inspreekbijdrage Inspreker 2 bij agendapunt 6.1.pdf

Voorzitter, De Raad van State heeft in de procedure over het wijzigen van het bestemmingsplan een tussenuitspraak gedaan. Het plan werd teruggestuurd naar de raad. Dat was niet voor een complimentenronde. En ook niet om even te kijken hoe mooi het was geworden. Nee, het plan werd teruggestuurd om fouten en nalatigheden te herstellen. Vandaag ligt het resultaat daarvan voor. Ik richt mij gezien de tijd enkel op het parkeergedeelte. Laat ik helder zijn. Deze tweede poging is noch inhoudelijk noch juridisch een hersteld en verbeterd parkeerplan. Dit is een zorgvuldig vormgegeven herhaling van dezelfde fouten, omgeven door een hoop mist. Het parkeerplan gaat uit van 19 parkeerplaatsen. Alle 19 voldoen niet aan de minimale CROW-eisen. Dat is een prestatie op zich. Negentien parkeerplaatsen tekenen waarvan er niet één klopt. En dat voor de tweede keer. Consequent, dat dan weer wel, waarvoor hulde. Dan concreet. Bijlage 1. Parkeerplaatsen 1 t/m 4 en 11 t/m 14 Dit zijn zogenaamde haakse parkeerplaatsen. Haakse parkeerplaatsen vereisen volgens CROW een minimale wegbreedte van 5,50 meter. Aangeboden wordt 4,63 meter. Dat is veel te weinig. Dit is al tijdens de zitting bij de Raad van State is benoemd. Dat dit plan desondanks opnieuw wordt aangeboden, betekent dat deze constatering niet is vergeten, maar botweg wordt genegeerd.

Parkeerplaatsen 5 t/m 10 De langsparkeerplaatsen aan deze eenrichtingsweg halen de minimale vereiste wegbreedte van 3,50 meter niet. Daarmee zijn het geen parkeerplaatsen, maar suggesties. Auto’s op deze te smalle weg zullen bij het minste of geringste stuurfoutje de geparkeerde auto’s raken. Parkeerplaatsen 15 t/m 19 Deze liggen aan een weg die doodloopt. Parkeren kan, maar hoe komt men uit een doodlopende weg? Juist, door te keren (wat welhaast onmogelijk is). En ik hoor u denken. Keren? Maar dan wordt het toch een tweerichtingsweg? En ik had zojuist toch geleerd dat de weg dan 5 meter 50 breed moest zijn!

Chapeau voorzitter, een juiste gedachte van u. Ook deze parkeerplaatsen voldoen dus allemaal niet aan de door CROW gestelde eisen. De weg is ruim 2 meter te smal. Dat verschil is geen interpretatieverschil, dat is ronduit véél te weinig. Dan de tekeningen, bijlage 2. In het plan staan negentien van deze tekeningen op één A4-tje. Besluitvorming op basis van luciferdoosjesformaat tekeningen vereist moed, maar, wees eerlijk, op dit microscopische niveau is de feitelijke situatie niet te beoordelen. Een loep bij dit plan leveren was geen overbodige luxe geweest. Twee tekeningen zijn uit deze pagina gelicht. Deze geven geen realistische weergave van de parkeer- en verkeerssituatie: 1. Auto’s staan bewust niet in het midden van de vakken. Niet omdat de tekenaar slecht kan parkeren, maar moedwillig, omdat anders de rijlijnen buiten de vakjes komen. En, zoals we allen weten: dat is niet goed. Buiten de lijntjes kleuren mochten we op de kleuterschool al niet. 2. De auto’s worden hier achteruit ingeparkeerd. Dit terwijl CROW dit expliciet onwenselijk acht. 3. Rijlijnen vertonen knikken. Deze hoekige knikken kunnen enkel en alleen ontstaan bij een stukje rijden, even stilstaan en dan sturen, dan weer een stukje rijden, et cetera. Voorzitter, bestuurders die zo rijden, verdienen geen parkeerplek maar een alcoholtest.

Met deze 19 tekeningen wordt de uitvoerbaarheid van het plan structureel en opzettelijk rooskleuriger voorgesteld dan zij in werkelijkheid is. Dat raakt direct aan de zorgvuldigheid van de besluitvorming. Ik stel vandaag vast dat: • voortgeborduurd op een door de Raad van State afgekeurd plan; • wederom niet voldoet aan de CROW-richtlijnen; • niet steunt op een draagkrachtige en controleerbare motivering; • dat een overvloed aan microscopische informatie wordt gebruikt om een duidelijk overzicht te voorkomen. • En dat de in de tussenuitspraak benoemde gebreken niet zijn weggenomen; • en waarvan de praktische uitvoerbaarheid niet aannemelijk is gemaakt.

Daarmee worden meerdere beginselen van behoorlijk bestuur geschonden. Dat is ernstig. Vooral omdat dit gebeurt in een tweede, zogenaamd aangepast en verbeterd plan. Voorzitter, De raad kan dit plan vaststellen, echter, dan gebeurt dat na expliciete waarschuwing, met open ogen en met aanvaarding van bekende risico’s. Tot slot. Voorzitter, de Raad van State heeft het vorige, nagenoeg identieke, onvoldoende onderbouwde en op halve waarheden gebaseerde plan al eerder naar de prullenbak verwezen. Wordt dit de tweede keer? Wil er dan werkelijk iemand de welbekende ezel zijn? Dank u wel.