Inkomend - Orionis - Uitgelicht

Bij het dashboard ontvangt u van ons ‘Orionis Walcheren uitgelicht’. Hierin leest u achtergrondinformatie over actuele thema’s en/of verhalen uit de praktijk. In deze editie vertellen we u het verhaal van Valerie1. Zij had tien jaar nodig om uit de bijstand te komen. Dat was niet eenvoudig. Maar de aanhouder wint! Het is haar gelukt. Hier deelt ze haar verhaal.

Soms heb je jaren nodig om uit de bijstand te komen Valerie was 22 jaar toen ze in de bijstand belandde. Ze zat toen in het vierde jaar van haar HBOstudie HR. Haar studie kon ze niet afronden, maar werken lukte haar ook niet. Toch had ze één doel voor ogen: haar eigen inkomen verdienen. Valerie kreeg een uitkering. Hierdoor kwam zij in contact met de klantmanagers van Orionis Walcheren. “Zij luisterde goed naar mij”, vertelt Valerie, “Dat was heel fijn. Toch red je het niet met alleen de hulp van de klantmanagers. Je moet ook zelf stappen nemen. Het gaat om de balans tussen hulp krijgen en zelfstandig stappen zetten. Dat de klantmanagers er dan zijn, is heel belangrijk”.

De eerste stap Valerie ging aan de slag als vrijwilliger. Daar leerde ze stap voor stap hoe het is om te werken: samenwerken, afspraken nakomen en omgaan met collega’s. Dat was soms lastig, maar ze gaf niet op. Toen het werk te zwaar werd, koos Valerie voor arbeidsmatige dagbesteding. Thuis blijven was voor haar geen optie.

De bemiddeling naar werk stopte Valerie had een grote afstand tot de arbeidsmarkt. Zo groot dat de bemiddeling naar werk tijdelijk stopte. Valerie stond er alleen voor en dat besef gaf haar juist een extra zetje. Ze solliciteerde bij een winkel en kreeg een baan.

Aan het werk Op een dag stond Valerie stralend bij de receptie van Orionis Walcheren. Het was haar gelukt. Ze had een baan, voor een paar uur per week. Ze vroeg om een jobcoach, want ze wilde begeleiding op de werkvloer. En die kreeg ze. Een jaar lang werkte ze in de winkel. “Ze verwachtten daar niet zoveel van me. “Ik vulde de voorraad aan, en moest klanten doorverwijzen”, vertelt ze, “Toch leerde ik er veel. Je hebt iets in de buitenwereld nodig om als mens te groeien. Door te werken, kon ik mij ontwikkelen”.

1 Vanwege privacy is Valerie niet haar echte naam

Editie 31, november 2025

1

Op zoek naar ander werk Na een jaar werken in de winkel was Valerie klaar voor een nieuwe uitdaging. Met de hulp van haar klantmanager solliciteerde ze verder. Ze voerde goede gesprekken, maar het duurde even voordat ze passend werk vond. Dit vond ze bij een overheidsorganisatie. Ze werkt er met plezier en leert nog iedere dag. “Op de werkvloer functioneren vind ik pittig. Het is heel zelfstandig werk wat ik doe, maar ik heb een fijn team en dit is wat ik wil doen. Dat geeft mij de motivatie om iedere dag weer aan het werk te gaan”. Na bijna tien jaar2 is het Valerie gelukt. Ze werkt nu 24 uur in vaste dienst. Dat is voor haar het maximum maar daar is ze tevreden mee. Ze heeft haar doel bereikt.

“Jullie zullen af en toe toch wel gek geworden zijn van mij” Dat zei Valerie toen ze persoonlijk een kaartje om ons te bedanken kwam afgeven. Natuurlijk zijn wij niet gek van haar geworden. Dit is juist waar we voor aan de lat staan. En van deze succesverhalen krijgen wij natuurlijk ook heel veel energie. Daarnaast weten wij uit ervaring dat iemand begeleiden naar werk niet altijd gelijk lukt. Dat hier soms wat tijd overheen gaat. Dat begeleiding wordt opgestart en soms ook weer wordt gestopt omdat het (nog) niet het juiste moment is om stappen te kunnen zetten. Daar is dit verhaal een goed voorbeeld van.

2 We vinden het belangrijk hier te benadrukken dat Valerie niet een re-integratietraject van

tien jaar heeft doorlopen. Ze heeft tien jaar een bijstandsuitkering gehad. 2

De kaart die Valerie stuurde om de medewerkers van Orionis Walcheren te bedanken.

Kom de praktijk ervaren Zelf een keer de praktijk bij Orionis Walcheren ervaren? Dat kan. Wij laten het u graag zien. Meerdere mensen gingen u al voor. Een afspraak maken hiervoor kan via Marian Marlissa, mmarlissa@orioniswalcheren.nl.

3