Algemene Beschouwingen PvdD PPN25

Inleiding Voorzitter, Je kunt een probleem niet oplossen met dezelfde denkwijze als die het veroorzaakt heeft. De laatste 2 jaar heeft onze fractie gezien dat college en raad echt vaak de goede richting indenkt om onze gemeente toekomstbestendig te maken. Het probleem echter is dat de status quo met alle beperkingen gehandhaafd blijft. Daardoor blijft men toch deels in symptoombestrijding hangen. In de aanloop naar deze beschouwingen hadden we als fractie een brainstorm waarin ik jullie mee wil nemen. Het systeem In de brainstorm waren we opzoek naar het perfecte dier om als mens bij af te kijken. Om tot de conclusie te komen dat er geen perfect dier is. En eigenlijk dat is prima want niets of niemand is perfect. Wat wel perfect kan zijn is de symbiose van een systeem of collectief. Een bubbel waarin alles vlekkeloos samenwerkt en alles los wellicht geen functie of waarde heeft maar wel nut en waarde heeft voor het grotere geheel. Het jammere is, zo'n ecosysteem kan uit balans raken. Dat ligt dan niet aan het individu maar aan het collectief dat niet is gewend aan onverwachte externe invloeden. We hebben als westerse mens een systeem ontworpen wat eigenlijk niet bij de mens en diens behoeftes past. De huidige inrichting van de maatschappij gaat uit van de negatieve eigenschappen van de mens; agressie, hebzucht, hedonisme, niet te vertrouwen.

Geld, status en macht zijn de belangrijkste drijfveren zo wordt ons geleerd. We hebben onszelf wijs gemaakt dat dit is 'onze ware aard' is. Veel positieve en belangrijke eigenschappen van de mens worden minder gezien zoals behulpzaamheid, naastenliefde, vindingrijkheid en creativiteit. Deze eigenschappen hebben ons veel te bieden maar leveren nauwelijks zichtbare knaken op. Doordat onze systemen en processen gebaseerd zijn op dat negatieve mensbeeld wordt er steeds minder in de basisbehoeften van de mens voorzien. Als je alleen maar hoort over oorlog, geld en ellende is er bijna geen oog meer voor de mooie kant van de mens. Ja er is oorlog, maar er zijn ook heel veel mensen die de slachtoffers helpen. Veel meer dan dat er oorlog voeren. Ja, er is armoede. Maar er zijn ook veel mensen die belangeloos hun geld, spullen en tijd delen. Daarom zouden we meer focus moeten leggen op mededogen en naastenliefde en minder op wat we in geld uit kunnen drukken. Zo doorbreken we de vicieuze cirkel. Basisbehoeften zijn universeel; een dak boven het hoofd, voeding, water, gemeenschap/aansluiting, zingeving. Ons huidige systeem verschaft slechts een deel van de mensen deze behoeften, ten koste van de ander. Terwijl de mens zo eigenlijk niet is. De wolf Weer terug naar de brainstorm. Wat kan de mens, leren van andere dieren om ons systeem weer in balans te brengen. Wij kwamen uit bij de wolf.

Het is bizar dat de wolf zoveel te lijden heeft onder het roodkapje syndroom. Maar misschien is dit ook wel weer logisch. De negatieve eigenschappen van de wolf worden meer belicht dan de positieve. Net als bij de mens.... Eigenlijk is het ecosysteem van de wolf een schoolvoorbeeld van een goed georganiseerde samenleving. Met een duidelijke rolverdeling met ruimte voor

man én vrouw, een leerschool voor de pups, aandacht en zorg voor de zwakkeren van de roedel, de veiligheid is geregeld, er zijn heldere communicatiestrategieën én er wordt samengewerkt met andere diersoorten zoals de raaf met betrekking tot voedsel. Door de manier waarop de roedel is ingericht is het in een groter geheel een circulair systeem. Iets waar wij als mensen een voorbeeld aan kunnen nemen. De kracht van de roedel is de wolf, en de kracht van de wolf is de roedel.