LIS2024.142 Brief met Reactie op beantwoording technische vragen college

Van: Fietsersbond Veenendaal

Veenendaal, 06-09-2024

Aan: de Raad van Gemeente Veenendaal Betreft: Beantwoording door wethouder t.a.v. fietspadenproject Weverij en Duivenwal.

Geachte raadsleden, Naar aanleiding van onze brief (ingekomen stuk LIS2024.71) aan de gemeenteraad d.d. 25 maart 2024 heeft de raad het college Technische Vragen gesteld d.d. 3 april 2024. Onderstaand treft u onze reactie aan op de beantwoording van 21 mei door de wethouder.

De ingebrachte punten van de Fietsersbond waren: A) Het Handboek Openbare Ruimte blokkeert correcte uitvoering van de Omgevingsvisie. B) De IVOR volgt niet de landelijke richtlijnen van C.R.O.W. voor verkeer en wegen. C) De projectopdracht voor Duivenwal/Weverij klopt niet met doel ervan uit de Omgevingsvisie. D) De argumentatie om af te wijken van de Omgevingsvisie ontbreekt aan onderbouwing. E) Argumentatie/informatie van stakeholders komt niet goed door bij ambtelijk en bestuurlijk opdrachtgever. F) De fietsers zijn de benadeelden. De stad is indirect de dupe.

A)

Het Handboek Openbare Ruimte blokkeert correcte uitvoering van de Omgevingsvisie.

A] Het antwoord van de wethouder komt neer op ‘er is per project een integrale belangenafweging’. Daar zou dus uit gekomen zijn dat de wens van de Fietsersbond t.a.v. de verharding afgewezen moest worden. Deze (eerste) opmerking van de Fietsersbond gaat over de rangorde van documenten. De Fietsersbond constateert dat de Richtlijnen bepalend zijn gemaakt waar de Omgevingsvisie leidend zou moeten zijn. Het antwoord van de wethouder gaat hier aan voorbij. Het antwoord van de wethouder past ook niet op het project. Er is in het project helemaal geen ‘integrale belangenafweging’ geweest. Waar uit dat blijkt? Dat zit ingebakken in de projectopdracht. In die opdracht aan het project wordt de verharding simpelweg voorgeschreven. Het project kán binnen haar opdracht geen ‘integrale belangenafweging’ uitvoeren. Conclusie: Helaas is het antwoord van de wethouder niet relevant. Niet voor 1] de gestelde opmerking van de Fietsersbond en ook niet voor 2] het betreffende project Duivenwal/Weverij. De wethouder wordt verzocht te bevestigen dat de Omgevingsvisie leidend is in infraprojecten.

De Fietsersbond is wel voorstander van integrale belangenafweging in infra-projecten. Overigens spreekt de Omgevingsvisie wel over ‘hoogwaardige snelfietsroutes’ maar geeft het OPOR daar geen invulling aan. Een gebrek in het OPOR.

B)

De IVOR volgt niet de landelijke richtlijnen van C.R.O.W. voor verkeer en wegen.

B] De wethouder stelt dat er sprake is van ‘een jaarlijkse evaluatie van de IVOR’. Dat is op zich mooi maar er wordt blijkbaar ook wel wat gemist. De (tweede) opmerking van de Fietsersbond is een simpele constatering aan de hand van de verharding en ontwerpvoorzieningen. Blijkbaar wordt de IVOR onvoldoende getoetst op de landelijke richtlijnen van de CROW. De verharding in de IVOR is nogal ‘zwart/wit’ n.l.: ‘indien kabel en leidingen dan tegels’. Van een afweging is géén sprake in de IVOR. Juist de landelijke CROW-richtlijn biedt wél een afwegingskader. Hier staan in opgenomen een groot aantal relevant geachte factoren die in samenhang kunnen worden gewogen. Een uitstekend instrument voor een ‘integrale afweging’ dus. Dit afwegingskader voor de verharding is al 18 jaar opgenomen in de CROW-richtlijnen, maar ontbreekt nog steeds in de IVOR. Ook op andere punten loopt de IVOR uit de pas. Zoals voor een overgang van fietspad naar fietsstrook. De Monding is een straat met een dergelijke overgang, die als onprettig/onveilig wordt ervaren (opmerking raadslid vd Braak). De CROW-richtlijn voorziet erin sinds 2016 door het Voorzieningsblad V19: Overgang fietspad-fietsstrook. (Er bestaan een groot aantal voorzieningsbladen (V1-V66).) Zowel voor verharding als voor vormgeving/ontwerp is een update van de IVOR hard nodig.

Dat kan eenvoudig door te verwijzen naar de relevante CROW-richtlijn en de huidige tekst te laten vervallen. Het fietspad op de Duivenwal/Weverij wordt 2,25m. In ons gesprek met de wethouder hadden we het over de minimale breedte van fietspaden van 2,5 meter. Ook in dit opzicht voldoet het dus niet aan de Omgevingsvisie. De minimale breedte van gewone fietspaden is 2,30 meter en van snelfietspaden 3,00m. Het nieuwe fietspad is dus eigenlijk zelfs 3/4 meter te smal.

De gemeente stelt: ‘In 2025 gaat de IVOR samenlopend met de Omgevingsvisie en het nieuwe OPOR geactualiseerd worden’. Het is zaak om dan e.e.a. recht te trekken, zo mogelijk eerder.

C)

De projectopdracht voor Duivenwal/Weverij klopt niet met doel ervan uit de Omgevingsvisie.

C] Inderdaad hebben meerdere gesprekken plaatsgehad sinds het verschijnen van het Schetsontwerp zoals de wethouder aangeeft. Ons is (uiteindelijke) gebleken dat het daar aan voorafgaande Plan van Aanpak (de projectopdracht) het project foutief aanstuurt. Het project kán dan geen hoogwaardige fietsroute realiseren, zoals al aangegeven. De Fietsersbond heeft geen informatie of ‘het verschil van mening omtrent de verharding’ expliciet en helder is voorgelegd aan het college.

D)

De argumentatie om af te wijken van de Omgevingsvisie ontbreekt aan onderbouwing.

D] De Fietsersbond is blij dat er een vrijliggend fietspad is gekomen langs de Duivenwal. Bij een fietspad van dubbelklinkers is echter geen sprake van een hoogwaardige fietsroute. Er is dus wél afgeweken van de doelstelling van de Omgevingsvisie. Ook qua breedte is er helaas geen sprake van snelfietsroute en dus wél een afwijking. Ook bij dit antwoord blijkt weer dat (nog steeds) de IVOR dominant is boven de Omgevingsvisie. Daardoor stond niet de doelstelling van de Omgevingsvisie centraal. De Fietsersbond had voorgesteld om gekoppelde betonplaten te gebruiken als alternatieve verharding. Dat is – na asfalt - onze keus. Gekoppelde betonplaten gaan heel goed samen met kabels en leidingen en een mogelijk warmtenet. En zijn bovendien aanmerkelijk beter combineerbaar met bomen dan dubbelklinkers. De Fietsersbond heeft geen informatie welke concrete, formele bereikbaarheidsafspraken zijn er bestaan met de diverse netbeheerders.

E) Argumentatie/informatie van stakeholders komt niet goed door bij ambtelijk en bestuurlijk opdrachtgever. E] Er zijn inderdaad meerdere gesprekken geweest en diverse adviespunten zijn overgenomen. Er is slechts één reden waarom we niet tot consensus kwamen over de verharding. Namelijk dat het Plan van Aanpak (de projectopdracht) slechts 1 uitkomst dicteerde. Een afweging van doelstellingen was binnen het project zodoende onmogelijk. De gemeente heeft het begrip ‘hoogwaardige fietsroute’ niet geconcretiseerd binnen de richtlijnen. Het Plan van Aanpak had hier alsnog in kunnen voorzien.

Vraag 2] De wethouder stelt terecht dat de ‘íntegrale afwegingen’ thuis horen op projectniveau en dus niet op richtlijnenniveau. Zoals al duidelijk gemaakt kón het project geen íntegrale afwegingen doen door de opdrachtformulering. De Fietsersbond heeft geen informatie of het college expliciet en helder geïnformeerd is over eventuele afwijkingen die de gemandateerde persoon heeft goedgekeurd. De Fietsersbond heeft geen informatie over lijst van afwijkingen. Vermoedelijk bestaat deze ook niet. De inhoudelijke beantwoording van de Fietsersbond op vraag 2 is: - ‘tegenstrijdigheden in beleid’: de Omgevingsvisie benoemt ‘hoogwaardige fietsroute’ terwijl de richtlijnen (IVOR) daar geen invulling aan geven. Dan past het nooit goed. - hoe op te oplossen: Bij weginfra wordt gedifferentieerd in categorieën, bv gebiedsontsluitingsweg, autoweg. Elke categorie heeft eigen eisen en randvoorwaarden. Bij fietsinfra zou differentiering in categorieën ook goed passen. De Omgevingsvisie kent nu hoogwaardige doorfietsroutes, primaire fietsroutes en overige fietsroutes.