Vragen - SLF - Vlissingen inzake de raadzaal en vergaderlocatie
Tekst van het document
Sociaal Liberale Fractie Vlissingen,
Vlissingen, 17-03-2025
Art.-34-vragen - Vlissingen inzake de raadzaal en vergaderlocatie Inleidend: De raadzaal wordt verbouwd! De geluidsapparatuur aangepast en vernieuwd! En dus moeten de vergaderingen tijdelijk (bijna driekwart jaar) verhuizen naar elders! Het vreemde aan dit alles is dat er nergens een besluit is genomen door het hoogste bestuursorgaan in onze gemeente. Allerlei zijpaden zijn bewandeld om het maar niet in de raad te bespreken en te besluiten, maar door middel van voorlichting en schijnbare besluiten in de ‘lagere gremia’ het als een voldongen feit te beschouwen. Een vreemde manier van werken en besluitvorming. Weliswaar is er een raadwerkgroep aan het werk geweest om tot een plan te komen. En zoals te doen gebruikelijk, althans in een democratisch bestel, verwacht je dan dat het uiteindelijke resultaat ter becommentariëring en ter besluitvorming wordt voorgelegd aan het hoogste bestuursorgaan van onze gemeente. Niets is dus minder waar! Het wordt besproken in het presidium en dat is het dan. De andere raadsleden (dan de fractievoorzitters) krijgen dus niet de gelegenheid om iets van het plan te mogen vinden en dat ter discussie te stellen in de gemeenteraad! Min of meer gebeurt hetzelfde met het vervolgonderdeel van dit proces met de keuze voor een alternatieve vergaderlocatie.
Het zou weinig discussie opleveren als de alternatieve vergaderlocatie zou plaatsvinden binnen de eigen gemeentegrenzen…...maar neen…...er wordt uitgeweken naar een vergaderlocatie in.…….. de gemeente Middelburg in het Waterschapskantoor!! Een ongehoorde en weinig doordachte stap van dit eigenzinnige collegebesluit! Zijn er in Vlissingen geen alternatieve locaties te vinden? Meer dan genoeg! En zijn er in de buurt bedrijven die de geluidsapparatuur kunnen plaatsen in de alternatieve locatie? Meer dan genoeg! En kan de apparatuur voor die driekwart jaar niet enigszins een vaste plek krijgen in de vergaderlocatie? Natuurlijk wel! Het kan geen kwestie van geld zijn, want onze gemeente wil vanwege de ruime begroting zelfs uit het art-12-regime stappen. En ook hier is het hoogste orgaan op geen enkele wijze betrokken. Wel is besloten de benodigde financiën van 1.3 miljoen euro op te nemen in de begroting, maar dat laat toch onverlet dat inhoudelijk zowel het plan als de alternatieve locatie een zaak is voor de gemeenteraad om al dan niet akkoord te gaan met de voorstellen. Helaas geen voorstel in de raad gezien! De keuze om in Middelburg te vergaderen (zowel raads- als commissievergaderingen) geeft de Vlissingse burger bepaald niet het gevoel dat de Vlissingse politiek het hen gemakkelijk maakt om de vergaderingen bij te wonen en/of in te spreken.
Verre van! Ook als raadslid krijg je door de gevolgde procedure het gevoel dat je er eigenlijk niet meer toe doet.
Sociaal Liberale Fractie Vlissingen,
Het college bepaalt en dat gebeurt tegenwoordig helaas op meerdere fronten (denk bijv. Boulevardaanpak en parkeerbesluiten, geen financiële deelname aan de Voedselbank, geen formele inspraak etc..). Er is geen sprake meer van een democratische aanpak in deze gemeente. En dat betreuren wij ten zeerste! De SLF komt dan ook tot de volgende art-34-vragen: 1. Wat is de reden dat het plan tot verbouw van de raadzaal niet is besproken en vastgesteld in de gemeenteraad? Het is een heikel onderwerp ook voor de Vlissingse inwoners want de raadzaal is de zaal van de Vlissingers (en niet van het college) die hierover kennelijk niets te zeggen hebben en zelfs de raadsleden niet! Is die aanpak de bedoeling van het college? Dat hierover niet kan worden meegedacht en gesproken? 2. Voor de Vlissingers is de stap naar de gemeente Middelburg om daar de Vlissingse zaken te bespreken een grote stap. Voor menigeen te ver weg, kostbaar en daardoor erg afstandelijk. Is het de bedoeling zo weinig mogelijk publiek te hoeven ontvangen? En is het de bedoeling te voorkomen dat er ingesproken gaat worden en dat bewoners mee kunnen kijken en luisteren naar de besluitvorming in de raad? Zijn er wellicht belangrijke zaken de komende maanden op de agenda waarbij bewoners liever niet gewenst zijn? 3.
Waarom kiest het college om deze autocratische handelwijze te hanteren in plaats van te kiezen voor een democratische besluitvormingsproces? En waarom worden de landelijk gehanteerde inspraakregelen in Vlissingen niet meer gebruikt? Wat is volgens het college nog de rol van de gemeenteraad? 4. Is het college bereid de keuze voor het Waterschapskantoor in Middelburg te heroverwegen en uit te zien naar een Vlissingse locatie? Zo neen, waarom niet? Afsluitend: Bovenstaande zienswijze van de SLF wordt waarschijnlijk niet gedeeld door het college en de ambtelijke organisatie. Toch is de college-aanpak ondemocratisch en derhalve moet ieder raadslid zelf maar bezien of hieraan meegewerkt moet gaan worden. Eén raadslid in verzet zal weinig tot niets uithalen, maar wellicht dat bij meerdere raadsleden de ogen worden geopend en die dan ook hun stem in deze kunnen laten horen! Met dank voor de beantwoording.
Kris van Wezel - SLFractie Vlissingen -