderopvang, zowel voor de jeugdige met een hulpvraag als voor eventueel andere kinderen; g. het sociaal netwerk in te zetten en te werken aan het vergroten van het sociaal netwerk; h. de jeugdige, indien mogelijk, voltijds onderwijs te laten volgen; i. de eigen problematiek te verminderen, bijvoorbeeld door het inzetten van begeleiding of behandel trajecten vanuit het preventief aanbod, Wmo 2015 en/of Zorgverzekeringswet (Zvw). 8. Op het moment dat de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van ouders (tijdelijk) niet toereikend zijn kan er een voorziening op basis van de wet worden getroffen voor dit deel van de hulpvraag. Dit is het geval als: a.
het college, bij twijfel, door inzet van een gevalideerd instrument en/of een daartoe bevoegd deskundige vaststelt dat ouders overbelast zijn of dreigen te raken; b. er voor een jeugdige van vijf jaar en ouder 24 uur per dag toezicht nodig is ter voorkoming van ernstig nadeel en er (nog) geen aanspraak gemaakt kan worden op een andere voorziening, waaronder de Wet langdurige zorg (Wlz). Persoonsgebonden budget Artikel X. Het persoonsgebonden budget 1. De jeugdige of zijn ouders kan zich in het gesprek, zoals bedoeld in artikel X Onderzoek door het college van deze verordening, op het standpunt stellen dat zij de individuele voorziening die het college via de gecontracteerde jeugdhulpaanbieder beschikbaar stelt niet passend achten en een pgb wensen. Zij moeten dan moeten in aanvulling op het ondersteuningsplan een pgb-plan opstellen. 2. In het pgb- plan is in ieder geval opgenomen: a. de motivatie waarom zorg in natura niet passend en een persoonsgebonden budget gewenst is; b. welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouders willen inkopen met een pgb, wat het beoogde resultaat is, de duur en wanneer en hoe wordt geëvalueerd; c. de voorgenomen uitvoerder van de individuele voorziening en de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt; d. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen jeugdhulp is gewaarborgd; e.
de kosten, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief, van de uitvoering; f. de motivatie ten aanzien van de pgb-vaardigheid aan de hand van de punten benoemd in artikel X Pgb-vaardigheid van deze verordening. 3. Het college beoordeelt of de in te kopen individuele voorziening die de jeugdige of zijn ouders met een pgb wensen in te kopen van goede kwaliteit, en dus veilig, doeltreffend, doelmatig en cliëntgericht is. Artikel X. Verstrekken van het persoonsgebonden budget 1. Het college verstrekt een pgb als: a. het PGB-plan voldoet aan de vereisten van artikel X [waar de uitwerking van het pgb-plan in staat]; b. de jeugdige of zijn ouders motiveren dat zij de individuele voorziening van een door het college gecontracteerde aanbieder, niet passend achten; c. uit de beoordeling van de pgb-vaardigheid met inachtneming van artikel X Pgb- vaardigheid van deze verordening blijkt dat de budgethouder of, indien van toepassing, de budgetbeheerder in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een pgb met zich meebrengt; d. naar het oordeel van het college, gelet op artikel 5.6 Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een pgb van deze verordening, is gewaarborgd dat de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort en die de jeugdige of zijn ouders van het budget willen betrekken, van goede kwaliteit is.
Ook moet het in voldoende mate bijdragen aan het bereiken van het in het pgb-plan opgenomen beoogde resultaat. 2. Het college verstrekt geen pgb als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp. Dit doet zich in ieder geval voor als de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp in de vijf jaar voorafgaande aan de aanvraag: a. fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd; b. betrokken is geweest bij strafbare feiten of overtredingen heeft begaan die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen; c. veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf; d. op basis van een Bibob-toets door het college is geweigerd. 3. De uitvoerder van de ondersteuning die met het pgb wordt ingekocht, is niet tevens de wettelijke vertegenwoordiger van de budgethouder noch heeft deze een financiële relatie met de budgethouder, tenzij: a. dit gezien de situatie van de jeugdige, de aard van de ingekochte ondersteuning en de waarborgen waarmee een verantwoorde besteding en verantwoording van het pgb is omgeven, naar het oordeel van het college passend wordt bevonden; b. de uitvoerder van de hulp en ontvanger van het budget een ouder is van de jeugdige voor wie het pgb is verstrekt. 4.
Het college weigert een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1, vierde lid, van de wet als: a. de kosten van het betrekken van de jeugdhulp van derden hoger zijn dan de kosten van de individuele voorziening; of b. het college eerder toepassing heeft gegeven aan de gronden opgenomen in artikel X Herziening en intrekking lid 2 sub a, d of e (hieronder opgenomen) van deze verordening. De bedoelde gronden in lid 4 sub b van bovengenoemd artikel, komen naar voren in een artikel dat wij gebruiken voor herziening, intrekking en terugvordering. Dit artikel is ter volledigheid hieronder opgenomen. We verwijzen in bovenstaand artikel X. Verstrekken van het persoonsgebonden budget lid 4 sub b dus naar onderstaand artikel X. Herziening, intrekking en terugvordering lid 2 sub a, d of e: Artikel X. Herziening, intrekking en terugvordering 1. Degene aan wie krachtens deze verordening een individuele voorziening is verstrekt, is verplicht op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling te doen van feiten en omstandigheden waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening. 2. Het college kan een besluit, genomen op grond van deze verordening, herzien, intrekken of beëindigen als het college vaststelt dat: a.
de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb zijn aangewezen; c. de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet meer toereikend is te achten; d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het pgb, of e. de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd; f. de jeugdige of zijn ouders met het pgb jeugdhulp betrekken van een jeugdhulpaanbieder tegen wie bezwaren zijn ontstaan, als bedoeld in artikel 17 lid 2 van deze verordening. 3. Als het college een besluit op grond van het tweede lid, sub a, heeft herzien, ingetrokken of beëindigd kan het college de geldswaarde vorderen van het teveel of ten onrechte genoten individuele voorziening in natura of het te veel of ten onrechte genoten pgb. 4.
Een besluit kan ingetrokken worden, wanneer de jeugdhulpaanbieder niet binnen drie maanden na het afgeven van het besluit is gestart met de zorg of als blijkt dat het persoonsgebonden budget binnen drie maanden na toekenning niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Artikel X. Hoogte van het PGB (toe te voegen bepalingen) 1. Voor de genoemde tarieven in het tweede, derde en vierde lid geldt dat deze in die zin toereikend zijn dat de budgethouder binnen dit budget de bij wet verplichte werkgeverslasten kan afdragen. 2. In afwijking van het genoemde in het x lid geldt er in het geval van logeeropvang door een hulp uit het sociaal netwerk, als bedoeld in artikel 8ab van de Regeling Jeugdwet, een tegemoetkoming van € 30,- per etmaal, met een maximum van € 130,- per kalendermaand. Overige aanbevelingen Artikel X. Aanvraag 1. Een aanvraag voor jeugdhulp kan door of namens een jeugdige of ouder schriftelijk worden ingediend bij het college. 2. Het college bevestigt de ontvangst van een aanvraag, zoals bedoeld in het eerste lid, schriftelijk. 3. Het college wijst de jeugdige of ouder in de ontvangstbevestiging voorafgaand aan het onderzoek op: a. de vervolgprocedure en de rechten en plichten van de inwoner daarin; b. de mogelijkheid om gebruik te maken van een vertrouwenspersoon als bedoeld in artikel 2.5 van de wet; c.
de mogelijkheid om gebruik te maken van kosteloze onafhankelijke cliëntondersteuning als bedoeld in artikel 2.2.4 van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; d. de mogelijkheid om een familiegroepsplan op te stellen binnen twee weken na de aanvraag. 4. Voorafgaand aan het onderzoek dienen de jeugdige en/of zijn ouder(s) zich te legitimeren. De jeugdige en/of zijn ouder(s) geven daartoe in ieder geval een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage. 5. Bij de beoordeling van een aanvraag om jeugdhulp stemt het college af met andere voorzieningen. 6. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een tijdelijke individuele voorziening in afwachting van de uitkomst van het onderzoek en de aanvraag van de jeugdige en/of zijn ouder(s), of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp aan als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet. Het college legt de beslissing omtrent de inzet van hulp in dit geval zo snel mogelijk, maar in ieder geval binnen vier weken na start van de hulp, vast in een beschikking. Artikel X. Onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren 1. Het college onderzoekt, na een aanvraag als bedoeld in artikel X. Aanvraag in samenspraak met de jeugdige en/of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijk vertegenwoordiger, zo spoedig mogelijk na ontvangst: a.
wat de hulpvraag van de jeugdige of zijn ouder(s) is; b. de behoeften, persoonskenmerken en voorkeuren van de jeugdige, de veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en de gezinssituatie; c. of sprake is van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouder(s) of adoptiegerelateerde problemen. 2. Als sprake is van problemen als bedoeld in het eerste lid, onderdeel c, dan onderzoekt het college achtereenvolgens: a. welke problemen of stoornissen dat zijn; b. welke ondersteuning, hulp en zorg naar aard en omvang nodig zijn voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; c. of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en van het sociaal netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; d. voor zover de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen ontoereikend zijn, de mogelijkheden om met de inzet van een algemene voorziening of individuele voorziening te voorzien in de nodige ondersteuning, hulp en zorg; e.
hoe bij de bepaling van de aangewezen vorm van jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouder(s); en f. indien van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen. 3. Wanneer de jeugdige of zijn ouder(s) reeds een familiegroepsplan opgesteld hebben, betrekt het college dat bij het onderzoek. 4. Na afronding van het onderzoek als bedoeld in dit artikel zal het college de jeugdige of zijn ouder(s) een schriftelijke weergave van de uitkomsten van het onderzoek verstrekken, in de vorm van een ondersteuningsplan. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouder(s) worden aan het ondersteuningsplan toegevoegd. Artikel X. Overgang naar volwassenheid 1. Het college draagt zorg dat voor jeugdigen die de leeftijd van 18 jaar bereiken, en ook na hun 18e jaar een hulpvraag hebben tijdig afstemming plaatsvindt welke andere voorzieningen benodigd zijn. 2. De afstemming genoemd in lid 1 vindt in principe plaats vanaf 16,5 jaar, doch uiterlijk 6 maanden voor hun 18e verjaardag. 3. Voor verlengde jeugdhulp geldt dat: a.
dit alleen van toepassing is als er geen vergelijkbare voorziening beschikbaar is onder een andere wet; b. de hulp ingezet moet zijn voor de 18e verjaardag of het moet voor de 18e verjaardag zijn bepaald dat de hulp ingezet moet worden na het uitgevoerde onderzoek, als bedoeld in artikel 8 van deze verordening. Daarbij geldt ook dat er sprake kan zijn van verlengde jeugdhulp als er binnen een half jaar na de 18e verjaardag wordt geconstateerd dat hulp die voor de 18e verjaardag is beëindigd, toch nodig blijkt te zijn; c. (individuele) begeleiding na het 18e levensjaar behoort tot de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (Wmo), behalve: i. als het gaat om hulp die voor 2015 onder de Wet op de jeugdzorg viel, bijvoorbeeld pedagogische gezinsbegeleiding, opvoedondersteuning of vaardigheidstrainingen. ii. bij (individuele) begeleiding die samenvalt met verblijf vanuit de wet. 4. Het college zorgt ervoor dat jeugdige en zijn ouder(s) zoals bedoeld in lid 1 gewezen worden op de consequenties dat deze zorg vanaf de 18e verjaardag van de jeugdige onder een andere voorziening valt, waarbij het college zich inspant voor de continuïteit van de zorg indien noodzakelijk. 5. Voor pleegzorg en verblijf in een gezinshuis geldt dat dit verblijf, zolang de jeugdige dit wenst, kan worden voortgezet tot in ieder geval het 21e levensjaar.
Hierna wordt een aanvraag beoordeeld via de criteria uit lid 3. Artikel X. Dyslexiezorg 1. Het college draagt zorg voor de beschikbaarheid van dyslexiezorg, bestaande uit: a. diagnostiek bij een onderbouwd vermoeden van ernstige dyslexie; b. behandeling van ernstige dyslexie. 2. Een jeugdige komt in aanmerking voor diagnostiek of behandeling van ernstige dyslexie, indien aan de criteria van het Protocol Dyslexie Diagnostiek en Behandeling vastgesteld door het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie wordt voldaan, en: a. de jeugdige zeven jaar of ouder is, maar de leeftijd van 13 jaar nog niet heeft bereikt en op het primair onderwijs (basisonderwijs) is ingeschreven; en b. de basisschool de stappen doorlopen heeft zoals beschreven in het in het tweede lid genoemde protocol en daarbij is voldaan aan de landelijke criteria voor vergoede dyslexiezorg aan leerlingen met ernstige dyslexie. Artikel X. Vervoer 1. Uitgangspunt is dat ouder(s) in eerste instantie zelf verantwoordelijk zijn voor het (regelen van) vervoer van de jeugdige van en naar de jeugdhulpaanbieder. Het college beoordeelt de reikwijdte van de eigen mogelijkheden conform de afwegingsfactoren genoemd in artikel X Beoordeling van eigen kracht en (boven)gebruikelijke hulp van deze verordening. 2.
Indien de eigen mogelijkheden onvoldoende zijn wordt een vervoersvoorziening alleen verstrekt aan de jeugdige voor zover het naar het oordeel van het college noodzakelijk is in verband met een medische noodzaak of beperkingen in de zelfredzaamheid. Een vervoersvoorziening wordt alleen verstrekt ten behoeve van het vervoer van de jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt, mits niet vanuit andere regelingen of instanties vergoed. 3. Van een medische noodzaak is sprake wanneer de jeugdige door zijn psychische, lichamelijke, verstandelijke of zintuigelijke beperking niet in staat is om gebruik te maken van alternatieve wijzen van vervoer. Ook niet met begeleiding. 4. Van beperkingen in de zelfredzaamheid is sprake wanneer: a. de leeftijd van de jeugdige het niet toelaat zelfstandig te reizen. Hierbij wordt aangenomen dat jeugdigen tot en met acht jaar in ieder geval niet zelfstandig kunnen reizen; b. er genoegzaam is aangetoond dat ouders of andere personen uit het sociaal netwerk niet in staat kunnen worden geacht om zorg te dragen voor de begeleiding en het vervoer; c. er sprake is van ernstige gedragsproblematiek die het reizen onmogelijk maakt of andere redenen van niet-medische aard die het zelfstandig of onder begeleiding reizen onmogelijk maken. 5.
Als naar het oordeel van het college een passende voorziening beschikbaar is waarvoor geen vervoer geïndiceerd hoeft te worden, is deze voorziening voorliggend op een individuele voorziening waarvoor wel vervoer geïndiceerd moet worden. Afstemming met andere voorzieningen Artikel X. Gezondheidszorg en langdurige zorg 1. Het college maakt afspraken met de huisartsen, medisch specialisten en jeugdartsen over de voorwaarden waaronder en de wijze waarop de verwijzing, als bedoeld in artikel 2.6 eerste lid, onderdeel e van de wet en artikel 4.1 Toegang jeugdhulp via het medisch domein (huidig artikel) plaatsvindt. 2. Het college maakt afspraken met de zorgverzekeraars en het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) hoe de continuïteit van zorg te garanderen voor jeugdigen die in behandeling zijn en de leeftijd van 18 jaar bereiken. Er moet dan sprake zijn van de reële verwachting dat deze zorg na de 18e verjaardag door zal lopen en daarmee onder de Zorgverzekeringswet (Zvw) of Wet langdurige zorg (Wlz) komen te vallen. Ook worden er afspraken gemaakt hoe te voorkomen dat jeugdigen tussen wal en schip vallen wanneer er discussie is over het wettelijke kader. 3.
Het college draagt er zorg voor dat in de gevallen bedoeld in het eerste lid de jeugdige en zijn ouder(s) worden gewezen op de consequentie dat deze zorg vanaf de 18e verjaardag van de jeugdige onder de Zvw valt, en spant zich in voor de continuïteit van de zorg indien noodzakelijk. 4. Het college draagt zorg dat de jeugdige en/of zijn ouder(s) ondersteund worden richting het CIZ, indien er gegronde redenen zijn om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor zorg op grond van de Wlz. 5. Indien de jeugdige en/of zijn ouder(s) weigeren mee te werken aan het verkrijgen van een besluit van het CIZ, is het college niet gehouden een individuele voorziening toe te kennen op grond van deze verordening. 6. Het college draagt zorg voor een goede afstemming van voorzieningen op grond van deze verordening en voorzieningen voor ouder(s) en/of jeugdigen op grond van de Wlz of Zvw waar dit raakvlak heeft met de gestelde jeugdhulpvraag. Artikel X. Gecertificeerde instellingen 1. Het college maakt afspraken met de gecertificeerde instellingen over: a. het overleg over de aangewezen jeugdhulp in het kader van de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering, zoals bedoeld in artikel 3.5 lid 1 van de wet, b. het overleg over de eventueel gewenste jeugdhulp na beëindiging van de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering; c.
de vorm en inhoud van het besluit tot inzet van jeugdhulp van de gecertificeerde instelling en hoe het college daarvan op de hoogte gesteld wordt; d. wanneer en onder welke voorwaarden de gecertificeerde instelling budgethouder van een persoonsgebonden budget kan zijn namens de jeugdige en zijn ouder(s); e. hoe te handelen wanneer de gecertificeerde instelling meent dat niet gecontracteerde jeugdhulp ingezet dient te worden. 2. Het college en de gecertificeerde instelling leggen de afspraken als bedoeld in het tweede lid vast in een protocol als bedoeld in artikel 3.5 lid 3 van de wet. Artikel X. Voorschoolse voorziening en onderwijs 1. Er is een wettelijke afstemmingsverplichting voor onderwijs en jeugdhulp om de plannen op elkaar af te stemmen. Afspraken over de afstemming van jeugdhulpvoorzieningen en ondersteuning tijdens onderwijs worden vastgelegd in het ondersteuningsplan van de jeugdige en/of zijn ouder(s). 2. Voor ondersteuning gericht op het doorlopen van het onderwijsprogramma dat primair gericht is op het leerproces, het behalen van onderwijsdoelen of om de jeugdige verder te helpen in de onderwijsontwikkeling, kan geen individuele voorziening worden verstrekt. 3.
Als op basis van wettelijke bepalingen onduidelijk is of de hulpvraag valt onder de wet of de Wet passend onderwijs, dan rust op het college de verplichting om in samenwerking met het onderwijs met behulp van het ondersteuningsplan en het ontwikkelperspectiefplan (OPP) tot een passende oplossing te komen voor de hulpvraag. 4. Zonder aanwezigheid van een OPP kan er door het college (nog) geen besluit genomen worden over het bieden van jeugdhulp in het onderwijs. 5. Het college stemt de samenwerking van onderwijs en door gemeenten gefinancierde jeugdhulp af met de samenwerkingsverbanden passend onderwijs in wettelijke verplichte op overeenstemming gericht overleg (OOGO). Artikel X. Maatschappelijke ondersteuning 1. Het college zorgt voor een goede afstemming van voorzieningen op grond van deze verordening en voorzieningen voor de jeugdige en/of zijn ouder(s) op grond van de Wmo. 2. Het college zorgt dat wanneer de begeleiding van een jeugdige na het 18e jaar voortgezet moet worden onder de Wmo de continuïteit gewaarborgd wordt. Artikel X. Werk en inkomen 1. Het college draagt zorg dat het lokale team, de jeugdhulpaanbieders en de gecertificeerde instellingen financiële belemmeringen voor het slagen van preventie en jeugdhulp vroegtijdig signaleren.
Waar nodig helpen zij de jeugdige en/of zijn ouder(s) de juiste ondersteuning vanuit de gemeentelijke voorzieningen te krijgen – zoals schuldhulpverlening, inkomensvoorzieningen, armoedevoorzieningen, en het kindpakket – om deze belemmeringen weg te nemen.