CConstaterende datTeylingen
Koppel je AI →
Document · PDF

Raadsvoorstel Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026

Commissie Welzijn 12 oktober 2026, gemeente TeylingenBij agendapunt: Raadsvoorstel Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 202617.382 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 1 van 2

Raadsvoorstel Besluitvormend Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 aan: | de raad van de gemeente Teylingen zaaknummer: | Z-26-493266 Datum collegevergadering: | 22 september 2026 datum raadsvergadering: | 12 november 2026 agendapunt: | Verordening Jeugdhulp 2027 portefeuillehouder: | Mevr. E. Koek behandelend ambtenaar: | Anneke Abma emailadres: | a.abma@hltsamen.nl programma: | Samenleven Wij stellen voor: 1. | de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 per 1 januari 2027 vast te stellen; 2. | de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 per 1 januari 2027 in te trekken. Inleiding Begin 2026 heeft de gemeenteraad de huidige Verordening Jeugdhulp vastgesteld. Daarbij is afgesproken om ten minste eens per twee jaar te beoordelen of actualisatie of aanscherping van de verordening nodig is. Hoewel deze termijn nog niet is verstreken, is een herziening op dit moment wenselijk vanwege maatschappelijke en beleidsmatige ontwikkelingen. De gemeenten in Holland Rijnland hebben afspraken gemaakt over de toekomst van de jeugdhulp. Deze afspraken vragen om een lokale vertaling. Met de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 sluit Teylingen aan op de Jeugdwet, regionale afspraken en de uitvoeringspraktijk.

De nieuwe regels verduidelijken wanneer de gemeente jeugdhulp inzet, welke eigen verantwoordelijkheid jeugdigen, ouders en hun netwerk hebben en hoe wordt omgegaan met voorliggende voorzieningen en persoonsgebonden budgetten. Tegelijkertijd borgt de verordening passende ondersteuning, een zorgvuldige beoordeling van hulpvragen en rechtsbescherming voor jeugdigen en ouders. Met dit voorstel wordt de gemeenteraad gevraagd de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 vast te stellen en de huidige verordening in te trekken. Hiermee beschikt Teylingen vanaf 1 januari 2027 over een actueel en uitvoerbaar kader voor de toegang tot en inzet van jeugdhulp. Eerder heeft Teylingen al in 2026 diverse lokale beleidskeuzes verwerkt in de verordening. De regionale aanbevelingen sluiten in belangrijke mate aan bij deze eerder door Teylingen ingezette richting. De aanvullende wijzigingen in de verordening 2027 zien met name op een verdere verduidelijking van de uitgangspunten rondom eigen kracht en gebruikelijke hulp, een aanscherping van de toegangs- en afwegingscriteria voor specialistische jeugdhulp en een actualisatie van de regels rondom persoonsgebonden budgetten en kwaliteitseisen voor aanbieders.

Bestaand kader en context De Verordening ondersteunt de hoofdlijnen van de Hervormingsagenda Jeugd, het Toekomstscenario Kind en Gezinsbescherming en de regionale Taskforce Jeugdhulp (Afbakening Reikwijdte Jeugdhulpplicht). Om deze landelijke en regionale afspraken te realiseren is een herziening en aanscherping van de huidige regelgeving noodzakelijk. Beoogd effect Met deze herziening van de verordening wordt invulling gegeven aan de verantwoordelijk heid van de gemeente om passende, doelmatige en toekomstbestendige jeugdhulp te organiseren, in lijn met de Jeugdwet en de lokale beleidsdoelstellingen. De gemeente wil jeugdigen die dat nodig hebben tijdig passende jeugdhulp bieden. Om te kunnen zorgen dat de kinderen die dit het meest nodig hebben, deze jeugdhulp ont vangen moeten we moeilijke keuzes maken over wie welke hulp ontvangt. Daarom vertaalt zij regionale afspraken en landelijke ontwikkelingen over de afbakening van de jeugdhulpplicht naar duidelijke lokale regels. Argumenten 1. Vaststellen Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 1.1 De gemeenteraad stelt de verordening vast Art. 2.9 van de Jeugdwet verplicht gemeenten tot het vaststellen van een verordening waarin de toegang, toewijzing en voorwaarden voor jeugdhulp worden geregeld.

De verordening vormt daarmee een kaderstellend instrument dat de gemeenteraad in staat stelt richting te geven aan lokaal jeugdbeleid en uitvoering. 1.2 Regionale en landelijke afspraken worden lokaal uitgewerkt Regionale afspraken en landelijke ontwikkelingen vragen om een actualisering van de lokale Verordening jeugdhulp. 1.3 De verordening biedt duidelijkheid over verantwoordelijkheden Hiermee wordt duidelijker wanneer jeugdhulp wordt ingezet en welke ondersteuning van ouders, het netwerk, onderwijs, andere voorzieningen en de gemeente mag worden verwacht. 1.4 De verordening ondersteunt een rechtmatige en doelmatige uitvoering De nieuwe kaders helpen om jeugdhulp passend, rechtmatig en doelmatig in te zetten. Kanttekeningen 1. Vaststellen Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 1.1 Effecten zijn afhankelijk van de uitvoering De beoogde effecten worden pas zichtbaar wanneer de nieuwe regels consequent worden toegepast. Daarom worden de wijzigingen ten opzichte van de Verordening Jeugdhulp 2026 samen met het sociaal team in de uitvoering doorgevoerd. 1.2 De nieuwe afweging vraagt om duidelijke communicatie De verordening wordt vastgesteld, maar niet iedere hulpvraag leidt voortaan tot specialistische jeugdhulp. Daarom informeert Voor ieder 1 inwoners met een (nieuwe) hulpvraag duidelijk over de nieuwe afwegingen en verantwoordelijkheden.

1.3 Het succes hangt mede af van voorliggende voorzieningen De verordening wordt vastgesteld, maar een groter beroep op ouders, het sociale netwerk en voorliggende voorzieningen vraagt ook inzet van scholen, huisartsen en maatschappelijke organisatie. Financiële consequenties Het vaststellen van de Verordening en de Nadere regels brengt op zichzelf geen extra kosten met zich mee. Met deze verordening wordt geregeld dat we gaan werken met het afgeven van beschikkingen. Dit betreft een wettelijke taak op grond van de Jeugdwet. In regionaal verband zijn hierover afspraken gemaakt binnen de taskforce. Vooruitlopend op deze ontwikkeling is budget gereserveerd voor de uitvoering van deze nieuwe taken. De werkzaamheden die samenhangen met het afgeven van beschikkingen en het voeren van casusregie vragen om extra formatie. De exacte omvang hiervan is op dit moment nog niet bekend, omdat regionaal nog wordt gewerkt aan de verdere uitwerking van de taken in een implementatieplan. Voor Teylingen is vanaf 2027 een structureel budget van € 287.000 opgenomen in de beg roting voor lokale investeringen die voortkomen uit de Taskforce, zoals werken met besch ikkingen en casusregie. Zodra de definitieve invulling van de taken en de daarmee samenhangende kosten bekend zijn, wordt een nadere financiële uitwerking aan de raad voorgelegd.

Eventuele aanvullende budgettaire gevolgen worden daarbij ter besluitvorming aangeboden. Juridisch kader Gelet op de artikelen 2.9, 2.10, 2.11 en 8.1.1, lid 3, van de Jeugdwet. Aanpak, uitvoering en participatie In voorbereiding op het aanpassen van de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 en de Nadere regels Jeugdhulp Teylingen 2027 zijn verschillende partijen betrokken. De gemeente heeft gesprekken gevoerd met het Sociaal Team (Voor Ieder 1) en informatie opgehaald bij huisartsen. De Adviesraad Sociaal Domein is gevraagd aandachtspunten en aanbevelingen mee te geven. Deze input is betrokken bij de uitwerking van de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027. Daarnaast is de lokale uitwerking gespiegeld aan de verordeningen van samenwerkende gemeenten, waaronder Noordwijk. Voor de ontwikkeling van de nieuwe regelgeving is gebruikgemaakt van regionale en landelijke kaders, waaronder de Herijking regiovisie Holland Rijnland en de Afbakening Reikwijdte Jeugdhulpplicht Holland Rijnland en het Afwegingskader Gebruikelijke Hulp Jeugdwet. Duurzaamheid Dit voorstel draagt bij aan het welzijn van inwoners en een duurzame inzet van het beschikbare jeugdhulp budget. Hillegom-Lisse-Teylingen (HLT) Dit voorstel ligt voor bij de gemeente Teylingen. Gelijkluidende voorstellen liggen op 26 november voor in de raad van gemeente Lisse en op 10 december in de raad van gemeente Hillegom.

Urgentie Het is van belang dat er een besluit genomen wordt, zodat de Verordening Jeugdhulp 2027 in werking kan treden per 1-1-2027. Op deze wijze houden we ons aan de gemaakte afspraken in de regio Holland Rijnland. Evaluatie Beleidsmedewerkers hebben met regelmaat contact met de uitvoering en de inkoop om het beleid in de praktijk te monitoren. De eventuele verandering in het gebruik van jeugdhulp wordt gemonitord door middel van de kwartaalrapportages van Voor ieder 1 en het data Dashboard en rapportages vanuit de Service Organisatie Zorg (SOZ). Bijlagen en achtergrondinformatie 1. Was-wordt lijst 2027 2. Afbakening Reikwijdte Jeugdhulpplicht – Wijzigingspakket Namens het college van Teylingen, Dhr. Jeroen F.A. Tomassen Dhr. F. Rijkaart Secretaris Burgemeester Raadsbesluit De raad van de gemeente Teylingen, gelezen het voorstel van het college van 22 september 2026 met als onderwerp Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 gelet op de behandeling in de raadscommissie- en raadsvergadering, gelet op artikelen 2.9, 2.10, 2.11 en 8.1.1, lid 3, van de Jeugdwet, Besluit: 1. de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 per 1 januari 2027 vast te stellen; 2. de Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 per 1 januari 2027 in te trekken. Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen Artikel 1.1 Begripsbepaling 1.

In deze verordening wordt verstaan onder: a. Algemene voorziening: Een vrij toegankelijke voorziening. Het is een voorziening op basis van de Jeugdwet, die voor elke jeugdige beschikbaar is. Er is geen of een beperkte toegangsbeoordeling; b. College: college van burgemeester en wethouders van de gemeente Teylingen; c. Dienstomschrijving: de beschrijving van een inspanningsgerichte jeugdhulpdienst, opgenomen in het document Dienstomschrijvingen Jeugdhulp Holland Rijnland, dan wel de daarvoor in de plaats tredende versie, zoals deze van tijd tot tijd door Holland Rijnland wordt vastgesteld. d. Gebruikelijke hulp: gebruikelijke hulp is de normale, dagelijkse zorg die partners, ouders, inwonende kinderen of andere huisgenoten geacht worden elkaar onderling te bieden; e. Individuele voorziening: een specialistische jeugdhulpvoorziening die door het college wordt toegekend en verstrekt aan de in de gemeente Teylingenwoonachtige jeugdige en/of ouder na een toegangsbeoordeling. Een individuele voorziening kan in natura of als persoonsgebonden budget (PGB) worden verstrekt; f. Integraal arrangeren: de methodiek waarbij professionals vanuit het onderwijs en het Sociaal team gezamenlijk bedenken, maken en uitvoeren van één maatwerkoplossing voor een jeugdige; g.

Jeugdhulpaanbieder: persoon of organisatie die beroepsmatig jeugdhulp verleent en daartoe met de gemeente een financiële relatie heeft, in de zin van een contract, subsidie of via een PGB van een cliënt. h. Jeugdhulplocatie: een locatie waar jeugdhulp geboden wordt zoals dagbesteding, dagbehandeling of een instelling voor jeugd-ggz; i. Jeugdhulpvervoer: een vervoersvoorziening om vervoer van en naar een jeugdhulplocatie mogelijk te maken; j. Jeugdhulp op school: Jeugdhulp op school betreft een aanbod van jeugdhulp aan leerlingen door een gecontracteerde jeugdhulpaanbieder die aan de gestelde eisen voldoet en die in principe alle jeugdhulpvragen voor individuele begeleiding binnen de school opvangt; k. Mantelzorg: hulp ten behoeve van zelfredzaamheid, participatie, beschermd wonen, opvang, jeugdhulp, het opvoeden en opgroeien van jeugdigen en zorg en overige diensten als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, die rechtstreeks voortvloeit uit een tussen personen bestaande sociale relatie en die niet wordt verleend in het kader van een hulpverlenend beroep en zonder kosten wordt verleend; l. Ondersteuningsplan: ook wel genoemd gezinsplan of familiegroepsplan als bedoeld in artikel 1.1 van de Jeugdwet; m.

Ondersteuningsvraag: behoefte van een jeugdige of een ouder aan jeugdhulp in verband met opgroei- en opvoedingsproblemen, psychische problemen, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperkingen en stoornissen, als bedoeld in artikel 2.3, eerste lid, van de Jeugdwet; n. Ouders: opvoeder(s) of verzorger(s) van de jeugdige; o. Persoonsgebonden Budget (PGB): persoonsgebonden budget als bedoeld in artikel 8.1.1 van de Jeugdwet, zijnde een door het college verstrekt budget aan een jeugdige of zijn ouders, dat hen in staat stelt de jeugdhulp die in de vorm van een voorziening is toegekend van derden te betrekken; p. PGB-budgetplan: het PGB-budgetplan is een verplicht onderdeel van het gezinsplan bij de aanvraag van een persoonsgebonden budget. Hierin beschrijft de zorgvrager de persoonlijke, specifieke, persoonsgebonden jeugdhulp die beoogd wordt. De kosten van deze jeugdhulp moeten inzichtelijk zijn in het PGB- budgetplan; q. PGB-vaardigheid: de vaardigheid van de aanvrager om te voldoen aan de verantwoordelijkheden en verplichtingen die horen bij het beheren van een PGB; r.

Professionele ondersteuning: ondersteuning geleverd door een MBO/HBO of WO- opgeleid persoon met algemene deskundigheid en brede kennis van jeugdhulp en die beschikt over een geldige registratie in het Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ) dan wel een geldige registratie in het BIG-register als bedoeld in artikel 3 van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg, passend bij de aard en zwaarte van de verleende hulp. De jeugdhulpaanbieder waarvoor de persoon werkzaam is of Zelfstandige Zonder Personeel (ZZP’er) staat ingeschreven bij de Kamer van Koophandel. Er wordt gebruik gemaakt van de norm ‘verantwoorde werktoedeling’ voor het selecteren van de juiste professional; s. School: een instelling met een BRIN-nummer waar basis-, speciaal-, speciaal basis-, voortgezet-, of speciaal voortgezet onderwijs wordt verzorgd; t. Sociaal team: multidisciplinair team bestaande uit sociaal professionals die zorg en ondersteuning bieden aan alle inwoners van Teylingen en die de toeleiding verzorgen naar algemene en individuele voorzieningen; u. Sociaal netwerk: personen uit de huiselijke kring of andere personen met wie de cliënt een sociale relatie onderhoudt; v.

Voorliggende voorziening: een voorziening buiten het kader van de Jeugdwet op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning of werk en inkomen, waarop de jeugdige of zijn ouder(s) een beroep kan of kunnen doen; w. Wet langdurige zorg (Wlz): de Wet langdurige zorg is er voor jeugdigen en volwassenen die blijvend behoefte hebben aan permanent toezicht of 24 uur per dag zorg in de nabijheid als gevolg van een somatische aandoening of beperking, een psychische stoornis of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke handicap; x. Zorgverzekeringswet (Zvw): In de Zvw is bepaald dat jeugdigen aanspraak hebben op “verpleging en verzorging zoals verpleegkundigen die plegen te bieden wanneer zij behoefte hebben aan geneeskundige zorg of een hoog risico daarop”. Deze zorg maakt onderdeel uit van het basispakket van verzekerden; y. Zorg in natura: zorg die door het college rechtstreeks is ingekocht bij de jeugdhulpaanbieder; z. Zorgovereenkomst: een zorgovereenkomst is een contract tussen de zorgverlener en de budgethouder bij een persoonsgebonden budget. De budgethouder moet met elke zorgverlener een zorgovereenkomst afsluiten. In de zorgovereenkomst staan de afspraken over de zorg, de werktijden en de vergoeding. Hoofdstuk 2. Gebruikelijke hulp, algemene- en voorliggende voorzieningen Artikel 2.1 Beoordeling (boven) gebruikelijke hulp en eigen kracht 1.

Jeugdigen en/of ouder(s) komen in aanmerking voor een individuele voorziening als zij zelf geen oplossing kunnen vinden voor de hulpvraag binnen hun eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen (eigen kracht). Hieronder wordt in ieder geval verstaan: a. gebruikelijke hulp van ouders en/of andere verzorgers of opvoeders b. boven gebruikelijke hulp van ouders, voor zover: i. zij beschikbaar en in staat zijn de noodzakelijke hulp te bieden; ii. dit niet leidt tot (dreigende) overbelasting; iii. het bieden van deze hulp niet leidt tot financiële problemen binnen het gezin; c. de ondersteuning vanuit het sociale netwerk, gebaseerd op vrijwilligheid; d. het aanspreken van een aanvullende zorgverzekering die is afgesloten. 2. Bij de beoordeling van de ondersteuningsvraag, wordt er in eerste instantie gekeken naar of de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en/of de ouders, eventueel met steun van het sociaal netwerk, toereikend zijn om zelf de gevraagde jeugdhulp te bieden. Bij de beoordeling van de ondersteuningsvraag worden de volgende punten afgewogen: a. de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; b. de duur daarvan; c. de mogelijkheden van de jeugdige of zijn ouders; d. de draagkracht en de belastbaarheid van de ouders; e. de samenstelling van het gezin en de woonsituatie; f.

de mogelijkheden en de bereidheid van het sociale netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen; g. bij gescheiden ouders, zijn beide ouders verantwoordelijk voor het bieden van ondersteuning. Deze elementen vormen samen de eigen kracht van het gezin. 3. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de benodigde hulp uitgaat boven de hulp die een jeugdige van dezelfde leeftijd zonder ziekte, aandoening, beperking of andere problematiek nodig heeft. Het college houdt hierbij rekening met de volgende factoren: a. de leeftijd van de jeugdige b. de mate van hulp bij activiteiten en handelingen, de mate van toezicht en de mate van begeleiding/stimulans die een jeugdige van die leeftijd nodig heeft c. de aard en de duur van de hulp en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige d. de mate van planbaarheid van de hulp e. de behoeften en mogelijkheden van de jeugdige 4. Om vast te stellen of sprake is van gebruikelijke hulp beoordeelt het college of de hulpvraag behoort tot de opvoedingsopgaven en/of normale uitdagingen zoals omschreven door het Nederlands Jeugdinstituut. Indien dit het geval is worden voldoende eigen mogelijkheden en probleemoplossend vermogen in beginsel geacht aanwezig te zijn, tenzij uit het onderzoek blijkt dat gelet op de individuele omstandigheden ondersteuning noodzakelijk is. 5.

Als er sprake is van gebruikelijke hulp verstrekt het college geen individuele voorziening tot jeugdhulp. Hierop kan (tijdelijk) een uitzondering worden gemaakt als de ouders door (dreigende) overbelasting de gebruikelijke hulp niet kunnen bieden. Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp voor de jeugdige. 6. Gaat het om hulp die de gebruikelijke hulp overstijgt, zijn de ouders in eerste instantie nog steeds verantwoordelijk voor het bieden van deze bovengebruikelijke hulp. Het college beoordeelt dan of van ouders verwacht mag worden dat ze deze hulp bieden, zoals in lid 1 staat weergegeven. Het college maakt hierbij onderscheid tussen kortdurende en langdurende situaties: a. Kortdurend: er is uitzicht op herstel van het (gezondheids-)probleem en de daarmee samenhangende zelfredzaamheid van de jeugdige. Het gaat hierbij over een aaneengesloten éénmalige periode van maximaal drie maanden in één kalenderjaar. b. Langdurend: het gaat om chronische situaties waarbij naar verwachting de jeugdhulp langer dan drie maanden nodig is of voor meerdere periodes van drie maanden in één kalenderjaar. 7. Het college verwacht van ouders dat zij in kortdurende situaties de bovengebruikelijke hulp bieden, tenzij dit gelet op de aard van de hulp niet kan worden verwacht of de ouders door (dreigende) overbelasting de hulp niet kunnen bieden.

Er moet dan wel een verband zijn tussen de (dreigende) overbelasting en de hulp aan de jeugdige. 8. Bij de beoordeling in langdurige situaties houdt het college rekening met de volgende factoren: a. de hulpvraag en de benodigde ondersteuningsintensiteit van de jeugdige; b. de mate van planbaarheid van de hulp; c. het lichamelijk en geestelijk welzijn van de ouders; d. de manier van omgaan van ouders met de problemen van de jeugdige; e. de gevolgen van de situatie voor het welzijn en de ontwikkeling van eventuele broers en zussen; f. vaardigheden van de ouders om zelf hulp te bieden (bijvoorbeeld een verpleegachtergrond); g. of er sprake is van problematiek bij de ouders, zoals relationele problemen of schulden; h. welke verplichtingen de ouders hebben, bijvoorbeeld voor werk en sociale verplichtingen; i. het belang van ouders om een inkomen uit arbeid te krijgen en het eventueel ontstaan van financiële problemen; j. de woonsituatie; k. de samenstelling van het gezin en de relatie tussen de gezinsleden (bijvoorbeeld of er sprake is van een wettelijke stiefouder of niet); l. is er een sociaal netwerk en zo ja, wat zijn de mogelijkheden en de bereidheid van het sociaal netwerk om de jeugdige of zijn ouders te ondersteunen; m. overige individuele omstandigheden die door jeugdige en ouders wordt ingebracht; 9.

Als bovengenoemde factoren niet leiden tot problemen bij het kunnen verlenen van de hulp door de ouders, bij de beschikbaarheid van de ouders voor het verlenen van de hulp, bij de belasting van de ouders en bij de financiële situatie van de ouders wordt van hen verwacht dat zij de bovengebruikelijke hulp (eventueel deels) verlenen. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 10. Bij (dreigende) overbelasting geldt nog het volgende: a. Er moet een verband zijn tussen de overbelasting en de hulp aan de jeugdige; b. Als de overbelasting ziet op spanningen door het werk (bijvoorbeeld door te veel uren werken of stress) of door andere factoren buiten de hulp van de jeugdige om, moet de ouder eerst een oplossing zoeken in de oorzaak van die spanningen; c. Bij een aanvraag voor een individuele voorziening tot jeugdhulp bekijkt het college wat wordt gedaan om die spanningen te verminderen; d. Als de (dreigende) overbelasting kan worden verminderd door het herinrichten van het werk of andere sociale/maatschappelijke activiteiten wordt dit eerst van de ouder verwacht; e. Het verlenen van hulp aan je kind gaat voor op sociale/maatschappelijke activiteiten; f. Een PGB voor het verlenen van hulp aan een jeugdige door een ouder wordt beëindigd als er sprake is van overbelasting.

Wanneer sprake is van (dreigende) overbelasting van ouders of het sociaal netwerk, is het uitgangspunt dat ondersteuning (gedeeltelijk) door een andere zorgverlener wordt geboden. 11. Als ouders een beroep kunnen doen op het sociale netwerk voor het bieden van ondersteuning bij de benodigde hulp aan de jeugdige wordt van hen verwacht dat ze hier gebruik van maken. De ondersteuning die het sociale netwerk biedt, valt onder de eigen kracht. Het college verstrekt hiervoor geen individuele voorziening tot jeugdhulp. 12. Als de jeugdige en/of de ouders een aanvullende zorgverzekering hebben die de benodigde hulp (deels) vergoedt, wordt van ouders verwacht dat zij deze aanspreken. Het college verstrekt dan geen individuele voorziening tot jeugdhulp of alleen een aanvullende voorziening voor het gedeelte dat niet wordt vergoed. Artikel 2.2 Algemene voorzieningen 1. De volgende algemene voorzieningen zijn beschikbaar: a. Jeugdgezondheidszorg; b. Informatie, training en advies op het gebied van opvoeden en opgroeien; c. Kortdurende pedagogische ondersteuning; d. Aanbod van jeugdhulp geboden door het Sociaal wijkteam; e. Oudercontact- en ontmoetingsmomenten; f. Jeugd- en Jongerenwerk; g. Jeugdhulp op school in het gespecialiseerd onderwijs h. Reguliere sport- en vrijetijdsvoorzieningen; i. Jeugd- en gezinsondersteuning vanuit het Sociaal team; j.

Weerbaarheidstraining en faalangsttraining; k. Bondgenoten/lotgenoten contact; l. Kinderopvang en/of Buiten Schoolse Opvang; m. Mantelzorgondersteuning; n. Respijtzorg; o. Ondersteuning bij scheiding; p. Eerstelijnszorg, zoals huisartsenzorg; q. Praktijkondersteuner Huisartsen Jeugd (POH Jeugd). 2. Het college kan in nadere regels vaststellen welke algemene voorzieningen concreet op basis van lid 1 beschikbaar zijn en toelichten wat deze inhouden. Artikel 2.3 Voorliggende voorzieningen 1. Het college verstrekt geen voorziening voor jeugdhulp als er: a. Met betrekking tot de problematiek een recht bestaat op zorg op grond van de Wet langdurige zorg, de Beginselenwet justitiële jeugdinrichtingen, de Zorgverzekeringswet of op grond van een andere wettelijke bepaling, met uitzondering van een maatwerkvoorziening inhoudende begeleiding als bedoeld in artikel 1.1.1, van de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; of b. Gegronde redenen zijn voor het college om aan te nemen dat de jeugdige in aanmerking kan komen voor zorg op grond van de Wet langdurige zorg en de jeugdige of zijn wettelijke vertegenwoordiger weigert mee te werken aan het verkrijgen van een besluit daarover; c. Een algemene voorziening of andere vrij toegankelijke voorziening beschikbaar is die naar het oordeel van het college passend en toereikend is om de hulpvraag te beantwoorden; 2.

Als er meerdere oorzaken ten grondslag liggen aan de betreffende problematiek en daardoor zowel een vorm van zorg, op grond van een recht op zorg als bedoeld bij of krachtens de Wet langdurige zorg of een zorgverzekering als bedoeld in de Zorgverzekeringswet, als een soortgelijke voorziening op grond van de Jeugdwet kan worden verkregen, is het college gehouden deze voorziening op grond van de Jeugdwet te treffen. 3. De jeugdige of zijn ouder(s) worden verwezen naar de instantie waar een aanvraag voor een voorziening op basis van de voornoemde wetten kan worden behandeld. Artikel 2.4 Afstemming met voorliggende voorzieningen en andere vormen van hulp en ondersteuning. 1. Het college stemt de jeugdhulp waaraan een jeugdige of een ouder behoefte heeft, ten minste af op het aanbod van activiteiten, diensten of middelen op grond van: a. de Leerplichtwet; b. de Participatiewet; c. de Wet gemeentelijke schuldhulpverlening; d. de Wet Inburgering 2021; e. de Wet kinderopvang; f. de Wet langdurige zorg; g. de Wet maatschappelijke ondersteuning 2015; h. de Wet passend onderwijs; i. de Wet publieke gezondheid; j. de Wet tijdelijk huisverbod; k. de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg; en l.

de Zorgverzekeringswet, zodat deze zoveel mogelijk op elkaar aansluiten en ondersteunt de jeugdige en zijn ouder(s) actief bij het verkrijgen van toegang tot de andere voorziening(en) of bij behoud van de continuïteit van de zorg op grond van de benodigde zorg. 2. De afgestemde jeugdhulp wordt zodanig ingezet dat dit leidt tot: a. het opheffen van een situatie die voor een jeugdige of een ouder of diens omgeving levensbedreigend is, of met grote waarschijnlijkheid leidt tot ernstige gezondheidsschade; b. stabilisatie van een crisissituatie, anders dan bedoeld onder a; c. een voldoende mate van duurzame zelfredzaamheid van een jeugdige of een ouder, voor zover dat binnen het vermogen ligt. 3. Als er voor de betreffende problematiek zowel zorg uit de Wet passend onderwijs als de Jeugdwet kan worden verkregen, dan past het college de methode ‘integraal arrangeren’ toe. 4. Het college weegt bij de afstemming van de jeugdhulp de volgende aspecten mee: a. de behoefte aan hulp en ondersteuning van een jeugdige of een ouder; b. de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van een jeugdige of een ouder zoals bedoeld in artikel 2.1 en de mogelijkheden van het sociale netwerk; c. welke volgorde van inzet van hulp en ondersteuning naar verwachting het meeste effect sorteert en in hoeverre hulp en ondersteuning gelijktijdig kan of moet worden ingezet; d.

welke hulp en ondersteuning leidt tot de minste maatschappelijke kosten op lange termijn. e. de in te zetten hulp en ondersteuning, gelet op reeds ingezette zorg en ondersteuning, passend, proportioneel en doelmatig is. 5. Als een jeugdige of een ouder of wettelijk vertegenwoordiger weigert mee te werken aan ondersteuning als bedoeld in het eerste lid, kan het college het onderzoek beëindigen en een individuele voorziening weigeren. Hoofdstuk 3. Sociaal team en toegang tot individuele voorzieningen Artikel 3.1 Toegang tot hulp 1. Iedere jeugdige en/of ouder(s) woonachtig in de gemeente Teylingen met een ondersteuningsvraag kan zich wenden tot: a. Het Sociaal team; b. Een bevoegde professional zoals een huisarts, medisch specialist of jeugdarts. 2. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen en/of ouder(s) een beroep kunnen doen op kosteloze, onafhankelijke cliëntondersteuning, waarbij het belang van de cliënt uitgangspunt is en wijst de jeugdige en/ of ouders op de mogelijkheid gebruik te maken van kosteloze, onafhankelijke cliëntondersteuning. 3. Bij de inzet en uitvoering van jeugdhulp hanteert het college de door Holland Rijnland vastgestelde dienstomschrijvingen. Artikel 3.2 Toegang tot hulp via het medisch domein 1. Het college draagt zorg voor de inzet van jeugdhulp na verwijzing door de huisarts, medisch specialist of jeugdarts. 2.

De huisarts, medisch specialist of jeugdarts verwijst in beginsel naar jeugdhulpaanbieders waarmee de gemeente een contract- of subsidierelatie heeft. 3. Indien een huisarts, medisch specialist of jeugdarts verwijst naar een aanbieder waarmee de gemeente geen contract- of subsidierelatie heeft, vragen de jeugdige en/of zijn ouders het college om een besluit over de vergoeding van de jeugdhulp. 4. Een verwijzing door een huisarts, medisch specialist of jeugdarts strekt zich niet uit tot de verstrekking van een persoonsgebonden budget. Het college beslist over de verstrekking van een persoonsgebonden budget. 5. Jeugdhulp die na een verwijzing als bedoeld in het eerste lid wordt verleend door een aanbieder die geen contract- of subsidierelatie met de gemeente heeft, komt – behoudens verstrekking van een persoonsgebonden budget – niet voor vergoeding door de gemeente in aanmerking, indien het college soortgelijke jeugdhulp kan laten leveren door een gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieder. 6. Indien er geen passend gecontracteerd aanbod beschikbaar is, volgt het college de verwijzing naar een niet gecontracteerde aanbieder. 7.

Als de jeugdhulpaanbieder na een verwijzing beoordeelt welke specifieke vorm van jeugdhulp nodig is en/of wat de omvang en de duur van de jeugdhulp is, houdt hij zich daarbij aan de regels in deze verordening en de afspraken die hij met de gemeente heeft gemaakt in het kader van de dienstomschrijving 8. De huisarts, medisch specialist of jeugdarts kan, met toestemming van de jeugdige en/of diens ouders de hulpvraag voor consultatie voorleggen aan het Sociaal team. Artikel 3.3 Toegang tot hulp via het Sociaal team 1. Het college draagt zorg voor een Sociaal team. 2. Het Sociaal team biedt integrale ondersteuning en hulp aan jeugdigen en volwassenen door, zo nodig, professionals uit verschillende leefdomeinen in een gezamenlijke aanpak bij elkaar te brengen die werken volgens het principe één huishouden, één plan. 3. Voor jeugdhulpvragen biedt het Sociaal team consultatie, advies, basis jeugdhulpverlening en zorgcoördinatie bij inzet van specialistische jeugdhulp. Daarnaast is er preventief (groepsgericht) trainingsaanbod. 4. De daartoe door het college gemandateerde jeugdhulpverlener van het Sociaal team biedt toegang tot individuele voorzieningen. Artikel 3.4 Voorleggen en behandeling ondersteuningsvraag door Sociaal team 1.

Als een ondersteuningsvraag is gesteld aan het Sociaal team, vindt in navolging daarvan een gesprek plaats tussen de jeugdige en/of de ouders en het Sociaal team. 2. Het Sociaal team informeert de jeugdige en/of de ouders over de gang van zaken bij het gesprek, hun rechten en plichten en de vervolgprocedure. 3. De jeugdige en/of de ouders verstrekken desgevraagd aan het Sociaal team voor of tijdens het gesprek alle gegevens, die naar het oordeel van het Sociaal team voor het onderzoek nodig zijn. 4. Het Sociaal team verzamelt in overleg met de jeugdige en/of de ouders de noodzakelijke en toegankelijke gegevens over de jeugdige en zijn situatie. 5. Het Sociaal team stelt in een of meerdere gesprek(ken) samen met de jeugdige en/of zijn ouders vast: a. Wat de ondersteuningsvraag is met daarbij specifiek aandacht voor de gezinssituatie op de verschillende leefgebieden, dit vormt de basis van de integrale werkwijze; b. Wat de opgroei- en opvoedingsproblemen stoornissen en psychische problematiek zijn met daarbij specifiek aandacht voor de beoogde resultaten van de ondersteuning; c. Of ondersteuning nodig is rekening houdend met leeftijd en ontwikkelingsniveau, met daarbij specifiek aandacht voor de aard en omvang van de ondersteuning. d. Of de zorg in natura of via een PGB verstrekt wordt. e.

Op welke wijze de ondersteuning wordt afgestemd met andere voorzieningen op het gebied van zorg, onderwijs, maatschappelijke ondersteuning, wonen of werk en inkomen; f. Wanneer meerdere organisaties of hulpverleners betrokken zijn bij een jeugdige en/of gezin, wordt afgesproken wie er regie voert en wie het vaste aanspreekpunt is voor het gezin; g. Wanneer en hoe wordt geëvalueerd of aan de ondersteuningsvraag is voldaan of de ingezette jeugdhulp gewijzigd dient te worden. 6. Het Sociaal team en de jeugdige en/of de ouders leggen de zaken genoemd in het vijfde lid en artikel 3.5 vast in een ondersteuningsplan dat door het Sociaal team met de jeugdige en/of de ouders wordt besproken. Er wordt op dat moment afgesproken en vastgelegd hoe het plan tot uitvoering komt. 7. Het ondersteuningsplan genoemd in lid 6 dient ondertekend te worden door het Sociaal team en de jeugdige en/of de ouders voordat sprake is van een aanvraag zoals genoemd in artikel 3.6. Artikel 3.5 Toegangsbeoordeling individuele voorziening 1. Bij de beoordeling van de ondersteuningsvraag, wordt er in eerste instantie gekeken naar of de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de jeugdige en/of de ouders, eventueel met steun van het sociaal netwerk, toereikend zijn om zelf de gevraagde jeugdhulp te bieden.

Bij de beoordeling van de ondersteuningsvraag worden de punten afgewogen zoals beschreven onder artikel 2.1. 2. Er kan geen gebruik worden gemaakt van een individuele voorziening indien: a. gebruik gemaakt kan worden van een algemene of voorliggende voorziening (zoals beschreven in artikel 2.2 en 2.3; b. behandeling van uiteenlopende problematiek van ouders en/of het gezinssysteem prioriteit behoeft alvorens (individuele) jeugdhulp zinvol is. Te denken valt aan maatschappelijke, psychische, relationele of financiële problematiek. Op dat moment zijn de zorgverzekeringswet en/of schuldhulpverlening en/of de Wmo voorliggend; c. er sprake is van een maatwerkvoorziening voor opvang vanuit de Wmo of indien jeugdige met ouder(s) meekomen als een ouder de thuissituatie moet verlaten, vanwege bijvoorbeeld huiselijk geweld, mishandeling of huisuitzetting; d. een oplossing gevonden kan worden in het benutten van mogelijkheden in het kader van Arbeidsrecht of andere regelingen, zoals bijzonder of buitengewoon verlof; e. er twijfels zijn over de effectiviteit van de voorziening of de jeugdhulp niet voldoende bijdraagt aan het bevorderen van de ontwikkeling, de veiligheid of de zelfredzaamheid van het individu; f. de jeugdhulp niet bijdraagt aan acceptatie en omgang met de ontstane situatie en/of normalisering daarvan; g.

er geen rekening wordt gehouden met het (toekomst)perspectief van de jeugdige. 3. Een individuele voorziening wordt alleen toegekend als de verwijzer naar aanleiding van de beoordelingscriteria omschreven in lid 1 en 2 tot de conclusie komt dat een individuele voorziening noodzakelijk, rechtmatig en effectief is. 4. In de afweging wordt meegenomen welke volgorde van inzet van hulp en ondersteuning naar verwachting het meeste effect sorteert en in hoeverre hulp en ondersteuning gelijktijdig kan of moet worden ingezet. Artikel 3.6 Toekennen individuele voorziening 1. Het college besluit over toekenning van een individuele voorziening. Als aanvraag wordt aangemerkt het ondertekende ondersteuningsplan dat is opgesteld door het Sociaal team en de jeugdige en/of diens ouders/verzorgers. Zonder ondertekend ondersteuningsplan kan geen individuele voorziening worden toegekend. 2. In afwijking van het eerste lid blijft een ondersteuningsplan achterwege na verwijzing door een bevoegd professional zoals de huisarts, medisch specialist of jeugdarts, als en voor zover de jeugdhulpaanbieder van oordeel is dat inzet van jeugdhulp nodig is. 3. Wanneer een familierechter bepaalt dat jeugdhulp noodzakelijk is in een echtscheidingssituatie, beoordeelt het college op basis van de beschikking van de rechtbank welke vorm van zorg noodzakelijk en passend is. 4.

Het college legt haar besluit als bedoeld in lid 1 en 2 vast in een beschikking wanneer: a. Een PGB verstrekt wordt; b. Jeugdige of de ouders verzoeken een beschikking te ontvangen. 5. Een jeugdige die de leeftijd van zestien jaren heeft bereikt ontvangt een ondersteuningsplan of beschikking gericht aan zijn persoon. 6. De verwijzer dient zich bij de toeleiding naar het aanbod Zorg in Natura (gecontracteerd en ongecontracteerd) en PGB te houden aan de kaders voor duur, intensiteit en kwaliteit van jeugdhulp omschreven in de Dienstomschrijvingen Jeugdhulp Holland Rijnland. 7. Het college kan nadere regels vaststellen voor duur, intensiteit en kwaliteit van jeugdhulp. Hoofdstuk 4. Individuele Voorzieningen en jeugdhulpaanbieders Artikel 4.1 Individuele Voorzieningen 1. Onder de individuele voorzieningen vallen specialistische jeugdhulpvoorzieningen: a. Behandeling met verblijf; i. Jeugdhulp Behandeling met verblijf ii. Intensieve ambulante behandeling ter vervanging van verblijf iii. Jeugdzorgplus b. Wonen; i. Gezinshuis ii. Jeugdhulp met verblijf iii. Pleegzorg c. Dagbehandeling en dagbesteding; i. Dagbehandeling A ii. Dagbehandeling B iii. Dagbehandeling KDC iv. Dagbesteding (inclusief respijtzorg) v. Onderwijs-zorg arrangement (OZA) d. Ambulante jeugdhulp; i. Jeugd ggz diagnostiek ii. Jeugd ggz behandeling iii. Begeleiding individueel (op school) iv.

Behandeling individueel (op school) v. Begeleiding en behandeling groep vi. Diagnostiek Ernstige Dyslexie vii. Behandeling Ernstige Dyslexie viii. (Hoog) specialistische ggz e. Crisis; i. Jeugdhulp ambulant crisis ii. Jeugd ggz crisisbehandeling iii. Crisis verblijf iv. Pleegzorg crisis f. Veiligheid; i. Jeugdbescherming ii. Jeugdreclassering iii. Veiligheid gesloten plaatsing iv. Veiligheid toegang en eerstelijnsvoorziening 2. De verwijzer adviseert (en besluit) op de duur en intensiteit van de individuele voorziening waarbij uit wordt gegaan van zo licht en zo kort mogelijk. De verwijzer kan aanwezig zijn bij evaluatiegesprekken. 3. Groepsbegeleiding of behandeling is voorliggend aan individuele begeleiding of behandeling. 4. De inzet van dieren bij jeugdhulp wordt niet ingezet als een zelfstandige voorziening en wordt uitsluitend ingezet als onderdeel van een bredere hulpverleningsaanpak, vastgelegd in een behandel- of ondersteuningsplan. 5. Individuele begeleiding bij sport wordt niet vergoed door de gemeente. Artikel 4.2 Voorwaarden aan de jeugdhulpaanbieder 1. Er wordt geen individuele voorziening ingezet bij jeugdhulp aanbieders waarbij: a. de jeugdhulp hoofdzakelijk buiten Nederland wordt verleend, tenzij het college hiervoor vooraf schriftelijk toestemming heeft verleend indien is voldaan aan voorwaarden inzake: i. Aantoonbare noodzaak in het individuele geval; ii.

Borging van kwaliteit, toezicht en controleerbaarheid; iii. Een begrensde duur en afspraken over evaluatie en beëindiging. b. misbruik of oneigenlijk gebruik is vastgesteld; c. er gegronde redenen zijn om te twijfelen aan de integriteit van een aanbieder. Hiervan is in ieder geval sprake indien de aanbieder in de vier jaar voorafgaand aan het moment van beoordeling door het college: i. onherroepelijk is veroordeeld wegens, of een strafbeschikking is opgelegd voor, strafbare feiten die de veiligheid of kwaliteit van jeugdhulp in gevaar kunnen brengen; ii. een bestuurlijke boete opgelegd heeft gekregen of een handhavingsmaatregel opgelegd heeft gekregen (zoals een last onder bestuursdwang of last onder dwangsom), voor zover deze maatregelen verband houden met kwaliteit, veiligheid of rechtmatigheid van (jeugd)zorg; iii. de jeugdhulpaanbieder zich niet professioneel gedraagt. Hiervan is onder andere sprake indien de aanbieder zich intimiderend opstelt, geen voorbeeldfunctie toont of er meerdere incidenten hebben plaatsgevonden binnen de uitvoering van zijn/haar functie. Een jeugdhulpaanbieder dient financieel gezond te zijn en er dient aan de financiële verplichtingen voldaan te worden, zodat de continuïteit van de zorg voor de jeugdige voldoende gewaarborgd is. De aanbieder kan worden gevraagd de meest recente jaarrekening te overleggen.

In het geval van een organisatie zonder rechtspersoonlijkheid kan om een balans of resultatenrekening gevraagd worden, waaruit in ieder geval de gerealiseerde omzet en kosten gesplitst naar personele kosten en materiële kosten zijn opgenomen. 2. Het college kan besluiten geen individuele voorziening in te zetten bij een jeugdhulpaanbieder ten aanzien van wie een actieve aanwijzing of herstelopdracht van de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd van kracht is, voor zover de daarin geconstateerde tekortkomingen gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid, kwaliteit of continuïteit van de voor de jeugdige in te zetten jeugdhulp. 3. Er wordt geen PGB verstrekt ten behoeve van inzet aan een jeugdhulpaanbieder van wie van in de vijf jaar voorafgaand aan het moment van beoordeling het contract met de jeugdhulpregio is ontbonden wegens het niet voldoen aan de contractuele voorwaarden voor zover dit relevant is voor kwaliteit, veiligheid of rechtmatigheid. 4. Voordat het college toepassing geeft aan dit artikel, baseert het college zich op verifieerbare feiten en omstandigheden, stelt het de aanbieder in de gelegenheid te reageren (hoor- en wederhoor) en motiveert het college waarom inzet van jeugdhulp via deze aanbieder niet verantwoord is, gelet op de belangen van de jeugdige en de vereiste proportionaliteit. 5.

Een jeugdhulpaanbieder neemt de regels in acht van de Wet normering topinkomens en de regeling bezoldigingsmaxima topfunctionarissen zorg en jeugdhulp. Artikel 4.3 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering 1. Het college houdt in het belang van een goede prijs-kwaliteitverhouding bij de vaststelling van de tarieven die het hanteert voor door derden te leveren jeugdhulp of uit te voeren kinderbeschermingsmaatregelen of jeugdreclassering, in ieder geval rekening met: a. De aard en omvang van de te verrichten taken; b. De voor de sector toepasselijke Cao-schalen in relatie tot de zwaarte van de functie. Hoofdstuk 5. Jeugdhulpvervoer Artikel 5.1 Collectief jeugdhulpvervoer 1. Vervoer van jeugd is in het beginsel een eigen verantwoordelijkheid van ouder(s) en/of verzorger(s) en hun netwerk. 2. Jeugdhulpvervoer kan worden ingezet indien dit naar het oordeel van het Sociaal team en het college noodzakelijk is, wanneer: a. er sprake is van medische noodzaak of een gebrek aan zelfredzaamheid en b. een jeugdige een verwijzing heeft naar jeugdhulp op basis van de Jeugdwet en c. deze hulp of zorg niet gerealiseerd kan worden door het ontbreken van de mogelijkheid om de jeugdige op locatie van de jeugdhulpaanbieder te brengen. 3.

Jeugdhulpvervoer wordt alleen gerealiseerd naar de dichtstbijzijnde locatie waar passende jeugdhulp geboden wordt. 4. De voorziening jeugdhulpvervoer kan alleen worden verstrekt in natura (door de jeugdhulpinstelling of de gemeente) onafhankelijk van de financieringsvorm van de jeugdhulp zelf. 5. Vervoer wat moet worden bekostigd vanuit andere wetgeving wordt niet bekostigd vanuit de Jeugdwet: a. vervoer door middel van ambulance of ziekenvervoer valt onder de Zvw; b. vervoer voor behandeling of dagbesteding verwezen vanuit de Wlz valt onder de Wlz; c. vervoer van en naar school valt onder Leerlingenvervoer. 6. Het college kan nadere regels en voorwaarden stellen over de toekenning van jeugdhulpvervoer. Artikel 5.2 Individueel jeugdhulpvervoer en maatwerk 1. Wanneer jeugdigen aanspraak willen maken op individueel jeugdhulpvervoer en de verwijzer de wens hiertoe onderschrijft moet de noodzaak en urgentie aangetoond worden door een onafhankelijk onderzoek van de GGD. 2. Indien een jeugdige begeleiding nodig heeft tijdens het vervoer naar de jeugdhulplocatie kan er vervoer worden geregeld inclusief begeleiding. In het beginsel zijn ouders verantwoordelijk voor de begeleiding van hun kind. Wanneer de ouder(s) deze begeleiding niet kunnen realiseren, kan er bij hoge uitzondering gekeken worden naar inzet van ambulante hulpverlening. 3.

Het college kan nadere regels en voorwaarden stellen met betrekking tot de inzet en vergoeding van de kosten van individueel jeugdhulpvervoer. Hoofdstuk 6. Persoonsgebonden budget Artikel 6.1 Toekennen individuele voorziening via PGB 1. Als een jeugdige of zijn ouder(s) in aanmerking komen voor een individuele voorziening, maar de jeugdhulp zelf wensen in te kopen door middel van een PGB, dienen de jeugdige of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijke vertegenwoordiger daartoe een PGB-plan in. Het PGB-plan dient ter onderbouwing van de aanvraag. Het college beoordeelt de PGB-vaardigheid. 2. In het PGB-plan is opgenomen: a. Een gemotiveerde toelichting waaruit blijkt waarom het gecontracteerde aanbod van zorgaanbieders door de gemeente niet passend is; b. welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouder(s) willen inkopen met een PGB, inclusief het beoogde resultaat is, de duur en wanneer en hoe wordt geëvalueerd; c. gegevens over de uitvoerder van de individuele voorziening in de wijze waarop de jeugdhulp georganiseerd wordt; d. op welke wijze de kwaliteit van de in te kopen jeugdhulp is gewaarborgd; e. de kosten van de uitvoering, uitgedrukt in aantal eenheden en tarief; f. bij informele hulp: welke jeugdhulp de jeugdige of zijn ouder(s) willen betrekken van een persoon die behoort tot het sociale netwerk; g.

een motivering aan de hand van de tien punten benoemd in artikel 6.2(PGB-vaardigheid) waaruit blijkt dat de budgethouder of budgetbeheerder in staat is de aan een PGB verbonden taken op verantwoorde wijze uit te voeren. 3. Het college verstrekt uitsluitend een PGB als: a. de individuele voorziening in natura, die wordt geleverd door een door het college gecontracteerde aanbieder, gemotiveerd niet passend is; b. uit de beoordeling van de PGB-vaardigheid met inachtneming van artikel 6.2 (PGB-vaardigheid) blijkt dat de budgethouder of, indien van toepassing, de budgetbeheerder in staat is uitvoering te geven aan de eisen die het beheer van een PGB met zich meebrengt; c. naar het oordeel van het college met inachtneming van artikel 6.4 (Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een PGB) is gewaarborgd dat de jeugdhulp die tot de individuele voorziening behoort en die de jeugdige of zijn ouder(s) dan wel zijn wettelijke vertegenwoordiger van het budget willen betrekken, van goede kwaliteit is en in voldoende mate zal bijdragen aan het bereiken van het in het PGB-plan opgenomen beoogde resultaat. 4. Het college verstrekt geen PGB als er twijfels zijn over de integriteit van de voorgenomen uitvoerder van jeugdhulp, wat zich in ieder geval voordoet indien de voorgenomen uitvoerder van de jeugdhulp in de vijf jaar voorafgaande aan de aanvraag: a.

fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, heeft gepleegd; b. onherroepelijk is veroordeeld wegens het begaan van strafbare feiten of overtredingen of waarvoor een strafbeschikking is opgelegd die de veiligheid en de kwaliteit van de hulp in gevaar brengen; c. veroordeeld is wegens het plegen van strafbare feiten tot een gevangenisstraf; d. op basis van een Bibob-toets door het college is geweigerd als zorgaanbieder. 5. Het college weigert een PGB als een wettelijke weigeringsgrond als bedoeld in artikel 8.1.1, vierde lid, van de Jeugdwet van toepassing is. 6. Voor informele hulp als bedoeld in artikel 6.3 (onderscheid formele en informele hulp) wordt alleen een PGB verstrekt voor de vormen zoals genoemd in de toelichting bij deze verordening. Dit in verband met de doelmatigheid van de geboden hulp in combinatie met de complexere problematiek in de andere profielen. Tenzij het college anders besluit in belang van het kind. 7. Het college verstrekt alleen een voorziening zoals bedoeld in dit artikel 6.1 als de gemaakte kosten zien op een periode van maximaal (3) maanden vóór de aanvraag. Artikel 6.2 PGB-vaardigheid 1. Om aan de voorwaarden voor PGB-vaardigheid te voldoen dient de beoogd budgethouder, al dan niet met hulp vanuit het sociaal netwerk of, indien van toepassing, een budgetbeheerder, in ieder geval: a.

inzicht te hebben van de hulpvraag en doelstellingen; b. op de hoogte te zijn van de regels en verplichtingen die horen bij het PGB of deze zelf (online) weten te vinden; c. in staat te zijn om een overzichtelijke PGB-administratie bij te houden; d. in staat te zijn om (desnoods met ondersteuning) te communiceren en de aan het PGB verbonden verplichtingen te begrijpen en na te komen; e. in staat te zijn zelfstandig te handelen en onafhankelijk voor een zorgverlener te kiezen; f. in staat te zijn om afspraken te maken en vast te leggen en om dit te verantwoorden aan het college; g. in staat te zijn te beoordelen en te beargumenteren of de geleverde zorg passend en kwalitatief goed is; h. in staat te zijn de inzet van zorgverleners te coördineren, waardoor de zorg door kan gaan, ook bij verlof en ziekte; i. in staat te zijn om als werk- of opdrachtgever de zorgverleners aan te sturen en aan te spreken op hun functioneren; en j. voldoende kennis te hebben over het werk- of opdrachtgeverschap of deze kennis weten te vinden. 2. Een budgethouder of een budgetbeheerder wordt in beginsel niet in staat geacht de aan een PGB verbonden taken verantwoord te kunnen uitvoeren als sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: a.

het beheer wordt verricht door de persoon of organisatie die ook de jeugdhulp levert aan de budgethouder tenzij hiervoor door het college toestemming is verleend of de persoon eerste of tweedegraads bloed- of aanverwant is van de jeugdige; b. er sprake is van één of meer van de volgende omstandigheden: i. schuldenproblematiek; ii. ernstige verslavingsproblematiek; iii. aangetoonde fraude, in de zin van opzettelijke misleiding om financieel voordeel te verkrijgen, begaan in de vijf jaar voorafgaand aan de aanvraag; iv. een aanmerkelijke verstandelijke beperking; v. een ernstig psychiatrisch ziektebeeld; vi. een vastgestelde, blijvende cognitieve stoornis; vii. het onvoldoende in staat zijn om – al dan niet met ondersteuning – de aan het PGB verbonden rechten en verplichtingen te begrijpen en na te komen, waarbij niet is geborgd dat met ondersteuning, vertegenwoordiging of budgetbeheer een verantwoord beheer van het PGB mogelijk is; viii. het ontbreken van een VOG voor zover deze redelijkerwijs noodzakelijk is, gelet op de aard en omvang van de ondersteuning. Artikel 6.3 Onderscheid formele en informele hulp 1. Van formele hulp is sprake als de jeugdhulp verleend wordt door onderstaande personen: a.

personen die werkzaam zijn bij een instelling die ten aanzien van de voor het PGB uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staat in het Handelsregister, conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007, en die beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken; of b. zzp-ers die ten aanzien van de voor het PGB uit te voeren taken/werkzaamheden ingeschreven staan in het Handelsregister conform artikel 5, van de Handelsregisterwet 2007 en beschikken over de relevante diploma’s die nodig zijn voor uitoefening van de desbetreffende taken. c. personen die, voor zover de aard van de werkzaamheden dit vereist, staan ingeschreven in het register bedoeld in artikel 3 van de Wet BIG of het Stichting Kwaliteitsregister Jeugd (SKJ). 2. Van informele hulp is sprake als de jeugdhulp geboden wordt door: a. een bloed- of aanverwant in de eerste- of tweede graad van de budgethouder omdat zij onderdeel uitmaken van het sociale netwerk, alsmede andere personen met wie de jeugdige of diens ouders een duurzame sociale relatie onderhouden en die een wezenlijke rol spelen in het dagelijks leven van de jeugdige. b. een andere persoon dan beschreven in het eerste lid, onder a of b, en er niet voldaan is aan het eerste lid onder c. Artikel 6.4 Kwaliteitseisen individuele voorziening in de vorm van een PGB 1.

Ter waarborging van de kwaliteit van de met een PGB in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van de jeugdhulp aan de volgende eisen: a. beschikt over een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) die niet ouder is dan twaalf maanden bij aanvang van de zorgovereenkomst en gedurende hulpverlening niet ouder dan drie jaar, waaruit blijkt dat er geen bezwaren voor de uitoefening van diens functie. Ouder(s) zijn uitgesloten van deze eis; b. aantoonbaar beschikt over de juiste vaardigheden en deskundigheid om verantwoorde hulp te bieden; c. houdt een deugdelijke administratie bij met een registratie van de geleverde hulp; d. is voldoende vaardig om in de Nederlandse taal te communiceren; e. werkt volgens een plan waarin activiteiten en doelen zijn vastgesteld; f. voert de hulp uit in overeenstemming met de beschikking van het college; g. stemt de hulp af op de persoonlijke situatie van de jeugdige of zijn ouder(s); h. stemt de hulp af op andere voorzieningen, overige voorzieningen en individuele voorzieningen waar de jeugdige of zijn ouder(s) gebruik van maken; i. respecteert de privacy van de jeugdige of zijn ouder(s) en gaat vertrouwelijk om met informatie over de persoonlijke situatie; j. neemt bij vermoedens van huiselijk geweld of kindermishandeling in het huishouden van de jeugdige of zijn ouder(s) voor advies of het doen van een melding contact op met Veilig Thuis; k.

meldt calamiteiten en geweldsincidenten bij de verlening van jeugdhulp aan het college; l. werkt mee aan toezicht en aangekondigd en onaangekondigd onderzoek door het college of daartoe aangewezen derden op inhoudelijke kwaliteit en op rechtmatigheid; en m. is of raakt door verlening van de jeugdhulp naar het oordeel van het college niet overbelast. 2. Ter waarborging van de kwaliteit van de met een PGB in te kopen individuele voorziening voldoet de uitvoerder van formele jeugdhulp aan de volgende aanvullende eisen: a. hetgeen is bepaald in artikel 6.3 eerste lid (onderscheid formele en informele jeugdhulp); b. handelt in overeenstemming met de professionele standaard; c. werkt op basis van een hulpverleningsplan; d. werkt met een systeem voor kwaliteitsbewaking; e. hanteert de meldcode huiselijk geweld en kindermishandeling, de meldplicht calamiteiten en de meldplicht geweld bij de verlening van jeugdhulp; en f. stelt een vertrouwenspersoon in staat zijn taak uit te voeren. 3. Er wordt geen PGB voor informele jeugdhulp verstrekt als, conform het afwegingskader voor een verantwoorde werktoedeling op basis van het kwaliteitskader Jeugd, formele jeugdhulp noodzakelijk is. Artikel 6.5 Hoogte PGB 1. De hoogte van het PGB voor formele jeugdhulp bedraagt maximaal 100% van het laagste adequate gecontracteerde tarief voor dezelfde jeugdhulp in natura. 2.

De hoogte van het PGB voor informele jeugdhulp bedraagt minimaal 100% van het wettelijk minimumloon en maximaal het maximale tarief, gebaseerd op de PGB-tarieven zoals jaarlijks vastgesteld door de gemeente, met uitzondering van logeren. 3. Indien uit het ingediende PGB-plan blijkt dat passende en toereikende jeugdhulp voor een lager tarief dan het maximumtarief kan worden ingekocht, stelt het college dit lagere tarief vast. Daarbij houdt het college zo nodig rekening met de aard van de aanbieder en diens kostenstructuur, waaronder die van zelfstandige zorgverleners met beperkte overhead. Artikel 6.6 Niet vergoedbare kosten en uitgesloten van PGB 1. Het PGB tarief is een integraaltarief: alle overhead- en bijkomende kosten (waaronder scholing, maaltijden, entreegelden, contact met derden, administratie- en vervoerstijd en vervoersmiddelen) zijn in het tarief begrepen. Hiervoor wordt geen aanvullend budget verstrekt. 2. De volgende kosten zijn uitgesloten van vergoeding vanuit PGB: a. kosten waarop de aanvraag betrekking heeft die zijn gemaakt vóór indiening van de aanvraag, tenzij artikel 6.7 van toepassing is b. kosten voor crisishulp of anders direct in te zetten hulp; c. kosten voor bemiddeling, coördinatie, tussenpersonen of belangenbehartigers; d. kosten voor ondersteuning bij het aanvragen of beheren van een PGB; e.

kosten voor ondersteuning buiten Nederland, tenzij het college vooraf schriftelijk toestemming heeft verleend; f. Kosten voor vervoer en administratie van een zorgverlener; g. kosten voor een Verklaring Omtrent het Gedrag (VOG); h. een feestdagenuitkering; i. Diergeleide interventies, tenzij deze onderdeel zijn van een behandelplan. Artikel 6.7 Kosten voorafgaand aan de aanvraag 1.Als de pgb-aanvraag ziet op kosten voor jeugdhulp die de jeugdige en/of ouder(s) voorafgaand aan de aanvraag heeft gemaakt, verstrekt het college alleen een voorziening: a. als op het moment van de aanvraag sprake is van opgroei- of opvoedingsproblemen, psychische problemen of stoornissen en b. voor zover het college de noodzaak en passendheid van de voorziening en de gemaakte kosten achteraf nog kan beoordelen. c. het college verstrekt alleen een voorziening als bedoeld in lid 1 als de gemaakte kosten zien op een periode van maximaal drie (3) maanden vóór de aanvraag. Artikel 6.8 Besteding PGB 1. Het PGB mag uitsluitend worden gebruikt voor de inkoop van de in de beschikking genoemde voorzieningen en voor de verwezenlijking van de bij die voorzieningen genoemde doelen. Er is geen eenmalig vrij te besteden bedrag. 2. Het PGB mag uitsluitend worden besteed aan zorg die daadwerkelijk geleverd wordt. 3.

Bij toekenning van afzonderlijke budgetten heeft de hulpvrager binnen deze afzonderlijke budgetten bestedingsvrijheid ten aanzien van de keuze van zorgaanbieder. 4. Het is niet toegestaan het budget voor professionele hulpverlening in te zetten voor niet-professionele hulpverlening. Daarnaast is het niet toegestaan om het budget in te zetten voor kosten met betrekking tot bemiddeling, tussenpersonen of belangenbehartigers, voeren van PGB-administratie, ondersteuning bij aanvragen of beheren van een PGB, vervoer en administratie van een zorgverlener en aanvraag van een Verklaring Omtrent Gedrag. 5. De PGB houder stemt met de zorgaanbieder af op welke wijze de ondersteuning plaatsvindt. 6. Het college kan nadere regels en voorwaarden stellen over de besteding van een PGB. Artikel 6.9 PGB voor de inzet van informele hulp 1. De jeugdige en/of ouder(s) aan wie een PGB wordt toegekend, kunnen alleen hulp en ondersteuning betrekken van personen die tot het sociale netwerk behoren, als aan onderstaande voorwaarden wordt voldaan: a. De aard, omvang, duur en frequentie van de ondersteuningsbehoefte maken inzet van een persoon uit het sociale netwerk passend. Het college weegt daarbij onder meer mee of sprake is van een ernstige meervoudige complexe handicap (MCG/EMB) of een chronische psychische of psychiatrische aandoening die leidt tot een duurzame ondersteuningsbehoefte. b.

De zorgverlener komt aantoonbaar uit het sociaal netwerk van de jeugdige en/of ouders; c. Er is sprake van bovengebruikelijke zorg waarvan de omvang wordt aangetoond door ouders en kan worden getoetst aan de criteria van gebruikelijke zorg; d. De inzet van informele hulp is aantoonbaar passender dan professionele ondersteuning. De inzet van het sociaal netwerk met een PGB is mogelijk, indien voldaan wordt aan de volgende omstandigheden: i. de hulp is vooraf niet goed in te plannen; ii. de hulp moet op ongebruikelijke tijden geleverd worden; iii. de hulp moet op veel korte momenten per dag geboden worden; iv. de hulp moet op verschillende locaties worden geleverd; v. de hulp moet 24 uur per dag en op afroep beschikbaar zijn; vi. de hulp moet vanwege de aard van de ondersteuningsvraag worden geboden door een persoon met wie de jeugdige vertrouwd is en goed contact heeft; e. De geboden hulp is passend, adequaat en veilig; f. De zorgverlener uit het sociale netwerk onderbouwt dat de zorgverlening voor hem niet tot overbelasting leidt; g. De persoon uit het sociale netwerk mag op geen enkele wijze druk op de jeugdige en/of zijn ouders hebben uitgeoefend bij hun besluitvorming; h. De zorgverlener uit het sociaal netwerk is minimaal 18 jaar; 2.

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://teylingen.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/d3c7c5f2-e0c4-45bd-8016-3dfc7d031b9d?agendaItemId=36d15cfe-4c9f-4bd9-a927-96bdf3d0903f