Eigen agenderingsrecht POV pfas

Commissie Algemeen en Sociaal Toelichtende memo eigen agenderingsrecht POV; PFAS Westerschelde Naar aanleiding van alarmerende berichten tijdens de Statenvergadering van 20 oktober 2021 over de in de Westerschelde aangetroffen Poly- en perfluoralkylstoffen (PFAS) heeft de fractie van de POV art 34 vragen gesteld en vervolgens exact een jaar geleden het onderwerp geagendeerd in de commissie Ruimte van 13 januari 2022. Wethouder Verhage stelde destijds dat het college ‘er bovenop’ zat. Het moet gezegd dat wij daar het afgelopen jaar weinig van hebben gemerkt, ondanks dat het er via de pers steeds meer alarmerende berichten over de nadelige effecten bekend zijn geworden. De POV-fractie neemt het probleem dermate serieus dat we gemeend hebben het onderwerp opnieuw te moeten agenderen. In de toelichtende memo van januari 2022 schreven wij onder meer; Zoals wellicht bekend is PFAS de verzamelnaam voor meer dan 6000 door de mens gemaakte en niet afbreekbare stoffen waarvan jaarlijks tientallen kilo’s in de Westerschelde terechtkomen. Handige stoffen ook, ze zitten in vele producten die we dagelijks gebruiken, maar ook zeer schadelijk voor mens en dier. Via ons voedsel, drinkwater en consumentenproducten komen we er eenvoudig mee in contact en dat komt onze gezondheid niet ten goede (met onder andere een negatief effect op ons immuunsysteem).

Op 8 september 2022 heeft wethouder Portier tijdens de commissie Ruimte de toezegging gedaan terug te komen op het onderwerp naar aanleiding van vragen van de POV over de RIB mbt het adviesrapport Crisis Expert Team PSH GHOR inzake PFAS. Het college gaf aan het advies te hebben overgenomen. De Raad is hier over geïnformeerd middels een RIB. In de RIB van 8 september staat; ‘Het is bekend dat de Nederlandse bevolking wordt blootgesteld aan PFAS, daarom is er nationaal of zelfs internationaal beleid nodig om de blootstelling te verminderen’. Maar wat is hierin dan de rol van de gemeente? Wat kan de gemeente, dus het college, hier zelf aan bijdragen? Te denken valt bijvoorbeeld aan een lozingsverbod of het handhaven op illegale lozingen. En wat is de rol van de gemeente met betrekking tot het beschermen van de gezondheid van onze inwoners? We weten dat onze bevolking PFAS-stoffen soms in reeds grote hoeveelheden in het lichaam heeft, we weten dat de stoffen niet afbreken en het dus alleen maar meer wordt. Een jaar geleden waren wij van mening dat een uitvoerig (bevolkings-)onderzoek een noodzaak was. Deze mening heeft de POV-fractie nog steeds gezien het grote aantal vragen over met name de volksgezondheid die nog niet zijn beantwoord, maar dit is niet meer prioriteit nummer 1.

Vorig jaar was sprake van een vergunningsaanvraag van Lantis, bouwer van de Scheldetunnel van de Oosterweelverbinding om PFAS te mogen lozen in de Schelde. Onderzoek door Stowa wijst uit dat bij de zuivering in de zuiveringsinstallaties de PFAS-verbindingen niet worden verwijderd. Een aanvraag van Lantis om zogenaamd ‘gezuiverd’ water te mogen lozen moet daarom ook worden afgewezen. De gemeenten Reimerswaal en Borsele hebben vorig jaar een motie aangenomen waarbij hun colleges worden opgeroepen actief aan verschillende partijen te laten weten zich te verzetten tegen de lozingen. Ondanks eerdere oproepen daartoe vanuit de Raad heeft het college van Vlissingen het niet nodig gevonden zich tegen genoemde vergunning te verzetten.

Middels het eigen agenderingsrecht willen wij nogmaals benadrukken dat het college zich continu pro-actief op de hoogte stelt van ontwikkelingen met betrekking tot dit dossier en de gemeenteraad daarover informeert met als doel het beschermen van onze inwoners. Wij hopen tevens dat het college pro-actief werk gaat maken van het stoppen van lozingen in de Schelde. Pim Kraan/Annemarie Geerink/Dita Daalmeijer/Arnoud van Poepéle/Ruud Kleefman POV Perspectief op Vlissingen