Inkomend - Bewoners Edisonpark - Bezwaar voortzetten procedure Plan Uitzicht Souburg

Gemeenteraad Vlissingen College van Burgemeester en Wethouder en

Betreft: bezwaar voortzetten procedure Plan Uitzicht Souburg

Vlissingen, 09-10-2022

Geachte leden van de gemeenteraad Vlissingen, Burgemeester en wethouders,

Na overleg met onze advocaat mr. dr. ing. P. de Haan van PDH advocatuur sturen we u deze brief. We verzoeken u hiermee dringend de procedure voor Plan Uitzicht Souburg (verder te noemen als PUS) per direct stop te zetten en niet over te gaan tot het geven van een “verklaring van geen bedenkingen” ten behoeve van een omgevingsvergunning en andere benodigde andere vergunningen dan wel ontheffingen. PUS geeft op voorhand al de nodige bedenkingen op voor u en voor ons als bewoners. Duidelijk moet zijn dat de bewoners van het Edisonpark het goed huisvesten van tijdelijke (internationale) werknemers belangrijk vinden. We hebben echter ernstige bezwaren hebben tegen het realiseren van complexgewijze huisvesting van tijdelijke (internationale) werknemers op de locatie Energieweg 6-8 en de hiermee samenhangende plannen van PUS.

Onevenredige belasting In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat het Edisonpark een bedrijventerrein is, zo staat ook vermeld in de bijlage 1 bij dat document, de kaart van Vlissingen. Buiten woonbuurten moet het aantal bewoners van een wooncomplex voor tijdelijke (internationale) werknemers op maat worden vastgesteld en wordt op voorhand niet gelimiteerd. Het college bepaalt in overleg met de initiatiefnemer de omvang op basis van de locatie en het huisvestingsconcept. Wij vragen ons af of het gemeentebestuur de plaatselijke situatie op het Edisonpark scherp op het netvlies heeft. We betwijfelen of de juiste kennis over de ontwikkeling van het Edisonpark wordt meegenomen in het besluit tot het al dan niet toekennen van de vereiste vergunningen aan PUS. Het Edisonpark wordt gezien als een bedrijventerrein, terwijl het Edisonpark, vanwege de hoge kwaliteitseisen aan de bebouwing en eis tot bewoning, vooral ook een woonbuurt is. Er wonen 25 gezinnen, veelal met kinderen. Het is een woongebied waar wonen en werken gecombineerd wordt; men heeft een bedrijf aan huis (70% van de vloeroppervlakte is bestemd voor wonen en 30% van de vloeroppervlak is bestemd voor werk). Woonbuurten worden in het visiestuk gedefinieerd als een “geheel van aansluitende straten binnen het bestaand bebouwd gebied, waar hoofdzakelijk gewoond wordt”.

Het Edisonpark -gevormd door de straten Energieweg, Kabelweg, Dynamoweg en de Stroomweg- is een gebied wat aan deze omschrijving voldoet, maar wordt als zodanig niet gezien. Heel vervelend! De gemeente moet op basis van de feitelijke situatie ter plaatse bepalen hoe groot de belasting mag zijn, op maat, daar het Edisonpark een bedrijventerrein is. Onze wijk, met 25 huishoudens, wordt met de huisvesting van 216 (internationale) werknemers, buitenproportioneel belast! Uitgaande van het visiestuk “Huisvesting (internationale) werknemers in Vlissingen 2019” moet dan ook geconcludeerd worden dat de impact voor het Edisonpark veel te groot is.

1

Daarbij komt: Op een steenworp afstand, afbeelding 1, aan de rechter zijde van Het Edisonpark is inmiddels een asielzoekerscentrum gerealiseerd, waar 490 personen zijn gehuisvest. Hoewel de huisvesting in de voormalige Marine kazerne niet direct grenst aan het Edisonpark, bezoeken deze bewoners onze wijk dagelijks. De impact van deze voorziening is daarmee al groot en duidelijk voelbaar. De afstand tot een mogelijk tweede complex voor huisvesting van 350 tijdelijke (internationale) werknemers te Baskenburg, is hemelsbreed minder dan een kilometer. Kaart 1 illustreert duidelijk dat Het Edisonpark daarmee ingesloten is tussen drie grootschalige wooncomplexen, met in totaal meer dan 1000 bedden. Door deze sterke concentratie op een heel klein stukje Vlissingen, zie afbeelding 2, is het Edisonpark niet langer aantrekkelijk als woongebied en/of interessant voor ondernemers om zich te vestigen. In het verlengde geldt dit uiteraard ook voor de Kenniswerf en voor Souburg 2.

Afbeelding 1: Omgevingskaart met concentratie van huisvesting arbeidsmigranten en asielzoekers. Met in het midden het Edisonpark: 25 gezinnen ingepakt in driehoek van meer dan 1000 bedden.

Afbeelding 2: Kaart illustreert concentratie huisvesting arbeidsmigranten en asielzoekers op een klein gebied van de gemeente Vlissingen.

Woon- en Leefklimaat In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat zij verantwoordelijk is en expliciet aandacht heeft voor een veilige en aantrekkelijke woon- en leefomgeving voor alle inwoners van Vlissingen. Ook omschrijft de gemeente in dit visiestuk dat een omgevingsvergunningaanvraag voor complexgewijze huisvesting wordt beoordeeld door het college op de gevolgen van het geordend woon- en leefklimaat.

2

Aanvraag wordt geweigerd indien naar het oordeel van het college één of meerdere van de volgende aspecten in onevenredige mate wordt/worden aangetast of belemmerd: • • • •

Gebruiksmogelijkheden van omliggende functies Kwaliteit van het landschap Verkeersontsluiting en parkeersituatie Milieu hygiënische kwaliteit, waterhuishouding en externe veiligheid

Woon- en leefklimaat bevat veel meer dan alleen deze vier aspecten. Het gaat ook om woongenot, het uitblijven van overlast en ook comfortabel, veilig en fijn wonen voor de omwonenden. Dit wenst men ook de tijdelijke (internationale) werknemers toe. Door een project als PUS, met 216 tijdelijke (internationale) werknemers toe te staan, verdwijnt de veilige en aantrekkelijke woonomgeving voor de bewoners van het Edisonpark: ingezetenen en (lokale) ondernemers van de gemeente Vlissingen! Wij blijken niet te kunnen rekenen op de bescherming van het gemeentebeleid, terwijl dit wel als zodanig geformuleerd staat. In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat de eigenaar van het complex verantwoordelijk wordt gehouden (terwijl de gemeente verantwoordelijk is) voor het behoud van een geordend woon- en leefklimaat in en rondom het complex. Op de website www.uitzichtsouburg.nl stellen de ondernemers van PUS: “Niet in of (te) dichtbij woonbuurt gelegen, geen gevolgen voor leefbaarheid woonbuurten” heeft. Dat maakt dat de ondernemers van PUS zich in het geheel niet verantwoordelijk voelen voor het woon- en leefklimaat van Het Edisonpark en Oost-Souburg. De leefbaarheid in onze woonbuurt wordt negatief beïnvloedt door te verwachten overlast, wanneer men onder anderen buiten het PUS terrein vrije tijd zal doorbrengen.

Het doel van het gemeentebeleid is namelijk de huidige tijdelijke inwoners van de binnenstad, die daar illegaal verblijven en voor overlast zorgen, in groten getale te huisvesten in PUS, waarbij de overlast mee komt en stapelt. Bij mooi weer is de omgeving langs het kanaal uitnodigend voor recreatie. Een beheerder, met verantwoordelijkheid voor het PUS-terrein, heeft geen enkele invloed op wat er buiten het terrein gebeurt. Tevens wordt de leefbaarheid van onze woonbuurt sterke mate negatief beïnvloed doordat alle verkeersbewegingen van en naar PUS dwars door Het Edisonpark moeten plaatsvinden. Het aantal extra verkeersbewegingen zorgt voor zorgwekkende situaties in de ontsluiting en in de verkeersveiligheid. De ondernemers van PUS hebben ten tijde van een Corona-lockdown een verkeersonderzoek laten verrichten door ‘Antea-group’ te Groningen. Hoewel meerdere malen verzocht, is dit rapport nooit in definitieve versie aan ons verstrekt en moeten we onze informatie halen uit een conceptrapport. Overigens één van de vele voorbeelden waarbij de ondernemers de omwonenden níet meegenomen hebben in de onderzoeken en ontwikkelingen, maar dit ter zijde.

De inhoud van dit conceptrapport beschrijft totaal niet de situatie van het Edisonpark; er zijn zeer belangrijke plaatselijke factoren niet mee gewogen, metingen vonden plaats in een situatie van Lockdown en het aanpassen van die gegevens is gedaan naar maatstaven van een woonwijk, terwijl we op dit punt juist functioneren als een bedrijventerrein. De onderzoekopbrengst is daarbij gebaseerd op gebagatelliseerde deelconclusies, onjuiste aannames en foute inschattingen, alles in het voordeel van de ondernemers van PUS. De bewoners maken zich grote zorgen over de verkeersontsluiting van het Edisonpark. Deze is reeds problematisch op de aansluiting vanuit de Energieweg via de Edisonweg naar de Oude Veerhavenweg en wordt met de toename van minimaal 1250 extra verkeersbewegingen per dag (volgens het conceptverslag verkeersonderzoek) onevenredig extra belast. De ontsluiting van het Edisonpark wordt hierdoor ernstig belemmerd. Volgens het visiestuk was dat een reden om een aanvraag te weigeren. Deze verkeersmatige knelpunten voor het Edisonpark worden door de gemeente opgepakt, doch grotendeels ondergebracht bij de plannen van de Kenniswerf. Dientengevolge blijkt er voor het dossier PUS nauwelijks een probleem te zijn. Dit terwijl in onze optiek de omschreven verkeersproblemen onlosmakelijk het gevolg zijn van realisatie PUS.

3

Wanneer de ontsluiting van het Edisonpark pas wordt aangepakt wanneer de Kenniswerf wordt ontwikkeld, moet dit gezien worden als een (mogelijke) lange termijnoplossing en ontstaat er langdurig een zeer groot verkeersknooppunt. Daarbij is de haalbaarheid van een oplossing voor de ontsluiting nog maar de vraag. Er is daarbij een zeer onveilig knelpunt op de plek waar PUS ontsluit op het Edisonpark, ter hoogte van het viaduct en de Zwemschool Zeeland. Met de kleine aanpassingen die in een gesprek, met één uitgenodigde bewoner van Het Edisonpark, werden toegelicht, blijft daar een onveilige situatie bestaan. Dit wordt gebagatelliseerd en genegeerd. Vanaf dit knelpunt wordt het verkeer vanuit PUS toegevoegd aan het verkeer van het Edisonpark. Hierdoor zullen op de drukbezochte fiets- en wandelroutes over het gehele Edisonpark veel meer onveilige verkeerssituaties ontstaan. Deze aspecten zijn in het verkeersonderzoek niet gemeten en niet meegenomen. Wij willen u, raad, er tevens op wijzen dat de omgeving van het complex niet de minimaal wettelijk vereiste veiligheidsvoorwaarden heeft, noodzakelijk bij calamiteiten. We vragen u ook daarom geen goedkeuring te geven aan de benodigde vergunningen. Voor complexgewijze woonvormen is vanuit de hulpdiensten de eis dat de toegangsweg 4,5 meter breed is, zodat het vluchtverkeer de hulpdiensten tegemoet kan rijden en passeren.

De weg onder het viaduct is nooit aan te passen naar 4,5 meter -het dijkje onder het viaduct is een waterkering en kan niet verwijderd worden- en voor een tweede ontsluitingsroute is geen mogelijkheid. Daarnaast voldoet ook de hoogte van het viaduct niet aan de wettelijke bepalingen en is daardoor ontoereikend voor bijvoorbeeld een ladderwagen van de brandweer. Hoewel de opzet van PUS voldoet aan de verplichte hoeveelheid parkeerplaatsen (0,7 per inwoner), maken de bewoners van het Edisonpark zich ook zorgen over een situatie waar meer dan 151 van de 216 bewoners van PUS met de auto komen en ook visite ontvangen? Waar zullen deze auto’s parkeren? De enige optie is op het Edisonpark. Op het Edisonpark is echter een verplichting aan de ondernemers om op eigen terrein te voorzien in voldoende parkeergelegenheid voor zichzelf en hun gasten. De ervaring met de tijdelijke (internationale) werknemers is dat zij vrijwel allemaal met auto’s naar Nederland reizen. Ze maken mogelijk gebruik van collectief vervoer naar hun werksituaties, maar zullen wel hun eigen auto parkeren op of rond het terrein van PUS en zullen met die auto’s ook gebruik maken van de straten op het Edisonpark.

De bewoners van het Edisonpark zijn dan ook van mening dat dit verkeersonderzoek een onjuiste en onvolledige weergave is van de verkeerssituatie op en rond het Edisonpark, waardoor dit niet kan worden meegenomen in de besluitvorming. Wij zien ook de locatie totaal niet past binnen de ambities die de gemeente Vlissingen heeft betreffende de toekomstige infrastructuur. Al geruime tijd lobbyt de gemeente bij verschillende overheden en gemeenten voor een tunnel onder het kanaal, met als doel het Walcherse achterland beter te laten ontsluiten. Deze plannen lijken ook een steeds concretere vorm te krijgen. Ook al zijn dit lange termijnplannen; PUS kan voor de realisatie van deze plannen wel eens een groot obstakel vormen; zowel praktisch als financieel. Het verkeer van en naar het complex van PUS zal op den duur onmogelijk worden bij de realisatie van de tunnel. Ook wanneer hiervoor in de plaats een hogere brug over het kanaal komt. Ondernemersklimaat In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat de ontwikkelingen van een bedrijventerrein niet negatief beïnvloedt mag worden door het realiseren van een wooncomplex voor tijdelijke (internationale) werknemers. Het Edisonpark en de daaraan grenzende Kenniswerf zijn beiden nog volop in ontwikkeling en kenden een positief ondernemersklimaat.

Uiteraard moet bij dit deel van Vlissingen met veel ‘ontwikkelpotentieel’ ook de realisatie van het bedrijventerrein ‘Souburg 2’ gerekend worden. Het grootschalig, complexgewijs huisvesten van tijdelijke (internationale) werknemers en de hiermee onlosmakelijk verbonden weerstand in de samenleving, passen niet binnen de kwalitatief hoogwaardige uitstraling die voor deze gebieden bestemd zijn. Op pagina 2 wezen wij u reeds op de situering van Het Edisonpark tussen de drie grote wooncomplexen.

4

Dit negatieve effect had niet van invloed geweest wanneer de gemeente Vlissingen zich aan haar eigen beleid voor huisvesting van tijdelijke (internationale) werknemers had gehouden. Daarnaast moet ons ondernemerschap simpelweg kunnen rekenen op het recentelijk herziende bestemmingsplan. Het tegendeel is echter waar. De doorlopen procedures voor de realisatie van PUS -denk maar aan het meermaals verschuiven van de deadline- hebben er sowieso al toe geleid dat een aantal ondernemers de plannen in de ijskast hebben gezet of zich heeft teruggetrokken. Wij willen u, raad, erop attenderen dat het vestigings- en het ondernemersklimaat op het Edisonpark en de Kenniswerf nu al negatief wordt beïnvloed.

Wat is nu daadwerkelijk het probleem voor de gemeente Vlissingen? In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente de groeiende vraag naar (tijdelijke) werknemers in het bedrijfsleven in de Walcherse regio. Feitelijk is het onduidelijk hoe groot het huisvestingsprobleem rondom tijdelijke (internationale) werknemers daadwerkelijk is. Cijfers en visies zijn gebaseerd op schattingen en vermoedens. Er bestaan geen cijfers of onderzoeken die het werkelijke probleem goed in kaart brengen en de noodzaak van grootschalige huisvesting onderbouwen binnen de gemeente Vlissingen. Is die groeiende vraag er in 2022/2023 nog steeds, ook na Corona, de oorlog in de Oekraïne en een energiecrisis? Met de huidige verstoorde economie met een economische recessie op de loer liggend, vestigen en groeien bedrijven niet zoals in 2019 werd verwacht? Een evaluatie van de visie staat, volgens ditzelfde visiestuk, gepland na 4 jaar; in 2023. De gemeente geeft aan dat de kern van het probleem de overlast in de binnenstad blijkt te zijn. Wij willen echter benadrukken dat de overlast onder illegale huurders in de binnenstad niet alleen maar veroorzaakt wordt door de (internationale) werknemer. Het betreft hier ook een grote groep ingezetenen die zwaar in de problemen zijn geraakt. Vaak andere normen en waarden kennen en daardoor ander gedrag laten zien dan wenselijk is.

Daarnaast is er een reële kans dat de gemeente Vlissingen met het realiseren van dergelijke grote wooncomplexen juist (tijdelijke) werknemers gaat huisvesten die buiten Walcheren/Sloegebied werkzaam zijn. Lossen we dan het regionale probleem op, of bieden we juist een oplossing voor bedrijven buiten de regio, waardoor het probleem juist groeit? Ligt het ontstane probleem ook niet deels aan het handhavingsbeleid dat de gemeente Vlissingen voert? Notabene is dit in 2017 aangescherpt en geïntensiveerd. Helaas zonder succes: de problematiek is alleen maar toegenomen. Uitbreiding en centralisering van het probleem is in onze ogen dan ook geen optie, temeer er meer middelen voor handhaving nodig zijn. We weten allemaal dat die financiële ruimte er nauwelijks is.

PUS lost het probleem van Vlissingen niet op PUS lost de problemen voortvloeiend uit het Illegaal huisvesten van tijdelijke (internationale) werknemers niet op, daar het huidige beleid onvoldoende grip heeft op het illegaal verhuren van woonruimte in Vlissingen. Hierdoor blijft de goedkopere illegale huisvesting aantrekkelijker en zal de tijdelijke (internationale) werknemer niet worden uitgenodigd te verblijven in PUS. Dit temeer de huurprijs van een container op het terrein van PUS nooit zo aantrekkelijk zal zijn als de huur van een illegale kamer in de stad, nabij allerlei voorzieningen. De gemeente wenst de illegale kamerhuurders in wooncomplexen onder te brengen. Zij nemen hun overlast mee. Realisatie van PUS zal sorteren in een toename van overlast in een nog groter gebied binnen onze gemeentegrenzen. Het merkwaardige van de plannen van PUS is dat dit in het geheel niet de doelgroep is waar zij zich op wensen te richten. PUS focust zich op de hoger opgeleide (internationale) werknemer, zo bevestigen de betrokken ambtenaren aan ons. Wij willen u er graag op attenderen dat dit haaks staat op de uitvraag omtrent complexgewijze huisvesting arbeidsmigranten van de gemeente Vlissingen.

5

Immers was het criterium voor de ontwikkelaars om kwalitatieve, flexibele kortdurende verblijfplaatsen te ontwikkelen tegen een scherpe prijs. De hoger opgeleide (internationale) werknemers, vaak specialistisch werk voor een zeer aantrekkelijk salaris, verblijven in pensions, hotels of zelfstandige huisvesting, zoals ze nu reeds doen. Ook wordt voor deze doelgroep reeds comfortabeler huisvesting gerealiseerd in de buurt van de Timmerfabriek. Huisvesting op een afgelegen, omheind terrein, in containers met 12 m² privéruimte (bron: website Plan Uitzicht Souburg) is onvoldoende aantrekkelijk voor deze doelgroep. Tegelijkertijd moet men zich realiseren dat door het aanbod van deze complexgewijze huisvesting in Vlissingen de gemeente ook (internationale) werknemers uitnodigt die werkzaam zijn in Antwerpen of de Botlek en niet alleen (tijdelijke)werknemers van Walcherse bedrijven.

Zachte landing In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat men de (internationale) werknemers zacht wil laten landen in Vlissingen, zodat ze zich wellicht permanent willen vestigen in Vlissingen. De gemeente streeft er naar om een doorstroom vanuit de complexen naar reguliere woonwormen te bewerkstelligen. Wij zijn van mening dat dit absoluut een prachtige ideologie is. Helaas door de werkelijkheid ingehaald! Het woningtekort is de afgelopen jaren alleen maar toegenomen. Nieuwbouwprojecten lopen wederom een gevaar door de stikstofcrisis. Een belangrijke factor waar ook de gemeente Vlissingen mee te maken krijgt. Kortom allemaal uitdagingen die ertoe leiden dat er zowel op korte als op lange termijn géén doorstroommogelijkheden zijn voor de (internationale) werknemer, naar een sociale huurwoning, daar er simpelweg een woningtekort is en voorlopig zal blijven. Feitelijk is het zo gesteld dat indien de tijdelijke (internationale) werknemer langer dan 3 maanden in Vlissingen moet verblijven, aanéénsluitende opdrachten heeft voor langere tijd (of door wangedrag een wooncomplex moet verlaten) komen zij opnieuw terecht in de illegale verhuur of op straat, zoals op andere plekken in Nederland gaande is.

Ontbrekend flankerend beleid, nauwelijks handhaving Zoals eerder benoemd staat in het visie stuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschreven dat de gemeente verantwoordelijk is voor een geordend woon- en leefklimaat en het waarborgen van veiligheid en beheersbaarheid van woongebouwen en zet “sterk” in op handhaven van illegale en onveilige huisvestingssituaties. Het huidige beleid hierop functioneert onvoldoende en het aanvullend flankerend beleid, waar door ons veelvuldig en via verschillende bronnen naar is geïnformeerd, lijkt nog niet gereed, laat staan geïmplementeerd. Voorts willen wij benadrukken dat de problemen met deze “sterke inzet” ook juist zijn toegenomen. Overigens is een controle van 4-6 panden per maand in dit beleid nauwelijks “sterk” te noemen. Hieruit voortvloeiend is de gemeente van mening dat er nu grote complexen nodig zijn om de problematiek op te lossen. De realiteit is dat er juist meer bedden bijkomen die binnen de kaders van dit niet-toereikende beleid vallen. Heeft de gemeente voldoende middelen en mogelijkheden om op nog grotere schaal te handhaven? Wij hebben daar weinig vertrouwen in. Niet alleen omdat er nu al geen grip is op de gehele problematiek. Ook omdat de gemeente de verantwoordelijkheid voor de tijdelijke (internationale) werknemers doorschuift naar ondernemers.

In het dossier PUS betreft het ondernemers die deze verantwoordelijkheid niet zien en niet oppakken.

6

Géén draagvlak en géén participatie In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat de ondernemers de taak hebben draagvlak te verwerven bij de omwonenden. Hierbij moet de ondernemer bereid zijn rekening te houden met de relevante wensen van omwonenden, winkels en bedrijven in de directe omgeving, in lijn met het communicatieplan in de Omgevingswet. In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente ook dat de ondernemer bereid moet zijn om het initiatief in participatie met omwonenden uit te werken tot een concreet plan. Deze ondernemers hebben met de toenmalige wethouders en de projectmanager vanuit de gemeente, in januari 2021, de omwonenden van PUS in een online presentatie geïnformeerd over het concept-plan PUS. De ondernemers én wethouders hebben nadrukkelijk toegezegd -hetgeen overigens tot de verplichte criteria behoort- dat de bewoners bij iedere stap geïnformeerd zouden worden en dat we mee zouden mogen denken gedurende het ontwikkeltraject. Bewoners van het Edisonpark hebben, na twee jaar wachten, via de pers moeten vernemen dat de plannen voor PUS zijn ingediend. Wij stellen dan ook vast dat daarmee de beloofde en verplichte informatie en inspraakmogelijkheden voor PUS zijn uitgebleven.

De plannen, inclusief verzoek tot een wijziging van het bestemmingsplan, liggen blijkbaar bij de gemeente voor de aanvraag van benodigde vergunningen en ontheffingen. De omwonenden hebben geen enkele kennis van de inhoud van die stukken. Ondernemers hebben de omwonenden niet geïnformeerd over of meegenomen in de plannen. De ondernemers hebben ervoor gekozen zeer cruciale stappen niet te zetten; namelijk het creëren van draagvlak bij de omwonenden en hen mee laten participeren in de plannen. Ook wethouder Bertijn heeft beaamd dat aan het draagvlak verwerven en open staan voor participatie van de omwonenden niet is voldaan door de ondernemers van PUS. Welk plan van aanpak deze ondernemers op participatie- en communicatiegebied ook hebben ingediend, het is nooit met de bewoners van het Edisonpark geweest. Vanuit Het Edisonpark zijn er echter wel twee brieven -dd. 10-02-2021 en dd. 06-06-2022- met bezwaren opgemaakt en verstuurd aan College van B en W, de (toenmalige) gemeenteraad én de ondernemers van PUS. Een reactie vanuit PUS is hier nimmer op gekomen. 15 jaar is niet tijdelijk In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” stelt de gemeente dat complexen gesitueerd buiten woonbuurten, op locaties met een bestemming bedrijventerrein, altijd van tijdelijke aard zijn, op basis van een afwijking van het bestemmingsplan.

De indruk bestaat dat het binnen de politiek beter wordt geaccepteerd wanneer dergelijke projecten als “tijdelijk” worden aangemerkt, zodat het creëren van draagvlak makkelijk wordt. De bewoners van het Edisonpark ervaren 15 jaar beslist niet als tijdelijk. Pas na 13 jaar vindt er een evaluatie plaats! Een verlenging kan worden afgegeven op deze vergunningen. Wat ons ook verontrust is dat de start-omvang van 216 bedden bij goed functioneren en een groeiende marktvraag, nog naar boven kan worden bijgesteld. PUS kan daarmee ook nog uitbreiden, zo is te lezen in het visiestuk ‘Huisvesting Internationale werknemers Vlissingen 2019’. Dit is simpelweg mogelijk omdat PUS zogenaamd niet ín een woonbuurt gerealiseerd wordt, maar direct aansluitend daaraan. Maar wie bepaald of het al dan niet goed gaat? Ten tijde van het proces voor draagvlakontwikkeling zijn de bewoners al niet meegenomen door de ondernemers! Op het bestuur van de gemeente Vlissingen kunnen wij ook niet bouwen, zij hebben een net zo groot belang bij PUS. Objectiviteit van de gemeente Vlissingen De gemeente heeft intensieve contacten en samenwerking onderhouden met de ondernemers van PUS. De ondernemers zijn rijkelijk gefaciliteerd. Ze zijn met raad en daad bijgestaan. Ze hebben tot tweemaal toe uitstel gekregen voor het indienen van hun aanvraag (juni 2021 en januari 2022), omdat ze nog niet klaar waren.

7

Ze hebben zelfs bij de derde deadline nóg een extra kans gekregen voor het later aanleveren van documenten. Naar verluid zijn die stukken pas op maandag 12 september 2022 aangeleverd bij de gemeente Vlissingen. Omwonenden zijn in dit geheel niet gekend en niet geïnformeerd en verblijven daardoor al twee jaar in spanning en onzekerheid. Daarnaast zijn er extra twijfels over de objectiviteit van de gemeente, daar het project “Lammerenburg” niet door gaat! De druk op realisatie PUS en Baskenburg is hierdoor vele malen groter. Het eigenbelang van de gemeente kan hier doorslaggevend zijn, zo blijkt ook uit de drietal gesprekken die plaatsgevonden tussen de gemeente Vlissingen en de vertegenwoordigers van het Edisonpark. De gemeente heeft tijdens deze gesprekken laten blijken voorstander te zijn voor de komst van PUS. Deze ondernemers hadden namelijk de beste papieren en hun “zaakjes keurig op orde”. U begrijpt dat dergelijke uitspraken een klap in het gezicht zijn voor de bewoners van het Edisonpark. Uiteindelijk bent u ter raadsvergadering geïnformeerd betreffende het illegaal huisvesten van arbeidsmigranten, notabene op het terrein van PUS door deze ondernemers. Met deze omstandigheid worden wij al jaren geconfronteerd. De ondernemers kregen slechts een waarschuwing, terwijl er normaliter voor dergelijke overtredingen een boete moet worden opgelegd.

Waarom hebben de betrokken ambtenaren voor deze afwikkeling gekozen? De enige reden die wij kunnen bedenken is dat wanneer de BIBOB-procedure doorlopen moet worden, deze overtreding negatieve gevolgen zou kunnen hebben voor de ondernemers. Het reeds plaatsen van tientallen containers en de voorbereidende werkzaamheden om deze containers woonrijp te maken, vindt de gemeente Vlissingen ook prima. Dit terwijl de plannen nog niet eens ingediend waren en het bestemmingsplan niet passend is voor deze activiteiten. Deze ondernemers krijgen enorm veel ondernemingsruimte en ondersteuning vanuit de gemeente. Terecht vragen omwonenden zich inmiddels af of de gemeente nog objectief is en de procedures netjes zal doorlopen? Is PUS reeds een voldongen feit, ongeacht de bezwaren die er zijn of komen? In het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” omschrijft de gemeente dat zij geen ervaring heeft met complexgewijze huisvesting, maar kansrijke voorbeelden kent vanuit het land. Er zijn daarentegen veel meer negatieve ervaringen van omwonenden van dergelijke wooncomplexen. Hierover wordt echter niet gesproken.

Die negatieve berichtgevingen worden genegeerd, terwijl in de media tal van voorbeelden terug te vinden zijn dat bij zowel grootschalige als kleinschalige complexen voor tijdelijke (internationale) werknemers, waar sprake is van grote overlast, zoals ook wordt ervaren bij de verblijven in de stad Vlissingen. Wij willen u er tevens op wijzen dat het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019” op dit gebied appels met peren vergelijkt; door andere omgevingsfactoren en andere ondernemers. Wij willen graag onder de aandacht brengen dat de ondernemers van PUS ook geen ervaring hebben met dergelijke grootschalige complexen; noch in het realiseren, noch in het managen ervan en dat vinden wij zeer verontrustend. Alle gebeurtenissen sinds de presentatie van de plannen in januari 2021 versterken deze onrust en geven een overduidelijk alarmerend signaal af. Onbetrouwbare ondernemers De ondernemers Lampert en Poppe hebben zich niet gehouden aan de gemaakte afspraken met de bewoners van het Edisonpark. De verplichte acties aangaande creëren van draagvlak en participatie hebben zij verzaakt. Ondernemers hebben zich schuldig gemaakt aan het illegale huisvesten van (internationale) werknemers op hun terrein, waar PUS ontwikkeld moet worden. Na slechts een waarschuwing van de gemeente lijken zij deze praktijken gewoon voort te zetten.

Tevens zijn deze ondernemers, voorafgaand aan het aanvragen en het toekennen van de benodigde vergunningen, reeds van start gegaan met werkzaamheden om de containers te laten voldoen aan de wooneisen.

8

Nadat de gemeente had benadrukt dat er geen containers meer bij mochten komen, hebben zij deze boodschap naast zich neergelegd en nog eens een 15-tal containers laten plaatsen en de praktijken toch voortgezet. Inmiddels staan ruim 30 containers geïnstalleerd op het terrein.

Conclusie Over veel zaken mogen gemeentes in Nederland zelf beslissen. Er is in Nederland veel vrijheid om binnen de landelijk gestelde kaders beleid te formuleren op gemeentelijk niveau. Dit geldt ook voor het huisvesten van (internationale) werknemers. In het visiestuk ‘Huisvesting internationale werknemers 2019’ zijn er door de gemeente Vlissingen heldere kaders geformuleerd die sturing moeten geven aan de uitvoering van het huisvesten van tijdelijke (internationale) werknemers in de gemeente Vlissingen. Door dit vraagstuk neer te leggen bij een commerciële partijen die een verdienmodel nastreven, gaat dit ten koste van ‘de grip’ op de oorsprong van het probleem nl. een gebrek aan kwalitatieve huisvesting voor een scherpe prijs om de schrijnende situaties een halt toe te roepen en het uitbuiten van internationale werknemers tegen te gaan. Doordat de gemeente geen sturing heeft gegeven en daardoor geen grip heeft gehad op de voorgestelde locatie kan zij in geval van PUS niet voldoen aan de eigen geformuleerde beleidskaders van het visiestuk “Huisvesting internationale werknemers 2019”, bijvoorbeeld mtrent de ontwikkelingen van een bedrijventerrein dat niet negatief beïnvloedt mag worden door het realiseren van een wooncomplex voor tijdelijke (internationale) werknemers.

Door dit vraagstuk neer te leggen bij een commerciële partij -zoals is gedaan in de uitvraag- heeft de gemeente nimmer grip gehad op ‘de locatie’. Dit gaat ten koste van het ontwikkelperspectief van Het Edisonpark, De Kenniswerf en Souburg ll. De bewoners van het Edisonpark hebben zowel zakelijk als privé een grote financiële investering gedaan uitgaande van het reeds bestaande bestemmingsplan dat ook geld voor de Energieweg 6 t/m 8. Realisatie van PUS heeft voor de ondernemers van het Edisonpark verregaande nadelige financiële gevolgen. Doordat er nimmer ‘grip’ op de locatie is geweest heeft de gemeente Vlissingen zich in het geval van PUS ook een extra groot probleem met (wellicht een flink kostenplaatje) op de hals gehaald nl. de ontsluiting van de 3 bedrijventerreinen en kan daardoor niet meer voldoen aan één van de primaire taken die De rijksoverheid aan gemeentes oplegt: bedrijventerreinen goed bereikbaar houden. Wanneer de gemeente Vlissingen de eigen beleidskaders volgt -Visiestuk huisvesting tijdelijke (internationale) werknemers 2019- vormt de ontsluitingsproblematiek een gegrond aspect waarvoor deze vergunningsaanvraag geweigerd moet worden.

Door het bestemmingsplan voor minimaal 15 jaar te wijzigen -middels allerlei onduidelijke procedures- voor een containercomplex met minimaal 216 bedden; met mogelijke uitbreidingsmogelijkheden in de toekomst; waar internationale werknemers maximaal 3 maanden mogen verblijven, dat wordt gekenmerkt door een hoog verloop. Dit zijn negatieve omgevingsfactoren die het veilige, aantrekkelijke woon- en leefklimaat van het Edisonpark aantasten en belemmeren. Het (beloofde) flankerend beleid dat door uiteenlopende factoren onvoldoende uitvoerbaar is, versterkt deze negatieve spiraal. Wanneer de gemeente Vlissingen de eigen beleidskaders volgt -Visiestuk huisvesting tijdelijke (internationale) werknemers 2019- vormt deze een onevenredige belasting voor de 25 huishoudens van het Edisonpark; een volgend gegrond aspect waarvoor deze vergunningsaanvraag geweigerd moet worden. Op het Edisonpark was er van meet af aan géén draagvlak voor PUS. Het net zo belangrijke vertrouwen in deze ondernemers is er niet meer, mede door het uitblijven van adequate communicatie, het illegaal huisvesten van internationale werknemers op het beoogde terrein van PUS en het reeds starten met de opbouw van het container-complex. Daarbij mag niet vergeten worden dat ondanks de beloftes, de bewoners op geen enkele wijze zijn meegenomen in de plannen.

Het voelt voor de bewoners/ondernemers van Het Edisonpark onrechtvaardig wanneer er een “verklaring van geen bedenkingen” wordt afgegeven, terwijl dit ten koste gaat van de bewoners/ondernemers van het Edisonpark.

9

Dit lang slepende proces sorteert in veel onrust en onzekerheid, temeer er onterecht een bezwaarprocedure in het verschiet ligt wanneer de voorlopige vergunningen en ontheffingen toch worden afgegeven. Complexgewijze huisvesting voor tijdelijke (internationale) werknemers mag niet worden gerealiseerd op deze locatie en door deze ondernemers. De bewoners/ondernemers van het Edisonpark verzoeken de gemeenteraad van Vlissingen dringend, om met al het voornoemde, de vergunningsprocedure voor PUS te stoppen en niet over te gaan tot het afgeven van een “verklaring van geen bedenkingen”. Dit mede daar de ondernemers niet voldaan hebben aan de gestelde procesvoorwaarden. Daarbij roepen de getoonde attitude juist grote bedenkingen op. Wij rekenen op uw wijsheid..

Namens alle ondernemers en bewoners van het Edisonpark te Vlissingen.

10