Bijlage 9l - Spreektekst Karolien van den Akker Gebiedsperspectief Tilburg Noord geanonimiseerd

Geachte raadsleden van de gemeente Tilburg, Mijn naam is Karolien van den Akker, en net als mijn twee voorgangsters woon ik in de Noorderstreek, vierde fase. Ook ik wil graag gebruikmaken van mijn spreekrecht om mijn bezwaar op de bouw van een woontoren toe lichten op de wadi in onze wijk. In aanvulling op mijn buurtgenoten vestig ik graag uw aandacht op een groep die zelf geen stem heeft: onze kinderen. De Noorderstreek is een gemengde wijk en bestaat voor maar liefst 25% uit kinderen en jongeren onder de 16 jaar. Daar bovenop fietst een groot aantal schoolgaande kinderen door onze wijk via het fietspad aan de Morrisonstraat en over de Ellingtonlaan, op weg naar het Cobbenhagen college. Dit brengt me op mijn eerste punt: de verkeersveiligheid. Op dit moment heerst er al binnen en buiten de wijk grote verkeersdrukte en dit leidt regelmatig tot gevaarlijke situaties. Dit geldt met name voor kinderen, die een kwetsbare groep zijn, de verkeersregels vaak niet goed kennen en complexe verkeerssituaties nog niet goed kunnen inschatten. Het toevoegen van een groot aantal nieuwe bewoners betekent dat we de buurt- en schoolkinderen blootstellen aan nog meer gevaarlijke situaties. Mijn tweede punt gaat over het prachtige groene, bos- en park-achtig stukje natuur waarop de hoogbouw is ingetekend (verwijzing film Kaatje).

De kinderen van de wijk maken hier op allerlei manieren gebruik van. Mijn dochter van 3 zoekt er naar insecten, verzamelt eikeltjes, luistert naar de vogels, en vraagt naar de namen van de bomen en struiken die daar groeien. Haar buurjongen van 8 bouwt er samen met andere buurtkinderen hutten van takken en bladeren, en zou anders de hele dag binnen op zijn tablet zitten. Jongeren komen er bijeen; zij zijn te oud voor de speeltuin en er bestaat voor deze groep geen alternatieve plek in de wijk. Kortom: niet alleen voor ons volwassenen, maar zeker ook voor de kinderen van de wijk betreft het stuk groen een essentieel onderdeel van hun dagelijkse leefomgeving. Wetenschappelijk onderzoek ondersteunt dit. Vele studies laten onomstotelijk het belang zien van een groene, bosrijke leefomgeving voor kinderen. Kinderen die opgroeien met minder groen hebben een slechtere fysieke én mentale gezondheid. Een groene leefomgeving nodigt uit tot beweging, buiten zijn en minder schermtijd. Ook zorgt hij voor minder gezondheidsschade door luchtverontreiniging, hitte en geluid – problemen waar we maar al te goed mee bekend zijn. Kinderen die opgroeien in een groene leefomgeving hebben ook een betere concentratie, een beter geheugen en betere leerprestaties.

Een groene leefomgeving heeft daarnaast pedagogische waarde; het creëert meer mogelijkheden voor sociale interactie en riskant spel, wat ten goede komt aan de sociale ontwikkeling, de autonomie en het zelfvertrouwen van kinderen. Zeker in tijden waarin maar liefst 1 op de 3 jongeren mentale problemen heeft en 1 op de 4 jongvolwassenen obesitas, is een groene leefomgeving onontbeerlijk voor jonge en oudere kinderen. Maar: jullie lijken dit soort feiten allang te kennen. In allerlei rapportages, nota’s en akkoorden benadrukt de Gemeente Tilburg de noodzaak van voldoende groen en een aangename leefomgeving voor een gezonde en klimaatbestendige toekomst. Laat het alsjeblieft niet alleen maar bij mooie woorden. En plant dus geen flats op dat ene, cruciale stukje groen in een wijk.