10 - Bijdrage mevr. S. Boonstra Sanjesfjild

Betreft: Bedrijventerrein Sanjesfjild Beste leden van het gemeentebestuur, Dank voor het toesturen van uw uitgebreide bedrijventerreinnota. Ik heb hem met belangstelling gelezen. Omdat het mij niet lukt om de digitale bijeenkomst bij te wonen, wil ik er graag op deze manier op reageren. Het is mij wel duidelijk geworden dat het bedrijventerrein Sanjesfjild er hoe dan ook gaat komen, ondanks de vele bezwaren vanuit het dorp. Ik moet zeggen dat ik het heel pijnlijk (en ook volkomen onterecht) vind dat de 120 mensen die de moeite hebben genomen om de zienswijze van de actiegroep te ondertekenen, worden afgedaan als ‘een enkel individu’. Alsof onze mening er niet toe doet, alsof wij niet meetellen. Die mienskip, dat zijn wij! En die bedrijven, die kunnen alleen bestaan met onze steun! Over de grootte, de ligging en de invulling van het geplande bedrijventerrein wil ik graag het volgende opmerken. Dertien bedrijven, waarom zoveel? Is daar wel behoefte aan, gezien het feit dat er bij de Praktijkschool ook bedrijfsruimte wordt aangeboden? En waarom op een mooi stuk natuurgebied, dwars op het ruiterpad? Een bedrijventerrein zal tot meer verkeersbewegingen leiden in het dorp. En dat terwijl de Rengersweg – zelfs in deze coronatijd – nog steeds te druk is. De rotondes zijn onoverzichtelijk en gevaarlijk, vooral voor fietsers en wandelaars.

Denk hierbij ook aan de mensen met een beperking die in het dorp wonen en werken: de Winkel fan Tryn ligt praktisch óp de rotonde! ‘Het gebied heeft geen belangrijke natuurwaarden,’ staat er in de nota. Het is maar hoe je het beleeft. Ook dit stukje mooie, ongerepte natuur speelt een rol in het behoud van de biodiversiteit, die - zoals jullie ongetwijfeld weten - momenteel ernstig wordt bedreigd. Het leefgebied van veel vogels en andere dieren wordt aangetast. Elke meter die daarvan af wordt gesnoept, is er een te veel. Het is wetenschappelijk bewezen dat een groene omgeving goed is voor de fysieke en mentale gezondheid*. Het fijne van het ruiterpad is dat je er lekker even uit bent. Even weg van het dorp, de drukte, het verkeer, het lawaai, de uitlaatgassen. Even geen steen, tegels of asfalt onder je voeten. Even je hoofd leegmaken en genieten van het vrije uitzicht, de vogels, de planten, de paarden die er ’s zomers grazen. En binnenkort ook van de weide- en bijenmengsels die er langs het pad worden ingezaaid. De bewering: ‘Van een onevenredige verslechtering van de recreatieve en landschappelijke kwaliteit van het ruiterpad is geen sprake’ is dus klinkklare onzin, het spijt me dat ik het moet zeggen. Wie kan dat beter beoordelen dan iemand die er zelf regelmatig gebruik van maakt? Ik moet er niet aan denken dat het ‘ommetje

buitenom’ verandert in een ‘ommetje bedrijventerrein’… Mensen (en paarden!) lopen veel liever over een onverhard wandelpad dan over de bestrating van een bedrijventerrein. Ze willen gras onder hun voeten voelen. Niemand gaat voor zijn lol over een bedrijventerrein wandelen, hoeveel ‘groene lobben’ er ook staan! De zwarte/antracietkleurige gevelplaten waarvoor is gekozen, sluiten qua kleur en materiaal niet aan bij de bestaande bebouwing. Bijna alle woningen in Oentsjerk zijn gebouwd met rode of gele baksteen. Niemand zit te wachten op grote zwarte dozen in ons mooie groene weidelandschap. Vergeet niet dat wij er als inwoners van Oentsjerk elke dag tegenaan moeten kijken. We willen dat de generaties na ons ook nog van dit mooie stukje Oentsjerk kunnen genieten**. Dat betekent dat we zuinig moeten zijn op en bewust moeten omgaan met de groene ruimte die we nog hebben. Wees daarom terughoudend met het bouwen op een uniek, eeuwenoud landschap. Rijksbouwmeester Floris Alkemade heeft eens gezegd dat ‘de prachtigste landschappen worden vernacheld omdat vooral een economische machine de ruimtelijke beslissingen aanjaagt.’ Laat het in Oentsjerk niet zover komen! Kortom, het liefst helemaal geen bedrijventerrein. Maar als er dan toch eentje moet komen, geef ik de voorkeur aan de kleinschalige variant zoals Dorpsbelangen die voorstelt, met zeven woon/werklocaties.

Dat is een goed compromis: het sluit beter aan op de bestaande bebouwing en tast het landschap minder aan. Houd het ruiterpad als grens aan. Ruiters en wandelaars kunnen dan gewoon gebruik blijven maken van het ruiterpad zoals dat nu is. Niemand vindt het immers leuk om over een bedrijventerrein te wandelen! Op die manier worden het woongenot en de leefbaarheid in het dorp (en de gezondheid van zijn inwoners!) minder aangetast en kunnen meer inwoners van Oentsjerk erachter staan. Ik schrijf deze brief mede namens mijn 98-jarige moeder. Het zou volgens haar ‘ivich sûnde’ zijn om een prachtig, ongerept landschap op te offeren aan een bedrijventerrein terwijl er voldoende alternatieven zijn. Wij willen jullie vragen om nog eens heel goed na te denken. Is dat bedrijventerrein echt nodig? Moet het beslist zo groot worden en moet het beslist op die plek? Neem een wijze beslissing: kies de variant die Oentsjerk en haar inwoners het minst in het groene hart treft. Vriendelijke groet, Sietske Boonstra * Tuinieren voor de geest van Sue Stuart-Smith. Over de positieve effecten van een groene omgeving op de fysieke en mentale gezondheid. ** De goede voorouder van Roman Krznaric. Over langetermijndenken voor een kortetermijnwereld.