E Palmen - Zienswijze locatiekeuze flexwoningen ontheemden

College van Burgemeester en Wethouders Gemeenteraad en andere belanghebbenden p/a Raadhuisstraat 1 5801 MB Venray Emma Palmen | Omzien! Politiek met gezond verstand p/a Mgr. Hanssenstraat 63 5807 BB Oostrum

Betreft: zienswijze voorgenomen besluit locatiekeuze opvang ontheemden punt 8 onder de C-agenda van de Raadsvergadering 27 juni a.s.

Oostrum, 13 juni 2023

Geacht college, leden van de gemeenteraad en andere belanghebbenden,

Op woensdag 7 juni werd middels een persbericht bekend dat het college voornemens is op drie locaties flexwoningen te realiseren t.b.v. statushouders, asielzoekers, vluchtelingen en woonurgenten. Twee van deze locaties zijn beoogd in de dorpen Oirlo en Oostrum. Als belanghebbende inwoner van Oostrum alsook als voorzitter van Omzien! | politiek met gezond verstand, dien ik hierbij een zienswijze ing tegen dit voorgenomen besluit en vraag het college dan wel de gemeenteraad van Venray dit voorstel van de agenda te halen en de voorgenomen locaties Oirlo en Oostrum te schrappen en op zoek te gaan naar andere – bij voorkeur kleinere - locaties. Ik zal mijn zienswijze hier nader toelichten. De twee dorpjes Oirlo en Oostrum hebben al de pech dat ze ingeklemd liggen tussen een snelweg (de A73) een Provinciale weg (de N270) en een spoorlijn (de beroemde en beruchte Maaslijn, zo ongeveer het laatste vervuilende dieseltraject van Nederland en waarover de politiek al bijna 20 jaar kissebist) De spoorlijn en de Provinciale weg lagen er al een tijdje, de A73 was een onverwacht cadeautje zo’n 30 jaar geleden. Over deze zaken doet volgens mij niemand meer moeilijk, er is tenslotte overal wel wat. Maar in de loop van de jaren kwamen er wat cadeautjes bij, een TBS kliniek bijvoorbeeld. Strak ernaast verrees een instelling voor mensen met stevige gedragsproblematieken.

Daarna verrezen de eerste campings (of andersoortige huisvesting) voor arbeidsmigranten. Op sommige plekken voor honderd personen, op andere plekken een veelvoud hiervan. En natuurlijk zonneweides en een asielzoekerscentrum. Dit alles wordt keurig omlijst door diverse bedrijventerreinen met de welbekende ‘logistieke dozen’. En dan heb ik het over echt grote bouwwerken. Nieuwe woonwijken worden er uiteraard ook gepland. Oostrum bv. krijgt er in 2024/2025 twee nieuwe woonwijken bij van in totaal 120 woningen. Niet iedere bewoner kon al deze ontwikkelingen appreciëren maar in algemeenheid heerste er gastvrijheid, geduld en/of gelatenheid. Althans zo heb ik de inwoners van Oostrum en Oirlo leren kennen in de bijna zeven jaren dat ik hier woon. Mensen moeten immers ergens wonen, dat begrijpt iedereen maar het wordt wel druk en vol en naar een stukje groen moet je als inwoner van Oirlo en Oostrum inmiddels hard zoeken. Dus is de maat nu vol.

Er is een grens aan wat mensen kunnen verdragen. Voor Oostrum en Oirlo is die grens bereikt; voor mij en mijn partner in ieder geval zeer zeker. Temeer omdat wij onlangs ook nog zeer onverwacht buren mochten worden van een medisch kinderdagverblijf. Ik zeg er ten overvloede maar even bij dat dit geen aanval is op deze kindjes, zij kunnen er niks aan doen maar ik nodig iedereen van harte uit een dagdeel bij ons in de tuin te komen vertoeven. Terecht hebben dus de inwoners van Oostrum en Oirlo het idee dat ze het afvoerputje van de gemeente zijn, dat zijn ze namelijk ook. En dat moet echt stoppen. Een gezamenlijke verantwoordelijkheid en lasten spreiden betekent immers precies dát. Iedereen levert zijn of haar bijdrage. Het voorgenomen besluit is disproportioneel en mist zowel het zorgvuldigheidsbeginsel als ook een deugdelijk motivering waarmee ook het motiveringsbeginsel is aangetast. Het is niet dat andere locaties er niet zijn; Venray heeft immers een grote kern met bijvoorbeeld een ziekenhuisterrein dat opnieuw ingericht gaat worden en nog 10 kerkdorpen die een bijdrage kunnen leveren. (Blitterswijck heeft haar bijdrage ook al fair gedragen).

Waarom zou voornoemde locatie niet geschikt zijn? Waarom hebben deze omwonenden mee mogen denken en praten over de invulling van hun wijk – wat ik overigens van harte toejuich - maar is dit aan de inwoners van Oirlo en Oostrum zelden gegund? Waarom is in Oirlo en Oostrum het eerder genoemde zorgvuldigheidsbeginsel niet toegepast? Vanuit oogpunt van draagvlak, draagkracht en solidariteit kunnen de flexwoningen niet landen in Oostrum noch in Oirlo. Het toevoegen van honderden extra mensen (met de twee nieuwe woonwijken in voorbereiding kan dit voor Oostrum zomaar 600 tot 800 extra inwoners opleveren) aan kleine dorpjes, die al ruim een bijdrage geleverd hebben aan het maatschappelijk-economisch belang, is op z’n zachtst gezegd onwenselijk, niet realistisch en een belediging aan de inwoners. Het verzoek dan ook aan het college dan wel de gemeenteraad, nogmaals en ten overvloede, dit slecht doordachte plan te schrappen en opnieuw naar de tekentafel te gaan. Daarbij tot slot ook nog de dringende opmerking te komen tot duurzaam asielbeleid dat recht doet aan draagvlak en draagkracht van de inwoners van Venray (Limburg/Nederland) alsook voor dié mensen die op zoek zijn naar een stabiel leven binnen een politiek en economisch stabiel land. Het huidige beleid is niets van dit alles; het is pleisters plakken.

Hetzelfde probleem zal zich op deze manier volgend jaar, en de jaren daarop, namelijk weer voordoen. Met vriendelijke groet, mede namens mijn partner, Emma Palmen | inwoner van Oostrum Voorzitter Omzien! | www.omzien-limburg.nl emma.palmen@omzien-limburg.nl | +31 6 4988 6559