Inspreek tekst raadsvergadering 03-10-2023
Tekst van het document
Inspreek-tekst raadsvergadering dinsdag 3 oktober ’23 Ik wil het hebben over Samen aan ZET. Vanuit dit beleid wordt er vooral gesproken over participatie rondom initiatieven en niet over participatie tijdens de realisatie. Ik wil proberen duidelijk te maken dat participatie na instemming met een plan ook niet per definitie nodig is maar dat er dan e.e.a. uitgewerkt moet worden. Ik heb participatie-ervaring vanuit de omgevingswet. In Samen aan Zet wordt de omgevingstafel beschreven. Dit klinkt veelbelovend. De eindzin is : De Omgevingstafel stelt ons in staat om complexe initiatieven af te handelen en te werken in dialoog met de initiatiefnemers. In deze zin mis ik de relevante betrokkenen. Bij het vooroverleg worden zij wel benoemd. Het lijkt me toch niet dat dit een eenmalige betrokkenheid is. Verder ben ik heel benieuwd hoe dit Samen aan ZET er in de praktijk uit gaat zien. Recent heb ik ondervonden dat het heel moeilijk is om de juiste persoon binnen de gemeente te spreken te krijgen. Daarnaast blijven vragen onbeantwoord ondanks dat die vragen herhaaldelijk gesteld zijn. Een van mijn zienswijze werd samengevat, dit leidde echt tot andere nuances, volgens raadsleden die de originele tekst opgevraagd hadden. Op mijn verzoek tot gesprek wordt aanvankelijk niet gereageerd en vervolgens wordt er met mij gesproken na besluitvorming. Dat was uiteraard weinig zinvol.
Tot slot zijn er vanuit de gemeente geloftes gedaan die niet nagekomen worden. Dit komt betrouwbaarheid niet ten goede. Samenvattend kreeg en krijg ik het gevoel niet altijd serieus genomen te worden. Op dit moment is er ook zeker in de realisatiefase participatie nodig. Ik ben van mening dat dit niet zou moeten. In de realisatiefase zou er enkel contact hoeven te zijn tussen initiatiefnemer en de gemeente. Dit kan door een goed handhavingsplan van het initiatief (incl. de bijbehorende voorwaarden). Dit handhavingsplan zou tegelijktijdig met het initiatief bij de raad kunnen worden ingediend. Hierin moet concreet staan wat, wanneer en hoe dit gerealiseerd moet zijn. Dan weet de toezichthouder waarop er gehandhaafd moet worden. • •
•
•
Dit handhavingsproces moet actief zijn. Dus niet wachten tot het gerealiseerd had moeten zijn maar in de aanloop naar de deadline actief contact. Dit voorkomt ook onjuiste uitvoering van de plannen. Dit plan moet concreet zijn. Als er bijvoorbeeld staat dat er bomen geplant moeten worden, is een eikeltje in de grond dan goed of moet het boom zijn met een kruin van 5 meter boven het maaiveld. De toezichthouder moet kunnen toetsen. Zorg dat je als gemeente ook kan waarmaken wat je beloofd. Handhaving van bijvoorbeeld een uitweg in het buitengebied valt onder bevoegd gezag van het waterschap. Hoe kan de gemeente dan handhaving beloven? Is er een samenwerkingsverband hierin met bijvoorbeeld het waterschap? Tot slot lijkt het mij belangrijk dat consequenties van niet realiseren reeds uitgewerkt zijn. Op deze wijze bent u voorbereid en voorkomt u veel onnodige vertraging.
Kortom: Participatie kan een enorme bijdrage leveren. Het is wel van belang alle betrokkenen serieus te nemen. Zorg ervoor dat ‘Samen aan Zet” meer wordt dan een leus. In Samen aan Zet wordt niet expliciet gesproken over participatie in de realisatiefase. Dit lijkt mij ook zeker niet nodig in deze fase. Het plan is bekend is, er is mee ingestemd, en dan is dat dus HET plan. Zorg er als gemeente dan wel voor dat er een passend plan klaarligt voor een adequate, actieve, vanuit de gemeente geïnitieerde handhaving en …. voer dit ook uit.