Inbreng-RIB-Stand van zaken Studentensport-Sportraad
Tekst van het document
Goedenavond allen, en bedankt dat ik jullie vanavond een paar keer mag toespreken. Ik ben voorzitter van de Sportraad Utrecht: de koepelvereniging voor alle studentensporters en ik ben hier om alle 12.000 sporters te vertegenwoordigen. Sport is belangrijk voor iedereen, maar zeker voor de groep die aan het begin staat van zelfstandigheid en gaat beginnen aan actieve deelname in de maatschappij: studenten van de universiteit, hogeschool, een ook de mbo-instellingen. En hoe mooi is het dat je dat kan met leeftijdsgenoten. Ik kan nu allemaal positieve effecten van studentensport opnoemen, enkele staan hier achter mij, maar ik denk dat een verhaal veel meer verteld. Zelf hockey ik ook, en we gingen na onze wedstrijd op Kampong drie weken geleden terug naar Olympos om nog een biertje te drinken. Iedereen droop snel af, maar ik bleef over met een teamgenoot. Ik kan het prima met hem vinden, maar ik weet wel dat hij een totaal andere politieke voorkeur heeft dan ik. Al snel kwamen alle politieke thema’s aan bod. Normaal, op familiebijeenkomsten bijvoorbeeld, probeer je dit soort gesprekken misschien toch te vermijden. Maar nu gingen we ze allemaal langs. En waar we dachten in eerste instantie het totaal niet met elkaar eens te zijn, bleek toch vaak dat er een gedeelde mening of mogelijke oplossing is. En zo hebben we een paar uur gezeten.
Dit is wat mij betreft een van de positieve effecten van sport. Niet het eerste waar je aan denkt, dat zijn toch vaak de fysieke voordelen. Ook heel belangrijk, maar het gaat zo veel verder dan dat. Zoals het voorbeeld van net, je komt in een team met mensen met andere sociaal economische achtergronden, andere perspectieven, normen en waarden. Je leert met elkaar omgaan, ook al ben je niet hetzelfde. Iets, wat erg belangrijk is in de huidige gepolariseerde maatschappij. Of stel je dit eens voor. Je komt als nieuwe student in Utrecht. Helaas heb je nog geen huis, want die wachttijden kunnen wel oplopen tot meer dan twee jaar. De gezelligheidsverenigingen zitten vol, en in deze wereld vol met prestatiedruk wil je toch graag een uitlaatklep. Sporten. Sporten doe je je hele leven al, dus dat wil je blijven doen. Misschien een andere sport dan vroeger, bijvoorbeeld roeien. Helaas, uitgeloot. Dan maar dezelfde sport als vroeger, volleybal. Helaas, een wachtrij van twee jaar. Turnen bij U-Turn in gemeentelijke accommodaties? Mooi, binnengekomen. Dan krijg je je trainingstijden te horen, tot half twaalf. Als kleinere vereniging word je tenslotte aan de randen van de tijdsloten geplaatst in gemeentelijke zalen. Maar tot half twaalf, dan is de laatste trein terug naar je ouders al vertrokken. Dus helaas, ook hier kan je niet sporten.
Dit betekent teleurstelling op teleurstelling, wat, zoals iedereen altijd zegt, ‘de mooiste tijd van je leven’ zou moeten worden. En dat, terwijl de mentale gezondheid onder studenten al flink onder druk staat. En we moeten natuurlijk consequent blijven, ook hier is een lange wachtrij. Het is belangrijk om te blijven investeren in deze groep. En hopelijk, kunnen al deze mensen een plek krijgen bij een van onze mooie verenigingen, en kunnen we ze een plekje bieden dat hen kan helpen om van Utrecht echt hun thuis te maken. Dankuwel.
Waar ik net sprak over de gehele studentensport, gaat het nu over het nieuwe Olympos. Er is momenteel namelijk een nijpend probleem: het zit prop-vol. Afgelopen maand is er een onderzoek gedaan naar de studentensport, hier op het USP. Dit is uitgevoerd door het Mulier instituut, het onafhankelijke sportonderzoekscentrum, waar ook de gemeente gebruik van maakt. Graag wil ik enkele conclusies met jullie delen. Als eerst: tekorten bij hockey, rugby, tennis en voetbal: nu, en in de toekomst. Voor de binnensport is er een heel hoge bezetting van de drie hallen in de avonduren doordeweeks, en geen ruimte voor extra gebruik. Veel verenigingen hanteren wachtlijsten of ledenstops, volgens onze eigen data kunnen hierdoor een kleine 3000 mensen nu niet sporten. Er zulen veel potentiele nieuwe gebruikers komen als er ruimte beschikbaar komt, gezien de huidige capaciteit, pilots met MBO-instellingen, toename van het aantal bedrijven op het USP en toename van het aantal woningen op het USP. Extra veld- en zaalruimte is nodig om de vraag te kunnen faciliteren. Een kleine opsomming van getallen: huidige capaciteit hockey: 1 veld. Behoefte 2040: 4 velden. Rugby. Huidige capaciteit 1 veld, behoefte 2040: 3 velden. Tennis: huidig 7 banen, 2040 12 banen en ga zo maar door.
Ook verenigingen die nu af en toe uitwijken naar andere steden kunnen, wanneer er extra ruimte beschikbaar komt, gewoon op hun eigen club sporten. Een voorbeeld is het zaalhockey van USHC. De hallen zitten vol, dus in de winter is er bijna geen ruimte om hier te trainen. Noodoplossing: training in de blaashal van hockeyclub Voordaan in Groenekan, waarvoor je eerst een halfuur in het donker moet fietsen. Uiteraard krijg je niet de mooiste tijden, dus dat betekent om half twaalf klaar met trainen, en dan nog terug naar Utrecht op de fiets. Of een ander voorbeeld: de rugby, waar Feije straks nog meer over zal vertellen. Momenteel lopen er gesprekken met de Universiteit en een adviesbureau. Deze gesprekken zijn positief en constructief van aard, dat vinden we heel erg fijn. Vorig jaar heeft het College van Bestuur besloten een extra hockey- en voetbalveld aan te leggen, en het rugbyveld te verkunstgrassen. Maar ook de binnensport heeft meer ruimte nodig, er moet een zaal bij, en ook de tennis heeft een probleem en heeft uitbreiding nodig. Wij vinden het belangrijk dat er ook gekeken wordt naar wat sport allemaal oplevert, ook al is dat soms lastig uit te drukken in geld. Die kan wordt helaas snel vergeten. Dus laten we afspreken dat met elkaar te gaan doen. Dankuwel.
Nu het einde van de avond nadert, heeft iedereen kunnen horen waarom sport zo belangrijk is, en waar de kansen liggen. Wat ons betreft is een van deze kansen een convenant. Hoe mooi zou het zijn als alle partijen hier, gemeente, universiteit, hogeschool, mesa cosa en de verenigingen, afspreken samen te werken om zo de beste sport voor elkaar te krijgen. Dat we samen constructief om tafel gaan om te kijken wat wel kan, in plaats van wat niet. En dat we een gezamenlijke verantwoordelijkheid moeten nemen en voelen om onze gedeelde doelen te bereiken. En om het Mulier-onderzoek nog eens te citeren: ‘samenwerking met bijvoorbeeld gemeente Utrecht, waar ook uitdagingen liggen in het faciliteren van sport, kan nuttig zijn om beschikbare tijdvakken te gebruiken en krapte op te vangen in de stad.’ Momenteel vinden er overdag voornamelijk tentamens plaats in de hallen, maar wie weet wat er nog meer mogelijk kan zijn! Waar liggen de doelen en ambities, en hoe kunnen we elkaar versterken? Door de handen in een te slaan, kunnen we, wat ons betreft, samen het mooiste voor Utrecht maken: iets wat we allemaal willen. Meer sporters in Utrecht, meer gezonde mensen. Het nieuwe Olympos kan het paradepaardje van Utrecht worden, zowel als voor de universiteit als de gemeente. De bouw in 2028 is spannend voor de verenigingen. Heel erg gaaf als verenigingen kunnen groeien.
Maar de bouw moet wel gefaseerd gaan. Het kan niet verkocht worden aan een vereniging dat ze bijvoorbeeld even een half jaar met een de helft van de velden moeten, om daarna een extra veld te krijgen. Het aantal leden dat je dan verliest, betekent het einde van je vereniging. Dit moet dus te allen tijde voorkomen worden, ook als er bijvoorbeeld iets misgaat tijdens de bouw. De oplossing: mocht er iets misgaan, kan je met je vereniging tijdelijk sporten bij een andere club. Nu worden er al tussen bestuurders van verenigingen in heel Utrecht hier kleine afspraken over gemaakt. Maar hoe mooi zou het zijn dat hier de gemeente garant voor kan staan, en kan verzekeren dat iedereen, altijd kan blijven sporten tijdens de bouw. Ik wil graag afsluiten met de volgende boodschap. Sporten is goed voor je, meer dan alleen fysieke voordelen. Iedereen die zou willen sporten, moet deze kans krijgen. Laten we dus vooral ook kijken wat sport oplevert, ook al is dat soms lastig uit te drukken in geld. Dus niet alleen naar de vastgoedkant van het verhaal, maar vooral ook naar de mensen waar het om gaat: mensen die willen sporten, maar nu geen plek kunnen vinden. En laten we er samen voor zorgen, dat iedere student een plek krijgt om te sporten in Utrecht. Dankuwel