A3 VERWORPEN Amendement D66 en Veur Groeët Venlo - Geen hypotheek op de toekomst.pdf

EI

W/ VEUR

GROEÈT VELO

(Qe rop oêl Is

Amendement: geen hypotheek op de toekomst Behorende tot raadsvoorstel Programmabegroting 2025-2028 (RV095) De gemeenteraad van Venlo in vergadering bijeen op 08-11-2024, De gemeenteraad van Venlo, in vergadering bijeen d.d. 8 november 2024, stelt het Raadsbesluit Programmabegroting 2025-2028 vast met dien verstande dat onder beslispunt 1 het subbeslispunt a. wordt toegevoegd: Met dien verstande dat de volgende passage in bijlage 1 Programmabegroting 2025-2028:

Voor de periode 2024-2026 (coalitieperiode) worden de woonlasten voor woningeigenaren en huurders en de gemeentelijke lasten voor niet-woningen (totaal van OZB, rioolheffing en afvalstoffenheffing) nominaal niet verhoogd; Voor 2027 is rekening gehouden met het aangenomen amendement van de jaarrekening 2023 voor de bevriezing van de lokale woonlasten 2027. Het aanvullend tekort in 2027 wordt onttrokken uit de Algemene reserve. Vanaf 2028 zijn de tarieven voor afval- en riool heffingen 100% kostendekkend opgenomen Wordt vervangen door de volgende tekst: Voor deze coalitieperiode worden de woonlasten voor woningeigenaren en huurders en de gemeentelijke lasten voor niet-woningen (totaal van OZB, rioolheffing en afvalstoffenheffing) maximaal verhoogd met de inflatie; Vanaf 2025 zijn de tarieven voor afval- en riool heffingen 100% kostendekkend opgenomen

Remy Maessen

s Veur Groeët Venlo Leon Bastiaans

or:D+ oc or.

=

alo.

lap,:L, DA, po, L, 0Sp,p00, uo>,

DE, FD.

Toelichting bij het amendement 'Geen hypotheek op de toekomst' Met dit amendement wordt een realistischer en eerlijker financieel beleid voorgesteld, gericht op een verantwoorde lastenverdeling en toekomstbestendige gemeentefinanciën. Door de woonlasten niet langer volledig te bevriezen, maar in lijn te brengen met de jaarlijkse inflatie, wordt voorkomen dat toekomstige generaties en gemeenteraden plotseling worden geconfronteerd met onvermijdelijke en mogelijk aanzienlijke lastenverhogingen. Het huidige beleid houdt in dat de OZB, afvalstoffenheffing en rioolheffing tot 2027 ongewijzigd blijven, waarbij tekorten vanuit de Algemene Reserve worden aangevuld. Hoewel deze maatregel sympathiek lijkt, biedt het slechts een tijdelijke oplossing. Hieronder wordt toegelicht waarom het bevriezen van deze woonlasten in werkelijkheid leidt tot financiële risico's op de lange termijn, die in de toekomst onvermijdelijk en in één keer moeten worden opgelost. Wij pleiten daarom voor een structureel financieel beleid dat op duurzame wijze de lasten van nu en de toekomst waarborgt. 1. Structureel onevenwichtig beleid: 'gratis' bevriezing bestaat niet Het beleid om woonlasten in de komende jaren gelijk te houden zonder indexering leidt ertoe dat de gemeente jaarlijks een groeiend deel van haar Algemene Reserve aanspreekt.

Dit geeft een illusie van stabiliteit, terwijl de werkelijke kosten voor de gemeente blijven toenemen door inflatie, stijgende loonkosten en toenemende uitgaven voor afvalverwerking en infrastructuuronderhoud. Zonder jaarlijkse indexering blijven de inkomsten van de gemeente achter, wat resulteert in een structurele financiële kloof. Dit betekent dat, bij tegenvallers, toekomstige generaties alsnog worden geconfronteerd met noodzakelijke en substantiële lastenstijgingen, mogelijk in één keer en in hogere mate dan de huidige inflatiecorrectie. 2. Onevenredige druk op de volgende coalitie en raad Het huidige beleid verschuift de lastendruk naar de volgende coalitie en toekomstige generaties. Uit de meerjarenbegroting blijkt dat vanaf 2028 aanzienlijke stijgingen van de woonlasten worden verwacht. Zo zal de afvalstoffen- en riool heffing volgens de huidige prognose stijgen van €869 naar €975 per huishouden. Dit scenario gaat nog uit van een stabiele loon- en prijsindex, wat de werkelijke impact mogelijk onderschat gezien de recente inflatie- en loonontwikkelingen. Structurele tekorten die nu ontstaan, zullen op termijn gecompenseerd moeten worden. Dit is niet alleen onrechtvaardig, maar ook financieel risicovol, zeker met het oog op het ravijnjaar, en legt een onevenredige druk op een toekomstige coalitie.

Een structureel beleid waarbij lasten gelijkmatig worden verdeeld, voorkomt dergelijke problemen. 3. Het belang van 100% kostendekkend beleid Wij pleiten ervoor dat afvalstoffen- en riool heffingen vanaf 2025 weer 100% kostendekkend worden. Door de structurele kosten voor afvalverwerking en infrastructuur correct te dekken, wordt voorkomen dat deze tekorten opnieuw vanuit de reserve moeten worden opgevangen. Dit is niet alleen een eerlijke maatregel richting onze inwoners, maar draagt bij aan een financieel duurzame gemeente. Een eerder amendement, waarin wij diftar (gedifferentieerde tarieven) voorstelden om inwoners te stimuleren minder restafval aan te bieden, had als doel om deze kosten te beheersen. Diftar geeft inwoners de mogelijkheid zelf de hoogte van hun afval kosten te beïnvloeden, door afvalscheiding te stimuleren en zo de kosten van afvalverwerking te verlagen. Dit amendement haalde het helaas niet, waardoor de uitdaging om de afvalkosten beheersbaar te houden blijft bestaan. 4. Valse verwachtingen en eerlijke lastenverdeling Lastenbevriezing lijkt aantrekkelijk voor inwoners, maar schept een valse verwachting. Jaarlijkse indexering van de woonlasten is géén daadwerkelijke verhoging, maar een middel om de inflatiecorrectie te verantwoorden en belangrijke voorzieningen, zoals afvalverwerking en infrastructuur, betaalbaar te houden.

Zonder jaarlijkse indexering verschuiven de lasten naar de toekomst, waarbij inwoners uiteindelijk met hogere en plotselinge kosten worden geconfronteerd. 5. Conclusie: financiële realiteit als basis voor duurzaam beleid Het bevriezen van woonlasten lijkt op de korte termijn aantrekkelijk, maar is een dure keuze die de reserves uitput en een onhoudbare last creëert voor toekomstige generaties. Het amendement 'Geen hypotheek op de toekomst' stelt daarom een koers voor waarin de woonlasten geleidelijk stijgen op basis van inflatie, zodat de gemeentelijke financiën structureel in balans blijven. Een duurzaam financieel beleid, zonder onttrekkingen uit de Algemene Reserve, voorkomt dat toekomstige generaties voor de huidige keuzes moeten opdraaien.