CConstaterende datTeylingen
Koppel je AI →
Document · PDF

Raadsvoorstel Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026

Gemeenteraad 12 november 2026, gemeente TeylingenBij agendapunt: Raadsvoorstel Vaststellen Verordening jeugdhulp Teylingen 2027 - Intrekken Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 [VOORSTEL NIET BEHANDELRIJP]17.382 woorden

Open het PDF bij de gemeente ↗Naar de vergadering →

Tekst van het document

Uit het bestand gehaald, zonder opmaak, tabellen en afbeeldingen · deel 2 van 2

De jeugdige en/of ouder(s) aan wie een PGB wordt toegekend kunnen alleen jeugdhulp betrekken van personen die tot het sociale netwerk behoren voor: a. het begeleiden van jeugdigen met een somatische, verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke beperking, een chronisch psychisch probleem of psychosociale problemen met als doel het bevorderen van hun deelname aan het maatschappelijk verkeer en van hun zelfstandig functioneren; b. het ondersteunen bij of het overnemen van activiteiten op het gebied van de persoonlijke verzorging van jeugdigen; c. het ondersteunen van ouders van jeugdigen ter voorkoming van overbelasting (respijtzorg). Hoofdstuk 7. Jeugdbescherming, jeugdreclassering en crisis Artikel 7.1 Jeugdhulp bij jeugdbeschermingsmaatregel en jeugdreclassering 1. Het college zorgt voor inzet van de jeugdhulp die: a. de rechter of de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van een kinderbeschermingsmaatregel, en/of; b. de rechter, het openbaar ministerie, de selectiefunctionaris, de inrichtingsarts of de directeur van de justitiële inrichting nodig achten bij de uitvoering van een strafrechtelijke beslissing, of die de gecertificeerde instelling nodig acht bij de uitvoering van jeugdreclassering.

Artikel 7.2 Jeugdhulp in spoedeisend geval In spoedeisende gevallen en in afwijking van artikel 3.1, treft het college zo spoedig mogelijk een passende tijdelijke voorziening, of vraagt het college een spoedmachtiging gesloten jeugdhulp als bedoeld in hoofdstuk 6 van de Jeugdwet. Hoofdstuk 8. Besluitvorming Artikel 8.1 Besluit op aanvraag 1. Het college legt het besluit op een aanvraag voor een individuele voorziening vast in een beschikking. 2. In de beschikking tot verstrekking van een individuele voorziening wordt in ieder geval aangegeven of de voorziening in natura of in de vorm van een PGB wordt verstrekt en wordt tevens aangegeven hoe bezwaar tegen de beschikking kan worden gemaakt. 3. Bij het verstrekken van een voorziening in natura wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. wat de te verstrekken voorziening is en wat de omvang en het beoogde resultaat daarvan zijn; b. wat de duur van de verstrekking is; en c. indien van toepassing, welke andere voorzieningen relevant zijn of kunnen zijn. 4. Bij het verstrekken van een voorziening in de vorm van een PGB wordt in het besluit in ieder geval vastgelegd: a. voor welk resultaat het PGB moet worden aangewend; b. welke kwaliteitseisen gelden voor de besteding van het PGB; c. wat de hoogte van het PGB is en hoe hiertoe is gekomen; d. welke voorwaarden aan het PGB verbonden zijn; e.

wat de duur is van de verstrekking waarvoor het PGB is bedoeld; en f. de wijze van verantwoording van de besteding van het PGB. Artikel 8.2 Nieuwe feiten en omstandigheden, herziening, intrekking of terugvordering 1. Onverminderd artikel 8.1.2 van de Jeugdwet benaderen jeugdige en/of de ouders, op verzoek of zelfstandig, de gemeente wanneer er feiten of omstandigheden veranderen. Dit omvat alles waarvan kan worden aangenomen dat verandering leidt tot heroverweging van de besluit tot inzet van een voorziening. 2. Onverminderd artikel 8.1.4 van de Jeugdwet kan het college een besluit aangaande een individuele voorziening herzien dan wel intrekken als het college vaststelt dat: a. De jeugdige of zijn ouders onjuiste of onvolledige gegevens hebben verstrekt en de verstrekking van juiste of volledige gegevens tot een andere beslissing zou hebben geleid; b. De jeugdige of zijn ouders niet langer op de individuele voorziening of op het PGB zijn aangewezen; c. De individuele voorziening of het PGB niet meer toereikend is om de doelen te behalen; d. De jeugdige of zijn ouders niet voldoen aan de voorwaarden van de individuele voorziening of het PGB; e. De jeugdige of zijn ouders de individuele voorziening of het PGB niet of voor een ander doel gebruiken dan waarvoor het is bestemd; en f.

De jeugdigen of zijn ouders het persoonsgebonden budget besteden aan een persoon die gebruikelijke hulp zou moeten bieden maar daartoe niet (meer) in staat is wegens overbelasting of dreigende overbelasting. 3. Als het college een besluit op grond van het tweede lid, onder a, heeft ingetrokken en de verstrekking van de onjuiste of onvolledige gegevens opzettelijk heeft plaatsgevonden, kan het college van degene die opzettelijk onjuiste of onvolledige gegevens heeft verschaft geheel of gedeeltelijk de geldswaarde vorderen van de ten onrechte genoten individuele voorziening of het ten onrechte genoten PGB. 4. Een besluit tot verlening van een PGB kan worden ingetrokken als blijkt dat het PGB binnen een halfjaar na uitbetaling of binnen de termijn waarvoor het is toegekend niet is aangewend voor de bekostiging van de voorziening waarvoor de verlening heeft plaatsgevonden. Hoofdstuk 9. Toezicht Artikel 9.1 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen in natura en in de vorm van PGB’s 1.

Het college kan één of meer toezichthouders aanwijzen die belast zijn met het toezicht op de naleving van deze verordening, het toekenningsbesluit, beleidsregels en – voor zover van toepassing – contractuele afspraken voor zover dit redelijkerwijs nodig is voor de beoordeling van de rechtmatige en doelmatige inzet en besteding van individuele voorzieningen en PGB’s, waaronder de bestrijding van misbruik en oneigenlijk gebruik. 2. Deze toezichthouder onderzoekt met inachtneming van de Jeugdwet en de daarop gebaseerde regelgeving, de rechtmatigheid en doelmatigheid van individuele voorzieningen en de naleving van de door de gemeente gestelde kwaliteitseisen. Onder kwaliteitseisen wordt in dit artikel verstaan: eisen die door of namens de gemeente zijn gesteld of krachtens deze verordening, beleidsregels, het toekenningsbesluit en/of contractuele afspraken, voor zover deze zien op rechtmatigheid, doelmatigheid en controleerbaarheid (zoals administratie- en verantwoordingsverplichtingen, VOG-eisen, meldplichten en planmatige vastlegging/evaluatie en niet op de professionele standaard of zorginhoudelijke kwaliteit. 3. Het college onderzoekt periodiek, al dan niet steekproefsgewijs, het gebruik van PGB’s met het oog op de beoordeling van de recht- en doelmatigheid daarvan. 4.

De aangewezen toezichthouder beschikt over de bevoegdheden als bedoeld in Hoofdstuk 5 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) en maakt daarvan uitsluitend gebruik voor zover dat redelijkerwijs nodig is voor de uitoefening van het toezicht (evenredigheid). Daaronder vallen in ieder geval: a. Het vorderen van inlichtingen; b. Het vorderen van inzage in zakelijke gegevens en bescheiden (waaronder – indien relevant – administratieve en verantwoordingsgegevens, declaratie en betaalgegevens, zorgovereenkomsten en PGB-administratie; c. Het vorderen dat betrokkene zich identificeert (d.m.v. inzage van een identiteitsbewijs en het betreden van plaatsen voor zover de Algemene wet bestuursrecht dit toestaat. 5. Eenieder is verplicht aan de toezichthouder de medewerking te verlenen, die redelijkerwijs kan vorderen bij de uitoefening van zijn bevoegdheden. Artikel 9.2 Overige maatregelen ter voorkoming oneigenlijk gebruik, misbruik en niet gebruik 1. Het college maakt met de door hem gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieders afspraken over de facturatie, resultaatsturing en accountantscontroles, zodat declaraties en uitbetalingen in overeenstemming zijn met de contractuele afspraken, de leveringsopdracht, de prestatieafspraken en de feitelijk geleverde prestaties. 2.

Het college maakt met de door hem gecontracteerde of gesubsidieerde jeugdhulpaanbieders afspraken over het monitoren van de gemiddelde trajectduur tijdens de looptijd van een contract. 3. Het college draagt zorg voor een meldpunt waar signalen over mogelijk misbruik, oneigenlijk gebruik en fraude kunnen worden gemeld. Meldingen worden verwerkt en opgevolgd met inachtneming van geldende regelgeving, waaronder de AVG. Hoofdstuk 10. Overige bepalingen Artikel 10.1 Afstemming met gecertificeerde instellingen 1. Het college maakt afspraken met de gecertificeerde instellingen over de aansluiting tussen de algemene voorzieningen als bedoeld in hoofdstuk 2 en de gecertificeerde instellingen. 2. Het college maakt afspraken met de gecertificeerde instellingen over: a. de wijze waarop verwijzingen naar jeugdhulp plaatsvinden; b. de monitoring van ingezette jeugdhulp en de resultaten daarvan c. het overleg over de jeugdhulp die nodig is als er een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering aan de jeugdige is opgelegd, zoals bedoeld in artikel 3.5 lid 1 van de wet, d. het overleg over de eventueel gewenste jeugdhulp na beëindiging van de kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering, e.

de vorm en inhoud van het besluit tot inzet van jeugdhulp van de gecertificeerde instelling, de informatie-uitwisseling die nodig is voor een doelmatige uitvoering en hoe het college daarvan op de hoogte gesteld wordt, f. wanneer en onder welke voorwaarden de gecertificeerde instelling budgethouder van een PGB kan zijn namens de jeugdige en/of ouder(s), g. hoe te handelen wanneer de gecertificeerde instelling meent dat niet gecontracteerde jeugdhulp ingezet moet worden. 3. Het college en de gecertificeerde instelling leggen de hier bovengenoemde afspraken vast in een protocol (artikel 3.5 lid 3 van de wet). Artikel 10.2 Overgang 18- naar 18+ 1. Als een jeugdige gebruik maakt van een individuele voorziening en bijna 18 jaar wordt, zorgt het college ervoor dat er op tijd een gesprek plaatsvindt over de veranderingen vanaf 18 jaar en welke voorziening na 18 jaar nodig is. 2. De jeugdhulpaanbieder stelt voor jeugdigen die jeugdhulp krijgen vanaf het 16e jaar een perspectiefplan op waarin staat: a. Welke hulp of ondersteuning nodig is vanaf de 18e verjaardag; b. Hoe en vanuit welke wet (Wmo, WLZ, Zorgverzekeringswet of verlengde Jeugdwet) de hulp vanaf 18 jaar wordt ingezet. 3. Het perspectiefplan wordt beoordeeld door het Sociaal wijkteam. 4. De jeugdhulpaanbieder betrekt de jeugdige, het gezin en het sociaal wijkteam bij (het opstellen van) het perspectiefplan.

Artikel 10.3 Vertrouwenspersoon 1. Het college zorgt ervoor dat jeugdigen en/of ouders een beroep kunnen doen op een onafhankelijke vertrouwenspersoon. 2. Het college wijst jeugdigen en ouders erop dat zij zich desgewenst kunnen laten bijstaan door een onafhankelijke vertrouwenspersoon. Artikel 10.4 Inspraak en medezeggenschap Het college legt periodiek ontwikkelingen en belangrijke te nemen besluiten op het gebied van jeugdhulp voor aan een vertegenwoordiging van ingezetenen, zoals een inwonersadviesraad, waarover zij advies kunnen uitbrengen. In de overleggen kunnen onderwerpen worden aangedragen voor de agenda en worden deelnemers voorzien van de voor hen benodigde informatie en ondersteuning om adequaat deel te kunnen nemen aan het overleg. Artikel 10.5 Toepassen verordening en stellen nadere regels 1. Indien bij het toepassen en uitvoeren van deze verordening onduidelijkheid ontstaat over het gebruik, dan zijn de in de Jeugdwet opgenomen begrippen en bepalingen leidend. 2. Het college heeft de bevoegdheid om voor de uitvoering van de verordening nadere regels op te stellen. 3. Het college maakt nadere afspraken met de huisartsen, de medisch specialisten, de jeugdartsen en de zorgverzekeraars over de verwijzing.

Artikel 10.6 Hardheidsclausule Het college kan in bijzondere gevallen afwijken van de bepalingen in deze verordening, als toepassing van deze verordening tot onbillijkheden van overwegende aard leidt. Artikel 10.7 Overgangsbepalingen 1. Een jeugdige of ouders houdt(en) het recht op een lopende voorziening, verstrekt op grond van de Verordening jeugdhulp Teylingen 2026 totdat het college een nieuw besluit heeft genomen. 2. Aanvragen die zijn ingediend onder de Verordening jeugdhulp Teylingen 2026 en waarop nog niet is beslist bij het in werking treden van deze verordening, worden afgehandeld krachtens deze verordening. Artikel 10.8 Intrekking oude verordening, inwerkingtreding en citeertitel 1. De Verordening Jeugdhulp Teylingen 2026 wordt op 1 januari 2027 ingetrokken. 2. De Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027 treedt in werking op 1 januari 2027. 3. In afwijking van het tweede lid treedt artikel 8.1 (Besluit op aanvraag) in werking op een door burgemeester en wethouders nader te bepalen dag. 4. Het college maakt het besluit tot inwerkingtreding van artikel 8.1 bekend in het gemeenteblad. 5. Deze verordening wordt aangehaald als: Verordening Jeugdhulp Teylingen 2027.

Algemene toelichting Verordening jeugdhulp gemeente Teylingen De voorliggende Verordening jeugdhulp 2027 is een actualisatie van de huidige verordening jeugdhulp opgesteld in 2015 en herzien in 2018, 2022, 2024 en 2026. Deze verordening is geschreven vanuit de lokale realiteit van de gemeente Teylingen, echter behoudt deze op onderdelen de regionale accenten gezien de regionale inkoop van jeugdhulp met de 13 gemeenten in de Holland Rijnland en de subregionale uitvoeringsovereenkomst met Stichting Voor ieder 1. De Jeugdwet en het op 12 maart 2020 vastgestelde Programmaplan Jeugdhulpaanbod vanaf 2022 Duin- en Bollenstreek geven de kaders voor deze verordening. De Jeugdwet legt de verantwoordelijkheid voor beleidsvorming voor een positief opvoed- en opgroei- klimaat, preventie, vroegsignalering tot en met gespecialiseerde zorg en de uitvoering van kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering bij de gemeente. In het programmaplan is beschreven welke doelen de gemeenten de komende jaren voor ogen hebben om hun wettelijke taak uit te voeren en er zorg voor te dragen dat passende jeugdhulp wordt ingezet wanneer dat nodig is. Hieraan liggen een aantal uitgangspunten ten grondslag: • Het staat voorop dat jeugdigen en gezinnen de juiste zorg en hulp krijgen. Daarbij geldt dat de hulp die wordt geboden zoveel mogelijk direct passend is (first time right).

Dit brengt een integrale aanpak met zich mee en houdt in dat zoveel mogelijk voorkomen moet worden dat naar verschil- lende instanties wordt doorverwezen, voordat de juiste hulp geboden kan worden. • Jeugdhulpverlening is in de eerste plaats gericht op het herstel van het ‘normale’ leven. Het uit- eindelijke doel is om, als het kan, zo snel mogelijk (weer) zonder jeugdhulp verder te kunnen. Bij voorkeur wordt hulp daarom zoveel als mogelijk thuis geboden of in een situatie die het meest op thuis lijkt. Opname in een verblijfssetting wordt zoveel mogelijk voorkomen. Waar mogelijk worden ambulante alternatieven ingezet in plaats van verblijf. Daarnaast geldt dat het gebruik van jeugdhulp een uitzondering is. Waar passend wordt samen met de jeugdige en het gezin zo snel mogelijk een alternatief voor specialistische jeugdhulp gezocht dat aansluit bij het ‘normale’ leven. Er wordt actief ingezet op preventie en vroegsignalering om waar mogelijk te voorkomen dat jeugdigen in een (specialistisch) jeugdhulptraject instromen. • Jeugdigen en gezinnen ervaren zelf de regie in het hulpverleningstraject en kunnen zoveel als mogelijk zelfstandig verder na/tijdens de ingezette zorg en hulp. Wanneer een jongere of zijn ouder niet in staat is om regie te voeren, kan de regie (tijdelijk) worden overgenomen.

Ouders, opvoeders, verzorgers en/of jeugdigen worden te allen tijde betrokken in het hulpverleningsproces. • Jeugdigen moeten optimale kansen krijgen om zich te ontwikkelen, waardoor zij, nu en later, naar vermogen kunnen deelnemen en bijdragen aan de maatschappij. Dit houdt onder andere in dat alle jeugdigen die onderwijs kunnen volgen, daadwerkelijk onderwijs genieten. Alle mogelijkheden voor het volgen van onderwijs worden benut in samenwerking met samenwerkingsverbanden en scholen, de lokale gemeentelijke toegang en jeugdhulpaanbieders. Hierbij wordt ingezet op het creëren van een volledige keten van onderwijs- en jeugdhulpvoorzieningen. Hierbij is het van belang om kritisch te blijven kijken naar jeugdhulpbehoevenden. Dit gebeurt vanuit financiële en personele krapte, maar ook vanuit de ideologie dat specialistische hulp niet altijd de oplossing is voor de uitdaging. Om dit te realiseren werken we vanuit de volgende aanvullende uitgangspunten: • Kwetsbaarheid, problemen en tegenslagen horen bij het leven. Deze kunnen tijdelijk zijn en dienen niet in alle gevallen direct opgelost te worden. Er wordt geïnvesteerd in het vermogen om te verduren en te verdragen. • Alle professionals dienen te streven naar het normaliseren en demedicaliseren van uitdagingen. Het is hierbij normaal dat een kind soms lastig en afwijkend gedrag kan vertonen.

• De illusie van maakbaarheid wordt actief bestreden. Het ‘succes’ van de opvoeding of ontwikkeling kan niet langer enkel gezien worden door de som van investeringen, maar is ook sterk afhankelijk van externe factoren. Daarbij legt het idee van maakbaarheid een grote druk op het kind en de ouder, welke leidt tot minder mentaal welbevinden en meer individualisering. Artikelsgewijze toelichting Hoofdstuk 1. Algemene bepalingen Artikel 1 Begripsbepaling Het aantal definities van artikel 1 is beperkt, aangezien de wet al een flink aantal definities kent die ook bindend zijn voor deze verordening. Deze wettelijke definities zijn dan ook niet nogmaals opgenomen in deze verordening. Dit zou overbodig zijn en bovendien voor verwarring kunnen zorgen als er bijvoorbeeld door een latere wetswijziging een verschil zou ontstaan tussen de omschrijving in de verordening en de wettelijke omschrijving. Lid 1.1 j Jeugdhulp op school De gemeente bepaalt op welke scholen Jeugdhulp op school mag worden ingezet. De school selecteert de jeugdhulpaanbieder die Jeugdhulp op school biedt. Jeugdhulp op school wordt ingezet ter vervanging, ter voorkoming of ter verkorting van ambulante individuele jeugdhulp, dagbehandeling of dagbesteding.

De jeugdhulp is aanvullend op de basisondersteuning die de school biedt vanuit de wet Passend Onderwijs en richt zich op het verminderen, stabiliseren, behandelen of omgaan met problemen. De Jeugdhulp op school is individueel en/of in groepsaanbod beschikbaar, afhankelijk van de jeugdhulp- vragen van de school. Voor de inzet van deze vorm van jeugdhulp is een toeleiding vereist door de vaste contactpersoon van de gemeentelijke toegang op de school, in afstemming met het zorgteam. De inzet van de Jeugdhulp op school is gekoppeld aan het behalen van de doelen, zoals geformuleerd in het Ontwikkelingsperspectiefplan (OPP) of begeleidingsplan. De jeugdhulpaanbieder werkt volgens een gezamenlijk werkproces voor de inzet van jeugdhulp op school dat gemeenten, onderwijs en de jeugdhulpaanbieder. Wanneer ook hulp in de thuissituatie nodig is stemt jeugdhulpaanbieder dit plan af met het gezinsplan (1H1P). Waar mogelijk biedt jeugdhulpaanbieder de ondersteuning ook thuis. Gemeenten bepalen de omvang van het aanbod vooraf. Hoofdstuk 2. Gebruikelijke hulp, algemene- en voorliggende voorzieningen Hoofdstuk 2 is een nadere uitwerking van de voor een jeugdige en ouder gevraagde inzet en vrij toegankelijke of voorliggende voorzieningen ten behoeve van de opvoeding en ontwikkeling van de jeugdige. Dit is een uitwerking van de Jeugdwet artikel 2.1 a-d.

Artikel 2.1 Beoordeling (boven) gebruikelijke hulp en eigen kracht Artikel 2.1 omschrijft wat de gemeente van de jeugdige, de ouder(s) en het sociaal netwerk verwacht zelf te kunnen organiseren rondom de opvoeding en ontwikkeling van die jeugdige. De beoordeling vindt plaats aan de hand van de individuele omstandigheden van de jeugdige en het gezin. Ter ondersteuning van deze beoordeling kunnen actuele professionele kennisbronnen worden geraadpleegd, waaronder publicaties van het Nederlands Jeugdinstituut (NJi) en beschrijvingen van gebruikelijke zorg uit de CIZ- indicatiewijzer. Deze bronnen dienen uitsluitend ter ondersteuning van de professionele afweging en vormen geen zelfstandig besliskader. Artikel 2.2 Algemene voorzieningen Artikel 2.2 regelt de jeugdhulpvoorzieningen die vrij toegankelijk zijn. Dit betekent dat een jeugdige en/of de ouders hier gebruik van kunnen maken zonder dat hiervoor een toegangsbeslissing van de gemeente of verwijzing van een arts zoals genoemd in artikel 3.2 noodzakelijk is. De in deze verordening genoemde algemene voorzieningen worden in de Jeugdwet `overige voorzieningen’ genoemd. Artikel 2.3 Voorliggende voorzieningen Het college verstrekt geen individuele voorziening op grond van de Jeugdwet voor zover een passende en toereikende voorziening beschikbaar is op grond van een andere wettelijke regeling of een voorliggende voorziening.

Wet langdurige zorg (Wlz) In de wet is vastgelegd wanneer iemand toegang heeft tot de Wlz (Art 3.2.1 Wlz): Een verzekerde heeft recht op zorg die op zijn behoeften, persoonskenmerken en mogelijkheden is afgestemd voor zover hij naar aard, inhoud en omvang en uit een oogpunt van doelmatige zorgverlening redelijkerwijs op die zorg is aangewezen omdat hij, vanwege een somatische of psychogeriatrische aandoening of beperking, een psychische stoornis of een verstandelijke, lichamelijke of zintuiglijke handicap, een blijvende behoefte heeft aan: a. permanent toezicht ter voorkoming van escalatie of ernstig nadeel voor de verzekerde, of b. 24 uur per dag zorg in de nabijheid, omdat hij zelf niet in staat is om op relevante momenten hulp in te roepen en hij, om ernstig nadeel voor hemzelf te voorkomen: a. door fysieke problemen voortdurend begeleiding, verpleging of overname van zelfzorg nodig heeft, of b. door zware regieproblemen voortdurend begeleiding of overname van taken nodig heeft. Intensieve Kind Zorg (IKZ) onder de Zvw Jeugdigen die in aanmerking komen voor Intensieve Kind Zorg, zijn jeugdigen: • met zwaar complexe somatische problematiek met een behoefte aan permanent toezicht; • met lichtere complexe problematiek, waarbij 24-uur zorg per dag in de nabijheid nodig is in combinatie met specifieke verpleegkundige handelingen zoals intraveneuze medicatietoediening.

Zorg aan minderjarigen met ernstige medische problematiek die onder de verantwoordelijkheid staan van een medisch specialist of kinderarts. Voor intensieve kindzorg geldt dat naast verpleging en daarmee samenhangende verzorging ook begeleiding thuis, verblijf in een kinderhospice, verzorging en begeleiding op school, kortdurend verblijf en opvang in een verpleegkundig kinderdagverblijf inclusief het vervoer van en naar dit dagverblijf onder de Zvw-aanspraak vallen. Overige zorg uit de Zvw Indien er geen sprake is van IKZ, maar wel van verpleging valt ook dit onder de Zvw. Als verpleging en daarmee samenhangende persoonlijke verzorging samen worden aangeboden, vallen beiden onder de Zvw. Als verpleging wordt aangeboden met begeleiding komt de zorg uit twee wetten: verpleging valt onder de Zvw en de begeleiding valt onder de Jeugdwet. Volwassen GGZ problematiek Er kan geen individuele jeugdhulp worden versterkt indien er sprake is van volwassen GGZ problematiek of verslavingsproblematiek, die voorliggend is op de problematiek. Vaktherapie Er kan geen individuele voorziening worden verstrekt voor vaktherapie, tenzij dit een onderdeel is van een multidisciplinaire geneeskundige behandeling in het kader van de geneeskundige ggz. De desbetreffende jeugdhulpaanbieder kan dan onder eigen regie vak therapie inzetten.

Voor enkel vaktherapie kan geen individuele voorziening worden verstrekt en wordt verwezen naar de (aanvullende) zorgverzekering. Passend Onderwijs Alle leerlingen die extra onderwijsondersteuning nodig hebben, zowel als er sprake is van een lichte als van een zware (onderwijs) ondersteuningsbehoefte, komen in aanmerking voor Passend onderwijs. Passend onderwijs houdt in dat scholen extra onderwijsondersteuning bieden. Het gaat dan om didactische en pedagogische ondersteuning die nodig is om de onderwijsdoelen te bereiken. Daarbij valt bijvoorbeeld te denken aan ondersteuning van de leraar of een (tijdelijke) plaats voor de leerling in een bovenschoolse voorziening, het speciaal basisonderwijs of het (voortgezet) speciaal onderwijs. In het (voortgezet) speciaal onderwijs is expertise beschikbaar voor de specifieke doelgroep van de school. Richtlijnen afbakening specialistische jeugdhulp t.o.v. Wet Passend Onderwijs Bij de afbakening tussen jeugdhulp en passend onderwijs sluit het college aan bij de regionale afbakeningsafspraken binnen Holland Rijnland. Het college beschouwt ondersteuning die naar haar aard en doel tot de verantwoordelijkheid van het onderwijs behoort, in beginsel als ondersteuning die door het onderwijs wordt geboden en niet als specialistische jeugdhulp.

Voorbeelden hiervan zijn: - Het opstellen van een OPP - Ondersteuning door een intern begeleider of zorgcoördinator - Vanuit de Variawet onderwijs op locatie bij (dreigend)thuiszitten - Extra uitleg of aangepaste lesmaterialen - Metingen cognitief niveau - Klassenobservaties - Trainingen in sociale vaardigheden - Ondersteuning bij extra behoeften, ook bij vermoeden van ontwikkelstoornissen zoals ADHD en ASS - Interventies ten behoeve van klassenmanagement (zoals Taakspel en Beter bij de Les) - Schrijfoefeningen - Ondersteuning bij ernstige lees-, spellings- en/of rekenproblemen - Ondersteuning vanwege hoogbegaafdheid (onder schooltijd) - Remedial teaching - Motorische remedial teaching - Logopedisch onderzoek - Diagnostiek en behandeling met betrekking tot niet-ernstige dyslexie en dyscalculie - Begeleiding van leerkrachten en stagebegeleiding - Hulp bij plannen van schoolwerk - Preventieve, licht curatieve ondersteuning op het gebied van leer en/of ontwikkelvraagstukken: beter bekend als huiswerkbegeleiding of het trainen van executieve functies Wet Maatschappelijke ondersteuning Er kan geen individuele jeugdhulp worden verstrekt indien een jeugdige 18 jaar is geworden en er aanspraak kan worden gemaakt op de Wet Maatschappelijke Ondersteuning. We hebben het dan over begeleiding en dagbesteding en dagbehandeling.

Wanneer er sprake is van problematiek bij de ouders die maakt dat de ouders begeleiding nodig hebben, dan spant het Sociaal team er zich voor in om ouder toe te leiden naar de juiste hulp. Beschermd Wonen Er kan geen individuele jeugdhulp worden verstrekt indien de jeugdige 18 jaar is geworden, niet zelfstandig kan wonen en 24 uurs begeleiding nodig heeft. In veel gevallen is sprake van meervoudige problematiek; daar waar de individuele vormen van problematiek wellicht nog net te overkomen zouden zijn in een zelfstandige situatie, kan een combinatie van factoren ervoor zorgen dat beschermd wonen noodzakelijk wordt. Hoofdstuk 3. Sociaal team en toegang tot individuele voorzieningen In dit hoofdstuk wordt uitgewerkt hoe de gemeente de toeleiding naar jeugdhulp uitwerkt. In artikel 2.3 lid 1 van de Jeugdwet staat dat er deskundige toeleiding naar en advisering over jeugdhulpvoorzieningen beschikbaar moet zijn voor jeugdigen en ouders die jeugdhulpvragen hebben. Artikel 3.1 Toegang tot hulp Het Sociaal team is een laagdrempelige toegang waar ouders en jongeren terecht kunnen met hun vragen over gezondheid, opgroeien en opvoeden. Het team biedt advies, ondersteuning en hulp op maat. Lid 1 beschrijft dat de jeugdige en/of de ouder zich rechtstreeks bij het lokale integraal team kunnen melden.

Dat kan bij fysieke locaties van het Sociaal team, via de website of bijvoorbeeld als de hulpverlener van het Sociaal team aanwezig is op een school. Jeugdigen en ouders kunnen ook op andere manieren contact met het Sociaal team hebben en stellen daar hun vragen over opgroeien en opvoeden. Lid 2 bepaalt dat het college ervoor moet zorgen dat een cliënt altijd beroep kan doen op kosteloze en onafhankelijke cliëntenondersteuning. Het Sociaal team geeft aan de cliënt vooraf mee dat hier altijd beroep op kan worden gedaan. Het Sociaal team bepaalt samen met de cliënt welke doelen/resultaten bereikt moeten worden. In overleg met de cliënt en de jeugdhulpaanbieder wordt samen bepaald hoe deze resultaten behaald kunnen worden. Het Sociaal team volgt en kan regie houden en evalueert op de voortgang van de resultaten bij de cliënt. Artikel 3.2 Toegang tot hulp via het medisch domein In artikel 2.6, eerste lid, onderdeel g, van de Jeugdwet is geregeld dat, naast de door de gemeente georganiseerde toegang tot jeugdhulp, ook de huisarts, medisch specialist en jeugdarts kunnen verwijzen naar de jeugdhulp. Dit laatste geldt zowel voor de vrij toegankelijke voorzieningen als de individuele (niet vrij toegankelijke) voorzieningen. In deze gevallen is het de jeugdhulpaanbieder die na de verwijzing beoordeelt welke jeugdhulp precies nodig is.

De aanbieder bepaalt in overleg met de jeugdige of ouder daadwerkelijk de concrete inhoud, vorm, omvang en duur van de benodigde jeugdhulp, met in achtneming van deze verordening en de nadere regels. De verwijzing van de huisarts, medisch specialist of jeugdarts geeft dus rechtstreeks toegang tot de jeugdhulp. Er zal in beginsel geen beschikking volgen van de gemeente. Als de jeugdige en/of ouders het niet eens kunnen worden, kan de jeugdhulpaanbieder de jeugdige en- of ouders erop wijzen dat zij een aanvraag voor jeugdhulp kunnen indienen bij het Sociaal team. Het is van belang dat de verwijzing goed verloopt. De gemeente zal daarom afspraken maken met artsen en aanbieders over de verwijzing naar jeugdhulp. Artikel 3.3 Toegang tot hulp via het Sociaal team In de Bollenstreek vormen vanaf 2021 de Sociale teams de spil in de toegang tot ondersteuning op het gebied van wonen, werk, welzijn en zorg. Deze teams stellen samen met de inwoners een ondersteuningsarrangement op voor alle levensdomeinen. De werkwijze van het Sociaal l team gaat primair uit van de eigen mogelijkheden van de burger en zijn sociale netwerk. Indien dit niet voldoende is, kan gebruik worden gemaakt van collectieve voorzieningen. Indien dit ook niet voldoende blijkt te zijn, wordt individuele (professionele) ondersteuning ingezet. Hiervoor hanteert de gemeente Teylingen het 1Huishouden1Plan- model.

Dit regisseursmodel houdt in dat leden van de Sociale teams tijdens een gesprek, samen met de inwoner een resultaat formuleren. Hiermee zijn de teams niet zomaar een doorgeefluik. Op basis van hun specialistische kennis maken zij een inschatting van wat nodig is. Dat kan ook betekenen dat de integraal teammedewerker zelf kortdurende hulpverlening biedt. Artikel 3.4 Voorleggen en behandelen ondersteuningsvraag Lid 1 bepaalt dat het maken van een afspraak zo snel als mogelijk gebeurt. Er wordt duidelijk gemaakt dat het Sociaal team alert moet zijn op onnodige vertraging in de procedure. Lid 2 bepaalt dat het Sociaal team de jeugdige en/of ouders goed informeert over de procedure en de rechten en plichten. Hierin wordt de jeugdige en/of ouders ook geïnformeerd over de mogelijk- heden van cliëntondersteuning. Indien het lokaal Sociaal team tijdens de beoordeling tot de conclusie komt er de ouders/verzorgers en/of jeugdige in aanmerking kunnen komen voor een voorliggende voorziening of een algemene voorziening, dan begeleidt het lokaal Sociaal team de ouders/verzorgers of de jeugdige naar de voorliggende voorziening of algemene voorziening. Lid 3 bepaalt het maken van een afspraak voor een gesprek tussen de jeugdige en/of de ouders en het Sociaal team en de voorbereiding op het gesprek. Het gesprek vindt plaats met één of meer hulpverleners van het Sociaal team.

Lid 4 bepaalt dat het Sociaal team in overleg met de jeugdige en zijn ouders alle voor het gesprek noodzakelijk en toegankelijke gegevens verzamelt. Deze gegevensverzameling kan ook tijdens het gesprek plaatsvinden als door vraagverheldering alle relevante informatie vergaard wordt om een volledig beeld van de ondersteuningsvraag te krijgen. Het Sociaal team regelt separaat de verwerking van persoonsgegevens. Lid 5 bepaalt wat de ondersteuningsvraag is, wat de opgroei- en opvoedingsproblemen zijn, of en welke ondersteuning nodig is en op welke wijze de ondersteuningsvraag kan worden opgelost. Een zorgvuldig onderzoek vereist het op enigerlei doorlopen van de volgende stappen. Dit volgt uit onder andere de uitspraak van de CRvB van 1 mei 2017 (ECLI:NL:CRVB:2017:1477). Voor het onderzoek is in ieder geval het volgende van belang: • Wat is de hulpvraag van jeugdige en/of ouders? • Wat kunnen de jeugdige en/of ouders zelf en met behulp van hun netwerk aan hun hulpvraag doen? • Zijn er andere mogelijkheden bijvoorbeeld algemene voorzieningen of andere wetten (bijv. Wlz)? • Wat is nodig vanuit de Jeugdwet? Deze onderwerpen worden genoemd in het ondersteuningsplan om een beeld te scheppen van de inhoud van het gesprek en om aan te geven welke afwegingen spelen bij het in behandeling nemen van een jeugdhulpvraag.

Het Sociaal team is deskundig en bepaalt met de jeugdige en/of de ouders de inhoud van het gesprek. Het gesprek kan niet altijd in één afspraak worden afgerond. Het is dus mogelijk dat er meerdere gesprekken worden gehouden. Bij het gesprek kunnen ook andere personen aanwezig zijn. Deze andere betrokkenen zijn personen die van belang zijn voor de jeugdige en/of de ouders en voor het bespreken van de jeugdhulpvraag. Dit kunnen bijvoorbeeld mensen zijn uit het sociale netwerk van de jeugdige of ouders, iemand van een specialistische jeugdhulpvoorziening of school. De jeugdige en/of ouders bepalen in overleg met de hulpverlener van het Sociaal team of er andere personen uitgenodigd zullen worden. Lid 6 bepaalt de vastlegging van het ondersteuningsplan. Als tijdens het gesprek is afgesproken dat er een ondersteuningsplan wordt opgesteld, wordt dit plan samen met de jeugdige en/of de ouders en mogelijk andere betrokkenen door de hulpverlener van het Sociaal team opgesteld. Het ondersteuningsplan wordt opgesteld aan de hand van de werkwijze één gezin - één plan. In het ondersteuningsplan staan in de eerste plaats de afspraken over wat de jeugdige en/of de ouders zelf gaan oppakken. Daarnaast wordt beschreven welke vrij toegankelijke jeugdhulpvoorzieningen en welke individuele voorzieningen nodig zijn.

Het ondersteuningsplan vormt de verbinding met ondersteuning vanuit andere voorzieningen. Ook de eventuele wachtlijsten van jeugdhulpaanbieders en mogelijke tussenoplossingen om deze wachttijden te overbruggen worden in het ondersteuningsplan meegenomen. Het ondersteuningsplan is geen statisch document. Er kunnen afspraken aan toegevoegd worden, wanneer dat naar inzicht van de jeugdige en/of de ouders en het integraal team van belang is of indien er meerdere vragen/problemen in een gezin zijn, waardoor deze niet allemaal tegelijkertijd kunnen worden opgepakt. Artikel 3.5 Toegangsbeoordeling individuele voorziening In artikel 2.9, onder a, van de Jeugdwet staat dat de gemeenteraad voor individuele voorzieningen in een verordening regels moet stellen over de voorwaarden voor toekenning, over de wijze van beoordeling van en over de afwegingsfactoren bij de verlening van een individuele voorziening. In artikel 8 wordt dit uitgewerkt. Nadat de noodzakelijke hulp voor het gezin in kaart is gebracht door het college, moet worden onderzocht of en in hoeverre de eigen mogelijkheden en het probleemoplossend vermogen van de ouder(s) en van het sociale netwerk toereikend zijn om zelf de nodige hulp en ondersteuning te kunnen bieden. Van ouders/verzorgers wordt verwacht dat zij ondersteunen bij de activiteiten die de jeugdige niet kan uitvoeren.

Hulp en ondersteuning kan worden ingezet wanneer dit de eigen draagkracht overstijgt. Wanneer er problemen zijn in het voldoende kunnen ondersteunen en begeleiden van de jeugdigen, wordt onderzocht of het gezin dit tekort op eigen kracht, dat wil zeggen zonder een (jeugdhulp)voorziening, aan kan. Hiervoor wordt een afwegingskader gehanteerd dat gebaseerd is op de zelfredzaamheid van de jeugdige en de draagkracht en draaglast verhouding bij de ouders eventueel met inzet van personen uit het sociaal netwerk. Bij voldoende eigen kracht wordt geen individuele jeugdhulpvoorziening afgegeven; ook niet in de vorm van een PGB. De financiële draagkracht van een gezin kan ook onderdeel zijn van het onderzoek naar de eigen kracht. Lid 2 bepaalt dat een individuele voorziening alleen wordt verstrekt wanneer de jeugdige zijn jeugdhulpvraag niet op eigen kracht, met gebruikelijke hulp, met hulp van ouders of andere personen uit het sociale netwerk kan oplossen. Bij de beoordeling van wat van ouders en het sociale netwerk mag worden verwacht, wordt aangesloten bij hoofdstuk 4 van de CIZ-indicatiewijzer versie 7.1 van juli 2014 (toelichting op de Beleidsregels indicatiestelling AWBZ 2014). Daarnaast bepaalt lid 2 dat een individuele voorziening slechts wordt verstrekt wanneer een passende oplossing niet kan worden bereikt met een overige of vrij toegankelijke voorziening.

Individuele voorzieningen zijn daarmee aanvullend op de vrij toegankelijke ondersteuning die binnen de gemeente beschikbaar is. Eerst wordt beoordeeld of een vrij toegankelijke voorziening passend en toereikend is voor de hulpvraag van de jeugdige. Indien dit niet het geval is, kan een individuele voorziening worden overwogen. Het sociaal team kan de jeugdige en zijn ouders wijzen op beschikbare vrij toegankelijke voorzieningen en hen zo nodig naar deze voorzieningen toeleiden. Artikel 3.6 Toekennen individuele voorziening Dit artikel bepaalt welke verwijzers over de toekenning gaan voor individuele voorzieningen en bepaalt dat er een beschikking wordt verstrekt bij afgifte van een pgb of bij een specifiek verzoek van de jeugdige en/of ouders. Ook na een verwijzing van de familierechter kan het Sociaal team een eigen beoordeling toepassen. Dit is anders dan bij een verwijzing door een gecertificeerde instelling. Het Sociaal team bekijkt op basis van de beschikking van de rechtbank welke vorm van zorg noodzakelijk en passend is. Hoofdstuk 4. Individuele voorzieningen en aanbieders Artikel 4.1 Individuele voorzieningen Bij individuele voorzieningen gaat het om situaties waarin ernstige of complexe problemen zijn en waarvoor meer of andere hulp nodig is, dan waarin het Sociaal team kan voorzien. In dit geval is het nodig dat de jeugdige en/of ouders een aanvraag indienen.

Voor deze niet vrij toegankelijke vormen van hulp zal eerst beoordeeld moeten worden of de jeugdige of zijn ouders deze hulp daadwerkelijk nodig hebben. De gemeente bepaalt zelf welke hulp vrij toegankelijk is en welke niet. Lid 1 bepaalt welke hulp onder individuele voorziening valt. Lid 2 legt vast dat de verwijzer adviseert over de aard, duur en intensiteit van de individuele voorziening. Daarbij wordt uitgegaan van het uitgangspunt dat de ondersteuning zo licht en zo kort mogelijk wordt ingezet, passend bij de hulpvraag van de jeugdige. De verwijzer kan deelnemen aan evaluatiegesprekken om de voortgang en passendheid van de ingezette hulp te beoordelen. Lid 3 bepaalt dat jeugdhulp aangeboden in een groep voorliggend is op individuele jeugdhulp. Dit betekent dat er geen recht op individuele jeugdhulp bestaat, indien er groepsaanbod beschikbaar is en voldoende passend is. Lid 4 verduidelijkt dat de inzet van dieren niet wordt beschouwd als een zelfstandige jeugdhulpvoorziening. Dieren kunnen uitsluitend worden ingezet als onderdeel van een bredere behandel- of ondersteuningsaanpak die is vastgelegd in een behandel- of ondersteuningsplan. Artikel 4.2 Voorwaarden aan de jeugdhulpaanbieder Dit artikel omvat insluitingscriteria voor jeugdhulpaanbieders in verband met locatie in het buitenland of (vermoeden van) misbruik, oneigenlijk gebruik, fraude en integriteitsproblemen.

Artikel 4.3 Verhouding prijs en kwaliteit aanbieders jeugdhulp en uitvoerders kinderbeschermingsmaatregelen en jeugdreclassering In artikel 2.12 van de Jeugdwet staat omschreven dat de gemeente in de verordening moet regelen dat het college hierover afspraken moet maken. Via dit artikel voldoet de gemeente hieraan en geeft de raad deze opdracht aan het college. Naast de in dit artikel genoemde aspecten kunnen ook andere zaken in overweging genomen worden, zoals de NZA-richtlijnen (Nederlandse Zorgautoriteit) voor prijzen van jeugdhulp. Hoofdstuk 5. Jeugdhulpvervoer Artikel 5.1 Collectief jeugdhulpvervoer Artikel 5.1 bepaalt in welke situatie een ouder aanspraak zou kunnen maken op een voorziening jeugdhulpvervoer vanuit de gemeente. Lid 4 bepaalt dat er gebruik gemaakt kan worden van het jeugdhulpvervoer vanuit de gemeente wanneer een jeugdige jeugdhulp ontvangt. Het maakt hierbij niet uit of deze jeugdhulp bekostigd wordt op basis van Zorg in Natura of op basis van een persoon gebonden budget. Artikel 5.2 Individueel jeugdhulpvervoer en maatwerk Artikel 5.2 bepaalt de uitzonderingsgrond voor individueel jeugdhulpvervoer en inzet van begeleiding in het collectieve jeugdhulpvervoer. Hoofdstuk 6.

Persoonsgebonden budget Artikel 6.1 Toekennen individuele voorziening via PGB Een persoonsgebonden budget (PGB) is een geldbedrag waarmee een persoon zelf zorg, begeleiding, hulp, hulpmiddelen of voorzieningen in kan kopen. Sinds 2015 wordt het PGB via trekkingsrecht geregeld. Bij trekkingsrechten komt het budget niet meer op de rekening van de budgethouder, maar bij de Sociale Verzekeringsbank (SVB) op de bankrekening te staan. De budgethouder stuurt de rekeningen voor het betalen van zorgverleners naar de SVB en zij controleert vooraf of het om verzekerde zorg gaat. Artikel 6.2 PGB-vaardigheid Lid 1 bepaalt dat het Sociaal team deze pgb-vaardigheid toetst op de volgende onderdelen: a. Kwaliteit van het persoonlijk budgetplan Een budgethouder is in staat om de doelstellingen en de resultaten, uit het ondersteuningsplan te kunnen vertalen in een persoonlijk budgetplan. De budgethouder zal voordat het pgb wordt toegekend een persoonlijk budgetplan moeten overleggen inclusief een daarbij horende zorgovereenkomst. Het invullen van het persoonlijk budgetplan en zorgovereenkomst vereist bepaalde vaardigheden. Deze vaardigheid brengt de volgende eisen mee die gesteld worden aan een budgethouder of beheerder: • Kennis van het doel van de Jeugdwet. • Kennis hebben van beperkingen en stoornissen/de hulpvraag.

• Kennis hebben om de juiste ondersteunende activiteiten in te zetten en hun omvang om de geformuleerde doelstellingen/resultaten te kunnen behalen. • Kennis hebben van kosten in relatie tot de inzet van activiteiten. • Zelf het PGB budgetplan hebben opgesteld/ingevuld. • Kennis over hoe de zorgverlening te organiseren om resultaatafspraken te behalen. • Beheersen van de Nederlandse taal in woord en geschrift b. Financieel beheer Een budgethouders moet in staat zijn een administratie te kunnen voeren. Deze vaardigheid brengt de volgende eisen mee: • Kunnen ordenen. • Facturen/declaraties kunnen controleren (passend binnen de zorgovereenkomst), accorderen en insturen. • Inzicht hebben in het beschikbare en benodigde budget. • Het budget voor de juiste doeleinden kunnen inzetten. • Acties kunnen uitzetten bij externen indien iets verandert of niet correct loopt. • Digitaal vaardig zijn. c. Zorginhoudelijk beheer In staat zijn om de doelstellingen in het ondersteuningsplan te volgen en te bewaken. Deze vaardigheid brengt de volgende eisen mee: • Inzicht hebben in de activiteiten/ondersteuning die worden geleverd. • Opzetten van een werkrooster. • Inzicht hebben hoe deze ondersteuningsactiviteiten bijdragen aan de doelstellingen. • Acties kunnen uitzetten om bij te sturen dan wel in te grijpen.

• In staat zijn om evaluatiegesprekken te voeren en de effecten te volgen en bij te sturen indien nodig. • In staat zijn om de juiste hulpverleners te kiezen passend bij de doelstellingen. • In staat zijn om afspraken te maken met de hulpverlener(s) en zorgovereenkomsten correct te kunnen invullen en afsluiten. • Aansturing en inwerken van de zorgverlener. d. Werkgeverschap (3 dagen ondersteuning of meer) De budgethouder moet in staat zijn de werkgeversverplichtingen voortkomend uit het PGB te kunnen vervullen (indien van toepassing). Deze vaardigheid brengt de volgende eisen mee: • Het juiste type zorgovereenkomst kunnen kiezen. • Het kunnen kiezen voor een arbeidsovereenkomst voor bepaalde dan wel onbepaalde tijd. • Het kunnen hanteren van wel/geen proeftijd. • Via het portaal SVB-ziekmeldingen kunnen doen en de gemeente te informeren. • Doorbetalen van de hulpverlener bij ziekte. • Overeenkomen van een correct uurtarief conform het wettelijk minimumloon. • Correct hanteren van de opzegtermijn. Artikel 6.8 Besteding PGB Dit artikel bepaalt op welke manier de budgethouder het toegekende PGB mag besteden. Lid 1 bepaalt dat het PGB alleen kan worden besteed aan de in het budgetplan bepaalde doelen en ondersteuning. Lid 2 bepaalt dat het PGB alleen mag worden besteed aan zorg die daadwerkelijk wordt geleverd.

Wanneer een jeugdhulpaanbieder afspraken heeft over het tijdig afzeggen van een gemaakte afspraak, mag deze wel kosten in rekening brengen indien de afspraak niet wordt nagekomen. Lid 4 bepaalt dat hulpverleners die niet voldoen aan de criteria voor professionele hulpverlening niet betaald kunnen worden vanuit het budget voor professionele hulpverlening. Artikel 6.9 PGB voor de inzet van informele hulp Artikel 8.1.1 derde lid Jeugdwet maakt het mogelijk dat het PGB wordt geleverd door een persoon uit het sociaal netwerk. Mantelzorgers zijn onmisbaar en leveren vaak meer ondersteuning dan een organisatie kan bieden. Het is belangrijk om te voorkomen dat een PGB niet de binnen het maatschappelijk verkeer als normaal beschouwde (mantel-)zorg verdringt. De hulp van een familielid of iemand uit het sociaal netwerk valt in principe onder de eigen kracht van het gezin. Het is echter wel wenselijk om de mogelijkheid te opperen dat iemand uit het sociaal netwerk de zorg in het kader van het PGB uitvoert, wanneer andere gevallen van zorg in natura of PGB niet goed aansluiten bij de hulpvraag. Het algemene uitgangspunt is dat met een PGB geen mensen uit het sociaal netwerk worden gefinancierd, tenzij alle andere vormen van zorg in natura of PGB onvoldoende aansluiten bij de ondersteuningsvraag.

Situaties waarin het voor de mantelzorger lastig is om werk en zorgtaken te combineren zal samen met de aanvrager en de mantelzorger worden gezocht naar een oplossing. Het is belangrijk dat de mantelzorger naast de zorgtaken ook mogelijkheden heeft om te participeren in de maatschappij. De wens om vrienden, kennissen, collega’s en buren (hulp uit het sociaal netwerk) te willen vergoeden voor hun inzet, is afhankelijk van een aantal factoren: a. de relatie met de mantelzorger, b. de omvang van de betaalde en onbetaalde mantelzorg de totale belasting van de mantelzorger, c. de gebruikelijke hulp/werk, d. het type hulp, e. de frequentie van de geboden hulp, f. de duur van de hulp (tijdelijk of langere periode) en g. de mate van de verplichting. Ouders hebben een zorgplicht voor hun kinderen. Mantelzorg geleverd door het sociaal netwerk is niet afdwingbaar. De aanvrager moet aangeven welke ondersteuning er wordt geleverd en welk deel van deze ondersteuning uitbetaald moet worden en waarom (motiveringsplicht). De hulp uit het sociaal netwerk mag daarbij op geen enkele wijze druk op aanvrager als budgethouder uitoefenen bij zijn besluitvorming om over te gaan tot de keuze voor een PGB.

Verder worden de volgende uitgangspunten gehanteerd als het gaat om de inzet van een hulp uit het sociaal netwerk: • Als een hulp uit het netwerk de ondersteuning gaat bieden, moet dat gepaard gaan met een wijziging in de bestaande situatie omdat uit het gesprek blijkt dat vanuit de bestaande situatie de inzet van het sociale netwerk ontoereikend is. Er is dus extra inzet nodig. • De inzet van het sociaal netwerk is aantoonbaar passender, het belang van de aanvrager staat centraal. Het gaat om argumenten zoals: ￿ zorgcontinuïteit: ouder of ander familie/kennis kan zorgen voor permanent toezicht; ￿ emotionele binding: ouder of andere familie/kennis heeft een emotionele band, die bijdraagt aan de effectiviteit van de ondersteuning/hulp; ￿ veiligheid: hulp of zorg in de eigen leefomgeving door ouder of andere familie/kennis is vertrouwd en veilig en draagt daarmee bij aan de doelen/resultaten van de ondersteuning; ￿ praktische reden: ouder of andere familie/kennis kan taken flexibel combineren die anders door meerdere professionals op verschillende tijdstippen/locaties worden uitgevoerd. Hiertegenover staat dat een hulp buiten het sociaal netwerk in sommige gevallen beter het gestelde doel kan bereiken dan een vertrouwde persoon uit het sociaal netwerk.

Van belang is om te beoordelen of professionele distantie/reflectie gewenst is met het oog op het bereiken van doelen (een goede ouder is niet altijd de beste zorgverlener voor een kind, ongeacht de leeftijd). • De hulp uit het sociaal netwerk moet zich bewust zijn van de consequenties en de verantwoordelijkheden die hij op zich neemt. Vragen die daarbij gesteld moeten worden is, kan de degene die de hulp levert een keer overslaan als hij ziek is of op vakantie gaat? En hoe wordt de hulp dan geleverd? • Het netwerk wordt niet ingezet in situaties waarin sprake is van (dreigende) overbelasting. In deze situaties kan een PGB worden geweigerd. Het is aan het college om dit te beoordelen. Voor informele hulp c.q. hulp uit het sociaal netwerk geldt een ander - lager - tarief dan voor professionele hulp. Het sociaal netwerk krijgt geen professioneel tarief. Hoofdstuk 7. Jeugdbescherming, jeugdreclassering en crisis Artikel 7.1 Jeugdhulp bij jeugdbeschermingsmaatregel en jeugdreclassering Het artikel gaat over de verplichtingen die de gemeente heeft als er een kinderbeschermingsmaatregel of jeugdreclassering is opgelegd door de rechter. Zowel de kinderbeschermingsmaatregel als de jeugdreclassering worden uitgevoerd door een gecertificeerde instelling. De jeugdbeschermer en jeugdreclassering mogen in het kader van de maatregel, besluiten tot inzet van jeugdhulp.

Dat de jeugdbeschermer en de jeugdreclasseerder deze bevoegdheid hebben staat in artikel 3.5 van de Jeugdwet. In het eerste lid wordt verwoord dat de gemeente zorg draagt voor een toereikend aanbod van jeugdhulpvoorzieningen, zodat de uitspraak van de rechter (of een andere instantie) kan worden uitgevoerd. In dit artikel wordt bedoeld de rechtelijke uitspraak van een maatregel. Onder maatregelen wordt verstaan een (voorlopige) ondertoezichtstelling of een machtiging uithuisplaatsing. De rechter bepaalt niet welke aanvullende jeugdhulp noodzakelijk is of welke organisatie deze jeugdhulp uitvoert. De rechter kan wel een advies formuleren, waarna de gecertificeerde instelling, samen met het sociale team kan bepalen welke organisatie (voorliggend, eerstelijns of specialistisch) dit kan uitvoeren. Artikel 7.2 Jeugdhulp in spoedeisend geval Artikel 7.2 maakt het mogelijk om in spoedeisende gevallen af te wijken van procedures om met spoed een passende tijdelijke voorziening te treffen. Hoofdstuk 9. Toezicht Artikel 9.1 Onderzoek naar recht- en doelmatigheid individuele voorzieningen in natura en in de vorm van PGB's Artikel 9.1 bepaalt hoe de gemeente oneigenlijk gebruik, misbruik en niet-gebruik bestrijdt. Zoals in lid 1 en 2 beschreven, kan het college een toezichthouder aanwijzen die belast is met het houden van toezicht op de naleving van rechtmatige uitvoering van de wet.

Tot slot geeft lid 3 aan dat het college de besteding van het verstrekte voorzieningen en pgb kan controleren. Hoofdstuk 10. Overige bepalingen Artikel 10.2 Overgang 18- naar 18+ Overgang 18- naar 18+ Als de jeugdige na het 18e jaar nog hulp nodig heeft, waarborgt het college de continuïteit van de hulp en de ondersteuning. Dit houdt in dat de overgang naar een andere wet door het college begeleid wordt. Of dat verlengde jeugdhulp tijdig wordt ingezet. Om voor een jeugdige een goede overgang te hebben van de ingezette hulp wordt al voor het 18e jaar gekeken naar wat na het 18e jaar nodig is aan hulp. Het doel hiervan is om overgangsproblemen te voorkomen en om vanaf het 18e jaar de ondersteuningsbehoefte zo klein mogelijk te houden. Als inzet van (extra) hulp kan leiden tot meer zelfredzaamheid vanaf het achttiende jaar heeft dit de voorkeur. Dit vraagt wel extra bewustwording bij jeugdige, ouders en hulpverleners. In het perspectiefplan wordt ook aandacht besteed aan aspecten als huisvesting, inkomen, werk/opleiding en welzijn na het 18e jaar. Artikel 10.3 Vertrouwenspersoon De vertrouwenspersoon wordt landelijk geregeld. Gemeenten hebben er gezamenlijk voor gekozen dat de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) dit namens alle gemeenten inkoopt bij Jeugdstem een stichting die op dit moment ook het vertrouwenswerk voor de jeugdzorg uitvoert.

Artikel 10.4 Inspraak en medezeggenschap In dit artikel zijn bepalingen opgenomen over inspraak en medezeggenschap bij de gemeente. Opgemerkt wordt dat regeling van de inspraak en medezeggenschap in artikel 2.1.3, derde lid, van de Wmo 2015, op grond van artikel 2.10 van de Jeugdwet van overeenkomstige toepassing wordt verklaard. Dit leidt ertoe dat bij verordening moet worden bepaald op welke wijze ingezetenen worden betrokken bij de uitvoering van deze wet. Artikel 10.5 Toepassen verordening en stellen nadere regels Het eerste lid regelt dat bij onduidelijkheden of verschillen in interpretatie van bepalingen uit deze verordening wordt aangesloten bij de Jeugdwet en de daarbij behorende memorie van toelichting. Op deze manier kan worden vastgesteld hoe begrippen en bepalingen moeten worden uitgelegd en wordt een eenduidige toepassing van de verordening bevorderd. Het tweede lid bepaalt dat het college afspraken maakt met huisartsen, medisch specialisten en jeugdartsen over de voorwaarden waaronder en de wijze waarop verwijzingen naar jeugdhulp plaatsvinden, zoals bedoeld in artikel 3.1, eerste lid. Deze bepaling sluit aan bij artikel 2.7, vierde lid, van de Jeugdwet. De afspraken kunnen regionaal of landelijk worden ontwikkeld en worden vervolgens, onder regie van de gemeente, lokaal uitgewerkt en toegepast.

Artikel 10.6 Hardheidsclausule Dit artikel geeft het college de bevoegdheid om in uitzonderlijke gevallen af te wijken van deze verordening. De hardheidsclausule is bedoeld voor uitzonderingssituaties waarin toepassing van de verordening, gelet op de individuele omstandigheden van de jeugdige en/of diens ouders of verzorgers, tot een onredelijke uitkomst leidt. De hardheidsclausule wordt terughoudend toegepast en kan niet worden gebruikt om af te wijken van de Jeugdwet of andere hogere wet- en regelgeving. Artikel 10.7 Overgangsbepalingen De bedoeling daarvan is dat deze jeugdigen die recht hebben op een lopende voorziening een overgangsperiode krijgen waarin er voor hen niets verandert en zij zich kunnen instellen op de nieuwe situatie. De overgangsperiode verschilt naar gelang de resterende looptijd van het indicatiebesluit, maar eindigt in elk geval een jaar na inwerkingtreding van deze verordening. Artikel 10.8 Intrekking oude verordening, inwerkingtreding en citeertitel Dit artikel regelt de inwerkingtreding en de officiële benaming. De verordening dient voor 1 januari 2027 te zijn vastgesteld door de raad. In afwijking van het tweede lid treedt artikel 8.1 (Besluit op aanvraag) in werking op een door burgemeester en wethouders nader te bepalen dag.

Het werken met beschikkingen wordt in de regio Holland Rijnland verder uitgewerkt alvorens dit lokaal geïmplementeerd kan worden. Dit betekent dat dit artikel pas in de loop van 2027 in werking zal treden. Aldus besloten in de raadsvergadering van 12 november 2026, Mevr. M. van Egeraat Dhr. F. Rijkaart Griffier Voorzitter

De tekst is automatisch uit het bestand gehaald en kan afwijken van het origineel (kolommen, tabellen en koppen lopen door elkaar). Het officiële stuk bij de gemeente is leidend. Bron: https://teylingen.bestuurlijkeinformatie.nl/Document/LoadAgendaItemDocument/d3c7c5f2-e0c4-45bd-8016-3dfc7d031b9d?agendaItemId=91c52267-693d-4e53-89a8-ddfe4c6f8663