POV Algemene beschouwingen Kadernota 2027

Betoog POV 08-07-2026

Voorzitter,

In een democratie heeft de meerderheid de grootste stem. In een gemeenschap waar minder dan de helft van de betrokkenen hun stem laat horen, ligt de macht niet bij die meerderheid, maar bij een kwart of nog minder van alle deelnemers. Dat is een directe bedreiging voor de werking van de democratie. Voorzitter, de lage opkomst bij de verkiezingen betekent dat wij als politiek het contact met onze inwoners kwijt zijn. Het vertrouwen in ons als volksvertegenwoordigers is bij meer dan de helft van onze inwoners weg, ze hebben het met ons gehad. Laten we dat ons heel goed realiseren. Afgelopen maandag werden er veel woorden gesproken over samenwerking, samenwerking in de raad. Weg met de tegenstellingen en ja we moeten elkaar vinden, was de teneur. Dat klinkt prima, maar werkt het ook? Laten we even terug gaan naar een paar weken geleden? Op voorspraak van mevr. Pijpelink hebben we gewerkt aan een raadsagenda. En die arbeid leverde een groot aantal stevige en zinnige dingen op. Zaken, die de inwoner direct raakten, zaken die realiseerbaar waren, en voorzitter, zaken die de partijen verbonden. Ja, die zaterdag was die samenwerking er. Maar in plaats van verbinding, werd dit een splijtzwam, en staan we niet dichter, maar verder van elkaar. eeuwig jammer.

Deze technische kadernota had politiek vertaald kunnen worden in een bestuursakkoord met daar in de punten zoals die bij voorbeeld door de raadsleden verzameld waren. En dat is niet gebeurt: het blijft bij een aaneenschakeling van logische standpunten, van dooddoeners, van heilige voornemens, maar zonder fundering, zonder echte commitment. Er is duidelijk geen echte overeenstemming in deze coalitie wat men nu eigenlijk wil. En men rekent er op dat samenwerking met partijen die niet in de coalitie zitten vruchtbaar wordt, zal helpen tot meerderheden te komen. En daar is alles op gebouwd: niet op het vertrouwen in een eigen meerderheid, maar op essentiële en incidentele samenwerking met andere partijen in de raad. Dat is geen deugdelijk uitgangspunt van een bestuursakkoord – laat staan van een kadernota. Als je de input van een dag brainstormen niet aan kan, niet kan verwerken tot een akkoord en als je er niet in slaagt om speerpunten benoemd te krijgen, jezelf geen harde doelen stelt, en dus geen commitment toont, wat dan? Dan heb je geen eenheid in de coalitie en dan rest alleen maar, net als de afgelopen 4 jaar, het braaf op de winkel passen. Dan komen er geen sterke oplossingen voor grote problemen zoals bij de WMO zorg en ondersteuning. Inwoners die maanden moeten wachten op

een Wmo-voorziening of passende hulp, hebben niets aan mooie woorden of rapporten die de werkelijkheid mooier voorstellen dan zij is. Zij verwachten een gemeente die haar wettelijke taken op orde heeft, transparant is over de resultaten en doet wat zij belooft. Maar daarover niets in de kadernota, en niets in het bestuursakkoord. En dus blijven we kwakkelen met de handhaving, openbare orde, daklozen en de huisvesting voor arbeidsmigranten. En houden we rapporten liever jarenlang in de la, zijn we slordig met aanbestedingen en overschrijdingen, en geven we erg gemakkelijk te veel geld uit zoals in Walstraat noord. Dan faciliteren we wel, maar besturen we niet. Dat is wat deze kadernota en dit akkoord betekenen, voorzitter. Je niet vastleggen, geen tastbare doelen stellen, je niet committeren. Dat steunt de POV niet. Wij zullen die doelstellingen wél benoemen, wél naar de raad brengen, wél op tafel leggen. Reken daar maar op, want zo kun je geen begroting maken voor de komende jaren. Voorzitter, ik kom terug op waar ik mee begon: het contact met de inwoners, Hoewel ik waardering heb voor de mensen die de wijktafels bezetten, zowel vanuit de bevolking als vanuit de organisatie, blijft de link tussen bestuurders en inwoners te zwak.

En om het contact tussen de gemeenteraad en het college met de wijken en bewoners te verbeteren, om daarmee ook het vertrouwen in de politiek te herstellen dient de POV samen met andere partijen nu de motie Scheldeweek voor de Scheldewijk in. Wij vinden dat alle inwoners van Vlissingen en de dorpen aandacht verdienen, maar we moeten ergens beginnen. Dit is een plan dat we verder moeten invullen met mensen uit de organisatie, met het college én met de raad om uit het stadhuis te komen, om de problemen te zien en, voorzitter, in één week er zo veel mogelijk daarvan op te lossen. Als we dat kunnen laten zien en doen in de Scheldewijk, dan kan dat ook in andere delen van onze Gemeente. In de komende jaren kunnen we daarmee het contact herstellen, de betrokkenheid verbeteren én de politiek in Vlissingen weer actueel maken voor al onze inwoners. Dan komen de mensen ook weer naar de stembus, want ze hebben u en mij gezien, gesproken, we hadden contact. En dat is toch de basis voor vertrouwen, contact, communicatie, afspraken maken en nakomen. Voorzitter, de POV dient deze motie hierbij in, evenals een aantal andere moties die wij in gezamenlijkheid indienen. Tot zover in 1e termijn.