Inkomend - Werkgroep Parkeren en Mobiliteit voor mensen met een beperking - Inbreng nieuw parkeerbeleid Vlissingen- toegankelijkheid en GPK-houders

Werkgroep Parkeren en Mobiliteit voor mensen met een beperking. p.a. Kapelseweg 15, 4481 PC Kloetinge.

Kloetinge, 28 mei 2026 Onderwerp: Inbreng parkeerbeleid Vlissingen – toegankelijkheid, uniformiteit en gehandicaptenparkeerkaart Geachte leden van de gemeenteraad, geacht college. De gemeente Vlissingen werkt aan nieuw parkeerbeleid en vraagt inwoners, bezoekers, ondernemers en andere betrokkenen om hun mening. Namens de Werkgroep Parkeren en Mobiliteit voor mensen met een beperking maken wij graag gebruik van die gelegenheid. Wij vragen u om bij het nieuwe parkeerbeleid niet alleen te kijken naar parkeerdruk, betaald parkeren en inkomsten, maar nadrukkelijk ook naar toegankelijkheid, rechtsgelijkheid en uitvoerbaarheid voor mensen met een beperking.

Parkeerbeleid raakt direct aan zelfstandigheid Voor veel mensen is parkeren vooral een praktische of financiële kwestie. Voor mensen met een beperking is parkeren vaak een voorwaarde om überhaupt zelfstandig mee te kunnen doen aan het maatschappelijk leven. Wie slecht ter been is, afhankelijk is van een rolstoel, scootmobiel, rollator of aangepaste auto, kan niet zomaar “iets verderop parkeren”. Ook het gebruik van parkeerautomaten, digitale apps, kentekenregistratie of ingewikkelde ontheffingssystemen is niet voor iedereen vanzelfsprekend mogelijk. Daarom hoort toegankelijkheid vanaf het begin onderdeel te zijn van het parkeerbeleid, en niet pas als losse uitzondering achteraf.

Gehandicaptenparkeerkaart: voorkom gemeentelijke versnippering Wij zien landelijk dat houders van een gehandicaptenparkeerkaart te maken krijgen met een wirwar aan gemeentelijke regels. In de ene gemeente mag men met een GPK gratis parkeren, in een andere gemeente alleen op bepaalde plaatsen, soms moet men zich digitaal aanmelden, soms is een kentekenregistratie verplicht, en soms zijn de regels nauwelijks vindbaar.

Dat is voor inwoners al lastig, maar voor bezoekers vrijwel ondoenlijk. Zeker in een toeristische gemeente als Vlissingen is dat een belangrijk punt. Mensen met een beperking moeten vooraf eenvoudig kunnen weten: Waar mag ik parkeren met een gehandicaptenparkeerkaart? Moet ik betalen? Moet ik mij aanmelden? Waar vind ik algemene gehandicaptenparkeerplaatsen? Gelden er uitzonderingen in autoluwe gebieden of vergunningzones? Wij vragen de raad daarom om als uitgangspunt vast te leggen dat de regels voor GPKhouders: 1. 2. 3. 4. 5.

eenvoudig en goed vindbaar zijn; landelijk herkenbaar en zo uniform mogelijk worden ingericht; ook begrijpelijk zijn voor bezoekers van buiten Vlissingen; niet afhankelijk worden gemaakt van ingewikkelde digitale handelingen; aansluiten bij landelijke ontwikkelingen zoals ParkerenPlus en het Nationaal Parkeerregister.

Betaald parkeren en toegankelijkheid De gemeente schrijft terecht dat aanleg en onderhoud van parkeerplaatsen geld kost en dat de vraag is wie daarvoor betaalt. Maar bij mensen met een beperking speelt méér dan alleen de vraag of betaald parkeren redelijk is. Als betaald parkeren wordt ingevoerd of uitgebreid, moet ook worden beoordeeld of het betaalsysteem toegankelijk is. Denk aan: • • • • •

parkeerautomaten die fysiek bereikbaar zijn voor rolstoelgebruikers; schermen en knoppen die bruikbaar zijn voor mensen met beperkte handfunctie of slecht zicht; duidelijke alternatieven voor mensen die geen smartphone of parkeerapp kunnen gebruiken; begrijpelijke informatie op straat én online; de vraag of iemand met een GPK redelijkerwijs de betaalhandeling kan verrichten.

Wanneer een gemeente betaald parkeren invoert zonder toegankelijke betaalmogelijkheden, kan dat in de praktijk neerkomen op uitsluiting.

Algemene gehandicaptenparkeerplaatsen Wij vragen de raad ook om in het nieuwe parkeerbeleid duidelijke normen op te nemen voor algemene gehandicaptenparkeerplaatsen. Daarbij gaat het niet alleen om het aantal plaatsen, maar ook om de ligging, afmetingen en bruikbaarheid. Een gehandicaptenparkeerplaats is pas werkelijk bruikbaar als: • • • •

deze dicht bij belangrijke voorzieningen ligt; er voldoende ruimte is om in en uit te stappen; ook rolstoelliften, aangepaste voertuigen en zij- of achteruitstap mogelijk zijn; de route naar de bestemming toegankelijk is;

• •

de plaats niet wordt geblokkeerd door terrassen, fietsen, containers, laadpalen of straatmeubilair; de bebording en markering duidelijk zijn.

Wij adviseren om hierbij aan te sluiten bij de richtlijnen van CROW en bij ervaringsdeskundigen te toetsen of de plaatsen in de praktijk ook echt bruikbaar zijn.

Autoluwe gebieden en vergunningzones Steeds meer gemeenten werken met autoluwe gebieden, vergunningzones, kentekenregistratie en digitale handhaving. Dat kan vanuit leefbaarheid begrijpelijk zijn, maar het mag er niet toe leiden dat mensen met een beperking feitelijk worden buitengesloten van centrumgebieden, zorgvoorzieningen, winkels, horeca, cultuur of gemeentelijke gebouwen. Als Vlissingen kiest voor autoluwe gebieden of strengere parkeerregulering, moet vooraf helder zijn: • • • • • •

welke uitzonderingen gelden voor mensen met een GPK; hoe mantelzorgers, partners en chauffeurs worden behandeld; of meerdere kentekens kunnen worden gekoppeld; hoe bezoekers van buiten de gemeente zich kunnen aanmelden; welke regeling geldt voor buitenlandse gehandicaptenparkeerkaarten; hoe wordt voorkomen dat digitale systemen mensen uitsluiten.

Juist bij mensen met een beperking wisselt het voertuig of de bestuurder regelmatig. Iemand rijdt soms zelf, soms rijdt de partner, een familielid, mantelzorger, zorgverlener of vrijwilliger. Een systeem met slechts één kenteken of een korte ontheffingsduur sluit daar onvoldoende op aan.

Handhaving moet zorgvuldig en begrijpelijk zijn Ook de handhaving verdient aandacht. Bij parkeercontrole met scanauto’s of camera’s kan een gehandicaptenparkeerkaart achter de voorruit niet altijd worden herkend. Dat kan leiden tot onterechte naheffingen of boetes, waarna mensen zelf bezwaar moeten maken. Dat is belastend, zeker voor mensen die al afhankelijk zijn van zorg, hulpmiddelen of mantelzorg. Voorkomen is beter dan corrigeren achteraf. Wij vragen daarom om in het parkeerbeleid op te nemen dat handhaving bij GPK-houders zorgvuldig wordt ingericht en dat fouten door digitale systemen niet op de burger worden afgewenteld.

Betrek ervaringsdeskundigen structureel Wij waarderen dat de gemeente inwoners en betrokkenen vooraf laat meedenken. Wel vragen wij de raad om mensen met een beperking en hun vertegenwoordigers niet alleen via een algemene vragenlijst te betrekken, maar ook gericht. Een algemene vragenlijst levert vaak onvoldoende zicht op specifieke toegankelijkheidsproblemen. Veel knelpunten worden pas duidelijk wanneer men letterlijk ter

plaatse kijkt: de afstand tot voorzieningen, de hoogte van stoepen, de bereikbaarheid van parkeerautomaten, de breedte van parkeervakken en de route naar de bestemming. Ons verzoek is daarom om in het vervolgtraject ook een apart gesprek of schouw te organiseren met ervaringsdeskundigen en belangenbehartigers.

Onze aanbevelingen aan de gemeenteraad Wij vragen de gemeenteraad om bij het vaststellen van de hoofdlijnen voor het nieuwe parkeerbeleid minimaal de volgende uitgangspunten mee te geven: 1. Toegankelijkheid wordt een hoofdonderdeel van het parkeerbeleid, niet slechts een uitzondering. 2. Regels voor houders van een gehandicaptenparkeerkaart worden eenvoudig, vindbaar en uniform mogelijk ingericht. 3. Vlissingen sluit waar mogelijk aan bij landelijke systemen zoals ParkerenPlus en het Nationaal Parkeerregister. 4. Betaald parkeren mag niet leiden tot uitsluiting door ontoegankelijke betaalautomaten of uitsluitend digitale betaalmogelijkheden. 5. Er komen voldoende algemene gehandicaptenparkeerplaatsen op logische locaties, volgens actuele toegankelijkheidsnormen. 6. Autoluwe gebieden en vergunningzones krijgen duidelijke, ruime en praktische uitzonderingen voor mensen met een beperking. 7. Handhaving met scanauto’s, camera’s of kentekenregistratie houdt rekening met de beperkingen van herkenning van een GPK. 8. Ervaringsdeskundigen worden structureel betrokken bij beleid, uitvoering en evaluatie.

Tot slot Parkeerbeleid gaat niet alleen over auto’s. Het gaat ook over bereikbaarheid, zelfstandigheid en deelname aan de samenleving. Voor mensen met een beperking kan een onduidelijke of ontoegankelijke parkeerregeling betekenen dat zij een winkelstraat, gemeentehuis, boulevard, arts, familielid of culturele voorziening niet meer kunnen bezoeken. Wij vragen de gemeenteraad daarom om het nieuwe parkeerbeleid van Vlissingen nadrukkelijk te toetsen aan toegankelijkheid, uitvoerbaarheid en gelijke behandeling. Graag zijn wij bereid onze ervaringen en voorbeelden nader toe te lichten. Met vriendelijke groet, Werkgroep Parkeren en Mobiliteit voor mensen met een beperking

Namens ondergetekenden, (oud-)politiemensen met een beperking, Martin Slingenberg. E-mail: Slingenberg@gmail.com