2024-206 Ontslagbrief van wethouder Janneke Postma
Tekst van het document
“Het is niet de criticus die telt. Integendeel, die eer komt alleen toe aan de persoon die in de arena gaat staan. Die fouten maakt en soms tekortschiet, maar die werkt om iets te bereiken. Die zich met grote toewijding helemaal geeft voor de goede zaak. Die als het meezit de triomf van het succes proeft en wanneer het tegenzit en het niet lukt in ieder geval gedurfd heeft.” --'The Man in the Arena’, Theodore Roosevelt, Parijs, 23 april 1910 Aan de gemeenteraad van Voorne aan Zee, Ter attentie van de voorzitter burgemeester A. Scheepers. Hellevoetsluis, 23 september 2024 Geachte voorzitter van de gemeenteraad van Voorne aan Zee, beste Arno, Op donderdagavond 12 september heb ik het college van burgemeester en wethouders, bij monde van de gemeentesecretaris, in kennis gesteld van de problemen rond mijn gezondheid. Dusdanige gezondheidsproblemen die maken dat ik voor dit moment niet in staat ben mijn verplichtingen als wethouder na te komen. Tegelijkertijd zijn er de afgelopen weken ontwikkelingen binnen mijn fractie en coalitie die mij gedwongen hebben mijn keuze voor het wethouderschap te heroverwegen. De overwegingen, als ook mijn gezondheid hebben mij tot het besluit gebracht om mijn functie als wethouder per vandaag neer te leggen. Eind 2022 ben ik gevraagd door mijn partij om als wethouder binnen de coalitie van IBV, VVD, PvaZ en BvnL aan de slag te gaan.
Een eer kan ik zeggen. Want alhoewel ik als bestuurder vele stappen heb gezet, daar ook mijn sporen heb verdiend, was dit niet eerder in een politieke setting en kwam het ook niet op mijn bucketlist voor. Wethouder, zonder echte politieke ervaring, het zou een nieuwe stap zijn. Eén die een enorme leercurve met zich zou meebrengen. Na flink wikken en wegen, waar zeker ook mijn gezondheidsproblemen een belangrijke afweging zijn geweest, heb ik ja gezegd en ben ik het avontuur aangegaan. Met een geloof in onze democratie en de werking hiervan, ondanks al haar beperkingen. En ja, zo heb ik geleerd, met een idealistisch plaatje in het hoofd. Namelijk het idee en het vertrouwen dat we met de fractie, de coalitie, het college, en zeker ook met de hele gemeenteraad onze nieuwe gemeente Voorne aan Zee beter en mooier zouden gaan maken. Dat we met elkaar hard aan de slag zouden gaan om niet alleen Voorne aan Zee te zijn, maar dat vooral te worden.
Een nieuwe gemeente, met een nieuwe invulling van politiek en bestuur. Eén die recht zou doen aan de wens en verwachting van onze kiezers. Maar bovenal een slagvaardige gemeente waar inwoners met plezier wonen, waar ondersteuning is voor degene die het nodig heeft en waar inwoners weer meer geloof in de politiek krijgen. Waar gezien en gevoeld wordt dat wij als gemeentebestuur -college en gemeenteraadop onze taak berekend zijn. Dat we betrouwbaar en vertrouwbaar zijn. Door te zeggen wat we doen en te doen wat we zeggen, met een flinke dosis realiteitszin en met degelijk verwachtingsmanagement. Met dat geloof, veel enthousiasme, plezier en energie heb ik me ingezet. De resultaten zijn onder meer een breed gedragen visie Sociaal Domein, een preventieplan Maatschappelijke opvang en beschermd wonen en een visie Huiselijk geweld en kindermishandeling. Als ook een geharmoniseerd, verantwoordelijk en transparant subsidieprogramma Sociaal Domein voor heel Voorne aan Zee en een gedegen analyse van het Sociaal Domein. Een analyse die onder andere zicht op de inkomsten en uitgaven heeft gegeven. Uitkomsten die, in elk geval en tegen de verwachting van velen laten zien, dat de uitgaven binnen het Sociaal Domein keurig binnen de inkomsten van het gemeentefonds blijven. Een doorgronding waardoor de grip op dit domein is vergroot.
Hierdoor zijn wij, als gemeente, in staat om de uitdagingen die er zijn en nog gaan komen, het hoofd te bieden. Wat minder spectaculair, maar niet van minder belang: de vele verordeningen en beleidsregels die vanwege de fusie gelijkgetrokken moesten worden. Visies, analyses en verordeningen die het voortbestaan van ons verenigingsleven in héél Voorne aan Zee op sociaal, cultureel en historisch gebied verzekeren. Die waarborgen dat de ondersteuning aan al onze vrijwilligers en mantelzorgers, die onze gemeente kleur en geur geven, overeind blijft en dat de ondersteuning en hulp aan kwetsbare inwoners niet afgebroken wordt. Nog belangrijker en bepalender zijn de vele gesprekken, ontmoetingen en werkbezoeken die ik met inwoners, met vrijwilligers, met verenigingen en organisaties van Voorne aan Zee heb gehad. De inzichten die zij mij hebben gegeven en het vertrouwen wat ik van hen heb mogen ontvangen, is voor mij een bevestiging dat ik op de goede weg was. Zo wezenlijk, zo waardevol, dat draag ik in mijn hart mee.
Zoals ik eerder zei een steile leercurve met als belangrijkste les: dat succesvol zijn in ons democratisch bestel vaak niet wordt bepaald door werken met visie, kennis en vaardigheden, maar door hoe hard de politieke lobby gevoerd wordt op het onderwerp van dat moment. Of wellicht is een meer terechte beschrijving: hoe hard deze lobby gevoerd wordt op de emoties, op polarisatie van het onderwerp. Om alles als een wedstrijd of zelfs een gevecht te willen zien. Door te denken in competities, in scores en veel minder in feiten en inhoud. Dat woorden als belang van inwoners, besturen, samenwerken en loyaliteit in deze arena een geheel andere lading en invulling krijgen. Ik zeg eerlijk: dat heb ik onderschat. Door te moeten ervaren dat de ruimte die je als wethouder krijgt, niet bepaald wordt door behaalde resultaten, maar voor een belangrijk deel afhankelijk is van de steun vanuit je partij, je fractie, je coalitie, maar ook van collega-wethouders. Terecht en zoals het een democratie betaamt. Als echter de oppositie komt vanuit de coalitie zelf, een oppositie door enkele personen binnen die coalitie ten faveure van eigen agenda’s en ambities, als dit ook doorgetrokken is naar het college, als duidelijk wordt dat achterkamertjespolitiek en ‘framing en blaming’ nog steeds hoogtij viert, dan heet dat ook democratie. Het is gebeurd, het gebeurt, dus het is zo.
Waardevolle, en soms ook pijnlijke lessen. En na veel reflectie heb ik moeten vaststellen dat mijn plezier ligt in besturen en niet in het politieke spel, dat ik ga voor samenwerking en niet zozeer de wedstrijd. Dat mijn voldoening zit in het creëren van bestendigheid, van continuïteit, van het met elkaar doelen stellen, daar samen aan te werken gericht op positief resultaat in plaats van scoren. Doelen gebaseerd op de uitvoering van het collegeprogramma en de daaruit voortvloeiende visiedocumenten. Het collegeprogramma daar heb ik, hebben het college en de coalitie zich aan gecommitteerd en daar werken we samen aan de realisatie. De werkelijkheid, zoals ik die ervaren heb, blijkt toch anders. Er wordt daarvoor in deze politieke arena, een strijdtoneel dat wij -met elkaar- hebben gecreëerd en in stand houden, onvoldoende ruimte gemaakt. En wellicht het allerbelangrijkste: dat het nakomen van afspraken, dat integriteit, oprechtheid en eerlijkheid meer zouden moeten zijn dan slechts woorden. Want alleen dan winnen de inwoners van Voorne aan Zee. En het zijn de inwoners waar wij híer voor aan de lat staan. Dat is mijn stellige overtuiging. Helaas blijkt dit door een deel van de coalitie en het college niet zo gevoeld en gedeeld te worden. Hebben de talrijke pogingen door het andere deel van de coalitie en college dit niet kunnen doorbreken.
Als het daardoor niet lukt eerder gemaakte afspraken en toezeggingen waar te maken, als daarmee de basis waarom ik dit avontuur ben begonnen niet meer voldoende aanwezig is, dan breekt het moment aan om keuzes te maken. En dan constateer ik om met de woorden van Theodore Roosevelt te spreken; dat ik in de arena ben gaan staan, me gegeven heb voor de goede zaak en gedurfd heb.
Met deze overwegingen kan wat mij betreft, ook om geloofwaardig en trouw aan mezelf te blijven, slechts één keuze volgen en dat is mijn ontslag indienen als wethouder van mijn prachtige gemeente. Ter afsluiting maak ik nog graag van de gelegenheid gebruik enkele dankwoorden uit te spreken: ⁃ Aan mijn collega-wethouders Igor Bal, Peter Schop en Aart-Jan Spoon voor de samenwerking, maar vooral voor de collegialiteit. Dank dat zij ervaringen met mij hebben gedeeld en een groentje, zoals ik, onder hun hoede hebben genomen. ⁃ Aan u als voorzitter van het college van Burgemeester en Wethouders. Het waren twee fantastische dagen is wat kort door de bocht, maar de korte periode van onze samenwerking heb ik als zeer constructief ervaren. ⁃ Veel dankbaarheid ook voor de ambtelijke organisatie. Voor al die -vaak- extra uren, voor alle inzet, maar vooral voor de bereidheid, de wil en het vertrouwen om samen invulling te geven aan een toekomstbestendig Sociaal Domein. Het was mij een eer en genoegen. ⁃ Een speciaal dankwoord aan onze gemeentesecretaris en algemeen directeur. Zij zijn voor mij lichtende voorbeelden en een inspiratie geweest in de realisatie van hoe het wel kan en zou moeten zijn. Daar bouw ik verder op. ⁃ En als laatste aan die leden van mijn partij, mijn fractie en coalitie die zich hebben ingezet om de gemaakte afspraken en toezeggingen na te komen.
Die net als ik geloven dat het gaat om de inwoners van Voorne aan Zee, die gaan voor de inhoud vanuit de motivatie betrouwbaar en vertrouwbaar te zijn. Helaas kan ik niet verder mee op deze reis. Bedankt en succes. Voorzitter dank en leden van de gemeenteraad het ga u goed. Janneke Postma.