Inspreektekst dhr. Schenderling

Voorzitter, mijn naam is Han Schenderling, bewoner van de buurt Groote Weergors. Bij het afgeven van een Ontwerpverklaring van geen bedenkingen gaat het om een goede ruimtelijke ordening: - passen de plannen binnen het gemeentelijke beleid; - is realisering op een bepaalde plek wenselijk; - zijn de belangen goed afgewogen? Hoe is er in de Commissie Ruimte omgegaan met deze aspecten – als voorportaal voor deze raadsbehandeling? Zij zijn niet of nauwelijks aan bod geweest. Sindsdien heb ik bovendien geen enkele illusie, dat het aanreiken van een alternatief zin heeft. De kaarten zijn geschud. Een pleidooi om de natuurwaarde van het gebied te bewaren en een appel om rekening te houden met toekomstige generaties kenden geen gehoor. En toch staan er vandaag weer insprekers die een appel op u doen om het perceel een groene bestemming te geven. Ik sta hier niet met een inhoudelijk pleidooi. Ik wil de inwoners duidelijk maken, wat de motivering van de leden van de commissie is geweest. Welke overigens – zoals ter vergadering werd gezegd – vooraf al met elkaar was afgestemd. Die motivering kent twee sporen, waarbij ik de wethouders op de achtergrond hoor spreken. Ten eerste: als er geen camperpark komt, bestaat de mogelijkheid van het vestigen van bijvoorbeeld een nautisch bedrijf met slijptollen, dat voor meer overlast zorgt.

Mens en dier moeten blij zijn met een natuurvriendelijk camperpark. Een groter contradictio in terminis is nauwelijks denkbaar. 1

Mevrouw Smit heeft zojuist aangegeven, dat het bestaande bestemmingsplan Heliushaven mede voorziet in de bestemming groen. Ik heb de leden van de commissie er niet over gehoord en zij wisten dit waarschijnlijk niet. Net zomin als het feit dat de gemeente er mogelijk 1 miljoen Euro voor over heeft om het park te realiseren. Dan is er de tweede lijn. Dat betreft de toeristisch-economische impuls. De eigenaren van de campers gaan het verschil maken. Per camper met twee inzittenden wordt gemiddeld 67 Euro besteed. Laten we die besteding eens onder de loep nemen. 30 Euro zal gaan naar de exploitant van het camperpark. Bijna de helft van het bedrag. Resteert 37 Euro. Daarvan moet alles worden betaald, zoals vervuilende diesel en boodschappen bij de supermarkt. Wie daar komt, weet dat de bodem van de tas nog ruim in zicht is bij 25 Euro per dag voor alle maaltijden en overige benodigdheden. Dan zou een bedrag resteren van maximaal 12 Euro. En daarmee gaan de twee camperaars brassen binnen de Vesting. Dat betekent - bijvoorbeeld - een pilsje van 3,50 en een huiswijntje van 4,50. Dat is 8 Euro. Een portie bitterballen kan er niet meer van af. Deze twee ontluisterende motiveringen zijn dus voldoende voor het verlenen van een ontwerpverklaring. Daarnaast zijn er drie megagrote openeinden die besluitvorming thans in de weg zouden moeten staan.

Want, hoe kan het bestaan, dat een ontwerpverklaring wordt afgegeven als: 1. Er nog een omgevingsvergunning moet worden aangevraagd voor de gebouwen op het terrein, die een integraal onderdeel vormen van het plan – geen gebouwen, geen camperpark; 2. Bij Rijkswaterstaat nog een vergunning moet worden aangevraagd terwijl aangescherpte regels van toepassing zijn geworden en 3. Verkeerstechnische aanpassingen nodig zijn voor de veiligheid. Het staat allemaal in het collegevoorstel. 2

Terwijl op alle aspecten beroep en hoger beroep open staat. Inhoudelijke argumenten tellen blijkbaar niet. Dat dwingt de burger - ook mij – een andere weg te bewandelen. Geheel tegen mijn principes in, is het de procedure waartoe ik mijn toevlucht moet zoeken. En daarmee krijgt – leden van de gemeenteraad – dit hamerstuk – een bijzondere wending, die u tijd geeft om alles nog eens goed te overdenken. De oorzaak hiervan ligt in een procedure- en berichtgevingsfout van de eerste orde. Die kwam ik op het spoor na een opiniërend artikel in het AD. Daarin staat de reactie van de heer P.K.: ik citeer hem “Campers komen via de provinciale weg - rijden 200 meter over de Zoomweg en slaan dan af naar de Zuiddijk - waar alleen de camping is gevestigd.” Deze meneer denkt dat het camperpark op de camping komt en niet langs de Nieuwe Zeedijk. En dat blijkt niet verwonderlijk. Zie namelijk Het Gemeenteblad van Voorne aan Zee van 18 december 2023. Het officiële communicatiekanaal van de gemeente. Daarin staat: “Aanvraag omgevingsvergunning voor het realiseren van een camperpark aan de Zuiddijk 2, 3221 LJ Hellevoetsluis.” De publicatie plaatst het camperpark op de camping en niet langs de Nieuwe Zeedijk/Heliushaven. Hiermee zijn de bewoners van Voorne aan Zee op het verkeerde been gezet en misleid. Leden van de gemeenteraad u heeft gekozen voor afdoening als hamerstuk.

Er zal echter – volgens de Algemene Beginselen van Behoorlijk Bestuur – niets anders opzitten, dan te besluiten tot rectificatie met alle consequenties van dien, zoals een her-agendering in de gemeenteraad. Ik dank u voor uw aandacht. Han Schenderling/26 september 2024 3