Beroep op het inlevings vermogen van raadsleden ivm besluit omgevingsvisie Overvecht

Voor de raadsleden.

24 januari 2025

Onderwerp: Een ultieme poging om op te komen voor het belang van de inwoners van Overvecht En de wens en hoop om alsnog gehoord te worden. Inleven Probeert u zich eens in te denken hoe het voor uzelf zou zijn als u in wijk bent gaan wonen, waar je alle ruimte om je heen hebt. Ook ruimte om een auto te hebben (voldoende parkeerplaatsen) en, van waaruit bestemmingen in alle richtingen makkelijk zijn te bereiken, doordat de wijk is opgenomen in groot verkeersnetwerk. Ondanks de nadelen van de wijk - het is een flatten-wijk, het sociaal economisch niveau is gemiddeld niet hoog. Er zijn wel erg veel allochtone mensen komen wonen die het straatbeeld en het winkelcentrum hebben gewijzigd. Er is ook criminaliteit, zichtbare en niet zichtbare en er zijn groepen jongeren die zich kunnen misdragen. Worden de nadelen ook (deels) weer gecompenseerd; veel groen en parken, deels mengen de bevolkingsgroepen goed met elkaar. Op sommige plekken is veel sociale cohesie. Het winkelcentrum wordt goed onderhouden, er zijn diverse activiteiten voor verschillenden (leeftijdsgroepen) – Wonen veel Overvechters met plezier in hun wijk. En stel u zich eens voor dat u hier zelf woont, (redelijk) tevreden bent en geen enkele behoefte hebt om te verhuizen.

En dan komt iemand (jouw gemeente) met een megaloom plan dat alles, waarvan je dacht dat het altijd jouw stabiele prettige omgeving blijven, totaal wil gaan veranderen. Veranderingen die onder andere maken dat je opeens niet meer met je auto de wijk door kunt, maar ook niet meer naar al die richtingen die vroeger mogelijk waren. En dat anderen jou ook niet meer kunnen bereiken. Omdat werkelijk alle mogelijkheden tot autoverkeer tot bijna nul zijn gereduceerd. En het betekent dat als jezelf met auto de wijk in of uit wilt je hier uren mee bezig zult zijn. En dat dit ook geldt voor je bezoekers, zij zullen wellicht niet meer willen komen. En ook al ga jezelf met de fiets naar het shoppingcentrum Overvecht, dit centrum zal het hoofd niet boven water kunnen houden want dankt nu zijn omzet voor het grootste deel aan bezoekers die met de auto komen. En je hoort dat de gemeente huizen in goede staat wil slopen om een HOV aan te leggen terwijl niemand die nodig heeft, want het gaat zo ook prima. Terwijl dat heel veel geld gaat kosten en dat er ook nog andere projecten komen die veel geld gaan kosten en helemaal niet nodig zijn zoals een heel groot/nieuw fiets- en wandel netwerk.

Je wilt dit alles perse niet en je buren en kennissen willen dit ook niet en je verzamelt hele goede argumenten om te laten zien wat de plannen, die in de verbeelding van architecten zijn gemaakt voor de praktijk betekenen, niet gaan werken. Maar hoe vaak je dit ook uiteenzet en laat zien dat je dit verschrikkelijk vindt, je wordt niet gehoord. Het plan wordt niet gewijzigd, want ja de gemeente moet nou eenmaal dingen doen die bewoners niet leuk vinden. Wat voor gevoelens zou dit bij u oproepen ? Hoe voelt het voor mij? Ik wordt er wanhopig van, ik voel me machteloos. Ik wil (kan) niet in zo’n wijk blijven wonen. Het benauwd me nu al. Het voelt als heel onrechtvaardig dat een gemeente op zo’n grote schaal de ideologische ideeën van een aantal mensen kan opleggen aan een hele wijk met duizenden inwoners die hele andere idee hebben en die in de praktijk moeten leven met wat door een selecte groep is bedacht. Terwijl de bedenkers en degenen die beslissen dat het plan uitgevoerd moet worden, zelf in hun eigen wijk kunnen blijven wonen en zichzelf niet zullen opsluiten. En dat het mij gewoon

opgelegd wordt en ik er op geen enkele wijze onderuit kan, dat vind ik afschuwelijk. Van binnen begin ik al iets van grote verontwaardiging en woede te ontwikkelen. En hoe fijn ik ook al 40 jaar in Overvecht woon, ik wil dan weg. Maar vraag me direct af: als ik hier niet wil wonen, willen anderen dat dan wel? Zal ik mijn huis dan nog wel kunnen verkopen? Immers dat geld heb ik nodig om een ander huis op een ander plek te kunnen kopen. Tot zover mijn beroep op het voorstellingsvermogen van raadsleden en een impressie van mijn eigen gevoel. Tot besluit In bovenstaand stukje zijn een heleboel andere aspecten van de omgevingsvisie niet genoemd, maar het ging me nu even om het idee. Zoals ik in mij spreektekst van 21 januari bij de RIB heb benoemd hoop ik dat het: Voor u als raadslid, als een gewetensvraag zal voelen, of u zich wel of niet met de omgevingsvisie in de huidige vorm wilt en kunt verbinden. Met vriendelijke groet, Janneke Luteyn P.S Wilt u een meer onderbouwde reactie van mij dan kan ik verwijzen naar de door mij ingediende zienswijze (nr 605) of naar het stuk dat ik vooraf aan de RIB heb gestuurd met de titel: ‘Omgevingsvisie Overvechters raadsinformatie 21-1-25’ (als het goed is heeft u dat in uw bezit) en zo niet dan hoor ik het graag.