Inspreektekst namens Camper Village Arcen.pdf

Geachte voorzitter en leden van de commissie Omgeving, Ik spreek vandaag als woordvoerder van de bewoners van Camper Village Arcen. Het gaat om de forse dagelijkse overlast van het voorbijrazende verkeer over de Grensweg, die direct langs onze percelen en woningen loopt. Verkeer van en naar de nabijgelegen camping Maasvallei-Oost. Mijn doel is om u vanavond deelgenoot te maken van onze zorgen en ervaringen, zodat u een beeld krijgt van ons wooncomfort – of beter gezegd, het ontbreken daarvan. Ook onze gezondheid en veiligheid staan onder zware druk, veroorzaakt door de voertuigen van bewoners en bezoekers van MaasvalleiOost. Ter achtergrond: de Grensweg was voorheen, toen de camping nog een gewone camping was, een toeristisch pad. Het werd gebruikt door fietsers en wandelaars, midden in de bosrijke natuur. In 2024 heeft het college u laten weten onder voorwaarden in te stemmen met een verlenging van drie jaar, zo lazen wij op uw website. Maar wij, de bewoners aan de Grensweg, die dagelijks de gevolgen ervaren, zijn nooit geraadpleegd of gehoord. Dit terwijl wij elke dag geconfronteerd worden met de negatieve gevolgen van deze camping. En eigenlijk moeten we het niet eens een camping noemen, maar een tijdelijk woongebied voor short stay arbeidsmigranten. Een van de voorwaarden van de verlenging was dat de overlast zou worden teruggedrongen.

In de praktijk zien wij echter het tegenovergestelde. Het Noors split dat in april is aangebracht om de jarenlange stofoverlast tegen te gaan, zorgt nu juist voor méér problemen. De Grensweg is nooit bedoeld geweest voor dit intensieve en zware verkeer. Deskundigen vertellen ons dat Noors split niet geschikt is als toplaag voor intensief gemotoriseerd gebruik: het verdicht niet, blijft losliggen en wordt door het verkeer voortdurend verplaatst. Het gevolg: enorme stofwolken die onze huizen binnendringen en onze tuinen en tuinmeubilair permanent bedekken met een grijze laag. Ramen of deuren openzetten of rustig in de tuin zitten is uitgesloten. Dit is niet alleen hinderlijk, maar ronduit ongezond. Langdurige blootstelling aan fijnstof kleiner dan 10 micron dringt diep door in luchtwegen en longen. Zelfs bij gesloten ramen komt het stof binnen. Daarbovenop veroorzaakt het split nóg meer overlast. Door de aangelegde drempels wordt de weg juist uitgedaagd om als racebaan te gebruiken. Auto’s en busjes slippen bewust of onbewust over het split. Dit leidt tot gierende banden, rondvliegende steentjes die letterlijk in onze tuinen belanden, en nog meer lawaai. Het naastgelegen fietspad is door de verplaatsing van het split al lang geen fietspad meer. Het grind duwt tegen onze afrastering en maakt fietsen levensgevaarlijk.

Zelfs de uitvoerder die het split heeft aangebracht, gaf aan dat Noors split ongeschikt is voor dit gebruik. De camping zou tijdelijk zijn. Maar door de vertraging bij Albertushof – een vertraging die door de gemeente voorzien had kunnen worden vanwege de aangekondigde bezwaarprocedure bij de Raad van State – zitten wij nu vast

aan de overlast. De ingebruikname van Albertushof had nooit gekoppeld mogen worden aan het einde van Maasvallei-Oost. De eigenaar van Maasvallei beschikt over een aanzienlijke vastgoedportefeuille en had eerder kunnen anticiperen op het aflopen van de vergunning in 2024. Verlengen had om die reden nooit een optie mogen zijn. Wij als bewoners zitten voorlopig opgescheept met de gevolgen. De gemeente geeft niet thuis en de eigenaar van Maasvallei-Oost evenmin. Ja, er zijn af en toe gesprekken, maar die zijn vooral voor de bühne. Onze klachten worden weggewuifd als niet of nauwelijks relevant. Kortom: de Grensweg (het verlengde van de Brandemolen) is totaal ongeschikt als toegangs- en ontsluitingsweg voor een groot arbeidsmigrantenpark. Daarmee wordt niet voldaan aan de voorwaarden van het eigen gemeentelijk beleid. Daarom stel ik u de volgende vragen: 1. Wat gebeurt er als de bezwaarmakers van Albertushof gelijk krijgen bij de Raad van State en Albertushof niet als opvanglocatie gebruikt kan worden? 2. Blijven wij dan jarenlang opgescheept met stof, lawaai en gevaarlijke situaties? 3. Heeft het college überhaupt een plan B? Tot slot nodig ik u dringend uit om zelf ter plekke te komen kijken. Veur Groeët Venlo heeft dat al gedaan.

Ondanks de vragen die zijn gesteld, de foto’s en filmpjes die wij met de gemeente deelden, is er nog steeds geen oplossing – terwijl die eenvoudig en voorhanden is. Wij vragen u dringend om dit probleem serieus aan te pakken. Niet alleen op papier, maar in de praktijk. Voor onze gezondheid, ons wooncomfort en onze veiligheid. Uit een recente enquête van de bewonerscommissie van Camper Village Arcen blijkt dat veel bewoners hun leefsituatie aan de Grensweg inmiddels als onleefbaar beschouwen. Deze uitkomst is gedeeld met de gemeente en Maasvallei-Oost door onze bewonerscommissie. Toch blijft de gemeente de ernst van onze situatie ontkennen. Er verandert niets. Onze leefsituatie is en blijft onleefbaar. Aan u, leden van de commissie Omgeving, doen wij daarom een dringende oproep: kom zelf kijken, overtuig uzelf en doe er alstublieft iets aan. Vanaf een bureau in het stadskantoor is de situatie niet in te schatten en zijn de gevolgen niet te overzien. Dank u wel.