Bijlage 2.2. Visie op de collectie

Visie op de collectie/ verhaallijnen De collectie van gemeente Vijfheerenlanden is op diverse manieren bijeengekomen. Een deel betreft oud bezit, waarvan het jongste deel uit de vroege negentiende eeuw stamt, en diverse schilderijen (en vermoedelijk meubelen) veel eerder. Dat oude bezit moet worden gezien als onlosmakelijk verbonden aan de oudbouw van het stadhuis vanwege de ensemblewaarde die het heeft. Daarnaast zijn in de loop van de twintigste eeuw aanzienlijke collecties aan de diverse gemeentes geschonken, die vooral een reflectie zijn van degenen die de collecties hebben samengebracht. Met de collectie van de gemeente valt een uitgebreid en divers aantal verhalen te vertellen. Als voornaamste is er het verhaal van de Brederodes. Deze familie was vanaf het begin van de vijftiende eeuw heer van Vianen, in dezelfde tijd dat de eerste delen van het stadhuis gebouwd werden. Een ander belangrijk verhaal is dat van de globale geschiedenis van de gemeente en de historische streek waar waterbeheer altijd een belangrijk onderdeel van het bestaan heeft uitgemaakt. Ook enkele van de specifieke deelcollecties verdienen hun eigen aandacht: de collectie Rooseboom, die werd geschonken door de kleinzoon van een burgemeester en uit honderden objecten bestaat. Een deel daarvan behoort tot de topstukken van de collectie, zowel qua aardewerk als schilderkunst.

Daarnaast is er ook de collectie Boot – bestaande uit tientallen stuks vroeg aardewerk. Uit verschillende van de collecties heeft de gemeente ook religieus erfgoed in bezit, van laatmiddeleeuws houtsnijwerk, tot miskelken en avondmaalbekers. Met name voor een kleine gemeente heeft Vijfheerenlanden een aanzienlijke kunstcollectie. Niet voor niets vormde de gemeentelijke kunstkamer in het stadhuis de aanleiding voor de stichting van Stedelijk Museum Vianen. Deze stichting had tot doel om aandacht voor de gemeentelijke kunstzaal te genereren, en begon daarnaast al gelijk ook tijdelijke tentoonstellingen te organiseren. In de loop der tijd heeft het museum vele duizenden bezoekers kennis laten maken met de collectie en hun eigen tentoonstellingen. Na een kleine 40 jaar in eigen panden te hebben gezeten, ziet het museum een kans in het vrijkomen van het stadhuis. Dat biedt de kans om een veel groter deel van de gemeentelijke collectie permanent aan het publiek te tonen, en om daarnaast nog een actief en gevarieerd tentoonstellingsprogramma aan te houden.