3. POV - Algemene beschouwing

Betoog POV kadernota 1 & 3 juli. Voorzitter, 5 minuten is een A4’tje en dat is te weinig om alles te beschrijven dat wij, als POV naar voren willen brengen. Daarom beperk ik mij tot een tweetal aspecten van het bestuur: De financiën en de veiligheid. Vlissingen zal de artikel 12 status verlaten op basis van een begroting voor de komende jaren die toch wel een behoorlijk tekort aan realiteitszin laat zien. Daar is al veel over gezegd, en ons lot ligt nu niet in onze handen maar ligt bij de fondsbeheerders van binnenlandse zaken. Een ding moet echter wel duidelijk zijn: na de status komt het echte werk pas. Dan beginnen we op nul, en zal er een discipline moeten zijn op het gebied van uitgaven dat voor Vlissingse begrippen ongekend is. Dan moet echt de tering naar de nering worden gezet. De manier waarop het college, en de coalitie, nu met geld omgaat, kijk naar de open portemonnee bij de Karolingenburg en de Scheldekraan, is niet vertrouwenwekkend. Het uitstel van een nieuwe sporthal dan weer wel. Het is prima om ambitie te tonen, en lef, maar we moeten dat kunnen doen met weinig middelen, en met uitsluiting van financiële risico’s. Dat betekent bijvoorbeeld bij de Machinefabriek dat de exploitatie echt dicht moet worden gemaakt, anders hangt dat als een molensteen nog 40 jaar om onze nek.

En ook op het gebied van zorg wordt er de komende jaren veel van ons gevraagd, en die vraag van onze eigen vaak oudere inwoners moeten we serieus nemen, en laten prevaleren boven andere zaken die “nice to have” zijn. En let op: in de sociale sector richtten we we nieuwe verbanden en entiteiten op, maar behouden we wel het zicht op onze inwoners? De POV is als partij bereid en gereed om constructief mee te werken aan het bestuur van onze gemeente, maar wel onder voorwaarde dat die financiële discipline, die mindset er ook komt. Voorzitter, Vlissingen is helaas veel in het nieuws als het gaat over veiligheid, criminaliteit en feitelijk dus de openbare orde. De incidenten moeten we betreuren, en voorkomen van herhaling is prioriteit nummer een. De POV vindt dat onze gemeente een andere reputatie verdiend te krijgen: niet langer: ”In Vlissingen kan bijna alles” maar: “Oei, dat kan je in Vlissingen maar beter niet doen”. Dus van een te tolerante houding ten opzichte van kleine overtredingen en criminaliteit, naar een zero tolerance daarvan, van hufterig gedrag, van storende factoren. Want daar begint het: Onlangs hoorde we als raad een horecaondernemer aangeven hoe hotelgasten die in Vlissingen uit eten waren geweest, zich in de avond niet veilig hadden gevoeld, de sfeer onprettig vonden en aangaven niet terug te komen, juist daardoor.

En voorzitter, dat is feitelijk niet te accepteren. Iedereen, inwoners en gasten moeten in Vlissingen zich veilig voelen, uit eten kunnen gaan, kunnen wandelen zonder geconfronteerd te worden met criminaliteit en onbehoorlijk gedrag. En dat begint bij kleine dingen: fietsen in een voetgangersgebied, bijvoorbeeld. Scheurende motoren door woonwijken, ook zoiets. Maar laten we als overheid bij onszelf beginnen: twee weken na een klacht brandt nog altijd de straatverlichting niet bij ons stadhuis, bij alle afgesloten vuilcontainers staat afval en lopen de ratten zichtbaar rond. De staat van onderhoud van onze wegen en paden, en van onze parken is ver onder de maat, en we geven miljoenen uit aan geldverslindende projecten maar op een bankje in het Nollebos kan je niet fatsoenlijk zitten. Wel geld voor ambitieuze projecten, maar niet voor fatsoenlijk onderhoud. Prachtig hoor, die boulevards, maar waar blijft de herinrichting Scheldestraat? En wat doen we met de Schuitvaartgracht? En dan kom ik ook bij het hoofdstuk veiligheid uit bij onszelf, bij ons als gemeenteraad. Want we kunnen veel dingen overlaten aan de Politie, en dat moeten we ook doen, maar wat er in onze eigen gemeente gebeurt op dit gebied bepalen wij zelf, zijn wij, als raad, verantwoordelijk voor. Die kleine criminaliteit kunnen wij aanpakken, jazeker. En de overlast van afval kunnen wij als raad oplossen, zeker wel.

De sfeer in de binnenstad wordt voor een belangrijk

deel door ons bepaald, door de gemeenteraad. Dus niet wegkijken, maar zelf de hand aan de ploeg slaan. Met maatregelen die misschien niet direct in een ooit aangenomen beleid passen, maar die wel direct helpen onze gemeente schoner en dus veiliger te maken. Door het goede voorbeeld te geven en iedere overtreder direct aan te pakken creëren we een samenleving die geen overlast duldt, die gastvrij is – met regels, harde regels. Dat is de weg naar een beter veiligheid gevoel. Voorzitter, de POV dient een aantal moties en amendementen in, deels samen met andere partijen, die juist die verbeteringen op financieel en veiligheidsgebied voorstaan. Tot zo ver in 1e termijn.