Spreektekst inspreker

INSPRAAK NIEUWBOUW STEDEKESTRAAT 48, WIJK THERESIA, TILBURG Ellis Pijnenborg Geachte leden van de gemeenteraad, Wij staan hier niet omdat wij tegen woningbouw zijn – integendeel. Wij begrijpen dat er gebouwd moet worden, dat er huizen nodig zijn. Maar hoe kan het, dat dit moet gebeuren ten koste van de mensen die hier al wonen, werken en leven. Wij, de bewoners van Theresia, voelen ons overruled en machteloos tegenover een ontwikkeling die ons thuis ingrijpend zal veranderen. Dit plan raakt niet alleen de leefbaarheid en ruimtelijke kwaliteit van onze wijk. Het raakt ons gevoel van rechtvaardigheid. Het maakt pijnlijk zichtbaar hoe de stem van gewone burgers ondergeschikt wordt gemaakt aan commerciële belangen. Hoe inspraak slechts een formaliteit blijkt en regelgeving aan de kant kan worden geschoven.

1. Wij worden niet gehoord – participatie is een illusie We willen u meenemen in onze ervaring van ‘participatie’, een proces dat mooi klinkt, maar in de praktijk vooral op papier bestaat: ● Terwijl projectontwikkelaar Magis, de gemeente en TBV al sinds 2019 met dit plan bezig waren, hoorden wij, de direct omwonenden, pas eind juni 2023 van de plannen. Dit druist in tegen de belofte van de gemeente om inwoners vroegtijdig te betrekken. ● Toen wij in juli een verzoek indienden voor een gesprek met de gemeente, ondertekend door meer dan 130 bewoners, bleef het stil. Tot in oktober een artikel verscheen in de krant en wij ons recht op inspraak moesten claimen, door óók een artikel te plaatsen. Pas toen werd er met ons gesproken. Dit voelt niet als een open dialoog, maar meer als damage control. ● Met uitzondering van de 2 door Magis georganiseerde informatie-avonden, vonden alle andere gesprekken alleen plaats omdat wij er zelf op aandrongen. ● Onze zorgen over de impact van dit massale project op onze leefomgeving worden steeds weggezet als ‘de nieuwe realiteit’ of ‘een aanvaardbare aanpassing’. Wat betekent dat? Dat wij moeten aannemen wat er besloten wordt, zonder dat dit onderbouwd wordt door regelgeving?

● Wij vroegen om de kans om een alternatief plan te presenteren, met minder woningen en meer rekening houdend met de buurt. Dit werd geweigerd. In plaats daarvan werd ons twee uur gegund om ter plekke een alternatief te schetsen, terwijl architecten, gemeente en projectontwikkelaar hier al bijna vijf jaar aan werken. Meedenken over aanpassingen in de marge ondergraaft ons kernbezwaar tegen de omvang. Weigeren, betekent dat we worden geframed als bewoners die alleen dwarsliggen. Hoe neem je ons dan serieus? Wij voelen ons als bewoners machteloos in een proces dat ons direct raakt. De projectontwikkelaar heeft tijd, geld, juridische expertise en korte lijntjes met de gemeente, waar wij het moeten doen met korte inspraakmomenten. Hoe is dit rechtvaardig?

2. Gemeente, jullie horen ook onze belangen te beschermen Wij begrijpen de druk waaronder de gemeente staat. De woningnood is hoog, de bouwtargets moeten gehaald worden. Maar juist onder druk, is het belangrijk om de juiste keuzes te maken – keuzes die recht doen aan de mensen die je vertegenwoordigt. Want een stad is niet alleen stenen en beton, maar vooral haar inwoners. Wat we hier zien, is dat de belangen van ontwikkelaars zwaarder wegen dan de leefbaarheid van onze wijk. Dat de commerciële winsten voorgaan op de stem van de mensen die hier al wonen. Is dat waar Tilburg voor staat? ● Een kleiner aantal woningen zou passender zijn voor deze wijk. Maar dan gaat Magis niet bouwen. Dus worden de bouwplannen erdoor gedrukt. ● 2026 nadert, het ‘ravijnjaar’ waarin het geld voor gemeenten opdroogt. Moeten wij hier de prijs betalen voor het financiële beleid van Den Haag? Moet onze leefbaarheid wijken voor politieke druk om nu zo veel mogelijk te bouwen? Wij vragen ons af: aan wie behoort deze stad? Aan de mensen die hier hun kinderen laten opgroeien, hun buren helpen, verbonden zijn met hun wijk en die onderhouden? Of aan bedrijven met een winstoogmerk, die komen en gaan, zonder oog voor wat zij achterlaten?

3. Gemeente, toon moed en verantwoordelijkheid Jullie hebben een verantwoordelijkheid. Niet alleen om bouwdoelen te halen, maar ook om rechtvaardig en transparant beleid te voeren. De Omgevingswet vereist een zorgvuldige afweging van belangen, maar op dit moment ervaren wij vooral dat onze belangen er niet echt toe doen. Daarom roepen wij u op om:

● Participatie serieus te nemen. Geef bewoners een echte stem in het proces, betrek ons vroegtijdig en structureel, niet pas als alles al vastligt. ● Participatie moet niet alleen gaan over ‘welke kleur de gevels krijgen’, maar over fundamentele keuzes zoals bouwhoogte, volume, groenvoorzieningen en parkeerdruk. ● Oefen actieve controle uit op de wijze waarop ontwikkelaars participatie uitvoeren. ● Handhaaf uw eigen regelgeving. Zorg ervoor dat de gemeente een betrouwbare overheid is voor haar inwoners. ● Verminder de afhankelijkheid van commerciële partijen, door bij de landelijke politiek druk te zetten op structurele oplossingen, zoals woningbouw door coöperaties en beter grondbeleid.

Conclusie: Bouw een stad mét en vóór haar inwoners Dit gaat niet alleen over Theresia. Dit gaat over de toekomst van Tilburg. Over de vraag of de gemeente een betrouwbare partner is voor haar inwoners. Of deze stad nog van ons is, of overgeleverd wordt aan de hoogste bieder. Wij vragen u om moed en rechtvaardigheid. Durf keuzes te maken die niet alleen in cijfers kloppen, maar ook in menselijkheid. Durf een stad te bouwen waar inwoners een stem én een thuis hebben. Dank u wel.