LIS2021.17b Brief inwoner aan raad verwijderen kunstwerk - bijlage 2

LIS2021.17b. Cat B

Bijlage 2 bij brief

aan raad en college van de gemeente Veenendaal

Onderwerp: Verwijderen kunstwerk ‘Oud ontmoet Nieuw’ Veenendaal, 26 januari 2021 Aan het college van B&W en Raad van de gemeente Veenendaal

Het is ongeveer drie jaar geleden, dat we weer in Veenendaal zijn komen wonen. Daarvoor hebben we met veel plezier ongeveer 10 jaar in Friesland gewoond. Een van de eerste weken, dat we weer zijn neergestreken in Veenendaal, fietste ik door Veenendaal om enkele kunstwerken van mijn hand te bekijken. In het Prins Willem Alexanderpark heb ik indertijd in opdracht van de gemeente voor 2 lagere scholen een mozaïek gemaakt. Jammer: ze zijn verdwenen. Toen ik langs de Lampegiet fietste, werd ik pas echt verdrietig. Ik besloot om een gesprek aan te vragen met de wethouder van cultuur, de heer Lochtenberg (VVD). Dat kostte nogal wat moeite. De dame waarmee ik werd doorverbonden, probeerde mij op diverse manieren duidelijk te maken dat dat niet zomaar kon. Uiteindelijk kreeg ik een afspraak van een kwartier. Bij deze gelegenheid heb ik hem een prachtige zwart-wit prent gegeven van het bedrijf met als titel “Waterfontein Lampegiet”. Hij heeft dat cadeau in dank aanvaard. Volgens de wethouder en de ambtenaar aanwezig bij het gesprek, was het de bedoeling dat ik een verslag van het gesprek zou maken, omdat het gesprek niet door de gemeente was geïnitieerd. Wij hebben het over het cultuurbeleid van Veenendaal in zijn algemeenheid gehad en over het kunstwerk bij de Lampegiet.

De wethouder had het idee om het kunstwerk naar een andere plek te verplaatsen of het op te knappen op de huidige plek. Over een half jaar zou ik er meer over horen. Het halve jaar werd bijna twee jaar. In de tussentijd werd door de raad gevraagd om een inventarisatie van de kunstwerken in de openbare ruimte. Bij navraag werd deze inventarisatie als reden aangevoerd, waarom het zo lang duurde voordat het beloofde gesprek zou plaatsvinden, maar in september 2020 zou het zeker gebeuren. 1

In oktober 2020 verschijnt er een stuk in de Gelderlander van de journalist , met de kop: ‘Einde verhaal dreigt voor omstreden kunstwerk in Veenendaal’. In dit bericht staat dat het kunstwerk bij de Lampegiet wordt verwijderd. De kosten voor het opknappen en onderhoud van het kunstwerk zouden te hoog zijn (30.000 euro jaarlijks onderhoud en 100.000 euro voor het opknappen). Toch handig zo’n persvoorlichter van de gemeente. In het artikel wordt wethouder Lochtenberg geciteerd, die in de commissievergadering zegt dat de afgelopen jaren contact is geweest met de kunstenaar en dat ‘we dat blijven doen’. Nee dus! Maar weer een keer gebeld. De wethouder zegt dat het bericht niet klopt en dat er nog geen besluit is genomen. Op 2 november is er een ‘teams’ gesprek. Aanwezig de wethouder, 2 ambtenaren, mijn buurvrouw en ikzelf. Er worden drie opties besproken: -

Kunstwerk verplaatsen mijn reactie: is zeker bespreekbaar Kunstwerk opknappen mijn reactie: akkoord Kunstwerk vernietigen mijn reactie: akkoord onder de voorwaarde dat er een stichting wordt opgericht met een werkbudget van 13x30.000 euro (de bespaarde kosten, volgens opgave van de gemeente van de jaarlijkse onderhoudskosten) ten behoeve van cultuur in de gemeente Veenendaal.

Aan het einde van het gesprek, krijg ik de toezegging dat ik binnen een maand hoor, hoe het verder gaat. Op 1 december word ik gebeld door de beleidsmedewerker met de mededeling dat er een standpunt is over het kunstwerk en de vraag of ik dit schriftelijk dan wel mondeling wil horen. Op 2 december geef ik aan dat ik een schriftelijk standpunt wil ontvangen. Op 4 januari mail ik de beleidsmedewerker met de vraag waar de toegezegde brief blijft. Haar antwoord: ’gek dat je nog niets hebt ontvangen, ik vraag na’. Op 9 januari 2021 ontvang ik een aangetekende brief niet van de wethouder, maar ondertekend door de heer , met als onderwerp: ’Verwijderen kunstwerk ‘Oud ontmoet Nieuw’’. Geen brief waaruit blijkt dat er enig medeleven of begrip is over de verwaarlozing en het gerommel door de gemeente van het kunstwerk in de afgelopen 20 jaar. Ook geen enkele verwijzing naar het niet nakomen van toezeggingen door verschillende wethouders of de burgemeester in voorgaande jaren. In 2007 ben ik naar Friesland verhuisd. In de jaren daarna ben ik vaker door vrienden, kunstliefhebbers en journalisten gewezen op de verwaarlozing van het kunstwerk bij de Lampegiet. Telefoontjes naar wethouders leverde weinig of niets op: telkens beloften, maar geen daden. Het trieste hoogtepunt was wel Koninginnedag 2012, met het bezoek van de koningin aan Veenendaal.

Van een aantal mensen uit het organisatiecomité kreeg ik te horen dat de fontein zou worden ingepakt, zodat de deplorabele staat van de fontein, niet te zien zou zijn door de koningin en de vele bezoekers aan Veenendaal. In mijn telefoongesprek met de toenmalige burgemeester gaf hij aan dat het besluit niet meer teruggedraaid kon worden. Hij beloofde mij een gesprek en zegde toe dat het kunstwerk gerenoveerd zou worden en dat hij excuses zou maken in de raad over de ontstane situatie. Een aantal jaren daarna word ik gebeld door ( ) over het kunstwerk ‘Bouwen’ bij Hollandiastate. Hij was op zoek naar de originele tekening en de kleuren van de tegels. Dat heb ik 2

hem doorgegeven en het kunstwerk, geschonken door de firma , is toen in ere hersteld. Hij vertelde op dat moment dat er budget was in de begroting van de afdeling om het kunstwerk bij de Lampegiet volledig te restaureren. Later hoorde ik dat de heer , veel te jong, in die tijd is overleden. En dan gebeurt er weer niets meer.

3