Verordening Jeugdwet Gemeente Utrecht 2027
Tekst van het document
Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2027 De raad van de gemeente Utrecht; Heeft gelezen: Het voorstel van het college van burgemeester en wethouders van 14 juli 2026 Gelet op: - Artikel 108, tweede lid, Gemeentewet; - Artikelen 2.9, 2.10, 2.11, 8.1.1, derde lid van de Jeugdwet; Overwegende dat: - De Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van goede en toegankelijke jeugdhulp bij de gemeente neerlegt; - het uitgangspunt is dat ouders en jeugdigen allereerst zelf verantwoordelijk zijn voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen; - het noodzakelijk is om regels vast te stellen over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en algemene voorzieningen over de volgende onderwerpen: o de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening; o afstemming over de toegang tot en toekenning van individuele voorzieningen met andere voorzieningen; o de manier van vaststellen van de hoogte van een persoonsgebonden budget; o het voorkomen en bestrijden van onterecht gebruik van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget en misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet; o het zorgen voor een goede verhouding tussen de prijs en de kwaliteit voor de levering van jeugdhulp of de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering; - het verder wenselijk is voorwaarden te
bepalen voor het toekennen van een persoonsgebonden budget voor jeugdhulp vanuit het sociale netwerk; Besluit vast te stellen de Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2027. Hoofdstuk 1 Algemene bepalingen In deze verordening staan de regels die de gemeenteraad heeft vastgesteld en die de wettelijke regels van de Jeugdwet aanvullen. Artikel 1 Definities In deze verordening staan veel begrippen. Die leggen we hier uit op alfabetische volgorde. Een aantal begrippen staan al in de wet. Die herhalen we hier niet. A. Aanvraag: een verzoek van een jeugdige of diens ouder(s) dan wel wettelijk vertegenwoordiger om een individuele voorziening, ingediend bij het college op de wijze als bedoeld in artikel 1:3 lid 3 van de Algemene wet bestuursrecht en ingediend conform artikel 4:1 en 4.2 van de Algemene wet bestuursrecht. B. Algemene voorziening: voorziening, op individuele of groepsbasis, die vrij toegankelijk is of met beperkt voorafgaand onderzoek naar de behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden van de jeugdige en/of zijn ouders; C. Andere voorziening: een voorziening op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen die niet onder de Jeugdwet valt; D. Buurtteam: een team van medewerkers dat: 1. hulpvragen en aanvragen om jeugdhulp in ontvangst neemt en behandelt; en 2. basishulp uitvoert; en 3.
door het college gemandateerd is om individuele voorzieningen toe te kennen. E. Clientondersteuning: onafhankelijke ondersteuning met informatie, advies en algemene ondersteuning die bijdraagt aan het versterken van de zelfredzaamheid en participatie en het verkrijgen van een zo integraal mogelijke dienstverlening op het gebied van maatschappelijke ondersteuning, preventieve zorg, zorg, jeugdhulp, onderwijs, welzijn, wonen, werk en inkomen; F. Collectief aanbod: vormen van ondersteuning of generalistische basishulp die wordt uitgevoerd in samenwerking van twee of meerdere organisaties, waarbij de uitvoering zoveel mogelijk vorm krijgt in een groep G. Dyslexiezorg: diagnostiek, om vast te stellen of sprake is van ernstige dyslexie, en behandeling als uit de uitgevoerde diagnostiek blijkt dat sprake is van ernstige dyslexie. H. Eigen kracht: de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en/of ouders en personen uit het sociale netwerk om de benodigde hulp en ondersteuning te bieden bij opgroei- en/of opvoedingsproblemen en/of psychische problemen en/of stoornissen. I. Hulpvraag: behoefte van een jeugdige en/of ouders aan (jeugd)hulp. Dit kan zijn in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, verstandelijke, lichamelijke of zintuigelijke beperkingen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de wet.
Daarnaast kan het bijvoorbeeld gaan over hulp bij weer meedoen, geldzaken of wonen; J. Individuele voorziening: een op de jeugdige en/of ouders toegesneden, niet vrij toegankelijke voorziening op individuele of groepsbasis als bedoeld in artikel 2.9 sub a van de Jeugdwet; K. Lokale toegang: - personen die niet behoren tot het buurtteam; en - toegangstaken verrichten in een Nederlandse gemeente, anders dan gemeente Utrecht; en - een aanvraag van een jeugdige, die conform het woonplaatsbeginsel onder verantwoordelijkheid van gemeente Utrecht valt, kunnen (her)beoordelen en casusregie uitvoeren tijdens de indicatieduur. L. Medewerker: gemandateerd gezinswerker die een hulpvraag en/of aanvraag behandelt namens het college; M. Onderzoeksverslag: een schriftelijk weergave van het uitgevoerde onderzoek bij een aanvraag voor een individuele voorziening; N. Persoonsgebonden budget (pgb): een bedrag waaruit namens het college betalingen worden gedaan voor een individuele voorziening die een jeugdige en/of ouders van een derde betrekt. O. Poortwachter: een dyslexie-expert, die het college heeft gecontracteerd en geen jeugdhulpaanbieder is. De Poortwachter is verantwoordelijk voor controle van het leerlingdossier en adviseert het college over de toegang tot dyslexiezorg, op verzoek van jeugdige en ouders/vertegenwoordiger; P.
Team Jeugdwetvervoer: aantal aangewezen medewerkers van gemeente Utrecht, die onderdeel uitmaken van team Leerlingenvervoer binnen afdeling Maatschappelijke Ontwikkeling. Q. Vakantie: aaneengesloten dagen waarop jeugdige en/of ouder buiten de gemeente Utrecht verblijft, maar nog wel onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Utrecht valt. R. Vaktherapie: overkoepelende naam voor de volgende vaktherapeutische disciplines: beeldende therapie, danstherapie, dramatherapie, muziektherapie, psychomotorische therapie, psychomotorische kindertherapie en speltherapie. S. Vertegenwoordiger: persoon of rechtspersoon die namens de jeugdige en/of ouders opkomt voor zijn/hun belangen. T. Verwijzer: een Medewerker, de huisarts, de medisch specialist, de jeugdarts, de rechter, de gecertificeerde instelling, het Openbaar Ministerie, de selectiefunctionaris, de inrichtingsarts en de directeur van de Justitiële Jeugdinrichting. U. Wet: Jeugdwet. Hoofdstuk 2 Jeugdhulp Artikel 2 Vormen van jeugdhulp 1. De volgende Algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. basisvoorzieningen opgroei- en opvoedondersteuning; b. generalistische basishulp via de Buurtteams Jeugd en Gezin. c. zorg in onderwijstijd (ZiO) d. collectief aanbod 2.
In aanvulling op artikel 5, 6 (dyslexiezorg) en 7 (vervoer) van deze Verordening kan een jeugdige of ouder(s) in aanmerking komen voor een van de onderstaande individuele voorzieningen als: Ambulante aanvullende jeugdhulp er sprake is van jeugdhulpproblematiek waarbij specifieke kennis/expertise noodzakelijk is voor de begeleiding en/of behandeling van jeugdigen en/of hun ouders. Dagbehandeling er sprake is van een ontwikkelingsachterstand, beperking of gedrags-/psychische problemen waarbij gestructureerde begeleiding en behandeling van een jeugdige door een multidisciplinair team op een locatie van een jeugdhulpaanbieder noodzakelijk is. De begeleiding en behandeling ziet op deelnemen aan ontwikkelingsgerichte activiteiten en deelname aan en ontwikkeling binnen een groepscontext mogelijk maken en waar nodig op te bouwen. De ontwikkelingsgerichte activiteiten zijn gericht op activering, het versterken van leervoorwaarden, sociale vaardigheden en het creëren van een zinvolle, gestructureerde dag invulling, passend bij hun individuele mogelijkheden en interesses. Dagbesteding er sprake is van een ontwikkelingsachterstand, beperking of gedrags-/psychische problemen waarbij gestructureerde begeleiding van een jeugdige noodzakelijk is.
De begeleiding en behandeling ziet op deelnemen aan ontwikkelingsgerichte activiteiten en deelname aan en ontwikkeling binnen een groepscontext mogelijk maken en waar nodig op te bouwen. De ontwikkelingsgerichte activiteiten zijn gericht op activering, het versterken van leervoorwaarden, sociale vaardigheden en het creëren van een zinvolle, gestructureerde dag invulling, passend bij hun individuele mogelijkheden en interesses. Dyslexiezorg er sprake is van jeugdhulpproblematiek waarbij uit de uitgevoerde diagnostiek blijkt dat sprake is van ernstige dyslexie. De voorwaarden voor dyslexiezorg zijn vastgelegd in artikel 6 van deze Verordening. Hoogspecialistische jeugdhulp (bovenregionaal) er sprake is van complexe, meervoudige jeugdhulp problematiek waarbij de veiligheid van de jeugdige en/of diens ontwikkeling ernstig in het geding is en waarvoor reguliere specialistische voorzieningen onvoldoende passend of ontoereikend zijn. Er is noodzaak voor een multidisciplinaire, intensieve en integraal verantwoordelijke begeleiding en behandeling. Deze begeleiding en behandeling kan zowel ambulant als residentieel geboden worden. Jeugdhulp met verblijf: logeren er sprake is van verblijf waarbij een jeugdige logeert op de locatie van een jeugdhulpaanbieder. Dit gebeurt in een zo thuis mogelijke verblijfssituatie als een gezinssetting, tenzij dit niet mogelijk is.
De thuissituatie is geschikt om, naast verblijf op locatie, de structurele opvoedverantwoordelijkheid en opvoedperspectief te organiseren waardoor het hoofdverblijf van de jeugdige thuis kan blijven. De jeugdhulp vraagt om (tijdelijk) gedeeltelijk overnemen van de opvoedingstaken door professionals. Jeugdhulp met verblijf: wonen er sprake is verblijf waarbij een jeugdige woont op de locatie van een jeugdhulpaanbieder. Dit gebeurt in een zo thuis mogelijke verblijfssituatie als een gezinssetting, tenzij dit niet mogelijk is. Het kan zowel kortdurend als langdurig verblijf betekenen van een jeugdige als voor behandeling een tijdelijke opname essentieel is. Een belangrijk kenmerk is dat de jeugdige (tijdelijk) niet thuis woont en het hoofdverblijf op locatie van de jeugdhulpaanbieder heeft. De jeugdhulp vraagt om het (tijdelijk) overnemen van de opvoedingstaken door professionals. Jeugdhulp met verblijf: crisisplaatsing er sprake is van jeugdhulpproblematiek waarbij sprake is van acute onveiligheid voor de jeugdige en/of gezinsleden, ernstige ontregeling of een situatie waarin er acute risico’s op schade voor de jeugdige of diens omgeving zijn en de thuissituatie niet gestabiliseerd kan worden als de jeugdige daar blijft.
Deze problematiek vraagt om een niet gepland verblijf met spoed waarbij een jeugdige tijdelijk op de locatie van een jeugdhulpaanbieder verblijft totdat duidelijk is welke vervolghulp nodig en beschikbaar is of tot wanneer de thuissituatie is gestabiliseerd en de jeugdige naar het oorspronkelijke hoofdverblijf kan terugkeren. De hierboven genoemde problemen vragen om het (tijdelijk) overnemen van de opvoedingstaken door professionals. Het kan gaan om een voorziening gezinsgericht of niet gezinsgericht is. Landelijk transitiearrangement (LTA) Jeugdzorg er sprake is van jeugdhulpproblematiek die zeer complex en zeldzaam van aard is en die om zeer specialistische begeleiding en behandeling vraagt waarvoor geen adequaat (boven)regionaal alternatief beschikbaar is. Onderwijszorgarrangement (OZA) er sprake van jeugdhulpproblematiek met meervoudige of complexe ondersteuningsbehoeften van een jeugdige in het onderwijs welke niet vallen onder de Wet passend onderwijs. Het betreft (tijdelijke) alternatieven, waarbij onderwijs altijd betrokken is bij de organisatie en uitvoering, voor regulier onderwijs of situaties waarin onderwijs en jeugdhulp onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden.
De jeugdige kan gebruik maken van een OZA als onderwijs zonder deze (tijdelijke) jeugdhulp voor de jeugdige niet haalbaar is, er perspectief op participatie aan onderwijs bestaat (als de jeugdhulp op termijn wordt afgerond) en de jeugdige staat ingeschreven op de betreffende school waar OZA wordt aangeboden. Individuele begeleiding die voor een specifieke jeugdige gedurende schooltijd op een school wordt ingezet, valt hier niet onder. Dit valt onder de categorie ambulante aanvullende jeugdhulp. Pleegzorg: deeltijd er sprake is jeugdhulpproblematiek die vraagt om een (tijdelijke) aanvullende opvoedomgeving waarbij een jeugdige periodiek, tijdelijk of volgens een afgesproken verdeling verblijft bij één of meerdere pleegouder(s). De thuissituatie is geschikt om, naast tijdelijk, periodiek of volgens planning inzetbaar verblijf elders, de structurele opvoedverantwoordelijkheid en opvoedperspectief thuis te organiseren. Hierdoor is het hoofdverblijf van de jeugdige thuis. Pleegzorg: voltijd er sprake is van jeugdhulpproblematiek die vraagt om een (tijdelijk) vervangende opvoedomgeving waarbij een jeugdige structureel verblijft bij één pleegouder(s), dat het primaire opvoed- en verzorgingskader vormt. De jeugdige woont (tijdelijk) niet thuis en heeft het hoofdverblijf op locatie van de pleegouder(s).
Pleegzorg: crisis er sprake is van jeugdhulpproblematiek waarbij sprake is van acute onveiligheid, ernstige ontregeling of een situatie waarin er acute risico’s op schade voor de jeugdige of diens omgeving zijn en de thuissituatie niet gestabiliseerd kan worden als de jeugdige daar blijft. Deze problematiek vraagt om niet gepland verblijf met spoed waarbij de jeugdige tijdelijk bij pleegouder(s) in een vervangende opvoedomgeving verblijft totdat duidelijk is welke vervolghulp nodig en beschikbaar is of tot wanneer de thuissituatie is gestabiliseerd en de jeugdige naar het oorspronkelijke hoofdverblijf kan terugkeren. Vervoer er sprake is van een noodzaak tot vervoer en waarbij de ouder, verzorger of het netwerk niet in staat is om de jeugdige te vervoeren van en/of naar de locatie waar de noodzakelijke jeugdhulp wordt geboden. Het betreft dan uitsluitend vervoer van of naar een locatie waar jeugdhulp wordt geboden. De overige voorwaarden voor vervoer zijn vastgelegd in artikel 7 van deze Verordening. Artikel 3 Toegang tot jeugdhulp 1. De voorzieningen in deze verordening zijn toegankelijk voor jeugdigen en/of ouders die, volgens de wet en het convenant Implementatie wet wijziging woonplaatsbeginsel, onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Utrecht vallen. 2. Voor jeugdigen en/of ouders met een hulpvraag zijn algemene voorzieningen vrij toegankelijk. 3.
Jeugdigen en/of ouders/vertegenwoordiger kunnen contact opnemen met het Buurtteam of de Lokale Toegang. 4. Tijdens het kennismakingsgesprek met een Medewerker of de Lokale toegang wordt samen met de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger de behoefte aan jeugdhulp verduidelijkt. Daarnaast wijst de Medewerker of de Lokale toegang de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger erop dat zij een familiegroepsplan kunnen maken en dat zij zich kunnen laten ondersteunen door een onafhankelijke clientondersteuner of een onafhankelijke vertrouwenspersoon. 5. Het kennismakingsgesprek over de hulpvraag, als bedoeld in het voorgaande lid, kan worden aangemerkt als een aanvraag voor een Individuele voorziening als tijdens of na dit gesprek de aanvraag: - schriftelijk wordt ingediend; en - naam en adres van de jeugdige of ouders bevat; en - dagtekening bevat; en - duidelijk maakt dat er een individuele voorziening wordt aangevraagd; en - is ondertekend. 6. Indien de jeugdige of ouders al jeugdhulp ontvangen van een Medewerker of Lokale Toegang wordt het ondertekende gesprekverslag waarin de behoefte aan individuele jeugdhulp wordt vastgelegd, aangemerkt als aanvraag. 7. Het college, Buurtteam, team Jeugdwetvervoer of de Lokale Toegang nemen een besluit op een aanvraag binnen 8 weken en legt het besluit vast in een beschikking als bedoeld in artikel 8. 8.
In afwijking van het lid 3, 4, 5 en 6 kunnen jeugdigen en/of ouders/vertegenwoordigers door middel van een volledig ingevuld en ondertekend formulier bij het team Jeugdwetvervoer van de gemeente Utrecht een aanvraag indienen voor vervoer van of naar een locatie waar jeugdhulp wordt geboden conform artikel 7. 9. In afwijking van het lid 3, 4, 5, 6 en 8 kunnen jeugdige en/of ouders, in overleg met de school, een aanvraag om dyslexiezorg indienen bij de Poortwachter. 10. Het college zorgt voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door huisarts, medisch specialist of jeugdarts naar een individuele voorziening, voor zo lang de jeugdhulpaanbieder die de individuele voorziening ‘in natura’ levert, vindt dat inzet van jeugdhulp nodig is. 11. In spoedeisende gevallen zorgt het college zo snel mogelijk voor een tijdelijke, passende (individuele) voorziening of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp zoals bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet. Artikel 4 Onderzoek en verslag 1. In een gesprek met de Medewerker, team Jeugdwetvervoer of de Lokale toegang wordt in ieder geval besproken: a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid en ontwikkeling van de jeugdige en/of ouders en de gezinssituatie en hoe het nu gaat (zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen, schulden, voorschool); en b.
welke rol psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen spelen bij het bereiken van de gewenste situatie, en: i. welke problemen of stoornissen dat zijn; ii. welke ondersteuning, hulp en zorg nodig zijn voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; iii. of en in hoeverre de eigen kracht van de jeugdige en/of ouders en de personen die tot hun sociale netwerk behoren voldoende zijn om zelf de nodige ondersteuning, hulp en zorg te kunnen bieden. De Medewerker of Lokale toegang stimuleert de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger om een familiegroepsplan te maken; en iv. als de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen niet genoeg zijn, de mogelijkheden om met de inzet van een andere voorziening, algemene voorziening of individuele voorziening te zorgen voor de nodige ondersteuning, hulp en zorg; en c. het gewenste doel van het verzoek om een individuele voorziening; en d.
als van toepassing, hoe de toekenning van een individuele voorziening zo goed mogelijk kan worden afgestemd op andere voorzieningen (denk aan zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen, schulddienstverlening, voorschool); en e. bij toekenning van een individuele voorziening hoe deze wordt verzilverd; via een gecontracteerde jeugdhulpaanbieder van de gemeente (in natura) of via pgb. De jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger worden geïnformeerd over de gevolgen van die keuze waaronder de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet; en f. hoe bij het bepalen van de jeugdhulp zo goed mogelijk rekening kan worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en/of ouders en hoe wordt omgegaan met verschillen in seksuele oriëntatie, genderdiversiteit en intersekse-conditie; 2. Bij de beoordeling van de eigen kracht, zoals bedoeld in lid 1 sub b onder iii, wordt rekening gehouden met: a. de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; b. de duur daarvan; c. de mogelijkheden van de jeugdige en/of zijn ouders; d. de draagkracht en de draaglast van de ouders; e. de samenstelling van het gezin en de woonsituatie; f. het belang van de ouders om te voorzien in een inkomen; g.
de mogelijkheden en de bereidheid van het sociale netwerk om de jeugdige en/of zijn ouders te ondersteunen. 3. De criteria genoemd in het vorige lid worden in samenhang beoordeeld. Daarbij is het uitgangspunt dat wanneer de jeugdige en/of ouders, eventueel met behulp van het sociale netwerk, zelf mogelijkheden hebben om de problemen op te lossen of het hoofd te bieden, er geen individuele voorziening wordt verstrekt. Ook niet wanneer de verzorging en opvoeding intensiever is dan gebruikelijk. 4. Een uitzondering op bovenstaande criteria kan gemaakt worden als: a. er sprake is van een jeugdige in de terminale levensfase. b. de wens van de jeugdige van 12 jaar of ouder is om geen intieme verzorging te ontvangen van de ouder/verzorger. 5. De jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger leveren bij het buurtteam, team Jeugdwetvervoer of de Lokale toegang de gegevens en documenten aan die voor het onderzoek nodig zijn en die zij redelijkerwijs kunnen krijgen. 6. De resultaten van het gesprek worden opgenomen in het onderzoeksverslag. Opmerkingen of aanvullingen van de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger kunnen aan het onderzoeksverslag worden toegevoegd. Een familiegroepsplan kan onderdeel zijn van het onderzoeksverslag. 7.
De Medewerker, Lokale toegang of team Jeugdwetvervoer zorgt dat de beoordeling van een aanvraag voor een individuele voorziening collegiaal wordt getoetst als de jeugdige en/of ouder/vertegenwoordiger het oneens is met de uitkomst van die beoordeling. 8. De Medewerker, Lokale toegang of team Jeugdwetvervoer kan een specifiek deskundig oordeel en advies vragen, als dit nodig is voor de beoordeling van een aanvraag. 9. Het onderzoek naar de noodzaak van dyslexiezorg wordt uitgevoerd door de Poortwachter en een gecontracteerde aanbieder van de gemeente op basis van respectievelijk het leerlingdossier en de richtlijnen van het Nederlands Kwaliteitsinstituut Dyslexie (NKD) en het geldende Protocol Dyslexie en Diagnostiek. Artikel 5 Criteria voor individuele voorzieningen 1. Een jeugdige en/of ouder kan binnen de kaders van de Jeugdwet en deze verordening in aanmerking komen voor een individuele voorziening wanneer de Medewerker, de Lokale toegang, het team Jeugdwetvervoer of een andere verwijzer heeft vastgesteld dat: a. inzet noodzakelijk is vanwege de aard en ernst van de hulpvraag; en b. de jeugdige en/of ouders op eigen kracht of met inzet van personen uit het sociale netwerk, geen passende oplossing kunnen vinden voor hun hulpvraag; en c. algemene, voorliggende of andere voorzieningen in de situatie van de jeugdige en/of ouder niet voldoende blijken. 2.
Als een individuele voorziening noodzakelijk is, verstrekt het college de meest geschikte individuele voorziening met de laagste prijs. 3. Een individuele voorziening wordt groepsgericht aangeboden, tenzij de professionele afweging is dat een groepsgerichte vorm van jeugdhulp om inhoudelijke redenen niet passend is, of jeugdhulp in een groep wegens andere feiten of omstandigheden niet mogelijk is. 4. Een individuele voorziening kan ook digitaal of blended worden aangeboden als dit passend is in de individuele situatie van het geval. 5. Een individuele voorziening wordt alleen verleend als er ontwikkelingsperspectief is bij jeugdige of ouder(s). 6. Een beschikking voor een individuele voorziening in natura wordt alleen verleend voor jeugdhulpaanbieders die het college heeft gecontracteerd tenzij het gaat om een beschikking door een Lokale toegang. 7. Jeugdhulp die is geleverd vóór de datum waarop door het Buurtteam, Lokale toegang of wettelijk verwijzer is beschikt respectievelijk verwezen kan uitgesloten worden van vergoeding. 8. Jeugdige (en ouders) kunnen alleen in aanmerking komen voor vaktherapie bij de toekenning van een individuele voorziening ambulante aanvullende jeugdhulp. 9.
Als de vertegenwoordiger ook de uitvoerder van de jeugdhulp is of op een andere manier betrokken is bij de uitvoerende jeugdhulpaanbieder, dan kan de aanvraag voor een individuele voorziening worden afgewezen. 10. De aanvraag voor een individuele voorziening kan worden afgewezen als er voor dezelfde hulpvraag van de jeugdige of zijn ouders eerder eenzelfde of vergelijkbare individuele voorziening is verstrekt en niet is aangetoond dat het verstrekken van eenzelfde of een vergelijkbare individuele voorziening noodzakelijk is. 11. De buurt waar de jeugdige en/of ouders woont, is leidend bij de toewijzing door de verwijzer behalve als: a. de situatie van de jeugdige en/of ouders inzet door professionals van beide aanbieders vraagt; of b. er zwaarwegende inhoudelijke redenen om de hulp op een andere plek te laten plaatsvinden; of c. het om hulp gaat die door de Lokale toegang wordt toegekend. 12. Het pgb mag niet worden ingezet voor het (deels) financieren van de vakantie. 13. Een individuele voorziening die naar zijn aard bedoeld is om in te zetten in en rond de woning van jeugdige en/of ouder kan niet tijdens een vakantie worden ingezet. 14. Indien de jeugdige en/of zijn ouders het pgb nodig hebben om tijdens de vakantie te kunnen functioneren is de maximale vakantietermijn 13 weken per toekenningsperiode van 12 maanden.
Echter hiervan mag maximaal 6 weken aaneengesloten worden opgenomen. Artikel 6 Dyslexie 1. In aanvulling op artikel 5 kan een jeugdige binnen de kaders van de Jeugdwet en deze verordening in aanmerking komen voor (een beoordeling voor) de individuele voorziening dyslexiezorg wanneer: a. de Poortwachter een aanvraag om dyslexiezorg heeft ontvangen betreffende een jeugdige van 7 tot 13 jaar betreft met een feitelijk woonadres in gemeente Utrecht; en b. de Poortwachter van de school het relevante leerlingdossier heeft ontvangen; en c. de Poortwachter het leerlingdossier heeft beoordeeld volgens de richtlijnen van het Nederlands Kennisinstituut Dyslexie (NKD) wat onder andere inhoudt: dat uit 3 Cito- toetsen (of vergelijkbare toetsen) na elkaar blijkt dat de jeugdige een grote achterstand heeft op technisch lezen op woordniveau. Tussen deze toetsen zit iedere keer minimaal 6 maanden. Bij Cito-toetsen betekent dit dat de jeugdige 3 keer een E- of V-(min)-score heeft op lezen; en - dat de school aantoonbaar extra begeleiding heeft aangeboden. Deze begeleiding moet voldoen aan eisen die staan omschreven in de ‘Brede Vakinhoudelijke Richtlijn Dyslexie’ waaronder minimaal ondersteuningsniveau 3; en - dat de lees- en spellingproblemen niet voortkomen uit laaggeletterdheid, gebrekkig onderwijs of andere problemen; 2.
De Poortwachter adviseert het college op basis van zijn beoordeling van het leerlingdossier dat de school heeft opgesteld. 3. De criteria voor het vaststellen of een jeugdige in aanmerking komt voor dyslexiezorg zijn: a. de beoordeling van het leerlingdossier door de Poortwachter en hierop volgend advies aan het college; en b. de aanbieder heeft de aanvraag dyslexiezorg onderzocht volgens de richtlijnen van het NKD in combinatie met het geldende Protocol Dyslexie en Diagnostiek en Behandeling en naar aanleiding van dit onderzoek het college geadviseerd. Artikel 7 Vervoer 1. In aanvulling op artikel 5 van de Verordening kunnen jeugdigen alleen voor een vervoersvoorziening in aanmerking komen: a. als het gaat om vervoer van een jeugdige naar en van de locatie waar de jeugdhulp plaatsvindt; en b. gedurende de looptijd van de toekenning van de jeugdhulpvoorziening en het daadwerkelijke gebruik daarvan; en c. als team Jeugdwetvervoer, het Buurtteam of de Lokale Toegang oordeelt dat er een (medische) noodzaak is of dat er onvoldoende zelfredzaamheid is waardoor deze voorziening moet worden ingezet, waarbij i. team Jeugdwetvervoer verantwoordelijk is voor het vervoer van en naar BSO+ (BSO plus), kinderopvang+ (kinderopvang plus), dyslexiezorg en LTA genoemd in respectievelijk artikel 2 lid 1 sub a en lid 2 van deze Verordening; ii.
het Buurtteam verantwoordelijk is voor het vervoer van en naar de overige vormen van jeugdhulp genoemd in artikel 2 lid 2 van deze Verordening; iii. de Lokale Toegang verantwoordelijk is voor vervoer van en naar vormen van jeugdhulp die conform het woonplaatsbeginsel onder verantwoordelijkheid van gemeente Utrecht vallen. Artikel 8 Beschikking 1. Als het college, team Jeugdwetvervoer, de Medewerker of Lokale toegang door (een) gesprek(ken) met de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger vaststelt dat een individuele voorziening noodzakelijk is of (een aanvraag voor) een individuele voorziening afgewezen respectievelijk herzien of ingetrokken moet worden, dan bevestigt het college, team jeugdwetvervoer, de Medewerker of Lokale Toegang dit schriftelijk middels een gemotiveerde beschikking aan de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger. 2. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of in de vorm van een pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt. 3. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in de beschikking in ieder geval vastgelegd: a. wat de te verstrekken voorziening is en (het/de) beoogde doel(en) daarvan is/zijn; b.
wat de ingangsdatum en duur van de verstrekking is; en c indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 4. Bij het verstrekken van een individuele voorziening in de vorm van een pgb wordt in de beschikking, in aanvulling op de voorgaande leden, in ieder geval vastgelegd: a. voor welke doelen het pgb moet worden aangewend; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. wat de hoogte van het pgb is en hoe hiertoe is gekomen; d. welke voorwaarden aan het pgb verbonden zijn; e. wat de duur is van de verstrekking waarvoor het pgb is bedoeld; en f. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 5. Het verslag, bedoeld in artikel 4, maakt in zijn geheel deel uit van de beschikking. Hoofdstuk 3 Een persoonsgebonden budget (pgb) Artikel 9 Individuele voorzieningen inkopen met een pgb 1. Het college verstrekt een pgb in overeenstemming met artikel 8.1.1 van de Jeugdwet. 2. De jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger moeten voor een pgb een format van het college invullen (dit wordt het formulier PGB plan genoemd) en dit inleveren bij een Medewerker of de Lokale toegang. 3. In aanvulling op de wettelijke gronden kan het college een pgb (geheel of deels) weigeren. Redenen hiervoor zijn: a.
als de Medewerker of Lokale toegang vindt dat de jeugdhulp die de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger wil inkopen niet of onvoldoende zal bijdragen aan het beoogde resultaat; b. als niet wordt voldaan aan de norm van de verantwoorde werktoedeling conform (Besluit) Jeugdwet. c. als de aanvraag tot gevolg heeft dat één persoon langer dan 16 weken meer dan 48 uur per week moet werken; d. als de (beoogd) beheerder van het pgb-budget ook de hulpverlener is; e. als de (beoogd) beheerder van het pgb-budget betrokken is bij de jeugdhulporganisatie bijvoorbeeld als directeur/bestuurder; f. als niet aantoonbaar is voldaan aan de meldplicht toetreding nieuwe jeugdhulpaanbieders of de meldplicht (Aanpassings)Wet toetreding zorgaanbieders (A) Wtza), behalve als de aanbieder hulpverlener valt onder een uitzondering van respectievelijk het Besluit Jeugdwet of Uitvoeringsbesluit Wtza. 4. Aanvullend op de voorafgaande voorwaarden en weigeringsgronden, voor zover van toepassing, kent het college een pgb voor jeugdhulp vanuit het sociale netwerk alleen toe als: a. de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger motiveert waarom dit tot hetzelfde of beter resultaat leidt dan de inzet van een professionele hulpverlener; en b. de persoon uit het sociale netwerk die de hulp verleent, aangeeft dat de hulp aan de jeugdige en/of ouders hem niet overbelast; en c.
de persoon uit het sociale netwerk geen handelingen uitvoert die alleen een geregistreerde professional mag uitvoeren; en d. de persoon uit het sociale netwerk voldoet aan de volgende minimale (kwaliteits)criteria: i. de hulpverlener heeft de competenties, kennis en vaardigheden die nodig zijn om verantwoorde hulp te bieden en toont dit aan; en ii. de hulpverlener overhandigt een VOG die bij start van de hulp niet ouder is dan 12 maanden (behalve als de hulpverlener een bloed- of aanverwant in de 1e en 2e graad is, zoals bedoeld in Boek 1 van het Burgerlijk wetboek); en iii. de hulpverlener neemt bij (een vermoeden van) huiselijk geweld en kindermishandeling contact op met Veilig Thuis voor advies of het doen van een melding en maakt hierbij gebruik van de Meldcode Huiselijk geweld en Kindermishandeling; en iv. de hulpverlener meldt calamiteiten direct aan het buurtteam; en v. de hulpverlener werkt aan de doelen zoals vastgesteld in het onderzoeksverslag. 5. De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit een pgb: a. kosten voor bemiddeling; b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; c. kosten voor het voeren van een pgb-administratie; d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; e.
kosten die worden gemaakt voor zover het pgb is bestemd voor besteding in het buitenland, tenzij hiervoor expliciet toestemming is gegeven door de Medewerker of Lokale toegang. Artikel 10 Hoogte van een pgb-tarief 1. De hoogte van een pgb wordt vastgesteld aan de hand van een formulier PGB plan dat jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger heeft ingevuld. In het formulier PGB plan staat in ieder geval: a. Welke jeugdhulp de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger gezien de hulpvraag willen inkopen met het pgb; en b. Of de beoogd hulpverlener werkt bij een instelling, werkt als zzp’er of behoort tot het sociale netwerk van jeugdige en/of ouders. 2. Het pgb is gebaseerd op een uurtarief of gemiddeld resultaattarief en er wordt onderscheid gemaakt tussen drie soorten tarieven. Dit zijn het instellingstarief, het zelfstandige zonder personeel (zzp)-tarief en het informeel tarief. 3. Van instellingstarief is sprake als de hulp verleend wordt door personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e graad van de cliënt: a. die in loondienst zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en een kopie van de inschrijving in het Handelsregister kunnen overhandigen; en b.
die een kopie van hun (geanonimiseerde) arbeidsovereenkomst kunnen overhandigen waaruit blijkt welke cao wordt toegepast. Het moet daarbij gaan om een cao die voor de betreffende sector relevant is en die is aangemeld bij de directie UAW van het Ministerie van SZW; en c. die hun SKJ of BIG registratie kunnen overhandigen als van toepassing. Als een registratie niet van toepassing is, dan worden overhandigd: i. een kopie van een relevant diploma/registratie van een erkende Nederlandse instelling voor beroepsonderwijs dat is uitgereikt aan de beoogde hulpverlener(s) of vervoerder; en ii. een VOG van de beoogd hulpverlener(s) of vervoerder die bij start van de hulp niet ouder is dan 12 maanden. 4. Van een zzp-tarief is sprake als de hulp verleend wordt door personen, met uitzondering van bloed- of aanverwanten in de 1e graad van de client: a. die aangemerkt zijn als zelfstandige zonder personeel (ook in collectief verband) en ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007) en een kopie van de inschrijving in het Handelsregister kunnen overhandigen; en b. die hun SKJ of BIG registratie kunnen overhandigen als van toepassing. Als een registratie niet van toepassing is, dan worden overhandigd: i.
een kopie van een relevant diploma/registratie van een erkende Nederlandse instelling voor beroepsonderwijs dat is uitgereikt aan de beoogde hulpverlener(s) of vervoerder; en ii. een VOG van de beoogd hulpverlener(s) of vervoerder die bij start van de hulp niet ouder is dan 12 maanden. 5. Als de jeugdhulp geboden wordt door een bloed- of aanverwant in de 1e graad van de client is er altijd sprake van informeel tarief, behalve als er zwaarwegende redenen zijn om hiervan af te wijken. 6. Als de documenten beschreven in lid 3 of lid 4 niet worden overhandigd, dan is er altijd sprake van informeel tarief. 7. De jeugdhulp in pgb wordt toegekend met de tarieven genoemd in Bijlage 1. Dit is een tarief per eenheid, bijvoorbeeld uren of dagen. 8. De tarieven in Bijlage 1 zijn de maximale tarieven waarmee een pgb wordt berekend en die binnen het pgb gedeclareerd mogen worden. Als de werkelijke kosten van de voorziening lager liggen dan de in Bijlage 1 genoemde maximale tarieven, dan wordt het pgb berekend op basis van de werkelijke kosten. 9. De hoogte van het pgb is de benodigde omvang van de individuele voorziening in uren of dagdelen keer het tarief. 10. Het pgb is nooit hoger dan dat de goedkoopste voorziening in natura zou kosten die past bij wat nodig is. 11.
Uitgangspunt is dat, als het mogelijk en nodig is, jaarlijks per 1 januari de beschikbare loon-en prijsindexaties worden vertaald naar indexering van de tarieven. Artikel 11 Opschorting betaling uit het pgb 1. Het college kan de Sociale Verzekeringsbank (SVB) vragen om een geheel of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken. Dit kan alleen gemotiveerd als er een gegrond vermoeden is dat er sprake is van een omstandigheid als bedoeld in artikel 8.1.4, eerste lid onder a, d of e van de wet. 2. Het college kan de SVB gemotiveerd vragen om te beslissen tot een gehele of gedeeltelijke opschorting van betalingen uit het pgb voor de duur van de opname als sprake is van een opname in een Wet langdurige zorg (Wlz)- of Zorgverzekeringswet (Zvw)-instelling zoals in artikel 12 lid 2 sub e. 3. Het college informeert de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger schriftelijk over het verzoek op grond van het eerste en tweede lid. Hoofdstuk 4 Overige bepalingen Artikel 12 Voorkoming en bestrijding ten onrechte ontvangen individuele voorzieningen en pgb’s en misbruik of oneigenlijk gebruik van de Jeugdwet 1.
Zoals in artikel 8.1.2 van de wet staat, moet de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger zelf of op verzoek alle feiten/omstandigheden melden die een verandering kunnen betekenen voor de beslissing over de toegekende voorziening in natura of in de vorm van een pgb. 2. Het college kan een beslissing over een individuele voorziening of een pgb herzien of intrekken als wordt vastgesteld dat: a. de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger onjuiste of onvolledige gegevens hebben gegeven en het geven van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet meer nodig hebben; c. de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet meer voldoet; d. de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb; e. de jeugdige langer dan 2 maanden verblijft in een instelling als bedoeld in de Wet langdurige zorg of de Zorgverzekeringswet; f. niet of niet meer is of wordt voldaan aan de voorwaarden gesteld bij of krachtens deze verordening. 3. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen 6 maanden na de beslissing tot verstrekken niet of voor een ander doel is gebruikt dan waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 4.
Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft herzien of ingetrokken, kan het college bij dwangbevel geheel of gedeeltelijk de geldswaarde invorderen van het pgb dat ten onrechte is genoten. Artikel 13 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen en pgb’s 1. Het college wijst de toezichthouders aan die toezicht houden op de naleving van rechtmatige en doelmatige uitvoering van de wet, waaronder de bestrijding van misbruik, oneigenlijk gebruik en niet-gebruik van deze wet en de besteding van het pgb. 2. Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van individuele voorzieningen en pgb’s met het oog op de beoordeling van de recht- en doelmatigheid daarvan. Artikel 14 Balans tussen prijs en kwaliteit van aanbieders van preventie, jeugdhulp, uitvoerders van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering 1. Bij het vaststellen van de tarieven voor preventie en jeugdhulp die derden leveren of kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering die derden uitvoeren, is het college gebonden aan artikel 2.3 in het Besluit Jeugdwet. Artikel 15 Inspraak en medezeggenschap 1. Het college betrekt de inwoners van de gemeente bij de voorbereiding van het jeugdhulpbeleid. 2.
Jeugdigen die jeugdhulp krijgen, hun ouders en vertegenwoordigers van cliëntgroepen mogen voorstellen voor het jeugdhulpbeleid doen en advies uitbrengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen over jeugdhulp. Het college zorgt ervoor dat zij ondersteund worden om hun rol effectief te vervullen. 3. Inwoners van de gemeente kunnen deelnemen aan overleg over jeugdhulp. Zij kunnen ook zelf onderwerpen voor dit overleg aanmelden. Het college zorgt ervoor dat inwoners hiertoe geïnformeerd en ondersteund worden. Artikel 16 Nadere regels Het college kan nadere regels vaststellen ten aanzien van de artikelen 2 tot en met 13 en artikel 15 van deze verordening. Hoofdstuk 5 Slotbepalingen Artikel 17 Intrekking oude verordening De Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2026 wordt ingetrokken per 1 januari 2027. Artikel 18 Overgangsbepalingen 1. Aanvragen voor jeugdhulp die bij het college zijn ingediend voor 1 januari 2027 en waarop nog niet is beslist wanneer deze verordening in werking treedt, worden afgehandeld volgens de Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2026. 2. Een recht op een lopende voorziening blijft gehandhaafd tot het einde van de looptijd van de voorziening of totdat het college een nieuw recht heeft vastgesteld. Artikel 19 Inwerkingtreding Deze verordening treedt per 1 januari 2027 in werking.
Artikel 20 Citeertitel Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2027. Aldus vastgesteld in de openbare raadsvergadering van... De burgemeester Sharon A.M. Dijksma De griffier, Miguel Israel Bijlage Pgb-tarieven > NB: in onderstaande tabel staan de pgb-tarieven 2026. Na vaststelling van deze Verordening en de programmabegroting 2027 moeten onderstaande tarieven worden geïndexeerd voordat deze Verordening wordt gepubliceerd. Zorgcategorie | Eenheid | Instellingstarief | zzp | Informeel tarief | tarief Ambulante begeleiding | uur | 70,86 | 57,66 | 24,45 individueel Ambulante begeleiding groep | dagdeel | 63,67 | 51,65 | 24,45 Persoonlijke verzorging | uur | 63,67 | 51,65 | 24,45 Basis Jeugd GGZ | uur | 99,71 | 81,68 | nvt Gespecialiseerde Jeugd GGZ | uur | 127,34 | 104,51 | nvt Kortdurend verblijf | etmaal | 272,68 | nvt | 36,68 Vervoer individueel | rit | 37,23 | nvt | nvt Vervoer groep | etmaal | 9,53 | nvt | nvt Het pgb wordt bepaald op basis van de begroting die de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger en Medewerker of Lokale Toegang hebben gemaakt. Ondersteuning inkopen die duurder is dan de onderstaande tarieven is toegestaan: in dit geval moet de jeugdige en/of ouders zelf het verschil tussen het ingekochte tarief en het maximumtarief bijbetalen aan de SVB.
Ambulante begeleiding individueel, ambulante begeleiding groep, persoonlijke verzorging, basis Jeugd GGz, gespecialiseerde Jeugd GGz,vallen onder ambulante aanvullende jeugdhulp. Kortdurend verblijf valt onder Jeugdhulp met Verblijf Logeren. De instellings- en zelfstandige zonder personeel (zzp)-tarieven zijn vastgesteld op basis van normatieve berekeningen: dat zijn toepasbare cao, plus opslagen, zoals bedoeld in de Algemene maatregelen van Bestuur (AmvB) reële prijzen. De afslag voor het ZZP-tarief in verband met lagere overhead is vastgesteld op 17%. Het informele tarief is gebaseerd op het tarief bij de Wet langdurige zorg voor niet-professionals. Het tarief voor kortdurend verblijf in het sociale netwerk is gebaseerd op het historisch tarief uit de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten. Het wettelijke minimumloon is de ondergrens. De in deze verordening genoemde bedragen zijn, voor zover van toepassing, inclusief btw. De in deze verordening opgenomen tarieven zijn bruto. Dat betekent dat hierin alle kosten besloten zijn, waaronder eventuele werkgeverslasten op het moment dat jeugdige en/of ouder een overeenkomst in loondienst aangaat met de hulpverlener(s) in het kader van werkgever voor personeel aan huis. Bijlage Toelichting bij Verordening Jeugdwet gemeente Utrecht 2027 In deze toelichting staan sommige artikelen uit de Verordening uitgebreider beschreven.
Deze toelichting is aanvullend op de Verordening en het is expliciet de bedoeling om deze toelichting samen met de Verordening te lezen. Artikel 1 lid K Sinds 1 januari 2022 is het nieuwe woonplaatsbeginsel Jeugd van kracht. Het woonplaatsbeginsel in de Jeugdwet regelt welke gemeente (financieel) verantwoordelijk is voor de jeugdhulp. Kort samengevat ligt als hoofdregel de verantwoordelijkheid bij de gemeente waar de jeugdige zijn woonadres heeft volgens de Basisregistratie Personen (de BRP). Deze definitie is van toepassing voor jeugdhulp zonder verblijf. Verblijft een jeugdige bij een jeugdhulpaanbieder, pleegouder, in een instelling voor opvang of beschermd wonen of in een justitiële jeugdinrichting dan geldt een uitzondering op de hoofdregel. Dan is voor alle jeugdhulp de woonplaats de gemeente verantwoordelijk waar de jeugdige onmiddellijk voorafgaande aan zijn verblijf zijn woonadres had in de zin van de BRP. Als er sprake is van de uitzondering op de hoofdregel dan adviseert en informeert een lokale toegang uit een andere gemeente ons over aanvragen, herindicaties en wijzigingen in de situatie van de jeugdige. Artikel 1 lid L Waar ‘Medewerker’ in de Verordening staat, heeft het college die bevoegdheden ook. In de praktijk zal met name de Medewerker de handelingen en besluitvorming uitvoeren.
Artikel 1 lid S Een vertegenwoordiger kan zijn: Gemachtigde: persoon of rechtspersoon aan wie jeugdige en/of ouder een machtiging heeft gegeven om hem/haar te vertegenwoordigen. Uit de machtiging moet blijken waar de machtiging over gaat, dus bijvoorbeeld alle communicatie of alleen communicatie tijdens de onderzoeksfase en besluitvorming of alleen voor de bezwaarprocedure of beheer van de pgb- gelden. Wettelijk vertegenwoordiger: - ouder of voogd van een kind jonger dan 18 jaar. - een andere persoon of rechtspersoon die door de rechter is aangewezen om de zaken te regelen. Dit kan een curator, mentor of bewindvoerder zijn. Artikel 1 lid T De selectiefunctionaris, inrichtingsarts en directeur zijn werkzaam bij een Justitiële Jeugdinrichting. Artikel 2 lid 1 sub a De basisvoorzieningen opgroei- en opvoedondersteuning zijn er voor alle jeugdigen en ouders die ondersteuning nodig hebben bij de ontwikkeling, het opgroeien of de opvoeding. Dit kan gaan om preventieve en/of lichte ondersteuning op het gebied van (dit is geen uitputtende lijst): meedoen in de samenleving, gezond en veilig opgroeien, mentale gezondheid, passende kinderopvang, schulden, seksualiteit en relaties en opvoeden. Het uitgangspunt is dat de ondersteuning groepsgericht wordt aangeboden, tenzij op basis van professionele afweging geconcludeerd en gemotiveerd is dat individuele ondersteuning beter passend is.
De ondersteuning kan worden geboden door vrijwilligers en professionals. Artikel 2 lid 1 sub b De buurtteams jeugd en gezin bieden in alle buurten generalistische basishulp. Dit is hulp en ondersteuning voor jeugdigen (kinderen, jongeren) en/of ouders dichtbij, meestal thuis op alle leefgebieden, bijvoorbeeld bij (dit is geen uitputtende lijst) opvoedingsvragen, schulden, (complexe) woonproblematiek of dakloosheid, verslaving en relaties. Jeugdigen en ouders kunnen bij de buurtteams terecht als zij op een of meerdere leefgebieden hulp nodig hebben of een probleem ervaren. De buurtteams bieden ambulante hulp/ ondersteuning en begeleiding en voeren geen behandeling uit. De buurtteams zetten zich in om een stabiele gezinssituatie te realiseren of daarin een duurzame verbetering te organiseren voor die jeugdigen en/of ouders die dat nodig hebben. Daarbinnen hebben zij specifiek aandacht voor de ontwikkeling van jeugdigen en het waarborgen van hun veiligheid. De basishulp kan ook gaan om spoedeisende situaties waarbij op korte termijn hulp of ondersteuning moet worden ingezet. Ook voor generalistische basishulp geldt het uitgangspunt dat de ondersteuning groepsgericht wordt aangeboden, tenzij op basis van professionele afweging geconcludeerd en gemotiveerd is dat individuele ondersteuning beter passend is.
Artikel 2 lid 1 sub c De algemene voorziening zorg in onderwijstijd (ZiO) wordt geboden op één of meer speciaal onderwijs en voortgezet speciaal onderwijs scholen in de regio Utrecht die hierover afspraken hebben gemaakt met omliggende jeugdhulpregio’s, samenwerkingsverbanden en de scholen. Op die scholen is een generiek en vrij toegankelijk aanbod dat leerlingen kan ondersteunen indien zonder die ondersteuning deelname aan het onderwijs niet meer geborgd kan worden. Het aanbod wordt collectief gefinancierd door alle gemeenten die leerlingen hebben op de betreffende scholen en die onderdeel uitmaken van de betrokken jeugdhulpregio's. Artikel 2 lid 1 sub d Collectief aanbod zijn vormen van ondersteuning of generalistische basishulp die wordt uitgevoerd in samenwerking van twee of meerdere organisaties, waarbij de uitvoering zoveel mogelijk vorm krijgt in een groep. Door ouders en jeugdigen samen te brengen met elkaar, ervaren zij dat anderen dezelfde vragen hebben. De groepsgerichte benadering kan gevoelens geven als erkenning, erbij horen, geaccepteerd worden. Via de behandelaren en ook door de reacties die de groepsleden elkaar geven, leren deelnemers veel over hun klachten en functioneren. Groepsleden ontwikkelen vaardigheden en vergaren kennis door te observeren hoe overige groepsleden over zichzelf nadenken, ervaringen verwerken en zich als persoon ontwikkelen.
De ervaring anderen te kunnen helpen, werkt motiverend en versterkt het gevoel van eigenwaarde. De groepsgerichte benadering geeft de mogelijkheid om op een veilige manier te oefenen met nieuw gedrag en (sociale) vaardigheden. Door de feedback van andere groepsleden worden eigen assumpties, houdingen en opvattingen uitgedaagd; dit leidt tot meer zelfinzicht. Het groepsgerichte draagt bij aan het bouwen van een sociaal (ondersteunend) netwerk; ook na afloop van het collectieve aanbod kunnen deelnemers elkaar nog ondersteunen. Op een verscheidenheid van thema’s kan de collectieve manier van werken van toegevoegde waarde zijn, bijvoorbeeld bij (dit is geen uitputtende lijst) weerbaarheid, eenzaamheid, opvoedvragen, somberheid. Eventueel sluit een expert, bijv. een professional vanuit de specialistische jeugdhulp of een ervaringsdeskundige jeugdige/ouder, bij de groep (eenmalig of vaker) aan om expertise te delen. Artikel 2 lid 2 Dit is een overzicht van alle aanvullende individuele jeugdhulpvoorzieningen die gemeente Utrecht heeft ingekocht.
Als de hulpvraag en beperkingen die jeugdige of ouder(s) ondervinden in de zelfredzaamheid en participatie, om meer op de persoon toegespitste begeleiding en/of behandeling vragen dan kan het college van burgemeester en wethouders, een wettelijke verwijzer, het Lokale team of het buurtteam namens het college van burgemeester en wethouders een van deze voorzieningen inzetten. Artikel 3 lid 4 Jeugdigen en ouders kunnen contact opnemen met het buurtteam jeugd en gezin, of met de Lokale toegang als zij buiten de gemeente Utrecht wonen. Zij hoeven nog geen geformuleerde hulpvraag te hebben voordat zij contact opnemen met het buurtteam jeugd of gezin of de Lokale toegang. Tijdens het gesprek of seriegesprekken met de Medewerker of de Lokale toegang wordt samen de behoefte en vervolgens de doelen geconcretiseerd. De behoefte kan ook bestaan uit hulp bij aanverwante vragen bij jeugdhulp bijvoorbeeld op het gebied van inkomen, schulden, onderwijs, wonen, scheiden, onveiligheid of (weer) meedoen (hieronder leefgebieden genoemd). De Medewerker of de Lokale toegang wijst de jeugdige en/of ouders/vertegenwoordiger erop dat zij een familiegroepsplan kunnen maken. Dat is een hulpverleningsplan of plan van aanpak dat jeugdigen en/of ouders opstellen samen met bloedverwanten, aanverwanten of anderen die tot de sociale omgeving van de jeugdige en/of ouders behoren.
Ook wijst de Medewerker of de Lokale toegang de jeugdige en/of ouders erop dat zij zich kunnen laten bijstaan door een onafhankelijk clientondersteuner of onafhankelijk vertrouwenspersoon. JeugdStem voert in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), het onafhankelijk vertrouwenswerk voor de Jeugdwet uit. Zowel cliëntondersteuners als vertrouwenspersonen kunnen informatie en advies geven aan jeugdigen en ouders die vragen hebben over de jeugdhulp. De cliëntondersteuner kan jeugdige en/of ouders al bijstaan op het moment dat er wordt gezocht naar hulp. Hij ondersteunt dan bij inhoudelijke/hulpverlenende gesprekken en kan ook de jeugdige en/of ouders helpen in het gesprek bij het zoeken naar passende hulp. De vertrouwenspersoon doet dat niet. De vertrouwenspersoon ondersteunt een cliënt bij het bespreekbaar maken van vragen, problemen of klachten en daarover helderheid te krijgen. Als dit is opgelost, dan stopt ook de ondersteuning van de vertrouwenspersoon. De vertrouwenspersoon ondersteunt niet bij inhoudelijke hulpverleningsgesprekken, maar enkel bij vraag/klachtgesprekken. Artikel 3 lid 5 Een aanvraag kan ook per elektronische mail worden ingediend als de betreffende toegang hiervoor een mailadres heeft. De aanvraag moet aan alle eisen voldoen.
Artikel 3 lid 10 Wanneer een huisarts, medisch specialist of jeugdarts een verwijzing naar een individuele voorziening afgeeft, dan zorgt het college voor inzet van de jeugdhulp. Dit kan via jeugdhulp in natura waarbij de jeugdhulpaanbieder samen met de jeugdige en/of ouders beoordeelt hoe lang de jeugdhulp nodig is. Bij verwijzing door een huisarts, medisch specialist of jeugdarts kan de jeugdhulpaanbieder het buurtteam betrekken om te bespreken welke hulp het buurtteam kan bieden en welke hulp de jeugdhulpaanbieder zal bieden. Daarnaast kunnen jeugdigen en/of ouders de individuele voorziening inkopen door middel van een pgb als wordt voldaan aan de voorwaarden die in Jeugdwet en deze verordening staan opgenomen. Dit kan alleen na beoordeling door het buurtteam of team Jeugdwetvervoer als het een vervoersvoorziening betreft. Artikel 4 lid 1 In het gesprek met de Medewerker of de Lokale toegang komen, zoals beschreven in dit lid, een groot aantal onderwerpen aan de orde. Er wordt besproken hoe de huidige situatie op verschillende leefgebieden is, wat de gewenste situatie is en hoe die gewenste situatie kan worden bereikt. Deze verkenning vindt vaak plaats in meerdere opeenvolgende gesprekken met jeugdige en/of ouders en de Medewerker of Lokale toegang. De Medewerker of Lokale toegang kan vragen stellen over het gezag van de jeugdige.
Tijdens deze gesprekken kunnen de jeugdige en/of ouders ook aangeven dat ze een individuele voorziening willen of nodig hebben. Bij een aanvraag wordt nagegaan of een voorziening op grond van een andere wettelijke bepaling voorliggend is, zoals onder andere onderwijswetgeving, Wmo 2015 (behalve begeleiding als bedoeld in artikel 1.1.1 van de Wmo 2015), Wet Langdurige zorg (Wlz) of Zorgverzekeringswet (Zvw). Verpleegkundige handelingen vallen niet onder de Jeugdwet. Artikel 4 lid 2 Nadat de Medewerker of de Lokale toegang de noodzakelijke hulp voor het gezin in kaart heeft gebracht, moet worden onderzocht of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en/of ouders) en van het sociale netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden. Hiervoor wordt een afwegingskader gehanteerd dat onder andere gebaseerd is op de zelfredzaamheid van de jeugdige en de beschikbaarheid, draagkracht en draaglast verhouding bij de ouders eventueel met inzet van personen uit het sociaal netwerk. Bij voldoende eigen kracht wordt geen individuele jeugdhulpvoorziening afgegeven, ook niet in de vorm van een pgb. ‘Eigen kracht’ kan verschillende zaken inhouden, zoals: 1. het aanspreken van een aanvullende verzekering; 2. het inzetten van vrijwilligers of mensen uit het sociale netwerk; 3. mogelijkheden van de ouder zelf.
Ouders moeten gemotiveerd aangeven waarom en waardoor ze vastlopen aan de hand van voorbeelden. Ad C Mogelijkheden van jeugdige of ouders Voor alle leeftijden is het gebruikelijk dat ouders kinderen een woonomgeving bieden waarin hun fysieke en sociale veiligheid is gewaarborgd en een passend pedagogisch klimaat en zorg in de zin van verzorging, begeleiding en stimulans die nodig is bij de ontwikkeling naar zelfstandigheid en zelfredzaamheid. Wanneer de verzorging en opvoeding van de kinderen intensiever is, wil dit niet zeggen dat de ouders, eventueel met behulp van het sociale netwerk, niet voldoende draagkracht hebben om de benodigde verzorging en opvoeding te bieden. Voor een verdere weging, in samenhang met de andere criteria, kunnen onderstaande punten gebruikt worden. • is de ouder beschikbaar om de benodigde verzorging en opvoeding te bieden; • is de ouder in staat de benodigde verzorging en opvoeding te bieden. Ad D Draagkracht en draaglast Soms is het zorgen voor een kind, al dan niet in combinatie met andere factoren in het leven van ouder(s), zo zwaar dat sprake is van overbelasting van ouder(s). Er is dan geen of beperkt evenwicht meer tussen draagkracht (=belastbaarheid) en draaglast (=belasting), vaak gekenmerkt door fysieke en/of psychische klachten van de ouder(s).
Vaak is het tijdelijk bieden van hulp voor een deel van de verzorging en opvoeding voldoende om dit evenwicht te herstellen, zodat de ouder(s) weer zelf volledig de verzorging en opvoeding kan gaan bieden. In de gevallen waar de benodigde verzorging en opvoeding door (dreigende) overbelasting niet of beperkt geboden kan worden en er geen andere oplossingen mogelijk zijn, kan hulp, binnen de reikwijdte van de Jeugdwet, toegekend worden als individuele jeugdhulpvoorziening. Beoordeling van overbelasting Factoren van belang voor het onderzoeken van de draagkracht zijn o.a.: • Persoonskenmerken. • Lichamelijke en geestelijke conditie. • Andere activiteiten. • Wijze van omgaan met de problemen. • Motivatie/bereidheid voor de hulptaak. • Het sociale netwerk. Factoren van belang voor het onderzoeken van de draaglast zijn o.a.: • Persoonskenmerken van de hulpvrager. • Benodigde ondersteuningsintensiteit. • Omvang en (on)planbaarheid van de taken. • Ziektebeeld en prognose hulpvrager. • Woonsituatie. • Bijkomende sociale, emotionele of relationele omstandigheden. De feitelijke situatie is het uitgangspunt bij het onderzoek naar bovenstaande factoren. Om deze factoren te kunnen onderzoeken moet vaak degene die de verzorging en opvoeding doet, zelf ook gehoord worden.
Indien nodig kan ook (medisch) advies worden opgevraagd of kan toestemming gevraagd worden om contact op te nemen met de huisarts. Steeds moet duidelijk zijn hoe de overbelasting zich uit en wat deze inhoudt. Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de verzorging en opvoeding die iemand biedt. De met de overbelasting gepaard gaande klachten moeten duidelijk beschreven worden. Er zijn landelijk diverse vragenlijsten beschikbaar, zoals EDIZ, EDIZ-plus, CRA-D en CSI die indien gewenst gebruikt kunnen worden om het onderzoek naar de belastbaarheid van de hulpverlener verder te onderbouwen. Een vragenlijst kan onderdeel uitmaken van het brede onderzoek naar factoren die van belang zijn voor het bepalen van de draagkracht/draaglast. Bij (dreigende) overbelasting wordt daarnaast in het onderzoek ook gekeken naar andere oplossingen die kunnen bijdragen aan het verbeteren van het evenwicht van de draagkracht/draaglast. Te denken valt aan ondersteuning door een vrijwilliger en coaching door een mantelzorgcoach, maar ook aan het herinrichten van het huiselijk leven en/of werk waardoor de belasting minder wordt. Er kan van de huisgenoot worden gevraagd aanpassingen te doen in dit huiselijk leven en/of werk wanneer dit huiselijk leven en/of werk bijdragen aan de overbelasting.