Inspreektekst Stichting tot behoud Munnickenbos.pdf

Geachte Voorzitter, Geachte raadsleden, Na een eerste bespreking in de commissie Ruimte van 12 januari jongstleden ligt vanavond het voorstel voor om tot afsluiting van het Munnickenbos over te gaan. Ik voel mij betrokken en dank u voor de mogelijkheid hier van het spreekrecht gebruik te kunnen maken. De stichting tot het behouden en beschermen van het Munnicken bosch, die ik vertegenwoordig, is sinds 2005 in gesprek met de gemeente maar tot nu geen onderdeel geweest van het participatie traject dat leid tot het onderhavige voorstel. De vergadering van de commissie ruimte waar de wethouder een toelichting op het voorstel heeft gegeven, heeft mij wel met een aantal vragen gelaten en ik verzoek u deze in uw discussie mee te nemen wanneer u zo meteen het voorstel bespreekt. Het zal u wellicht verbazen dat ik pleit om het bos openbaar toegankelijk te houden. Ik vind de openbaarheid belangrijk omdat het bos zo door bezoekers beleefd kan worden en omdat ik denk dat dit op lange termijn de beste garantie biedt om het bos te behouden inclusief de bijdrage aan de biodiversiteit. Ik zal u dit toelichten. Het betoog om een heel gebied te onttrekken aan het openbaar verkeer wordt gemaakt op basis van biodiversiteit en veiligheid.

Allereerst de biodiversiteit: De wethouder heeft een vurig betoog gehouden waarin hij aangaf erg veel belang te hechten aan verbetering van de biodiversiteit van het bos. Hij wees erop (en benoemde dit als meest belangrijk voor de gemeente) dat biodiversiteit in dit stukje cultuurhistorie de bijzondere aandacht heeft van de gemeente. In de commissie refereerde hij zelfs aan ‘erfgoed met een enorme historische waarde’ en wees erop dat het daarom onder zijn verantwoordelijkheid viel en niet die van de wethouder van ruimte. De stichting streeft ook het behoud en bescherming na van het Munnicken bos. Zij is dan ook erg blij met een wethouder die zo betrokken is en de moeite die de gemeente heeft genomen om bijvoorbeeld de historie van de omgeving in kaart te brengen. De stichting onderschrijft het belang van de biodiversiteit van het bos. Deze komt alleen al tot uiting in de vele soorten vogels die het bos nu al rijk is, zoals bijvoorbeeld bezoekende puttertjes, specht, ijsvogel en buizerd. - Het is mij alleen niet duidelijk geworden uit welke feiten blijkt dat de biodiversiteit verdwenen is of aan de biodiversiteit schade is toegebracht, waar deze dan concreet uit bestaat en waardoor deze zou zijn ontstaan.

Wellicht wil de wethouder dit nog toelichten? - Meer concreet, waaruit is gebleken dat schade komt door het pad of wandelaars, en niet veroorzaakt is door ander zaken of personen.

-

-

De wethouder stelde dat waar de mensen lopen zij schade berokkenen aan de grond. Hoort bij een wandelpad niet dat daar gelopen wordt? Welke verwachting heeft de wethouder met betrekking tot de biodiversiteit op het pad en de toezegging van de gemeente dat dit gewoon onderhouden zal blijven? Bewoners hebben het beheer als onprettig ervaren. Wat betekent dit en wat is het voornemen van de gemeente in dit verband? Blijft het onderhoud gericht op de status van het bos en gedaan worden volgens het huidig beheerplan? De wethouder heeft aangegeven dat met de afsluiting “kan woekeren wat moet woekeren” maar het pad blijft behouden. De stichting zou graag meehelpen bij het vinden van een oplossing zodat in het bos gewoekerd kan worden en het pad niet uit de openbaarheid onttrokken behoeft te worden.

Dan de veiligheid. Uiteraard is veiligheid belangrijk. Daar kan je het niet mee oneens zijn. De vraag is wie primair voor veiligheid in de eigen leefomgeving verantwoordelijk is en welke feiten zich wanneer hebben voorgedaan? Is de raad met mij van mening dat de verantwoordelijkheid zich in eerste instantie bevindt bij de eigenaren en bewoners zelf? - Is onderzocht wat de feitelijke meldingen zijn? Het verhaal van de wethouder over de schuttingklimmer heb ik al in 2013 gehoord. - Wat is de aanleiding voor de gemeente om nu op te treden en zo’n vergaande maatregel door te voeren als bewoners niet zelf eerst eigen voorzieningen hebben getroffen en deze situatie al jaren hebben laten bestaan? - Ik bedoel, als het gevoel al zo lang aanwezig is en diepgeworteld, had ik verwacht dat zij in ieder geval de toegang tot hun tuin bijvoorbeeld zouden hebben beperkt. - Zal de onttrekking uit de openbaarheid van het pad dit gevoel wegnemen als men via de voorkant zo door de tuin naar achter door kan lopen (#4) of via een poortje aan de zijkant de tuin in komt (#2)? - Uit de feitelijke situatie blijkt geen gevoel van urgentie of angst bij de bewoners. - Is de gemeente van mening dat de bewoners zelf genoeg aan hun eigen zorgplicht voldaan hebben om onbehagen te voorkomen? - Donkere stukjes zijn er genoeg in de wijk.

Wil de gemeente daar dan ook de veiligheid verhogen door voor bewoners paden, doorgangen of doodlopende eindjes af te sluiten? - Deze maatregel is niet een oplossing voor het geschetste probleem. - Er zijn alternatieven zoals verbeteren van het zicht door snoei van de onderlaag in het bos (voorgesteld door het briefrapport van Prohold dat overigens geen onderdeel is van uw stukken), verlichting langs het pad of het verbeteren van het eigen hekwerk door bewoners. Zou een of meerdere van deze maatregelen niet een betere oplossing bieden omdat deze niet ingrijpen op het publiek belang? Graag hoor ik uw mening. Het argument van veiligheid komt op mij over als een schijnargument. U begrijpt, ik ben verontrust. Mijn gevoel geeft aan dat er voor individuele bewoners meer speelt dan veiligheid of biodiversiteit. Dat het afsluiten van het bos voor hen een eerste stap is waarna er mogelijk meerdere volgen. In dat geval uit ik dan toch mijn zorg dat het

aanwijzen als no-go zone voor publiek uiteindelijk niet tot behoud en bescherming van het bos zal leiden. Is het bos namelijk echt afgesloten als de bewoners zelf nog exclusief toegang tot het bos behouden via een eigen achteruitgang of via hun tuin? Voor wie voert de gemeente het tot nu toe zo zorgvuldig gevoerd beheer dan uit als het niet meer toegankelijk of beleefbaar is vanuit Warmond en hoe zal dit een toekomstig oordeel over haar rol als beheerder en de discussie over kosten baten-beïnvloeden? Zouden buitenstaanders het belang nog zien als het pad met een hekwerk is afgesloten? Wil de gemeente ook dan nog het onderhoud zo goed blijven uitvoeren zodat het bos in de huidige vorm in stand blijft? Ik neem echter aan dat de gemeenteraad haar wethouder steunt en het in ieder geval met de wethouder en mij eens is dat het bos in de huidige vorm een enorme hoge waarde heeft. Dat zij het waard is om beschermd en behouden te worden en dat de gemeente het best is toegerust om, zoals de wethouder met vurigheid en passie zegt, het stukje in eigen verantwoordelijkheid te houden en te onderhouden. Graag hoor ik uw mening. Ik vertrouw erop dat mijn vragen een bijdrage leveren aan de bespreking van dit onderwerp zo dadelijk en dat u mijn zorg kunt wegnemen. Geacht college, graag dank ik u voor uw inzet voor het bos, het zorgvuldig beheer en speciaal uw aandacht vanavond.

Ik wens u wijsheid bij uw besluit. Stichting tot het behoud en het beschermen van het Munnicken Bosch

Overzicht met andere paadjes en doorgangetjes tussen en achter de huizen. Links het munnicken bos.