College - Beschrijving en schema nieuwe werkwijze Wmo

Nieuwe werkwijze bij (aanvullende zorg in de vorm van) een algemene voorziening De Wet maatschappelijke ondersteuning 2015 (hierna: Wmo) treedt in werking als inwoners niet in staat zijn om een eigen aandeel te leveren of eigen oplossing te organiseren, en er niemand in het huishouden en/of netwerk aanwezig is die kan helpen of ondersteunen. De Wmo kent twee type voorzieningen, namelijk een maatwerkvoorziening (hoofdstuk 2.3 van de Wmo) en een algemene voorziening (hoofdstuk 2.2 van de Wmo). Op 28 januari 2021 heeft de raad de Ontwikkelagenda Sociaal Domein vastgesteld, waarin besloten is werd om meer ondersteuning via een algemene voorziening toegankelijk te maken voor inwoners die beperkingen ervaren. De algemene voorziening is voorliggend op een maatwerkvoorziening. In de aanbestedingsprocedure ‘Wmo: aanvullende zorg’ is overeengekomen dat ondersteuning bij een schoon en leefbaar huis (voorheen: huishoudelijke hulp en huishoudelijke zorg) en zinvolle dagbesteding (voorheen: dagbesteding) aangeboden worden in de vorm van een algemene voorziening. Ondersteuning bij een schoon en leefbaar huis Door middel van een lichte toets wordt gekeken of de algemene voorziening passend is. Dit betekent dat er een lichte toets plaatsvindt: 1. U moet inwoner van de gemeente Vlissingen zijn. 2. U moet een beperking of ziekte hebben waardoor u uw huishouden (gedeeltelijk) niet zelf kan doen.

Zinvolle dagbesteding Inwoners van de gemeente Vlissingen kunnen zich direct melden bij de dagbesteding. Ook daar wordt door middel van een lichte toets of de inwoner aan de voorwaarden voldoet en de algemene voorziening passend is: 1. U moet inwoner van de gemeente Vlissingen zijn 2. U moet een beperking of ziekte hebben waardoor de voorziening Zinvolle dagbesteding passend is. Voor een algemene voorziening geldt: als de situatie van de inwoner verandert, kan deze dit rechtstreeks met zijn zorgaanbieder bespreken. Daarnaast kan een inwoner met een algemene voorziening zich te allen tijde melden bij de toegang van de gemeente als deze van mening is dat de algemene voorziening niet passend is in diens situatie.

Voorbeelden 1. Een mevrouw met niet-aangeboren hersenletsel komt na revalidatie weer naar huis en heeft lichamelijke beperkingen. Ze is nog herstellende, wat inhoudt dat er toegewerkt wordt naar zo veel mogelijk zelf weer (kunnen) doen. Deze mevrouw meldt zich direct bij de zorgaanbieder, die vraagt of ze in Vlissingen woont, ze spreken door welke beperkingen ze ervaart bij het huishouden en maken samen afspraken over welke ondersteuning nodig is.

2. Een mevrouw met een drankverslaving heeft behandeling voor haar verslaving en probeert gedurende de dag afleiding te zoeken. Eenzaamheid en alleen zijn vormen de basis van haar drankprobleem. Deze mevrouw kan zich direct melden bij de dagbesteding. Samen wordt gekeken hoe ze haar netwerk kan versterken en welke dagbestedingsactiviteiten haar daarbij helpen. Schematisch ziet de nieuwe werkwijze er als volgt uit:

Nieuwe werkwijze bij (aanvullende zorg in de vorm van) een maatwerkvoorziening Een aanvraag voor een maatwerkvoorziening loopt altijd via de toegang. Inwoners kunnen zich melden voor een maatwerkvoorziening, waarna de toegang onderzoekt of iemand recht heeft op een individuele maatwerkvoorziening in het kader van de Wmo. Als blijkt dat men recht heeft op een maatwerkvoorziening, kiest de inwoner een zorgaanbieder die samen met de inwoner het ondersteuningsplan opstelt, waarin de aard en het volume van de ondersteuning wordt aangegeven. De toegang neemt deze informatie op in de beschikking. Evaluaties vinden plaats met de inwoner en zorgaanbieder waarbij de toegang de rechtmatigheid toetst. Er wordt – in tegenstelling tot de oude (huidige) werkwijze – maar één ondersteuningsplan opgesteld en één evaluatie uitgevoerd. Daarbij kan er eenvoudig op- en afgeschaald worden. Dit zorgt voor minder administratieve lasten. Schematisch ziet de nieuwe werkwijze er als volgt uit:

Inwoner

beschikking

Gezamelijk ondersteuningsplan, aard, volume en evaluatie

Toegang toetst rechtmatigheid

Hoofdaannemer en inwoner bepalen inhoud van de ondersteuning

Voorbeelden: 1. Een meneer met een licht verstandelijke beperking is verslavingsgevoelig, waardoor hij slecht eet en af en toe zijn dag- en nachtritme kwijtraakt. Hij is makkelijk te beïnvloeden door anderen, waardoor hij zijn vrienden met verslavingsproblematiek toelaat in zijn huis. Ze blijven regelmatig logeren. Dit leidt af en toe tot overlast en onveilige situaties. Hij is analfabeet en heeft een bewindvoerder. De familie van deze meneer meldt hem aan bij de toegang. Er volgt een onderzoek en het meest passend is om hem individueel te begeleiden via een maatwerkvoorziening, en hem toe te leiden naar de algemene voorziening Zinvolle dagbesteding. 2. Een ouder echtpaar woont zelfstandig in een eengezinswoning. Mevrouw heeft een chronische aandoening met reumatische klachten en meneer heeft net de diagnose Parkinson en diabetes gekregen. Mevrouw voelt zich overbelast, omdat meneer veel persoonlijke verzorging nodig heeft. De wijkverpleegkundige komt regelmatig langs voor het toedienen van medicijnen en lichamelijke verzorging. Mevrouw heeft het moeilijk met haar situatie, omdat ze veel pijn ervaart en geen goede gesprekken meer kan voeren met haar partner. Daarnaast lukt het niet altijd om boodschappen en het huishouden te doen.

De wijkverpleging meldt (met toestemming van het echtpaar) bij de toegang dat mevrouw en meneer te eenzijdig eten en dat er problemen zijn met voeren van een huishouden. De toegang gaat op huisbezoek en ziet dat het huis een verwaarloosde indruk maakt. Er wordt gestart met ondersteuning bij een schoon en leefbaar huis (algemene voorziening). De algemene voorziening voldoet, omdat daarbinnen de volgende activiteiten geboden worden: ondersteuning bij boodschappen doen; ondersteuning bij schoonmaakwerkzaamheden; het opstellen van een weekmenu; het bieden van een luisterend oor. Er wordt geen maatwerkvoorziening afgegeven, omdat de algemene voorziening voldoet. 3. Een inwoner met psychische klachten heeft zijn huur niet betaald en komt op straat te staan. Hij meldt zich bij het Witte Huis. Meneer krijgt hier gesprekken en er wordt een aanbod voor ondersteuning gedaan vanuit de maatschappelijke opvang. Er is contact met zijn familie en meneer kan tijdelijk inwonen bij zijn dochter en haar gezin. Echter, dit is geen houdbare situatie of duurzame oplossing. De toegang wordt gevraagd om mee te kijken naar mogelijke oplossingen. Een duurzame oplossing is enerzijds behandeling voor psychische klachten en anderzijds een eigen woonruimte, een zinvolle dagbesteding en individuele begeleiding die meneer helpt om zijn leven weer op de rit te krijgen.

De toegang geeft een zorgopdracht aan een zorgaanbieder van meneers keuze, waarna er een ondersteuningsplan gemaakt wordt. Vanwege trauma’s en onderliggende problematiek wordt meneer middels individuele ondersteuning toegeleid naar de algemene voorziening Zinvolle dagbesteding. Daarnaast wordt hij ondersteund bij het regelen van een woonruimte.

De oude (huidige) werkwijze, waarbij alle vormen van ondersteuning in de vorm van een maatwerkvoorziening werden geleverd, ziet er schematisch zo uit: