CConstaterende datTwenterand
Koppel je AI →
Document · PDF

Overzicht verschillen huidige en nieuwe verordening jeugdhulp Twenterand 2023.pdf

Raadsvergadering 20 december 2022, gemeente TwenterandBij agendapunt: Verordening Jeugdhulp Twenterand na inspraak15.712 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

Overzicht verschillen huidige en nieuwe verordening In de ‘bestaande tekst’ zijn de woorden en leestekens waaraan iets verandert, vet en cursief gedrukt. In de ‘nieuwe tekst’ zijn de nieuwe woorden en leestekens vetgedrukt. Er zijn veel artikelen compleet gewijzigd en/of verdwenen door de nieuwe werkwijze van de Centrale Raad van Beroep. Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019 (bestaande tekst) Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019

Verordening jeugdhulp Twenterand 2023 (nieuwe tekst) Verordening jeugdhulp Twenterand 2023 De raad van de gemeente Twenterand;

De raad van de gemeente Twenterand; gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders; gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1., derde lid, van de Jeugdwet; overwegende dat: • de Jeugdwet de verantwoordelijkheid voor het organiseren van goede en toegankelijke hulp bij de gemeente heeft belegd; • het uitgangspunt is dat de verantwoordelijkheid voor het gezond en veilig opgroeien van jeugdigen allereerst bij de ouders en de jeugdige zelf ligt; • het noodzakelijk is om regels vast te stellen over: • de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige voorzieningen; • de voorwaarden voor toekenning, de wijze van beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening; • de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt

gezien het voorstel van het college van burgemeester en wethouders; gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.12 en 8.1.1., derde lid, van de Jeugdwet; besluit: vast te stellen de Verordening jeugdhulp Twenterand 2023

afgestemd met andere voorzieningen; • de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld; • de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of een persoonsgebonden budget, alsmede misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet; • de waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering van jeugdhulp en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit daarvan; overwegende dat het voorts wenselijk is te bepalen onder welke voorwaarden degene aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot diens sociale netwerk; besluit: vast te stellen de Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019 Hoofdstuk 1 Algemene Bepalingen

Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen Artikel 1. Begripsbepalingen

Artikel 1 Begripsbepalingen 1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: a. algemene voorziening: jeugdhulpvoorziening op grond van de wet die rechtstreeks toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften en

1. In deze verordening en de daarop berustende bepalingen wordt verstaan onder: a. algemene voorziening: jeugdhulpvoorziening op grond van de Jeugdwet die rechtstreeks toegankelijk is zonder voorafgaand diepgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de jeugdige en/of zijn ouder; b. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied

persoonskenmerken van de jeugdige of zijn ouders zoals bedoeld in artikel 2, eerste lid; b. andere voorziening: voorziening anders dan in het kader van de Jeugdwet, op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen; c. budgetplan: een door de cliënt opgesteld, en door het college goedgekeurd plan, waarin opgenomen is welke individuele voorziening met welk te bereiken resultaat de cliënt inkoopt met een persoonsgebonden budget, mogelijk door het college aangevuld met voorwaarden die daaraan verbonden zijn. d. gebruikelijke zorg: de normale, dagelijkse zorg die partners, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden. e. gesprek: gesprek als bedoeld in artikel 7; f. hulpvraag: behoefte van een jeugdige of zijn ouders aan jeugdhulp in verband met opgroeien opvoedingsproblemen, psychische problemen en stoornissen; g. individuele voorziening: op de jeugdige of zijn ouders toegesneden voorziening als bedoeld in artikel 2, tweede lid; h. melding: melding van een hulpvraag als bedoeld in artikel 4, eerste lid; i. ondersteuningsbehoefte: wat een cliënt/gezin ondanks de aanwezige eigen kracht/mogelijkheden en sociaal netwerk nodig heeft om te kunnen functioneren, respectievelijk wat het gezin ondanks de aanwezige eigen kracht/mogelijkheden en sociaal netwerk nodig heeft om de kinderen in het gezin zich (weer)

van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen; c. budgethouder: de persoon die een pgb ontvangt op grond van de Jeugdwet; d. budgetplan: een door de cliënt opgesteld, en door het college goedgekeurd plan, waarin opgenomen is welke individuele voorziening met welk te bereiken resultaat de cliënt inkoopt met een persoonsgebonden budget, mogelijk door het college aangevuld met voorwaarden die daaraan verbonden zijn; e. eigen kracht: onder eigen kracht wordt verstaan datgene wat binnen het (financieel) vermogen van de jeugdige en/of zijn ouder ligt om zelf tot verbetering of participatie te komen. De jeugdige en zijn ouder spannen zich in hoge mate in om dát aan te wenden wat binnen hun eigen bereik ligt om in hun behoefte aan ondersteuning te voorzien. Het college is gehouden om een voorziening niet te verstrekken, als de jeugdige en zijn ouder er op eigen kracht uit komen; f. formele hulp: een zorgverlener die hulp verleent volgens de kwaliteitseisen zoals opgenomen in hoofdstuk 4 van de Jeugdwet en de bijlage1 bij deze verordening; g. hulpvraag: behoefte van een jeugdige en/of zijn ouder aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en/of stoornissen; h.

individuele voorziening: op de jeugdige en zijn ouder toegesneden voorziening die door het college in zorg in natura of in persoonsgebonden budget wordt verstrekt; i. informele hulp: personen uit het sociale netwerk van de jeugdige die hulp verlenen volgens de kwaliteitseisen zoals opgenomen in hoofdstuk 4 van de Jeugdwet en de bijlage bij deze verordening; j. ondersteuningsplan: In het ondersteuningsplan staan de ondersteuningsbehoefte van de jeugdige en/of zijn ouder, de doelen (beoogde resultaten) en hoe deze te bereiken. Evenals de bijdragen die zowel het college

zonder belemmering of bedreiging te laten ontwikkelen. ondersteuningsplan: een plan van aanpak met daarin in ieder geval het beoogde resultaat en de daarvoor benodigde ondersteuning. Onder dit ondersteuningsplan wordt ook het hulpverleningsplan verstaan zoals bedoeld in artikel 1.1 van de wet; j. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de wet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken; k. wet: Jeugdwet. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Besluit Jeugdwet, de Algemene wet bestuursrecht en de Algemene verordening gegevensbescherming. Artikel 2 Vormen van jeugdhulp 1. De volgende vormen van algemene voorzieningen zijn beschikbaar: • informatie en opvoedadvies • preventieve opvoed- en opgroeiondersteuning • lichte ambulante jeugd- en gezinsondersteuning • casuscoördinatie • outreachende coaching van jeugdgroepen 2. De volgende categorieën van individuele voorzieningen zijn beschikbaar: • ondersteuningsbehoefte 1 t/m 4 (inclusief ambulante spoedhulp)

als de hulpvrager en zijn sociale netwerk hieraan kunnen leveren; k. overige voorziening: dit is een algemene voorziening en/of een andere voorziening; l. pgb: persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige en zijn ouder, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort van derden te betrekken; m. sociaal netwerk: een familielid, huisgenoot, (voormalig) echtgenoot of andere personen met wie de jeugdige of ouder een sociale relatie onderhoudt. n. wet: Jeugdwet. o. zorgverlener: een persoon die hulp verleent op basis van pgb. 2. Alle begrippen die in deze verordening worden gebruikt en die niet nader worden omschreven hebben dezelfde betekenis als in de wet, het Besluit Jeugdwet, de Algemene wet bestuursrecht en de Algemene verordening gegevensbescherming.

Hoofdstuk 2. Algemene voorzieningen Artikel 2. Toegang algemene voorziening Een algemene voorziening is rechtstreeks toegankelijk zonder voorafgaand onderzoek naar de behoeften en persoonskenmerken van de jeugdige en/of zijn ouder. Artikel 3. Beschikbare algemene voorzieningen 1. De volgende algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. informatie en opvoedadvies; b. (preventieve) opvoed- en opgroeiondersteuning individueel en groepsgewijs; c. begeleiding van jeugdigen en opvoeders (ambulant); d. respijtzorg;

• dyslexiezorg • consultatie en diagnostiek • wonen en verblijf • jeugdbescherming • jeugdreclassering • jeugdzorgplus • beschikbaarheidsvoorzieningen • curatieve Jeugd geestelijke gezondheidszorg • medicatiecontrole

2. Het college kan in beleidsregels de in het eerste lid genoemde algemene voorzieningen uitwerken. Hoofdstuk 3. Individuele voorzieningen Paragraaf 3.1 Individuele voorzieningen Artikel 4. Beschikbare individuele voorzieningen 1. De volgende individuele voorzieningen zijn beschikbaar: a. ondersteuningsbehoefte 1 t/m 4 (inclusief ambulante spoedhulp); b. Ernstige Dyslexiezorg (ED); c. consultatie en diagnostiek; d. wonen en verblijf; e. beschikbaarheidsvoorzieningen; f. curatieve jeugd geestelijke gezondheidszorg; g. medicatiecontrole; h. jeugdhulpvervoer.

Artikel 3 Toegang jeugdhulp via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na een verwijzing door de huisarts, medisch specialist en jeugdarts naar een jeugdhulpaanbieder, indien genoemde jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. Genoemde jeugdhulpaanbieder bepaalt samen met de jeugdige of zijn ouders de aard en omvang van de ondersteuning. 2. Het college legt het verlenen dan wel afwijzen van een individuele voorziening in ieder geval vast in een beschikking als

2. Het college kan in beleidsregels de in het eerste lid genoemde individuele voorzieningen uitwerken. Paragraaf 3.2 Toegang procedureel Artikel 5. Toegang gecontracteerde jeugdhulpaanbieder via de huisarts, medisch specialist of jeugdarts 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts. Het college hanteert de volgende voorwaarden: a. er is sprake van een gecontracteerde jeugdhulpaanbieder; b. de jeugdhulpaanbieder houdt zich aan de door de verwijzer genoemde hulpvraag en ondersteuningsbehoefte; c. de jeugdhulpaanbieder houdt zich aan de door de verwijzer genoemde omvang en duur; d. er is geen sprake van een dubbele inzet van jeugdhulp voor eenzelfde

bedoeld in artikel 11, als de jeugdige of zijn ouders hierom verzoeken.

ondersteuningsvraag binnen de levensgebieden. 2. Bij verwijzing naar een niet gecontracteerde jeugdhulp aanbieder is het aan de jeugdige en/of zijn ouder om een aanvraag in te dienen bij het college. 3. Het college legt na een externe verwijzing de te verlenen individuele voorziening vast in een beschikking als de jeugdige of ouder hierom verzoeken.

Artikel 4 Toegang jeugdhulp via de gemeente, melding hulpvraag

Artikel 6. Toegang college/gemeente, aanvraag

1. Jeugdigen en ouders kunnen een hulpvraag melden bij het college.

1. Een aanvraag voor een individuele voorziening kan schriftelijk worden ingediend bij het college met het vastgestelde aanvraagformulier. De aanvraag kan digitaal met Digid worden ingediend nadat het digitale aanvraagformulier daarvoor beschikbaar is.

2. In spoedeisende gevallen treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke maatregel of vraagt het college een machtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de wet 2. Het college wijst de jeugdige en/of zijn in afwachting van het onderzoek ouder op de mogelijkheid gebruik te maken van onafhankelijke cliëntondersteuning. als bedoeld in artikel 6 en 7. 3. Jeugdigen en ouders kunnen zich rechtstreeks wenden tot een overige voorziening. Hoofdstuk 2 Procedurele Bepalingen Artikel 5 Procedure melding hulpvraag 1. Een melding van een hulpvraag kan schriftelijk, digitaal of mondeling worden gedaan. 2. Het college bevestigt de ontvangst van de melding al dan niet schriftelijk binnen 5 werkdagen. De bevestiging van de melding kan achterwege blijven als door de jeugdige of zijn ouders wordt aangegeven, op basis van de verstrekte informatie

3. Het college kan beleidsregels vaststellen over de procedure voor de aanvraag van een individuele voorziening. Geen procedure melding hulpvraag opgenomen.

naar aanleiding van de melding geen behoefte meer te hebben aan een verdere behandeling van zijn melding. Artikel 6 Vooronderzoek 1. Het college verzamelt alle voor het onderzoek, bedoeld in artikel 7, van belang zijnde en toegankelijke gegevens over de jeugdige en zijn situatie en maakt zo spoedig mogelijk met hem een afspraak voor een gesprek.

Geen vooronderzoek opgenomen wel identificatie. Artikel 8. Identificatie Bij het onderzoek stelt het college de identiteit van de jeugdige en zijn ouder vast aan de hand van een door hen ter inzage verstrekt document als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht.

2. Voor het gesprek verschaffen de jeugdige of zijn ouders aan het college alle overige gegevens en bescheiden die naar het oordeel van het college voor het onderzoek nodig zijn en waarover zij redelijkerwijs de beschikking kunnen krijgen. De jeugdige of zijn ouders verstrekken in ieder geval een identificatiedocument als bedoeld in artikel 1 van de Wet op de identificatieplicht ter inzage. 3. Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een vooronderzoek als bedoeld in het eerste en tweede lid. Artikel 7 Het gesprek 1. Het college onderzoekt in één of meerdere gesprekken met de jeugdige of zijn ouders, zo spoedig mogelijk en voor zover nodig: a. de behoeften, persoonskenmerken, voorkeuren, veiligheid, ontwikkeling en gezinssituatie van de jeugdige en het probleem of de hulpvraag; b. het gewenste resultaat van het verzoek om jeugdhulp; c. het vermogen van de jeugdige of zijn ouders om zelf of met

Geen gesprek opgenomen. Behoort tot het stappenplan Centrale Raad van Beroep.

ondersteuning van de naaste omgeving een oplossing voor de hulpvraag te vinden; d. de mogelijkheden om gebruik te maken van een andere voorziening; e. de mogelijkheden om jeugdhulp te verlenen met gebruikmaking van een overige voorziening; f. de mogelijkheden om een individuele voorziening te verstrekken; g. de wijze waarop een mogelijk toe te kennen individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, of werk en inkomen; h. hoe rekening zal worden gehouden met de godsdienstige gezindheid, de levensovertuiging en de culturele achtergrond van de jeugdige en zijn ouders; i. de mogelijkheden om te kiezen voor de verstrekking van een pgb, waarbij de jeugdige of zijn ouders conform artikel 8.1.6 van de wet in begrijpelijke bewoordingen worden ingelicht over de gevolgen van die keuze. 2. Het college informeert de jeugdige of zijn ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure en vraagt hen toestemming om hun persoonsgegevens te verwerken. 3. Het college kan in overleg met de jeugdige of zijn ouders afzien van een gesprek Artikel 8 Gespreksverslag of ondersteuningsplan 1. De afspraken tussen het college en de jeugdige en zijn ouders worden vastgelegd in een gespreksverslag. Als

Geen gespreksverslag of ondersteuningsplan opgenomen. Behoort tot het stappenplan Centrale Raad van Beroep.

gespreksverslag kan ook dienstdoen het ondersteuningsplan, tenzij dit ondersteuningsplan gelet op de aard van de te leveren hulp en in afstemming met de jeugdige of zijn ouders niet noodzakelijk is. 2. Het gespreksverslag of in voorkomende gevallen het ondersteuningsplan wordt zo spoedig mogelijk na het gesprek door het college aan de jeugdige of zijn ouders verstrekt. 3. Opmerkingen of latere aanvullingen van de jeugdige of zijn ouders die worden aangegeven binnen een redelijke termijn, worden aan het gespreksverslag danwel het ondersteuningsplan toegevoegd. Artikel 9 Toegang jeugdhulp via de gemeente, aanvraag individuele voorziening

Geen toegang jeugdhulp via gemeente aanvraag individuele voorziening opgenomen. Behoort tot het stappenplan Centrale Raad van Beroep.

1. Jeugdigen en ouders kunnen een aanvraag voor een individuele voorziening schriftelijk indienen bij het college. 2. Het college kan in voorkomend geval een ondertekend ondersteuningsplan aanmerken als aanvraag als de jeugdige of zijn ouders dat op het ondersteuningsplan hebben aangegeven. Hoofdstuk 3 Afweging en voorwaarden individuele voorzieningen Artikel 10 Toekenning individuele voorzieningen

Paragraaf 3.3 Afweging en voorwaarden individuele voorzieningen Artikel 11. Criteria individuele voorzieningen

1. Jeugdigen en/of zijn ouder kunnen 1. Het college kent een individuele slechts in aanmerking komen voor een individuele voorziening voor zover zij geen voorziening toe voor zover in het plan zoals bedoeld in artikel 8,

eerste lid, wordt vastgesteld dat de jeugdige:

oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag: a. binnen hun eigen mogelijkheden en a. op eigen kracht, met probleemoplossend vermogen, waaronder gebruikelijke zorg, of met hulp van in ieder geval wordt verstaan: andere personen uit zijn naaste I. eigen kracht van de ouder en hulp van omgeving geen oplossing voor andere personen uit het sociale netwerk; zijn hulpvraag kan vinden; II. het aanspreken van een aanvullende b. geen oplossing kan vinden voor verzekering die is afgesloten; zijn hulpvraag door, al dan niet d. door gebruik te maken van een gedeeltelijk, gebruik te maken van algemene voorziening, of; een overige voorziening, of e. door gebruik te maken van een andere c. geen oplossing kan vinden voor voorziening. zijn hulpvraag door, al dan niet gedeeltelijk, gebruik te maken van 2. Indien de aanvraag betrekking heeft op een andere voorziening. kosten voor jeugdhulp die de jeugdige en/of zijn ouder voorafgaand aan de 2. Het college kent eveneens een aanvraag heeft gemaakt, kan het college individuele voorziening toe voor hier slechts een voorziening voor zover artikel 3, eerste lid van verstrekken: toepassing is. a. als op het moment van de aanvraag nog steeds sprake is van opgroei- of opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen waarvoor de hulp is ingezet, en; b.

voor zover het college de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen. 3. De voorziening als bedoeld in het tweede lid kan slechts betrekking hebben op gemaakte kosten over een periode van maximaal één maand vóór de aanvraag. 4. Het college verstrekt geen individuele voorziening als: a. de jeugdige en/of zijn ouder de hulpvraag middels eigen kracht of middels het sociaal netwerk kunnen oplossen; b. er gebruik gemaakt kan worden van een aanvullende verzekering die is afgesloten; c. er een overige voorziening bestaat; d. de individuele voorziening betrekking heeft op kosten die zijn gemaakt over een periode langer dan één maand voor de aanvraag.

Geen onderzoek en opstellen ondersteuningsplan middels stappenplan van de Centrale Raad van Beroep opgenomen.

5. Het college kan beleidsregels vaststellen ter verdere uitwerking van de criteria, zoals genoemd in het eerste en tweede lid. Artikel 7. Onderzoek en opstellen ondersteuningsplan 1. Het college onderzoekt in een gesprek met de jeugdige en/of zijn ouder zo spoedig mogelijk de noodzaak voor het treffen van een voorziening op het gebied van jeugdhulp. Het college doet dit middels het stappenplan van de Centrale Raad van Beroep. Het college stelt vast; stap 1: wat is de hulpvraag van de jeugdige en/of zijn ouder; stap 2: het college stelt vast of er sprake is van opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen en/of stoornissen en zo ja, welke problemen en stoornissen dat zijn; stap 3: wanneer het college de problemen en stoornissen heeft vastgesteld, kan worden bepaald welke hulp naar aard en omvang nodig is voor de jeugdige om, rekening houdend met zijn leeftijd en ontwikkelingsniveau, gezond en veilig op te groeien, te groeien naar zelfstandigheid en voldoende zelfredzaam te zijn en maatschappelijk te participeren; stap 4: nadat de noodzakelijke hulp in kaart is gebracht, wordt onderzocht of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder en van het sociale netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden; stap 5: slechts voor zover die mogelijkheden ontoereikend zijn, dient het college een voorziening

van jeugdhulp te verlenen. Voor zover het onderzoek naar de nodige hulp, dan wel jeugdhulp specifieke deskundigheid vereist zal een specifiek deskundig oordeel en advies niet mogen ontbreken. De hiervoor bedoelde verschillende stadia van onderzoek vragen op die stadia aangepaste deskundigheid. Het college dient ervoor zorg te dragen dat die deskundigheid gewaarborgd is en dat

deze naar discipline van deskundigheid concreet kenbaar is voor de hulpvrager. 2. Het college kan in overleg met de jeugdige en/of zijn ouder afzien van het gesprek. 3. Het college legt de zaken genoemd in het eerste lid vast in het ondersteuningsplan. 4. Het college kan de ingezette individuele voorziening (tussentijds) evalueren met de jeugdige, zijn ouder en/of de jeugdhulpaanbieder of zorgverlener.

Geen deskundig oordeel en advies opgenomen.

Artikel 11 Inhoud beschikking 1. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of als pgb wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt.

5. Het college kan beleidsregels vaststellen over de inhoud van en de wijze waarop het onderzoek wordt uitgevoerd. Artikel 9. Deskundig oordeel en advies Het college kan een specifiek deskundig oordeel en advies inwinnen, als het onderzoek of de beoordeling van een aanvraag dit vereist. Het college kan hierover beleidsregels vaststellen. Artikel 10. Beschikking en inhoud beschikking 1. Het college legt de beslissing omtrent het al dan niet verlenen van een individuele voorziening vast in een beschikking.

2. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt vastgelegd: a. welke individuele voorziening verstrekt 2. Bij het verstrekken van een wordt, wie de jeugdhulp gaat bieden en wat individuele voorziening worden in het beoogde resultaat daarvan is; de beschikking tevens vastgelegd: b. wat de ingangsdatum, omvang en duur van de verstrekking is; a. welke voorziening toegekend c. of de voorziening in natura of als pgb wordt en wat het beoogde wordt verstrekt; resultaat daarvan is; b. wat de ingangsdatum en duur 3. Bij het verstrekken van een voorziening in van de verstrekking is. de vorm van een pgb vermeldt de beschikking naast de in lid twee genoemde 3. Bij het verstrekken van een zaken bovendien: voorziening in de vorm van een a. de hoogte van het pgb en hoe deze is bepaald;

pgb wordt in de beschikking tevens in ieder geval vastgelegd: a. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; b. wat de hoogte van het pgb is en hoe deze is berekend; c. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb.

Artikel 12 Regels voor pgb

b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het pgb; c. de wijze van verantwoording van de besteding van het pgb. 4. Het college neemt het besluit als bedoeld in het eerste lid op grond van de aanvraag, het onderzoek en het ondersteuningsplan. 5. Het ondersteuningsplan maakt onderdeel uit van de beschikking. Artikel 12. Criteria pgb

1. Het college verstrekt een pgb in 1. Als een jeugdige en/of zijn ouder in overeenstemming met artikel aanmerking komt voor een individuele 8.1.1 van de wet. voorziening, maar de ondersteuning zelf wenst in te kopen door middel van een pgb, dient hij daartoe een budgetplan in 2. Onverminderd artikel 8.1.1, volgens een door het college ter tweede en vierde lid, van de wet beschikking gesteld format. In het verstrekt het college geen pgb budgetplan is opgenomen: voor zover de aanvraag betrekking heeft op kosten die de a. de motivatie waarom het natura-aanbod belanghebbende voorafgaand aan van de gemeente niet passend is en een de indiening van de aanvraag pgb gewenst is; b. de voorgenomen uitvoerder van de heeft gemaakt en niet meer is na te gaan of de ingekochte individuele voorziening en de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt; voorziening noodzakelijk was. c. op welke wijze de kwaliteit van de 3. De hoogte voor een pgb: jeugdhulp is gewaarborgd, waarbij de kwaliteitseisen van de zorgverlener in bijlage 1 van deze verordening zijn a. is gebaseerd op het door de cliënt opgestelde budgetplan over opgenomen; d. de kosten van de uitvoering, uitgedrukt hoe hij het pgb gaat besteden in aantal eenheden en tarief; b. is toereikend om effectieve en kwalitatief goede zorg in te kopen, e. de wijze waarop het pgb beheerd en en georganiseerd gaat worden door de c.

bedraagt ten hoogste de budgethouder en/of vertegenwoordiger, kostprijs van de in de betreffende waarbij rekening gehouden wordt met de situatie goedkoopste adequate kennis en vaardigheden die een individuele voorziening in natura. budgethouder en/of vertegenwoordiger moet bezitten om een pgb te kunnen 4. Het tarief van een pgb is beheren. Alle vaardigheden zijn opgebouwd uit verschillende omschreven in bijlage 2 van deze kostencomponenten, zoals verordening. salaris, vakantiegeld en overhead. 2. De volgende kosten zijn uitgesloten voor vergoeding vanuit een pgb: 5. De hoogte van het persoonsgebonden budget is een a. kosten voor bemiddeling;

afgeleide van het vastgestelde tarief van zorg in natura. 6. De hoogte van een persoonsgeboden budget voor een individuele voorziening bedraagt bij inzet van: a. professionele ondersteuning door een ZZP-er ten hoogste het tarief van de goedkoopste adequate zorg in natura min 20% b. professionele ondersteuning door een organisatie met personeel ten hoogste het tarief van de goedkoopste adequate zorg in natura min 10% c. niet-professionele ondersteuning bedraagt: • Voor ondersteuning die per uur berekend wordt maximaal € 20,00 per uur • Voor ondersteuning die per dagdeel berekend wordt maximaal € 20,00 per dagdeel • Voor ondersteuning die per etmaal berekend wordt maximaal € 30,00 per etmaal

b. kosten voor tussenpersonen of belangenbehartigers; c. kosten voor het voeren van een pgbadministratie; d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen en beheren van een pgb; e. kosten voor feestdagenuitkering en een eenmalige uitkering. 3. Het college kan beleidsregels vaststellen ter verdere uitwerking van de criteria, zoals genoemd in het eerste en tweede lid. Artikel 13 Formele hulp

1. Van formele hulp is sprake als de hulp verleend wordt door onderstaande personen, met uitzondering van personen uit het sociaal netwerk van de budgethouder: a. personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het pgb uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister (conform artikel 5 Handelsregisterwet 2007), en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken, of; b. personen die aangemerkt zijn als 7. De persoon aan wie een pgb zelfstandige zonder personeel. Daarnaast wordt verstrekt, kan de jeugdhulp moeten ze ten aanzien van de voor het pgb uitsluitend betrekken van een uit te voeren taken/werkzaamheden persoon die behoort tot het ingeschreven staan in het Handelsregister sociale netwerk indien deze (conform artikel 5 Handelsregisterwet persoon: 2007) en beschikken over de relevante a. voor zijn diensten niet meer diploma’s die nodig zijn voor uitoefening betaald krijgt dan het maximum van de desbetreffende taken, of c. personen die ingeschreven staan in het uurtarief zoals in nadere regels register, bedoeld in artikel 3 van de Wet op door het college bepaald; de beroepen in de individuele b. heeft aangegeven dat de zorg aan de belanghebbende voor hem gezondheidszorg (BIG-register) en/of artikel 5.2.1 van het Besluit Jeugdwet, voor niet tot overbelasting leidt; c.

het pgb niet zal gebruiken voor het uitoefenen van een beroep voor het verlenen van jeugdhulp. de betaling van tussenpersonen of belangbehartigers; d. voldoet aan de kwaliteitseisen 2. Als de hulp wordt verleend door een zoals opgenomen in de wet en in ander persoon dan beschreven in lid 1 nadere regels door het college onder a, b of c is er sprake van informele bepaald. hulp.

3. Als de hulp wordt verleend door een persoon uit het sociaal netwerk van de budgethouder, is er altijd sprake van informele hulp. 4. Het college kent een pgb voor formele hulp alleen toe indien de zorgverlener: a. voldoet aan de vereisten van hoofdstuk 4 van de wet en bijlage 1 bij deze verordening; b. werkt op basis van een plan. Artikel 14 Informele hulp 1. Het college kent een pgb voor informele hulp alleen toe als: a. wordt gemotiveerd waarom de inzet van informele hulp leidt tot een gelijk of beter resultaat dan de inzet van formele hulp; b. de persoon die de informele hulp verleent voldoet aan de minimale kwaliteitseisen die zijn opgenomen in bijlage 1 van deze verordening. c. de persoon die de informele hulp verleent beschikt over de voor de hulpvraag benodigde competenties, kennis en vaardigheden om verantwoorde hulp te bieden; d. de persoon die de informele hulp verleent geen deel uitmaakt van de complexe problematiek waarvoor de jeugdhulp ingezet wordt; e. er gewerkt wordt op basis van een budgetplan; en f. de ondersteuning aan de jeugdige en/of zijn ouder niet leidt tot overbelasting bij de persoon die de informele hulp verleent. 2. Het college weigert een pgb voor iemand uit het sociaal netwerk als de hulp op grond van het afwegingskader in het door het SKJ vastgestelde Kwaliteitskader Jeugd, geboden moet worden door een geregistreerde professional. 3.

Het college weigert een pgb voor behandeling door een persoon die geschaard kan worden onder informele hulp. Onder behandeling wordt verstaan: diagnostiek of een aanpak van een

stoornis en bijbehorende problemen op verschillende levensgebieden. De ouder of een ander persoon uit het sociaal netwerk kan door zijn persoonlijke relatie met de jeugdige niet volledig objectief en onafhankelijk handelen. Artikel 15. Hoogte pgb 1. De hoogte van het pgb voor formele hulp bedraagt 80% van het tarief voor gecontracteerde jeugdhulp in natura, tenzij op basis van het door de jeugdige en/of zijn ouder ingediende budgetplan passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief kan worden ingekocht. 2. Als het op basis van lid 1 vastgestelde pgb in een individueel geval onvoldoende is om de aangewezen jeugdhulp te kunnen inkopen, en deze ondersteuning niet wordt aangeboden door het gecontracteerde aanbod van jeugdhulp, wordt het tarief zodanig aangepast dat de hulp hiermee bij tenminste één jeugdhulpaanbieder kan worden ingekocht. 3. De hoogte van het pgb voor informele hulp is bij het bestaan van een dienstbetrekking gelijk aan het minimumuurloon, inclusief vakantiebijslag, zoals bedoeld in de Wet minimumloon en minimumvakantiebijslag voor een persoon van 21 jaar of ouder met een 36-urige werkweek. 4. De hoogte van een pgb voor informele hulp is bij het niet bestaan van een dienstbetrekking: a. voor hulp die per uur berekend wordt maximaal het minimum uurloon zoals bepaald in lid 3 van dit artikel; b.

voor hulp die per dagdeel berekend wordt maximaal € 20,00 per dagdeel; c. voor hulp die per etmaal berekend wordt maximaal € 40,00 per etmaal. 5. Als aanspraak bestaat op een individuele voorziening jeugdhulpvervoer in de vorm

van pgb, dan bedraagt de vergoeding het belastingvrije bedrag per kilometer. 6. Het pgb bevat geen verantwoordingsvrij bedrag.

Hoofdstuk 4 Overige Bepalingen Artikel 13 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering 1. Onverminderd artikel 8.1.2 van de wet doen een jeugdige of zijn ouders op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling van alle feiten en omstandigheden, waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening. 2. Onverminderd artikel 8.1.4 van de wet kan het college een beslissing aangaande een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: a. de jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het pgb zijn aangewezen; c. de individuele voorziening of het pgb niet meer toereikend is te achten;

7. Het college kan de Sociale Verzekeringsbank gemotiveerd verzoeken om betalingen uit het pgb voor ten hoogste dertien weken geheel of gedeeltelijk op te schorten als duidelijk is dat de cliënt het pgb in die periode anders ten onrechte kan inzetten. Hoofdstuk 4. Herziening, intrekking, terugvordering en bestrijding misbruik Artikel 16. Herziening, intrekking en terugvordering 1. Degene aan wie krachtens deze verordening een individuele voorziening is verstrekt, is verplicht op verzoek of onverwijld uit eigen beweging aan het college mededeling te doen van feiten en omstandigheden waarvan hun redelijkerwijs duidelijk moet zijn dat deze aanleiding kunnen zijn tot heroverweging van een beslissing aangaande een individuele voorziening. 2. Het college kan een besluit, genomen op grond van deze verordening, beëindigen, wijzigen, herzien of intrekken als het college vaststelt dat: a. de jeugdige of zijn ouder onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. de jeugdige en/of zijn ouder niet langer op de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb zijn aangewezen; c. de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet meer toereikend is te achten; d. de jeugdige of zijn ouder niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het pgb, of

d. de jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het pgb; e. de jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het pgb niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd; f. de jeugdige of zijn ouders relevante wijzigingen niet tijdig hebben doorgegeven.

e. de jeugdige of zijn ouder de individuele voorziening of het daarmee samenhangende pgb niet, of voor een ander doel, gebruiken dan waarvoor het is bestemd.

3. Als het college een beslissing op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten individuele voorziening of het ten onrechte genoten pgb.

4. Het college kan periodiek onderzoeken of er aanleiding is een besluit te heroverwegen.

4. Een beslissing tot verlening van een pgb kan worden ingetrokken als blijkt dat het pgb binnen zes maanden na uitbetaling niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. 5. Het college onderzoekt uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s.

Artikel 14 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering

3. Als het college een besluit op grond van het tweede lid onderdeel a heeft herzien of ingetrokken, kan het college de geldswaarde vorderen van de teveel of ten onrechte genoten individuele voorziening of het teveel of ten onrechte genoten pgb.

5. Het college kan uit het oogpunt van kwaliteit van de geleverde zorg, al dan niet steekproefsgewijs, de bestedingen van pgb’s onderzoeken. 6. Het college kan beleidsregels vaststellen over de herziening, intrekking en terugvordering en bestrijding misbruik. Artikel 17. Bestrijding oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik 1. Het college informeert jeugdigen en ouders in begrijpelijke bewoordingen over de rechten en plichten die aan het ontvangen van een jeugdhulpvoorziening zijn verbonden en over de mogelijke gevolgen van misbruik en oneigenlijk gebruik van de wet. 2. Het college wijst een toezichthouder aan die belast is met het houden van toezicht op de naleving van rechtmatige uitvoering van de wet, waaronder de bestrijding van misbruik, oneigenlijk gebruik en nietgebruik van deze wet. Hoofdstuk 5. Waarborgen verhouding prijs en kwaliteit Artikel 18. Verhouding prijs en kwaliteit jeugdhulpaanbieders en gecertificeerde instellingen

1. Het college houdt in het belang van een goede prijskwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, rekening met: a. de aard en omvang van de te verrichten taken; b. de voor de sector toepasselijke CAO-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie; c. een redelijke toeslag voor overheadkosten; d. een voor de sector reële mate van non-productiviteit van het personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg; e. kosten voor bijscholing van het personeel. Artikel 15 Vertrouwenspersoon

Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, in ieder geval rekening met: a. de aard en omvang van de te verrichten taken; b. de voor de sector toepasselijke cao-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie; c. een redelijke toeslag voor overheadkosten; d. een voor de sector reële mate van nonproductiviteit van het personeel als gevolg van verlof, ziekte, scholing en werkoverleg; e. kosten voor bijscholing van het personeel.

Geen vertrouwenspersoon opgenomen, staat in de jeugdwet.

1. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen, ouders en pleegouders beroep kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon; 2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon. Artikel 16 Klachtenregeling Mondelinge en schriftelijke klachten van cliënten over gedragingen van de gemeente worden afgehandeld volgens de regeling klachtbehandeling van hoofdstuk 9 van de Awb en de geldende Regeling interne klachtenbehandeling van de gemeente Twenterand. Artikel 17 Inspraak en medezeggenschap

Artikel 19. Klachtregeling Het college behandelt klachten van de jeugdigen en ouders die betrekking hebben op de wijze van afhandeling van aanvragen als bedoeld in deze verordening overeenkomstig de bepalingen van de Klachtenregeling inwoners gemeente Twenterand 2019. Artikel 20. Betrekken ingezetenen bij ontwikkelen beleid

1. Het college betrekt ingezetenen en belanghebbenden van de gemeente bij de voorbereiding van het beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend. 2. Het college stelt cliënten en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen. 3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning. Artikel 18 Hardheidsclausule

1. Het college betrekt de ingezetene van de gemeente bij de voorbereiding van het beleid betreffende jeugdhulp overeenkomstig de krachtens artikel 150 van de Gemeentewet gestelde regels met betrekking tot de wijze waarop inspraak wordt verleend. 2. Het college stelt jeugdigen, ouders en vertegenwoordigers van cliëntgroepen vroegtijdig in de gelegenheid voorstellen voor het beleid betreffende jeugdhulp te doen, advies uit te brengen bij de besluitvorming over verordeningen en beleidsvoorstellen betreffende jeugdhulp, en voorziet hen van ondersteuning om hun rol effectief te kunnen vervullen. 3. Het college zorgt ervoor dat ingezetenen kunnen deelnemen aan periodiek overleg, waarbij zij onderwerpen voor de agenda kunnen aanmelden, en dat zij worden voorzien van de voor een adequate deelname aan het overleg benodigde informatie en ondersteuning. 4. Het college kan nadere regels vaststellen ter uitvoering van het tweede en derde lid.

Artikel 22. Hardheidsclausule

Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige of zijn ouders afwijken van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt. Artikel 19 Evaluatie

Het college kan in bijzondere gevallen ten gunste van de jeugdige en/of zijn ouder afwijken van de bepalingen van deze verordening indien toepassing van de verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt.

Deze verordening wordt eenmaal per 2 jaar geëvalueerd. Het college zendt hiertoe telkens 2 jaar na de inwerkingtreding van de verordening aan de gemeenteraad een verslag over

Artikel 21. Evaluatie Het door het gemeentebestuur gevoerde beleid wordt tenminste eenmaal per 2 jaar geëvalueerd.

Hoofdstuk 7. Slotbepalingen

de doeltreffendheid en de effecten van de verordening in de praktijk. Artikel 20 Nadere regels 1. Voor zover noodzakelijk voor de uitvoering van deze verordening kan het college nadere regels stellen. 2. In gevallen, de uitvoering van deze verordening betreffend, waarin deze verordening niet voorziet, besluit het college. Hoofdstuk 5 inwerkingtreding

Hoofdstuk 8. Inwerkingtreding

Artikel 21 Intrekking en overgangsrecht

Artikel 23. Inwerkingtreding, overgangsrecht en citeertitel

1. De verordening Jeugdhulp 2017 wordt ingetrokken.

1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2023.

2. Een jeugdige of ouder houdt recht op een lopende voorziening, verstrekt op grond van de verordening Jeugdhulp 2017, totdat het college een nieuw besluit genomen heeft.

2. Op het moment dat deze verordening in werking treedt, wordt de op 18 december 2018 vastgestelde Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019 ingetrokken.

3. Aan vragen die zijn ingediend onder de verordening Jeugdhulp 2017 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening.

3. Een jeugdige en/of zijn ouder houden recht op een lopende voorziening, verstrekt op grond van de Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019, totdat het college een nieuw besluit heeft genomen. 4. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening. 5. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening jeugdhulp Twenterand 2023.

Artikel 22 Inwerkingtredingen citeertitel 1. Deze verordening treedt in werking op 1 januari 2019 2. Deze verordening wordt aangehaald als ‘ Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019’

Niet separaat opgenomen, zie bovenstaand artikel

Vriezenveen, De raad voornoemd,

Aldus besloten tijdens de vergadering van de gemeenteraad van de gemeente Twenterand

de griffier, de voorzitter,

Vriezenveen, 20 december 2022 De raad voornoemd

drs. R.J.M. Ros drs. A.E.H. van der Kolk

Toelichting op de Verordening Jeugdhulp Twenterand 2019 Algemeen De verordening geeft uitvoering aan de Jeugdwet. De Jeugdwet kent een zorgplicht voor de gemeente; de jeugdhulpplicht; deze houdt kort gezegd in dat de gemeente (het college) een jeugdhulpvoorziening moet treffen als de jeugdige of ouders dit nodig hebben bij de problemen met het opgroeien, de zelfredzaamheid of deelname aan de maatschappij. De aard en omvang van deze zorgplicht wordt in beginsel door de gemeente bepaald (maatwerk). Het doel van het jeugdzorgstelsel blijft ook na de decentralisatie van deze taak naar de gemeente onverminderd overeind: jeugdigen en ouders krijgen waar nodig tijdig bij hun situatie passende hulp, met als beoogd doel ervoor te zorgen de eigen kracht van de jongere en het zorgend en probleemoplossend vermogen van het gezin te versterken. Met deze verordening stelt de gemeenteraadregels op over: • de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige (jeugdhulp)voorzieningen; • de voorwaarden voor toekenning, de wijze van

De griffier

de voorzitter

drs. R.J.M. Ros mr. J.C.F. Broekhuizen Er is geen toelichting opgenomen.

beoordeling van en de afwegingsfactoren bij een individuele voorziening; • de wijze waarop de toegang tot en de toekenning van een individuele voorziening wordt afgestemd met andere voorzieningen op gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, werk en inkomen; • de wijze waarop de hoogte van een persoonsgebonden budget wordt vastgesteld; • de bestrijding van het ten onrechte ontvangen van een individuele voorziening of persoonsgebonden budget, alsmede van misbruik of oneigenlijke gebruik van de Jeugdwet; • de wijze waarop ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van de Jeugdwet, en • de waarborging van een goede verhouding tussen de prijs voor de levering en de eisen die worden gesteld aan de kwaliteit van jeugdhulp, kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, waar het college ten aanzien daarvan de uitvoering van de Jeugdwet door derden laat verrichten. Hierbij dient rekening gehouden te worden met de deskundigheid van de beroepskrachten en de toepasselijke arbeidsvoorwaarden. Artikel 2.9 van de Jeugdwet biedt verder ruimte om met inachtneming van het bepaalde bij of krachtens de Jeugdwet andere regels te stellen. Deze verordening maakt hier bij enkele artikelen gebruik van; om een meer compleet beeld te geven van de rechten en plichten van burgers en de gemeente. Daarnaast kan op grond van

artikel 8.1.1, derde lid, bij verordening bepaald worden onder welke voorwaarden de persoon aan wie een persoonsgebonden budget wordt verstrekt, de jeugdhulp kan betrekken van een persoon die behoort tot zijn sociale netwerk. Twents model Per 1-1-2019 hanteren de 14 Twentse gemeente het Twents model voor de inkoop van ondersteuning op basis van de Wmo 2015 en de Jeugdwet. Het Twents model sluit aan bij de transformatie van het sociaal domein. Om de inwoner een passende ondersteuning op maat te kunnen geven moeten individueel geïndiceerde oplossingen (zie art. 2.2 voor de beschikbare individuele voorzieningen) aansluiten bij de inwoner of het gezin en op de voorliggende en lokaal georganiseerde voorzieningen. Het Twents model is zo ontworpen dat het aansluit op lokale verschillen en mee kan bewegen met lokale, regionale en landelijke ontwikkelingen. In het Twents model is het niet de gemeente of verwijzer die bepaalt hoe er aan een oplossing moet worden gewerkt maar de aanbieder in dialoog met de inwoner. De gemeente of verwijzer bepaalt in gesprek met de inwoner wat (welk resultaat) er behaald moet worden. De aanbieder krijgt een budget om de inwoner zodanig te ondersteunen dat dit resultaat daadwerkelijk kan worden behaald. In het Twents model is keuzevrijheid voor inwoners en daarmee ook diversiteit van aanbieders gegarandeerd.

In het Twents model zijn vier ondersteuningsbehoeften gedefinieerd: • Ondersteuningsbehoefte 1: de inwoner heeft ondersteuning nodig bij de uitvoering van dagelijkse handelingen en vaardigheden (Wmo 2015 en Jeugdwet) • Ondersteuningsbehoefte 2: de inwoner heeft ondersteuning nodig bij het voeren van regie over en uitvoering van dagelijkse handelingen en vaardigheden (Wmo 2015 en Jeugdwet) • Ondersteuningsbehoefte 3: de inwoner heeft specialistische/therapeutische ondersteuning nodig (Jeugdwet) • Ondersteuningsbehoefte 4: de inwoner heeft behandeling nodig (Jeugdwet) Per ondersteuningsbehoefte worden verschillende niveaus onderscheiden op basis van kenmerken van de inwoner. De toegang bepaalt in welke ondersteuningsbehoefte (of combinatie van meerdere ondersteuningsbehoeften) het te bereiken resultaat past en bepaalt het niveau. Vervolgens wordt door de toegang een inschatting gemaakt van de omvang en de duur van de ondersteuning. De toegang kan hiervoor afstemming zoeken met de aanbieder. De omvang van de ondersteuning vermenigvuldigd met de prijs bepaalt het budget dat de aanbieder maximaal krijgt voor het bereiken van het resultaat. Naast de ondersteuningsbehoeften kan de toegang er voor kiezen om één of meerdere modules in te zetten.

De modules zijn: • Module ‘Consultatie en Diagnostiek’. Bij de consultatie wordt de aanbieder geconsulteerd met vragen die de toegang heeft over de te behalen resultaten en de in te zetten ondersteuning. Diagnostiek betreft het onafhankelijk in kaart brengen van de problematiek van de inwoner en draagt bij aan de vraagverheldering door de toegang. • Module ‘Wonen en Verblijf’. In het Twents model wordt een onderscheid gemaakt tussen de ondersteuning en het verblijf waarbij het verblijf aanvullend kan worden ingezet op de ondersteuning. • Module ‘Maatregelhulp’. Dit betreft de verplicht ingezette ondersteuning vanuit een maatregel, zoals Jeugdbescherming, Jeugdreclassering en Jeugdzorgplus.

In het Twents model is ook sprake van beschikbaarheidsvoorzieningen. Het betreft voorzieningen die gemeenten beschikbaar willen hebben in de regio (weinig voorkomende hoog specialistische 24-uurs zorg, crisisbedden, het coördinatiepunt spoedhulp). Hiervoor worden afspraken met de betreffende aanbieders gemaakt. De gemeenten onderzoeken hoe de Jeugdhulp beter kan worden verbonden met het onderwijs en welk afspraken hiervoor met scholen en jeugdhulpaanbieders moeten worden gemaakt. Toeleiding naar jeugdhulp

De toeleiding naar jeugdhulp kan op verschillende manieren plaatsvinden. Vrij-toegankelijk In de verordening is onderscheid gemaakt tussen overige (vrijtoegankelijke) en individuele (niet vrij-toegankelijke) voorzieningen op het gebied van jeugdhulp (zie artikel 2, lid 1 en 2). Voor een deel van de hulpvragen zal volstaan kunnen worden met een vrijtoegankelijke voorziening. Hier kunnen de jeugdige en zijn ouders gebruik van maken zonder dat zij daarvoor een verwijzing of een besluit van de gemeente nodig hebben. De jeugdige en zijn ouders kunnen zich voor deze jeugdhulp dus rechtstreeks tot de aanbieder van de vrijtoegankelijke hulp wenden. Toegang jeugdhulp via de gemeente Ook kan een hulpvraag van een jeugdige of zijn ouder(s) binnenkomen bij de gemeente. De beslissing door de gemeente welke zorg een jeugdige of zijn ouder(s) precies nodig heeft, komt vervolgens tot stand in overleg met die jeugdige en zijn ouder(s). In een gesprek tussen een door de gemeente ingezette professional en de jeugdige en zijn ouder(s) zal gekeken worden wat de jeugdige en zijn ouder(s) eventueel zelf of met behulp van hun netwerk kunnen doen aan het probleem. Als aanvullend daarop een voorziening op het gebied van jeugdhulp nodig is, dan zal eerst gekeken worden of dit een vrij-toegankelijke voorziening is of een niet vrij-toegankelijke

voorziening. Is het laatste het geval dan neemt deze professional, namens het college, een besluit en verwijst hij de jeugdige door naar een jeugdhulpaanbieder die in staat is om de betreffende problematiek aan te pakken. De keuze voor een jeugdhulpaanbieder vindt plaats in overleg met de jeugdige en zijn ouder(s). Toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist De Jeugdwet regelt daarnaast dat de jeugdhulp toegankelijk is na een verwijzing door de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist. Na een dergelijke verwijzing staat echter nog niet vast welke specifieke behandelvorm van jeugdhulp (dus bijvoorbeeld welke therapie) een jeugdige of zijn ouder precies nodig heeft. Uitgangspunt is dat een jeugdige op dat moment terecht kan bij een van de jeugdhulpaanbieders die de gemeente heeft ingekocht. In de praktijk zal het de jeugdhulpaanbieder zelf zijn die op basis van zijn professionele autonomie na de verwijzing beoordeelt welke voorziening precies nodig is (de behandelvorm), hoe vaak iemand moet komen (de omvang) en hoe lang (de duur). Bij deze beoordeling dient de jeugdhulpaanbieder zich te houden aan de afspraken die hij daarover met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de contract- of subsidierelatie. De gemeentelijke toegang, artsen en de jeugdhulpaanbieders maken afspraken over hoe zij goed van elkaar op de hoogte zijn van de

doorverwijzing of behandeling van een kind, zodat de integrale benadering rond het kind en het principe van 1 gezin – 1 plan – 1 regie, met name bij multiproblematiek, kan worden geborgd en er geen nieuwe ‘verkokering’ zal plaatsvinden, waarbij professionals niet goed van elkaar weten dat zij bij het gezin betrokken zijn. Daarnaast zal de jeugdhulpaanbieder rekening moeten houden met de regels die de gemeente bij verordening heeft gesteld. Deze verordening regelt welk aanbod van de gemeente alleen via verwijzing of met een besluit van de gemeente toegankelijk is (zie artikel 2). Omdat de gemeente verder geen nadrukkelijke rol speelt bij de toegang via de huisarts, de jeugdarts en de medisch specialist, regelt deze slechts een enkel aspect met betrekking tot het proces (zie artikel 3). Artikel 11 en verder zijn wel van overeenkomstige toepassing. Toegang via de gecertificeerde instelling, de kinderrechter, het openbaar ministerie en de directeur of de selectiefunctionaris van de justitiële jeugdinrichting Als de veiligheid van het kind in het geding is of wanneer de jongere een strafbaar feit heeft gepleegd, is de hulp en ondersteuning niet meer vrijwillig. We spreken dan van hulp in het gedwongen kader. Het gaat onder andere om Jeugdreclassering, Jeugdbescherming en JeugdzorgPlus. Aan de hand van het advies van de Raad voor de Kinderbescherming bepaalt de rechter welke hulp en

ondersteuning nodig is. De Raad voor de Kinderbescherming is verplicht om hierover met de gemeente te overleggen. Ook de gecertificeerde instelling is verplicht om bij de bepaling van de in te zetten jeugdhulp in het kader van een door de rechter opgelegde kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering te overleggen met de gemeente. De gemeente is op haar beurt vervolgens gehouden de jeugdhulp in te zetten die deze partijen nodig achten ter uitvoering van de kinderbeschermingsmaatregel of de jeugdreclassering. Ook hier geldt dat de gecertificeerde instelling in beginsel gebonden is aan de jeugdhulp die de gemeente heeft ingekocht. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening. Toegang via Veilig Thuis Twente (VTT) Ook VTT vormt een toegang tot jeugdhulp. VTT geeft advies over vermoedens en gevallen van huiselijk geweld en kindermishandeling, onderzoekt indien nodig op basis van een melding of er sprake is van kindermishandeling, motiveert zo nodig ouders tot accepteren van jeugdhulp en legt daartoe contacten met de hulpverlening. Deze toegang wordt al in de Jeugdwet zelf geregeld en komt verder dus niet terug in deze verordening. Artikelsgewijs

Algemene bepalingen

Artikel 1Begripsbepalingen In artikel 1 worden de begrippen gedefinieerd die cruciaal zijn voor het begrip van de verordening. De Jeugdwet onderscheidt drie typen voorzieningen. Onder het begrip ‘andere voorziening’ wordt in deze verordening verstaan een voorziening die niet op grond van de Jeugdwet wordt getroffen, maar in het kader van maatschappelijke ondersteuning, onderwijs, werk en inkomen of zorg. Zie ook artikel 2.9, onder b, van de wet. De individuele voorzieningen en overige voorzieningen zijn opgenomen in artikel 2. Hoe individuele voorzieningen verkregen kunnen worden, is nader geregeld in artikel 3 [e.v.]. De definities van ‘gesprek’ en ‘melding’ zijn nodig omdat deze begrippen niet zijn gedefinieerd in de wet en het gebruik hier afwijkt van het normaal spraakgebruik. De melding is het eerste contact van jeugdigen en ouders met het college om aan te geven dat zij behoefte hebben aan jeugdhulp. De melding (artikel 4) is iets anders dan de aanvraag om een individuele voorziening; dit laatste is geregeld in artikel 9. Het gesprek is het mondeling contact bij het onderzoek naar de hulpvraag waarin het college - in de praktijk zal het college deze bevoegdheid mandateren aan deskundigen - met degene die jeugdhulp vraagt zijn gehele situatie bespreekt ten aanzien van de ondervonden problemen en de gevolgen daarvan en de

gewenste resultaten van de te kiezen oplossingen. Het begrip gebruikelijke zorg is overgenomen uit het (voormalige) Besluit zorgaanspraken Awbz. Het begrip is van belang voor de oude Awbz-functies die per 1 januari 2015 overgekomen zijn naar de jeugdwet. Uitgangspunt is dat deze jeugdhulp niet hoeft te worden ingezet voor zover het gebruikelijk is dat partners, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten elkaar deze zorg bieden. Dit is ook tot uitdrukking gebracht in artikel 10, lid 1, onderdeel a van deze verordening. Om in specifieke gevallen te kunnen bepalen of er sprake is van gebruikelijke zorg kan gebruik gemaakt worden van de werkinstructie ‘indicatiestelling voor de Jeugd-GGZ’ van Jeugdzorg Nederland (versie 8.0, d.d. 1 januari 2014). De definitie van ‘pgb’ is opgenomen omdat de afkorting pgb in het spraakgebruik inmiddels meer is ingeburgerd dan voluit ‘persoonsgebonden budget’. Het aantal definities van artikel 1 is beperkt aangezien de wet al een flink aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke definities zijn dan ook niet nogmaals opgenomen in de verordening. Het betreft onder meer definities van centrale begrippen als ‘jeugdhulp’, ‘jeugdige’ en ‘ouder’. In de verordening gebruiken we de begrippen jeugdige en ouder overeenkomstig de Jeugdwet. Indien mogelijk aangeduid algemeen als ‘jeugdigen en

ouders’ en specifiek veelal als ‘de jeugdige of zijn ouders’. Gebruik van ‘of’ impliceert ook de betekenis ‘en’. Met de aanduiding ‘de jeugdige of zijn ouders’ bedoelen we dus: de jeugdige (van bijvoorbeeld 16 jaar of ouder) zelfstandig, de jeugdige met een of beide ouders (in de definitie van artikel 1 van de wet: de gezaghebbend ouder, adoptiefouder, stiefouder of een ander die een jeugdige als behorend tot zijn gezin verzorgt en opvoedt, niet zijnde een pleegouder) (bij een jeugdige tussen de 12 en de 16 jaar), of de ouders namens de jeugdige (bij een jeugdige jonger dan 12 jaar). In artikel 1.1 van de wet is jeugdhulp als volgt gedefinieerd: 1. ondersteuning van en hulp en zorg, niet zijnde preventie, aan jeugdigen en hun ouders bij het verminderen, stabiliseren, behandelen en opheffen van of omgaan met de gevolgen van psychische problemen en stoornissen, psychosociale problemen, gedragsproblemen of een verstandelijke beperking van de jeugdige, opvoedingsproblemen van de ouders of adoptiegerelateerde problemen; 2. het bevorderen van de deelname aan het maatschappelijk verkeer en van het zelfstandig functioneren van jeugdigen met een somatische, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of een psychosociaal probleem en die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, en

3. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke verzorging gericht op het opheffen van een tekort aan zelfredzaamheid bij jeugdigen met een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking of een somatische of psychiatrische aandoening of beperking, die de leeftijd van achttien jaar nog niet hebben bereikt, met dien verstande dat de leeftijdgrens van achttien jaar niet geldt voor jeugdhulp in het kader van jeugdstrafrecht. Ook de Algemene wet bestuursrecht (hierna: Awb) kent een aantal definitiebepalingen die voor deze verordening van belang zijn, zoals: ‘aanvraag’ (artikel 1:3, derde lid, van de Awb) en ‘beschikking’ (artikel 1:2 van de Awb). Artikel 2Vormen van jeugdhulp Dit artikel geeft een nadere uitwerking van de verplichte delegatiebepaling van artikel 2.9, onder a, van de wet, waarin is bepaald dat de gemeente bij verordening regels stelt over de door het college te verlenen individuele voorzieningen en overige (jeugdhulp)voorzieningen. Uit de memorie van toelichting op de wet (Kamerstukken II 2012/13, 33 684, nr. 3) komt naar voren dat de burger recht heeft op een duidelijk beeld van het aanbod van voorzieningen binnen de gemeente. Voor de niet vrij toegankelijke vormen van ondersteuning zal door de gemeente (artikel 4 tot en met 10) of door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts en

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://api1.ibabs.eu/publicdownload.aspx?site=Twenterand&id=86a5ff7e-c186-4db2-8894-86088e8e7457